Nag-RSVP na ako at sasabihan na lang sila kapag handa ka na.
Okey.
Maestro, gusto ko lang sabihing,
paumanhin doon sa problema sa pasaporte ko.
Hindi ako nakakatulog at hindi ako nakakakain.
Okey lang, may tubig, may tulay.
Okey lang, okey lang.
Ayos ka lang ba?
Parang nasa kabilang gusali 'yong boses ko
at 'yong katawan ko'y, parang, nasa loob ng elevator o kung ano.
Baka dahil sa biyahe. Nasabukan mo na ito?
Hindi ito sa eroplano.
Halika na.
'Yong mga tao sa VR session
ay may pinakukuha pa sa'yo.
Hayan.
Dalawampu't-isa at ikawalo? Ayos na sukat.
Maestro, may isa pa at ayaw kong maging makulit,
pero tinatanong na ng mga abogado kung kailan mo ito pipirmahan.
'Yong diborsyo. Sige, pahiram ng panulat.
-Sige, bale... -Dito, tama.
Rodrigo Joaquim.
Gusto nila akong humiwalay sa ulap.
Paano ko pakakasalan ang buwan?
Kinasal kami at nagdiborsyo nang sabay.
Magkasalungat 'yon.
Oo. At ibig sabihin no'n wala, okey?
Wala itong bisa. Pinawalang-bisa nila ang bawat isa.
Baka gusto ni Ana Maria na mawala ang bisa
dahil may iba na siya.
Hindi, Michel. Hindi.
Na-miss ko kayo. Kumusta 'yong biyahe?
Dala namin sa'yo 'to Betty, para matikman mo ang Mexico.
-Sino'ng nakakuha ng alakdan? -Ikaw, siyempre. Dapat lang.
Tagay! Tagay!
Isa akong insekto ng kamatayan.
Malapit na akong bumalik, kaya maghanda na kayo sa akin.
Handa na kami.
Hola, Betty. Ito ang ilang guacamole at chips!
Bob! Sa wakas at gusto mo na rin ang pagkaing Mexican.
Hindi. Galing ito sa Gristedes.
Puro ako PowerBars at Gatordae noong nandoon kami.
Ayaw kong magkasakit.
Diyos ko, pero may mas malala pa.
Warren, ikwento mo.
Ah e, may nakawan na nangyari.
-Ano? -Buti na lang nahanap nila 'yong tao.
Pero gusto ko na lang kalimutan 'yong trauma, 'yon lang.
Oo, wala ng trauma.
Wala ng trauma. Wala ng trauma.
Nagpapakalasing ka ngayon ah?
Kaunti lang.
Mabuti para sa'yo!
Sino kaya siya?
Ang sarap nito.
Sino 'yan?
Matagal na kayong tumutugtog dito,
ang hirap maunawaan.
Hindi lang kayo katrabaho, isa rin kayong kaibigang tapat.
At dahil sabik na kaming bumalik kayo,
maupo lang kayo riyan
at magsaya kay Johann Sebastian Cach.
Salamat, Diyos ko.
Gawin mo!
-Hailey, alam mo, pasensiya ka na. -Para saan?
Dati, inakusahan kita na may nangyari sa inyo ni Rodrigo.
'Yon. Oo.
Alam kong hindi ka nakapasok dahil sa gano'n.
Hindi. Saka, 'yon naman ay walang kinalaman dito.
Ano? Ano'ng ibig mong sabihin?
May nangyari ba?
Hindi. Wala noon.
Ibig kong sabihin, nandito ako, pero nandoon naman ito.
Pero may nangyari ba mula noon?
Uy, Hailey, sabay na tayong umuwi?
Sige, sa atin lang ito,
may kaunting nangyari sa Mexico.
Pero 'yon ay, biglaan
at isang beses lang. At, parang...
Ang sa Mexico ay sa Mexico lang, 'di ba?
Marami ka na bang nainom?
Medyo lang. At iba ba ang batas sa Mexico?
Sa seat belts at pagiinom at pagibig.
Dahil napakaromatiko roon.
May parang, mga lola at sumpa at parang...
Kakaiba siya. Para siyang nawawalang egomaniac.
Para siyang... Parang maestro siya ng sakuna.
Sige na. Kunin mo na 'yong dyaket mo.
-Sobrang nagsaya kami. -Okey, okey.
Napakaganda mo, Cynthia.
Betty, gusto ko dito. Astig ka.
Astig ka, bata.
Magandang gabi sa'yo, Betty.
Naging bata rin tayo. Nagmahal ng guro.
Oo. Noong ka-edad ko siya, hindi ako naging gano'n.
Good night.
Warren!
-Halika na. -Saan tayo pupunta?
Halika na, may natira pa. Kunin mo 'yong baso mo.
Heto si Thomas Pembridge, tulog.
Inimbitahan ako ni Maestro sa bahay niya
para kunan siya habang tinatapos niya ang symphony,
na tatlong dekada niyang ginawa.
Natutulog siya. Maestro?
Gising na.
Ano ba, Bradford?
Sabi mo gisingin ka.
Alam ko.
Pero, Diyos ko, alam mo dapat
ang pagkakaiba ng tulog
at wala sa sarili.
Humihilik ka.
Hindi, nasa pagitan ako ng paggising at pananaginip
at may ginagawa akong maganda!
Gusto mo bang ituloy ko?
Ano ba naman!
Okey, heto na tayo. Saan na ba?
Okey.
Woodwinds, woodwinds, woodwinds.
Alam mo, 'di ko kaya ang ganito.
Ang sabi ko sa'yo,
dapat 'di kita mapapansin!
Wala ka bang alam sa ganitong proseso?
Pasensya na, Maestro.
Diyos ko.
Nakalimutan ko na 'yong mga iniisip ko.
Gusto mo bang mahiga muna?
Bwisit 'yong sopa! Bwisit lahat!
Gusto kong makunan mo itong sandaling ito,
ang pagtatapos ng aking unang symphony.
Ano'ng nangyari?
Kinukunan mo 'yong pagkatao ko.
Ginawa ko lahat para pasiglahin ang sarili ko.
Hindi pagkain, pagkain ng marami, pagpupuyat, pagtulog ng mahaba!
Nagbabad din ako ng bulak sa alkohol
at ipinasok sa tainga ko!
Bakit?
Ang sabi, si Salvador Dali daw ay naglalagay ng alkohol sa talukap
para baguhin ang pananaw niya sa totoo.
Ano'ng nangyari sa'yo?
Marami akong nakuha tutuli.
Paumanhin,
pero posible kayang baka 'di mo matapos ang 'yong symphony
dahil ayaw mo itong matapos?
Baka ang tanging nakakatakot sa katapusan ay ang bagong simula.
Ano'ng ibig sabihin niyan?
Siguro, Maestro...
Matagal mo na itong tapos.
Magaling ka sa ganitong emosyon ano, B?
Magaling, 'yong pag-abot mo nito.
Pero ano'ng sinasabi mo?
Sabi ko, baka narating mo na 'yong dulo.
Tapos na ako?
-Sa tingin ko. -Halika rito. Yakapin mo ako.
Salamat. Salamat. Bradford.
-Tapos na ako! Salamat! -Sa tingin ko, 'di ba?
-Ayos! -Nagawa mo! Tapos na!
Sisirain mo 'yang karpet.
Pasensya na. Kinakabahan lang.
May sagot na kaya sila?
Gusto nila ng personal na pulong.
Handa na sila sa inyo.
-Salamat. -Salamat.
Kumusta, Cynthia?
Gloria.
Wala ng jet lag?
Pawala na.
Hello, Nina, kumusta ka?
Roger, masaya akong makita ka.
Masaya akong makita ka, Cynthia.
Salamat sa pagpunta. May sagot na kami.
Sa tingin ko may nagawa tayong pagsulong dito.
Pasensya na, may mga biglaang nabago ba?
Wala naman, may mga nilagay lang ako sa mga blangko.
Sa ikalimang pahina, "Kung sakaling..."
Pakiusap, basahin n'yo.
Okey lang, nabasa ko na ito.
Makikita mong tinaasan ang sahod ng mga bago,
nakipagkompromiso sa tenure.
Walang pagbabago sa pensyon o pangkalusugan
at 'di tumaas ang pasahod.
Dahil sa ekonomiya...
Ang batayang ekonomiya ay dahil nangangalap kayo
para sa bagong bulwagan ng symphony habang
napabayaan ang orchestra.
Hindi, hindi, hindi.
Wala silang kinalaman sa isa't-isa.
Gusto n'yo ba ng symphony sa inyong symphony hall?
Sa tingin ko dapat n'yo itong basahing maigi.
Dapat natin itong basahing maigi.
Hindi mo pa ba ito nabasa, Bb Windsor?
Pwede bang itaas ang kamay,
nang nakabasa na sa alok ng namamahala?
Alam kong nabasa mo.
Lumalagpas ka, sweet petunia.
Hindi ako sweet at 'di rin ako petunia. Pasensya ka na.
Pwede niya ba itong tigilan?
Roger, wala kang lugar
sabihan ang sinumang musikerong tumugtog.
Kung walang kontrata.
Nakakairita 'yan.
Pasensiya na. Tumutugtog ako kapag kinakabahan ako.
At itong si Darth Vader dito ang sama ng titig sa akin.
-Sige lang, Dee Dee. -Medyo hinaan mo lang.
'Yon. Kompromiso lang.
Alam n'yo, sa palagay ko may nangyayari sa akin.
Sa tingin ko, 'di ko mapipigilan ito.
Nina, pigilan mo, parang mga bata.
Nakakainsulto 'yan.
Sa tingin ko, hindi kaya ng bata tumugtog ng air piccolo kagaya nito?
Noon ko pa gustong mag-cymbals.
Para sa'kin maayos 'yon.
Baliw ka. Hindi siya maayos.
Hindi, tama 'yon.
Ang 'di maayos ay 'yong sa kontrata.
Ang mga sumunod ay maayos.
Kailangan lang natin ng paraan.
May isang tanong lang ako.
Mababayaran ka ba kahit matalo kami?
Sabi ko na nga ba.
Warren.
Kumusta magtrabaho para kay Biben?
Ah...
Alam nila ang gusto kong Clif Bar sa Gulfstream 650.
Ang hot naman no'n.
Pinahiya ako sa harapan...
'Wag mo nang uulitin 'yon kahit kailan.
Ang kontrata ay pinag-usapan natin.
Pinag-usapan, hindi pinagkasunduan.
Maganda ka kapag galit ka.
Edward, tumigil ka.
Kapag itong negosasyon ay nasira,
magiging seryosong pinsala ito sa orchestra.
Sweetheart, may Stockholm syndrome ka na.
Kapag madalas ka sa kanila,
isa ka na rin sa kanila.
Pakiusap.
Ang init nito.
Mabuti. Ngayon ipahinga mo ang 'yong mga laman.
-Sige. -Okey?
Okey, heto na.
-Pwede kita i-cup? -Sige.
Okey, ika-cup ko.
Ramdam mo ba 'yong paghigop?
Oo.
-Oo, dama ko. -Talaga?
Parang 'yong buhay ko'y mapupunta doon.
Gumagana ito kapag gano'n.
Ewan, parang, kinukurot.
Pasensiya na. Pwede mo bang tanggalin?
Para itong isang malaking Medusa, para siyang...
-Oo, oo, oo, ito'y parang... -Okey.
Okey ka na. Tapos na.
-Ayos na? -Oo.
Hindi ko alam...
Wala akong maramdaman.
Pasensiya na, epektibo ba ito?
Kailangan mo ng 12 na ulit
para makita ang epekto nito.
Wala akong 12 session.
Hindi ko kaya...
Dahil ito'y nilagay sa'kin, alam mo 'yon?
At, 'di ka naniniwala, tama?
Naniniwala ako sa'yo.
-Talaga? -Oo.
Ang buong aura mo ay, napaka...
Ang sama ng itsura mo.
May kinikimkim kang kung ano.
Kailangan mo itong ilabas.
Gano'n naman palagi.
Pero, hindi ko alam. Hindi ko alam kung ano ito ngayon.
Isipin mo ang isang higanteng puting lobo.
Sa loob nito ay ang lahat ng sakit, hindi pagtanggap, at pagdurusa
ng iyong mabuting diwa.
Alam mo dapat mong gawin?
Ano?
Pakawalan mo ito. Palayain mo, gano'n lang.
Nakadikit ito doon, sa ano...
Hindi, hindi. Sa itaas pa, sa labas ng mundo.
Pero siyempre. Walang duda.
Salamat, salamat. Alam ko na ang gagawin ko.
Alam ko na ang dapat gawin.
Okey, 'di pwede ang health card o AmEx,
pero pwede ang Visa, MasterCard o pera mismo, siyempre.
Naiintindihan kita. Okey.
'Di ako sigurado rito.
Napakabilis nito at 'di ko inaasahan.
Handa para saan?
Sa ginagawa natin. Dito?
Ano itong mga 'to?
Teka, teka, teka. Alam ko na 'to.
Tungkol 'to sa mga kahon, tama?
Oo, sa lahat ng mga kahon.
Tungkol ito sa'tin.
'Yong totoo, Bradford, ilang kahon pa ang parating?
Na ganito kalaki?
Siguro mga lima hanggang sampu.
Alam mo, hindi ko maintindihan.
Pinalipat mo ako rito.
Oo, pero 'di ko alam na marami kang gamit.
Gamit? Ang mga kahon na ito'y ako mismo.
'Wag mo akong ihiwalay.
Lintik! 'Yong daliri ko!
Pasensiya na.
Ito ang unang away namin sa America.
Magbigay ka ng opinyon mo, Hail.
Ayaw kong makisawsaw.
Kasali ka na
mula nang mapatid ka ng CD-ROM na 'yan.
Diyos ko! Sinasakop na lahat ng lugar dito
ng mga karton.
Gusto mo 'yong sungay, kunin mo pati 'yong toro, okey?
Sabi ko naman sa'yo, marami akong dala.
Oo. Akala ko parang, emosyonal na dalahin.
Ano itong mga 'to?
Mga pinaghirapan ko. Mga nakarekord.
Gusto ko malapit lang. Baka kailanganin.
Bale, 'di naman ito dalahin. Bodega ito.
Pwede pahiram nito?
-Sige, ayos 'yan. -Ayos.
-Ano 'to? -Hindi ko alam.
-E ito? -Hindi ko alam.
Ewan ko, ewan ko, ewan ko.
Elizabeth, ganito.
'Di ko alam lahat, okey?
Pakinggan natin at markahan.
Walang gumagana para patugtugin 'yan.
Ayusin mo, gago!
'Di mo magagamit ang 'di mo mahahanap.
Alam mo? Mahilig ka magtipon.
Tama ka. Mahilig ako magtipon, ng pagmamahal sa'yo.
Mga naglilipat 'yan.
-Huli na 'yan. -Ako na.
Papunta na sila bago pa tayo magtalo.
'Yan siguro 'yong gamit sa kusina.
-Diyos ko! -Uy, pasensiya na.
Akala ko nasa Danse Hause ka.
Tumakas ako.
Tumakas ka sa Danse Hause?
Oo.
Bale, ano, may mga mananayaw na umiikot
at hinahanap ka?
Sumayaw ba kayo sa bayan kung saan bawal sumayaw?
Parang Footloose 'yong eksena?
Hayaan mo siyang magsalita.
Okey, bale, sumali ako, tama,
kasi akala ko 'yon ang gusto ko,
o ewan, parang,
papunta sa gusto ko.
Pero sinasabi ko, 'di ito.
Nakakahiya.
-Ang pangit. -Tuloy mo.
Okey, bale may tumawag sa'kin mula ABT.
Palit daw kay Prince Siegfried
-sa Swan Lake. -Ayos.
Gusto mo 'yon.
Alam ko, 'di ba?
Ito dapat 'yon.
Ito 'yong totoo.
Hayaan mo sila.
Oo, bahala na sila.
Naku. Sila ito. Danse Hause.
Ayaw kong sagutin
kasi baka masundan nila ako.
Okey, 'wag kang masyadong kabahan.
Guys, may ginawa ako.
Umalis ka sa palabas. Nasa malaya kang bansa.
America 'to, 'di ba?
Mas malala ito. Mas malala sa sinabi ko.
Ito ay 100 gigabytes ng mga sayaw na kuha sa Danse Hause.
-Kunin ko computer ko. -Ninakaw mo?
Hindi mo naiintindihan. Kinuha ko.
Para sa kontrata.
Panlaban ko ito.
Ang gulo nito.
Sila ito.
Basta 'wag mo itong hawakan.
-Hindi, hindi. -Ayos ka lang, sir?
Oo, ayos lang ako. Ulitin natin.
Okey, siguro maupo ka muna.
Uulitin ko.
-Maestro, Maestro. -Ano?
Ginampanan mo ang sarili mo nang maayos.
Michel, 'di kita marinig. Lakasan mo ang boses mo.
-Maestro. -Ano?
Sabi ko ang galing mo.
Salamat. Salamat, Michel.
Alam mo, itong aerobics... Salamat.
Mabuti ang ehersisyo sa...
'Yong sumpa?
Okey, tuloy na.
-Lagyan ko uli. -Salamat.
Maestro, tingnan mo.
Bale, 'di lang ang katawan mo ang kokontrolin,
pero maikikilos mo ito ng buo.
Astig 'di ba?
Ngayon, Maestro, maraming mga kabataan ang magkakagusto rito.
Ngayon, 'di lang nila gustong makinig,
gusto nilang makisali, mangumpas.
At kung suswertehin,
magkakaroon ng milyong mga maestro sa buong mundo.
Para akong malungkot na tingting. Napakahina.
Mababago pa naman natin 'yan bago tapusin.
Ayos. Gawin natin ha?
Hindi, 'wag na. Gusto siyang malungkot.
Okey siya.
Ibenta mo mga pag-aari ko.
Ano alam mo sa Krasnoyarsk Solar?
Magaling. Bili tayo ng 500,000,
pero 'wag sosobra sa 150 kada rublo.
Craig, nandiyan ka pa?
Ganito, kailangang ayusin ito.
Kasi, maraming nagsasabing,
"Uy, ang namamahala ay kuripot, at sakim,
"at ayaw silang marinig ng mga tao."
Kontrabida tayo at bayani 'yong mga musikero.
Kung sila ang kontrabida?
Eh, artist sila.
Alam mo na, iniintindi sila ng publiko.
Lalo 'yong mayayaman.
Oo, eh, karamihan 'di naman mayaman.
Walang gustong tingnan ang pera nila sa bangko.
Paniniwalaan lang natin sila, tama?
Sharon, kasunod?
Nasaktan ako, Sharon. Nasaktan ako sa funk.
Sergei, mas gusto kita noong bago bumagsak ang komunismo.
Lahat ng magagaling sa musika a Russian.
Ikaw? Mayroon kang Debussy.
Maestri, ang totoo, dapat kong sabihin,
na ilan sa magagandang gawa ko ay dito sa New World.
Thomas Pembridge, ang taong ikinama ang una kong asawa.
At 'yong ikalawa. Binibilang ba?
-Tumigil ka! -Asar!
Mas naririnig kami, Maestro Pembridge,
na iniisip mo raw na kompositor ka na.
Tama. Isa akong kompositor.
At ang totoo, katatapos ko lang ng isang obra, salamat.
Maraming nagagandahan.
Oo. Uy, Maestro.
-Salamat, kaibigan. -Oo.
-Plano mong tugtugin ito? -Oo naman.
Hindi sa kaya mo dahil sinasabi nilang
lalayasan mo lang daw ito.
-'Di totoo 'yan. Kailan? -Kumusta kayo?
Hindi ko malalaman.
Dahil ang iba sa'min ay kanina pa naghihintay.
Nahuli ako, maaga biyahe.
Pasensiya ka na, Maestro.
Okey, saan ako pupwesto?
Ilagay mo lahat sa papel at ang kliyente ko'y
maghahatid ng madamdaming pagtatagpo sa isang surpresang
"After the Dancing's Over" na pagtatapos.
Tataas ang rating nito.
-Payag ako. -Ano 'yon?
-'Yon, ay ang Danse Hause. -Ano?
May nakikita silang magandang kwento
sa isang inabuso-artista-mananayaw-takas
na emosyonal na paghahanap ng paghihigante.
May magandang arc daw, kung ano man 'yon.
Termino ito sa sayaw.
At, kung ibabalik mo raw 'yong hard drive,
susulat sila ng sayaw
na pwede mong gawin.
Diyos ko, 'di ako makapaniwala.
-Nakakabilib! -Paano mo nagawa?
Hindi ako. 'Yong abogado mo.
-Diyos ko! -Bilib ako sa'yo.
Ano'ng katapusan sa palabas?
Hindi ko alam.
'Wag, 'wag. Pwede mong sagutin,
pero aalis ako, ayaw kong marinig.
Sama ka? 'Wag mo ring alamin.
Gusto ko ng mga payong legal.
Oo, mismo.
Mayroon talagang espesyal sa kanila, ano?
Oo, mayroon nga.
Kinakabahan nga ako, pero oo, mayroon.
Oo, alam ko.
Napagtanto ko lang,
hindi ko pa naitanong kung kumusta ka.
Kumusta ang mga bagay-bagay?
Iba na ito ngayon.
Oo, gaya ng inaasahan.
Aalis na ako.
Alam mo, balang araw, magiging ganito ako,
"Naging kami ni Hailey Rutledge."
'Yong 'di kilalang dating oboista.
Hindi, 'yong magaling na musikero.
Alam mo, para ka nga sa ABT.
Magaling kang artist. 'Di ko lang sinasabi 'yan.
Galingan mo.
O basta gano'n.
Oo, oo, naiintindihan kita.
Hi. Masaya akong makita ka.
Rodrigo, tingnan mo itong bago kong sining.
Ang ganda ng musika
kasama ang ganda ng hugis ng katawan ng babae.
Tingnan mo itong isa.
Pamilyar 'yan.
Paano mo sila napapapayag?
Tinatanong ko pagkatapos sa kama.
Narinig ko na 'yan.
Ayos siya, itong isa.
Matanda na pero maganda.
Pero ito 'yong bago.
Tingnan mo 'yong likod. Parang inukit mula sa marmol.
Ano'ng ginawa mo?
Tigilan mo ang aking orchestra!
Ganyan ang kulay mo, DeSousa?
Kulay?
'Wag kang ganyan sa kapatid ko.
Bully ka!
-Gusto mong makatikim? Tara! -Lagi kang bully!
Isinalin ni: MZ
Mapanlikhang Superbisor: Maribeth Pierce ully!