Lapit ka pa. Ayan. Ang ganda. Magaling.
'Yong masaya naman. Pwede mo tanggalin shades mo?
Hindi, suot ko lang sila.
Sige. Hendrick, bigyan mo ng baton ang maestro.
Salamat.
Ngiti ka lang. Ganyan.
Nakahawak ka na nito?
Simula na tayo Maestro!
Sampung kuha lang.
Ngiti.
Walo na 'yon. Dalawa na lang.
-Ha? -Dalawa na lang.
Kasisimula lang.
Ano ba'ng gusto mo?
Ito na ang pinakamagandang kuha ko.
"ANG ENSAYO"
-...para lang... -Pasensya na.
'Di siya kadalasang ganyan.
Medyo...
May pinagdaraanan lang siya.
Ayos lang.
Ang husay niya.
Ayos iyan. Tingin ka naman sa orasan.
Titigan mo nang maigi. Ganyan.
Nakikinig ka ba?
Paano nakakaapekto ang buhay mo sa musika mo?
Maestro.
-Salamat. -Basta ikaw.
-Hindi ko 'yan naisip. -Sabagay.
Hindi ko 'yon iniisip.
Wala silang saysay.
Maestros. Hirap sila pakisamahan
pero kailangan sila ng orchestra .
Salamat at pumayag ka sa photo shoot.
Cynthia, mahalaga ka sa orchestra
lalo na ngayong ikaw ang pinuno ng komite.
Hinahangaan ka ng lahat. Pati ako.
Mabuti naman kung ganoon. Dahil kailangan kita sa negosasyon.
Halos magkapareho tayo.
Mahilig tayo sa mahuhusay na mangungumpas.
Tagahanga ka ni Karzoff sa Moscow,
at ng ating Thomas simula '95 hanggang '98,
noong nasa London Phil, at Carla di Gozzi siya.
Wala akong maisip na babae,
basta si Thomas.
At tagahanga ko rin sila, hindi naman sa pagmamayabang.
Mahirap siyang intindihin.
Nakikita mo 'tong kulubot ko sa noo?
Ngayon lang 'to
Itong mga henyo't mahuhusay...
Lahat sila, parang bata, 'di ba?
Palaging nagmamaktol. Kesyo ayaw ng ganito o gusto ng ganyan.
Kahit pa naiintindihan mo sila,
hindi sila naniniwala.
Pero, iba sa'yo, Cynthia.
Alam nilang nauunawaan mo sila, kaya may tiwala sila.
Pwede nating pakinabangan ito.
-Ano'ng gusto mo? -Maging malapit kayo.
Ako ang bahala sa'yo.
Mahirap ang sitwasyon natin ngayon. Ang gusto lang natin ay magtagal pa tayo.
Ang kaibahan natin, institusyon ang tingin mo sa orchestra.
Mga musikero sila, gano'n din...
Ang nakikita ng manonood ay ang bagong maestro.
Ayaw ko siyang pag-usapan. Maliwanag?
May problema ba, Maestro?
Nagkasundo na kami.
Ayos.
Tapos na ang panayam. Paalam. Isabit mo na 'yan, Hailey.
LAGAYAN NG GAMIT SA KANAN
Walang nangyari sa amin ni Rodrigo.
-May gusto ka pa? -Turuan mo ako.
Masokista ka ba?
Siguro. Desperado akong matuto sa'yo.
Ikaw ang pinakamahusay rito
at ikaw lang ang tanging pag-asa ko.
Tama ka,
at nakukuha iyon ng mga estudyante ko, pero 'di ko kayang maghimala.
Magaling ako. 'Di ko lang naipakita pero kaya kong magsakripisyo.
Anong gusto mo, medalyo? Mahal ang bayad sa akin.
-Sige lang. -$400 kada oras.
Totoo?
Gagawan ko ng paraan. Kailan ang simula?
Hindi pa ako umooo. Sasabihan kita.
-Ano ba 'yan? -45 minuto ang byahe ko.
-Ha? -Nakakainis.
Kanselado ang ensayo ngayon?
NAKA-ISKEDYUL BUKAS LUGAR: TBD
Magdala ng pangginaw?
Itikom mo ang bibig mo,
parang suporta sa reed.
Ganyan. Magaling.
ALEX PWEDE KANG MAKAUSAP?
Pagkatapos, huminga ka para makakuha ng sapat na hangin.
Sa wakas, magpapatuli na si Tim.
Bukas na. Dadalaw ba tayo?
Si Duncan. 12 lang siya. Magpants ka.
Ano ba 'yan?
Pasensya na.
Ayos lang.
-Sasagutin mo ba 'yan? -Hindi.
-Si Alex? -Oo.
Itigil mo 'yan.
Nagtatampo ka? Para kang bata.
-Hindi ikaw. -Ayos lang.
Tulungan na ba kita?
Huwag na. Ako nang bahala pagkatapos kong magturo.
Nag-aalala ka.
Dahil masyado silang malapit,
at dahil may nangyari na sa kanila dati,
o baka hanggang ngayon.
Pasensya na.
Tapos na tayo para sa araw na ito, Duncan.
May sasabihin ako.
Hindi na magbabayad ang nanay ko,
kaya pwede bang ipambayad ito?
Selyo?
Brown embossed SG57 iyan galing sa Great Britain,
noong 1847.
Sa tingin ko, katumbas 'yan ng 5 turo.
Aanhin ko 'to, Duncan?
Benta mo sa eBay. $500 halaga niyan.
Diyos ko. Akin na 'to.
Hindi mahalaga kung sino ang nauna,
kundi sino ang makikipagbati.
Iyon ang sabi sa mga magulang ko, kahit magkahiwalay na sila.
Salamat, Duncan.
-Sa uulitin. -Paalam.
Diretso uwi sa bahay.
Oo.
Umuupa siya dati.
Dati pa 'yon.
Uy, Betty.
-Uy. -Kumusta?
Sabihan mo ako sa susunod na may plano siya.
Susubukan ko.
Maligayang pagdating.
Hailey.
Tulungan mo ako. Tara.
Bukas ba 'to?
Hindi, kaya nga...
Ah, sige.
Ano ba naman 'tong ginagawa natin.
Kumusta, Bob?
Suot mo ang pulseras, Cynthia.
Syempre naman.
Kasyang-kasya ka.
Bakal naman ang tuhod ko, kaya ayos lang.
Magaling, Dee Dee.
Uy, Mikhail. Warren Boyd.
Oo.
Dahan-dahan, Sveltana.
-Uy, Rene. -Kumusta? Ayos ka lang?
Ingat.
Tulungan sana kita.
Ikaw na.
Dahan-dahan ka, Hailey.
-Pasensya na. -Sige lang.
-Ayan na. -Salamat.
Ayos.
Edward. 'Di ko alam na boksingero ka.
Hindi, pero nagsanay ako dati.
May nagturo sa akin.
At napabagsak ko siya.
Pero dati pa 'yon.
Gaya ng dati, G. Biben.
Walang celery, dagdag carrot at iba pa.
May kailangan ka pa?
Tubig na lang. Salamat, Joel.
-Pakialis na ang tinapay. -Sige po.
May pupuntahan pa ako, Gloria, nang alas-dos, kaya wala
nang paligoy-ligoy.
Ang ganda mo ngayon.
-Salamat. -Sige.
May panayam ako kahapon para sa Times,
at nabanggit niya si Rodrigo,
na tinanggihan ang panayam.
Nailipat na 'yon.
Wala akong pakialam. Nakakahiya para sa akin.
'Di na ganoon kasikat si Thomas Pembridge,
pero madali siyang kontrolin.
Edward, alam natin ang pinasok natin kay Rodrigo
pero mapagkakakitaan natin siya.
Kaakit-akit at matinik. Higit pa siya sa inaasahan mo.
Kontrolado ko siya.
Hindi halata.
At hindi ako natutuwa.
Ayaw ko nito.
Kailangan niyang patunayan ang sarili niya.
Kung hindi, ibabalik ko si Thomas.
Si "Thomas"?
Hinihingi mo ang payo ko.
Kaya ibinibigay ko sa'yo.
500 taon nang lugi ang classical music.
Dahil hindi ito negosyo.
Negosyo ang lahat.
Makinig ka,
magtakda tayo ng araw para sa pulong
tungkol kay Rodrigo at sa banda.
Sandali lang. Hindi ba ito na 'yon?
Hindi, dahil aalis na ako.
Gloria Windsor, si Bb. Alicia.
Si Gloria ang namamahala
sa symphony, siya naman ay guro.
Bakit hindi natin payagan ang mga estudyanteng
manood ng ensayo?
Pwede.
Magugustuhan ng mga musikero 'yan.
Maalinsangan.
Masisira ang instrumento ko.
Ang dami mo namang reklamo, Bob.
Maghuhubad ako ng sapatos.
Ano ginagawa natin rito?
Iyon siguro ang tanong n'yo.
Dito, mas malapit tayo sa mundo,
at sa mga bumubuo nito.
Kung minsan, kailangan nating lumingon, para hindi tayo maligaw.
Doon natin makikita ang ganda.
Tutugtog tayo ng piyesang alam na alam ng lahat.
Ang L'obertura, 1812, Tchaikovsky. Okey?
Hoy! Bakit kayo nandiyan? Sino kayo?
New York Symphony Orchestra!
Handa na kayo?
Ayos ka lang?
Hindi!
Hindi ko na kayang tiisin 'to. Bakit ba nila 'to ginagawa sa akin?
Mali ka, Gng. Windsor,
maraming magandang pagbabago rito.
Ang mga musikero, palagi na silang nakangiti.
Hindi lahat, pero hindi kagaya ng dati.
Mahal niya tayo.
Mahal niya ang sarili niya.
Pero nakakatuwang marinig 'yan.
Salamat.
Pasensya na, nakakahiya naman. Nakalimutan ko ang pangalan mo.
Ako si Paviel. Pavel ang tawag nila sa akin.
Pavel.
Ang gandang pangalan.
-Salamat, Pavel. -Wala 'yon.
Salamat sa pagdala kay maestro dito.
Ayan!
Ang saya.
-May tanong ba kayo? -Ako.
-Saan ang banyo? -May tanong ako.
Sige.
Ano 'to?
Oboe. Gusto mo hawakan?
Sige.
Huwag ka mahiya. Hawakan mo.
Uy.
Alam mo naman sigurong hindi ito ensayo.
Pagtatanghal na ito.
Oo at napakaganda.
Pero biglaan ito.
Tama ka. Biglaan. Hindi planado.
Natural.
At ngayon lang kita nakitang natuwa nang ganito.
-Tingnan mo. -Salamat, Maestro.
Hindi ka ganyan dati...
-May pizza. -Atin?
Para sa lahat 'yan.
Kumain na kayong lahat.
-Hailey. -Nandito ako.
-Ikuha mo tayo. -Sige.
'Yong meat lover's?
-Ha? -Masarap 'yon.
Sige.
Ang galing mo.
Salamat. Ikaw rin.
Sige na. Kuha na kayo.
Para sa lahat 'yan.
Ang saya ng lahat.
Ang galing ng naisip mo.
Dahil sa pizza.
-Bakit? -Tara.
Ayos.
Alam n'yo, dati akong nakatira dito.
Ngayon lang nangyari ito.
Bakit may mga pulis?
-May pulis? -Oo.
Sige. Ako ang bahala.
Sino ang pasimuno nito?
-Ako. -Sino ka naman?
Ako si Rodrigo.
Siya ang maestro.
Maestro, tama?
Ako 'yon.
Ano'ng ginagawa n'yo rito?
Inilabas ko lang sandali ang orchestra,
dahil may nalalapit kaming pagtatanghal
at para maiba naman.
Nakapunta ka na doon?
Huwag kayong lalapit.
Diyan lang kayo.
Kaya nagpasya kang
magsaya rito sa labas.
Sa katunayan, para ito sa lahat.
Ano bang problema mo?
Hoy!
Sa'yo ba 'to?
Hiniram ko kay Pavel.
Wala akong pakialam sa'yo.
Nanghimasok kayo sa pribadong pag-aari.
Walang iihi diyan sa likod.
Sino'ng may gawa nito? Tara na.
Alisin na 'yan. Tara na.
Sandali lang.
Ayusin natin 'to.
-Iligpit mo na 'yan. -Ha?
-Bakit? -Seryoso ka ba?
Wala ba kayong ibang ginagawa?
Maglipit na kayo. Bilis.
Ang daming nangyayari sa mundo,
bakit hindi n'yo kami hayaang magsaya?
Ano'ng problema?
-Dee Dee. -Ano?
Kalma ka lang.
Malaya akong magsabi ng gusto ko, o bawal na rin?
Tama naman siya. Karapatan niya 'yon.
Bitawan mo 'yan!
Sir, iniingatan dapat ang instrumento.
Ingatan n'yo.
-Huwag kang makialam. -Pinipilayan n'yo siya!
Tabi.
Tara na.
Tumabi kayo.
Mga pasista!
-Dito ka. -Oo na.
Iproseso na ito.
Pwedeng makiupo?
Napag-isipan mo na ba?
Tigilan mo ako.
Desperada nga ako, 'di ba?
Bakante ako tuwing Sabado nang umaga. 6:30 am.
Ayos.
Nakuha ang isa kong estudyante sa Kansas City Light Opera.
Pupunta ako.
Babalik kami sa pagdinig.
Salamat sa pagpunta.
At dahil may sobra kaming tiket,
dapat lang na magpunta kayo sa pagtatanghal namin.
Makipag-ugnayan lang kayo at kami na ang bahala.
Salamat.
Maganda 'yan.
-Dito lang ako. -Sige.
Salamat.
Bayad. Salamat.
-Uy. -Uy.
Natanggap mo ang text ko?
Baka kasi isipin mong sinusundan kita.
Hindi, ang dami ko lang talagang ginagawa.
-Sige. -Pasensya na.
Walang problema.
Ang husay mong mananayaw.
Salamat.
May problema ba tayo?
Kung oo, gusto kong
-bumawi. -Wala.
Nakita kita sa kama ni Addison.
Alam ko...
Nakatulog ako habang nanonood ng TV. Inaantay kita.
Sige.
Pasensya na.
Ayos lang.
Hindi ko alam kung ayos lang, pero...
Gusto mo ba sumama sa akin sa Florida?
-Talaga? -Oo.
Bakit?
May lumapit sa aking ahente,
nakita niya ang pagtatanghal namin kaya inalok niya ako ng trabaho,
at ayon na nga.
-Talaga? -Oo.
Florida.
Pasensya ka na.
Mag-aaral ako ng oboe tuwing umaga.
Alam ko nakakatawa lang,
pero napakahusay ng magtuturo sa 'kin,
at ayaw niya sa akin,
pero napapayag ko siya.
Sige.
Tuwing umaga.
Alam kong maaga.
-Sayang. -Mahalaga iyon sa akin.
Gusto kong sulitin ang pagkakataon.
Pwede naman tayong magkita pagbalik ko.
Oo naman.
Galingan mo.
May sasabihin ako sa'yo, Gloria.
Nakita mo sana sila.
Napakahusay nila. Ang ganda.
Na-presinto ka.
Hindi iyon.
At paalala ko lang,
pwedeng maapektuhan ng O-1 visa mo sa ginawa mo.
Pwede kang ma-deport.
At tingnan mo itong sulat galing kay Bob.
Sinisingil ka niya ng $80,000 para sa overtime, pati na ang bonus.
Ayos lang. Ako na ang magbabayad nito.
Hindi 'yon ang punto.
Maliit lang ang halagang iyan.
Ngayon ko lang
naramdamang may
nararating kami.
Naniniwala ako sa kakayahan
at husay mo.
Didiretsahin kita.
Nagkakaproblema sa pera
ang orchestra.
Naiintindihan mo ba?
Oo.
Oo, Gloria.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce EMN