MOZART IN DE JUNGLE
Maestro.
Maestro. Welkom in Venetië.
Ik ben Beppi Albertelli.
-Geweldig om je hier te zien. -Ja.
-Pas maar op. Het is glad. -Oké.
Hoe was je vlucht? Geen jetlag?
Geen jetlag.
-Een schoon geweten dus. -Ja.
Weet je, Alessandra zal zo blij zijn je te zien.
We zijn allemaal zo verheugd.
Wacht.
Zie je?
Ik rol de rode loper uit voor je.
Oké.
Alleen jij, maestro. Je bent de enige dirigent die ze wil.
"Alsjeblieft, Beppi, breng Rodrigo. Alleen dan doe ik het concert."
Ik begrijp het... Ik voel me gevleid.
Ik vlei nooit.
Niet bij een genie als jij.
Nee, ik...
Mag ik je een paar tipjes geven?
Ja.
De meeste gondeliers zijn boeven en kwajongens.
Als je echt wilt varen op een gondola,
smeek ik je eerst een prijs af te spreken.
-Daarom heb ik mijn bicicletta mee. -Bravo.
Ten tweede, als je een pasta bestelt met zeevruchten,
of prachtige garnalen of mosselen, of zeekat, wat ik heerlijk vind,
vraag dan niet, ik herhaal,
vraag dan niet om parmigianokaas op de pasta.
Dit hoort niet en zal de kok beledigen.
Ik wil de kok niet beledigen.
Deze kant op.
En nog iets, wat je ook doet,
bedrijf niet de liefde met haar.
-Niet rotzooien. Grazie. -Oké.
Wat een groot plezier. Wat een geweldige eer.
Ja.
Dit concert wordt legendarisch. Legendarisch.
En daarna praten we verder?
Na...
Misschien.
Rotzooien.
Niet rotzooien.
Ja.
-Buongiorno. -Maestro.
Heerlijk dat u er bent.
Ja, dit is heerlijk.
Het is mythologisch voor mij.
Het is zo'n eer. Zo'n plezier je te ontmoeten.
Ik herken de opname.
Les Filles de Cadix.
Vous le chantez à le Palais Garnier, 2002, toch?
-Goed zo. -Ja.
Ik wilde wat vragen, was je die avond wat verkouden?
Ik was vreselijk verkouden.
Ik rondde het optreden af en stortte in.
Ja, omdat je stem een mooie bellissima tessitura had.
Je spreekt Italiaans.
Ja,
een geweldige combinatie van noten van dankbaarheid.
Een crescendo van dankbaarheid voor de...
We spreken Engels.
Eenvoudiger.
-Heb je gegeten? -Nee.
Ik maakte wat lunch voor ons. Kom.
Oké.
-Kom. -Sì.
Wil je dit voor me vastbinden?
-Ja. -Grazie.
Ik vind je keuken heel leuk.
Heel leuk.
Het is de plek in huis waar ik me het fijnst voel.
In de andere ruimtes voel ik me als een boer in een paleis.
Weet je, ik ben nu in de stemming om geen huis te hebben.
Als een vagebond.
Nou, probeer een huis van 600 jaar oud te bezitten in Venetië.
Alles zinkt.
De begane grond is de helft van de tijd overstroomd.
De schimmel laat je niezen.
Maar dit is mijn stad en ik hou ervan.
En dat is belangrijk, toch?
Thuis.
Ja, dat is erg belangrijk.
Ja.
Wat pasta nera met zeekat.
-Ik hoop dat het smaakt. -Het ruikt zo lekker.
Wil je wat parmigiano erbij?
Nee, niente. Nooit met vis. Bedankt. Grazie.
Maestro?
Je hebt vast een vraag voor me.
Kan ik na vier jaar nog zingen?
Dat denk ik wel. Natuurlijk.
Zo niet, dan durfde je dit concert niet aan.
Mensen doen dwaze dwingen.
Misschien kan ik onder de douche zingen, hè?
Maar onder de douche denkt iedereen een groot zanger te zijn.
Het spijt me van uw orkest.
Ik waardeer wat je probeerde te doen, hoe zal ik het zeggen,
om wat leven in die oude, trieste symfonie te brengen.
Het is erg triest. Maar het werd minder triest.
Omdat we beter werden.
Maar we raakten dus verstrikt in het papierwerk.
-Ja. -Dat verdomde papierwerk.
Geld, altijd geld. Ik weet het.
Beppi wil dat ik terugkom.
Om samen op tournee te gaan voor dit concert.
Om weer La Fiamma te zijn, voor het geld.
Hoe smaakt de pasta?
Heerlijk.
-Niet te gaar? -Nee, perfect. Precies goed.
Mijn beste maestro,
het spijt me erg dat je voor niks helemaal hierheen gekomen bent.
Voor niks?
Ik vrees dat dit concert onmogelijk doorgang kan vinden.
-Nee. Maar... -Leuk je ontmoet te hebben.
Je bent duidelijk heel briljant,
en je zult vele triomfen behalen in je toekomst.
Nu moet ik afwassen en een dutje doen.
En zeg alsjeblieft tegen Beppi: "Finita la Commedia."
Alessandra, de pasta was minstens drie minuten te lang gekookt.
Vier-en-een-half.
Ik kom niet om te koken.
Wat als mijn zang te lang gekookt is?
Dat zal ik nooit toestaan. Nooit.
Wil je over het bloed praten?
Nou, mijn hart bloedt al een tijdje.
En ik denk dat je stem het enige is dat het kan redden.
Ik werd verliefd op je stem zodra ik hem hoorde.
Ik was 13 jaar oud.
Maestro Rivera dirigeerde en je zong in Tosca.
Ik hoorde het steeds weer opnieuw.
Ik stelde me dingen voor. Ik wilde dingen doen die...
Ik zal je niet vertellen wat ik deed.
Maar toen ik hoorde dat je zou stoppen met zingen,
moest ik huilen.
Je kunt zoveel redenen bedenken om iets niet te doen,
maar de echte reden om iets belangrijks te doen...
Er is maar één reden.
En wat is die reden?
Dat weet je.
Mijn beste maestro,
het spijt me, maar als je geen tranen kunt verdragen,
moet je wegblijven van de opera.
Tot ziens.
Andrew komt te laat.
Hij zei dat we alvast konden beginnen.
Wat een nieuws.
Hij slaapt waarschijnlijk lekker uit bij de Ritz.
Nee, hij moet zijn roes uitslapen.
Dames, laten we het tempo opvoeren,
mijn solo moet sneller aan bod komen.
Vergeet niet, dit is het Andrew Walsh Ensemble.
Niet het Andrew Walsh Ensemble Ensemble.
Oké, we lezen het stuk.
Allerlei onzin en dan mijn solo.
Dan nog meer onzin en dan mijn solo.
Misschien kunnen we het beter het Hailey Rutledge Ensemble noemen.
Sorry.
Nee, Hailey. Stop niet vanwege mij.
-Ik vond het leuk. Hilarisch. -Ik was...
Nee, je wilde mij voor gek zetten.
Dat is niet zo moeilijk.
Het verkeer was minder erg dan ik dacht, dus hier ben ik.
Hailey, is het waar dat ik als Stevie Wonder doe...
Met mijn hoofd... Nee? Zeg maar niets.
Goed, we hebben veel te doen.
We vertrekken morgen uit Oostenrijk
en dan gaan we naar het festival in Venetië.
En we moeten ervoor gaan om met "shock and AWE" te spelen.
En "AWE" staat voor? Dames?
-Andrew Walsh Ensemble. -Precies.
Dus, Hailey, is er een bepaald stuk
waarbij ik het tempo overhaast?
Ik luister. Wat heb je?
Misschien het stuk van Vivaldi?
Nou, dat is een vraag. Kun je wat specifieker zijn?
"Je verkracht het stuk van Vivaldi."
Nee, omdat ik niet vind
dat je het stuk van Vivaldi verkracht. Maar...
Ik neem je gewoon in de zeik, Hailey. Rustig aan.
Het is gewoon...
Ja?
Ik denk gewoon dat we dezelfde aanpak hebben,
qua tempo, als het stuk van Fauré.
En zo zou maestro DeSousa het niet doen?
Waarschijnlijk niet, nee.
Nou, misschien heb ik meer urgentie
dan die oude Rodrigo.
Laten we dan maar beginnen met de Fauré, goed?
-Volg mij. Dames... -En heer...
Twijfelachtig.
Hé.
Sommige mensen zouden niet mogen zingen.
Ik ben het helemaal met je eens.
En sommige mensen zouden niet mogen dirigeren.
Ik hoop niet dat je mij bedoelt, Wolfgang.
Nou, ik bedoel niet mezelf.
Ga je zo doen? Waarom nou?
Waarom ben je na al die jaren nog steeds zo verwend?
Waarom?
Waarom moet jij altijd je eigen scheten ruiken, verrader?
Ik ben geen verrader. Noem me niet zo. Ik ben loyaal.
Zo gevoelig.
Natuurlijk, ik was ook gevoelig voor zangers.
En ik kan je vertellen dat ze allemaal gek zijn.
Weet je, ik ben nooit...
Ik ben nog nooit... Hecht geweest met een zanger.
-Ik weet niet waarom. -Misschien blijft het zo.
Het begin is niet goed.
Nog even en echt niemand wil meer met je spelen.
Ik denk dat deze jongedame misschien iets voor je heeft.
"La Fenice. Middernacht."
Kom op.
Maestro, mijn held.
Ze is hier en lijkt gelukkig, ze wil oefenen.
We zullen een geweldig concert hebben. Memorabel.
Ja, Beppi. Zeker. Maar er is veel werk te doen.
-Natuurlijk. -Veel.
-Veel werk te doen. -Klopt.
-Ja. -Is dit een conservatorium?
Ja, de muziekschool.
Iedereen, dit is mijn maestro en ik vertrouw hem blind.
Goed, hier is het programma dat we zullen presenteren.
Ja, ik zag het vanochtend.
Het lijkt op een verzamel-cd.
Veel van de grote aria's van La Fiamma staan hierop,
uit haar imposante carrière, è giusto.
Wat? Keur je deze keuzes niet goed?
We kunnen toch een nieuwe Alessandra presenteren
die niet wedijvert met de oude Alessandra, toch?
Denk je dat ik deze rollen niet meer kan zingen?
Vast wel,
maar misschien niet zo goed als eerst.
Maar er zijn heel veel goede rollen,
ongelooflijke rollen die je eerder niet kon zingen.
En nu wel.
Wat is er geworden van de man die te lief was
om me te vertellen dat mijn pasta te gaar was?
Welke nieuwe aria's wil je?
Sansone e Dalila, bijvoorbeeld.
Maar het is een rol voor een mezzosopraan.
Interessant...
Of een nieuw stuk van een hedendaagse componist.
Een hedendaagse componist?
Misschien als er nog eentje als Puccini leefde...
Maar hoe kunnen ze groot zijn
als niemand hun werk wil uitvoeren?
Wat je niet begrijpt, maestro,
is dat het Italiaanse operapubliek heel erg kieskeurig is.
Mijn maestro heeft gesproken. Hoe durf je hem tegen te spreken?
Ik wil alleen het beste voor je.
Je wilt mijn zelfvertrouwen ondermijnen.
Je geeft niets om mij.
Het gaat alleen om het geld.
Alessandra...
Stil.
Iedereen eruit.
Bene. Maestro, zeer bedankt dat je mij wat bijbrengt.
Ik ben je nederige dienaar. Vang aan met de magie.
Goed.
Ik dacht dat het er ouder uit zou zien.
Ja.
Goed, kijk onschuldig voor je moeder.
-Voor mijn moeder. -Geweldig.
Nu sletterig.
Ja.
-Ja, toch? -Doe wat leuks.
Oké, ik wil alles gezien hebben in Venetië,
dus we moeten gaan.
-Nou, Piazza San Marco kun je afvinken. -Oké.
-Waar moeten we nu heen? -Ponte Rialto.
-Mooi. Hoe lang is die lijst? -Ponte Rialto.
-Ponte... Het is een heel lange... -O, god.
Er is geen onderscheid tussen de stukken, naar mijn gevoel.
Hij doet Sibelius precies zoals hij Mozart doet,
precies zoals hij Reveille doet en dat neem ik hem kwalijk.
Het valt me op dat jouw seks met hem
-elke keer hetzelfde is. -Het was maar eens.
-Maar één keer? -Ja.
Oké. Ik kan je uit ervaring vertellen
dat het altijd hetzelfde is.
-Elke zin... -Heeft hij F-gaten op jouw rug geverfd?
-Ja. Hoe weet je dat? -Gadver.
Deed hij dat ook bij jou?
Het is vernederend.
Hij scheerde eerst mijn harige rug.
-Mijn god. Deed hij dat zelf? -Ja, met scheerschuim.
Daarmee verdient hij vier bonuspunten.
Hij smeerde het uit.
-Wat ziek. -Hij schoor het langzaam weg.
-De Rialtobrug. -Gedaan.
-Een beetje minder.
-Beetje. -Volgende.
Kijk naar hem. Die mime is sexy.
Hallo. Mijn vriend daar vindt je sexy.
Dus je moet naar ons concert komen vanavond.
-Dus... -Ik vind jou sexy.
Mijn god, je kunt praten.
Ik kom uit België, voor het festival.
Gaaf.
Wil je wat koffie op mijn hotelkamer drinken?
Is het een echt hotel? Of...
Het is een echt hotel.
Oké.
Zolang het condoom omdoen maar geen mime was.
Stop. Loop. Sneller.
Hé. De schaaldieren zijn hier 10 euro goedkoper.
Gaaf. Goedkope schaaldieren. Altijd een goed idee.
Ik begin me misselijk te voelen.
Ik hoop dat die mosselen goed waren. Ze waren een beetje klef.
Misschien typische misselijkheid voor een toerist.
Ik hou van muziekfestivals.
Omdat ik zelden wat goeds zie.
Maar dan zie je vreselijke dingen.
Aan één stuk door. Verschrikkelijke dingen.
Iets heel ergs... Ondraaglijke dingen. Kijk eens.
Het Andrew Walsh Ensemble speelt vanavond.
Verdomme.
Ik heb een vriendin die daarin speelt.
Wij kunnen gaan.
Oké.
Ik wou dat ons optreden niet was bij La Fenice.
Als het publiek daar is, de critici...
Het voelt als een kooi.
Laten we dan ontsnappen.
Laten we er iets aan doen.
Hé, valt deze vent je lastig?
Maestro, ik zie je nog wel.
En je zult me ook horen. Je weet geen bal van opera.
En jij weet geen bal van het universum.
Weet je, donkere materie, we weten er niets van.
We weten het niet. We moeten nog zoveel ontdekken.
Wie is die vent?
Hij is het hoofd van een naar klapgezelschap.
Ze willen geld,
of ze gaan boe roepen tijdens het optreden.
Als ze dat doen,
stap ik naar het publiek en trap ik ze in de ballen.
Van hem maak ik een castrati.
Ik heb zoveel nieuwe stukken te leren. En mijn stem, ik ben niet voorbereid.
Ik kan ze niet geven wat ze willen.
Wat? Nee. Natuurlijk kun je dat wel...
Je moet niet denken aan wat zij willen. Doe het niet voor hen.
Doe het voor jezelf. Doe het voor het bloed.
Of doe het voor mij.
Zij zou moeten zingen en niet ik.
Oké.
Waarom doe je...
-Waarom doe je niet mee met haar? -Dat kan niet.
Dat kan wel. Je kunt het. Ik ben toch je maestro?
Het is La Fiamma. Mijn god.
Alessandra, ja.
Ik wilde je deze plek laten zien, omdat ze me dierbaar is.
Het was een klooster.
En ik heb daarboven gewoond, twee jaar lang.
Was je non?
Mijn ex-vrouw is non.
Het was niet meer voor nonnen.
Het was voor mensen die de wereld niet konden verdragen.
En ik ging erheen na mijn mislukking op het podium. Snap je?
Ja. Ik begrijp het. Zeker.
Zingen was alles voor me. En toen ontdekte ik dat ik het niet kon.
Toen ik daar woonde, kon ik mezelf niet voeden.
Ik had hulp nodig met in bad gaan, kleren aandoen.
Zelfs met naar de wc gaan.
Niemand weet dit. Behalve Beppi.
Hij is me trouw gebleven.
Nu jij. Vertel me iets over jezelf wat niemand weet.
Maar ik stel niets voor.
Ik ben wat muzieknoten waar mensen mee spelen.
En ik heb veel nagedacht
over mijn mentor, maestro Rivera.
Hij is erg oud en erg ziek.
En hij heeft me gevraagd om het orkest in Mexico over te nemen.
Het orkest waar ik begon.
Maar ik heb nee gezegd.
Ik ging terug naar New York om bij een orkest te zijn dat niet speelt.
Kom in mijn palazzo wonen,
dan kunnen we dag en nacht oefenen,
de muziek leven en ademen.
Ja.
O, god.
Sorry, het spijt me zo.
Leuk dat je nog langskomt.
Sorry, ik pakte de verkeerde vaporetto en toen...
-Je hebt de soundcheck gemist. -Weet ik.
Ik voel me niet goed. Ik at wat mosselen...
Ik ook niet, want die akelige hoboïst
die ik aan het programma toevoegde vanwege haar talent,
bleek totaal onbetrouwbaar.
-Shock and AWE. -Shock and AWE.
Gaan.
-Hé. Goed gedaan, groentje. -Bedankt.
Mosselen?
Welke is je vriendin?
De hoboïst.
Slaap je met haar?
Hailey? Nee. Ze is mijn protegé. Erg onschuldig.
Hou je van onschuld? Spreekt het je verdorvenheid aan?
Er is geen verdorvenheid. En ze speelt de hobo.
Hé, het spijt me zo erg.
Ik kan de tweede helft van het concert spelen.
Dat denk ik niet.
Je bent er klaar mee.
Oké...
Ik zal de repetities wel missen.
Het spijt me. Ik wilde niet kotsen op het podium.
Dus je rende weg tijdens mijn solo.
Mijn god. Jouw solo. Jouw solo.
Het gaat altijd om jouw solo.
Ja. En waarom denk je?
Omdat we het Andrew Walsh Ensemble zijn.
Het Andrew Walsh Ensemble. Daar betalen mensen voor.
Ja. En we willen ons geld terug.
-Rodrigo? -Hij kwam zijn protegé zien.
Potverdorie.
Mijn god. Het is...
Ja. La Fiamma.
Wat een eer. Heb je de eerste helft nog meegepikt?
Ja, ik zag je zagen op de cello. Alsof je een boom omhakte.
Ja.
Ik ben een expressieve speler. Altijd geweest.
Oké, sorry. Ik moet weer overgeven. Ik moet...
Je bent nog steeds ontslagen.
Nee. Ze stopt ermee.
-Nee. -Kijk maar. Ze stopt.
-Ik heb deze baan nodig. -Je stopt. Ze stopt ermee.
-Ik heb hem echt nodig. -Ze stopt.
-Ze... Je stopt ermee. -Wil je ruzie, maestro?
-Wil je vechten? -Ja, zeg maar wanneer.
-Ja? -Yo-Yo Ma-kloon.
-"Yo-Yo Ma"? -Ja.
-Yo mama, Yo-Yo Ma. -Weet je wat?
-Wat zei je? -Ik wil...
Soms versta ik je accent niet.
Vertel het La Fiamma.
Ciao. Ciao.
Wat moet ik nou doen?
Hailey, kom mee met ons.
Ja, Hailey. We zorgen voor je.
In mijn palazzo zijn er kamers zat.
Oké.
Als je maar niet overgeeft in de taxi.
Oké.
Als je dat wel doet, zeg het even, oké? Het is in orde.
Ja. je dat wel doet, zeg het even, oké? Het is in orde.