Ο ΜΟΤΣΑΡΤ ΣΤΗ ΖΟΥΓΚΛΑ
Ευχαριστώ, φίλε.
-Είσαι καλά, φιλαράκο; -Ναι.
-Εσύ; -Μια χαρά.
Ωραία.
Χαίρομαι πολύ που το ακούω. Εντάξει.
Είχα άψογη συνεργασία με τον Άντριου Γουόλς.
Βεβαίως, τηλεφωνήστε του και θα ξαναμιλήσουμε.
Ευχαριστώ.
Σκατά!
Φιλενάδα!
Θεέ μου! Μου έλειψες τόσο πολύ!
Κι εμένα! Γιατί φώναξες "Σκατά";
Παραλίγο να κλείσω μια δουλειά στο Χιούστον,
αλλά ο Άντριου Γουόλς γνωρίζει τους πάντες, οπότε...
Δεν χαίρεσαι που γλίτωσες το Τέξας;
Σε εκτιμώ, να ξέρεις.
Γιατί ντύθηκες έτσι;
Κόλλησα με μια Τσέχα συνθέτρια του '30,
τη Βιτεσλάβα Καπράλοβα.
Έχουμε απίστευτη ομοιότητα.
Είπα κάποια τραγούδια της και...
Με άγγιξαν, και τώρα ντύνομαι σαν εκείνη.
Αλίμονο.
Ναι.
-Επίσης, αγόρασα ένα καταγώγιο. -Τι πράγμα;
Με τα λεφτά του θείου.
Θα το κάνω παράνομο τσέχικο μπαρ του '30.
-Δηλαδή, έχεις δικό σου μπαρ; -Ναι.
Και ντύνεσαι σαν μια πεθαμένη Τσέχα;
-Ναι. -Πόσον καιρό έλειψα;
Εδώ είμαστε.
Γύρισα, καλή μου υπενοικίαση. Γεια.
Ο Σον είσαι;
Ο Σεμπάστιαν είπε... Βασικά, νόμιζα ότι θα 'σαι στην Πράγα.
Δεν έκατσε τελικά. Περάστε.
Εντάξει...
Είπε να μην έρθω, μα δεν πειράζει.
Θα έχω κάποιον να μιλήσω. Καλώς ήρθατε στο Φέρντεϊλ.
Λοιπόν, αυτή είναι η γκαλερί.
Κι εδώ είναι ο χώρος που γίνονται οι παραστάσεις.
Και...
Μοιάζουμε τελικά;
-Ναι. -Ήταν γύρω στα 25 όταν πέθανε.
Άφησε ένα σωρό συνθέσεις.
Ορχηστρικές σουίτες, τραγούδια.
Θέλω να παίξεις στα εγκαίνια.
Κάτι για όμποε, ίσως;
-Θα δούμε. -Αυτό εδώ...
Αυτό δουλεύω τώρα.
Μάλλον το ξέρουν όλοι πλέον.
Αυτό είναι το λιγότερο, αγάπη μου.
Θα παραμείνω χαμογελαστή
κι όλα θα πάνε καλά.
-Αυτό κάνεις πάντα. -Μαέστρο.
-Πώς είσαι, Μπομπ; -Μια χαρά, εσείς;
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Μαέστρο.
Γεια σου, Γουόρεν.
Πώς ήταν το καλοκαίρι σας;
-Τάνια. -Λίγα πράγματα.
-Κούκλα. -Ευχαριστώ.
-Ήρθε το ζεύγος; -Τόμας.
Ακούστε, θα βρούμε μια λύση.
-Τόμας; -Πάω μέσα. Έρχομαι, αγάπη μου.
-Γεια σας. -Γεια.
-Χέιλι! -Γεια.
-Καλώς ήρθες. -Ευχαριστώ.
-Θα έρθει ο μαέστρος; -Μετά τη συναυλία,
εξαφανίστηκε, βασικά.
Τι λέει για την απεργία;
Θα μας βοηθήσει;
Γεια σου. Δεν ξέρω.
Κι εγώ χάρηκα που σας είδα.
Ντίντι! Δεν είχα ιδέα.
Πάστορας Ντίντι, της διαδικτυακής εκκλησίας του Συλλεκτικού Δημιουργού.
-Ωραίες αφέλειες. -Ευχαριστώ.
Κοίτα ποια γύρισε από τη Χαβάη.
Πώς ήταν η Φιλαρμονική της Χονολουλού;
-Όνειρο. Γεια σου, μικρή. -Γεια.
Είχες πολλή πλάκα όταν χτυπιόσουν στη σκηνή.
-Το είδες; -Όλος ο κόσμος το είδε.
-Πού πας; -Επιστρέφω αμέσως.
Μπέτι.
Γεια σου, αγάπη μου.
Γλυκούλι μου.
Γεια σου, ομορφιά μου.
-Θες να την κρατήσεις; -Με τίποτα.
Από δω εμείς, από εκεί η διοίκηση.
-Δεν άλλαξε τίποτα. -Το πουλί είναι έτοιμο να πετάξει.
Να της φερθείτε καλά.
-Μόνο αυτό ζητάω. -Τι;
Υποτίθεται ότι μιλάμε συνθηματικά.
Όταν λέω "Το πουλί είναι έτοιμο", θα απαντάς "το Γεράκι".
Σωστά. Το γεράκι εγκατέλειψε τη φωλιά.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Και εννοείται ότι θα της φερθώ καλά.
Αν και δεν σου πέφτει λόγος.
Φοβερό το κομμάτι με τον Διαγραφέα.
"Καλώς ήρθατε στη Γη, καριόληδες".
-Νο 1 στην Κορέα. -Κοιτάξτε!
-Ήρθε ο Νονός. -Γεια.
-Έλα, μαέστρο. -Πώς είσαι, φίλε;
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Κι εγώ.
-Γεια σου, Χέιλι. -Γεια.
Πρέπει να μιλήσουμε, εντάξει;
Γεια σας.
Θα δώσουμε μια συναυλία στήριξης. Θες να συμμετάσχεις;
Ναι. Βιβάλντι. Μόνο αυτό.
Σ' ευχαριστώ
που γύρισες, μαέστρο.
Το δωμάτιό σου σε περιμένει.
Θα τον φιλοξενήσω εγώ.
-Ενδιαφέρον. -Ναι;
Ναι. Πού είναι το μωρό;
Πού είναι το μωρό;
Λογικό. Πού αλλού θα ήταν;
Το μωρό. Πώς είστε;
-Ωραία. -Ιδού η βαφτιστήρα σου.
Ευχαριστώ πολύ. Ναι, μετά χαράς.
Εντάξει, την κρατάω.
Μεγάλωσε πάρα πολύ.
Λοιπόν, την προσοχή σας, παρακαλώ.
Καλώς ήλθατε, όλοι σας.
Καθίστε, παρακαλώ.
Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, προς τιμήν της πανέμορφης Ολίβια.
Σωστά;
Καθώς και για τους όμορφους γονείς της.
Τον λογιστή Βίρτζιλ.
Και τον βιολιστή Κριστόφ.
Είναι ό,τι πιο σημαντικό για το μωρό.
Η Ολίβια έρχεται στον κόσμο σαν καινούριο τραγούδι,
που παίζεται για πρώτη φορά.
Είναι όπως η μουσική.
Κάθε φορά που κλαίει ή γελάει,
μας ταξιδεύει σ' ένα άγνωστο μέρος.
Κριστόφ, κράτησέ τη από τα πόδια,
-σε παρακαλώ. -Ναι.
Κι εσύ, Βίρτζιλ, κράτησέ τη από τα χέρια.
Εντάξει; Την κρατάτε στα χέρια σας;
-Ναι. -Τραβήξτε τη δυνατά, τώρα!
Να κοπεί στα δύο!
Αυτό κάνατε στη μουσική.
Τι κάνει στην εγγονή μου;
Μην ανησυχείς, παππού.
Δεν θα της κάνουν κακό. Την αγαπούν.
Δεν πληγώνεις ό,τι αγαπάς.
-Σωστά; -Πες τα, μαέστρο!
Σ' ευχαριστώ, μαέστρο.
Συγγνώμη που σας εγκατέλειψα όλους,
αλλά έφυγα επειδή δεν άντεχα με τίποτα
να διευθύνω αυτό το αίσχος.
Τη Συμφωνία της Γραφειοκρατίας!
Θεωρώ πως όλοι κατανοούμε κι εκτιμούμε το μήνυμά σου.
Είναι πιο περίπλοκο, όμως.
Σας το κάνω εξαιρετικά απλό.
Σήμερα, σ' αυτήν εδώ την εκκλησία,
μ' αυτόν τον υπέροχο ιερέα κι αυτό το όμορφο μωρό,
θα μείνετε κλεισμένοι εδώ μέσα, μέχρι να βρεθεί μια λύση!
-Τι εννοεί; -Ναι.
-Ποιος ξέρει; -Αν δεν συμφωνήσετε
μέχρι να βραδιάσει...
-Παραιτούμαι! -Μα...
Ναι, θα παραιτηθώ.
Αν, όμως, συμφωνήσετε...
Είμαι δικός σας.
Για ό,τι θελήσετε.
Και για όσο θελήσετε, εντάξει;
Οι υπόλοιποι καλεσμένοι, η οικογένεια και οι φίλοι της
παρακαλούνται να ακολουθήσουν τον Πάβελ στο προαύλιο,
όπου έχουμε ετοιμάσει έναν υπέροχο μπουφέ.
Και μαρτίνι για όλους.
Και η τελετή;
Ηρέμησε, μαμά του Βίρτζιλ.
Δεν είναι δυνατόν να γίνει η βάπτιση
σ' αυτό το κλίμα μίσους και διχόνοιας.
Έχεις δίκιο, μαέστρο.
Ωραία. Θα παρακαλέσω την ορχήστρα και τη διοίκηση
να παραμείνουν εδώ.
Οι υπόλοιποι να βγουν από τον ναό.
-Αμέσως. -Ροντρίγκο.
Εμπρός, πάμε.
Λείπουν οι δικηγόροι.
Πώς ακριβώς θα μπορέσουμε...
Σωστά. Δεν πάει έτσι.
Ορίστε, ήδη συμφωνείτε σε κάτι.
Είναι μια πολύ καλή αρχή.
Συμφωνείς κι εσύ;
Έχω βαρεθεί πια αυτήν την ανόητη ανταπεργία.
Εσείς οι μαέστροι, όμως, κατανοείτε ποιο είναι το θέμα.
Τα χρήματα.
Μόνο αυτό σας νοιάζει, σωστά;
Οπότε, ξέρεις κάτι;
Θα τσοντάρω όσα έβγαλα στη Βενετία.
Κι έβγαλα πολλά λεφτά.
Και, στο εξής, θα αμείβομαι με τα μισά απ' όσα παίρνει ο Πάβελ.
Ξέρεις πόσα παίρνει ο Πάβελ;
Όχι.
Κατόπιν φόρων.
Ωραία.
Εντάξει, θα τα βγάλουμε πέρα.
Ναι, δεν πειράζει.
Συγγνώμη, αλλά πρέπει να φύγω τώρα.
-Θα πάω σ' ένα σόου. -Πού πας;
Θα πάω να παρακολουθήσω ένα σόου με φούσκες.
Θα μας αφήσεις εδώ;
Εγώ έχω άλλη αποστολή.
Γεια, Ροντρίγκο.
-Βοήθησέ με. -Δεν είμαι στην ορχήστρα.
Θέλω να μιλήσουμε.
-Ροντρίγκο! Έλα τώρα. -Θα τα πούμε αργότερα.
Με συγχωρείς, Χέιλι, αλλά πρέπει να το κάνω.
-Είναι κλειδωμένη! -Σας το 'πα ήδη!
-Έτοιμη; -Είμαι έτοιμη να παραιτηθώ.
Τι; Γιατί;
Παραείναι προσωπικό μεταξύ μας.
Καλύτερα κάποιος
έξυπνος, επιθετικός και πονηρός.
Εντάξει. Θα το κάνω εγώ.
-Όχι εσύ, Μπομπ. -Τι;
Η Μπέτι. Πού είσαι, Μπέτι;
-Μπέτι; -Εντάξει.
Αναλαμβάνω εγώ.
Γουίντσορ.
Μπέτι.
Δεν πολυσυχνάζω στην εκκλησία.
Μα ξέρω ότι υπάρχει κρασί εδώ.
Στην αρχή, μου δίδασκε διαλογισμό,
αλλά καταλήξαμε να κάνουμε πολύ σεξ.
Μπράβο στον ιερέα. Ποτήρια;
Μας κάνουν αυτά;
Μπορώ να πιω κι από παπούτσι.
Φέρ' τα δω.
Πρώτα θα πάρουμε τον χώρο δεξιώσεων.
-Να ακυρώσουμε. -Δεν γίνεται
να το πάρουμε λίγο χαλαρά;
Μια χαρά χαλαρός είμαι.
Πανικοβάλλεσαι.
Όχι. Καμία σχέση.
Προσπαθώ να βοηθήσω με...
Ώρα για πόλκα!
Ώρα για τι;
Πάβελ.
Κάνε κάτι.
Θα το αφήσεις έτσι;
Όχι, συνεχίστε.
Δεν πειράζει. Απλώς έπαιζα κάτι
που μου είχε κολλήσει στη Βενετία.
Δεν τρέχει τίποτα.
Βασικά,
ήθελα απλώς να σας ευχαριστήσω
που με βοηθήσατε με την ορχήστρα.
Δεν ήμουν έτοιμη γι' αυτό.
Κανένα πρόβλημα. Χαρά μου.
Σχεδόν ντρέπομαι που το λέω, αλλά...
μια φορά, κατουρήθηκα πάνω μου κατά τη διάρκεια μιας πρόβας.
Αλήθεια;
Βέβαια, ήμουν μεθυσμένος και είχα πάρει απίστευτη κοκαΐνη.
Έσκυψα στο αυτί της πρώτης βιολίστριας,
μιας όμορφης κοπέλας με την οποία έβγαινα τότε,
και χωρίς να χάσω νότα, της ψιθύρισα
"Έχει όντως κατουρηθεί το παντελόνι μου;"
Και μου απάντησε "Μαέστρο,
"δεν φοράς καν παντελόνι".
Το ηθικό δίδαγμα είναι ότι πρέπει να γιορτάζουμε τις αποτυχίες μας.
Όντως. Ίσως κατουρηθώ κι εγώ μια μέρα, ενώ παίζω όμποε ως αναπληρωματική.
Έλα τώρα.
Πρέπει να σε λυπηθούμε κιόλας;
Ή μήπως νομίζεις ότι θα σου δώσουν την μπαγκέτα
και θα σου πουν ότι είσαι ιδιοφυΐα;
Όχι, δεν εννοούσα αυτό.
Βασικά, απ' ό,τι έχω παρατηρήσει,
είσαι μια συμπαθητική ομποΐστρια
κι αυτό είναι όλο.
Με όλον τον σεβασμό,
απλώς κάνω ό,τι μου λένε οι διευθυντές μου.
Κοινώς, λειτουργώ ως γραμματέας τους.
Συνεπώς...
Θα το αποδεχθείς αυτό
ή έχεις κάτι να μου πεις;
Θα με βοηθήσετε;
Βρεθήκαμε σε αδιέξοδο;
Γεια μας, τότε.
Διαπραγματεύεσαι ζόρικα.
Έχω πάρει τέσσερα διαζύγια.
Έχω διαλύσει τρεις αρραβώνες.
Είμαστε τόσο χάλια που δεν θα βρούμε ποτέ
λύση για όλο αυτά.
Πάμε άλλη μία;
-Τρία τοις εκατό στη σύνταξη. -3,25%.
Θες κι άλλη πρόποση;
Καλώς.
ΣΟΟΥ ΜΕ ΦΟΥΣΚΕΣ
Εντάξει.
Σας άκουσα.
Είναι κανείς εδώ;
Γεια σου.
Πώς μπήκες εδώ;
Ξέρω τα πάντα.
Κάθε κρυφό πέρασμα σ' αυτό το κτήριο.
Τι θέλετε, κύριε ΝτεΣούζα;
Η Συμφωνική της Νέας Υόρκης, η οικογένειά μου...
-Θέλουμε το σπίτι μας. -Δεν παίζει.
"Δεν παίζει";
Δύο μικρές, αλλά ιδιαίτερα βαρύγδουπες λέξεις.
Έχω κι εγώ οικογένεια.
Αν επιστρέψει η δική σου, θα πρέπει να φύγουμε εμείς.
Θα 'ναι κρίμα, επειδή είμαστε δύο οικογένειες, σωστά;
Με δύο γονείς.
Που χρειάζονται ένα σπίτι.
Πώς θα μπορούσαμε να ενώσουμε αυτές τις δύο φούσκες;
Να βάλουμε τη φούσκα της μουσικής μέσα στη φούσκα με τις φούσκες.
Με πιάνεις;
Άσε με να σου δείξω.
Θα μπουν η μία μέσα στην άλλη.
Η μία είναι η μουσική. Η άλλη, οι φούσκες.
Ωραία. Όχι. Περίμενε.
Όπου να ναι, θα το πετύχω. Βλέπεις;
Να γίνουν ένα, όμως.
Έτσι;
Πώς το έκανες αυτό, Μέλοντι;
Απίστευτο!
Εντυπωσιακό, Μέλοντι. Αυτό ακριβώς έλεγα!
Είναι ακόμη καλύτερο απ' ό,τι είχα φανταστεί.
Ποια είναι η μουσική;
Αυτή η φούσκα μπορεί να χωρέσει και τους δύο μας.
Εσείς θα κάνετε πρόβα το πρωί
κι εμείς θα εμφανιζόμαστε το βράδυ.
Και κάτι ακόμη. Οι φούσκες δεν είναι άδειες.
Περιέχουν τα πάντα.
Σαράντα έξι.
Εντάξει, αρκεί να αυξήσεις την οδοντιατρική κάλυψη.
Δες τα νούμερα.
Είναι τρομακτικά. Ζημιώνουμε τους δωρητές μας.
Μπαίνουμε μέσα. Πρέπει να δώσουμε...
Σου δίνω όλα όσα χρειάζεσαι, αλλά...
Παίζει ακόμη να χρεοκοπήσουμε.
Ξέρεις γιατί διέλυσα τους αρραβώνες μου;
Επειδή, 35 χρόνια τώρα, αυτή η ορχήστρα είναι ο σύζυγός μου.
Τα παιδιά μου.
Έχω χάσει άδειες, διακοπές, γάμους και κηδείες.
Τα μόνα ταξίδια που έχω κάνει ήταν για να παίξω όμποε.
Λατρεύω αυτήν την προβληματική ορχήστρα.
Θα έτρωγα σφαίρα γι' αυτήν.
Αυτό σου προσφέρω.
Θες να σε πυροβολήσω;
Θέλω να ακούσεις αυτό που σου λέω.
Νιώθω περίεργα που 'μαι απ' έξω.
Ξέρεις τι χρειάζεσαι;
Πότε ήταν η τελευταία φορά που έκανες κάτι διασκεδαστικό;
Ειλικρινά, δεν έχω ιδέα.
Βασικά...
Ίσως αν...
Αν βγούμε από δω, μπορώ...
Βασικά, αυτό δείχνει διασκεδαστικό.
Έλεγα κάτι πιο... Αλλά εντάξει.
Σταματήστε.
Συγγνώμη. Βασικά, μπορείτε να τονίσετε
το πρώτο και το δέκατο μέτρο;
-Να το τονίσω; -Σωστά, με συγχωρείτε.
-Απλώς... -Σε παρακαλώ.
-Μην το κάνεις αυτό. -Τι;
Κοίτα, πρέπει να επιβάλλεσαι στον χώρο.
Στη Βενετία, παρατήρησα ότι έφταιγε το χαχανητό.
Νομίζω ότι σου τσάκισε το ηθικό.
Με συγχωρείτε.
Παραείσαι ευγενική.
Διαφωνώ. Δεν είναι ανάγκη
να 'μαστε κόπανοι για να γίνουμε σπουδαίοι.
Ασφαλώς και μπορείς να 'σαι ευχάριστη,
αλλά οι μουσικοί περιμένουν τις εντολές σου.
-Εντάξει, κατάλαβα. -Ωραία.
Πάμε πάλι, από το ίδιο σημείο.
Πιο γρήγορα!
-Εντάξει, αφέσου! Φώναξε! -Πιο γρήγορα!
-Έτσι, αφέσου! -Πιο γρήγορα, ηλίθιε!
Μπράβο! Φωνάζουμε τώρα! Φώναξε!
Εμπρός! Πιο γρήγορα, ηλίθιε!
Πιο γρήγορα, ηλίθιε! Δεν θέλω χαχανητά.
Έτσι μπράβο. Και τώρα, πάψε να του ζητάς την άδεια.
Βρείτε μερικούς μουσικούς και μια σύνθεση.
Και διευθύνετέ τη.
Εντάξει; Κι αν το κάνετε,
θα έρθω να σας δω.
Τα καταφέραμε!
-Τα καταφέραμε! -Ζήτω!
Ένα μόνο. Τι λες για...
"Για τα επόμενα πέντε χρόνια, η διοίκηση θα αυξάνει
"το επίδομα κόστους ζωής κατά 1,5% κάθε χρόνο".
-Δύο δεν είπαμε; -Εύγε, Μπέτι.
Έλα να το διαβάσεις εσύ αυτό, ψηλό μου φρικιό.
"Ο αριθμός των μονίμων μουσικών θα μειωθεί το επόμενο έτος".
-Δηλαδή; -Θα αποσυρθώ.
-Τι; -Μπέτι.
Το ξέρω.
Θα το ξεπεράσετε.
Θα χρειαστεί να αποχωρήσουν τρεις από εμάς.
-Τι; Ποιοι; -Θα το δούμε αυτό.
Βάσει της συμφωνίας μας, όμως,
η Μπέτι θα σας εκπροσωπεί πλέον στο διοικητικό συμβούλιο.
Ζήτω! Τα καταφέρατε!
Ναι! Αυτά είναι!
Μας απομένουν, βέβαια, κάποιες λεπτομέρειες
και πρέπει να ψηφίσουμε,
αλλά είμαστε σε καλό δρόμο.
Ζήτω! Δεν έχει σημασία! Ναι!
Πού θα παίζουμε;
Μόλις μου ήρθε μια εξαιρετική ιδέα!
Υποτιτλισμός: Παναγιώτης Καρούσος
Επιμέλεια Ειρήνη Παπαδάκη αρούσος