แอมบาสซาเดอร์ สติกซ์ - เอดิพัส ร็อกส์
ไม่ ฉันตามืดบอด
ฉันไม่มีตา
แต่สุดท้ายฉันก็ได้เห็น
ฉันเคยรู้จักเพียงความมืด
แต่แล้วมันก็ปรากฏร่องรอยสว่างไสว
ปราศจากพระจันทร์ ความมืดที่บดบังอย่างเชื่องช้า
ฉัน เอดิพัส เห็นทุกอย่าง
ปริศนาอักษรไขว้
ฉันเห็น...
คุณ คุณ ผมเห็นคุณ
แอบถ่ายผมด้วยโทรศัพท์คุณเหรอ
รู้ไหมผมเป็นใคร
คุณคิดว่าคุณเป็นใคร บ้านเมืองมีกฎหมายลิขสิทธิ์นะ
นังเด็กบ้า
โมสาร์ทในพงไพร
"ซิมโฟนีเงียบสงัด"
นี่ ลาสโล ดังขึ้น ลาสโล
เราอยากได้กาแฟเข้มๆ นะ ไม่ใช่แบบรสอ่อนๆ
ผมรู้ว่านี่คือการซ้อม
และพวกคุณไม่ชินกับการใส่เต็มที่
ก่อนการแสดง แต่ผมรับรองกับคุณได้ว่า
นี่เป็นทางเดียวที่จะซึมซับดนตรีนี้ เข้ากระดูกดำของเรา
ไม่มีคุณ
ไม่มีคุณ ไม่มีผม
เราเป็นแต่ละสาย ของเส้นเสียงเดียวกันที่ประสานกัน
รวมกัน ถ้าเราเชื่อมโยงกันได้ เราสามารถสื่อสารกับพวกเขาได้
กับคนดูตรงนั้น
- เขาอยากได้เร็วขึ้นหรือช้าลง - โอเคไหม
ตามใจผมหน่อย
ตามใจผมแล้ววางเครื่องดนตรีคุณลง
- วางมันลง - วางมันลงเหรอ
วางมันลงเถอะ
ดนตรีไม่ได้อยู่ที่ตัวโน้ต แต่อยู่ในความเงียบระหว่างพวกมัน
มาเอสโตร
ครับ
ได้เวลาพักสิบนาทีแล้วครับ
โอเค
พักสิบนาที
เธอจะทำอะไรสุดสัปดาห์นี้
งานแต่งผู้ดีในแซก ฮาร์เบอร์
อย่างน้อยเขาก็จ่ายเงินเราใช่ไหม
ทีมแยงกี้ตีเสมอแล้ว
- เครื่องดื่มฟรี - คะแนนเท่าไหร่
นี่ มีใครรู้รหัสไวไฟบ้าง
พิซซิคาโต ฟรีค พ พาน กับ ฟ ฟัน
ฉันก็แค่พูด อย่ามาพูดมากกับฉัน ฉันเบื่อมันสุดๆ
ฉันไม่ได้ตั้งใจทำแบบนี้
อีกเจ็ดกรัม และยากล่อมประสาทสองสามเม็ด
แค่ขอมาแล้วนายก็จะได้มัน
ผมขออภัย
ผมชอบเข้าห้องน้ำหญิงตลอด มันสะอาดกว่า
คุณพอใจพวกเราไหม
ไม่ๆ แต่มันเป็นความรับผิดชอบของผม ไม่เป็นไร
ฉันชอบสร้อยข้อมือคุณ
ฉันเห็นมันตอนคุณกำลังคุมวง
ผมชอบรอยสักคุณ
- กุญแจฟาของฉันน่ะเหรอ - ผมเห็นมันตอนคุณเล่นอยู่
ผมช่วยไม่ได้
คุณหมายถึงอันนี้เหรอ มันเป็นของที่ระลึก
ของที่ระลึก
ของที่ระลึกอีกอัน
พอผมออกไปแล้ว นับถึง 10 แล้วค่อยออกไปนะ
โอเค บาย
มีสองสามอย่างในชีวิต ที่ผู้หญิงคนหนึ่งไม่ควรเห็น
และวิวมุมต่ำเข้าไปในเสื้อคลุมของเอดิพัส เป็นข้อแรกบนรายการนั้นแน่นอน
ใช่ งั้นการแสดง มันจบแล้วเหรอ ปิดตายถาวรแล้วเหรอ
ใช่ เฮลีย์ รัทเลดจ์ ตัวนำโชค
มันยากที่จะเชื่อว่าฉันใช้เวลาหลายปี
เรียนรู้วิธีเป่าอากาศผ่านท่อ
ฉันว่าไม่มีโชว์นั่นแล้ว น่าจะดีกับเธอมากกว่า
งานของเธอมันจบแล้ว คือเธอก็รู้
มันอาจเปิดใจเธอให้พลังงานใหม่ๆ
ใช่ ฉันหวังว่าพลังงานใหม่ๆ เหล่านี้ จะมาพร้อมเงินเดือน
เพราะรายได้เดียวที่ฉันมีตอนนี้
คือจากนักเรียนคนเดียวของฉัน และเช็คขี้ปะติ๋วจากนิวยอร์กซิมโฟนี
สำหรับการทำโอโบตก
ถึงตาไวโอลิน
ฉันแค่จะบอกว่าวันนี้อากาศดี เธอกำลังดื่มตอนกลางวันกับหนุ่มเซ็กซี่
ใช่ และถ้าเงินสำคัญกับเธอขนาดนั้น
ฉันหางานทำเงินให้เธอได้เดี๋ยวนี้เลย
มันฟังดูน่าสงสัยจริงๆ
รอเดี๋ยว
มีอะไรให้ช่วยเหรอ
ครับ ผมแบรดฟอร์ด ชาร์ป ผมมาที่นี่เรื่องงานประวัติ
อ๋อ ใช่ เข้ามาๆ
- คุณเป็นยังไง ดีใจที่ได้เจอ - ดีใจที่ได้เจอ เยี่ยม
ใช่ๆ ดีๆ
ตรงนี้ นี่คือสิ่งที่ผมคิดไว้
เราวางกล้องไว้ตรงนี้เพราะผมได้...
ว่าแต่ คุณเห็นงานของบีบีซี ที่ผมทำให้ พาโนรามา หรือเปล่า
แน่นอน มันเป็นงานที่เยี่ยมมาก
ใช่ ขอบใจ มันเยี่ยมมาก
ยังไงก็เหอะ วางกล้องไว้ตรงนี้
รับแสงอ่อนสวยจากหน้าต่างบานใหญ่นี่
เพราะมันสะท้อนด้านที่ดูดีของผม
แล้วกล้องอยู่ไหน พวกเขาจอดรถอยู่เหรอ
ไม่มีกล้อง นี่คืองานสัมภาษณ์พอดแคสต์
ผมเป็นตัวสัมภาษณ์เคลื่อนที่ฉายเดี่ยว มีทุกอย่างที่ต้องการในเป้
จริงเหรอ มันน่าตื่นเต้นซะจริง
งั้นเข้ามา เรามา... อาจจะนั่งตรงนี้ละกัน
ดี เยี่ยมเลย
- เธอเก่งใช่ไหม - เธอเก่ง
หนูมาลีมีลูกแมวเหมียว
- เสียงระดับนี้ใช่ไหมที่คุณ... - ใช่
ขอบคุณ มัน... นี่มัน... มันเป็นของขวัญ
คือผมมองไปหลังคุณที่รูปนั้นของคุณ
คุมการแสดง ฟิฟธ์ ของมาห์เลอร์ ในเวียนนา
สำหรับผม เป็นประวัติศาสตร์ ความจริงผมว่าไม่มีอะไรดีกว่ามัน
ขอบคุณ ผมซาบซึ้งใจจริงๆ เพราะผมรู้สึกว่ามันน่าจะเป็น
การแสดงที่ดีที่สุดที่ผมเคยทำ
และแน่นอน นักวิจารณ์ต่างเห็นด้วย...
เดี๋ยว ขอผม... มาเริ่มกัน มา... เริ่มกันดีไหม
- ผมนึกว่าเราเริ่มแล้ว พระเจ้า - ยัง
งั้น พูดมันอีกครั้ง ขอบคุณ
มาลองกันอีกที โอเค
ยินดีต้อนรับ บาค นั่นคือซินาคิสกับ อนาลอชิค เอ-บี
คุณกำลังฟังอีกตอนของรายการ บี ชาร์ป
พอดแคสต์เรื่องดนตรีซึ่งดนตรีคลาสสิก คือความเชี่ยวชาญของเรา
ผมแบรดฟอร์ด ชาร์ป ผู้ดำเนินรายการ พูดถึงเรื่องความหลักแหลม
ผมนั่งอยู่กับคนที่หลักแหลมที่สุด ของความหลักแหลม โทมัส เพมบริดจ์
วาทยกรนานาชาติ นักวิชาการ และนักตีความดนตรีของโชแปงชื่อดัง
ในบทบาทใหม่ของเขา ในฐานะผู้อำนวยการดนตรีกิตติมศักดิ์
เขาเป็นคนที่ยุ่งมากๆ
มาเอสโตร ขอบคุณที่สละเวลา เป็นเกียรติอย่างยิ่ง
คำถามแรก และ... ดนตรีคลาสสิกตายหรือยัง
มันไม่มีเหตุผลและไร้สาระสิ้นดี
ดนตรีคลาสสิกในตอนนี้มีชีวิตชีวา เหมือนที่เคยเป็นมา
รอดริโกถูกนิยามว่าเป็นหมอผีถือไม้
อัจฉริยะเอวบาง 20 นิ้ว
ผม... ผมว่า เขาเอวหนากว่า 20 นิ้วแน่นอน
คืองี้ มัน 28 นิ้ว แต่ช่วงบนมันเล็กจริงๆ
ขอผมพูดอะไรอย่างหนึ่ง และนี่อาจไม่ใช่สิ่งที่รู้กันทั่วไป
แต่ รู้ไหม
ผมเป็นคนตัดสิน การแข่งขันวาทยกรเยาวชน
ที่เขาชนะตอนเขาอายุ 12
คราวนี้ฟังนะ ผมไม่ได้จะเอาหน้ากับสิ่งที่เกิดขึ้น
แต่ผมแค่จะพูดว่า มันเป็นการตัดสินใจของผมที่พาเขามาที่นี่
ยินดีด้วย แต่ว่าไปแล้ว
คุณรู้สึกยังไงที่ได้ยินเขาพูดว่า และผมพูดตามคำพูดของเขาทุกคำนะ
"นิวยอร์กซิมโฟนีตายไปแล้ว เป็นซากที่ไม่มีค่าอะไร"
นักข่าว คุณพระคุ้มครอง มักตีความไปไกลเกินจริง
แต่นั่นคือบริบท
มันเป็นข้อความประโยคเดียว ไม่ข้อความแวดล้อม
ผมไม่เห็นด้วย ข้อต่อไป
โอเค นี่มันรายการเพลงโชแปงของผม
มันยากไหมที่ต้องทำงานกับคนที่
รู้กันว่าเขามีเส้นสายในวงการเมือง
เขาสนับสนุนการใช้สารกล่อมประสาท และประโยชน์ของมัน
นี่ยังไม่เอ่ยถึง ความสัมพันธ์รุนแรงของเขา
กับศิลปินนักดนตรี อันนา มาเรีย
นี่มันจะเป็นเรื่องรอดริโกทั้งหมดหรือเปล่า
มาเอสโตร ด้วยความเคารพ ไม่ แต่
เราต้องยอมรับว่า เขากลายเป็นจุดสนใจของการพูดคุย
ฟังนะ ขอตัว รอผมสักครู่
- ผมต้องไปโทรศัพท์เดี๋ยวเดียว - ครับ
- ขอบคุณๆ - ได้เลยครับ
ดีเลย โทษที!
ไอ้บ้า
นี่ นาย นายเป็นผู้ช่วยหรืออะไร
- มาเอสโตร - เอาละ ฟังนะ
ฟังนะ ช่วยฉันหน่อย เคาะประตูฉันในอีกสิบนาที
แล้วบอกว่านัดถัดไปรอไม่ได้แล้ว เข้าใจไหม
- สิบนาที เข้าใจแล้ว - ดี
นายชื่ออะไร
ซิดนีย์ บิกกาโรส จูเนียร์
ได้ ห้านาที
ห้านาที โอเค
มันนานไปแล้ว
และตอนนี้เราเริ่มซิมโฟนีเงียบสงัดกัน
เครื่องเป่าทองเหลือง
ดังขึ้น ลาสโล
เฮ้ย ลาสโล
"คนที่มีพรสวรรค์สูงกว่าจะไม่มีค่า
"ถ้าเขาย่ำอยู่กับที่ตลอดเวลา" หาดูสิ
โวล์ฟกัง อมาเดอุส โมสาร์ท
ผมมีคำพูดอ้างอิงให้คุณ
"การดำรงอยู่ของวัฒนธรรมศิลปะ ของนิวยอร์กซิตี้
"ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ใหม่ๆ ที่คนย้ายถิ่นฐานนำมา"
ได้โปรด ผมว่าผมบอกคุณแล้ว ผมเบื่อ เรื่องไม่สร้างสรรค์ของรอดริโกพวกนี้
ไม่ๆ มาเอสโตร ผมอ้างอิงคุณ จากการสัมภาษณ์ที่คุณพูดไว้ในปี 1998
ว่าไง
โทษที มาเอสโตร
ไง จูเนียร์
มีเรื่องด่วนครับ
เธอหมายถึงนัดต่อไปของฉัน รอไม่ได้แล้วใช่ไหม
เปล่า มาเอสโตร นี่เป็นเหตุฉุกเฉิน
เอาละ ชงชาให้พวก นิวยอร์ก ไทมส์ ก่อน
คงต้องขอเป็นคำถามสุดท้ายแล้ว แล้วฉันตามไป
ไม่ มาเอสโตร มีอุบัติเหตุ
ไม่เอาน่า เดี๋ยวนายก็กลับมาได้แล้ว
ฮังกาเรียน มาร์ช ทำให้คนเป่าทรอมโบนวัย 20 ถึงตายได้
เราเริ่มมันมาด้วยกัน
มันก็เหมาะแล้ว ที่เราแผ่วลงพร้อมๆ กัน
นายจะยังไม่ไปไหน
ฉันก็เหมือนกัน
ฉันแค่เบื่อที่ต้องใส่ทักซิโดโทรมๆ นั่น
หนู ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
- อะไรก็ได้ - เธอจะมาแทนที่ฉัน
ในฐานะประธานกรรมการ ออร์เคสตราไหม
ฉันคงต่อรองกับผู้บริหารไม่ได้หรอก
หนู รู้ไหมจ๊ะว่าเยลลีราสเบอร์รีนี่
ไม่ได้อยู่ในแผนส่งเสริมสุขภาพปัจจุบัน ของเราด้วยซ้ำ
ฉันพูดจริง ไม่รวมอาหาร
เราต้องการให้เธอช่วยจริงๆ
งั้น ฉันรู้สึกเป็นเกียรติค่ะ
หายไวๆ นะ เพื่อน
ขออภัยในความชอบของผม
มาเอสโตร คุณเคยต้องการอะไรมากเหลือเกิน
จนทำให้คุณไม่เห็นบางมุมของมันไหม
อาจจะมีความสูญเสียระหว่างทาง
ใช่
ยึดกับเส้นทางไว้
ไม่มีชีวิตที่ไม่พบความตาย มาเอสโตร
ผมเป็นเกียรติที่ได้พูดว่า คุณคือผู้แนะแนวของผม
และหวังว่าวันหนึ่ง ผมจะพูดได้ว่าคุณคือเพื่อนของผม
ถ้าผมคู่ควร
ขอบคุณ
ฉันแปลกใจกับสิ่งที่คุณพูดในนั้น
เสี้ยววินาทีฉันเกือบเชื่อว่าคุณจริงใจ
ฉันจริงใจตอนฉันพูดออกไป
โทมัส
คุณเขียนขอบตาเหรอ
ฉันคิดถึงเธอ ฉันอยากเห็นหน้าเธอ
- โทมัส... - ตอนซ้อม
ไม่ใช่ที่นี่
แล้วที่ไหน
บ้านคุณ
ได้สิ แคลร์น่าจะชอบ จริงไหม
เธออยากให้ฉันทำยังไง จี้ก้นเธอด้วยขนนกเหรอ
คุณทำตัวเหมือนเด็ก
เปล่าซะหน่อย
พระเจ้า ได้โปรด
- นี่อะไร - สร้อยข้อมือ
สวย ไปเอามาจากไหน
หายไวๆ สุดหล่อ
ฉันกลัวมันมาก
ไม่ๆ เธอจะทำได้ดี เธอจะทำได้เยี่ยม
เธอแค่เข้าไปในนั้นแล้วพูดว่า
"ฉันมาที่นี่เพื่อเอาเงิน และฉันไม่สน
"ว่าพวกคุณคิดยังไงกับฉัน"
ใช่ แต่ความจริงคือฉันสน
เอาละ ได้เวลาสู้รบปรบมือแล้ว
นี่ๆ ฟังนะ เธอจะทำได้ดี
นี่ เดี๋ยวๆ
โอเค
นี่ ส่วนของเธอ
- ขอบใจ - โชคดี
- โอเค - บาย
รอดริโก
เขาแต่งงานแล้ว นั่นแหละคือสิ่งที่เกิดขึ้น
โอเค รู้อะไรไหม มีคนมาที่ประตูฉัน
แล้วฉันจะโทรกลับไปคุยเรื่องนี้
คุณอยากเจอผมเหรอ แคธี
ใช่ เข้ามาสิ นั่งลง
แผนกทรัพยากรบุคคล
ดีดี ขอฉันพูดตรงๆ นะ
โอเค แต่ผมต้องได้พูดอ้อมๆ สิ
ตลกดี แต่นี่เรื่องจริงจัง
ฉันได้ยินข่าวลือมา และฉันอยากถามคุณตรงๆ
คุณค้ายาให้สมาชิก ในออร์เคสตราหรือเปล่า
ไม่
ดีดี
โอเค ฟังนะ น้องชายผมเป็นหมอ
และบางทีในโรงพยาบาล เขาเอาให้ผม...
ฉันอยากได้เพอร์โคเซต
ได้
คุณอยากได้เท่าไหร่
ฉันไม่เห็นชื่อคุณในระบบ งานจ้างคุณนานเท่าไหร่
สามหรือสี่ชั่วโมง
ขอฉันดูอีกที
อยู่นี่เอง ใส่รหัสบัญชีตามเห็นสมควรของรอดริโก
ฉันเข้าไม่ได้
ฉันต้องไปคุยเรื่องนี้กับผู้ช่วยของเขา
เดี๋ยวฉันกลับมา
เธอเชื่อไหม
เธอกำลังมองมา
เฮลีย์ รัทเลดจ์ นี่ค่ะ
ทั้งหมด 89 ดอลลาร์ 35 เซ็นต์ เซ็นตรงนี้
คุณต้องเซ็นหลังเช็คด้วยเพื่อไปขึ้นเงิน
- ขอบคุณ - ขอบคุณ
ฉันขอเช็ครอดริโกล่วงหน้าได้ไหม
ได้สิ
- มันกระอักกระอ่วนไหม - มากเลย
ฟังเสียงจากเส้นผม
นี่ ฉันเห็นคุณหัวเราะเยาะฉัน
ฉันอายพออยู่แล้ว คุณไม่ต้องตอกย้ำต่อหน้าฉันหรอก
รู้ไหมฉันพยายามอย่างมาก
เพื่อจะมีโอกาสแค่ครึ่งเปอร์เซ็นต์ ในการเล่นบนเวทีนั้น
แล้วฉันก็ได้ทำ แม้ว่ามันเป็นแค่วินาทีเดียว
และฉันอยากจะรับเช็คนี้
ฉันอยากใส่กรอบมัน ฉันอยากแขวนมันบนผนัง
แต่ฉันทำไม่ได้ เพราะฉันต้องการ 89 ดอลลาร์นั่น
คุณรู้ไหมฉันใช้เวลาฝึกเป่าโอโบกี่ชั่วโมง
ฉันอายุ 26 ฉันฝึกห้าชั่วโมงต่อวัน ทุกวันตั้งแต่จำความได้
ลองเอาตัวเลขไปใส่คอมพิวเตอร์คุณ แล้วคำนวณดู
ทำแต่ลิ้นโอโบ ไม่มีสังคม
ฉันว่ายน้ำหรือขี่จักรยานไม่เป็น จนฉันขึ้นมัธยม
คุณนั่งอยู่ที่โต๊ะนั่นนานแค่ไหน
เพื่อฝึกให้เป็นนางมาร ทำตัวหยาบคายต่อชาวบ้าน
บางทีมันอาจเป็นธรรมชาติของคุณ
คุณ "ฟังเสียงจากเส้นผม" ได้ไหม
เพราะฉันไม่ได้ยินบ้าอะไรเลย
ฉันได้ยินแต่จอมโอหังกับนกแก้วบ้าบอ
พระเจ้า
มาเอสโตร อภัยให้ฉันได้ไหม
อย่าทำอะไรกล้าหาญแล้วยอมคืนคำ
โอเคนะ อย่าทำแบบนั้น
รู้ไหมความโกรธทั้งหมดที่เธอแสดงออกมา
น่าจะมาลงที่ฉัน
ในฐานะคนคนหนึ่ง ที่ทุกคนรู้สึกว่าต้องชื่นชม
มันดีมากเวลามีคนยอมพูดความจริง เข้าใจไหม
ขอบใจสำหรับเรื่องนั้น ขอบใจ ฉันซาบซึ้ง
แต่พูดถึงความจริง...
เข้ามา
ฉันเห็นเธอ
เธอมีพรสวรรค์ เธอเล่นด้วยความกระหาย
ฉันให้เธอขึ้นเวทีนั่นแต่เธอยังไม่พร้อม
เธอรู้ตัวดีใช่ไหม
เธอมีพรสวรรค์ เธอมีมัน
และใครจะไปรู้ บางทีในอนาคต อาจมีบางอย่างเกิดขึ้น
แต่ระหว่างนี้
ถ้าเธอยังคงตัวตนอย่างที่เธอเป็น ต่อหน้าฉันตอนนี้
ฉันว่าฉันให้งานเธอทำได้
เงินเดือนน้อยมาก
เธอจะได้อยู่ใกล้ออร์เคสตราได้
เธอจะได้เรียนรู้ทุกอย่างจากฉัน
เธอจะได้ฝึกดนตรีของเธอ เธอจะได้ช่วยฉันอธิบายโน้ตเพลง
และ อย่างเช่น ชามาเต เธอช่วยฉันชงมันได้
คือมันค่อนข้างง่าย
ก่อนอื่นเธอเทมันลงไป 45 องศา
คือ มัน... คือฉันจะอธิบายให้เธอฟังทีหลัง
มันแบบว่า... ง่ายมาก
เธอว่าไง
ค่ะ มาเอสโตร
- จริงใช่ไหม - ค่ะ มาเอสโตร
ดี! โอเคๆ
อีกเรื่องนึง
โอเค
รับมันไป
โอเค
ตัดผม