โมสาร์ทในพงไพร
ไง ขอบใจ เพื่อน
- นายโอเคไหม เพื่อน - ฉันโอเค โอเค
- นายโอเคไหม - ฉันสบายดี
โอเค
ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น โอเค
ใช่ การทำงานกับแอนดรูว์ วอลช์ก็ดี มันไร้อุปสรรคและ...
โอเค ใช่ แค่โทรหาเขาแล้วเราค่อยว่ากัน
ขอบใจ
บ้าเอ๊ย!
เพื่อน
คุณพระ ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน
เหมือนกัน ทำไมเธอถึงร้องว่า "บ้าเอ๊ย"
ฉันเกือบจะได้งานชั่วคราวในฮิวสตันแล้ว
แต่กลายเป็นว่าแอนดรูว์ วอลช์รู้จักทุกคน ก็เลย...
เธอก็เลยแอบตื่นเต้น เธอจะได้ไม่ต้องยุ่งกับเท็กซัสเหรอ
ฉันดีใจที่มีเธอ
ชุดนี่มันอะไรกัน
ฉันกำลังอินกับช่วง 1930
นักแต่งเพลงชาวเช็กที่ชื่อ วิเตสลาวา คาปราโลวา
เธอบังเอิญหน้าตาเหมือนฉันเป๊ะ
ฉันเริ่มร้องเพลงของเธอและพวกมัน...
พวกมันทำให้ฉันอินมาก ตอนนี้ฉันก็เลยแต่งตัวเหมือนเธอ
แหงล่ะ
ใช่
- พระเจ้า ฉันซื้อบาร์ข้างทางแห่งหนึ่ง - อะไรนะ
ด้วยเงินที่เหลือจากลุงของฉัน ใช่
ฉันกำลังเปลี่ยนมันให้เป็นบาร์ลับๆ แบบเช็กช่วงปี 1930
- งั้นเธอก็เป็นเจ้าของบาร์แล้วเหรอ - ใช่
แล้วเธอก็แต่งตัว เหมือนหญิงชาวเช็กที่ตายไปแล้ว
- ใช่ - นี่ฉันไปนานขนาดไหนเนี่ย
ที่นี่แหละ
บ้านเช่าช่วงต่อที่น่ารัก สวัสดี
เธอคือชอว์นเหรอ
เซบาสเตียนบอกว่า คือฉันนึกว่า เธอจะไปปรากซะอีก
สรุปไม่ได้ไปปราก เข้ามาสิ
โอเค
เขาบอกฉันว่าไม่ให้มา แต่ไม่เป็นไร
มันน่าจะดีถ้ามีใครคุยด้วยสักคน ยินดีต้อนรับสู่เฟิร์นเดล
ตรงนี้เป็นพื้นที่แสดงผลงานศิลปะ
และตรงนี้เป็นพื้นที่การแสดง
และ...
เธอสังเกตเห็นความเหมือนอะไรไหม
- เห็น - เธออายุประมาณ 25 ตอนเธอตาย
เธอเขียนเพลงไว้เยอะมาก
ชุดเพลงออร์เคสตรา เพลงอาร์ตภาษาเช็ก
ฉันอยากให้เธอแสดงอะไรสักอย่าง ที่งานเปิดร้าน
แสดงเป่าโอโบหรืออะไรทำนองนั้น
- ได้ น่าจะได้ - นี่คือ...
นี่คือเพลงที่ฉันกำลังซ้อมอยู่
ฉันว่าป่านนี้ทุกคนคงรู้แล้ว
ผมว่าคุณไม่น่าต้องกังวลเรื่องนี้เลย ที่รัก
ฉันแค่จะฝืนยิ้มบนหน้าฉันไปเรื่อยๆ
แล้วทุกอย่างก็จะดีเอง
- คุณทำอย่างนั้นเสมอ - มาเอสโตร
- บ๊อบ สบายดีไหม - เยี่ยมครับ สบายดีไหม
- ยินดีที่ได้เจอคุณ - มาเอสโตร ยินดีต้อนรับ
วอร์เรน ดีใจที่ได้เจอคุณ
ทุกคนมีความสุขในช่วงฤดูร้อนหรือเปล่า
- ทันย่า - แค่การแสดงเล็กๆ
- เธอดูสวยเชียว - ขอบคุณ
- คู่รักแสนสุขมาถึงหรือยัง - โทมัส
ฟังนะ ผมว่าเราน่าจะจัดการเรื่องนี้กันได้
- โทมัส มาเร็ว - จ้ะ ที่รัก มาแล้ว
- สวัสดี - ไง
- เฮลีย์ - หวัดดี
- ยินดีต้อนรับกลับบ้าน - ขอบคุณ
- มาเอสโตรจะมาไหม - ไม่ เขาแบบว่า...
หายตัวไปหลังคอนเสิร์ต
เขาคิดยังไงกับการปิดการแสดง
เขาจะช่วยพวกเราไหม
หวัดดี ฉันไม่รู้
ดีใจที่ได้เจอพวกคุณเหมือนกัน
ดีดี ฉันไม่เคยรู้เลย
บาทหลวงดีดีของโบสถ์ออนไลน์ ของคอลเลกทีฟ ครีเอเตอร์
- หน้าม้าสวยดีนะ - ขอบคุณ
ดูสิใครกลับมาจากฮาวายแล้ว
เล่นกับโฮโนลูลู ฟิลเป็นยังไงบ้าง
- ราวกับฝัน ไง เด็กน้อย - หวัดดี
แสดงได้เยี่ยม ชอบที่เห็นเธอพล่านไปทั่วบนเวที
- คุณเห็นด้วยเหรอ - เห็นกันทั้งโลกแหละ หนู
- คุณจะไปไหน - เดี๋ยวผมกลับมา
เบตตี้
ที่รัก
หนูน้อยน่ารัก
สวัสดี หนูน้อยน่ารัก
- คุณอยากอุ้มเธอไหม - บ้าเหรอ ไม่เอา
ผู้บริหารนั่งข้างหนึ่ง พวกเรานั่งอีกข้างหนึ่ง
- ฉันไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยนแปลง - นกพร้อมโบยบินแล้ว
ดูแลเธอให้ดี
- ผมขอแค่นี้แหละ - อะไรนะ
มันคงเป็นบทสนทนารหัสลับสินะ
ฉันพูดว่า "นกพร้อมโบยบินแล้ว" แล้วนายก็พูดว่าฟอลคอน
ไม่ใช่นก ฟอลคอน ฟอลคอนออกจากรังแล้ว
- ขอบใจ - ด้วยความยินดี
แน่นอน ฉันจะดูแลเธออย่างดี
แม้ว่ามันจะไม่ใช่เรื่องของนาย
มาเอสโตร ชอบเพลงของอิเรสเฟสมาก
ยินดีต้อนรับสู่โลก ไอ้พวกเฮงซวย
- อันดับหนึ่งในเกาหลี - นี่ ดูสิ
- เจ้าพ่อมาแล้ว - ไง
- เชิญเข้ามาเลย มาเอสโตร - เป็นยังไงบ้างเพื่อน
- ดีใจที่ได้เจอ มาเอสโตร - ดีใจที่ได้เจอคุณเหมือนกัน
- ไฮเลย์ ไง - ไง
เรามีเรื่องต้องคุยกัน ได้ไหม
ไง สวัสดี
มาเอสโตร เรากำลังจะจัดคอนเสิร์ต รวมใจเป็นหนึ่ง คุณน่าจะมาแสดงกับเรา
ได้ หวัดดี วีวัลดี ผมพูดได้แค่นั้น
ขอบคุณที่กลับมา
- ขอบคุณที่กลับมา มาเอสโตร - ไม่มีปัญหา
ห้องเก่าของคุณยังว่างอยู่
ความจริงเขาพักอยู่กับฉัน
- เป็นความคิดที่น่าสนใจ - จริงเหรอ
ครับ จริง เด็กน้อยอยู่ไหน
เด็กน้อยอยู่ไหน
ไง เด็กน้อย นี่ไง
เด็กน้อย สบายดีไหม
- โอเคครับ - นี่คือลูกอุปถัมภ์ของคุณ
ขอบคุณมาก ขอบคุณ ได้เลย
ได้ ผมอุ้มเธอได้แล้ว โอเค
โอเค เธอโตขึ้นมากเลย
ใช่ โอเค เอาละ ทุกคน
ศิลปิน ผู้บริหาร ยินดีต้อนรับ
นั่งลง เชิญนั่งลง ดีๆ
โอเค เรามารวมตัวกันที่นี่วันนี้ เพื่อโอลิเวียแสนสวยคนนี้
ใช่ไหม
เรามารวมตัวกันที่นี่วันนี้ เพื่อพ่อสุดหล่อทั้งสอง
เวอร์จิลผู้ซึ่งทำงานกับตัวเลข
และคริสตอฟผู้ซึ่งทำงานกับไวโอลิน
พวกเขาทั้งคู่สำคัญที่สุดกับเด็กน้อยคนนี้
โอลิเวีย เธอลืมตาดูโลกดั่งเช่นเพลงใหม่
ที่ถูกเล่นเป็นครั้งแรก
เธอเหมือนดนตรี
ทุกครั้งที่เธอร้องไห้หรือหัวเราะ
เธอพาเราไปยังที่ซึ่งเราไม่รู้จักชื่อของมัน
คริสตอฟ คุณช่วยจับเท้าเธอหน่อยได้ไหม
- ได้โปรด - ได้สิ
ส่วนเวอร์จิล ช่วยจับที่แขนเธอหน่อย
คุณมีลูกแล้ว คุณมีลูกอยู่ในมือคุณแล้ว
- ครับ - คราวนี้ดึงเธอ
แยกเธอให้เป็นสองส่วน
เพราะนั่นคือสิ่งที่พวกคุณทุกคนทำกับดนตรี
เขาทำบ้าอะไรกับหลานสาวผม
ไม่ต้องห่วง คุณปู่ ไม่ต้องห่วง
พวกเขาจะไม่ทำร้ายเธอหรอก เพราะพวกเขารักเธอ
เราไม่ทำร้ายสิ่งที่เรารักมากที่สุด
- ใช่ไหม - คุณพูดถูกเป๋ง มาเอสโตร
ขอบคุณมาเอสโตร ขอบคุณ
และผมขอโทษที่ทอดทิ้งคุณทุกคน ผมขอโทษที่ทิ้งคุณไป
ผมหนีไป ผมหนีไป เพราะผมไม่สามารถทำใจ
ให้คุมการเล่นดนตรีที่เลวร้ายแบบนี้
ซิมโฟนีเต็มไปด้วยข้อห้าม
ฉันว่าเราทุกคนเข้าใจ และขอบคุณสำหรับคำสอน
แน่นอน แต่มันซับซ้อนกว่านั้น
มันง่ายมาก ผมทำให้มันง่ายมาก
ในที่แห่งนี้ ในโบสถ์แห่งนี้ในวันนี้
ตอนนี้พร้อมบาทหลวงน่าทึ่งคนนี้ และเด็กน้อยแสนน่ารักคนนี้
เราจะแก้ปัญหาการปิดการแสดง ด้วยการขังคุณไว้ในนี้
- เขาพูดเรื่องอะไร - ใช่
- ฉันไม่เคยเข้าใจเลยจริงๆ - ถ้าคุณตกลงกันไม่ได้
ภายในวันนี้
- ผมจะลาออก - ไม่ คุณ...
ใช่ ผมจะลาออก
แต่ถ้าคุณได้ข้อตกลงกัน
ผมก็จะอยู่ต่อ
ไม่ว่าคุณจะต้องการอะไรก็ตาม
ตราบใดที่คุณต้องการ โอเคนะ
เอาละ ทุกคน เพื่อนของครอบครัว และตัวครอบครัวเอง
ได้โปรด ถ้าไม่ว่าอะไร เชิญตามพาเวลไปที่สนาม
ที่ซึ่งเราได้เตรียมบุฟเฟต์ไว้ให้แล้ว
และมาร์ตินีสำหรับทุกคน
แล้วพิธีการล่ะ
คุณแม่ของเวอร์จิล ไม่ต้องห่วง ไม่
เพราะเรามีพิธีชำระล้างในที่แห่งนี้
ท่ามกลางความเกลียดชัง และความแตกแยกไม่ได้ จริงไหมครับ
ฉันว่าคุณพูดถูก มาเอสโตร
ดีเลย ถ้างั้นสมาชิกของออร์เคสตรา และผู้บริหาร
กรุณาอยู่ต่อ
ส่วนคนอื่น ไปได้แล้ว เคลียร์โบสถ์
- เดี๋ยวนี้ - รอดริโก
โอเค ไปกันเถอะ ทุกคน
ไม่มีทนายความอยู่ที่นี่
ฉันไม่รู้ว่าเราจะคุยกันต่อแล้ว...
เธอพูดถูก ทำแบบนี้ไม่ได้หรอก
เห็นไหม คุณทั้งสองตกลงกันได้
เยี่ยมไปเลย มันเป็นการเริ่มต้นที่ดี
คุณก็รู้เห็นด้วยงั้นเหรอ
ผมเบื่อและเซ็ง กับการปิดการแสดงงี่เง่านี่เหลือเกินแล้ว
ไม่ว่าจะยังไง คุณมาเอสโตรทั้งคู่ ก็เข้าใจว่าปัญหาคืออะไร
ปัญหาคือเรื่องเงิน
เงิน เงินเป็นปัญหาเสมอ ใช่ไหม
งั้นรู้อะไรไหม เพื่อสมทบทุน
ผมจะบริจาคเงินที่ผมได้ทั้งหมด จากคอนเสิร์ตในเวนิส
และผมทำเงินได้เยอะมากเลยนะ
และผมจะลดค่าจ้างตัวเอง ให้เหลือครึ่งหนึ่งของเงินที่พาเวลได้
คุณรู้เหรอว่าพาเวลได้เงินเท่าไหร่
ไม่รู้
หลังหักภาษี
ดี
โอเค เราพออยู่ได้
ใช่ ไม่เป็นไร
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ผมขอตัวก่อน
- ผมจะไปดูการแสดง - คุณจะไปไหน
ผมจะไปดูการแสดง โชว์ฟองสบู่
คุณทิ้งเราไว้ที่นี่ไม่ได้
คุณมีภารกิจของคุณ ผมก็มีของผม
สวัสดี รอดริโก
- ผมอยากให้คุณช่วยผมเรื่องนี้ - ฉันไม่ได้อยู่ในออร์เคสตราจริงๆ ด้วยซ้ำ
เรามีเรื่องต้องคุยกัน เธอกับฉัน
- รอดริโก ไม่เอาน่า - แล้วเราค่อยคุยกันทีหลัง
ฉันขอโทษ ไฮเลย์ ฉันขอโทษ แต่มันจำเป็นต้องทำ
- ประตูล็อกแล้ว - ใช่ ผมเพิ่งจะบอกไปหยกๆ
- พร้อมไหม - ฉันพร้อมจะลงจากตำแหน่ง
อะไรนะ ทำไมล่ะ
เธอกับฉันไม่มีวันตกลงกันได้ มันเป็นเรื่องส่วนตัวเกินไป
ฉันเป็นผู้นำเรื่องนี้ไม่ได้
เราต้องการคนฉลาด แรง และประนีประนอมได้
ได้ ฉันทำเอง
- บ๊อบ ขอโทษที ไม่ได้ - อะไรนะ
เบตตี้ นี่ เบตตี้
- เบตตี้เหรอ - ได้เลย
ฉันจัดการให้
วินด์เซอร์
เบตตี้
ฉันไม่ค่อยได้เข้าโบสถ์เท่าไหร่
แต่ฉันได้ยินว่ามันมีไวน์อยู่ที่ไหนสักแห่ง
ตอนแรกเขาเป็นครูสอนนั่งสมาธิของฉัน
แต่แล้วเราก็จบลงด้วยการมีเซ็กซ์
บาทหลวงแบบที่ฉันชอบเลย เอาถ้วยไหม
พวกนี้ใช้ได้หรือเปล่า
เธอจ๋า ฉันดื่มจากรองเท้ายังได้
เอามันมานี่
โอเค สิ่งแรกที่เราต้องทำ คือเราต้องโทรหาสถานที่จัดเลี้ยง
- แล้วยกเลิกซะ - เราพยายาม
ทำใจเย็นๆ เรื่องนี้ก่อนได้ไหม
ขอโทษที ผมว่าผมก็ใจเย็นอยู่แล้วนะ
ผมว่าคุณกำลังตื่นตระหนกอยู่
ไม่ ไม่ใช่ซะหน่อย
ผมพยายามช่วยเรื่อง...
ได้เวลาเต้นรำแล้ว
อะไรกันเนี่ย
พาเวล
คุณช่วยไปทำอะไรสักอย่างเรื่องนี้ได้ไหม
คุณแค่จะหันหลังให้มันเหรอ
ไม่ๆ เล่นต่อเลยค่ะ
ไม่ ไม่เป็นไร แค่ทำนอง
ที่อยู่ในหัวฉันตอนอยู่เวนิส
ไม่สำคัญหรอก
คือ
แค่อยากจะขอบคุณ
ที่เข้ามาช่วยคุมออร์เคสตรา
ฉันทำอะไรเกินตัวไปจริงๆ
ไม่เป็นไร ด้วยความยินดี
คือฉันแอบอายที่จะพูดเรื่องนี้ แต่...
ฉันเคยฉี่ราดกางเกงครั้งหนึ่ง ตอนคุมซ้อมออร์เคสตราเต็มวง
จริงเหรอ
แน่นอนตอนนั้นฉันเมา เสียสติจากโคเคน
และฉันเอนไปซบนักเล่นวิโอลาตัวแรก
สาวสวยที่ฉันกำลังคั่วอยู่ตอนนั้น
โดยไม่พลาดสักจังหวะเดียว ฉันกระซิบกับเธอว่า
"ฉันฉี่ราดกางเกงตัวเองใช่ไหม ที่รัก"
และเธอกระซิบกลับมาว่า "มาเอสโตร
"คุณไม่ได้ใส่กางเกง"
ฉันว่าคำสอนจากเรื่องนี้คือ เราต้องเรียนรู้จากความล้มเหลวของเรา
ใช่ บางทีฉันอาจจะฉี่ราดสักวัน ถ้าได้เป็นตัวที่สอง
ไม่เอาน่า
เราควรจะรู้สึกเสียใจแทนเธอหรือยังไง
หรือเธอคิดว่าเธอจะได้รับไม้บาตองต่อ
แล้วพูดว่า "ดูนี่สิ เธอเป็นอัจฉริยะ"
ไม่ นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการ
จากสิ่งที่ฉันเห็น
เธอเป็นนักเป่าโอโบที่ดีแค่ครึ่งเดียว
และมันก็แค่นั้น
มาเอสโตร ด้วยความเคารพ ฉันก็แค่ทำ
ในสิ่งที่วาทยกรของฉันบอกว่าฉันควรทำ
ซึ่งก็คือการเป็นผู้ช่วยของพวกเขา ไม่งั้นถูกไล่ออก
ก็เลย...
เธอจะยอมรับมันหรือ
เธออยากจะพูดอย่างอื่น
คุณช่วยฉันได้ไหมคะ
นั่นคือทางตันเหรอ
งั้นก็ดื่ม
เธอเป็นนักต่อรองที่หินน่าดู
ฉันผ่านการหย่ามาสี่ครั้งแล้ว
ฉันยกเลิกการหมั้นไปสามครั้ง
ฉันว่าเราเป็นแค่ผู้หญิงเฮงซวย ที่ไม่มีวันจะเจอ
ทางออกของปัญหานี้เลย
เรามาลองอีกครั้งดีไหม
- บำนาญสามเปอร์เซ็นต์ - สามเศษหนึ่งส่วนสี่
เธออยากดื่มอีกครั้งไหม
ได้
โชว์ฟองสบู่
โอเค
ฉันได้ยินแล้ว
สวัสดี
คุณเข้ามาได้ยังไง
ผมรู้ทุกอย่าง
ทางลับทุกทางในตึกนี้ ผมรู้หมด
มีอะไรให้ฉันช่วย คุณเดอซูซา
วงนิวยอร์กซิมโฟนีออร์เคสตรา ครอบครัวของผม...
- เราต้องการบ้านของเรา - ไม่มีทาง
"ไม่มีทางเหรอ"
มันเป็นคำเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่ "ไม่มีทาง"
ฉันก็มีครอบครัวเหมือนกัน
ถ้าครอบครัวคุณย้ายเข้ามา ครอบครัวของฉันก็ต้องย้ายออก
มันทำให้ผมเสียใจ เพราะเราเป็นสองครอบครัว ใช่ไหม
และพ่อแม่สองคน
ครอบครัวเราทั้งคู่ต้องการบ้าน
เราจะเอาสองฟองสบู่มารวมกันได้ยังไง
เหมือนใส่ฟองสบู่ดนตรีเข้าไปใน ฟองสบู่ของฟองสบู่
คุณเข้าใจที่ผมพูดไหม
โอเค ให้ผมแสดงให้ดู
เหมือน ฟองสบู่หนึ่งอยู่ในอีกฟองสบู่ เข้าใจไหม
ฟองหนึ่งคือดนตรี และอีกฟองคือฟองสบู่ของฟองสบู่
โอเค ไม่ เดี๋ยว รอเดี๋ยว
มันกำลังจะได้แล้ว โอเค ไม่ นั่นไง เห็นไหม
แต่พวกมันไม่มีตัวตนในกันและกัน
แบบนี้เหรอ
เมโลดี คุณทำแบบนั้นได้ยังไง
น่าทึ่งมาก
เมโลดี น่าประทับใจเหลือเกิน ใช่ แบบนั้นแหละ
มันเหนือจินตนาการของผมด้วยซ้ำ
อันไหนคือดนตรี
โอเค เมโลดี ฟองสบู่อุ้มเราทั้งคู่ไว้ได้
บางทีคุณอาจจะซ้อมระหว่างวันก็ได้
เราแค่ต้องการเวทีทุกคืน
และอีกอย่าง ฟองสบู่ไม่ได้ว่างเปล่า
พวกมันเต็มไปด้วยทุกอย่าง
สี่สิบหก
ฉันโอเคกับการตัดเบี้ยประกันพวกนั้น ถ้าคุณยอมช่วยเรื่องทำฟัน
ดูตัวเลขพวกนี้สิ
พวกเขากลัวกันน่าดู เราเป็นพิษต่อผู้บริจาค
เราเป็นพิษ เราต้องยอมให้...
ฉันจะให้เธอทุกอย่างที่เธอต้องการ
แต่ฉันก็ยังคิดว่าเราจะเจ๊งอยู่ดี
รู้ไหมทำไมฉันถึงถอนหมั้น
เพราะเวลากว่า 35 ปี ออร์เคสตรานี้ เป็นเหมือนสามีของฉันไปแล้ว
ลูกของฉัน
ฉันพลาดการพักร้อน การลาหยุด งานแต่งงาน งานศพ
ฉันไม่เคยได้เดินทางไปไหน ที่ไม่ใช่เพราะโอโบของฉันพาไป
ฉันรักออร์เคสตราห่วยแตกนี่เหลือเกิน
ฉันยอมรับกระสุนแทนมันได้
นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันเสนอให้ได้
เธออยากให้ฉันยิงเธอเหรอ
ฉันอยากให้เธอฟังสิ่งที่ฉันอยากพูด
มันรู้สึกแปลกๆ ที่ไม่ได้อยู่ในนั้นกับพวกเขา
เธอรู้ว่าเธอต้องการอะไรใช่ไหม
ครั้งสุดท้ายที่ เธอหาความสนุกใส่ตัวคือเมื่อไหร่
บอกตามตรงฉันไม่รู้
งั้น...
บางทีถ้า...
พอเราไปจากที่นี่คืนนี้ ฉัน...
ไอ้นั่นดูน่าสนุกดี
ฉันคิดถึงอย่างอื่น... ไม่ แต่โอเค
โอเค
ใช่ โทษที คุณช่วยเอา
ห้องเพลงเอกับห้องที่สิบออกมาหน่อย
- "เอาออกมา" เหรอ - ใช่ ขอโทษด้วย
- ฉันแค่... - กรุณา
- อย่าทำอย่างนั้น - ทำอะไร
คือเธอต้องรู้จักคุมห้องให้อยู่
ตอนเธออยู่ในเวนิส ฉันสังเกตว่า เสียงหัวเราะคิกคักนั่น
ฉันว่ามันทำให้เธอพัง
ขอโทษค่ะ
เธอใจดีเกินไป
โอเค ฉันไม่เห็นด้วย เพราะฉันไม่คิด
ว่าคุณต้องทำตัวงี่เง่า เพื่อจะเป็นศิลปินชั้นเยี่ยมได้
แน่นอน เธอจะทำตัวดีก็ได้
แต่นักดนตรีของเธอ อยากรู้ว่าต้องทำอะไรบ้าง
- โอเค เข้าใจแล้ว - โอเค
เอาละ จากจุดเดิม
เร็วขึ้น
- โอเค ปล่อยมันออกมา ตะโกน - เร็วขึ้นอีก
- ใช่ ปลดปล่อยมันออกมา - เร็วขึ้นอีก ไอ้งั่ง
เอาละ เอาเลย นี่ต่างหากการตะโกน ตะโกนเลย!
เอาเลย เร็วขึ้นอีก ไอ้งั่ง
เร็วขึ้นอีก พวกงี่เง่า ห้ามหัวเราะคิกคัก
เอาละ คราวนี้ก็เลิกขออนุญาตซะที
ไปหานักดนตรีและเพลงสักเพลง
แล้วเริ่มคุมวง
โอเคนะ และถ้าเธอทำได้เมื่อไหร่
ฉันจะไปดูการแสดงเธอ
เราทำได้แล้ว
- เราทำได้แล้ว - เย้
แค่อันเดียวเอง แล้ว...
"ในช่วงห้าปีต่อไปนี้ ผู้บริหารจะเพิ่ม
"ค่าครองชีพปีละหนึ่งจุดห้าเปอร์เซ็นต์"
- ทำไมไม่สองล่ะ - เก่งมาก เบตตี้
นี่ ขึ้นมาที่นี่แล้วอ่านข้อนี้เอง ยัยตัวประหลาดสูงโปร่ง
"จำนวนนักดนตรีประจำจะตกลงในปีถัดไป"
- หมายความว่าอะไร - หมายความว่าฉันจะเกษียณ
- อะไรนะ - เบตตี้
ฉันรู้
เดี๋ยวเธอก็ทำใจได้
สามคนในพวกเราต้องยอมเกษียณ เพื่อให้ทุกอย่างไปต่อได้
- เดี๋ยว อะไรนะ ใคร - เราต้องไปคิดกันให้ออก
แต่เป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลง
เบตตี้จะกลายเป็นตัวแทนนักดนตรี ในคณะกรรมการแทน
เยี่ยม พวกคุณทำได้แล้ว
เย้ ดี เย้
เย้ เรายังต้องคุยกันในรายละเอียด
และเรายังต้องเปิดให้มีการโหวต
แต่เรากำลังไปในทิศทางที่ถูกต้อง
ใช่ ไม่สำคัญ ดี
แล้วเราจะแสดงกันที่ไหน