Mozart w miejskiej dżungli
Przygotowaliśmy dziś niespodziankę!
Pierwsza basistka i założycielka Stain,
Cynthia Taylor!
Raz, dwa, trzy, cztery.
Spojrzałem na ciebie i zobaczyłem kłopoty
Ciągle uciekałem przez drzwi
Zrobiłem sobie cudze śniadanie
Nie wiedziałem, od czego zacząć
Mogę liczyć tylko na siebie
Jak za starych czasów, nie?
Tak, tylko bez złości.
Racja. Oboje byliśmy popieprzeni.
Co ci się stało w rękę?
Coś sobie naciągnęłam.
-Postawić ci drinka? -Nie, dziękuję.
Chciałabym, ale muszę wstać rano razem z dziećmi.
Miło było cię widzieć.
To ona!
Pozamiatałaś!
Pewnie.
-Byłaś świetna. -Zaraz zamykamy.
Ledwo pięć akordów. To nie Mozart.
Chodźmy gdzie indziej.
Dokąd?
-Mam pomysł. Chodź. -Chodźmy.
Pojedziemy Uberem.
Dobra!
To zabronione.
Nie wierzę, że nie zmienili zamków.
-Dee Dee, masz coś? -Pewnie.
Cicho. Tanya!
-No i jesteśmy. -W domu.
Boże!
Ktoś ma whisky?
Dee Dee!
Jak on się nazywał...
-Ten trębacz na zastępstwo. -Który?
Wysoki blondyn.
Koszmarne wzdęcia.
Himmelwiatr?
Jedyny człowiek na świecie,
który potrafił grać na trąbce dupą.
Wyobrażacie to sobie?
Jak się naprawdę nazywał?
-Himmelfarb. -Jak?
Thomas J. Himmelfarb. Z Filharmonii Londyńskiej.
Jakim cudem to pamiętasz?
Spałam z nim.
-Ohyda. -Boże.
-Czy to nie urocze? -Bardzo.
Córka nazwała mnie wczoraj frajerem.
Na pewno nie miała tego na myśli.
Na pewno miała.
Dee Dee, a co u ciebie?
W porządku.
Żona wyrzuciła mnie z domu.
-Co? -Dee Dee.
Nie szkodzi.
W okolicy jest stacja benzynowa ze świetną łazienką.
Znów czuję się jak w...
Ci przypadkowi ludzie wsiadający do mojego auta...
To mi przypomina, jak bardzo jesteśmy ze sobą związani.
-To naprawdę... -Nie, to jest świetne.
Świetne.
Tak. I...
-I poznałem miłą kobietę. -Tak?
Miała co prawda ocenę 4,6...
Nie powiedziałbym tego...
Pewnie dlatego, że piła dużo wody...
...idzie do pracy, a ja zostaję z dzieckiem.
Aż chce mi się wrzeszczeć!
Cisza, proszę. Cześć, kochanie.
Nie. Skończyliśmy koncert i jestem w barze.
To bar bez głośnej muzyki. Teraz taka moda.
-Kurwa! -Warren!
Okazuje się, że psy wpuszczają.
Wypad stąd!
Cholera.
Warrenie? Wszystko w porządku?
-Tracę zasięg. -Warrenie?
Oddzwonię. Pa.
Intruzi!
-Boże! Warrenie, przestań. -Nie!
To nie miejsca dla nich!
Maszyna do baniek nie zawiniła. Wyłącz ją.
Wieczór miliona baniek
-z Melody Yang! -Dee Dee, co ty robisz?
Chyba się naćpałem.
Siadaj, Bobie.
Włącz światła, może to mu pomoże.
Wiem, gdzie są światła.
To alarm pożarowy!
No dalej!
Włączyły się zraszacze.
-Cholera. -Możesz to wyłączyć?
Lepiej się zbierajmy.
-Warrenie, chodź! -Pora wracać do domu.
Tanya... Chodźcie tędy.
-Szybko! -Musimy stąd wyjść.
Nie chce ruszać głową, bo właśnie...
Miałem sen o tym, co robiliśmy w nocy.
Cały czas,
jeden sen po drugim.
To było takie...
Alessandro?
-Alessandra... Hailey! -Co?
-Widziałaś Alessandrę? -Nie.
Myślałam, że będzie z tobą.
Nie, nie ma jej ze mną.
Buongiorno, Vlad. Alessandra?
Co to znaczy?
Wygoogluję to sobie.
Odeszła.
Odeszła? Kurwa.
-Maestro? -Sí.
Jesteśmy gotowi.
Co zrobiłeś?
-Gdzie ona jest? -Odpłynęła.
A co ty zrobiłeś? Kochałeś się z nią.
Mówiłem non fornicate, to powinieneś się trzymać non fornicate,
a jednak cudzołożyłeś!
Kto jeszcze tak mówi?
Nikt.
To było piękne. Dojrzałe.
Ekscentryczne. Atletyczne. Artystyczne.
Szkoda, że nie widziałeś. Niesamowite.
Co w tym złego?
Gdy wymówiła twoje imię, powinienem powiedzieć:
"Nie on! Ktokolwiek inny!
To diabeł z pięknymi oczami".
Skąd ten dramatyzm?
Skąd, Hailey?
Dlaczego otaczają mnie ludzie pełni dramatyzmu?
No dobra. Chodź.
Wstawaj. Idziemy.
Maestro, bardzo mi przykro, ale mamy próbę.
Oddychaj.
Naprawdę się z nią przespałeś?
-Oczywiście. Tylko raz. -Dobra.
-Co w tym złego? -Nic.
Nic, prawda?
Złe to są...
To wolno, tego nie wolno.
Jesteś jej ojcem?
-Nie. Jej mężem. -Co?
Przez dwa tygodnie. 15 lat temu.
Małżeństwo zostało unieważnione.
Zmieniła zdanie. Taka już jest.
Ale nie w tym problem.
Chodzi o to, że gdy uprawia miłość,
traci głos.
Jak to?
Musisz sprawić, żeby wróciła.
Nie obchodzą mnie pieniądze.
Tylko na niej mi zależy. Musi śpiewać.
Nie będzie szczęśliwa bez śpiewu.
Dobrze, Beppi.
Dokąd mogła uciec?
-Do Torcello. -Torcello?
Tam dorastała.
Załatwię ci łódź.
-Pospiesz się. -Dobrze.
Vámos. Hailey. Bravissima.
-Maestro. -Sí.
-Jesteśmy gotowi. -Tak.
Nie.
Mam obecnie mały problem.
Muszę na chwilę wyjść.
Ale zostawiam was w dobrych rękach mojej znajomej,
Hailey Rutledge. Dobrze?
Jest bardzo dobra. Podejdź, Hailey.
Bardzo dobra. Gra krwiście.
Wie, czego oczekuję. Ciao.
-Wiem? Nie. -Tak.
Nie jestem na to gotowa.
Jesteś.
Chciałaś dostać szansę. To z niej skorzystaj.
Właśnie takiej potrzebujesz. Wykorzystaj to.
Możesz podać mi więcej szczegółów?
Muszą grać bardzo staccato.
To ma brzmieć jak skrzydła...
-Kolibra. -Nie!
Szybko!
-Samolotu? -Nie.
Od più animato do presto ma być zwięźle.
Ściśle. Nie mogą grać osobno.
-A w takcie 129... -Dobra.
-Dzięki Bogu. -Gloria!
-Wszystko wymyka się... -Co tu robisz?
...spod kontroli.
Całkowicie. Muszę lecieć.
To niebezpieczne.
Witaj, Glorio.
Più animato do taktu 129...
Tak. Po prostu...
Dasz radę. Wszystko jest w nutach.
Niech brzmią jak Francuzi,
którzy udają Hiszpanów.
Francuz udający Hiszpana. Jasne?
Co to za awantura?
Maestro!
-Hermano. -Świetnie cię widzieć.
-Mam dziś koncert. -Sí. Tak.
-Dzwoniłem do ciebie. -Słyszałem o nim.
Ale muszę lecieć, bo zwiała mi diwa.
Nie biegaj tak, cholerny padalcu.
Cholerny kto?
Dobrze wiesz, co to znaczy,
cholerny padalcu. Co?
Rodrigo, proszę!
Musisz wrócić.
Nasza rodzina umiera.
Bez muzyki nie ma rodziny.
Rodzina i więź się rozpadły.
Jak to więź się rozpadła?
Proszę płynąć za tamtą łodzią.
Więź się nie przerwie. Rodrigo, proszę.
Siadaj.
Rodrigo, zaczekaj.
Jeśli nie wrócisz, ja też odejdę.
Nie wierzę ci.
Nie wierzę w to.
Zgadzam się. To cholerny padalec.
My się znamy?
Rodrigo!
Przyjechałam tu aż z Nowego Jorku, żeby z tobą porozmawiać.
Szybciej.
Dzień dobry.
Maestro właśnie
powiedział mi wszystko, co muszę wiedzieć.
Więc... Chciałam powiedzieć...
Że to zaszczyt stać przed grupą
tak utalentowanych muzyków.
Od czego zaczynamy?
Chanson Bohème.
Będziemy ćwiczyć z La Fiammą?
W zasadzie to nie. Zagramy to.
Gdzie ona jest?
Cieszę się z tej okazji,
bo przed partią wokalną jest fragment instrumentalny.
Tym razem zagrajmy to
delikatnie i szybko, jak koliber. Jak...
Młoda damo, może zagramy, a potem nas pani poprawi?
Oczywiście. Przepraszam.
No dobrze.
Raz, dwa, trzy.
Raz, dwa, trzy.Raz, dwa, trzy.
Raz, dwa, trzy.
Dobrze. Wystarczy. Wyszło świetnie.
Ale mogłoby być delikatniej i szybciej, żeby przypominało ptaka.
I Francję. Musi być bardziej francusko.
Chce, żebyśmy grali szybciej i francusko.
No dobrze.
-Wszystko w porządku? -Oczywiście.
Świetnie. Jeszcze raz.
Raz, dwa, trzy.
Stop. Nadal jest zbyt wolno.
Mogę pożyczyć pani obój?
Chce za ciebie grać na twoim instrumencie.
Powiedz tej pannie Amerykance, tej Myszce Miki,
że doskonale wiem, jak grać ten utwór.
Mówi, że rozumie.
Ja zrozumiałam coś o "Myszce Miki".
Wiecie co? Później do tego wrócimy.
Przejdźmy teraz aż do kody.
Zacznijmy od... Più animato.
Numer 13. Dobrze?
W porządku.
Dobrze. Wystarczy.
Możecie przerwać?
Słuchajcie. Możecie mnie posłuchać?
Możecie mnie posłuchać?
Nie chcę krzyczeć.
Posłuchajcie mnie!
Proszę, zastąp mnie.
Nie mam pojęcia, co robię.
To chrzest bojowy. Norma.
Wracaj tam!
Silencio! No właśnie.
To jeden z moich ulubionych utworów. Postarajcie się go nie sknocić.
Gotowi?
Co jest z tobą nie tak?
Gdy dyrygujesz, muzycy przestają grać.
Dlaczego ta przestała śpiewać?
Bo jesteś beznadziejnym kochankiem?
Nie. Wręcz przeciwnie.
Ale co ty możesz o tym wiedzieć.
Wiem. I jedno ci mogę powiedzieć.
Jeśli ten koncert się nie odbędzie,
nikt z nich nie zechce, żebyś był ich dyrygentem.
Jakich "nich"?
Wiesz jakich.
Mówisz o tych nich?
O różnych rzeczach się tu mówi.
Alessandro?
Alessandra. Cześć.
Możesz mówić?
Nie?
Co robisz w beczce?
Ukrywam się.
Przede mną?
Przed kaczkami.
Co z twoim głosem? W porządku?
-Z głosem? -Tak.
Czemu miałoby być źle?
Beppi powiedział, że gdy się kochasz...
Beppi wierzy we wszystko.
Kiedyś mu to powiedziałam,
żeby odwołać występ w La Scali.
Naprawdę dobre.
Skoro o występach mowa.
Wiesz, że właśnie mamy próbę?
Powinniśmy wracać.
Nie zaśpiewam.
Czemu? To szaleństwo!
Dlaczego nie?
Bo to dla ciebie tylko koncert.
Bez względu na to, jak zaśpiewam, po wszystkim
wrócisz do swojej rodziny, do orkiestry.
O jakiej orkiestrze mówisz?
-Wiem, że trwa strajk. -Właśnie.
Wszyscy to wiedzą. Więc teraz i ja strajkuję.
Nie możesz! Musisz zaśpiewać!
Czemu?
Bo świat cię potrzebuje!
Dostanie mnie dzięki tym nagraniom.
Oni pragną widowiska.
Jeśli zaśpiewam pięknie, to dobrze. Jeśli źle, to jeszcze lepiej.
Będą mogli powiedzieć: "Widzieliśmy, jak La Fiamma spłonęła!"
Tak, ale spłonęłaby jak feniks!
Gwarantuję ci to.
Gdy się poznaliśmy,
powiedziałeś, że jest jeden powód, by robić coś ważnego.
Tak.
Co to takiego?
Miłość. Ten powód to miłość.
-Miłość? -Tak.
Kochasz tylko muzykę i siebie.
Nie. Kocham mnóstwo rzeczy.
Mnóstwo. I kocham ciebie. Jeszcze bardziej!
Kochasz mnie bardziej niż siebie?
Tak! Ostatnio nie za bardzo lubię siebie.
Ciebie kocham bardziej.
Czemu miałabym ci uwierzyć?
Opuściłeś orkiestrę i mnie też opuścisz!
Zostaniesz ze mną? Nawet na światowe tournée?
Może.
Może?
-Może? -Proszę! Chodziło mi o...
Widzisz? Nie kochasz mnie!
Kocham cię! Chodź do mnie! Kocham cię!
Jutro jest nasz koncert,
a teraz mamy próbę. Chodźmy.
Chodźmy tam.
-Kochasz mnie? -Kocham.
-Oczywiście, że kocham. -Kochasz mnie?
ERASEFACE
Eraseface!
Przyprowadziłam ci fana.
Odwołali mi próbę, więc przyszedłem na imprezę!
Istne szaleństwo.
Poczekaj, aż ja wyjdę na scenę.
Zapadnie martwa cisza.
Masz tremę? To urocze.
Może trochę.
Boję się, że się posram w gacie przed nastoletnim Gestapo.
Nie martw się. Wyglądasz świetnie.
Moment.
To wy jesteście razem?
-Nie. -Tak!
To, co widzisz,
to czysto profesjonalna relacja służbowa.
Jasne. Pieprzymy się.
Od kilku miesięcy.
Jesteś piękna. Wspaniała.
Grazie. Wybacz, że...
Wygadałem się, ale nie sposób już tego odkręcić.
Racja. Cieszę się, że wam się układa.
Dziękuję. Ja też.
Panie i panowie, oto Thomas Pembridge.
Chcesz coś powiedzieć?
-Pewnie. -Trzymaj.
Myślę, że wypełniam przepaść między muzyką klasyczną,
Beethovenem, Mozartem i innych wielkimi mistrzami,
a robotami.
Pora kończyć. Dobrze, dziękuję.
Zagraj kilka taktów, ja złapię pętlę,
a potem możesz poimprowizować...
Co to znaczy?
-Zatańczyć albo... -Złapię pętlę?
-Jasne. -Pewnie.
Marsjanie, jeśli to słyszycie
Witajcie na Ziemi, skurwysyny!
Marsjanie, jeśli to słyszycie
Witajcie na Ziemi, skurwysyny!
Znają tekst.
Tak. Udostępniłem to tydzień temu. Numer jeden w Korei.
Marsjanie, jeśli to słyszycie
Witajcie na Ziemi, skurwysyny!
Marsjanie, jeśli to słyszycie
Witajcie na Ziemi, skurwysyny!
Marsjanie, jeśli to słyszycie
Pierdolcie się!
Słuchajcie tego, skurwysyny!
Skurwysyny!
Co? Dwie godziny?
Możemy dodać tych "skurwysynów".
Nie, nie rób tego.
Nie chcę, żeby moi słuchacze
słyszeli, jak przeklinam.
-To jest spoko. -Poważnie? Skurwysyny!
Tak! est spoko. -Poważnie? Skurwysyny!