We zijn verheugd
dat u ons eerste publiek bent sinds we weer samen zijn.
Weet u, we hebben erg lang niet samen kunnen spelen
en nu is het tijd.
Kunt u het ons alstublieft vergeven?
We moeten nog flink wat bijschaven.
Nog geen titel
EEN FILM DOOR BRADFORD SHARP
Fagot
NA EEN GESCHIL VAN 87 DAGEN BEGON HET NEW YORK SYMPHONY
WEER MET SPELEN.
DIT IS HET VERHAAL VAN DIE DAG.
Bradford Sharpe, dit is mijn eerste film.
Mijn allereerste die we filmen. Ik ben nerveus.
Het is zonder titel.
Mensen, vergeet niet je natuurlijk te gedragen.
Wees realistisch, wees in het moment.
Heb je zin om na een tijdje eruit weer te spelen?
Ja, ik heb er echt zin in.
Ik ben ook nieuwsgierig naar waar we gaan spelen.
Want Rodrigo kennende, wordt het vast interessant.
Wat vind je mooi aan de hobo?
Wat ik mooi vind aan de hobo?
Ik weet niet echt meer wat ik er leuk aan vind.
Behalve dat ik ervan hou.
Weet je, dat de hobo eigenlijk
het geluid van de liefde symboliseert.
En dan niet zozeer de romantische liefde, maar de liefde in het algemeen.
Warren Boyd.
Ja?
Hier. Deze is voor jou.
Helemaal naar achteren.
Union Bob.
Heb je dit gespeeld?
-In Zweden. En het is... -Weet ik niet, tja.
Het is nogal...
Het is een beetje gek.
-Gek? -Ja.
Dit is de eerste keer dat jullie weer samen spelen.
Ik vraag me af, wat voel je nu?
Nou, ik kan niet wachten. Ik bedoel,
ik heb er de afgelopen vier maanden zo naar uitgekeken.
Ik ben blij dat ik kan invallen. Het voelt goed.
Hoelang zal je film zijn?
-Weet je... -Ja.
Op het moment... Ik wil niet praten over mijn werk als ik ermee bezig ben.
Ik wil gewoon met jullie zijn. Het zou...
Het is aan jullie hoelang het is.
En op welk instrument ben je het meest jaloers?
Welk instrument zou je graag willen kunnen spelen?
Dee Dee.
-Percussie. -Schat. Daar zeg je wat.
Wat moet je kunnen als goede percussionist?
Je moet ervan houden wat de tijd kan doen.
Je kan of op het ritme spelen,
achter het ritme, of voor het ritme.
En wat interessant is,
is dat alle dirigenten die tijd anders bepalen.
Wat, zijn we er? Gaan we hierheen?
GEVANGENIS RIKERS ISLAND
We gaan naar de gevangenis.
-Nee. -Goed.
-Verdomme. -Goed, laten we uitstappen
-en snel ook. -Ik ben niet eens verrast.
Wat is dit nou?
Jongens, we gaan overstappen op die bus daar.
Die witte. En we hebben wat haast.
Dus geen van jullie gewoonlijke dingetjes,
pauzes van 10 minuten en zo. Kom.
Oké, jullie hebben de maestro gehoord.
Heel snel, alsjeblieft, jongens. Ja, Miss Joseph?
Even omlaag. Kom even omlaag.
De maestro. Totaal onvoorspelbaar.
Ik had geen idee waar we heen gingen.
En toen Bob het bord naar Rikers zag, dacht ik "Ja."
Waarom had ik dit niet meteen door?
Ik bedoel, typisch Rodrigo, toch?
Rodrigo was net weer terug bij ons en dit was zijn idee.
Ik vond het onconventioneel, maar dit is echt Rodrigo
en daarom hou ik van hem.
Dus ik dacht: "Nou, laten we het proberen."
Ik wilde Rodrigo aanmoedigen, omdat hij net terug was.
Dus ik dacht: "We proberen het."
Heeft een orkest van dit formaat... Film me niet.
Of doe maar wel, misschien wil ik het later hebben.
Ik weet niet of ik...
Wat dit voor documentaire is,
of ik wel of niet in beeld ben.
Dus doe van allebei maar één.
Misschien van elk één.
Misschien is het beter om voor ruimer te gaan,
snap je wat ik zeg?
Heeft een orkest van dit formaat ooit op deze locatie gespeeld?
-Nee. -Nee, niet van dit formaat.
Dit is de eerste keer dat we een orkest
laten spelen voor de gevangenen in Rikers Island.
Oké, dames en heren.
U bent nu bij de veiligheidscontrole van Rikers Island.
Als u de bus verlaat, krijgt u verdere instructies
over de veiligheidsregels, goed?
Goed mensen, luister even.
Strafwetartikel 305.25 is een D-misdrijf.
Wie betrapt wordt op smokkelen, wordt gearresteerd.
In Rikers Island maken we geen onderscheid.
Geen mobiele telefoons, geen tabak, geen elektronische apparatuur.
Ik wist niet waar we heen gingen.
Eigenlijk kon het me niet schelen.
Ik dacht dat het een of andere muzikale ervaring zou zijn
en dat vond ik prima.
We liepen naar buiten en daar is...
Daar is Manhattan, de skyline en...
En daar is het hek.
Het was alsof...
Het had een rare schoonheid.
NIET PRATEN IN DE EETZAAL
Naar muziek luisteren is echt een recht.
En daarom ook om muziek te maken.
Maar om naar deze muziek te luisteren, is een recht.
Het is iets wat iedereen moet...
Iedereen moet het recht hebben, want het is iets wat vrede schenkt,
zelfs als vrede niet toegestaan is in je wereld.
Muziek is de grootste gemene deler.
We zoeken naar redenen om te blijven spelen als orkest.
Naar de skyline gaan en terugkomen,
maar doen alsof je nog geeft om wat hij zegt.
We zullen hier iets vinden
en ik weet niet wat het zal zijn,
maar alleen door te handelen zullen we
-de echte reden weten waarom we hier zijn. -Leuk.
Zoals alle goede dingen zal het wederkerig zijn.
Ze zullen het aan ons teruggeven.
En ze zullen ons iets geven,
een reden waarom we dit doen.
Ben je nerveus?
Ja, een beetje...
Tegelijkertijd
zullen zij misschien het beste publiek zijn
dat we ooit zullen hebben.
Wat we vandaag gaan spelen, zijn stukjes van dezelfde componist.
Hij vocht in de Tweede Wereldoorlog
toen hij gevangen werd genomen.
En veel van zijn belangrijkste, prominente werken
komen uit de tijd dat hij vastzat in een gevangeniskamp.
In het begin wist ik niet wat er aan de hand was,
maar toen zag ik het orkest.
En ik dacht: "Daar hou ik niet van."
Dus ik ging zitten en voor de eerste keer in m'n leven
genoot ik ervan. Omdat het iets is...
Wat ik voor het eerst van mijn leven ervaarde.
Ik heb nooit zoiets meegemaakt.
Ik heb nooit echt zulke muziek gehoord.
Hoewel ik al m'n hele leven in New York woon,
ben ik nog nooit naar zo'n concert geweest.
Dus het was een ervaring.
Ik sloot gewoon mijn ogen en
liet de instrumenten naar me toe komen
en ik voelde me gewoon vrij.
Het was gewoon... Een heel ander gevoel.
Je kunt zeggen dat ik in een trance was.
Alsof ik fysiek hier was, maar emotioneel, spiritueel
was ik eigenlijk weg.
Oké.
Dus, Messiaen
gebruikte al zijn zintuigen om te ontsnappen uit de gevangenis.
Hij geloofde dat muziek de kracht geeft om te vliegen.
Hij hield van vogels. Zo ook de nachtegaal.
-Nachtegaal. -Nachtegaal.
Nou... Hij schreef een stuk voor de nachtegaal.
En dit is een vogel die alleen 's nachts zingt.
Dus in principe is het een vogel die je niet ziet,
maar wel kunt horen.
Een beetje als God.
Ondes Martenot, interview, eerste take.
Het wordt uitgesproken als...
De achternaam, Martenot, is dat van de uitvinder?
Klopt, de ingenieur die het bouwde.
Wat betekent "ondes"?
"Ondes" betekent golf.
Dus, golf en dan zijn naam?
Ja, zijn golf.
Ik dacht altijd al dat ik dit instrument in een gevangenis zou spelen.
-Echt? -Ja,
omdat het uit zo'n utopische visie voortkomt
en dan is het ook het geluid dat Messiaen
met hem meenam naar de gevangenis.
Ja.
Messiaen was er zeker van dat uiteindelijk
de liefde zou overwinnen
en dat er hoop was.
Hij schreef dit stuk meteen nadat hij uit de gevangenis kwam.
Dus hier is het einde.
Ik wilde altijd al een orkest zien en het symfonieorkest.
Mijn meisje meenemen, bedoel ik, helemaal netjes gekleed.
Het is mijn eerste keer hier en dan het orkest...
Het was een ervaring.
Het was een mooie ervaring.
Ik heb nog nooit een orkest zien spelen tot gisteren
en het was magnifiek.
Man, ik kan het niet eens beschrijven.
Mijn haren stonden gewoon rechtop.
Het was ongelooflijk memorabel om te zien hoe
ze hun ogen sloten en naar de muziek luisterden.
Het was ongelooflijk. Het was... Het zal me bijblijven.
Weet je, naar hen kijken als ze naar de muziek luisteren
en zich laten gaan.
Ik kon echt wegdromen.
Ik zie gewoon... Het doet me denken aan m'n gezin.
Het was vredig, weet je, rustgevend.
Ik kon er gewoon bij in slaap vallen
en er mooi bij dromen.
Gewoon echt vredig.
Weet je, ik ging in mijn hoofd naar heel veel plekken.
Soms was het alsof ik er niet meer was, soms was ik blij. Als het leven, de dood.
Vrijheid.
De donkere gevoelens waren positief.
Weet je, er was niets negatiefs aan de ervaring.
Ik voelde dat ik veel glimlachte
en voelde mezelf verloren,
gewoon door veel van de geluiden te horen, gewoon...
Het is moeilijk om jezelf te laten gaan
op de manier die je echt wilde,
maar het brengt veel gevoel en weet je,
het was... Ik stond dicht bij mezelf.
Dit is vast maar eenmalig,
hè?
Wonderschoon. Prachtig.
Ik heb ervan genoten.
Ja.
Het voerde me weg van deze plek. Zeker weten.
Ik moest aan veel dingen denken, zoals de vogels die vliegen,
het was heel mooie dag.
Zelfs toen ik vandaag naar buiten ging,
ging ik vroeg.
Ik liep rond en deed wat oefeningen.
En ik dacht: "Jeetje, alles is weg...
"Gisteren was alles er nog en vandaag
"is alles weg, gewoon zomaar."
Ik zei: "Wauw." Maar ik zag het nog,
alles speelde zich af in mijn hoofd.
Alles was er gisteren nog en...
En het was zo... De sfeer was zo stralend.
Het is geweldig.
Ik bedoel, we delen deze intense ervaringen
en wat interessant is, is dat het familiegevoel kwam,
omdat al onze verschillende ervaringen
op dat moment werden geuit.
We hadden weinig tijd en hadden weinig geoefend.
We hadden onze ervaringen van het niet met elkaar zijn.
In die zin was het als een familiereünie.
Ik voel me weer vredig.
Dat we eindelijk alles op de rit hebben.
GEVANGENIS - RIKERS ISLAND THUIS VAN DE BRUTAALSTEN VAN NEW YORK
We zijn compleet.
En we hebben een toekomst.
VOOR ELIZABETH
MUZIEK DOOR OLIVIER MESSIAEN 1908 - 1992
GEBASEERD OP HET BOEK "MOZART IN THE JUNGLE: SEX DRUGS & CLASSICAL MUSIC ood.