MOZART IN DE JUNGLE
Bravo.
Je hebt gewerkt aan je multo sul ponticello.
En jij aan het eten van cupcakes.
Warren, ik wil zeggen dat je spel nog soepeler is
dan de vorige keer dat ik je zag.
Bedankt. Ik werk aan mijn strijktechniek.
Dat is te zien. En Dee Dee,
je speelt als een bebaarde tsunami.
Ik heb inderdaad veel onderdrukte woede in me.
Bob. Hoe blijf je zo fit? Je ziet er geweldig uit.
Honderd crunches per dag.
Zo doe je dat.
Ik wil niet dat ze te trots op zichzelf worden.
Mijn excuses, maestro.
Heren, ik neem alles terug wat ik heb gezegd.
Maar mag ik even zeggen
dat je optreden magnifiek was.
Bedankt, Andrew.
Ik ben zo blij dat je
dit oude schip voorziet van een nieuwe laag lak.
-Je weet hoe het gaat. -Ja.
Toen ik Helsinki weigerde...
Geweldige show, mensen.
-Maestro. -Michel, wat...
-Je favoriet. -Wat? Nee.
Ik weet niet wat je aan het doen bent.
-Ik hou niet van koekjes. -Ze zien er heerlijk uit.
Mag ik?
-Alsjeblieft. -Ik...
Hopelijk zijn ze niet te koud geworden...
-Heel lekker. -Ja?
-Je weet niet wat je mist. -Misschien. Maar dat geeft niet.
Ik doe wel wat pilates.
Om de spanning weg te werken.
Dag, Andrew. Dank je wel. Ciao. Dag.
-Waarom pilates? -Ik ben niet...
-Hoi. -Hé.
-Jij bent toch Hailey Rutledge? -Ja.
-Ik ben Andrew Walsh. -Dat weet ik.
Ik heb een bootleg
waarop u de Bach Cello Suites speelt in Dresden.
Dat concert herinner ik me nog.
Die Oost-Duitsers met hun urtext-fetisj.
-Ja. -Zou ik misschien
die opname eens mogen horen?
Ja, ik kan hem u vast wel bezorgen.
-Hé. -Hoi.
Vast wel.
-Cynth. -Andrew.
Geweldig om je te zien. Je ziet er goed uit.
Kijk jou nou eens.
Hoelang is het geleden? Te lang. Drie jaar?
Volgens mij was het afgelopen november.
Het is geweldig om weer met je te spelen.
Ik stelde me net voor aan Hailey.
Haar foto siert de poster buiten.
Ze is het nieuwe gezicht van het New York Symphony.
Nee. Dat hebben ze gedaan
zodat ze geen foto hoefden te kopen.
Geweldige zet. Een mooi meisje dat van Bach houdt.
Ze weten wat ze doen.
De pr-afdeling maakt de hele zooi sexy.
Ik weet niet of zij dat zo zouden zeggen.
Dit is misschien wat vrijpostig,
maar wil een van jullie mee om Lang Lang te zien spelen?
-Cyn, net als vroeger? -Ik kan niet.
Oké. Hailey, net als in de toekomst?
Dat klinkt fantastisch. Maar...
Ik heb een meet-and-greet met wanhopige donateurs
verderop in de gang.
"Sjostakovitsj." Zo'n grappig woord.
Ik heb maar een kwartier.
Dus als je mee wilt, en dat moet wel,
dan wordt het leuk.
Ze ziet er goed uit.
We worden geboren
en besluiten muzikant te worden.
We pakken een instrument, we worden ouder en dan...
-Ze ziet er mooi uit. -Ja.
Heel mooi. Ja.
Ik heb wc-papier voor thuis.
Geweldig.
Ga je naar de donateursavond?
Nee, ik heb er al vier gedaan deze week.
Ik ga een late film zien.
-Goed. Ja. -Mijn hoofd leegmaken.
En jij?
Ik... Ik weet het niet.
Het is zo'n dag. Ik zie je thuis.
-Oké. -Oké.
In de toekomst
kun je extra wc-papier onder de gootsteen vinden.
Oké.
Die man kan wel een lift gebruiken.
-Hé, maestro. -Kom op.
-Nou... -Ik beloof het,
ik praat niet over mijn symfonie. Erewoord.
Waar moet de fiets?
Twee maestro's achter in een limousine.
Het klinkt als het begin van een grap.
-Andrew. -Dank u wel, Mrs Blonsters.
Weldoeners als u geven mijn muziek een thuis.
-Uw toewijding... -Sorry dat ik stoor
maar deze man moet onmiddellijk naar een fotoshoot.
Miss Rutledge. Ik had toch gezegd dat je me nooit mocht storen
als ik met twee of meer mooie vrouwen praat.
Dat begrijp ik, maar het is een noodgeval, dus...
-Ja. -Een noodgeval.
Het spijt me, Mrs Blonsters.
-Zullen we? -Natuurlijk.
-Bonsoir. -Het beste.
Wat speelt Lang Lang?
Het zal je verrassen wat hij speelt.
-Hoe is het, vriend? -Hoe is het? Andrew.
Het is lang geleden, Lang Lang. Hoe gaat het?
-Goed. -Ja.
-Hoe ging het vanavond? Alles goed? -Uitstekend.
Hoe gaat het met mijn maat Rodrigo?
Hij doet het geweldig. Hij vernieuwt het hele orkest.
Het is me een genoegen om de spil van dit alles voor te stellen,
Hailey Rutledge, een briljant hoboïst.
-Aangenaam kennis te maken. -Hetzelfde. Ja.
Het is vast wild bij de blaasinstrumenten...
Nu Betty Cragdale gewond is.
-Ja, maar... -Hé. Mannie.
-Oké. Het niveau is te laag. -Goed zo.
Andrew, hoe gaat het? Fijn je te zien.
-Je ziet er goed uit. -Hé. Leuk.
-Is dat Emanuel Ax? -Zeker weten.
Ik moet nog iets afmaken.
Toe maar. Maak hem maar af.
-Klinkt goed, toch? -Ja.
Dit lijkt de hemel wel.
Prosciutto en yoghurt?
Een man kan niet leven van bewerkt vlees en gefermenteerde melk.
Ik ben uitgehongerd nu ik dit heb ontvangen.
Kijk maar, maestro.
-Ik dacht dat je niet... -Nee, verkeerd begrepen.
Dit is niet mijn symfonie. Nee.
Als dit een fuga was, was het er een van wanhoop.
Geschreven door mijn vrouw en georkestreerd door haar advocaat.
Mijn scheidingspapieren. Vanavond aan me gegeven.
-Shit. -Een Bitter Sweet Symphony.
Getekend door The Verve.
Touché, maestro.
Weet je wat? We plukken de nacht.
Een nieuwe Tommy Pembridge voor een nieuw tijdperk.
Natuurlijk drink ik niet meer. Dat weet je.
Maar misschien kunnen we onze tenen erin steken.
-En dan kopje onder. -Geef die fles aan mij.
-Wat vind je ervan? -Nee. Geef me die fles.
Kijk in mijn ogen.
Dit heb je niet nodig, maestro. Dit is vergif. Oké?
-Dit vergiftigt je. -God.
We hebben het niet nodig.
Nee, we hebben dit niet nodig.
Jezus.
Goede redding, maestro.
Je bent echt mijn hermano.
Daar heb je hermanos voor.
Maar als je je tenen erin wilt dopen, als je in het moment wilt leven,
moet je leren op elkaars handen te staan,
onze namen vergeten, in de afgrond kijken,
in de bodemloze put kijken.
Kom. Ik heb hier iets.
Ik heb dit van een vriend uit Fort Lee, New Jersey.
-Het stinkt naar stront. -Weet ik.
-Wat is het? -Ze zeggen dat het hars is
met paddo's en gif van een kikker.
Kun je het roken?
Je moet het in een ritueel gebruiken.
Het met respect behandelen en...
Laten we het opeten en kijken wat er gebeurt.
-We eten het op. -Ja.
Tering. Ja.
Je zit in een stijgend traject.
-Dank je. -Bravo.
-Dank je. -Geweldig.
Oké. Waar waren we?
Wat vind jij als vrouw? Moet ik haar bellen of niet?
Denk je dat ze dat wil?
Of klinkt het alsof
-ze het zei... -Weet ik niet. Daarom...
Ja.
Het is ingewikkeld. Ik zou op je instinct vertrouwen.
Je bent een fijne vent.
Ze is gek als ze niets met je wil.
Ja.
Ja, het zal wel.
Strike.
Lang Lang.
Joshua Bell? Wat doe jij hier?
Dat zal ik je vertellen.
Ik zag dat je een voetfout maakte.
Zie je deze lijn? Daar mag je voet niet overheen.
-Kom op. -Je zou gediskwalificeerd moeten worden.
Josh, nog steeds zo prestatiegericht.
Is dat Josh Bell?
Hij geeft de voorkeur aan "Joshua".
Waarom pik je dat? Zo veel.
Zo veel is een groot verschil.
-Het gebeurt weleens. -Op een piano, ja.
Je hoeft niet veel te doen. Het is net typen.
Maar bij een viool betekent een millimeter
het verschil tussen een F en een Fis.
-Echt? -En dirigeren is...
Wat heeft een millimeter voor effect?
Kom op. We hadden gewoon lol.
Laat maar. Ik wil niet... Het was een grapje.
Sommige mensen denken dat je om goed piano te kunnen spelen,
je je vingers soepel moet houden.
Dat is helemaal niet waar. Het gaat om de voeten.
Horowitz zei altijd:
"Als mijn voeten niet lopen, kunnen mijn vingers ook niets."
Hij was een heel goede pianist.
Het heeft nog niet geholpen.
Het werkt volgens mij niet.
Ik voel niets.
Misschien omdat ik een tolerantie heb opgebouwd.
Vanwege mijn jaren van wild leven
of misschien is het gewoon mijn Engelse bloed.
Mijn voorouders gaan helemaal terug
tot de Slag bij Hastings in 1066.
-Ga zitten, maestro. -Dank je.
Toen ik klein was, speelden we een spelletje.
Ik geef je een naam, een thema, zoiets. Een beeld.
John Cage speelt dat spel ook.
-Kunnen we beginnen? Oké. -Ja.
Geen stokje. Acht seconden.
Geen stokje, want ik heb er geen nodig. Ik kan mijn vinger gebruiken.
-Mooi. -Goed?
-Ja. -Oké.
-Nachtmerries. -Ik kan er wel mee overweg.
-Mooi. -Ik vind ze wel leuk.
We kijken elkaar in de ogen.
-Mooi. -Ze knipperen niet.
-Tien seconden. Sport. -Geen interesse.
Sport. Lopen.
Op welk moment werd je volwassen?
Toen ik geboren werd.
En je vader?
Ja. Hij is prestatiegericht wat betreft muziek.
-Weet je wel? -Ja.
Hij was een mambo-dirigent.
Geweldig.
Ik wil dat je me vieze woorden in het Spaans leert.
Zoals "val dood".
Of "krijg de tering" of zoiets.
En jij?
Mijn moeder was heel lief.
Ja.
Wat?
Als ik dat tegen iemand zeg...
Dan vermoorden ze je.
-Waarom? -Omdat het betekent:
"Ik schijt op jullie doden."
Daar vroeg ik niet om.
Weet ik. Maar dat is "val dood", iets intenser...
-Je wilde iets intensers... -Dat is veel...
-Heel intens. -Schokkend.
Ja, ik weet het.
Mijn moeder hield niet veel van me.
Het was een mes in mijn buik.
De dood.
Ik denk er altijd aan.
Behalve
wanneer ik weet dat iets op dat moment sterft.
Zoals een concert.
-Rodrigo, ik moet je vertellen... -Rodrigo, ik moet je vertellen...
-Je bent... -Je bent...
-...een geweldig mens. -...een geweldig mens.
-Dat ben je. -Dat ben je.
-En ik moet echt zeggen dat... -En ik moet echt zeggen dat...
-...ik in alle eerlijkheid... -...ik in alle eerlijkheid...
-...van je hou. -...van je hou.
-Als man van een man. -Als man van een man.
Een man.
-Volgens mij snap je het. Ja. -Volgens mij snap je het. Ja.
-Je doet het zelfs... -Je doet het zelfs...
-...met een Engels accent. -...met een Engels accent.
Heb ik het spel gewonnen?
Kan ik je helpen?
Ja.
Mag ik mijn naam opschrijven?
-Ja, wat is je naam? -Oké.
Gloria Antoinette.
Het kietelt.
Mijn vrije schrift is niet zo goed,
dus het zou helpen als je niet beweegt.
Het is ontspannend.
Voilà.
Meesterwerk.
Ik neem een foto. Draai je om.
-Hoi. -Hé.
-Heb ik je wakker gemaakt? -Ja, maar het was fijn.
Mooi.
Laat zien wat je kunt. Kom hier.
-Pak de strijkstok. Ga zitten. -Oké.
Hier. Die moet tussen je benen.
Oké.
Jij speelt, ik gebruik mijn vingers.
Het moet wel makkelijk zijn.
Heel makkelijk.
Mooi lang uitstrijken. Zo, ja.
Briljant. Dat had ik op moeten nemen.
Ja, hè?
Hoe is het om jou te zijn? Zo jong, getalenteerd en mooi.
Het moet voelen alsof je alles aankunt.
-Ja. -Maar het is vast raar
om alles al bereikt te hebben wat je wilde
-op de jonge leeftijd van... -Zesentwintig.
-Zesentwintig? Verbijsterend. -Ja.
Mijn midlifecrisis is komende zomer,
dus ik probeer alles voor te blijven.
Mooi. Kleinkinderen als je 30 bent?
En bloedverdunners en haargroeimiddelen...
Geen zorgen. Die staan in de badkamer.
Champagne waar de bubbels uit zijn. Sexy, hè?
Ja.
Maar ik weet echt niet hoe je het doet.
Deel uitmaken van een groot orkest met al die regels en bureaucratie
en steeds weer dezelfde mensen.
Ik ben dol op mijn collega's.
Dat snap ik, maar waar is...
Waar is de passie?
Het gaat altijd om de creatieve visie van een ander.
Dat is niet altijd waar.
Waar is die van jou? Wanneer is Hailey de prioriteit?
Ja. Ik heb wel passie.
Ik heb heel veel passie.
Dat weet ik.
Ik weet het. Ik snap het wel.
Om eerlijk te zijn, als ik dat had gedaan,
was alles beter geweest.
Er is...
Er is nog een andere Andrew Walsh
wiens leven heel anders gelopen is.
En soms
denk ik over hem na.
-Hoe is het, Pavel? -Hé.
Ik heb een Tsjechische absint met ijs voor je.
Bedankt, Sophie. Je ziet er geweldig uit.
-Dank je. Jij ook. -En nu Gloria Antoinette.
Sorry. Mag ik een D?
Oké. Sorry, ik...
Ik heb een noot nodig.
Kom op.
Wat een mooie stem.
Pavel, dit is wel de laatste plek
waar ik verwacht had iemand tegen te komen die ik ken.
Ik woon hier vlakbij.
Dit is mijn plaatselijke bar. Ik ben dol op open mics.
Ik ben de hele dag omringd door professionals.
Ik vind het ontspannend om bij amateurs te zijn.
Ze zijn nog aan het zoeken.
Vertel eens, Miss Antoinette.
Wat doe jij hier?
Ik zoek ook, denk ik.
Bedankt.
Laatste oproep voor de bus naar JFK.
Laatste oproep voor JFK.
Maestro, we kunnen niet naar Zuid-Amerika zonder jou.
Wacht. , we kunnen niet naar Zuid-Amerika zonder jou.