Nasasabik akong marinig ang pagtugtog n'yo.
Pero lalo na ang mga taong pupunta
sa August Memorial Hall sa pagtatanghal!
Tama.
Ayos.
Bale...
Handa na kayo?
Tama si Gloria.
Tama ka, Cynthia.
Ikaw rin, Bob ng Unyon.
-Tama ka rin, Warren. -Tungkol saan?
Tungkol sa 5th ni Beethoven.
-Alam n'yo kung ano ang mali? -Ano?
-Ako. -Hindi.
Ako ang mali rito.
Bakit? Hindi ko alam. Pero kailangang kanselahin 'to.
Kailangan... Ewan ko.
Kung nandito si Maestro Rivera,
tiyak nahagisan na ako ng baton.
Pakihagis nga sa akin 'to, Warren. Pwede?
-Ibato mo lang sa mukha ko. -Ewan ko lang, ah.
May naisip ako, Maestro.
'Di kailangang magkansela.
Kailangan lang nating may baguhin.
Tama ka riyan.
Sige, baguhin natin ang dapat baguhin.
Hindi kailangang baguhin ang lahat.
-Naiintindhin n'yo? -Oo naman.
Pwedeng iwan n'yo ako nang 20 minuto?
-Oo naman. -Sige.
Pasensya na.
-Pakisara ang pinto. -Sige.
Ano ba naman?
Pasensya ka na.
Madali lang bang maging pusa?
Mukha kasi, e.
Samantalang ang oboe, napakahirap.
Pero, syempre, gusto ko ang raket na 'to.
Nagkaroon ka na ba nobyo?
May mga gwapo bang pusa dito sa gusali?
Umalis ka na ba rito?
Nakahuli ng daga?
O maski ipis man lang?
Bawal ang mga ipis dito, 'no?
Mga walang-hiyang may-ari.
Atin-atin lang, mahilig ka sa classical music?
Uy.
Wala akong naririnig na tugtog.
Nakipag-usap lang ako saglit.
'Di kita binabayaran para makipagdaldalan.
Mahilig si Isadore sa musika.
Mukha nga.
'Di naman siguro ako nakakaabala.
Uy, mahal. Ginamit ko ang susi, sana ayos lang sa'yo.
Kasalanan ko naman 'yon.
Kumusta, Betty at Fukumoto-san? Masaya akong makita kayo.
Ako rin, Gloria.
-Pumunta ako para... -'Wag, pakiusap.
Ang alin?
Kung ano man ang dahilan ng pulong na 'to.
Masama ba ang naiisip mo?
Hindi ba?
-Bale... -Sandali...
Teka...
Ayan. Sige.
Hindi na ako magbibigay.
'Wag naman!
Huli na, mahal.
Ganito...
Alam kong medyo...
pero ngayon lang din ang pagkakataong ito para sa Fukusoft.
Sang-ayon ako.
Pero mukhang ang pamumuno sa Symphony ang may problema.
Kung sa tingin mong mas magagawa niya nang maayos...
Ano? 'Di ko gustong patakbuhin 'to. Gusto ko lang tumugtog.
Ayaw mo ng kapangyarihan?
Kayang-kaya kong pasabugin ang bungo
ng lahat ng nanonood
sa pamamagitan lang ng pag-ihip ng hangin.
-'Yon lang ang kailangan ko. -Magaling.
Kahit sinong nasa matinong pag-iisip,
alam na hindi ikaw ang problema rito.
Siguro naman hindi n'yo tinutukoy ang mahusay na si Maestro DeSousa
dahil hindi n'yo ako mapapatinag.
Dumating ka, Rodrigo.
Uy, Egon.
Napagdesisyunan kong ikaw pa rin si Faust.
-Magaling. -'Di ba?
-Mabuti, akala ko... -Ngayon ang sayaw.
-Ngayon na? -Oo.
'Di ako pwede dahil may tugtog kami.
Magtatanghal ako.
Ah, ang mga minamahal mong tagapakinig.
Masyado nga pala silang importante.
'Wag kang ganyan, Egon.
Hindi bagay sa'yo.
Bukas na lang.
Hindi pwede. At lilipad na ako sa susunod.
Para makatrabaho ang isang rakista.
Pero wala namang manoood. Pwede kahit kailan.
Sa estatwa ni Hans Christian Andersen mamaya.
-Mamaya na. -Oo.
-Akin na 'yan. -Patay.
At tama ka, ganito nga ang ugali ko.
Mahal na mahal mo ang sarili mo, pero 'di mo alam.
Itigil mo na 'yan bago mahuli ang lahat.
3 oras.
Baka huling pagkakataon na 'to.
Nasaan po ang pinakamalapit na banyo?
Pwede ba kaming gumamit bago magtanghal?
At saka, kailangan na naming kumain,
baka lang nakalimutan.
-Ano ulit ang pangalan mo? -Esme.
Ayos ang ginagawa mo.
-Uy, Hailey, balita ko, bumalik ka na. -Oo.
Ano'ng pakiramdam?
Kakaiba.
Alam mo, naaalala ko ang unang araw mo sa orchestra.
Sobrang kabado ka.
Oo, at inalok mo ako ng gamot pampakalma.
Parang kailan lang.
Masaya akong nakabalik ka na.
Na-miss ka namin.
Na-miss din kita.
Hala.
Nakakatuwa naman kayong tingnan lahat.
Salamat!
Tingnan n'yo. Ang gaganda at ang gugwapo ninyo.
Nasaan ang bow mo?
-Nasa bag ko. -Bilis, kunin mo na.
-Pwede ko siyang... -Ayos na.
-Kumusta ang kamay mo? Ayos na? -Hindi ko pa natitingnan.
Magaling. Maging abala ka lang.
Uy, Ricky, kumusta ka naman?
Ang daming tao?
Oo. Tama ka...
-Huwag kang kakabahan. -'Di naman, basta nariyan si Bb. Cynth.
Tama ka.
Ayos.
Ligtas naman ang mga ulo natin, 'no?
Baka ang tainga, hindi.
Sa palagay ko, magiging kapana-panabik ito,
ang marinig ang mga batang tugtugin ang 5th.
Na susundan naman ng pagtatanghal ni Rodrigo ng piyesa ni Hesby.
Magaling.
Salamat sa inyo.
Ngayong gabi, magsisimula tayo sa
pinakaunang pagtatanghal sa publiko ng Maestro Rivera Youth Orchestra.
Salamat sa'yo.
Hindi ang piyesa ni Beethoven ang aming tutugtugin.
Iba. Hindi ko alam kung ano ang kalalabasan, pero...
Narito na sila. Ikinalulugod kong itanghal sa inyo
ang taong nag-ayos ng lahat ng ito.
Isa siyang napakahusay at kilalang cellist.
Napinsala ang kanyang kamay.
Pero, sa tingin ko, kung minsan, ito ang naghihilom sa atin.
Masigabong palakpakan para sa
Maestro Rivera Youth Orchestra at kay Cynthia Taylor.
Salamat, Maestro.
Kami man ay nasasabik na itanghal sa inyo sa susunod
ang Beethoven's Fifth.
Nagsimukap ang mga batang ito
at natutuwa kaming makita kayong lahat ngayong gabi.
Ang galing nila.
Oo nga.
Gusto ko lang magpasalamat sa pagpayag na tumugtog ako.
Wala 'yon. Salamat sa'yo.
Nakakatawa, no?
Kung paanong napaganda pa rin ng tunog kahit na napakasimple nito.
May kataga si Maestro Rivera.
Ano ang ibig sabihin?
"Simplehan mo lang, tanga."
Marami na yatang nagsabi no'n.
Pero, malalim, hindi ba? Gumagana naman.
Tulad ng "tumugtog nang madamdamin."
Oo naman.
-Bilis. -Sige.
-Uy. -Ano 'yon?
-Pabor naman? -Sige.
Pakibigay ito kay Bob.
-Ng Unyon? -Oo.
Sabihin mo, basahin niya ito pag-akyat.
-"Basahin." -Oo.
Pagkapasok nilang lahat.
-Bago ka pumasok? -Oo.
-Sige. -Ayos.
Ikaw sana ang papagawin ko kaso 'yong pagbigkas mo, masyadong matigas.
Paano?
Mabuti't bumalik ka na, Hailey.
Salamat. Ikaw rin.
Nakakatakot, Warren.
Hindi mo ba alam ang Freaks?
Napanood ko na 'yon.
Nasaan ang Maestro?
Ano'ng nangyayari?
Ano 'yan, Bob?
Uy.
Ayos lang ang lahat.
Si Rodrigo?
Ano'ng nangyayari?
May iniwang liham ang aming mangungumpas na si Maestro DeSousa.
Nasasaktan ako, mahal.
"Magpakilala ka, Bob ng Unyon."
Ako si Robert Szymkowski, at tumutugtog ako ng flute at piccolo.
Marunong din ako ng Jew's harp at jazz harmonica.
Pero, flute at piccolo lang ang tinutugtog ko rito.
-Basahin mo na. -Ha? Oo nga pala.
"Ang pangunahan ang New York Symphony ang pinakamasayang trabaho,
at ang patuloy pang natututong mangungumpas kagaya ko
ay hindi karapat-dapat sa posisyon."
-Lagot. -Ano'ng...
"Ngayon, oras naman ng iba."
Umakyat ka na do'n.
May sarili akong orchestra, mahal.
"Nagpadala ako ng baton."
Kunin mo na. Dali.
Sa susunod na.
Ano ba naman?
-Thomas. -Makikiraan lang.
"May nakasulat na pangalan dito."
Hindi niya yata alam kung paano isulat ang pangalan mo.
"Tinulungan ako ng taong ito na pag-aralan ang napakagandang piyesa ni Hesby Ennis."
"Napakaganda"? Siraulo.
"Hai Lai, alam kong ayaw mong ako ang mag-abot nito sa'yo,
kaya ipinadaan ko kay Bob ng Unyon..."
Kaya mo ba?
Magandang gabi.
Ngayon, itatanghal namin ang piyesa ni Hesby Ennis sa unang pagkatataon.
Susubukan kong bigyan ng hustisya.
Pero may kailangan ako bago magsimula.
Kailangan ko ng napakahusay na oboist na magagawa ito nang walang kahirap-hirap.
Narito ba si Betty Cragdale?
Alam kong nanrito ako!
Manood ka.
Para sa'yo 'to, Fugu.
Uy, Rodrigo.
Kumusta, Egon?
Bakit ka napapunta?
Naalala ko ang unang beses na nagtanghal ako, kasama ang tunay na orchestra.
Iyon ang Oaxaca, isang patimpalak.
8 taong gulang lang ako.
Sobrang kabado ako, kaya...
Hindi naging maganda.
Galit na galit si Maestro Rivera at isang linggo niya akong hindi kinausap.
Gano'n talaga 'yon. Matigas.
'Yon ang paraan niya ng pagmamahal.
Pagdating ng pangalawang pagkakataon, naiayos ko na.
Sa tingin ko, ang araw na ito ay para sa pangalawang pagkakataon.
Maraming salamat.
Kailangan ko 'yan.
Ayusin mo 'to.
Nasaan ang mananayaw?
Wala. Hindi mo sila kailangan. Kasama lang sila sa ensayo.
Tayong dalawa lang?
Hindi, ikaw lang. Wala ka nang kailangan.
Kailangan ko ng kasama, Egon. Sanay akong nakikipagtrabaho.
Gaya ng mga kompositor, buhay man o patay, o ng orchestra,
o kaya, manonood.
Mawawala ako.
E 'di, mawala ka lang.
"Mawala."
Siraulo ka talaga!
Sino'ng kausap mo?
Matagal na kaibigan.
Asa ka naman.
Masaya akong makita ka.
Ang ganda ng kolorete sa pisngi mo.
Ano'ng ginagawa mo?
Papanoorin kung paano mo sisirain ang karera mo.
Mukhang nagagawa mo naman.
Kaya nga...
Sige, Egon, mukhang handa na ako.
-Talaga? -May kasama na akong wala.
Simulan na natin ang palabas.
Ano ang tugtog?
-Ikaw ang bahala. Kahit ano. -Sige, alam ko na.
-Tuklasim mo ang sarili mo. -Ayos.
-Manonood ka ba? -Hindi. Aalis na ako.
Ikaw na ang bahala sa sarili mo.
Ang galing mo, Rutledge. Mahal kita.
Nakakatakot ka na. Natatakot ang sanggol sa'yo.
Mahal kita, baby.
Nagawa nila. Mahusay.
Muntik na akong atakihin.
Ang galing mo, Hailey! Nagawa mo!
-Ayos! -Baliw ka talaga.
'Di ba sabi ko sa'yo magaling siya? Tama ako, 'di ba?
Sabi ko na sa'yo, e.
Napakahusay mo, Hailey!
Uy, Gloria Windsor. Bakit?
Tanggal ka na.
Ayos lang.
Ayos lang, Gloria.
Magiging ayos din ito.
Ang galing niya, 'di ba?
Napakahusay.
'Di ko nakita pero dama ko, sa malayo.
Oo. Napakaganda niya.
Ayos lang 'yon, Gloria.
"Ang oboist na si Hailey
Rutledge, na lumahok sa patimpalak sa Japan,
ay sumabak sa entablado bilang kapalit ni Maestro DeSousa.
Bagama't masyadong madamdamin,
bagay na bagay ang pagtatanghal ni Rutledge
sa emosyon ng piyesa."
"Bagay."
-Maganda 'yon, tama? -Oo naman.
Nakita mo na 'to?
Tama ako, 'di ba?
'Di ba sabi ko sa'yo magaling siya?
Sabi ko na sa'yo, e.
Napakahusay mo, Hailey!
Tumutugtog ka nang may damdamin!
Mahusay!
Umiyak ka lang.
Ilabas mo 'yan.
Kung hindi, ano pa ang iiyakan mo?
Kailangan talagang gawin mong drama?
Oo.
Ikaw ba 'yong batang nagmura sa akin?
Hindi, si Karl 'yon. Ang pangalawa kong anak.
Pasaway talaga 'yon.
Kaya hindi ko natapos ang Requiem.
Talaga?
-Bakit? -Matatapos ko na dapat.
Kaso, pumasok siya, at sinadyang tabigin ang tinta kaya tumapon sa papel.
Inulit ko tuloy.
Grabe!
Akala ko dahil nalulunod ka
sa maraming bagay sa buhay.
"Maraming bagay sa buhay"?
Ang mga buhay lang ang takot mamatay.
Bago ko makalimutan, may pinapasabi sa'yo si Maestro Rivera...
Nakakausap mo siya?
Sige, ano raw?
Oo, ang sabi niya,
"Kumilos ka, tamad."
Oo naman. Kikilos ako.
Pero ano'ng gagawin ko?
Seryoso. Ano nang gagawin ko? asabi sa'yo si Maestro Rivera...