Mozart w miejskiej dżungli
Uwielbiam ten pomysł. Doprowadza mnie do łez.
Wiesz, kto go nie uwielbia?
Burmistrz, rada miejska,
przewodniczący związku kierowców vaporetto, gondolierzy.
Przekonaj ich!
Przekonaj ich, możesz to zrobić.
Bardzo mi utrudniasz życie.
Ale przekonam ich.
Grazie, Beppi.
Więc "T" jest jak "D". Tak.
Bez oddechu, bez oddechu.
Za pięć sekund wychodzi na scenę. Musisz się spieszyć.
Cholera.
Dobra. Przepraszam was.
Jaka? Za duża? Za mała?
Ta barka nie ma skrzydeł,
żeby wlecieć w chmurę harmonii.
Dobrze. Bardzo ładnie.
Ale sądzę, że możemy to przeciągnąć.
Wiesz, to "monte, monte, mo..." za jednym razem?
Nie jestem skrzypcami.
To ty musisz podążać za mną.
Jestem pewien, że masz kontrolę.
Pokaż mi. Zaśpiewaj to dla mnie.
Dobrze. Pokażę ci.
Dobrze, maestro. Rozumiem.
Vladzie...
Proszę wziąć obie! Są dla siebie stworzone.
Tak sądzę.
Zaraz! To pan.
Per piacere!
Co to znaczy, że jestem niepewna?
Zachowujesz się jak szczeniak, zamiast być jak pantera.
Może dlatego, że masz trochę dyskotekowe tempo.
Powiedziałaś: "Dyskotekowe"?
Dyskotekowe?
Vladzie, jest dyskotekowe?
Nie jest dyskotekowe, maestro.
-Vladzie! -Nie! Nie jest.
-Hailey? -Trochę dyskotekowe.
Oto narzędzie snu.
To nawet nie jest barka.
-To tratwa! -To tratwa?
Miałem na myśli tratwę. Nie wiedziałem.
Chodziło mi o tratwę, nie o barkę!
Ecco!
Gdzie on płynie, do diabła?
Dobrze, jak tłukące się szkło! Dobrze?
Perché la chanson, chanson.
La chanson, la chanson!
Nie mów tak do mnie przy nich.
Następnym razem cię zabiję.
Zaśmiej się.
-"El Guapo". -El Guapo?
Czemu, Beppi, czemu? Che vergogna!
No co? Nie uważasz, że jesteś przystojny?
Dee Dee, mam nadzieję, że przed wejściem zdejmiesz tę pieluchę.
To jest Fundoshi.
Zakładam je, kiedy uczę Taiko.
Daj spokój.
Hej, przepraszam za spóźnienie, odwoziłem kolejnego zadowolonego klienta.
Nie wierzę, że jesteś kierowcą Ubera.
Wiesz, można poznać bardzo ciekawych ludzi.
-Gdzie Betty? -Nie przyjedzie.
-Nie mówiła ci? -Czego?
Gra na zastępstwie w Filharmonii Honolulu.
Musimy zatamować krwawienie, zanim nam wszystkich odbiorą.
Co zrobimy?
Może jeszcze raz przyjrzymy się ich propozycji?
Nie. Widzieliśmy ją.
-Nie jest wystarczająco dobra. -Tak.
Powiem wam, co zrobimy.
Zachowamy siłę i godność,
a tobie, Dee Dee, widać lewe jądro.
O rany.
Znajdę jakieś rozwiązanie. Dobrze?
Muszę się tylko zastanowić. Chodźcie, spóźnimy się.
Przed wyjściem, pamiętajcie
o zaproszeniu na przedstawienie Brudnych Brzydkich Plam.
Dobra robota. Chodź.
Dzięki, że mogliśmy zagrać, Lars. Dzieciaki są świetne.
Tak.
Byłoby o wiele fajniej, gdyby grali na prawdziwych instrumentach,
ale tak, starają się.
No cóż, takie granie bardzo dobrze mi zrobiło.
Potrzebowałam tego.
Wiesz, jeśli potrzebujesz odskoczni,
gramy w paru miejscach w drodze powrotnej po występie w Nowym Jorku.
-Chodź z nami. Będzie fajnie. -Tak?
Lindsay zabierze dzieci, będzie świetnie.
Boże. Masz już dzieci.
To się nazywa życie, Cyn.
Rozumiem, że wciąż nie ma pana lub pani Taylor?
Nie.
Mój ostatni związek trochę wszystko spieprzył.
Więc na razie robię sobie przerwę.
Przynajmniej przyjdź na ten występ. Proszę cię.
BRUDNE BRZYDKIE PLAMY
Gdzie ty, kurwa, jesteś?
No wiesz, w Wenecji. Walsh mnie zwolnił.
Zwolnił cię? Co za chuj!
Tak, wiem.
Nie znasz może kogoś, kto szuka niańki-oboistki albo...
Poradzisz sobie. Witaj w życiu pracującego muzyka.
-No nie. -Muszę kończyć.
-Idziemy na próbę. -Już idę.
-Masz tam Rodrigo? -Tak.
Muszę z nim pomówić. To bardzo ważne.
-Co? -To Cynthia.
-Tam. -Nie.
-Ale Cynthia? -Maestro, słyszę cię.
-Nie ignoruj mnie. -To bardzo ważne.
Halo?
Od tygodni staram się z tobą skontaktować.
Cześć, Cynthio. Myślałem, że nie żyjesz.
Burmistrz wezwał nas na zebranie.
Burmistrz? Nic o tym nie wiem.
Wszyscy mówią o burmistrzu.
Ale nie mam pojęcia, o co chodzi.
-Potrzebujemy cię tutaj. -Co? O czym ty mówisz?
Bo stara się zakończyć blokadę.
Wiesz co, właśnie usłyszałem "blokada". Kończę, dobrze?
Nie jestem zainteresowany.
To dotyczy nas wszystkich.
Nie mogę rozmawiać o blokadzie. Ciao.
Rodrigo. Rodrigo?
Scusate, attenzione, butto il telefono.
Czekaj, nie!
-Co? -Przestań! Moja pieprzona komórka!
Ale to cię wyzwoli.
To moja komórka. Nie możesz zabierać ludziom...
-Ludzie? -Cynthio, przepraszam cię za to.
Chciał cię wyrzucić do kanału.
No już, chodźmy z nią.
Bardzo dobrze się bawię.
-Znaleźli mnie. -Alessandra!
Alessandra! Moja kochana! Piękna jak zawsze.
Maestro, to wielki zaszczyt.
Antonio Parlotti, przyjaciel La Fiammy.
-Żmija. -Nie. W miłym tego słowa znaczeniu.
Łamiesz mi serce. Napisałem samą prawdę.
Alessandro, powiedz...
Dlaczego masz odnieść sukces tam, gdzie zawiodła Callas?
Nie wypowiadaj imienia Callas!
Podziemna kreaturo!
A co z plotkami o tournée?
Dołączysz do niej?
Nie wiem, o czym mówisz.
A może wiesz, że nie uda jej się zajść tak daleko.
Dobra, por favor.
Jaką dawkę środków uspokajających przyjmuje?
-Środków uspokajających? -Tak.
Uspokajających? Uspokoić cię?
Hej, Alessandro.
Nie słuchaj tamtego idioty. Dobrze?
Wymyśla same kłamstwa. Nic więcej.
To idiota, ale mówił prawdę.
Maestro! Wspaniale!
Tamto zdjęcie obiegnie wszystkie europejskie gazety.
Mógłbym cię pocałować, ale tego nie zrobię.
Dałeś im cynk, ty draniu!
Ja? Nigdy!
Ale odrobina zamieszania pomaga sprzedać bilety!
Skoro obydwoje odmówiliście wywiadów...
Scus... Alessandra!
Gdzie jest maestro?
Wyraźnie prosiłem, by tu był.
Jest we Włoszech.
Wyjechał, kiedy wprowadziły się bańki Glorii.
Wróci, jak tylko rozwiążemy ten problem...
Nie obchodzą mnie wasze bańki i wymówki.
Obchodzi mnie czwartkowy wieczór.
Ja i Janine jesteśmy darczyńcami od wielu lat.
Więc dzisiaj to rozwiążemy.
Dobrze.
Chodźmy.
-Dokąd? -Teraz!
W tej chwili, idziemy.
"Sadzenie roślin jest wiarą w jutro".
Wiecie, kto to powiedział? Audrey Hepburn.
Tam macie nasiona, nawóz.
I gustowne, niemieckie krzewy do oprawy kwiatów.
I żadnych rozmów o blokadzie.
Wbijcie ręce w ziemię i zasadźcie coś, co razem urośnie.
Hej, czekaj, czekaj. Nie wrzucaj ich tak po prostu.
-Nie? -Wysyp je na dłoń.
Śmiało.
Tak.
Teraz poczuj ich energię.
Tak.
Poczuj nasiona.
Rozwiązałem wiele kłótni w tym ogrodzie.
Tamten krzew, strajk nauczycieli.
Drzewo cedrowe, strażacy.
A te stokrotki, śmieciarze.
Uważam, że powinniśmy zacząć na środku.
Musimy wykopać dołki w większych odstępach,
żeby kwiaty miały miejsce na rozwój.
Zaczynamy.
Mam nadzieję, że nie ubrudziłam ci twoich butów od Prady.
To masówka. Kupiłam je na wyprzedaży.
-A ty nie masz butów Stelli McCartney? -Słuszna uwaga.
Wiesz, wszystkim jest z tym ciężko.
I bardzo mi przykro, jeśli...
Warren, który tam stoi, musiał sprzedać swojego Bergonziego,
Bob jeździ dla Ubera, Tanya przeprowadziła się do mamy.
Betty jest w Honolulu,
co jednak nie brzmi tak źle.
Ale wiesz, o co mi chodzi.
Martwię się, że kiedy to rozwiążemy,
nie będzie już do czego wracać.
Wiesz, ilu tracimy darczyńców?
Tak to działa, prawda?
Wzajemna gwarancja zniszczenia.
Tylko w ten sposób nakłonimy was do negocjacji.
Ale codziennie tracimy pieniądze i wy też na tym tracicie.
Cynthio, proszę cię jak przyjaciółkę.
Nie, tylko nie słowo na P, nie po tym, jak zabroniłaś nam wstępu.
Gdybyś nie zwolniła tej swojej prawniczki...
Wiesz co? Miałaś umowę przed oczami
i byłaś zbyt dumna, żeby ją przyjąć.
Proszę cię. Nie wiesz, co...
Myślisz, że nie wiem, o co chodzi?
Każesz nam czekać, odchodzimy od zmysłów,
a potem nagle on dzwoni i chcesz rozmawiać?
Wiesz, czego chcemy, Glorio.
Więc daj mi znać, kiedy będziecie gotowi nam to dać.
Zrobię sobie 10 minut przerwy, jeśli pozwolisz.
Lepiej, żebyś znalazła rozwiązanie.
Za półtora tygodnia ustalamy budżet.
A to miasto nie będzie
wydawać pieniędzy na orkiestrę, która nie gra.
A wcześniej przeproś te cholerne rośliny.
Bardzo przepraszam.
Każdą pojedynczą roślinę.
Przepraszam.
Popatrz na moje miasto.
Słychać, jak się śmieją.
Dziwne. Ja słyszę tylko mewy.
Bo ludzie nie będą się śmiali z ciebie.
Twój samolot odleci, nawet jeśli obrócę się w popiół.
Wszyscy wiedzą, że przerwałaś raz koncert.
I nikt nie wie dlaczego.
Czy ty wiesz?
Zaczęłam tracić wysokie nuty.
Ciągle słyszałam to w głowie.
Zawsze, kiedy ktoś do mnie mówił,
nie słyszałam niczego innego, tylko jak mój głos staje cię coraz...
Starszy.
Rozumiem, Alessandro.
Chcą mojej porażki.
A kiedy na mnie patrzą, zawsze chcę, by mi się nie udało.
W takim razie śpiewaj do mnie.
Jestem twoją publicznością.
Jesteś moją publicznością?
Tak, jestem.
To cię nienawidzę.
Maestro, czy mogłabym z tobą tutaj chwilę porozmawiać,
odnośnie jakiegoś programu?
Ależ tak. Bardzo chętnie.
No chodź!
Ale jesteś figlarna!
-Ale miałam poranek! -O Boże.
Zebranie musiało być cholernie dobre.
Było katastrofą!
Potrzebuję... Muszę odwrócić od niego uwagę.
-Ale lecę z tobą do Wenecji. -Tak?
-To świetna nowina! -Miałeś rację.
Znam takie małe miejsce, bardzo romantyczne!
Dobrze.
Pewnie już słyszałaś o tournée?
Jakim tournée?
O rany.
No cóż, to na pewno ostudzi twój zapał.
On nie wróci.
Rodrigo i La Fiamma Plotki o wspólnym tournée
Nie wiedziałam, że jesteś tak dobrym śpiewakiem.
Muszę poznać to uczucie, Hailey. Muszę wiedzieć.
Skąd wiesz, czy jesteś w tym dobry?
W śpiewaniu?
Hailey, jestem okropnym śpiewakiem.
W dyrygowaniu.
No dobra.
Zaskakujesz mnie, Hailey.
Dobrze.
Chodź.
O Boże. To podium.
A to orkiestra.
-Dobrze. -W porządku.
Popatrz na nią. Połącz się z nią.
-Unieś ręce. -Co dyrygujemy?
Sama musisz wiedzieć, co dyrygujesz, mnie nie pytaj.
Co dyrygujemy?
-V symfonię Sibeliusa. -W porządku.
Karolina Północna gra w ekstraklasie.
-Gotowa? Dwie części. Pamiętasz? -Tak.
Więc tak, a potem...
Tak, tak.
Tak.
Załapałaś?
-Tak. -Widzisz?
A teraz spójrz na nich.
W porządku.
Jest tam ribattuta, którą musisz znać na pamięć,
bo inaczej cię zadusi, wygra z tobą, dobrze?
-Dobrze. -Połącz się z nim, dobrze?
Przepłynie przez ciebie prąd.
Wiesz, że Sibelius nazwał to swoją "walką z Bogiem''?
Wiedziałaś o tym?
Gotowa, by dołączyć do walki?
Tak.
Dobrze.
Mocno!
A teraz, jeśli chcesz, żeby zagrali, Hailey,
musisz ponownie stać się dzieckiem.
Jak to zrobić?
Odejdź.
Zamknij na chwilę oczy.
Tak.
Ja wracam do Meksyku z maestrem Riverą.
I otwórz oczy.
Daj im to.
Bądź...
Tak.
A po lewej stronie
masz Warrena Boyda.
Jeśli się pomylisz, on cię zawsze uratuje.
Zawsze ci pomoże. Zawsze.
Jestem twoim dłużnikiem, Warrenie Boyd.
Bob Związkowiec, jest bardzo dobry, zawsze się trochę spieszy.
Ale to z radości, z miłości do muzyki.
Betty Cragdale. Najlepsza.
Wiesz, potrafi wszystko. Jest jak sól w deserze.
I Cynthia, gra z taką pasją i smutkiem.
Nie wiem, skąd pochodzą. Ale wykorzystaj je.
Dobrze, wzniosłość.
A kiedy już połączyłaś się z każdym...
Wtedy...
Czujesz, że jesteś w domu.
Że nie jesteś sama.
Hej.
Hailey?
Hej!
Maestro, dobrze cię widzieć.
Tęsknimy za tobą w Nowym Jorku.
Wszystko w porządku?
Tak. Już schodzę.
Jaka ona jest?
No wiesz? Wspaniała Alessandra.
-Troszkę straszna. -Naprawdę?
Jest jak Stevie Nicks opery.
Co się dzieje, wszystko dobrze?
Nie, tylko...
Zastanawiam się, co się dzieje ze strajkiem.
Wiesz, że nie mogę o tym rozmawiać.
Nie, wiem, po prostu...
Nie może już dłużej trwać, prawda?
Co ci mówił Rodrigo?
Właściwie nic.
Może w tym też tkwi problem.
Po prostu kiepsko znosi biurokrację.
Albo odpowiedzialność.
On za tym nie stoi.
To zarząd zrobił nam blokadę.
Wiesz co, może zmieńmy temat.
Przepraszam.
To nie twoja wina, wiem, że jesteś z nami.
Muszę ci coś powiedzieć.
Co?
Głosowałem przeciwko kontrpropozycji orkiestry.
-Hailey, siadaj, daj spokój. -Pójdę już.
Słuchaj, Hailey... To skomplikowane.
Musiałem powstrzymać Bibena, ochronić Rodrigo.
No tak. Ale żaliłam ci się,
jak trudna jest sytuacja moich znajomych
z powodu strajku,
a to ty byłeś osobą, która go, kurwa, spowodowała.
Więc pierdol się, Eriku.
Jak to zrobiłaś?
Co?
Jak porzuciłaś to, co najbardziej kochasz?
To mnie porzucono.
Jak sądzisz, czemu poprosiłam cię, żebyś tu przyjechał?
Jesteś zbyt niepewny.
To ja jestem zbyt niepewny?
Zbyt niepewny. yt niepewny?