MOZART IN DE JUNGLE
"Miss Windsor, de bestuursvoorzitter en interim-CEO van het orkest
"heeft meer dan $750.000 besteed
"aan renovaties voor haar privékantoor."
Ja. Dat is niet goed.
Ze vergaten te zeggen dat ik betaalde met mijn eigen geld.
Juist, Gloria. En we gaan echt proberen
dat er ook in te krijgen.
Echt? In een rectificatie op pagina 23 van de sectie Metro?
Het spijt me zo van het New York Post-gedoe
en het Biben-gedoe en het hele semi-verraad.
Weet je, Craig?
Je zult moeten leren op het juiste paard te wedden.
En ik wil weten wie dit gedaan heeft.
Hoe kan hij zoveel energie hebben?
Het is gewoon zo veel makkelijker met een echte baby.
Bedankt dat je ingestemd hebt.
Maak je een grapje?
Virgil, Christophe, ik ben zo vereerd de peetvader te zijn.
Echt. Daarom kom ik dit persoonlijk brengen.
Pavel, lukt het?
Bijna klaar.
Ta-da.
Wil je hem vasthouden?
Alsjeblieft. Ja.
Oké.
Misschien ben je vermoeider dan je denkt, lieverd.
Nee. Het is...
Ik hou van het New York Symphony, echt.
Het is ons thuis.
Ik wil niet dat er wat ergs mee gebeurt.
Natuurlijk niet. Nee.
We doen er alles aan, toch?
Alles wat we moeten doen om het orkest gaande te houden.
Kijk eens aan.
Het is leuk dat we weer praten.
Ik heb je een beetje gemist, Sharon.
Ja, het lijkt een miljoen jaar geleden
dat we lebberden in de Symphony Hall.
"Lebberden." Zo'n lelijke manier om het te zeggen.
Wat ben ik? Een vis zonder gevoelens?
Waarom praat je zo tegen me?
Edward is deze kant op.
Hoelang werk je al met de Biben?
"De Biben"?
Langer dan ik voor jou werkte. Hij is een geweldige man.
Ja? Geweldig waarin dan?
Hij is geweldig in geweldig zijn.
Zeg het nog eens, in mijn ogen. Vooruit.
Hij is geweldig in geweldig zijn.
Waar is Mr Geweldig? Waar is hij?
Sharon, hoe warm wordt het donderdagavond in Beijing?
Maximaal 26°C, 14°C in de avond.
Heb ik nog steeds een afspraak in Newfoundland?
Ja. We vertrekken naar Teterboro over vijftien minuten.
Het is Teterboro.
-Teterboro. -Heb ik vaker gezegd, toch?
Rodrigo, goed.
Pak een klimtuig. Patrick hijst je omhoog.
Je hebt veertien minuten. Gebruik zijn klimtuig.
Geef me er vijftien, Sharon.
Ik haat het daarboven te vergaderen.
Ja, ik zie het.
-Ándale, papi. Ándale. -Oké, oui, oui.
-Doe je mee? -Ja.
Geen goed idee zonder tuig te klimmen.
Tenzij je 'n meesterklimmer bent, wat ik toevallig ben.
Maar zelfs ik draag een tuig vanwege mijn kaliumgehalte.
Ik ben zeker geen meesterklimmer.
-Echt? -Ja.
Je wist te klimmen naar de top van jouw beroep.
Dat is het New York Symphony niet, oké?
Dat is het niet, maar het is wel waarvan ik het meest hou.
-Echt? -Ja.
Dat zou je anders niet zeggen.
Je bespuugt de mensen die betalen.
De mensen. Ik heb de mensen nooit slecht behandeld.
Wacht, juist. Bedrijven zijn geen mensen.
Nou, weet je wat? Mensen zijn geen mensen.
Oké, ik begrijp 't niet, maar ik weet dat het orkest
het belangrijkste is. Wil je me weg hebben?
Ik treed af. Maar alleen...
Als?
Als je het orkest geeft wat ze willen.
Een nieuw vijfjarig contract.
Neem je dan ontslag?
Ja. Als je voor het contract stemt, stop ik. Geen staking.
Oké.
Onderteken je ook een driejarig concurrentiebeding?
Want ik wil niet dat je tekent bij een ander orkest
en me voor joker zet.
Oké. Twee jaar en negen maanden.
-Goed dan. -Goed.
-Ja, goed.
Ja, wil je mijn auto wassen?
-Da's te ver. -Ik plaag je maar, hermano.
Je hebt een deal.
-Goed. -Goed. Ja, goed.
Gaat het goed?
Wat doe je?
Wat is het probleem? Wil je elektrolyten?
-Maestro? -Ik zei toch een tuig te dragen.
Verdorie. Gunther, ik daal af.
-Maestro? -Sharon?
Sharon, verplaats hem niet.
-Sharon? -Ik hou van je.
Sharon?
Ja?
Weet je, naar boven is makkelijker dan naar beneden.
-Ja, beweeg je hoofd niet. -Ja.
Hij ijlt.
Hoe klinkt dat?
Als een slaapliedje voor kinderen?
-Maar is het zuiver? -Ja, het is zuiver.
Ontspan, je moet je ontspannen. Oké.
Het was erg leuk.
Hebben we nog steeds een deal?
Weet je iets van vervloekingen?
Nee? Jij bent er één.
Gloria, ik ben zo blij dat je belt.
Ik belde alleen om te zeggen
dat wat we besproken hebben van tafel is.
Gloria, doe niets overhaast.
Dit artikel was niet mijn idee. Dat beloof ik je.
Het kan me niet schelen wiens idee het was.
Ik heb twintig jaar van mijn leven besteed aan dit orkest.
Denk je dat muzikanten de enigen zijn die leven en ademen voor muziek?
Dat is niet zo.
Luister, waarom komen wij niet samen,
drinken koffie en zoeken dit uit?
Als we nu koffie dronken, smeet ik die in je gezicht.
Tot ziens.
Nu ga ik de bestuursleden bellen.
Oké.
De hel hiermee.
Dit Betty Cragdale-kreng lijkt het te menen.
Het zijn geen grappen.
Je kunt het een en ander van haar leren.
Ik bedoel, ook meedogenloos zijn.
Zoals: "Ik zal je verdomme vermoorden."
-Ja. -Ja, toch? Dat was goed.
Mooi, hoor. Ik kom zo ongevaarlijk over.
Misschien moet je toch iemand bedreigen,
want je gaat echt niet naar klote Iowa.
Ik weet het.
Er is altijd nog Andrew Walsh.
-De cello-bink? -Ja.
Ik mag deel uitmaken van zijn ensemble.
Jezus.
Misschien kan ik uitgroeien tot een solist.
Het zou kunnen gebeuren.
Maar er zijn maar twee hoboïsten met een solocarrière.
Het is niet zoals violisten. Het is anders.
Dan word jij de derde.
Je wordt gewoon een van hen.
Teken hier, hier en parafeer hier.
Oké.
Papieren ondertekenen.
Dat is het enige wat ik de laatste tijd doe.
Ja.
Ik onderteken dit en jij geeft het orkest wat ze willen, toch?
-Dat staat er. -Oké.
Klaar. Nu jij.
Het spijt me.
Precies daar, ja, naast mijn naam. Ja, en nog één?
En de derde met initialen, toch?
Ja.
Jezus Christus, stop met janken.
Beleg een spoedberaad met het onderhandelingscomité.
Dat zal ik doen.
Annuleer Guangzhou. Frittata van eiwit en wilde paddentoelen. Tabasco en geen?
Geen Tapatio.
Goed zaken met je te doen, Rodrigo.
Hetzelfde, de Biben. Hetzelfde.
Ik ben erg tevreden over deze onderhandelingen. Ja.
Dus je levert jouw deel van de afspraak, oké?
Anders gaat de deal niet door.
Ik lever altijd.
Wat moeten we doen?
Ik weet het niet.
Oui. Ik ben niet meer de dirigent van het New York Symphony.
Dat was het dan.
Sharon.
Wat is er mis? Waarom huil je?
-Het is gewoon niet eerlijk. -Ik weet het.
Ik weet dat het niet eerlijk is. Maar is het eerlijk dat
Mozart Mozart was en Salieri Salieri?
Is het eerlijk dat Beethoven zijn gehoor verloor?
Hij kon niet horen, Sharon. Hij kon niet horen.
Hij hoorde z'n Negende niet.
Hoe idioot is dat?
Dat Mahler naar New York kwam om te dirigeren en hij het niet kon?
Hij stierf gewoon. Hij werd ziek en hij kon het niet.
Hij stierf gewoon. Stierf.
Ik weet het. Ik vond je gewoon de beste dirigent voor ons orkest.
Dank je, Sharon.
Ja, ik ook.
Bedankt voor jullie komst naar dit spoedberaad
van het contractcomité van het New York Symphony.
Gloria, fijn dat je hier bent.
Ik heb de vergadering belegd.
Oké. Technisch gezien. Kom binnen, Gloria. Ga zitten.
Sorry als het decor hier niet aan je wensen voldoet.
We renoveren het zo snel mogelijk.
Mijn excuses aan mijn collega-bestuursleden
voor het artikel in de Times. Het verdraaide de feiten.
Het spijt me. Welke feiten?
Er stonden zoveel feiten in.
Ik heb nooit orkestgeld gebruikt om mijn kantoor te verbeteren.
Dat was allemaal van mijn eigen geld.
En ik heb aanzienlijk meer gedoneerd aan het orkest
dan gebruikt voor de inrichting van mijn kantoren.
Wat heb je gedoneerd? Een achtste van wat ik deed vorig jaar.
-Hoi. -Hé.
Sorry dat ik te laat ben. De vlucht uit Cuba werd uitgesteld.
Niet erg. Goed je te zien. Ga zitten.
Dus, mensen. We moeten stemmen.
Ik denk dat dit recente artikel alles verandert,
evenals het nieuws dat ik moet delen met het bestuur.
Ik zei toch dat het binnenhalen van Rodrigo DeSousa
een fout was en je luisterde niet.
Nu heeft hij zijn ontslag ingediend
als dirigent en muzikaal leider.
-Wacht. Waarom? -Het gerucht is dat hij gaat afkicken.
Dus, Gloria, je grote slag was toch Rodrigo binnenhalen, of niet?
Het is mislukt. We moeten ook Thomas Pembridge terughalen
als dirigent en muzikaal leider.
Denk je dat de maestro terugkeert?
Ja, ik heb met hem gepraat. Hij staat ervoor open.
En als Pembridge terug is,
kunnen we weer bruggen bouwen naar zakelijke sponsors.
En gezien de rampzalige pers en de chaos
in de bestuurlijke en creatieve gelederen
stel ik voor dat we stemmen om het tegenvoorstel te accepteren.
Daarna stel ik voor dat we stemmen om te zoeken
naar een nieuwe bestuursvoorzitter.
Een zoektocht die niet al te lang zal duren.
Jij dus.
Nou, ik zou me vereerd voelen.
Oké. Als er geen verdere opmerkingen zijn,
mogen de zeven stemgerechtigde leden van de commissie nu stemmen.
Een moment graag. Mag ik een paar woorden zeggen?
Ten eerste, Edward, ben je een klootzak.
Ik had je nooit moeten aannemen in het bestuur.
Ten tweede weet ik dat je met chantage
Rodrigo DeSousa hebt laten aftreden.
Nee, dat is niet waar.
-Maar hoe dan ook... -Hoe dan ook
zal ik zeggen dat ik naar je geluisterd heb
gedurende de laatste paar maanden
en je hebt gezegd dat het orkest de donaties moet uitbouwen en beschermen
om zijn financiële toekomst veilig te stellen.
Ik ben het met je eens.
Ik zou de eisen van het orkest graag inwilligen,
maar niet ten koste van de toekomst van het orkest.
Dit is groter dan jij en ik
of de individuele spelers
of de grote, ik herhaal, de grote Rodrigo DeSousa.
Dus stem nu en verwerp
de eisen van het orkest.
En wat betreft de bestuursvoorzitter,
ben ik bereid af te treden over drie jaar,
nadat we ons met succes
door deze moeilijke tijd hebben genavigeerd.
En ik geloof dat de volgende bestuursvoorzitter in deze kamer is.
Maar, Edward, over mijn lijk dat jij het wordt.
Dus laten we stemmen.
Laten we het doen.
Oké. Van de zeven stemgerechtigde leden,
hoeveel stemmen om het tegenbod te aanvaarden?
Eén, twee, drie.
Erik, volgens mij verstond je mij niet.
Hoeveel stemmen om de eisen van het orkest af te wijzen?
Stem je tegen mij?
Gloria is erg overtuigend.
Wacht. Denk je dat jij de komende bestuursvoorzitter gaat worden?
Ik zou me vereerd voelen. Over drie jaar.
Erik, wat doe je? Ik heb je in het bestuur gebracht.
Je vader was mijn getuige.
-Jezus, je bent een kind. -Het spijt me.
Je bent er een beetje te emotioneel over.
Open de verdomde deur, Pavel.
Sorry, maar dit is een uitsluiting, oké?
Dit is een uitsluiting.
Dit is een uitsluiting omdat jullie uitgesloten zijn.
Maar ik demonstreer mee, zo snel als ik kan.
Onze spullen liggen in onze kluisjes, man.
Het gebeurt echt.
-Jezus. Het gebeurt echt. -Die klootzakken.
-Waar is Cynthia? -Waar is Nina?
Ja, waar is Nina? Waar is onze knokker?
Dit is wat het bestuur vanaf het begin wilde.
Betalen ze ons niet voor deze voorstelling?
Niet alleen deze voorstelling, idioot. Misschien worden we nooit meer betaald.
Stop het pessimistische gepraat, oké?
Ik ben niet pessimistisch.
Ja, pessimist.
We hoeven niet toe te geven alleen maar omdat ze onze...
Stil.
Ik ben er net zo van slag van als jullie.
Maar we wisten allen dat dit kon gebeuren, toch?
Vertel ons iets wat we niet weten. Waar is Nina?
Laat haar met rust, Betty. Ze doet haar best.
Ja, maar waar is Nina?
Ik heb haar ontslagen.
-Wat? -Zonder het ons te vragen?
Nina had gelijk over veel dingen.
Maar ze had het mis over één groot ding.
Ze dacht dat we kinderen waren.
Dat we niet onze eigen beslissingen konden nemen.
Wij zijn muzikanten van wereldklasse.
We hebben voor dit leven gekozen.
We hebben een beroep dat zwaar is voor relaties,
dat zwaar is voor ons lichaam,
dat constant oefenen en toewijding vraagt,
dat vrijwel niemand anders kan begrijpen.
Dit is een moeilijke roeping, maar ik vraag jullie nu,
wie van jullie zou iets anders kiezen?
We zijn taaier dan ze denken dat we zijn.
Daarbinnen denken ze dat we een stelletje maffe, excentrieke,
zwakke muzikanten zijn, maar we zijn verdomde krijgers.
En we gaan deze strijd winnen
door hun te tonen hoe hard we werkelijk zijn.
Volg mij.
Kom op. Je hoorde haar, kom op.
Verdomme. Er ligt wat in mijn kluisje.
Ik doe mee.
Kom mee.
Mijn beste orkest,
ik wilde jullie nieuwe dirigent zijn
sinds de dag dat ik jullie oude dirigent werd. Ja.
Wat is er in godsnaam aan de hand?
Michel.
Het bestuur stemde voor uitsluiting van het orkest.
Wat? Maar de Biben...
Hij kreeg het niet voor elkaar. De deal is van tafel.
Wacht even. Wacht, wacht.
Wacht 's even.
Oké, ik kom eraan.
Kijk. Ik heb beelden van het orkest bewerkt
-in stappen van drie jaar... -We moeten gaan.
-Ze werden buitengesloten. -Wat? Shit.
Ze zijn nu aan het lopen. Laten we gaan.
Pak de camera. Kom mee. Het is echt.
Elizabeth, dit is episch.
-Dit is episch. -Oké.
Staat het erop?
Jij blijft daar. Ik neem 't van deze kant.
Dit is episch.
Jeetje.
Hailey. Hailey Rutledge, ster-invalhoboïst
voor het New York Symphony. Hoe voel je je over de uitsluiting?
Pisnijdig. Stop alsjeblieft met filmen.
Waarom geef je een interview? Kom op, pak hen.
-Dag. -Oké, jullie twee...
Neem hen te grazen.
Ik heb er daar twee nodig.
Ik denk dat deze staking zeker roet gooit
in je chantageplan.
Dit heeft er wel invloed op.
Misschien neem ik die baan in Iowa. Reg maakt een goede omelet.
Waarom ben je zo?
Je bedoelt, hoe kan ik mijn collega-muzikanten verraden?
Nou, hoe kon jij mijn solo nemen?
Het is niet jouw solo. Het is Beethovens solo.
En je was al gewond.
Niet jouw verdomde beslissing, liefje.
Geef Beethoven niet de schuld. Je wist wat je deed.
Geef 't gewoon toe, oké?
Oké. Als jij toegeeft dat je vreselijk was.
Deal. Ik was vreselijk.
Hou je hoofd erbij. We hebben een concert.
Welkom, iedereen.
We gaan dit doen, denk ik, zonder dirigent,
dus, Warren, wil jij 't doen?
Niemand weet wat de toekomst brengt,
maar de opwinding stijgt terwijl het orkest zich verzamelt
als een stier met de zwaarden van de picador
-vast in zijn schouders, een... -Orkest.
Hallo. Mijn orkest.
De maestro. We hebben de maestro.
-De maestro komt. -Dank je wel.
De maestro is hier.
Commentaar over de uitsluiting?
Ja, slechts één opmerking.
Dit orkest leeft.
Ontzettend bedankt.
Het is heerlijk hier, toch?
Dit moeten we vaker doen.
Sorry, nee, oké.
Nou, er is geen wijn te koop in de lobby,
maar jullie kunnen die vast ergens krijgen als jullie willen.
Er is een hotdogkraam daar, als je wilt.
Vrienden, familie, buren, dit is jullie orkest.
We zijn muzikanten.
Dit orkest bestaat uit vaders en zonen en grootouders, moeders,
broers, zussen. Ik sta bij jullie in het krijt.
Ja, en jullie waren er voor mij.
Veel.
Ik persoonlijk
voel me thuis bij jullie.
Dit is mijn thuis.
Dit is ons thuis.
Oké, laten we...
Zijn we klaar?
Het is 'm gelukt. Het is 'm echt goed gelukt.
Maar wat heb ik gedaan? Ik heb alles in gevaar gebracht.
Je hebt je best gedaan. Wij allemaal.
Wat als ik heb gedood waar ik het meest van hou?
Je kunt dat niet doden, lieverd.
Het was hier al lang voor ons
en het zal hier lang na ons ook nog zijn.
-Hailey. -Hé.
Bedankt dat je me wilde zien.
-Natuurlijk. -Ga je ergens heen?
-Ja. -Waar ga je heen?
Ik ga op tournee met Andrew Walsh.
Andrew Walsh?
-Ja. -Hailey, nee.
Andrew Walsh verdient 't niet
iets met jou te maken te hebben.
Seksueel zeker niet, maar artistiek nog minder.
Ik ga niet met hem naar bed. Maak je geen zorgen.
Nou, hij is erg vasthoudend.
Ik kan hem vast wel aan.
Ja, dat denk ik ook.
Je bent anders, Hailey.
Ja, er zijn meer doornen in de roos,
maar hij is nog steeds erg mooi.
-Jij bent ook anders. -Echt?
Ik moet nu gaan.
Hailey. Oké, wacht.
-We kunnen... -Ik ga nog niet naar Europa.
-Dus... -Nee?
-Hé. -Hoi, Hailey.
-Maestro. -Ja.
-Ik had jou hier niet verwacht. -Ja.
-Is dit alles? -Dat is alles, ja.
Ik heb niet veel skispullen.
Ja, dat is geen probleem. Er is genoeg materiaal in het huisje.
Juist.
Hé, maestro, jammer van de uitsluiting.
Ja, vind ik ook.
Was je bij de stemming?
Ja, ik was erbij.
Ik stemde uiteraard voor wat het orkest vroeg,
maar helaas hielp het niet.
-Ben je klaar? -Ja, klaar.
-Leuk je te zien. -Ik kom zo.
Tot ziens, Rodrigo.
-Hoe stap ik in? -Ben je hier klaar voor?
Ja.
Een beetje vervelend.
-Toch? -Nee, het is geweldig. klaar voor?