Bilis na, Hez! Sabihin mo na!
'Wag mo siyang madaliin.
Artist siya, e.
Tama ka.
Ganito.
Nang kunin ako ni Gloria, nakabuo na kami ng samahan.
At nirerespeto ko 'yon.
Sandali!
Bago ka pa makagawa ng pagkakamali, panoorin mo muna ito.
Ito si Cynthia, tumutugtog ng Beethoven gamit ang motor.
Panoorin mo.
Hindi maeengganyo si Hesby sa mga ganyang pakulo.
300,000 ang view.
At kung mapapansin mo, matibay ang bubong.
Ang ganda kaya ng nangyaring pagguho.
'Yong gulo at ang Santo Papa.
Oo, sang-ayon ako sa'yo.
Makinig ka...
Hesby!
Binibigyan namin ng panibagong hubog ang musika.
Itong... Ano'ng sabi mo?
-Wala. -Ito ang pag-aalsa.
Laban naman saan?
-Sa benta? -Nakakatawa.
Ayaw mo bang mapakinggan ng 1,200 tao at hindi 20 lang?
1,200 uugod-ugod!
-Ano kamo? -Ito ang susunod na henerasyon.
Pareho kayong may punto.
Tama.
-Bakit 'di tayo maglakad-lakad? -Hindi.
-Tara. -Hindi ako sasama!
Sundan mo ako!
Mahilig akong maglakad!
-Ang tunog... -Napakaganda.
Parang malagim na bangungot.
Ganito mismo ang emosyong gusto kong iparamdam. Mapait.
Talaga? Parang hindi naman.
Bakit ba hindi mo kayang lagyan ng damdamin?
Bakit?
'Di ko alam kung ano'ng gusto mo, Maestro.
Hindi ko rin alam!
'Yon ang problema.
Maestro, pakiusap, huminahon ka!
Ayos lang ako. Sinusubukan kong umayos.
Pwede ko bang mahiram ang oboe mo saglit?
Pwede ba?
-Ganito ang proseso niya. -Ito ang problema.
-Artista siya. -Natuto ako...
Oo.
Sa tingin ko, natuto ako nito...
dahil kay Hailey.
Siguro magpahinga muna tayo, Maestro. 'Di ba, Bob?
Hindi pa naman, pero sige.
10 minuto.
-Ibalik mo na 'yan kay Arlen. -Hindi, Gloria.
O sige lang, Maestro. Ibabalik namin sa'yo.
May dapat lang tayong pag-usapan.
Mukhang nasa mabuting kamay nga ang piyesa mo.
Ano'ng problema?
Pahiram ng phone. Tatawagan ko si Hailey.
Nakitawag na ako kina Dee Dee at Warren Boyd.
Sa taxi. Pati na rin sa mismong telepono niya.
'Di ko siya mahanap.
Ayos lang ba siya?
Ayaw na niyang maging kasintahan ko.
Ikinalulungkot ko.
Pero...
Kailangan mong sabihin kay Hesby na ikaw ang dapat magtanghal ng piyesa niya.
Gawin mo 'yon at mapapatawad na kita sa nangyari sa Japan.
Pahingi naman ng mate.
-Sharon, pwede ba? -Oo naman.
At kung may iba ka pang kailangan, kahit ano, pwede...
-Sharon, 'yong mate lang. -Sige.
Ngayon... Hesby!
Sinasabi sa akin ni Rodrigo kung gaano kaemosyonal ang piyesa para sa kanya.
Maraming salamat. Alam mo...
39 na oras akong umiiyak, walang hinto, habang isinusulat ito.
Alam mo, Hesby Ennis, walang duda.
Dapat mo itong ibigay kay Thomas, dahil may damdamin ang musika niya.
Ako, wala akong kahit ano.
-Si Thomas, mahusay. -Rodrigo! Bumalik ka!
Nagbibiro lang siya.
Nakakatawa talaga siya.
Ayaw kong magbigay ng masamang balita, kaya lalabas na lang muna ako.
Ayaw ko na.
Ano'ng ibig mong sabihin?
'Wag ka nang uuwi mamaya.
Huwag.
Ang daming nangyari.
Naging maganda naman ang 2015.
'Wag ka nang bumalik sa Ferndale.
Dito ka na lang tumira at magtanghal. Pwede ka pang uminom nang ganito.
'Wag ka nang umalis. Dito na lang tayo.
Kailangan kong bumalik sa normal na buhay. At kausapin din si Rodrigo.
'Di mo pa siya kinakausap?
Pagkatapos ng seremonya, 'yon na 'yon?
Oo. Wala na kami. Hindi na kami nagsasama. Balik na sa dati ang buhay ko.
-'Di 'yon normal. -Tumahimik ka.
-'Yong may motor at Arlen. -Danny.
-Uy. -Uy.
Magkakilala kayo?
Hindi. Nagkasabay lang kami.
-Oo, kami na nga pala. -Ayos.
Gusto n'yo ba ng alak?
Kung ayos lang.
Salamat na lang.
Pasensya na sa abala,
pero gusto ko lang sabihin sa'yong aayaw na ako.
-Totoo? -Gusto ko nang umalis.
Pero papayagan lang nila ako kung makakahanap ako ng kapalit.
Ikaw na 'yon.
Bakit ka aalis?
Palagi akong binabangungot na gusto akong patayin ni Rodrigo.
Kaya, ayaw ko na.
At sige, pahingi na nga rin ako ng alak.
Sige, pero hindi siya papayag.
May isyu siya sa Maestro.
Hindi, payag ako.
Mabuti naman! Salamat!
Talaga?
Tapos na ang sa amin.
Sigurado ka ba?
Oo, sa ganitong paraan, makakaballik din kami sa normal.
Ayos.
Sandali. Sabayan natin ng paghinga.
Singhot, buga. Pababa, pataas.
-Hoy, tumigil kayo. -Hindi sila mapagsabihan, Cynth.
Tigil! Ang mahal kaya ng mga 'yan.
At tinuturuan tayo ng mahuhusay.
Salamat, Ricky.
Kailangan mong matutunang tanggapin ang kritisismo!
Dahil ganito na ang magiging buhay mo.
Hindi tayo umiiyak.
'Di tayo kagaya ng mga viola.
-Gusto mong maging gano'n? -Ayaw ko.
Mahusay ka, kaya mahigpit ako sa'yo.
Kung mabait ako sa'yo, magtaka ka na.
Simula na tayo.
Kumusta kayo?
-Maestro. -Nandito na ako.
Kumusta ka na?
Nag-aaral akong maging kaliwete.
Ayos! Parang si Jimi Hendrix.
Biro lang. Naka-rehab ako, at mukhang 'di pa ako tuluyang gagaling.
Matatagalan pa yata.
Diyos ko.
Ikinalulungkot ko.
Ako ba ang may gawa nito sa'yo?
'Wag ka nang sumagot.
Magtuturo ka ba?
Oo, magtuturo at matututo.
Ituturo ko sa mga batang ito ang pagkakaroon ng damdamin.
Nakakatuwa kayong tingnan.
Kahit 'di ko kayo kilala, mahal na mahal ko kayo!
Sobra!
Kaya...
Magsimula na tayo.
Nanlalambot ang mga kamay ko.
Ayos.
Isang buwan kang nawala! Nasaan ka?
Nagtrabaho ako, Ricky.
Galing akong Japan, sa buwan.
Sa ilalim ng dagat, at nakapatay ako ng robot gamit ang mga kamay ko.
'Wag kayong ganyan.
Tugtugin kaya namin ang simula ng 5th?
Hindi. Pakinggan nila itong kwento.
Kailangan.
Noong bata pa ako, sinabi sa akin ni Maestro Rivera na
tugtugin ko ang lahat maliban sa biyolin.
Kaya, 'di ko siya sinunod.
Kumuha ako ng biyolin at nag-ensayo maghapon
at magdamag hanggang sa magdugo
ang daliri ko, mula rito hanggang dito.
Hindi humihinto ang pagtulo ng dugo. Umaagos paganyan...
Oo, syempre nakakadiri!
Pero simbolo iyon ng sining!
Tama na, Maestro.
Kailangang mangyari 'yon...
Sa susunod, dapat may makita na akong dugo!
Alam ko na, Maestro, sa labas mo na lang ikwento 'yan.
Sige.
At dito natatapos ang pag-iikot natin.
Ang Kandinsky Gallery.
Posibleng ito ang paboritong obra ni Solomon R. Guggenheim.
Ako rin.
'Di ka na siguro hihindi.
Oo naman.
Kailan ang selebrasyon?
Mabuti naman.
Kukunin ko lang ang papeles at mamahaling alak.
Babalik ako.
Gloria! Ano'ng ginagawa mo?
Paano mo ako nahanap?
Iisa ang kalendaryo natin, naaalala mo?
Ipapaayos ko 'yon kay Sharon.
Binabati kita! Nanalo ka na! Tatanggapin ko ang alok.
Hindi ka naman mahilig dito!
Sakto lang!
Sa'yo na ang piyesa!
Wala nang natira sa akin! Maliban sa mangungumpas
na gumuguho ang mundo at isponsor na namumuhi sa nabanggit na mangungumpas.
Tama ka tungkol kay Rodrigo.
Tama ka sa lahat, panalo ka na.
Huwag kang sumuko.
Ganito talaga ito.
Titirahin kita, gaganti ka dapat. Pambihira!
Pagod na pagod na ako.
Sige, tama ka!
Dapat ngang umayaw ka na!
Pinatay mo na rin naman ang Symphony.
Huwag mo akong baligtarin.
Isa kang musikera.
-Tigilan mo ako! -Totoo 'yon!
Lahat ng batang mangungumpas at tumutugtog sa bansa, sa'yo lumalapit.
Bakit sa tingin mo ang ganda ng pagtangkilik sa akin?
Dahil 'yon sa pangmamaliit mo sa akin.
E 'di swerte mo, dahil hindi na 'yon mawawala sa sistema ko!
Akala mo bumubuo ka ng bago?
Pinapaniwala mo lang ang sarili mo.
Ang taas ng tingin mo sa sarili mo.
Wala akong pakialam sa'yo.
Maganda para sa atin ang away na 'to.
Maganda rin para sa musika.
Kaya lumaban ka.
Pwede na ba akong umuwi?
Hindi.
-Sabi ko na nga ba, e. -Hindi.
Hindi pa rin?
Kuha pa ako ng isang baso?
Kailangan nating mag-usap.
-Gano'n pa rin... -Sebastian?
Naaalala mo bang sinabi ko sa'yong pwede mo 'tong hiramin?
Sa iyo na.
At, Shawn.
Ibinigay sa akin ni Seiji Ozawa ang walnut na ito.
Huwag mong kakainin.
Huwag mong bubuksan.
Hinding-hindi.
Ayos na ang renta namin.
'Di ito para do'n.
Regalo ko lang ito sa inyo. 'Yon lang.
Ayaw ko na ng kahit ano.
Ayaw ko nang magmay-ari.
Gusto ko na lang maging anino sa harap ng orchestra.
Gano'n lang.
Ang ganda ba ng tunog?
Mahusay. Akala ko nakikinig kami ng plaka.
Napakagandang instrumento nito.
-Sigurado ka bang akin na lang? -Oo naman.
-Salamat. -Walang anuman.
-Inom tayo sa susunod. -Oo, sige.
-Sige. -Inom at marami pang iba.
-Tama. Lahat. -Lahat-lahat. Sa susunod.
Ayos.
May bisita tayo. O baka sabog lang ako.
Ipinatawag mo ako, Maestro?
Morton Norton! Oo.
Ibibigay ko ito sa'yo.
Tingnan mo.
Itong bolang ito,
katabi ko sa pagtulog simula 10 hanggang mag-13 anyos ako.
Iyo na ito.
Bakit mo ipinamimigay ang gamit mo?
Nakipaghiwalay na siya.
Ah, 'yong matabil ang dila.
-May dala akong alak. -Sige.
-Salamat. -Mag-inom tayo.
Pwedeng pahingi?
Para sa nagdurugong puso, na siyang pinakamasakit sa lahat.
Para sa hindi maunawaan.
Para sa pangungulila.
Para sa pagpapamilya.
Ayaw ko nang tumagay.
Maestro, malalampasan mo rin ang lahat ng ito.
Ikaw lang ang buhay sa koleksyon ko.
Hindi kawalan ang isang oboist sa buhay mo.
Para kay Rodrigo DeSousa?
Norton, salamat. Sebastian.
Sa alalay.
Magsasaya ba tayo mamaya? Pwede akong mag-imbita?
Tawagan ang koro.
Humanda ka. Marami akong pinlano ngayong araw.
Aabutin tayo ng gabi nito.
'Yon lang.
Ano'ng mayroon?
Ito ba ang orchestra na ipinagmamalaki mo sa akin?
Nasaan sila?
May nagsabi sa Unyon na di nagpakilala
na di tayo unyon na orkestra na may Unyon na miyembro.
Ano?
At ngayon, pinagbabantaan nila ang lahat
ng hindi makikianib sa kanila.
Lumaki akong nakikinig sa Polaria Symphony.
Naku. Sana lang wala namang naging problema sa paglaki mo.
Seryoso ba 'to? Ayaw kong sumawsaw.
Bakit ka ngumingisi?
Bakit siya ganyan?
Ah... Ang galing.
Tumatawa ka naman.
-Tawa nang tawa! -Bakit ba?
-Hindi ka ba nagagalit? -Syempre, galit ako.
Pakana ito ni Gloria.
'Yong nobya mo ang nagsumbong?
Walang duda!
Mukhang tapos na ang pagiging nobya niya.
Hindi rin naman natural ang pananatili sa isa. Nangyayari ito.
Saan pupunta si Hesby?
Ibibigay na niya ang piyesa kay Gloria.
-5, 6, 7. -'Wag mo nang taasan.
Ano ba 'yon?
Napakaganda. Salamat.
Mahusay.
-Napakaganda mo. -Salamat, Maestro.
Bakit wala ka no'ng nakaraan?
Hindi ko alam.
-Magpakilala tayo sa isa't isa. -Sige.
Tulungan mo ako, Shawn. Ipamigay na natin ang gamit.
Halika, Shawn.
-Joan Jett. Kumusta na? -Uy, Rodrigo.
Gusto ko itong ibigay sa'yo, mix tape ko.
Ako lang gumawa niyan.
Alam mo, 'yong Shostakovich mo kasama ang Berlin Phil.
Grabe 'yon.
At sobrang ganda naman ng boses mo! Nawala ako sa sarili ko.
Hala. Nadia Sirota! Mahal kita!
Magkaibigan kayo ni Sebastian?
Hindi, inimbitahan ako
ni Rodrigo para ibigay sa akin ito.
'Di ko alam bakit.
Nandito siya?
Teka, nakalimutan ko. Galit ako.
Tama na. Nagsisisi na ako.
Dapat lang.
Pero, tapos na 'yon.
Dito ka pa rin titira?
E, si Rodrigo?
Uy, Jeff Zeigler!
Nandito ka pala.
May ibibigay ako, at matagal ko na itong gustong ibigay sa'yo.
Itong lapis.
Pati na rin ang tasang ito.
Sa lola ko ito. Para sa pagbabasa ng kapalaran.
Pero hindi ito gumagana dahil...
Luma na rin 'to.
Kaya...
-Ano'ng nangyayari sa kanya? -Kasalanan mo yata.
-Ray Chen? -Ako nga.
Ayos lang ba? Kwarto ko 'to.
-Oo naman. -Salamat.
Nasabi ko na bang nagnakaw ako ng tangke?
-Hindi pa? -Hindi.
Basta, noong...
Sige lang. Paalis na ako.
Hailey, gusto kong ipakilala sa'yo si Esmeralda.
Mang-aawit siya.
-Mahusay. -Ayos, kumusta?
Upo ka muna rito, Esmeralda.
Huwag kang aalis. Babalik din ako kaagad.
Hailey. Sandali lang.
Ipinamimigay ko ang gamit ko, gusto mo nito?
Sa lola ko ito.
-Ayaw ko. -Gusto kong...
Malungkot ka ba... O galit dahil sa babae?
Hindi! Gawin mo ang gusto mo, sa kahit sino.
Wala akong pakialam.
Kung 'di mo ako kakausapin, tanggapin mo na lang 'to.
Dahil gusto kong maalala mo ako!
Sige, gusto ko lang din malaman kung ayos lang na mag-sub ako.
Oo naman, Hailey. Walang problema.
Kahit anong oras... Palagi kitang hinahanap, Hailey.
Kapag may tumutugtog,
palaging ikaw ang hinahanap ko.
Dahil ikaw lang... Hindi ko sila gusto.
Tugtog mo lang gusto ko.
Gusto ko ang tugtog mo
na parang nagpapakain ng mga inakay...
Pwede bang itigil mo na 'yang mga sinasabi mong walang kwenta?
Gaya ng, "Tumugtog nang madamdamin!"
O, "Mananalo ka. Magaling kang mangungumpas, Hailey."
Gusto mong marinig ang totoo?
Hindi ka magiging mahusay na mangungumpas.
Alam mo kung bakit?
Dahil palagi kang nakikinig sa akin.
Pati na rin kay Thomas at sa tatay mo.
Itigil mo 'yon!
Sa musika ka lang makinig! 'Yon ang sundin mo!
Tumugtog ka lang, Hailey!
Siraulo! 'Yon naman ang ginagawa ko!
Kumusta ang ensayo?
Alam mo na ang nangyari.
Hindi ko na kaya.
Ano'ng sinasabi mo?
Baka hindi lang tama ang relasyon natin ngayon.
Ano ka ba?
Lumalaban ako.
Akala ko ba ito ang gusto mo, baliw ka!
Seryoso ka ba?
Papakasalan mo ba ako?
Isa 'tong patibong, ano?
Hindi.
Gusto ko lang na makasama ka sa pagtulog
nang paulit-ulit.
Sinabi ko na sa'yong masaya na ako sa relasyon natin.
Pero narito ako para palagi kang madismaya.
Sige na, mahal.
Ayaw ko.
Tatalikuran mo na lang ang masaya nating pagsasama
dahil siraulo ako?
Hindi ako nakikipaghiwalay.
Pero hindi 'yon dahilan
para ipagpatuloy mo 'yang ugali mo, Thomas.
Hindi ko maipapangako.
Alam mo, apat na asawa na ang nagdaan sa akin, kaya...
Hindi lang ikaw ang maninibago.
E 'di ako na si Thomas V.
Tunog dugong-bughaw.
Pwede ka nang umuwi sa bahay mamayang gabi.
Pero "hindi" pa rin ang sagot ko.
5, 6, 7, 8.
Hoy! Tigil!
May nagbabalik. Nanalo ako sa pustahan, Mischa.
Ano'ng nangyayari dito?
Nandito ka pala.
Gusto ko ang mga gawa mo.
Parang, kung minsan...
Pero pwede ka bang umalis? Akin 'tong sayaw na 'to.
-Sige, salamat. -Dito ka lang.
-Hindi ba umayaw ka na? -Ano?
At nakahanap na ako ng bagong mas bagay sa kailangan ko.
Kaya, umalis ka na.
Simulan natin ulit.
Sandali lang. Ano ba, Egon?
Pakiusap. Tama ka tungkol sa lahat!
Tungol sa orchestra, sa akin, tungkol sa pagkalunod! Nalulunod ako!
Bakit ka nalulunod?
Hindi ko alam, Egon!
Kung 'di mo alam, wala akong oras sa'yo.
Huwag naman! Pakiusap! Ako si Faust!
Hindi siya! Ako!
Tama ka! Pero iba ang hanap ko.
Kaya umalis ka na.
Dito lang ako!
Bahala ka. Tara, umalis na tayo. Pasensya na.
Pasensya na talaga?
Hayop ka! a talaga?