Ang presensya ay nasa isip ko at nakikita ng mga mata ko.
Hindi ako maaaring mamatay, mawala,
dahil para lang iyong enerhiya, nagpapanibagong-hubog.
Baka bumalik ang pangitain ni Wolfgang bilang isang multo.
Gano'n din 'yon. Parehong bagay.
Hailey, dapat ko bang tugtugin ang Requiem?
Patay! Gusto pa sana kitang makausap,
kaya lang mahuhuli na ako sa trabaho at may ensayo rin
ako at isa pang trabaho at ensayo, at...
May tumatawag, sa'yo yata 'to.
Iwan ko na sa'yo 'to. Ayos lang sa akin.
-Ayaw ko ng telepono, Hailey! -Walang may gusto.
Kung naisasantabi ako sa relasyon,
dapat lang akong kumibo.
Kahit pa sa harap ng tito kong
hindi ko nakita nang 8 taon?
Tama, pwede kang kumibo, pero
hindi sa harap ng tito.
Bakit?
-Hulaan mo. -Ano?
Tawag galing sa patimpalak.
-Papanoorin ka nila sa susunod na linggo! -Ha? Totoo ba?
Hindi mo ako sinabihan. Bakit...
Dahil ayaw kong pangunahan!
Ano 'yon?
Ang pinakamalaking kumpetisyon sa pagkumpas.
Pagkakataon na niya!
Ano'ng basa mo?
-"FFF." -Tama. FFF.
At bakit sa tingin mo isinulat 'yan ni Beethoven dito, Alan?
Dahil gusto niya ng fortississimo.
Dahil gusto niya ng gulo.
Gusto niyang magpasabog ng kaligayahan, ng takot, ng pagsasama ng mga katawan.
Pero hindi natin kaya, tama?
Hindi natin kaya.
Dahil kailangan natin ng trumpet section na magpapalipad ng bubong.
Kumusta ka?
Napansin ko lang na may kaunting problema sa isang cylinder mo.
-Wala akong naririnig. -Diyan ako bihasa.
Sa katunayan,
dati akong kasama sa Liverpool Black Diamond Club noong 70's.
Vincent Black Shadow ang gamit ko. Silipin ko?
Sige lang.
-Andar na! -Pasensya na!
Saglit lang kami!
-Ayan. Subukan ko? -Sige.
Kailangan kong ilagay rito ang strings.
Dalhin n'yo ang gamit n'yo. Sige lang.
Ayos. Ganyan.
Okay ba ang winds dito? Kakailanganin n'yo yata ng pansapal sa tainga.
Pwede nang umalis ang percussion.
Ano nang gagawin nila?
Maghanap kayo ng ingay.
Kailangan n'yo ng tunog, maghanap kayo.
Eraseface, mabuti naman nandito ka na at dala mo na 'yan.
Oo, nilakad namin ng mga kaibigan ko...
Hindi siya umaandar, pero susubukan ko.
Nakakaabala ba ako?
Hindi.
Papanoorin nila ako.
Salamat sa pagpilit sa akin.
Inaasahan ko na 'yon! Galingan mo, Rutledge.
Sigurado na ako. Hindi na talaga ito gagana.
Pero, saglit lang. Sisilipin ko.
Magkakarinigan ba sila niyan?
Hindi ko alam.
Hindi ko pa alam kung ano'ng mangyayari.
Ako rin.
May 4 na araw na lang ako para sa ensayo.
Iniisip kong tugtugin ang piyesa ni Shaw.
Pero hindi pa ako sigurado.
Hindi siya pangkaraniwang pero...
Ano?
Hindi ako pwedeng magsalita.
'Di ka naman ganyan.
Ninerbyos nang husto si Bjarne Berggren.
Naubos ang mga daliri niya.
Kaya kinailangan nila ng papalit.
Ikaw ang...
Pasensya na. Hindi na kita mapapayuhan.
-Maghanap ka ng bago. -May kilala ka?
Wala, pero 'wag kang kukuha ng wala pa sa kalingkingan ko.
At 'wag 'yon ang gamitin mo.
Ang mga taong ito, classical music ang gusto nilang marinig.
Iyon lang ang masasabi ko.
At saka...
kung sasayangin mo ang pagkakataon, lagot ka sa akin.
Makakaasa ka.
Ang bawat isa sa kanila ay may malawak na karanasan sa pagtuturo ng musika
at may sapat na kakayahang maging musikal na direktor.
Pumili ka lang ng isa.
-Ikaw na. -Hindi, ikaw.
-Sige na. -Nakatatlo na ako.
Magagaling silang lahat!
Sinisante mo silang lahat.
Bilis na, Rodrigo!
Narito ang lolo mo. Mahal ka raw niya.
Tantanan mo na raw si Melissa.
Sige, pipili ako.
Hindi raw kayo bagay.
Pero hindi ko tutugtugin ang Mozart's Requiem.
Hindi pwede, Rodrigo.
Paano ka natuto niyan?
Pinag-aralan ko ito sa Psychic Fair sa Woodstock.
May mahal sa buhay ka bang gusto mong makausap?
Mayroon.
Bigyan mo ako ng bagay na ginamit niya...
pwedeng sipilyo.
Wala pa yatang sipilyo noon.
'Yong order ng kabilang mesa.
-Maestro. -O?
Nagmamadali raw si Bb. Windsor.
Sige, Sharon, pwede mo...
Pwede mo ba akong ikuha ng dating gamit ni Mozart, gaya ng sipilyo?
Matutulungan kita.
Maraming salamat.
Gusto ko lang sabihin na
kung ano man ang nararamdaman ko sa'yo dati,
tapos na 'yon at magkatrabaho na lang tayo ngayon.
Sige.
-Pakibigay naman ito. -Sige.
Salamat.
Gloria, ano kaya kung Fauré's Requiem na lang?
Maganda 'yon. Requiem din.
Mozart ang gusto nila. 'Yon lang.
Ako naman ang musikal na direktor, pwede akong mamili.
Ayos ka lang ba? Mukhang hindi.
-Bakit? Ano'ng hitsura ko? -Mukha kang pagod.
At ninenerbyos.
Tama ka, Gloria.
Dahil sa mga pinapagawa mo sa akin...
Para akong nakakulong...
Makinig ka.
-Iba na lang -Nasasakal ako.
Kakausapin kita nang seryoso.
Seryoso ako.
Ginusto mo ito, 'di ba? Itong youth orchestra.
Sinabi kong maaga pa pero hindi ka nakinig.
Biyaya si Fukumoto sa atin.
Masasalba niya ang Youth Orchestra, ang gusali, at ang kinabukasan natin.
Alam ko, Gloria, nahihirapan lang ako,
hindi ko na rin alam ang tumatakbo sa isip ko.
Naniniwala akong ikaw ang pinakamagaling na konduktor ng panahong ito.
Kaya mong iangat ang lungsod na ito.
Pati ang mga bata
gaya ng ginawa sa'yo ni Maestro Rivera.
Kaya huwag mo kaming bibiguin.
Ako, o siya, o sila.
Sige.
May napili na kayo?
Oo.
Pinipili kita.
-Hindi. -Hindi.
'Di siya kasali.
Aalis na ako rito.
-Linawin mo sa kanya. -Maestro? May nakita ako.
Maganda ang Leonarda, kahit medyo mabagal.
Pero mukhang maganda siyang ipakita
sa mga hurado.
-Ayos. -Oo nga.
Pero subukan din natin ang Berloiz.
Hindi siya gaanong nakakapukaw pero may pasabog siya...
-Sige. -Oo nga.
Magaling.
Ooo lang ba kayo?
-Hindi. -Oo!
-Mauna na kami. -Sabihan mo na lang kami.
Ito ang Gunpowder Plot! Natutunan ko nang gawin.
Para sa'yo. Binabati kita!
Uminom ka lang.
May 3 mahuhusay na coach sa lungsod.
May katrabaho na ang dalawa,
at ang isa naman, tumutugtog ng Stravinsky sa Himalayas. Katapusan ko na.
-May isa pa, Hail. -Hindi ka ba
nakikinig sa sinabi ko?
Lumalayo ako sa kanya.
Oo na, kabisado ko na.
Pero sasayangin mo ba ang pagkakataong makapasok
dahil ayaw mong mapag-usapan?
Ako ang may ayaw.
Baka ikaw ang problema.
Pasensya na hindi ako umabot.
G. Nobyo, ano'ng tingin mo sa Leonarda?
Magandang piyesa 'yon.
-Tama. -Pero nagbabago ang isip niya.
Pwede ka namang magpalit. Ikaw ang bahala.
Ha?
Hailey, kailangan natin ng kotse. Aalis tayo.
Gusto ko, kaso may kailangan akong aralin
at may hinahanap ako.
Magtiwala ka.
Makikita mo ang hinahanap mo doon.
Tara na.
-Lizzie, pwede ko ba 'tong iwan dito? -Oo naman.
Ang pangalan ng taong
kikitain natin ngayon ay Morton Norton...
Isa siyang kolektor ng musical ephemephera.
"Ephemera" 'yon.
Kailangan mo ng sipilyo ni Mozart?
Kahit ano'ng gamit niya.
Nawala na siya, Hailey.
Pinagbawalan niya ako sa Requiem.
-Sabi niya? -Oo.
Tapos, naglaho na lang siya.
Una, si Maestro Rivera...
Ngayon naman, si Mozart. Parang nawawalan
na ako ng kaluluwa.
Parang nilalamon na ako ng dilim.
Maligayang pagdating Rodrigo DeSousa, at...
Naglakbay ang aking kaluluwa sa kalangitan.
Mary Beth, ayusin mo naman.
Ulit.
Ikaw ang kolektor ng musical ephemephera?
Ako nga ba?
O nakikila mo ang mukhang ito?
Kahawig mo si Carlo Gesualdo, ang dating kompositor.
Pero kaunti lang.
Magkadugtong ang aming balat.
Hindi ba siya ang mahusay na kompositor na pumatay ng asawa?
Kalapastanganan. Hindi iyon napatunayan.
Hindi ba't nakita siyang balot ng dugo?
Kay Paganini ba ang mga ito...
Sinuri ko ang edad.
Galing sila sa North Italy. Ika-19 siglo.
Pero sino ba ang makapagsasabi kung tunay sila o hindi?
Maski ako, hindi ko alam.
Ikaw rin, Maestro DeSousa.
Matagal na kitang gustong makita.
Ito nga pala ang ear horn ni Beethoven.
Oo nga.
G. Morton Norton, naparito kami
dahil may mahalagang pakay ang Maestro.
-Tama. -At...
Nangyari na ito dati.
Pero, ipapakita ko lang sa inyo.
Hanggang doon lang.
Naayos ko ang isang bahagi rito.
Naikabit ko rin
ang mikropono sa pedals...
Sige, ayusin mo na lang ang tono.
Kailangang umabot sa E flat.
Ang maganda kong instrumento!
Nakatatlong tren ako papunta rito.
Makinig ka. Kailangan ko ng tutugtog ngayong gabi. Matapang at maganda.
Walang pera, o kasikatan, at hindi ko alam kung maayos ka na.
Huwag mo 'yang pansinin. Tara.
Ikaw ang bahala sa taxi pauwi.
Salamat, Cynthia.
Ang dati mong mate gourd.
Ang jacket na suot mo sa una mong pagtatanghal.
Ang buhok mo.
Akin nga 'yan.
Dinala rito ng La Fiamma, bago siya bumalik ng mental.
Nakakalungkot.
Mental?
Alam kong malungkot kayo at naiintindihan ko.
Kapag nakikita nila ang gamit nila rito, gusto nilang kunin,
Nagbaka-sakali lang ako sa'yo.
Malay natin mabili sa hinaharap.
Ha?
Ang sinasabi ko lang, handa akong makipagpalitan.
Magkano ang binayad mo?
Hindi 'yon sadya namin.
Gamit ni Mozart.
Gusto bang magbihis gaya niya
ng nobyang mas mahalaga sa Santo Papa?
Nakakaakit 'yon.
Pwede naman.
Maganda 'yon.
May kalayaan tayong pumili ng panahong kabibilangan natin.
Ayaw ko ng kasalukuyan.
Bakit si Mozart?
Ganito.
Alam mo 'yong may nakakausap kang hindi nakikita ng iba,
pagkatapos, bigla silang maglalaho?
Iniwan ka ng iyong mutya.
Hindi siya bagay na mutya.
Marami sila.
Saan mo ilalagay ang mga manonood?
Kung saan sila magkakasya.
Ngayon na lang ulit ako ninerbyos
pagkatapos ng The Dick Cavett Show at lumaklak ng peyote.
Huwag kang mag-alala.
Gusto lang magsaya ng mga tao.
Ha?
Tutugtog ba siya?
Si Cynthia? Oo.
93% sigurado akong hindi ito sasabog habang hawak mo.
-Pero kung sakali man, patawad. -Walang problema.
Nakita mo si Hailey? Magkikita dapat kami.
Ikaw si Eraserhead.
Eraseface.
Pasensya na, ayaw kong maging bastos...
Ayos lang, tugtog ka sa bar ko.
Pasensya na, puno ang iskedyul ko nang 4 na taon,
pero salamat sa paghanga.
Hindi mo ako tagahanga.
Pero, mahusay ka.
Gusto ko lang makabenta ng ticket, kaya sana umoo ka.
Sige.
Ayos!
Bakit ka umoo?
Ewan ko, gusto ko lang siguro ang mga babaeng minamaliit ako.
Ito ang biyolin ng ate ni Mozart, si Maria Anna.
Ninakaw sa akin ng kapatid ko.
-Uy. -Hailey.
-Ang ganda nito. -Oo nga.
Pagkatapos, buong gabi niya akong inasar.
Lamesa ni Liszt.
-Sigarilyo ni Bartók. -Hindi naman siya gwapo.
-Mangkok ni Tchaikovsky -Magaling sa kama?
Mga maleta mula sa Ballets Russes.
Magaling nga ba?
Oo.
-Ano 'yon? -Ang sabi ko, ang gaganda ng mga ito.
Halika sa banyo.
Magbabanyo lang ako.
Ayos ka lang, Hailey?
Oo.
Pasok ka sa Banyo ng Pambabaeng Ephemera.
Ang pangit ng pangalan.
Hailey Rutledge, si Isabella...
Isabella Leonarda. Tinutugtog ko ang isang piyesa mo.
Alam ko, narinig ko. Pagpalain ka, anak.
Alam ko 'yan.
Isinulat ni Fanny, pero inangkin ni Felix.
Pasensya na, hindi ako makatayo.
Kita mo naman ang kalagayan ko.
Napakinggan ko na ang halos 100 sa piyesa mo.
Marami pa siyang naisulat. Pero, hindi nailathala.
Isa ba 'yan...
Aking baton.
Iba-iba ang disenyo ng baton noong bata pa ako.
Pero hindi naman ako pwedeng magkaroon, kaya gumawa na lang ako.
Para managinip.
Bakit ka narito? Ano'ng ginagawa mo sa maalikabok na lugar na ito?
Sumali ako sa isang patimpalak ng pagkumpas, at naghahanap
ako ng piyesa.
-Pinayagan ka nila? -Patimpalak?
Ikwento mo sa amin.
Ito ang death mask ni Mozart.
Ginawa isang oras pagkamatay niya.
Nakuha ko ito sa...
Austrian National Library noong 1991.
Ito naman ang mga pahina mula sa Requiem.
Halos kumpleto na ang simula,
pero unti-unti ring nawala.
Kasabay niya.
Pwedeng pahiram?
Ang lakas ng loob mo.
Sige na. May babae sa Bronx,
ang sabi niya kailangan ko ng gamit na nahawakan ni Mozart.
Para makabalik siya sa akin.
Ano ka ba?
Hindi mo na siya kailangan.
Narito na ang eksperto.
Pakitali.
O kaya, Berlioz. Para hindi kumplikado.
"Hindi kumplikado"? Ano bang konsepto mo ng hindi kumplikado?
Mayroon ding piyesa ni Caroline Shaw,
at kakaiba rin ang tunog niya, may Tuvan throat singing,
o kalembang mula sa hardware store, o mga paso, o...
Paso?
Ano 'to?
Lalagyan ng bulaklak.
Akala ko ba tutugtugin mo na ang The Vivace.
Napakasaya ko. Hindi pa 'yon nagagawa sa loob ng 300 taon.
Naghahanap lang ako ng iba pang pagpipilian.
Huwag 'yong kay Isabella.
Bakit naman? Mapangahas din 'yon.
Sapat na ang pagiging pangahas mo bilang babae.
Pumili ka ng magdadala sa'yo sa kumpetisyon
at manalo ka, sa ngalan ng mga 'di nagkaroon ng tyansa.
Magkwento ka pa tungkol kay Caroline Shaw.
Sige, ang piyesang ibinigay niya sa akin ay pinamagatang "Hi."
Tungkol ito sa kagustuhan
nating mangumusta ng mga tao nang hindi nahihiya at puno ng tuwa.
Para bang sasabog tayo sa kaligayahan o sasakay ng spaceship.
Hindi n'yo pa siguro alam 'yon,
pero iyon ang maghahatid sa iyo
sa mga bituin, at kita mo ang lahat doon.
Nagbago ang mukha mo habang nagkukwento.
Sawa na akong sumunod.
Gusto ko ng bago.
Sa labang ito,
hindi mo kontrolado ang pagkapanalo o pagkatalo mo.
Tumugtog ka ng makakapagpabago sa musika.
Gusto ko 'yon.
Sa tingin ko, magandang ideyang gamitin ang piyesa ko, tama?
Kunin mo itong baton ko.
Hindi ko 'yan magagawa, Fanny.
Hindi niya naman mapapansin. Hindi siya pumapasok dito.
Dahil hindi naman siya nakakabenta sa mga gamit na narito.
Kunin mo na. Pampaswerte.
-Kunin mo na. -Kunin mo na.
Kunin mo na.
-Kunin mo na. -Kunin mo na.
Ganito nakipag-usap si Gesualdo sa mga kaluluwa.
May suot siyang agimat.
Tatawid sa dalawang magkaibang mundo ng nabubuhay at yumao.
Narito ang magiging susi sa gagawin natin.
Magsimula na tayo.
Ang husay!
Grabe, ang gwapo nila pareho.
Malapit lang siya.
Pero hindi ako makakonekta sa kanya.
Tanungin mo siya!
Bakit bawal tugtugin ang Requiem?
Dahil hindi ka nakikinig sa kanya, traydor.
Sabi ko sa'yo, masama ang ugali niya.
Ang sabi niya, "Kung masama ang ugali ko,
hintayin mo ang papalit na bago."
Ano'ng papalit?
Nawala na siya.
Gusto ka nilang kausapin.
Parang nakakahikayat.
Sino ang sinasabi niya?
Glo, ano sa palagay mo? Sabihin mo sa akin ang totoo.
Wala akong masabi. Maganda. Nasurpresa ako.
Hindi ko alam ano pa ang mangyayari sa susunod.
Na magandang bagay.
-Hindi mo nagustuhan. -Mali ka...
-Tama ako. -Hindi.
-Hindi mo gusto. -Pinoproseso ko pa.
Bigyan mo ako ng oras.
Nakuha mo ang kailangan mo?
Hindi.
Mukhang hindi.
Hindi ganito ang sasabihin ng iba,
pero sa tingin ko, bahagi na si Mozart
ng pagkatao mo.
Iba ang dahilan ng pag-aalinlangan mo sa Requiem.
Yumao ang Maestro mo.
At hindi ka nakapunta ng lamay.
Tama ka.
Napakabuti mo sa'kin.
Lahat naman ng tao.
Hindi sila kagaya mo.
Hindi na ako matutulungan ni Thomas.
-Bakit? -Hurado siya sa kumpetisyon.
Kaya, iniisip ko, baka pwede mo akong tulungang maghanda.
Ako? Coach?
At nobyo?
Oo, pero dalawang magkaibang bagay 'yon.
Sige. Pero akala ko tutol ka sa gano'n?
Ikaw ang papasok sa mundo ko.
Gusto ko 'yan.
Si Shaw ang napili ko.
Shaw?
Bahala na kung hindi makapasok.
Hindi. Mahusay si Shaw.
Totoo.
Oo, oo.
Naririnig mo 'yon?
Babalik ako.
Ako ito, si Mr. Smiles!
Ang Guru of Glitter.
Ang Candelabra Kid?
Saan si Wolfgang?
Wala na siya. At paalam sa kanya.
Magkaiba naman kayong dalawa.
Pero tayo, bagay tayo.
-Hindi. -Oo kaya.
-Hindi. -Oo!
Una sa lahat, mahilig tayo sa atensyon.
Mali ka!
Pasabog sa dulo. ilig tayo sa atensyon.