Curcuna İçindeki Mozart
Bu bir çözülüş.
Molto accelerando, tersten çalınan bir kaset gibi.
Bir çözülüş gibi.
-Tanrım. Bu bir çözülüş. Bu... -Deniyor.
Saksıları çalacak birine ihtiyacım var.
-Ben çalabilirim. -Hayır.
Sen zaten erkek arkadaş ve koçsun.
Neyse, Requiem hazırlığın nasıl gidiyor?
Bir bakıma... Bu...
Hai Lai, orkestraya ilk katıldığımda
müzisyenlerin yüzde 25'ini kovmak istemiştim.
Sonra yapamadım. Çünkü onlara âşık oldum.
-Birlikte yaşıyoruz. -Eleştirmen bilmiyor ki.
Bilmiyorum. Zaten Morgan, Drake ile
turneye çıktığı için yeni bir flütçü bulmalıyım.
Bunu tek bir kez yapabilirim, Hai Lai.
Gözümün önüne bir sahne geliyor.
Requiem'i yönetiyorsun.
Vizon pelerinini atıyorsun
ve çıplak tenin Swarovski kristalleriyle kaplı.
"Lacrimosa" için,
timpaniyi öne almayı düşünüyordum
çünkü öldüğünde onu mırıldanıyordu.
Melodiyi çal,
ruhani mücadeleyi değil.
İnsanlar onu istiyor.
Öldüğünde nasıl hissettin?
Şahane.
-Selam. -Selam.
Shaw ile olmuyor.
Yapabileceğini biliyorum ama elimizdeki sürede değil.
-Beni kovuyor musun? -Hayır, seni kovmuyorum.
-Tamam. -Evet.
Sana bir hafta izin veriyorum. Gösterinin olduğu hafta.
Harika bir müzisyensin.
Ama Hailey Rutledge için yeterince iyi değilim.
Kovuldum.
Hayır. Bu geçici.
Onu sepetleyecek misin?
Müzik için en iyi olanı yapıyorum.
Öyleyse ben de yokum.
Bekle. Ne?
Hayır.
-Siktir. -Sorun ne?
Kredi kartım reddedildi.
Belki mekanik orkestran için
aldığın beş motosiklet, limitini tüketmiştir.
Söylemesem olmaz. İyi ki evli değiliz.
-Maestro Hesby Ennis. -Hesby!
Gloria. Al.
Yıldız çiçeği! Favorimi nereden bildin?
Bilmiyordum. Kapıdaydılar.
Ama rica ederim.
-Selam, Hezza. -Tommy!
Selam.
Onlar kimden?
Hayır. Bir bağışçı.
Senfoniyi bitirdim.
-Ne? -Ne?
-Evet! Yaşasın. -Oley!
On yıldan kısa sürede tamamladın.
Hiçbir şey üretemediğim sekiz yıl
ve sonra haberleri izlerken şu kelimeleri duyup durdum.
"Sahtekârlık" ve "tetkik" ve "engelleme."
Üç gündür uyumuyorum, son bölümü de bitirdim.
15 kâğıt havlu
ve çiçekli mendilde.
Adını Asyla koydum,
tımarhanenin çoğulu, bugün yaşadığımız dünya.
Yaptığım en iyi beste.
Bir ay sonra prömiyerini yapalım.
Belki berbattır.
Belki yırtıp atmalıyım.
Hayır! Harika olduğundan eminim ve daha iyi bir zamanlama olamazdı.
Yeni bir başlangıca ihtiyacı var çünkü az kalsın Papa'yı öldürüyordu.
Kasten mi?
Hesby çalarken çay hazırlar mısın, hayatım?
Çünkü bu sadece senfoninin çalışanları için.
Evet.
Süt ve şeker?
Evet, teşekkürler.
Evet, buradan başla. Fortissimo'yla başlıyor.
Tamam. Çok heyecanlıyım.
Winslow.
Hayatım.
Seni güçlükle duyuyorum.
Bir aşramdaydım.
Lanet bir aşramda olduğunu biliyorum, seni bulmak haftalarımızı aldı.
Ama beni uyutuyorsun.
Çalışımdan memnun değildim.
Ama üç haftalık tam sessizlik kulaklarımı açtı.
Tam şu anda, gömleğinin göğsündeki kıllara değip hışırdadığını duyabiliyorum.
Pislik.
Hâliyle bunu da duyabiliyorum.
Senin için bir şeyim var.
Alan, bize Tibet'in şarkı söyleyen kâseleri lazım.
Mola verin.
-Ne? -Tibet'in şarkı söyleyen kâseleri.
Ben olsam korkardım.
Artık korku hissetmiyorum, Cynthia.
Sadece sevgi ve iğrenme.
Sesin eskiden olduğu gibi değil, değişmiş.
Daha saldırgan.
Daha kırılgan.
Neden?
Çalamamanın nasıl bir his olduğunu biliyorum sanırım.
Perdenin diğer tarafında olmak daha iyi.
Evet.
Pekâlâ. Başlayalım mı?
Saat beşte çıplak sirk gelecek.
Pekâlâ, bir numara, hazırsan lütfen?
Teknik olarak çok iyi ama bana daha insani biri lazım. Sıradaki.
Teşekkürler, bu harikaydı.
Hayır. Üstün körü bir détaché.
Teşekkürler. Sıradaki.
Evet. Başkası yok.
Birini buldun mu?
Belki çıtayı biraz alçaltmalısın.
-Hayır. -Hayır.
Çıkmadan önce görecektiniz.
Az kalsın ağlayacaktı.
29 yıldır seçmeye katılmadım.
Çalmak istediğinizden emin misiniz?
Dee Dee'ye saksı çalmak ister mi diye sordum.
Saksıları çalmayı çok isterim.
Saksıları çalışını görmek istiyoruz. Ve senin için çalmak.
Senle gurur duyuyoruz.
Hai Lai, bu da çok yörüngede, biliyorum...
Hayır. Beste için en iyi müzisyenleri isterim.
Tamam, Karl burada devreye giriyor, tamam mı?
Acaba o...
Hayır, jeté yok. Karl yok.
Karl'a ne oldu?
Sen oluşunu izlemek çok yapaydı.
-Bence sen, sen olmalısın. -Tamam.
Ama dürüst olmak gerekirse biraz sıkıştım.
Ona şimdiye kadarki bölümü gösterebilir miyiz?
-Tamam. -Beş, altı, yedi, sekiz.
Tamam.
Sonra parçalanma motifi var.
Tamam.
Bu anı sevdim.
Olamaz. Kızgınlar. Zombilere dönüşüyorlar, değil mi?
Haklısın.
Mischa, Ana Maria'yı biraz daha canlı yap.
Masada.
İşte böyle.
Ne diyeceğim Rodrigo, onu ısırsana.
Evet.
Kuduzsun.
Evet.
Sevdim. Evet.
Isırma konusunda emin değilim.
Onlara bulaştırışını böyle göstereceğiz.
Evet ama ısırma, bulaştırma, bunlar biraz fazla...
Hayır? Sanki...
Evet. Dokunmayabilirsin.
Yönetişinle onları delirt.
-Alessandra gibi. -Tamam.
Alessandra konusunda mantıklı çünkü evet, orada...
O zaten öyleydi... Biliyor musun? Orada bir hata yaptım.
Ama orkestra kızgın değil. Keşke olsalardı.
Sadece tuvalet molaları konusunda kızgınlar.
Yine haklısın. Ya umursamaz olsalar?
Sürükleniyorlar. Süzülüyorlar.
Ama bu seni ne duruma sokuyor? Orada takıldım.
Ya Faust'a dönersek? Faust'u düşünelim.
Bence obuacı, kilit kişi olabilir.
Hey.
Hey. Egon.
Neden canımı yakıyor?
Hai Lai'yi seviyorum, yapma.
Onu nasıl sevdiğini göster.
Tamam.
-Nasıl severdin? -Tamam.
Beş, altı, yedi, sekiz .
Onu sevdiğine inanmıyorum.
Ya onu sevmiyorsan ama onun seni sevmesine ihtiyacın varsa, yoksa boğulacaksan?
Hoş. Sevdim.
Bilmiyorum.
Teşekkürler Natalie, ama artık bunu sevmiyorum.
Başka şey deneriz.
Hayır, bir şey denemek istemiyorum.
Benden bu kadar, Egon.
Bu kadar.
-Bu kadar mı? -Evet.
-Bu ne demek? -Bunu yapmak istemiyorum.
Yani işe yoksun?
İşe her zaman varım, sorun da bu.
Millet, alkışlayalım. Teşekkürler.
Kıymetli vaktin için teşekkürler.
Çok makbule geçti.
Bakalım nasıl çıkıyormuş.
Lanet anahtarlarım nerede?
Bunu kullanabiliriz. Parçayı hala yapabiliriz.
-Nerede bu? -"Nerede bu?"
-Tam burada... -"Nerede bu?"
-Cebimdeler. -"Hayatım nerede?"
-Tamam. Kesin şunu çocuklar. Durun. -"Kesin çocuklar."
-Durun. -"Durun."
-Ya basta. Yeter. -Ciao.
Geri döneceksin.
Warren, ikinci ve üçüncü çizgi arasındaki X'i görüyor musun?
-Onu merak ediyordum. -Gıcırtılı bir es gibi çal.
-Gıcırtılı bir es? -Evet.
Sanki bizi sonraki bölüme fırlatan vurgulu bir es.
Dene, lütfen.
Aniden patlayan bir ses istiyorum.
-Emin değilim... -Tamam.
Warren, çok yüksek bir binanın tepesinde durduğundaki hissi bilirsin.
Atlamak istersin, atlamazsın
ama bu heyecan vericidir ya?
Veya hızlı trendesindir...
"Aniden döner ve miden ağzına gelir."
Sadece konuşuyordum ve kendimi konuşurken
izlemeye başlasam da duramadım
ve Warren orada oturmuş bana bakıyordu,
gözleri açık uyuyordu.
Seni seviyorum, Hai Lai.
Beni sevmene ihtiyacım yok.
Öyle mi diyoruz?
-Hep öyle deriz. -Demeyiz.
Yıllardır, evet. Öyle diyoruz.
Sevi seviyorum ve beni sevmene ihtiyacım yok.
Seni seviyorum.
Warren Boyd, çok uykulu bir tip.
Müzisyenler öyledir.
Kelimelerle araları iyi değildir. Kelimeleri iyi dinlemezler.
Koçluk şapkanı mı taktın?
-Evet. -Tamam.
Şapkayı, terlikleri, her şeyi, evet.
-Evet. -Söylediğin iyi hoş
ama Japonya'da
orkestrayla çalışmak için sadece 20 dakikan olacak.
-Daha kabul edilmedim. -Sadece...
Ne istediğini onlara anlatmayı öğren.
-Tamam. -Nutuk atmadan.
-Nutuk yok. -Yok.
Kürsünün arkasında ol, Hai Lai.
Böylece enstrümanlar, müzisyenleriyle olabilir.
Kendini devasa yap.
-Daha büyük. -Bir hayal gibi.
-Biraz şapşal hissediyorum. -Ciddi şapşallık. Evet.
Çünkü yaptığımız her şey bir bakıma şapşalca.
Bu, Thomas'la derslerimden çok farklı.
Öyle mi? Nasıl?
Pekâlâ. Tamam. Şimdi odaklanmalıyız.
Kalk.
-Odaklanma. Tamam. Odaklanma. -Evet.
Tamam. Ben aynayım, tamam mı?
Sen de orkestrayı yönetiyorsun. Haydi.
Tamam. Hai Lai.
Bu biraz aşırı, değil mi?
Açılışa gönderme yaptığımı bilsinler diye.
Tamam.
Bilmeleri gerekmiyor. Çalmaları gerekiyor.
Çalabilmek için bilmeleri gerekiyormuş gibi geliyor.
Tamam ama kelimeler olmadan dene.
Kelime yok mu?
Yok!
Anlamıyorum.
Kaybolan bir şeyi nasıl çalabilirsin?
Bunu hiç deneyimlemedim. Bilmiyorum.
Ama anlaşılacak ne var?
Müziği çal ve parayı al.
Mozart o yüzden beni terk etti.
Bu parçaya katacak hiçbir şeyim yok.
Lafını kesmeme izin ver.
Üzgünsün ve özür dilerim
ama üzüntüye gelemem.
Sana iyi şanslar.
88 tuşun var. Onları kullan!
Tamam.
"Thomas Pembridge'in Queens Filarmoni'si motosikletli anka kuşu gibiydi."
Bu harika.
Şunu dinle. "Çöken tavanları
gayet yerinde bir sembol kabul edilebilecek
New York Senfoni'nin ninnilerini dinledikten sonra nihayet uyandık."
Ne?
Şu adi herif.
Gelecek hafta Hesby'nin Asyla'sını duyuracağız.
O zaman ne yazdıklarını görürüz.
-Bekle. Eski dostum Hesby mi? -Evet.
Evet. Benim seni tanıştırdığım Hesby.
Ondan istemesem o görevi asla kabul etmezdi.
Onu tutan senfoniydi
ve sen motosikletlerinle oynamak için senfoniyi bıraktın.
Kim göndermiş?
-Hoş çikolatalar var. -Bir bağışçı.
Ne hoş.
Gelip duruyorlar, değil mi? Bu küçük paketler?
-Bırak. -Bu hediyeleri kim yolluyor?
Almama izin ver.
Pekâlâ. Geldim. Git. Dersine git.
Garsonluk yapabilecek misin? Epey zordur.
Affedersin.
İyi iş çıkarmak için çenesi düşük 13 yaşında biri mi olmak gerek?
Hoş görünüyorsun. Sana bahşiş verirdim.
Biliyor musun? Boş ver gitsin.
Küçük pislik.
Parayı kastettim.
Serserilik yapan ilk ergen sen misin?
Kitabını yazdım ben.
Şimdi tek elli bir garson olmam mı gerekiyor?
Seni minnet bilmez serseri.
Sorun nedir?
Aptallık ettim.
Yine bileğimi incittim.
Büyük aptallık ettim. Hem de bir sürü konuda.
Doktoru aramam gerek
ama bir yıl daha dinlen diyecek.
Siktir.
Biliyorsun, bunu gerçekten istemelisin.
-Neyi? -Müziği. Davulları.
İstiyor musun?
Yapmayı sevdiğim tek şey o.
Öyleyse iste.
Sana yardım etmemi iste.
Saygı göstererek.
Derse gidebilmem için vardiyamı devralır mısın?
Evet.
Ama bir kız veya kadın hakkında benimle konuştuğun gibi konuştuğunu
-görürsem bu iş biter. -Tamam.
Hailey, o notadan hâlâ emin değilim. Ben...
Hailey, sorun nedir?
Boğazın mı?
Boğazın yok. Larenjit.
Bulaşıcı mı?
-Larenjiti kafasında. -İlginç.
Anladım. Güzel.
Nasıl...
Öyle değil mi?
Sul ponticello çalmamı istiyorsun.
Küçük bir kız gibi etrafta dans etmemi mi istiyorsun?
Özür dilerim, Maestro.
Onlar benim ilk ve en iyi eleştirmenlerim çünkü yalan söylemezler.
Thomas. Swoozie'nin gözlerine bak.
-Orada basit, kibar bir gerçek var. -Evet.
-Bak, ne düşünüyor... -Güzel.
Bir şey göstermek istiyorum.
Şimdi ne düşünüyorsun? Ne düşünüyorsun?
Winslow. Ne yapı... Buraya gel.
Bak. Max's Kansas City.
O Bowie'ydi. Şuradaki dirsek.
Birlikte bu şehri dağıttığımız zamanları hatırlıyorsunuz.
Tanrım, şimdi oraya dönmüş gibiyim.
Kireçlenmeyi engellemek için savaşmalısın.
Besteni Gloria'ya vererek
yaptığının bu olduğunun farkındasın, değil mi?
Prömiyeri üçümüzün yapmasına ne dersin?
Bunu yapabiliriz. Bir tür yeniden buluşma olur.
-Belki yapabiliriz. -Öyle mi?
Hayır. Yapamayız.
-Yapabiliriz. -Hayır.
Ne dediğimizi hatırlamıyor musun?
"Gerçekten iş birliği yaparsak bir olmayı deneyimleriz."
Evet, LSD kullanıyorduk!
Ama bunu kastetmiştik. Hâlâ bunlara inanmıyor musun?
Yeniden Thomas ile bir araya gelene dek
böylesine canlanmış hissetmemiştim.
Gerçekten.
Besteyi Gloria sipariş etti. Onun.
Haydi. Her şeyi mahvedelim ve gidip biraz eğlenelim.
-Ne diyorsun? Haydi. Yapalım şunu. -Kesinlikle.
Gloria, seni istiyorum.
Sana ihtiyacım var.
Burada bile olmamalıyım.
-Hediyelerimden hoşlandın mı? -Evet.
Ama paranı ziyan ediyorsun. Ben kapıldım.
Guggenheim Müzesi, yeni yöneticimiz olmanı istiyor.
Hilla von Rebay, burayı ruhun tapınağı olarak hayal etti.
Haydi, o ruhu yeni çağa taşıyalım.
Büyükler ligine katıl.
-New York Senfoni, büyükler ligi. -Evet.
Ama bizim bağışçılarımız sadece New Yorklu seçkinler değil,
dünyanın her tarafındanlar.
-Baştan çıkarıcı. -Ve en iyi yanı,
huysuz müzisyenlerinin ve orkestra şeflerinin aksine,
sanat eserleri sana karşılık vermez ve greve gitmez.
Guggenheim'da fare var mı?
Fare yok.
Gloria, gözlerimin içine bak
ve bana senfoniden yüzde 100 tatmin olduğunu,
kalmak istediğini, bu işin peşini bırakmamı söyle.
Ben de bırakayım.
Biraz daha şarap içelim.
Ne, o mu?
Hayır. Hangisi? Bıyıklı olan mı?
O çıplak sirkten Antonio. Onun arkasında.
-Hayır, o değil. -Gidip kontrol...
İyi ki geldin. Bir şey mi oldu?
Biraz rahatsızdım.
Bunu kaçıramazdım.
Çok teşekkürler.
Tamam, yerleş. Sasha sana değişikliklerden bahseder.
-Görüşürüz. -Tamam. Tadını çıkar.
-Aman Tanrım. -Teşekkürler. Ne?
İzlemesi için Arnar Valgirsson'u yollamışlar.
-O kim? -İzlandalı müzik eleştirmeni.
Ona Reykjavik'in Sokan Köpek Balığı derler.
Beni de kötü eleştirmişti.
Onu boş ver şimdi.
Kanatsız bir tropik kuş olduğumu yazmıştı.
-Boktan değil mi? -Boktanmış.
Değil mi? Hey Hai Lai, düşünüyordum da son on ölçü çizgisini biliyorsun ya?
Onlarsız da olur.
Onları atabilirsin. Bence müziğin onlara ihtiyacı yok.
Caroline Shaw orada olmalarını istemiş, orada olacaklar.
Tamam. Pekâlâ.
Konu şimdi Caroline Shaw değil.
Sensin.
Sen, müzik ve özgürlük.
Bağışçı yok. Hiç. Bir şeyler dene.
-Müzik için iyi olanı yap. -Öyle yapacağım.
Tamam, harika.
Viyola bölümü? Ona birini buldun mu?
Yeni bir şey deneyeceğim.
-Sürpriz mi? Tamam, sürpriz. -Tamam.
İyi şanslar.
Babam neden burada?
Gelmesini söyledim.
Delirdin mi? Bunu neden yaptın?
Bunu atlatmak zorundasın, Hai Lai.
Onunla yüzleşmelisin.
Ondan gitmesini istemelisin. Çünkü o varken bunu yapamam.
-Tamam, söylerim. -Tamam.
Ya da sahneye çıkıp kendini öldürebilirsin.
-Ne? -Evet. Kendini feda et, Hai Lai.
"Ya en iyi ya berbatsın"
diyen o küçük kızı,
babanın kafanın içindeki sesini al
ve bumerang gibi pencereden dışarı at.
-Bumerang geri gelir. -Nasıl attığına bağlı.
Tamam, aynı anda hem kaçıp hem müzik yapamazsın, anlıyor musun?
Derin bir nefes almalısın. Bununla yüzleşmelisin. Tamam mı?
Yemin ederim, sonrasında,
Japonya olayı kuark gibi olacak.
Kuark mı?
Atomun küçücük bir parçası.
İzleyemezsin.
Eso.
İyi akşamlar.
Biz Hailey Rutledge Orkestrası'yız.
Bu gece yeni Caroline Shaw bestesinin prömiyerini yapma ayrıcalığını yaşıyoruz.
Ayrıca Kuzey Carolina'dan gelen babam burada.
O olmasa burada olamazdım, geldiğin için teşekkürler. rıcalığını yaşıyoruz.