மொசார்ட் இன் தி ஜங்கிள்
இசைன்னா என்ன, கொஞ்சம் சொல்லேன்.
சரி.
உன் வயசு என்ன?
ம், எவ்ளோ இருக்கும்னு நினைக்கிறே?
-எழுபது? -எழுபதா? பார்த்தா அப்படியா தெரியுது?
நிஜம்மாவா? வேற யாராவது? யாராவது சொல்லுங்க...
இசையை கேட்டா எப்படி? என்ன உணருவீங்க? நீங்க.
ஒன்னுமில்ல.
நிஜமாவே இது நல்ல பதில்தான். நல்லது,
ஏன்னா இசைன்னா, நிஜமாவே ஒன்னுமில்ல..
இது வெறும் அதிருவு காத்தில பரவுற அதோட நாம
நம்ம உணர்வுகள், பிடிச்சது,
பிடிகாததுன்னு எல்லாத்தையும் இணைச்சுக்கிறோம்.
அப்போதான் இசை எதாவதா மாறுது.
நல்ல, அருமையான பதில்.
-ஒரு கேள்வி. -கேளுங்க.
இசை உங்களுக்கு என்ன?
அது, அது என் வாழ்க்கை, அதைப் பத்தி...
சிந்தனை பூரா அதைப் பத்திதான் இருக்கும்.
எந்திருக்கும்போதும் அதுதான், தூங்கும் போதும் அதுதான்.
உண்மையைச் சொல்லனும்னா அதுதான் இந்த உலகத்துக்கும்,
உலகத்தோட எனக்குமான என்னோட தொடர்பு.
அதனால், எனக்கு அதுதான் எல்லாமே.
என்கிட்ட இருந்து இந்த இசை திடீர்னு காணாம போச்சுன்னா,
தெரியலை.
அதான் வின்கேல் ஸ்ட்ரஸ் சொன்னாரா, எங்களுக்கு வாக்குகள் இல்லைன்னு?
-இல்லை. அப்படி இல்லை. -நினைச்சேன்
அவனுக்கு என்ன இதுல?
அவன் நல்ல மனுஷன், நம்ம அனுதாபி.
இருக்கலாம். ஆனா எதுக்கு இனி நீங்க சும்மா இருக்கலாம்னு சொல்லனும்.
சும்மா இருக்கிறது சும்மா இல்லை.
-நான் வந்துட்டேன்! -வாடி, செல்லம்.
நாம செய்யறதை சரியாச் செஞ்சோம்னா,
செய்யறதெல்லாமே அற்புதமாயிடும்.
ம்ம்ம்?
இங்க நான் இருக்கிற வரைக்கும், என் வழிதான்
சரியான வழி.
என்ன, சகோ.
என்னையே கலாய்க்கறீங்களா, என்ன?
இப்போத்தான் பீத்தோவனோட பிஃப்த் கேட்டேன். என் முதல் சுகமான நினைவு.
ஒரு கருவுடைய நினைவு.
அதைப் பெறனும்னு நினைச்சேன்.
குழந்தையா இருக்கும் போதே தெரியும்.
உனக்கு...
உனக்கு என்ன தெரியும்னு பார்க்கலாம்.
ட்விங்கிள், ட்விங்கிள், லிட்டில் ஸ்டார்
ஹவ் ஐ வொண்டர், வாட் யூ...
...வாட் யூ ஆர்
-சரி, உனக்கு உடம்பு சரியில்லையா. -திறமைங்கிறதே கொஞ்சமும் இல்லை.
மோசமா?
உன்னால பாட முடியாது.
இரு. இரு. சுதி சரியில்லை.
பரவாயில்லை, ஒண்ணே ஒண்ணு.
இல்லை, வேண்டாம். பரவாயில்லை.
அதுல பேட்டரி ரொம்ப கம்மியா இருக்கு.
நீ... நான் வந்து...
மறுபடியும், மன்னிச்சுக்காங்க. ஒருவாட்டி.
வேண்டாம், நிறுத்து!
ஒரே தடவை.
இந்த வாட்டி, பட்டையைக் கிளப்பு!
நல்லா ரசி. வித்தியாசமா ஏதாவது பண்ணு, சரியா?
ஒரே வாட்டி சும்மா நச்சன்னு, சரியா?
தப்பா நினைக்காதீங்க, மேஸ்ட்ரோ, இப்படித்தான் 35 வருஷமா வாசிக்கிறேன்.
முப்பத்தி அஞ்சு வருஷமா?
பெரிய சாதனைதான், இல்லை?
இந்த 35 வருஷத்துல எப்போ உனக்கு,
மூட்டுவலி வர ஆரம்பிச்சது?
இதோ, மறுபடி.
இரு, இரு.
இன்னொரு க்ளாரினெட் வாசிக்கிறவர் எங்கே?
அந்த போஸ்டரில் இருந்துச்சே, அழகா. சின்னப் பொண்ணு.
நான்... அவ... போட்டான்னு நினைக்கிறேன்...
இங்கதான் இருக்கேன்.
பிரமாதம்! வா, உள்ள வா...
உட்காரு, செல்லம்.
நீ மட்டும் சொதப்பினா நான்,
தொலைஞ்சேன் பார்த்துக்கோ.
சரியா செஞ்சே,
உன்கிட்டயே முழுசா குடுத்துடறேன்.
சரி!
நல்லாயிருந்தா டபுள் பேட்டா.
சரி.
நீங்க சொன்னா சரி.
கடவுளே! நல்லது.
நீங்க ஒரு இரண்டாம் தர
இசையமைப்பாளரா இருக்கலாம், டாமி பி.
நீ ஒரு முதல்தர அழகுப் பிசாசு!
கஷ்டம்.
பெம்பிரிட்ஜ் பிரமாதமான ஒரு இசைக் கருவி.
சரிதான், நல்ல கிழட்டு அப்பா...
மேஸ்ட்ரோ, என்ன நோட் இது?
ஈ.
டி.
இது?
திரும்ப வாசி.
பியானோவுல ஏதோ பிரச்சினை போல, தெரியலை...
ஏதோ தப்புப் பன்றே. தெரியலை.
ரோட்ரிகோ, உனக்கு அமூசியா-ன்னு நினைக்கிறேன்.
அமூசியா?
அமூசியா. இசையோட பிட்சை சரியா கவனிக்க
முடியாம தடுமாற வைக்கிற, உன்னோட உள்காதுப் பிரச்சினை அது.
வழக்கமா தலையில
ஊமைக்காயம் பட்டிருந்தா இப்படி ஆகும்.
ஆமா, ஆமா, சரிதான்.
ஆமா, இப்போத்தான், நான்...
எனக்கு இந்தப் பிரச்சினை.
மத்தியானம் ப்ரோகிராமை கேன்சல் பண்ணிட்டு, என் மகனோட சாப்பிட மாத்திடுங்க.
தொப்பி இருக்கா?
என்கிட்ட தொப்பி இல்லை!
ஹேய், உன் தொப்பியைக் குடுத்தே நாஸ்தி பண்ணிடுவேன்!
மேஸ்ட்ரோ?
இங்க என்ன பன்றே, ரட்லெட்ஜ்?
மெர்சர் பத்தி பாடம் எடுத்து முடிச்சுட்டு,
ட்ரெயினைப் பிடிக்கப் போய்ட்டிருக்கிறேன்.
-ஆனா, இங்க எப்படி? -இங்கதான் நானும் இருக்கிறேன்.
ஆனா இப்போதைக்கு, இந்த நிமிஷத்துல வாழ்ந்துட்டிருக்கிறேன்.
ஒர ஓரமா, ஒரு சின்னப் பாட்டு பண்ணிட்டிருக்கேன்,
அப்பாவுக்கு அஞ்சலி!ன்னு பேரு.
மூடிட்டு இருடா அப்பா! ஐ லவ் யூ.
இவரு பிரச்சினை ஏதும் பன்றாரா?
அவ கூடப் பிரச்சினையா? இல்லை, கான்ஸ்டெபிள்.
அவதான் பிரச்சினை பன்றா!
ஒண்ணுமில்லை. பிரச்சினையில்லை.
கடவுளே, இசையமைப்பாளராகனும்னு நினைச்சா,
என்னால இப்போ சரியா நிக்கக் கூட முடியலை.
இது எங்கிருந்து கிடைச்சது?
என் ஒத்தைப் பரம்பரைச் சொத்து!
அதுவும், இதோ இந்த மூக்கும்!
என் அப்பா, நரகத்துல நல்லாயிருக்கனும், ஒரு சேல்ஸ்மேன்.
எப்பவாச்சும் ஞாபகம் வந்து வீட்டுக்கு வரும்போது,
அந்த ஐரிஷ் விஸ்கி நாத்தத்தோட,
இதையும் போட்டுகிட்டான்னா
பசங்க எல்லாருக்கும் பேதியாய்டும்!
ச்சே! கடவுளே!
வாழ்த்துகள்! பிரமாதம்!
ஏன்? நான் ஏன், ஏன், ஏன் இதைப் பண்ணினேன்?
-ஏன்? -சரி.
நானே என் ஆர்கெஸ்ட்ராவை எதுக்கு வித்தேன் கடவுளே?
நான் நினைச்சிட்டிருக்கேன்.
நீ முழுச் சம்மதத்தோடதான் உன் ஆர்கெஸ்ட்ராவை வித்ததா
பைத்தியம் மாதிரிப் பேசாத, பொண்ணே! இல்லை!
ஒரு சந்தர்ப்பம் வந்தா உடனே டக்னு அதைப் பிடிச்சுக்கனும்!
உடனே அந்தச் சனியனைப் பிடிச்சுக்கனும்.
நல்ல வேளை வந்துட்டீங்க.
என்ன எழவு நடக்குது இங்கே?
கொஸ்டான்சி உன்னைப் பார்க்கிறது சந்தோஷம்.
இங்கேயே ரெண்டு பேர் தங்கலாம்னு உனக்கும் தெரியும்.
தெரியும். இரு துவட்டி விடறேன். ஆமா, இந்தத் துண்டு எங்கே?
அவன் ஏன் உன்னை கொஸ்டான்சினு கூப்பிட்டான்?
தயவு செஞ்சு அந்த பெரிய க்ளாஸ்ல, உடைச்சு ஊத்த முடியுமா?
சரி. அவன் கொஸ்டான்சினு ஏன் கூப்பிட்டான்?
-எனக்கு சர்ப்ரைஸ் பிடிக்காது.. -நமக்காகத்தான் இதை செஞ்சேன்..
கொஞ்சம் பொறுமையா கேளு, சரியா?
கடவுளே. சரி.
எல்லாத்தையும் நீயே செஞ்சியா?
ஆமா.
இங்க ஒரு சிவப்பு...
அதுக்கு கீழ இருக்கு.
உன் பொருளெல்லாம் இங்கேதான் இருக்கு.
எல்லாமே.
இதை எப்படி சரி பண்ணினே?
ம்ம், "பழைய ப்ரொஜெக்டரை சரி செய்வது எப்படி?"ன்னு கூகுள் பண்ணப் பார்த்தேன்.
யார் நீ?
இங்க வா. ஒண்ணு காட்டுறேன்..
செல்லம், தக்காளி ஜூஸ்!!!
சரி.
எடுத்துட்டேன். கூடவே தேங்காய், இஞ்சி...
வாழைப்பழம் அப்புறம் காபி.
கேவலமான காம்பினேசன்தான், ஆனா, சமாளிக்கலாம்.
அஸ்பராகஸ்.
என் மூத்திர நாத்தத்தினாலயே,
அஸ்பராகஸ் பறிக்கிறதையே விட்டுட்ட போல.
நான் கிளம்பனும்.
எப்படியோ, உன்னை சந்திச்சுப் பேசுனது நல்லா இருக்கு.
பை, மாஸ்டரோ.
தாமசும் நானும் எத்தனை வருஷப் பழக்கம்னு தெரியுமா?
நீ சொன்ன மாதிரி, "ஒருங்கிணைப்பாளர்கள் கடினமானவர்கள்."
ஆமா, கூடவே செல்லோ வாசிக்கிறவங்களும்.
நிச்சயமா. ஒபய் வாசிக்கிறவங்களும்தான்.
மெசேஜ் அனுப்புதல் - ஆண்ட்ரு வால்ஷ், பேசனும். யூரோ டூர் பத்தி.
டேப் பிளேயர்?
டெஸ்டிங், டெஸ்டிங், ஒன், டூ, த்ரீ.
-நீயா பேசறே? -நான் ப்ராட்போர்ட் ஷார்ப்.
-தொகுப்பாளர் பிறந்துட்டாரு. -அப்பா.
என்ன?
வேலைக்குப் போனீங்களா?
போனேனே.
ஜெட்பாக் போட்டுட்டு பறந்து போய் பில்டிங் மேல நீங்களா இடிச்சீங்க?
இல்லை, நான் பறந்து போகல. கார்ல தான் போனேன்.
பிளேன்ல இருந்து கீழே விழுந்தீங்களா?
இல்லை. அடுத்த கேள்வி.
நான் சோடா குடிக்கலாமா?
முடியாது.
இருந்தாலும், கேட்டது நல்லதுதான்.
ஒரு வாட்டி அவனை சந்திக்க வாய்ப்பு கிடைச்சிருக்கலாம்னு தோணுது.
இத்தனை வேலையை குடுத்து உன் நேரத்தை வீணாக்கினத்துக்கு மன்னிச்சுக்கோ.
ஏய், ஏதாச்சும் பேசு.
எதைப் பத்தின்னாலும்.
இதை என்னனு சொல்வாங்க...
இதையா?
இங்க பாரு, பென்ஷன்ல காய் வைக்காம, சம்பளத்துலயும், மெடிக்கல் அலவன்ஸ்லயும்
கொஞ்சமா சேர்த்து குடுத்தா, வேணும்னா ஒத்துகிறோம்.
நியாயமாத் தெரியுதில்லை?
நியாயம்தான். ஆனா அதுக்கு,
வக்கீலுங்க, பெரிய மனுஷங்க, யூனியன் காரனுங்கன்னு
எல்லாக் கருமத்தையும் தாண்டி வரனுமே.
பெண்ணுக்கு பெண்ணா பேசி ஒரு முடிவுக்கு வரலாமே.
உன்கூடயா?
இல்லை செல்லம், அவசரப்படாதே. என்கூட இல்லை.
அது அஞ்சாவது வரிசையில, ரெண்டு சீட் தள்ளி.
சரி.
வாங்க. ஷோவை நல்லா ரசிங்க.
-கச்சேரியை ரசிங்க. -நன்றி.
மேஸ்ட்ரோ... ஜமாயுங்க.
சரி, ப்ளேர், ஆமா, எனக்கு இது தமாஷாத் தெரியுது, சரியா?
தமாஷ்தான், ஆனா இங்க வெறும் ரசிகனா மட்டும்தான் வந்திருக்கேன்.
மத்தவங்களை மாதிரி... சாதாரண ஆடியன்ஸாப் பார்த்தா போதும்.
எதுவுமே நிரந்தரமில்லை.
-வாங்க. -நன்றி.
நன்றி.
கேப்ரியேல் டீச்சர், ஒண்ணு சொல்லவா?
நான் பின்னாடி போய் லென்னாக்ஸயும் என் ஆர்க்கெஸ்ட்ராவையும் பார்த்து,
வாழ்த்து சொல்லிட்டு வந்துடறேன்.
உடனே வந்திருவேன், சரியா?
நில்லு.
கேக் மாதிரி. இனிப்பா இருந்துச்சு.
பிறந்தநாள் கேக் மாதிரி.
எனக்கு பிறந்தநாள் கேக் பிடிக்காது.
கஸ்மாலம். எனக்கு ஸ்டீக் வேணும். எனக்குக் கறி வேணும்.
கஷ்டமா என்ன? ஆஃப் ஆயிடுச்சு! தப்பாச்சே! என்ன?
என்னன்னா, நாசமாப் போச்சு.
வேணுங்கற போது எங்க போனா அந்த மூட்டுவலிக் கேசு, பெட்டி க்ராக்டேல்?
ஹேய், அதான்... அதுவே போதும். பெர்பார்மென்ஸுக்கு நேரமாய்டுச்சு.
நேரம் வர்றப்போ நானே சொல்றேன், பாப்.
இப்போதைக்கு உன் புல்லாங்குழலை ஒழுங்கா வாசிச்சுப் பழகு!
சரியா? நல்லது!
நீ இப்போ வாசிக்கறதை விட நல்லாவே இருக்கு, பாப்!
லெனாக்ஸ், லெனாக்ஸ. ஹே, உன்னால...
சரி, அஞ்சாவது டேக். பாத்ரூம் போனியா, என்ன, பாப்?
பத்தாவது டேக்.
கொஞ்சம் பதட்டமாயிடுச்சு, மன்னிச்சுடுங்க.
ஆனா, இப்பவும் உள்ளே கேட்கிறது எனக்குப் பிடிக்கலையே.
ஆமாமா. இல்லை. எனக்கும்தான். சுத்தமா பிடிக்கவேயில்லை.
எனக்குத் தனியா ஓபோ வாசிக்க பாட்டுக்கு முன்னாடி,
சீக்கரமா ஒரு சின்ன நோட் கம்போஸ் பண்ணி வேணும்.
சரி, ஆனா, அது சும்மா, நீயா நினைச்சுக்கிறதுதான்.
நறுக்னு இருக்கனும்.
நீதான் உன்னை நிரூபிக்கனும், சரியா?
அந்த ஓபோவை இன்னும் கொஞ்சும் நல்லா, தெளிவா வாசிச்சா,
அதுக்கப்புறம், ஆர்கெஸ்ட்ராவை விளையாட விட்டிறலாம்...
அதுக்கப்புறம் மறுபடியும் நீ, கோபமும், வெறியுமா...
கோபமும், வெறியும், அதான் எனக்கும் வேணும், சகோ.
அதான்... அதான் நான். இப்போ புரியுதா என் அடையாளம் என்னன்னு?
லெனாக்ஸனாலே கோபமும் வெறியும்தான்.
ஆனா அங்க இருக்கிற கிழட்டுப் பயலுகளோட,
அடையாளமே ஒழுக்கமில்லாமலும், குறிக்கோளில்லாமலும்,
கக்கூஸுக்கு நடந்துட்டே இருக்கிறதும்தான்.
தெரியும், தெரியும்.
அவனுக எதுக்கும் லாயக்கில்லாத கூட்டம், சகோ.
ஆமா, நிஜம்தான், ஆனா, நீ பேசுறது என்னோட ஆர்கெஸ்ட்ராவைப் பத்தி.
அவங்களை குப்பை மாதிரி நடத்திட்டு இருக்கே.
ஆமாடா, என் ஆர்கெஸ்ட்ரா, அவங்களைக் குப்பை மாதிரி நீ நடத்துற.
அப்புறம், அப்படி நடத்துற அளவுக்கு அவங்க மோசமில்லை, புரிஞ்சுதா?
லுட்விக், அந்தளவுக்கு கேவலமாகலை, சரியா.
இனியொரு வாட்டி ஓபோய் கிட்ட அப்படிப் பேசிடாதே.
பார்க்கறியாடா? வேலையை விட்டு தூக்கறதை. உன்னை வேலையை விட்டு தூக்கறேன்டா!
-தூக்கிடுவியா! ஆமா. தூக்கிட்டேன். -தூக்கிட்டியா?
மயிரக் கூடத் தூக்க முடியாது!
லெனாக்ஸ, முடியும்! ஏன்னா, அதவும் கான்ட்ராக்ட்ல இருக்கு! தெரியுமாடா?
அது என்னோட உரிமை! அதைக் கெடுக்க உன்னால முடியாது.
என்னால முடியும், உன்னாலத்தான் முடியாது.
உன்னால முடியாது, சரியா! உன்னைத் வேலையை விட்டு தூக்கியாச்சு!
கடுப்பேத்திகிட்டு, எனக்கு இதெல்லாம் தேவைதான்.
ரோட்ரிகோ அவனை துரத்திட்டாரா?
ஆமா, நீங்கதான் உதவனும்!
என்ன? முடியாது. நீதான் ரோட்ரிகோவோட உதவியாளர்.
அதெல்லாம் எனக்குச் சரிப்பட்ட வராது.
நான் சொல்லிட்டேன், இனி அது உன் வேலை.
-இல்லை, பரவாயில்லை. -அவனால ஒருங்கிணைக்க முடியாது.
அவனால முடியாதுன்னா? என்ன சொல்றே. தூக்கத்தில் பீத்தோவனின் ஐந்தாவதுகேட்பது.
அவனால முடியாது, ட்விங்கிள் ட்விங்கிள் லிட்டில் ஸ்டார்.
அவன் எந்திருச்சுட்டான்.
உனக்கு சொல்றது கேட்கலை? செஸ்ஸி எல்லாம் கேட்கிறதில்லை.
லுட்விக்.
என்னோட ஒன்பதாவது சிம்பொனியை நிசப்தத்துலதான் கம்போஸ் பண்ணினேன்.
யோசிச்சுப்பாரு, சோகத்துல இருக்கிறப்போ
எப்படி சந்தோஷத்தைப் பத்தி எழுதியிருப்பேன்னு.
1824ல, சுத்தமா காது கேட்காது, அப்பவும் ஆர்கெஸ்ட்ராவை
ஒருங்கிணைச்சிருக்கேன்.
தெரியும். கேள்விப்பட்டேன். கேட்கனும்னு நினைச்சேன். எப்படி இருந்துச்சு?
கொடுமை. என்னால ஆர்கஸ்ட்ராவை கேட்க முடியலை.
கணக்கு மறந்து போய் சிம்பொனி முடிஞ்சப்புறமும்,
ஆர்கெஸ்ட்ராவை ஒருங்கிணைச்சிட்டிருந்தேன்.
-யாராவது கவனிச்சாங்களா? -எல்லாருக்கும் தெரிஞ்சிடுச்சு.
கஷ்டகாலம், ஏன்? எதுக்காக இதையெல்லாம் என்கிட்ட சொல்றீங்க?
நல்ல கேள்வி.
தீன் இங்கேயே இல்லையே.
யாருகிட்ட பேசிட்டு இருக்கீங்க?
லுட்விக் கூட.
மைக் இதைப் பத்தி
சொன்னான்...
அடக் கடவுளே, இல்லை, இல்லை, கேவலமா இருக்கப் போகுது, ஹெயிலி.
படுகேவலமா இருக்கப் போகுது.
ஆமா, மெக்ஸகோவிலயே இருந்திருக்கலாம்!
ரிவேரா மாஸ்ட்ரோ சொன்னதைக் கேட்டிருக்கனும்.
இல்லை! மெக்ஸகோ ஒரு கனவு. வெறுங்கனவு, சரியா?
கனவா?
ராத்திரி எவ்வளவு நேரமாகும்னு, யாருக்குத் தெரியும்.
நான் உனக்கு ப்ராமிஸ் பண்றேன்.
நல்லவேளை ஆடியன்ஸ்ல யாருமில்லை.
லேடீஸ் அன்ட் ஜெண்டில்மேன், நிகழ்ச்சியில ஒரு சின்ன மாற்றம்.
இன்றிரவு நிகழ்ச்சியை ஓருங்கிணைக்கப் போவது நம்ம மேஸ்ட்ரோ,
ரோட்ரிகோ டிசோசா.
எனக்குத் தெரியும், மேஸ்ட்ரோ, முடியும், நம்மால முடியும்.
-போச்சு, போச்சு, போச்சு. -சரி, சரி.
மன்னிச்சிடு, மன்னிச்சுடு. மன்னிச்சுடு.
ரொம்ப நன்றி பசங்களா. ஹேய், வேண்டாம்.
நீ, நீங்க. ஹேய் ஹெயிலி! ஹெ, ஹே.
-ஹே. -ரொம்ப நன்றி.
நன்றி, ஏன்னா வாரன் பாய்ட் நீயும் அவனும் சமாதானம்
-ஆயிட்டீங்கன்னு சொன்னான். -கண்டிப்பா.
-எல்லாம் முடிஞ்சது, சரியா? நல்லது. -ஆமா, ஆமா.
நான் கூட...
இந்த ஆர்கெஸ்ட்ராகாரங்க உங்களை விரும்பறாங்கன்னு சொல்றேன்.
சும்மா பேச்சுக்காக நான் இதைச் சொல்லலை.
அவங்க... சத்தியமா.
நானும்தான்.
எனக்கும், இந்த ஆர்கெஸ்ட்ராவைப் பிடிக்கும்.
உங்களால உதவ முடியுமா?
முயற்சி பன்றேன்.
உள்ள வா, சிந்தியா.
நீங்க ரெண்டு பேரும் ஒண்ணாச் சேரனும், ஏன்னா, நான் அதிகமா
இந்த உலகத்துல நேசிக்கிறது உங்க ரெண்டு பேரைத்தான்.
சிந்தியா, போஸ்ட்ல வந்த கட்டுரைக்காக நான் மன்னிப்புக் கேட்டுக்கிறேன்.
மறுபடியும் நடக்காது. நம்புங்க.
கேட்கிறதுக்கே சந்தோஷமா இருக்கு.
பேச முக்கியமான விஷயம் நிறைய இருக்குன்னு தோணுது,
இந்தப் பழைய கதையெல்லாம் தூக்கிப் போட்டுறலாமே.
ஒரே ஒரு யோசனை, தயவு செஞ்சு...
நீங்களே வச்சுக்கோங்க.
ஹேய்.
பிரச்சினை முடிஞ்சது! நான் சாதிச்சுட்டேன்!
என்னன்னா, பிரச்சினை முடியலை, பிரச்சினை, இன்னும் முடியலை.
ஆனா நான் க்ளோரியா கிட்ட பேசறப்போ எதும் இல்லையே. நல்லாத்தானே பேசினா.
பெரிய முன்னேற்றம்தான்.
என் முதுகுக்குப் பின்னாடி போய் சமாதானம் பேச முயற்சிக்க வேண்டாம்.
அவங்க உன்னை அப்படியே சாப்பிட்டிருவாங்க.
முதல்ல, க்ளோரியாவுக்கு எந்த உரிமையும் இல்லையே,
இந்த போர்டோட தலைவி அவ.
இல்லை. பிபென்கிட்டதான வோட்டு இருக்கு.
பாரு, மறுபடியும் சண்டை.
நல்லவேளை. என்கிட்ட நல்ல செய்தி இருக்கு.
உங்களுக்கு சுவாரஸ்யமான சிலபல உண்மைகள்.
யாருகிட்டயாவது இதைக் கொடுத்தியா?
த டைம்ஸ்.
-என்ன? -என்ன, "என்ன?"
எல்லாத்தையும் நாசமாக்கிட்டே.
க்லோரியாவுக்குப் புடுங்கிட்டுப் போகும்.
என் வேலையை செய்ய விடுங்க.
உன் வேலை? எனக்கு வேலை செய்யறதுதான் உன் வேலையே.
இங்க பாரு நினா
எங்களுக்கு, இந்த ஆர்கெஸ்ட்ராவுக்கு வேலை செய்யறே. அதைத் தாண்டி என்ன!
சிந்தியா, ஒண்ணு கேட்கிறேன்.
எப்பவாச்சும் ஆர்கெஸ்ட்ராவில நான் செல்லோ வாசிச்சேன்னா என்ன?
எப்படி இருக்கும்னு நினைக்கிற?
நல்லா இருக்காது, இல்லை?
ஏன்னா, எனக்கு செல்லோ வாசிக்கத் தெரியாது.
அதனால, என் ஆபிசுக்குள்ள வந்து நான் செய்யறதை, உன்னாலயும்
செஞ்சிட முடியும்னு நினைக்காதே
நீ பன்றதை என்னால பண்ண முடியும்னு நினைக்கலை.
ஆனா, என்னால அதே மாதிரி என்ன முடியுமோ, அதை நல்லாவே பண்ண முடியும்.
இது முடிஞ்சதும் உன் ஊருக்கே உன்னை அனுப்பிடறேன்.
என்ன இந்த டீல் எல்லாம் முடிஞ்ச பிறகு, வேற எங்கயாச்சும் போயிடுவேன்னு
நினைச்சிட்டிருக்கியா என்ன?
கேடுகெட்ட ஈகோ உனக்கு.
இந்த ஆர்கெஸ்ட்ராதான் என் குடும்பம்.
யாரும், எதுவும் இதைக் கெடுக்க நான் விடமாட்டேன்.
உன்னை வேலையை விட்டுத் தூக்கிட்டேன்.
-என்னது? -உன்னை நம்ப முடியாது. சாரி.
சிந்தியா.
மூடிட்டுப் போடி.
நான் ஒரு நிலையான எதிர்காலம் வேணும்னு பார்த்திட்டிருக்கேன்.
லெனாக்ஸ் விவகாரத்துக்காக நிஜமாவே நான் வருத்தப்படுறேன்.
காட்டுத்தனமான விதிகள், குழந்தை.
அதுவுமில்லாம, நீ என் மாணவி வேற.
என்னைவிட அதிகமா நீ வளரலை, நான் மோசமான வாத்தியாராய்டுவேன்.
நீங்க அற்புதமான வாத்தியார்.
ரெக்!
ஹலோ.
ஹெயிலி, இது ரெக். ரெக்கும் என் மாணவன்தான்.
இப்போ டெஸ் மோய்ன்ஸ் பில்லுக்கு எல்லாமே இவன்தான்.
நேத்து கச்சேரிக்கு நான் வாசிக்கிறதைக் கேட்கலாம்னு வந்து,
நீ வாசிக்கறதைக் கேட்டிருக்கான்.
உன்னைப் பத்தி பெட்டி நிறையச் சொல்லியிருக்கா.
அந்த பாவனை, அந்த சங்கதி.
அந்தக் குரல்வளை. இழுத்த இழுப்புக்கு வருது. அற்புதம்.
அவன் சொல்றது சரிதான். நீ கலக்கிட்ட.
ஹெயிலி,
நாம இரண்டாவது ஓபோயிஸ்ட்டையும் இழக்கப் போறோம்.
நீ வேணும்னா வாசிக்கறியா.
உன்மையைச் சொன்னா, நாம பாப்தான் அதிகமா பன்றோம்.
இருந்தாலும் அப்பப்போ, சிபேலியஸும் பண்ணுவோம்.
என்ன சொல்றதுன்னு தெரியலை. நிஜமாவே இது பல பேராட கனவு.
இங்க வர்றதுக்கு, எத்தனை வருஷம்
நியூயார்க்ல செலவு பண்ணியிருப்பேன்,
அதனால நான் இங்கயே தங்கி, அதனால...
இப்போவே சொல்லனும்னு எந்த அவசரமும் இல்லை.
யோசிச்சு சொல்லு.
சரி.
ரெக், செல்லம்,
நீ உன் அழகான இடுப்பை அசைச்சு, சமையலறைக்குப் போய்,
எனக்கொரு ஐயோவா ஆம்லெட் போடுவியா?
நீ, நீ தேவதை.
பாரு ஹெயிலி, நல்ல நண்பன் மாதிரி நாள் பூரா நடிக்கலாம்,
தலையைக் கோதிவிட்டு, டுபாக்கூர் போன் பண்ணி, ஆனா அந்த வேலை,
உண்மையைச் சொல்லனும்னா,
டெஸ் மொயின்ஸ் நீயா முடிவு பண்ற வேலையில்லை.
இரு, என்னது?
அந்த ஐயோவா வேலையையும்,
நா கண்டிப்பா சொல்ல முடியும் எல்லாருக்கும் தெரியும்
மெக்ஸிகன் காதலையும் மறக்கலைன்னா.
உனக்கும் மேஸ்ட்ரோவுக்கும் நல்லதில்லை.
நான் சொல்லலை, இது காடு,