รอดริโก
ลูกตื่น
โอเค
มานี่สิ
โอเคนะ
โอเค นี่
บ้าเอ๊ย ฉันอยากมีคนช่วยตอนนี้จัง
รอดริโก
คุณหายหัวไปไหน
- ฉันอยู่นี่ ไฮเลย์ - โอเค ดี
ลุดวิกกับกุสตาฟต้องการนมอีกขวด และอีกอร์กับโวล์ฟกังต้องเปลี่ยนผ้าอ้อม
แต่ฉันทำไม่ได้ ไฮเลย์
เพราะฉันกำลังทำเพลงยอดเยี่ยมเพลงนี้ กับนักดนตรียาโนมามิพวกนั้น
รู้ไหม มันน่าทึ่งมาก
แต่ฉันให้ผงหลอนประสาทเธอ สูดเข้าจมูกได้
- โอเค - ยกหัวขึ้นสิ
- พร้อมนะ - โอเค
โมสาร์ทในพงไพร
ฉันเพิ่งจะฝันเรื่องรุนแรงที่สุดเลย
ฝันอะไร
เรามีลูกกันแปดคนหรืออาจมากกว่านั้น
- เยอะเกินกว่าจะนับได้ - มันเป็นฝันที่ดี
- เดี๋ยว แป๊บนึง - ที่รัก นี่ตีสี่นะ
- เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ - ขอโทษ
เรื่องเทศกาลมาห์เลอร์ ผมไปได้วันที่ห้า
ไม่ใช่ วันที่ห้าเดือนพฤษภาคม
ซิมโฟนีที่สอง
ฉันกำลังคุยกับคนจากทั่วยุโรป
ฉันขอโทษที่รัก ขอเวลาเดี๋ยว
อย่ามาใช้คำว่า "ที่รัก" เลย มันทำให้ฉันคิดถึงพ่อแม่ของฉัน
"พ่อแม่" เหรอ ใช่
กิลโญม ใช่
เพื่อน ผมอยากไปโมร็อกโก เพื่อแสดงกับออร์เคสตราเบดูอิน
แต่ผมต้องไปงานเทศกาล ในลิสบอนวันนั้นพอดี
ผมรู้ เพื่อน ฟังดูน่าทึ่ง
บางทีผมอาจข้ามลิสบอนไปก็ได้
ทำไมฉันไม่เคยเจอพ่อแม่เธอ
เพราะฉันยังไม่อยากให้คุณหนีเตลิดไปน่ะสิ
และฉันจะกลับมาในอีกสองวัน มันเป็นทริปสั้นๆ
ทุกคน ผมต้องวางสายแล้ว ใช่ สาวสวยเพิ่งเดินเข้ามา
ใช่ โอเค บาย สวัสดี บาย
นี่มันตีสี่
เราไม่เคยมีเซ็กซ์กันตอนตีสี่
- ฉันว่าเป็นไปไม่ได้หรอก - ไม่ เรายังไม่เคย
และเขาว่ากันว่าตอนตีสี่ เซ็กซ์จะยอดเยี่ยมกระเทียมดอง
บางทีเราน่าจะลองก่อนจะกลายเป็น เซ็กซ์ตอนตีห้านะ
โอเค เอาเลย หนึ่ง สอง สาม ลุย
นั่นโทรศัพท์ฉันหรือเปล่า
ใช่ ไม่รังเกียจที่ฉันใช้มันใช่ไหม
แค่แป๊บเดียว
พวกเธอมีเซ็กซ์กันตอนตีสี่หรือเปล่า
ใช่แล้ว ฌอน ใช่
มันดีมาก มันเยี่ยมจริงๆ ขอบใจ
ฉันไม่ยักรู้ว่าเธอได้ยินด้วย
นักเล่นทูบาข้างห้องน่าจะได้ยิน ถึงเขาจะหูหนวก
อย่างน้อยก็มีคนคู่หนึ่งที่นี่ที่ได้มีเซ็กซ์
ฉันได้ยินนะ
ดี ฉันตั้งใจให้นายได้ยิน
เช้านี้มีอะไรกิน
ไข่เจียวมันฝรั่งใส่ดอกซูกินีไม่ใช่ดอกน้ำเต้า แล้วก็มะละกอ
ซึ่งคุณตัดเป็นรูปโน้ตเพลง
ใช่ และขนมปังหวานตรงนั้น และนั่นคือ...
ฉันไม่รู้ภาษาอังกฤษเรียกว่าอะไร มันคือ ซาโปเต
และฉันชงกาแฟไว้
ฉันกินแบบนี้ต่อไปไม่ได้นะ
- รอดริโก - ว่าไง ฌอน
- คุณพักอยู่ที่นี่แล้วเหรอ - อะไรนะ
ฉันเพิ่งถามว่าแฟนเธอพักอยู่ที่นี่แล้วเหรอ
"แฟน" เหรอ
ฉันไม่เคยถูกเรียกว่าแฟนมาก่อน ครั้งแรกเลยเนี่ย
"แฟน"
ทำไมเธอถึงคิดว่าเขาพักอยู่ที่นี่แล้ว
อาทิตย์นี้เขาอยู่ที่นี่ทุกคืนเลย
- ซึ่งไม่เป็นปัญหา - ไม่เป็นเลย
แต่อาทิตย์นี้ฉันขาดค่าเช่านิดหน่อย
- ฌอน - และ เซบาสเตียน
ค่าเช่า ใช่ ฉันรู้
มันเป็นอาชญากรรม ที่นักดนตรีต้องจ่ายค่าเช่า
แต่แล้วพวกเขาก็ต้องจ่าย
แล้วถ้าฉันจ่ายค่าเช่าให้ปีหนึ่งล่ะ
ไม่
- ทำไมไม่ล่ะ - เพราะคุณไม่ใช่พ่อบุญทุ่มของฉัน
- แต่เธอเรียกฉันว่า "ที่รัก" ตลอดเลย - ฉันรู้ แต่มันไม่เหมือนกัน
คุณเป็นพ่อบุญทุ่มของผมก็ได้ ไม่มีปัญหา
เลิกยั่วเขาซะที
อีกเรื่อง ยินดีด้วยกับคำวิจารณ์ เรื่องราล์ฟ วอน วิลเลียมส์วันนี้ด้วย
- อย่าพูดถึงเรื่องนั้น - คำวิจารณ์เหรอ
"นิวยอร์กซิมโฟนีก้าวหน้าไปอีกขั้น
"ภายใต้การดูแลของมาเอสโตร เดอซูซา ที่กำลังเติบโตอย่างมั่นคง" เห็นไหม
"กำลังเติบโตอย่างมั่นคง" เหรอ ส่งมาสิ ขอบใจ ฌอน
"กำลังเติบโตอย่างมั่นคง"
บ้าเอ๊ย
- นี่ - ไร้สาระ
โอเค กลับมา
- ได้ - ไม่เป็นไร
ฉันขอโทษ มันก็แค่...
เรื่องนี้ แบบว่า เรื่องคำวิจารณ์นี่
มันเป็นปัญหาของฉัน ไม่ใช่ของเธอ และไม่ใช่ของใครที่ไหน
- มันไร้สาระสิ้นดี - มันดีออก
บาย ที่รัก
- นี่ นั่นใช่... - ไม่ใช่ แค่คนหน้าเหมือนน่ะ
นิวยอร์ก ซิมโฟนี
พาเวล
เมื่อไหร่มันจะปกติ ในความสัมพันธ์หนุ่มสาวปกติ
ที่จะไปเจอพ่อแม่ของคนรักของคุณ
ผมได้ยินเสียงหนู
คุณได้ยินเสียงหนูไหม
มันหยุดแล้ว
คุณ ยูเนียนบ๊อบ คุณคิดว่าไง
ครั้งแรกที่ผมเจอพ่อแม่ภรรยาผม
คือตอนพวกเขามาช่วยเธอย้ายของ ออกจากบ้านของเราในช่วงหย่าขาด
พวกเขาใจดีทีเดียว
- แย่จัง - ใช่
หวัดดี ทุกคน ฉันกลับมาแล้ว
และนี่คือการเรียนโอโบของฉัน และนี่คือครูสอนโอโบของฉัน เฮลีย์
- หวัดดี - โอเคทุกคน เพื่อจะเล่นโอโบ
เราต้องเป่า ระหว่างชิ้นส่วนของหลอดพวกนี้แรงมาก
ให้ฉันทำให้พวกเธอดูนะ
และมันทำให้คอพองและดูน่าเกลียดมาก
เฮลีย์ ทำไมคุณถึงอยากเป็นนักเป่าโอโบ
เพื่อฉันจะได้ดูน่าเกลียดมั้ง
มันดีมากจริงๆ ทุกคน เป็นการซ้อมที่ดีจริงๆ
ดีจริงๆ ยูเนียนบ๊อบ
- โอโบตัวที่สอง อาร์เลน - ครับ
คืองี้ เพื่อน เข้าจังหวะช้าไปนิด
เหรอครับ ขอโทษด้วย ผม...
มันแข็งไปนิดนึงนะ
เหมือนคุณไม่ได้เล่นด้วยความกระหาย
ผมไม่...ไม่รู้สึกความกระหายเลย เหมือนซากศพจริงๆ
เหมือนคนตาย คุณเล่นเหมือนคนตาย
พระเจ้า ผมขอโทษ มาเอสโตร ผม...
แต่คนอื่นเก่งจริงๆ
- ใช่เลย - ขอบคุณ
มาเอสโตร ฉันแค่อยากยืนยันอีกที
ว่าคุณจะร่วมประชุมกรรมการหาทุน เพื่อทุนก่อสร้างวันนี้
กลอเรีย ไม่เอาน่า ผมไม่เชื่อเรื่องการลงโทษด้วยเงิน
คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ
คุณจะไปที่นั่นหรือเปล่า
ดีๆ
ชำนาญ ดีทีเดียว
ระวังแมลงวัน ปิดปากเธอด้วย
เอาละ เอ้ย เดี๋ยว นั่นอะไรวะ
- อะไร - นั่นน่ะ
มันดูเหมือนเธอกำลังจี๋ไข่ช้าง
มันเหมือนรอดริโกชัดๆ หาแนวการคุมของตัวเองสิ
- แล้วถ้าฉันไม่มีล่ะ - ไม่เอาน่า
เธอก็รู้ว่าตัวเองประหลาด เลิกพยายามซ่อนตัวเองซะที
ขอบคุณ
บ้าจริง ฉันไม่ยักรู้ว่ากำลังเลียนแบบเขาอยู่
มันก็คาดเดาได้ไม่ใช่เหรอ
เธอใช้เวลาครึ่งชีวิตชื่นชมเขา จากทีมเครื่องเป่าไม้
เธอคือกาฝากของเขา
ฉันไม่ใช่กาฝากของเขา ถอนคำพูดนะ
ฉันจี้ใจดำหรือไง
ได้ข่าวจากการแข่งขันในโตเกียวหรือยัง
- ฉันว่าฉันไม่ได้เข้าร่วมหรอก - "ฉันว่าฉันไม่ได้เข้าร่วม" เหรอ
ฉันว่าเธอได้แน่ และเมื่อเธอได้ อย่าเลียนแบบรอดริโก
เดี๋ยวนี้เขาดูเหมือนกำลังเลียนแบบตัวเอง
หมายความว่ายังไง
หมายความว่า ออร์เคสตราเล่นแบบเซฟตัวเอง
ตั้งแต่เขากลับมาจากอิตาลี
มันต้องการวาทยกรที่มีความกล้า
และบ้าบิ่น บ้าบิ่นมาก
มาสิ
นี่ เธอควรอยู่ข้างในไม่ใช่เหรอ
ผมถูกไล่ออกมา
ไล่ออกมาเหรอ ใครไล่เธอออกมา
ไอ้วาทยกรเฮงซวยนั่น
"ไอ้วาทยกรเฮงซวย" เหรอ เขาไล่เธอออกมาทำไม
เพราะผมเป็นคนที่เล่นเป็น ส่วนคนอื่นห่วยแตก
ไม่ยุติธรรมเลย ไม่ยุติธรรมจริงๆ
เธอไม่แก่ไปหน่อยที่จะสูบบุหรี่เหรอ
คุณหมายถึง "เด็กไป" หรือเปล่า
ไม่ ฉันเลิกสูบตอนอายุ 12 ริกกี้
คุณรู้จักชื่อผมได้ยังไง
ฉันรู้จักชื่อเธอเพราะเธอก็รู้ชื่อฉันนี่
- แน่ล่ะ - ฉันถึงได้รู้ไง
มาเอสโตรรอดริโก พ่อหนุ่มทาโก้
"ทาโก้ซูเปอร์ซูเปอร์ฮาร์ดของเดลกาโด"
พอเถอะ
- "ทาโก้ ทาโก้ ทาโก้" - ไม่ จริงๆ หยุดเถอะ
มันเอาความทรงจำไม่ดีกลับมา ภาพย้อนหลัง ความน่าสะพรึงกลัว
ใช่ ช่างเถอะ เข้าไปข้างในกัน ไปดูกันว่าออร์เคสตราเป็นยังไงบ้าง
- พวกเขาห่วยแตก - ฉันรู้ เพื่อน
แต่รู้ไหมมีซูเปอร์ฮีโรที่ชื่อคาลิมาน
ซึ่งเคยพูดว่า "เซเรนิดาด อี ปาเซียนเซีย"
เหมือน "ความสงบและความอดทน"
ผมบอกคุณแล้ว พวกเขาห่วยแตก
ใช่ คือนั่นก็เพราะพวกเขาขาด มือตีกลองดาวเด่นของพวกเขา
ไป เข้าไปในนั้น
- มาเอสโตร เรากำลังพัฒนา ก้าวเล็กๆ - ใช่
สำหรับทารก ก้าวเล็กๆ เป็นแค่ก้าวหนึ่ง
ใช่
- ฉันว่าฉันบอกให้เธอกลับบ้านซะอีก - นอกจากเธอพร้อมจะทำตัวดีๆ
ถ้าผมไม่ทำ คุณจะตีก้นผมหรือไง
มาเอสโตร เขารบกวนเด็กคนอื่น
แค่ปาไม้บาตองใส่เขา มาเอสโตรริเวราเคยทำอย่างนั้นกับผม
ผมก็อยากจะทำ แต่ผมคงถูกจับแน่
- มาเอสโตร เราคุยกันหน่อยได้ไหม - ได้สิ
โอเค มาเอสโตร มีปัญหาสองสามอย่าง ที่เราต้องจัดการ
"ปัญหา" มาคุยเรื่องปัญหากัน
คันสีไวโอลินฟรี ที่ส่งมาจากดึสเซิลดอร์ฟมาถึงแล้ว
และพวกมันมีปลวก
แย่แล้ว เกิดอะไรขึ้นกับดึสเซิลดอร์ฟ ผมเคยรักดึสเซิลดอร์ฟ
และเราต้องจ้างคนสอนเครื่องเป่าไม้
และครูสอนเครื่องเป่าทองเหลือง ไปรับงานที่วิสคอนซินซะแล้ว
- วิสคอนซินคืออะไร - รัฐหนึ่ง รัฐวิสคอนซิน
วิสคอนซินเป็นรัฐหนึ่งเหรอ
วิสคอนซินเหรอ
วิสคอนซิน
ผมว่าคุณเข้าใจผิด ผมว่ามันไม่ใช่รัฐหนึ่ง
- ห้องน้ำเด็กผู้ชายเสียอีกแล้ว - ผมจะซ่อมมันเอง
เราหลีกเลี่ยงการประชุม กับผู้บริหารโรงเรียนไปเรื่อยๆ ไม่ได้
และเด็กๆ ต้องมีตู้เก็บของของพวกเขา
และเราต้องมีเครื่องดนตรีฝึกมากกว่านี้
ผมมีไอเดีย ตามผมมา
ทุกคน ฟังนะ ผมได้ยินมา
ว่ามีปัญหาหลายอย่างเกี่ยวกับ ตู้เก็บของ ผู้บริหารโรงเรียน ไวโอลิน
- ห้องน้ำ - ห้องน้ำ และห้องน้ำ ใช่ ห้องน้ำ
และฉันรู้จักคนที่จะมาแก้ปัญหาเหล่านี้
- กลอเรียเหรอ - ไม่ใช่
ลุดวิก แวน บีโทเฟน
ใช่ อีกสองเดือน ออร์เคสตราเยาวชน มาเอสโตรริเวรา
จะแสดงฟิฟธ์ของบีโทเฟน ที่ออกัสต์ เมโมเรียล ฮอลล์
- พวกเขาแสดงไม่ได้หรอก - ได้สิ พวกเขาทำได้
ไม่ พวกเขาทำไม่ได้
พวกเขาต้องมีเป้าหมาย พวกเขาต้องมีความท้าทายไว้ต่อสู้
เกือบแล้ว
เราทำเรื่องเฮงซวยนี่ได้แน่โว้ย
เราทำได้แน่
- แต่หยุดพูดคำหยาบ โอเคนะ - ขอให้โชคดี
มันไม่เจ๋งเท่าไหร่นะ
ผมขอลาออก
โอเค
ไม่ คุณถูกไล่ออก
- ผมลาออก - ไม่ คุณถูกไล่ออก
- ลาออก - ไล่ออก
- ผมลาออก - เขาถูกไล่ออก
- ผมลาออก - ได้ ดี คุณถูกไล่ออก
ไม่เป็นไร ถูกไล่ออก
เรามีมากี่คนแล้ว ประมาณสามแล้วใช่ไหม
- ใช่ - โอเค มาหาคนที่สี่กัน
- หวัดดี ซินเธีย - ไม่ใช่ นี่คุณแฟนเอง
เราต้องซื้อโทรศัพท์ให้คุณ
ไม่ มันไม่จำเป็น คุณทำอะไรอยู่ตอนนี้
เพิ่งเล่นโอโบ ให้แมวแสนเศร้าตัวหนึ่งฟังเสร็จ
แล้วคุณล่ะ
อยากมากินกลางวันที่บ้านผมไหม
- คุณไม่มีบ้านซะหน่อย - ผมมีบ้าน
ผมมีบ้านในที่หนึ่ง
คุณหมายถึงบ้านของกลอเรียเหรอ ไม่รู้สิ เธออยู่ที่นั่นไหม
ไม่ เธอกำลังประชุมบ้าบอ หรืออะไรสักอย่าง ฉันไม่รู้
เธออยากมาไหม
งั้นคุณหนีการประชุมแคมเปญระดมทุนเหรอ
ใช่ ไฮเลย์
ฉันเกลียดการประชุม เกี่ยวกับการประชุมพวกนั้น
แล้วคุณตกลงไปตั้งแต่แรกทำไม
เพราะฉันต้องทำ ไฮเลย์
ฉันบอกไปแล้วว่าจะทำ
แต่ถ้าคุณไม่ไป ก็...
ฉันจะไปชงชามาเต
ฉันจะไปทำบรั่นดี
เอาละ ฉันมีประชุมบ่ายสองครึ่ง เราต้องมีเซ็กซ์อย่างด่วน
สักสองครั้งดีไหม
ทำไมคุณคิดถึงแต่ของหวาน ก่อนเรากินจานหลักซะอีก
เพราะของหวานมีหน้าอกเหมือน รูปปั้นวีนัสแต่แจ่มกว่า
และมีแขน
อะไรกันวะ
รัทเลดจ์
ไม่ ฉันรู้ว่ายัยจืดชืดอยู่ไหนสักแห่ง
- รัทเลดจ์ - หวัดดีค่ะ
นั่นกิโมโนของฉันหรือเปล่า
ไม่ใช่ มันเป็นของรอดริโก
ไม่ใช่ ทั้งสองชุดเป็นของกลอเรีย
คุณมาทำอะไรที่นี่
เธออยู่ที่นี่และผมเป็นสุดหล่อ ที่ได้นอนกับเธอ
ไปคิดเอาเอง
แล้วคุณสองคนเล่นจ้ำจี้กันมานานแค่ไหนแล้ว
พระเจ้าช่วย น่าอายชะมัด น่าอายจัง
นี่ ไม่ ไม่น่าอายซะหน่อย ไม่
ไม่มีอะไรต้องละอาย ไฮเลย์
มีสิ ระยะหลังเรามีเซ็กซ์กันบ่อยมาก
เพราะฉันเป็นคุณแฟนไง
มันแย่มาก
ไม่ โทมัส ทำไม ทำไมมันถึงแย่ล่ะ
เพราะเธอเป็นวาทยกรหญิงอนาคตไกล
ที่พยายามสร้างชื่อให้ตัวเอง
บางทีมันอาจไม่ฉลาดเท่าไหร่ ที่จะมีความสัมพันธ์
กับวาทยกรที่มีชื่อเสียงมากกว่าและแก่กว่า
"วาทยกรที่มีชื่อเสียงมากกว่าและแก่กว่า" โทมัส น่าโกรธจริงๆ
ฉันแค่คิดว่ามันเยี่ยมเลย น่าจะเกิดขึ้นนานแล้ว
ฉันคิดไว้ตั้งแต่ตอนคุณลากเธอ เข้ามาในห้องทำงานฉัน
แล้วพูดว่า "เธอเล่นด้วยความกระหาย"
คุณคิดว่ามันเยี่ยมที่พวกเขานอนกัน ในอะพาร์ตเมนต์คุณเหรอ
ใช่แล้ว
และถ้าคุณต้องการจะนอนกัน ในอะพาร์ตเมนต์นี้อีก คุณต้องทำตัวดีๆ
ยินดีด้วยนะจ้ะ ฉันมั่นใจว่าทุกอย่างจะจบลงด้วยดี
แน่นอน
เจอกันอีก 20 นาที
สามสิบ
ใส่บัญชีฉันไว้
วาทยกรส่วนใหญ่กรอกเบียร์เข้าปาก ก่อนซ้อมเหรอ
เฉพาะคนที่มีอนาคต
นี่ บางทีเธอน่าจะพาพ่อแม่เธอ มาเที่ยวนิวยอร์กนะ
ฉันจะได้คุมวงได้เหมือน...
โอเค ฉันแค่คิดว่า บางทีเราน่าจะขายตั๋วได้สักสองใบ
รู้ใช่ไหมว่าเธอมาเล่นที่นี่ได้เสมอ
แต่มันน่าเศร้าหน่อยๆ ที่ทุกคืนวันอังคารร้านว่างเชียว
เธอว่ามันน่าเศร้าเหรอ
แฟนฉันคุมวงนิวยอร์กซิมโฟนี
แฟนเธอเหรอ เขาเป็นแฟนเธอแล้วเหรอ
ใช่ ตามที่เขาบอก เขาเป็นแฟนฉัน
แต่ฉันคิดว่า เขาคงไม่รู้ว่าคำนั้นหมายความว่าอะไร
และแค่พูดคำนั้นบ่อยมาก ช่างเถอะ มันไม่สำคัญอะไร
เธอแน่ใจเหรอ
แน่สิ คือในเวนิส ตอนเขาจูบฉัน
ฉันพูดเหมือนว่า "คุณเพิ่งบอกลา เฟียมมา บอกว่าคุณรักเธอ"
แล้วเขาก็พูดเหมือนว่า "ใช่ และผมคิดอย่างนั้นในตอนนั้น
"แล้วก็มีตอนอื่นและตอนอื่นอีก"
และมันก็ฟังดูเหมือนเป็นรอดริโกเหลือเกิน
เขาเป็นเหมือนพ่อคนอารมณ์แปรปรวน
เธอพูดคำว่า "เหมือน" บ่อยมาก
เธอทำอย่างนั้นเวลากังวล เฮลีย์
ใช่ ฉันกังวล
ทำไมฉันต้องกังวลนักวะ
เพราะนี่มันรอดริโก เดอซูซาเชียวนะ
ใช่และฉันเป็นเฮลีย์ รัทเลดจ์ธรรมดา
มันน่าสมเพชชะมัด
"เฮลีย์ รัทเลดจ์ธรรมดา" จากฟาร์มแถวนั้น
อย่าปล่อยให้เขาตัดผมเธออีกเด็ดขาด
ใช่ ไม่แล้ว
นี่ คุณหยุดทีได้ไหม
- มันกำลังดูดี - ใช่ ฉัน
ไม่มีกระจกตรงหน้าคุณ
เขาอยากเจอพ่อแม่ฉัน
เธอจินตนาการเขากับพ่อฉันอยู่ด้วยกัน ในห้องเดียวกันได้ไหม
มันคงจะเหมือนคลาร์ก เคนต์ และซูเปอร์แมนเจอกัน
คือว่าเขาดังเหลือเกิน
และมันไม่เคยสำคัญมาก่อน แต่ตอนนี้มันเหมือน...
ตอนนี้ที่เธอเล่นจ้ำจี้กับเขาแล้ว
ใช่ ตอนนี้มันซับซ้อนกว่าเดิม
โทมัสรู้เรื่องแล้วและเขาพูดเหมือนว่า "เธอกำลังทำลายอาชีพตัวเอง"
และทุกคนที่เฟิร์นเดล
เหมือนจะสงสัยว่าทำไม รอดริโก เดอซูซาอยู่ที่นั่นตลอดเวลา
ไม่มีใครสงสัยหรอก พวกเขารู้ว่าเขาไปที่นั่นเพื่อมีเซ็กซ์
พวกเขาแค่ไม่รู้ว่ากับใคร
แต่พวกเขาสงสัยว่าเป็น นักเล่นวิโอลาแสนสวยที่อยู่ชั้นห้า
คนที่มีโหนกแก้มสูงจนตัดเพชรได้
- โหนกแก้มไหน - ช่างหัวนาย
ช่างเถอะ กลับมาเรื่องการขายตั๋ว พวกเธอแค่ต้องมีลักษณะเฉพาะตัว
เช่น "นั่นเป็นวงที่เล่นโดยไม่ใส่กางเกง"
หรือ "นั่นเป็นวงที่เล่นเฉพาะ เพลงประกอบหนังสยองขวัญกับฮาร์ปสี่ตัว"
หรือ "นั่นเป็นวง ที่เล่นเฉพาะเพลงของนักแต่งหญิง
"ที่ติดคุกเพราะฆ่าสามีตัวเอง"
- นั่นเป็นความคิดที่ไม่เลวนะ - อันไหน วงไม่ใส่กางเกงน่ะเหรอ
พวกเธอ ฉันมีอะไรที่อยากปรึกษา
ฉันรู้ เริมของฉันกำลังกำเริบ ทำไมฉันต้องเป็นนักเป่าฟลูตนะ
ไม่ ไม่ใช่เรื่องนั้น แต่ฉันเสียใจด้วยจริงๆ มอร์แกน
จากนี้ไปวงธันเดอริ่ง ทูธพิกส์
จะเล่นเฉพาะ
เพลงของนักแต่งเพลงหญิง ที่แหวกแนวและร่วมสมัย
- ฉันชอบไอเดียนี้ - ฉันชอบมันก่อน
ขอบใจ เซบาสเตียน
เยี่ยม คราวนี้พวกเธอหาชื่อใหม่ได้แล้ว
เราอยากจัดให้ริกกี้ ลูกชายคุณ ได้เรียนตัวต่อตัว
กับนักตีกลองหลักที่นิวยอร์กซิมโฟนีของเรา
- คุณหมายถึงเขาเหรอ - อย่าเพิ่งระแวงสิ
- คุณดูเหมือนพวกฮิปปี้เลย - ผมเป็นฮิปปี้น่ะสิ
คุณแก่เกินกว่าจะตีกลอง
นั่นเชยชะมัด
ตาเธอแล้ว
- โธ่โว้ย - นี่ ระวังคำพูดด้วย
เธอมีฝีมือ หนุ่มน้อย
ใช่ แต่ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นจริงได้ไหม ที่เขาจะเป็นนักดนตรีอาชีพ
มันอาจเป็นจริงได้ หรือไม่ได้ก็ได้ แต่เขามีพรสวรรค์
- คุณอยู่ในออร์เคสตราด้วยเหรอ - ใช่ค่ะ
ฉันจะกลับมาทันทีที่ฉันหายจากการผ่าตัด
งั้นการบาดเจ็บเดียวก็ทำลายทั้งอาชีพคุณได้ มันแย่จัง
มันไม่ดี แต่เป็นสิ่งที่เราทำเพราะใจรัก
ผมว่างทุกวันพฤหัสตอนหกโมงเย็น
ฉันขอโทษด้วย
เขาต้องช่วยงานที่ร้านทุกบ่าย
แรงงานทาส
แล้วถ้าผมหาคนมาทำงานแทนเขาได้ล่ะ
คนทำงานแทนที่สงบเสงี่ยม
หมายถึงใคร
โอเค โมฟองโก สองที่
นี่
- โมฟองโก - นกพิราบ ถั่วลันเตากับข้าว
โอเค ครับ นี่โมฟองโกครับ
ขอบคุณมากที่มาประชุมกับเราที่นี่
บางครั้งรอดริโกก็ตามตัวยาก
นั่นแหละผมถึงอยากทำงานกับเขา
แม้จะแปลกใจที่ได้เจอคุณ มาเอสโตรเพมบริดจ์
ทำไม ขอบคุณ ผมเป็นแค่ ผู้อำนวยการบริหารพิเศษด้านดนตรี
ไร้สาระ มาเอสโตรเพมบริดจ์ เป็นคนสำคัญของทีมซิมโฟนี
และเราทุกคนตื่นเต้นมาก
ที่จะได้การร่วมงานกับคุณ กับบริษัทบัลเลต์ใหม่ของคุณ
ฉันชอบการแสดง พังก์ นัทแครกเกอร์ ของคุณมาก
ประสบความสำเร็จมาก มันแสดงตลอด...
มันแสดงนานเกินไป
อีกอน ยินดีที่ได้เจอคุณ อยากคุยกับคุณมาก
แต่ดูเมนูก่อนนะ
ดี
วันนี้เราไม่มีจานพิเศษ เพราะทุกอย่างพิเศษอยู่แล้ว
คุณทำงานที่นี่เหรอ
เฉพาะวันพฤหัส ใช่ บ่ายวันพฤหัส
เขาเป็นคนบุคคลลึกลับเหมือนคุณ อีกอน
พูดถึงเรื่องลึกลับ พายกล้วยดิบคืออะไร
พายกล้วยดิบอร่อยมาก มีทั้งกล้วยดิบและ...
ทุกอย่างเกี่ยวกับกล้วยดิบอร่อยอยู่แล้ว
บอกเราเรื่องโครงการใหม่ที่น่าตื่นเต้นทีสิ
มันคือบัลเลต์ที่ไม่มีคนดู
บัลเลต์สำหรับคนดูใหม่ ฟังดูเริ่ดไปเลย
ไม่ใช่บัลเลต์สำหรับคนดูใหม่ แต่เป็นบัลเลต์ที่ไม่มีคนดู
รอดริโก ผมอยากทำงานร่วมกับคุณ ในการแสดงบัลเลต์สมัยใหม่
มันเป็นเรื่องของเฟาสต์ ผ่านการมองตัวละครของวาทยกรชั้นเลิศ
ผมชอบมาก ฟังดูดีมาก
- จริงเหรอ คุณชอบเฟาสต์เหรอ - ใช่
แต่...ฉันขอโทษ แต่คุณหมายความว่าอะไร "ไม่มีคนดู"
ผมแค่รู้สึกว่าการมีคนดู เป็นคอนเซ็ปต์ที่ล้าสมัย
ผมรู้สึกว่าความสำเร็จของผม ใน นัทแครกเกอร์
เหมือนปีศาจที่กลืนกินผม
มันรู้สึกเหมือนเด็กทารก จากนั้นมันรู้สึกเหมือนเห็บหมัด
มันกลืนกินผม กลืนกิน
มันมีหน้าเป็นหมูหรือเปล่า
ตัวที่ไล่ตามเราไปทั่วป่า
ตอนเราพยายามถอดกางเกงออกน่ะ
แล้วพยายามกินของเสีย ที่ออกมาจากก้นเราใช่ไหม
- ไม่ใช่ แต่ผมชอบภาพลักษณ์แบบนั้นนะ - น่าขยะแขยง
แต่คนดูคือเป้าหมายของสิ่งที่เราทุกคนทำ
คุณไม่ใช่นักแสดง
ผมขอเห็นต่างกับคุณ คุณเคยได้ยินเธอร้องเพลงหรือยัง
คุณร้องเพลงให้ใครฟัง
ส่วนใหญ่เขา แต่...
นั่นแค่คนเดียว ไม่ถือเป็นคนดู
- โอ้ นั่นมันช่าง... - ใช่ไหม
ผมแค่รู้สึกว่าศิลปินต้องมองเข้ามา หรือไม่ก็มองออกไป
มันยากมากที่จะทำทั้งสองอย่างพร้อมกัน
มันเหมือนการจามหรือหลอดเลือดโป่งพอง
เปรียบเทียบได้ดี
- จริงเหรอ - ใช่
ผมชอบมันมาก มันเจ๋งจริงๆ และ...
- อาหารได้แล้ว - โอเค
มันออกจะบ้าอยู่หน่อย ผมไม่เคยพูดอย่างนั้นนะ
คิดดูว่าคุณอยากดื่มอะไรกันนะ มันอร่อยมาก
เป็นบริกรที่ดีเหลือเกิน
ราลี เดอร์แฮม นอร์ทแคโรไลนา ผู้โดยสารขึ้นรถครบแล้ว
ไฮเลย์ ไง
- รอดริโก อะไร... - ฉันกลัวเหลือเกินว่าจะมาไม่ทันเธอ
- ใช่ เดี๋ยว นี่ที่นั่งเธอเหรอ - ใช่
โอเค นั่งเลย ฉันอยากคุยกับเธอ
- รถกำลังจะออกในอีกหนึ่งนาทีแล้ว - นั่งลง
- มีอะไร - ไม่มีปัญหา
ฉันอยากเจอพ่อแม่ของเธอ
- ทำไม - เพราะฉันคือคุณแฟนของเธอ
และเพราะมันถึงเวลาแล้ว ไฮเลย์ ถึงเวลาแล้ว
คือตอนฉันกำลังทำงานที่ร้านอาหาร...
อะไร... อะไรนะ
ตอนนี้ฉันทำงานที่ร้านอาหารแล้ว ร้านอาหารเปอร์โตริโก
แล้วพวกเขาก็มาพร้อมอีกอน นักออกแบบท่าเต้น
รู้ไหมรถโดยสารคันนี้กำลังจะออกแล้ว
ฉันรู้
เขาอยากทำงานร่วมกับผม คอนเซ็ปต์คือบัลเลต์ที่ไม่มีคนดู
น่าทึ่งใช่ไหม
เขาพูดอะไรสักอย่างเกี่ยวกับคนดูว่า เป็นคอนเซ็ปต์ที่ล้าสมัย
และคนดูกลืนกินเขายังไง หรืออะไรประหลาดทำนองนั้น
แต่พอเขาเอ่ยถึงเรื่องนั้น ฉันก็คิดได้ว่า...
"ใช่ ฉันไม่ต้องการคิดเรื่องคนดู
"ฉันแค่อยากอยู่กับแฟนของฉัน ไฮเลย์"
รู้ใช่ไหมว่ามันเป็นการเดินทาง สิบชั่วโมงบนรถโดยสาร
ไม่ ผมไม่รู้เลย
ไม่เป็นไร ถ้าเราอยู่ด้วยกัน มันก็ไม่เป็นไร
เธอดีใจที่ฉันมาด้วยใช่ไหม