N.O.C. - NIEOFICJALNY TAJNY AGENT
CZŁONEK WYWIADU DZIAŁAJĄCY POD PRZYBRANĄ TOŻSAMOŚCIĄ
W SEKTORACH PRYWATNYCH (RAFINERIE, FIRMY BUDOWLANE ITP.)
PRZY OGRANICZONEJ OCHRONIE RZĄDOWEJ.
MILWAUKEE, 2012 ROK ROZMOWA KWALIFIKACYJNA
Końcówki do spawania kielichowego.
Na zewnętrznej powierzchni.
Nie lubię ich w środku.
A co lubisz w środku?
Galliard 50,
przez rozszerzalność cieplną stopów niklu.
Ilu spawów pachwinowych byś użył?
Dwóch.
Dwustu?
Tak.
Oczywiście, przepraszam.
John, omówmy teraz scenariusz,
w którym zatrudniono cię do zaślepek.
Kwadranty popękały,
wypływa sto pięćdziesiąt tysięcy litrów.
Co powiesz inżynierowi?
Będzie musiał zacisnąć węzły Bakera
przy każdym większym zagięciu poza pierwszym... ostatnim.
Mam nadzieję, że ich nie zaciśnie,
bo otworzy wtedy newralgiczny punkt więzara
i pękną wszystkie gwinty w szeregu.
Spróbujmy jeszcze raz.
Nie wiem. Świetne rekomendacje.
Miał dobre CV, ale wolę tego małego Azjatę.
Ten facet jest dziwny.
I spóźnił się dziesięć minut.
Stephen Tchoo był punktualny.
Ten Stephen Tchoo.
Miałeś właśnie rozmowę na stanowisko inżyniera?
Tak, ty też?
-I jak poszła? -Świetnie, a twoja?
W porządku.
Mogło być lepiej. Poległem na podstawowych rzeczach.
Zdarza się. Nie zadręczaj się.
Przyjmiesz tę pracę?
Jak myślisz?
Mam kilka innych ofert.
Ale tu są niezłe możliwości.
Jestem podekscytowany.
Gratulacje.
Jutro też jest dzień!
PATRIOTA
Katastrofa śmigłowca w Iranie
drastycznie wpłynie na wiosenne wybory.
Faworyt, Fashid Hamid, i trzech innych zginęli dziś rano w Heracie,
zostawiając miejsce dla dwóch kandydatów...
DZIEWIĘĆ DNI WCZEŚNIEJ
...którzy nie mieli szans.
Mógłbyś zmienić plany na weekend?
Coś się stało i chcę, żebyś przyjechał.
Pan Hamid o umiarkowanych poglądach był typowany na zwycięzcę.
Moje stanowiska polityczne
WASZYNGTON
to istota mej wiary.
Moja wiara jest niezmienna.
Jeśli coś się ruszy, ludzie do mnie przyjdą.
Chciałbym wysłać kogoś, by przyjrzeć się tym wyborom.
Kogo?
Mamy kilku ludzi, którzy zajmowali się Iranem,
w ważnych chwilach.
Jeden pod przykrywką inżyniera.
Musi tam pojechać nieoficjalnie.
Jedno mnie martwi.
Co takiego?
To mój syn. Ciężka sprawa.
W jakim sensie?
Na przykład w takim,
że nagrywa muzykę folkową pod pseudonimem,
bo to ponoć pomaga mu wyrażać uczucia. To tak na początek.
Poważnie?
Piosenki są całkiem niezłe.
Jestem jego tatą, więc mogę być nieobiektywny.
Są dobre, ale stają się coraz bardziej szczere.
To dobre dla piosenkarzy folkowych,
ale złe, jeśli ktoś pracuje w wywiadzie.
Ale to zadanie dla niego, jest najlepszy.
Tylko...
Jest inny niż reszta.
Miał ciężki rok. Martwię się o niego.
Są blisko?
Czego?
Testów atomowych?
Bliżej niż dalej.
Jak się uprą, zrobią to tej zimy.
W czerwcu 2011 roku
Stany Zjednoczone dowiedziały się,
Że prezydent Iranu, Mahmud Ahmadineżad
Bawi się nowymi wirówkami
Egipski fizyk Mohamed Yahya el-Mashad
Został zatrudniony do produkcji Katalizowanego uranu
Miałem zastrzelić Mashada Gdy on był na wakacjach
Przeszkodzić Iranowi w uruchomieniu
Broni jądrowej krótkiego zasięgu W celu zniszczenia Izraela
Dostałem złe informacje
Zastrzeliłem starą męską pokojówkę
On tylko ścielił łóżko fizyka
Moja grupa ewakuacyjna Zaparkowała na złej ulicy
Byłem aresztowany Przez policję króla
Dostałem solidną dawkę tortur
Która miała wymazać moją tożsamość
Mam niestabilną psychikę
Rozmowa z moją żoną
To byłoby coś miłego
Nie możesz od razu wrócić do USA
Gdy zabiłeś dla nich człowieka
Jakiś geniusz umieścił mnie w Amsterdamie
A tu tylko palę zioło I patrzę na ptaki
Myślę, czemu w innych krajach Nie ma męskich pokojówek
Tego się nie spotyka
Nie spotyka
Nie wolno tu przebywać.
Mam wieści.
WASZYNGTON
Możesz otworzyć okno?
Dzięki.
Gotowy na kemping?
-Tak! -Ja też byłem.
Ale nie damy rady.
Przepraszam.
Coś mi wypadło.
Twoja mama wyjechała,
a ty i ja mieliśmy...
spędzić razem kilka dni,
ale odwiozę cię do babci. Dobrze?
Hej, czy ty...
rozrzucasz tu okruchy?
Nie.
To dobrze.
Nie krusz.
Wszystko w porządku.
Przepraszam, że nachodzę cię w pracy,
ale to ważne.
-Z Johnem wszystko w porządku? -Tak.
Alice, wiem, że John miał być w domu pod koniec miesiąca.
Znowu go gdzieś wysyłasz?
Nie wróci do domu?
Wróci do domu
na dzień czy dwa,
ale potem wraca do pracy.
Wszystko z nim dobrze?
Ma to związek z poprzednią pracą.
Wiem, że chciałaś, żeby wrócił do domu,
i wiem, że mieliście...
Zeszły rok był dla was ciężki.
Powinienem częściej przyjeżdżać.
Powinniśmy częściej wychodzić na piwo.
To zaproś mnie za tydzień.
Mogę coś dla was zrobić?
Potrzebujemy kilku dni wolnego.
Może jakaś mała wycieczka?
Nie wiem. Czy to może być takie proste?
Byłem żonaty 42 lata i tak, to jest proste.
Ale nie będzie tak od razu.
Opiekuj się nim.
Taki mam zamiar.
Kręcisz?
Wiesz, ile zasad łamiesz?
Po pierwsze, nie rób chojrackich...
Nagrywaj!
Po drugie, nie wygłupiaj się z kamerą taty.
Trzymaj się!
Zejdź z niego!
Zejdź z niego natychmiast!
Idziemy!
W porządku?
To powalone. Już po mnie.
-Powiemy, że babunia to zrobiła. -Babcia?
Dzięki, że przyjechałeś.
Nie ma za co.
Brakuje ci czegoś?
Tak. Spotkań kolegów z Beltway,
kempingów.
To projekt, w którym wspieram takiego chłopaka.
Tak, Eddie, wiem.
To adres Johna.
Znajdź go. Powiedz, że go potrzebuję.
Niech wróci do domu.
Martwię się o niego. Długo go nie ma.
Jasne, sprowadzę go do domu.
Jeszcze jedno.
Tak się zastanawiam,
czasem o tym myślę.
Gdy ty i John byliście młodsi,
zawsze się zastanawiałem.
Czy moja 92-letnia matka
naprawdę wyjęła z pokrowca
i doszczętnie zniszczyła
-moją kamerę Sony VX3? -Tak.
Ty i John nie wygłupialiście się z nią,
-robiąc coś głupiego? -Nie.
Babunia to zrobiła. Miała krzepę.
Sprowadź brata do domu.
Zajmij się nim, jeśli trzeba.
Zrobi się.
Hej, bracie,
może pójdziemy na spacer?
Była ich nianią.
Lubili ją?
Na początku nie.
Ale dość szybko
przekonali się, że umie robić śmieszne i ciekawe rzeczy.
Jakie?
Umiała latać na parasolce.
Mieszkali w Londynie,
to bardzo duże miasto w Anglii.
Skoczył z cholernego dachu na cholernej parasolce!
Złamał stopę!
Obie cholerne stopy!
I kostki! Miał jechać na kemping!
Z tobą!
Zostawiłeś go u babci?
Nie wierzę, że jesteś kongresmenem.
-To straszne. -Już dobrze.
-Wróć tu. -Dobrze, przyjadę.
Mam w dupie, gdzie jesteś!
Powiedziałem, że przyjadę, Carol. Niedługo będę.
Muszę jechać.
Mały złamał obie stopy i kostki.
To była jego mama.
Tata chce cię dziś widzieć w domu.
Wszystko wiesz.
Nie wiem.
Czego nie wiesz?
Dziś mam zawody.
Masz zawody. Przepraszam.
W czym?
W jeździe na byku.
Tak sobie dorabiam.
Zbieram na wycieczkę rowerową, taką długą.
Z jakiegoś powodu to hit, te mechaniczne byki.
Nagroda to pięć tysięcy dolarów.
Słuchaj, bracie...
tym razem będzie inaczej.
Musisz przenieść torbę z kasą z punktu A do punktu B i upewnić się,
że kasa zostanie dobrze rozdysponowana.
I tyle.
Nigdy nie jest tak łatwo.
Zawsze coś się pieprzy.
Tata cię potrzebuje.
Prosta sprawa.
Wolałbym zostać tutaj,
przejechać się na byku, zgarnąć kasę,
a potem zabrać Alice na wycieczkę rowerową po Hiszpanii.
Poobserwować hiszpańskie ptaki.
Hiszpańskie ptaki.
Jesteś dziwny.
Cantar Walley to terrorysta.
Może być kolejnym prezydentem Iranu.
Tata by cię nie wzywał, gdyby cię nie potrzebował.
Ta jazda na byku dzisiaj
to finał, więc...
Kolejna szansa za pół roku.
Więc nie wiem, może wrócę...
jeśli dziś przegram.
Kto jest twoim rywalem?
To dość wielokulturowe miasto.
Z jakimiś typami skądś tam.
Czy ktoś z nich jest z Teksasu tak jak ty?
Nie.
Więc zazwyczaj wygrywasz.
Tak.
O której się zaczyna?
Są tam jakieś gorące Europejki?
Może uda mi się wpaść przed lotem.
Pochodzący z Wielkiej Brytanii, Tony Strickland!
Jesteś do bani.
Pochodzący ze Stanów Zjednoczonych,
ze stanu Teksas, John...
Jakiś John!
-Przepraszam. -John.
Powinienem...
Powinienem zadzwonić albo...
Boże, to...
Nie mogę...
Jesteś taka piękna.
Nie jest świetnie,
-w sensie ten podkład... -Tak.
Trochę zbyt dziarski.
Postaram się coś na to poradzić.
Dobrze, kochanie.
Nie mogę się skupić na byciu sexy.
-To nie jest seksowne. -Nie.
Ale nie ty.
Ty jesteś seksowny, ale nie ta pieprzona muzyczka.
Zaparkował tuż pod oknem.
Cholera.
Co robicie?
Minęły trzy miesiące.
Więc...
Spróbuję coś na to poradzić.
Hej, John... O Boże!
Przepraszam! Drzwi były otwarte! Nic nie widziałem.
Poczekam na dole.
Nic nie widziałem.
No może troszkę.
RAPORT WYWIADOWCZY
Raport pokazuje, że brakuje mu jednego. Broni krótkiego zasięgu.
Iranowi zostały trzy miesiące.
Ich program jest uśpiony,
a ten koleś chce, by tak zostało.
Ten tego nie chce. Chce go uruchomić.
To pewnie jego syn.
Dobrze. Zrób nim 360.
Spróbujemy kupić te wybory dla tego drugiego.
Wydamy dużo pieniędzy w całym Iranie,
we wszystkich prowincjach.
Mamy do tego człowieka. Musimy mu dać pieniądze,
a jesienią pojechać do Iranu,
by upewnić się, że trafiły tam, gdzie trzeba.
Jak?
NOC.
Myślałem, że patrzysz.
Wyglądałeś, jakbyś patrzył.
McMillan zaopatruje branżą naftową.
Ten projekt rozegra się w dwóch miejscach, w Iranie i Luksemburgu.
Zrobimy z nimi transakcje w Luksemburgu,
bo ich kasa jest bezużyteczna,
a nasi Irańczycy nie korzystają ze swoich banków.
McMillan działa w dwie strony.
Słyszysz, co mówię?
Słyszę.
Pieniądze, Luksemburg, Iran.
Kupić wybory.
W zasadzie to tyle.
Luksemburg to jedyny kraj w Europie, który robi interesy z Iranem,
więc pieniądze przechodzą przez nich.
McMillan jeździ w oba miejsca, więc to twój cel.
W środę masz rozmowę w Milwaukee.
Ten fizyk chce dziesięć milionów.
Trudno mu zapłacić przez sankcje.
Jeśli Walley wygra, znajdą sposób, by mu zapłacić.
Gdy tylko będą na jego koncie,
zrobi to, co trzeba, i będą działać.
W porządku?
Tak.
To dobrze.
Miło cię widzieć.
Gdybym cię potrzebował
Przyszłabyś do mnie?
Przyszłabyś do mnie
By ulżyć mi w bólu?
Gdybyś mnie potrzebowała
Przyszedłbym do ciebie
Przepłynąłbym morze, by ulżyć ci w bólu
Gdy noc jest samotna
Gdy rodzi się ranek
Rodzi się ranek
Przy świetle miłości
Przegapisz wschód słońca
Jeśli zamkniesz oczy
DZIEŃ ROZMOWY KWALIFIKACYJNEJ
To złamie mi serce
A gdybym cię potrzebował
Przyszłabyś do mnie?
Przyszłabyś do mnie
By ulżyć mi w bólu?
Gdybyś mnie potrzebowała
Przyszedłbym...
Coś jeszcze?
Tak.
-Jak rozmowa? -Dobrze.
-To dobrze. -Dzięki.
Musisz tylko
wypełnić ten formularz W9.
To Jack Birdbath.
Był policjantem, ale strzelił
dziecku w plecy.
Więc...
Jest skończony.
I zrób to.
Na górze jest męska toaleta.
Jestem John... Lakeman.
Miałem rozmowę na inżyniera procesu.
Świetnie. Dennis McClaren, kierownik.
Super.
Możemy o czymś porozmawiać?
Słuchaj, mam problem. Możesz przez chwilę nie sikać?
-Czego mam nie robić? -Nie sikaj.
Jestem John, ale nie Lakeman.
Przyszedłem na rozmowę o pracę,
ale jestem też agentem wywiadu.
Nie sikaj, proszę. Sikasz?
Nie.
Potrzebuję tej pracy,
bo muszę pracować w uznanej firmie za granicą,
by dotrzeć tam, gdzie Amerykanów nie powinno być.
Bez śladów.
Luksemburg.
-Iran. -Działamy tam.
Wiem, dlatego tu jestem.
Muszę przekazać kasę w Luksemburgu, a potem być w Iranie.
Słyszę, jak sikasz.
Przepraszam. Już wcześniej zacząłem i ciężko mi przestać.
Gdybyś mógł...
Mów szybko i zwięźle.
Muszę nadzorować dystrybucję twardej waluty w Iranie,
żeby nie rozpierdolili Izraela, tak w skrócie.
McMillan to jedyna firma, która deponuje tam gdzie oni,
która pracuje na terenie Iranu.
Nie przejdę tego badania moczu,
więc musisz mi pomóc.
Nie tylko mnie.
Chodzi o kraj.
O Amerykę.
Ameryka potrzebuje mojego moczu?
Wiem, że to dziwne,
ale...
Czy nasikasz do kubeczka
i nikomu o tym nie powiesz?
Dobra, może ty go potrzymaj.
Upuściłem moją pałkę.
Jak srałem.
Do zobaczenia.
Masz spotkanie z Timem Peetnamem.
Przewodniczy komisji spraw zagranicznych.
Terroryzm, broń jądrowa, handel.
Poprosi o ciebie.
O to go prosiłem.
Musisz być blisko Johna, gdy będzie w Iranie
i Luksemburgu. Przynajmniej póki co.
Możesz jeździć tam i z powrotem
z tą komisją, jako attaché.
Attaché?
Wiesz, że ja i twój ojciec spotkaliśmy się w kongresie.
Cieszyłem się, że chcesz zająć jego miejsce.
To był zaszczyt.
Chciałbym cię zaprosić do podkomisji.
Mam nadzieję,
że jako attaché zajmiesz się bronią jądrową.
Z przyjemnością.
Chcę coś zmienić w tej kwestii
jako attaché.
Służyłem w wojsku z twoim ojcem. W piechocie.
-Dlatego... -Dostanę odznakę?
Co takiego?
Dostanę odznakę attaché?
Nie wiem, czy takie mamy.
Rozumiem.
A jeśli sam ją zrobię?
Byłoby to dziwne, ale chyba możesz.
Nie wiem.
Wiesz, skąd odlatujemy?
Wiesz, że 500 euro to ulubiona waluta półświatka?
Chcesz mnie zwodzić?
Zadałem ci pytanie.
Zapytałem, skąd odlatujemy.
Odlatujesz z terminala 6B,
to terminal korporacyjny.
Prywatny?
Brak kontroli. Wsiadasz i lecisz.
Jesteś pewien?
Bo jeśli muszę ją odprawić...
Wyrywkowo sprawdzają torby podczas przesiadek,
więc ktoś może ją tam sprawdzić,
nawet jeśli ją odprawię.
Tak się może stać, jeśli nie będę jej miał przy sobie,
a jest w niej dużo pieniędzy.
Zabierzesz ją ze sobą do samolotu.
Nie będziesz miał problemów.
Od trzech lat obserwujemy ten terminal.
Lecisz prywatnym samolotem.
Ojciec kazał ci przekazać, żebyś o nią dbał.
Nie możemy wysłać więcej toreb. To nie lata 80.
Torba ma dotrzeć na miejsce.
Jakieś wieści o tym Azjacie?
Spotkam się z nim w imieniu McMillana.
Doznał urazu głowy.
Ma problemy z mówieniem.
I stracił poczucie humoru.
Poza tym wygląda całkiem normalnie.
Ale nie jest normalny.
Nie. Wpadł pod pieprzoną ciężarówkę.
Mówi jak sześciolatek.
-Ale walczy. -Powinien rozejrzeć się w obie strony.
Leslie, lecimy Deltą?
-Nie, United. -Cholera.
Co?
Rozmawialiśmy o tym.
Mówiłem, że mamy latać Deltą, gdy to możliwe.
Mają ładniejsze stewardessy.
Nie wylatujemy z terminala prywatnego?
Nie.
Latamy prywatnym, jeśli jest dużo przesiadek.
Taka jest polityka firmy.
Bez przesiadek latamy komercyjnie.
A co, Lakeman, za niskie progi?
Nie ma problemu.
Idź, ja poczekam.
Nadam tę torbę na bagaż.
Jest trochę ciężka.
Znajdę was.
Edgar, trzeba było iść na księdza,
bo nigdy nie znajdziesz kobiety.
LUKSEMBURG
Jedyne nazwisko, które pasuje do pierwszych cyfr rejestracji
to E. Barros, Edgar Barros.
Masz długopis?
Czy pod tym adresem jest alarm?
To nie przestępca, więc pewnie nie.
Pewnie nie będzie miał alarmu. Drzwi mogą być otwarte.
Ma pięciu braci.
Nie potrzebuję życiorysu, tylko adresu.
Wszyscy mieszkają pod tym adresem.
Powinieneś wiedzieć, że w domu może być sześciu facetów.
Są z Brazylii. W Luksemburgu to główna siła robocza.
Dasz mi adres?
Wielu Brazylijczyków zna jiujitsu. Nie jest to tylko ciekawostka.
Odwalam za ciebie rekonesans.
77 de Champlain. To adres.
-Hej, John. -Poczekaj.
77 de Champlain.
Powiedziałem, żebyś poczekał.
Myślałem, że kazałeś mi wejść.
Ładny pokój.
Ja mieszkam obok, pokój 3203.
Co słychać?
Niewiele.
Super.
Czytałem bzdury o rurach.
O co chodzi? Co ty...
Robisz coś fajnego?
Jakiego?
No te fajne wywiadowcze...
...rzeczy? Bo mogę pomóc.
Byłem w korpusie rezerwy.
Chciałem, żebyś to wiedział.
Ja tylko sprawdzam numerki.
To jak księgowość.
Wiem, że nie widać, bo muszę chodzić w garniturze,
ale jestem napakowany.
Mogę się przydać.
I tyle.
Żebyś wiedział, że nie ściemniam.
Wiem, że trochę późno pytam, ale masz jakieś Japonki?
Super. Żeby poszły ze mną na kolację.
Super. I może, żeby biczowały moje nogi?
Dennis.
Hej, John.
Idę na spacer,
żeby pozbierać myśli przed wieczornym spotkaniem.
Odpuść. Zrobiłeś swoje.
Nasikałem do kubeczka.
Dobra robota, kolego.
Naprawdę mi pomogłeś,
ale teraz mnie wkurwiasz.
Lubię cię, ale spadaj.
Naprawdę cię lubię, idź już sobie.
Mam dwójkę dzieci. Są w porządku.
Ale moja żona i moja praca...
Daj spokój. I tyle.
To ma być moje życie? Rury?
Zleć mi jakąś misję.
Misję?
Jeśli będziesz za mną szedł, dźgnę cię w udo.
Mogę ci się bardzo przydać...
Nie idź do szpitala.
Kurwa!
Co?
Dźgnąłeś mnie w cholerne... Zabraniasz mi jechać do szpitala?
Co mam robić?
Jesteś palantem. Kurwa!
Nie ruszaj się. To moja torba.
Zabieram ją,
i tyle.
Mogę czekać tylko 20 minut.
Dziękuję, Maurice.
Bardzo mi przykro.
Jest nowy.
Nie wiem, gdzie jest. Mówiliśmy 21.30.
Coś się stało.
Nie mogę się stąd ruszyć.
Dobra. Zostań tam.
Wyślemy kogoś. Podaj mi adres.
John?
Tak, cześć.
Wszystko w porządku?
Tak, nic mi nie jest.
Jestem daleko.
A brzmisz, jakbyś była blisko.
Włączasz alarm na noc?
Czy włączam alarm na noc?
Jak przyszedłem w poniedziałek rano, był wyłączony.
Nie lubię alarmów.
Przerażają mnie. Są głośnie i...
Takie mają być.
Dlatego dzwonisz? Przez alarm?
Tak, to ważne.
Obiecaj mi.
Dobrze.
Obiecaj mi.
Dobrze, obiecuję.
-Pomyślę, żeby włączyć... -Włącz go.
Dobrze, muszę kończyć.
Alarm. Pa.
Dobry wieczór.
Może mi panowie pomogą.
-Co się stało? -Jestem attaché.
To moja odznaka attaché.
Przed chwilą ktoś... popaprana akcja.
Ktoś na mnie wpadł i zabrał mi teczkę
z moimi rzeczami attaché, jakąś ulicę dalej.
Jako attaché potrzebuję tych rzeczy.
-Na ulicy Bonnevole? -Tak.
-Dobrze. -Dwie minuty temu.
Złapcie ich.
Dziękuję.
Tu jest czysta koszula.
Jezu.
Nie masz garnituru?
Spóźniłeś się 40 minut.
-Stało się coś... -Miałeś dzisiaj przejrzeć
całe zlecenie załadunkowe.
Z Denonem.
Będzie wysłane jutro, na litość boską.
Powiem szczerze, że masz kiepski start.
-To się nie powtórzy. -Nie tak pracujemy w McMillanie.
Dzięki, że mogę być na tym wieczorze talentów.
Chyba to jest napisane na plakacie.
Jakieś życzenia?
Dobra, zagram coś,
nad czym dzisiaj pracowałem... w głowie.
Brazylijczycy to siła robocza W Luksemburgu
Robią za kucharzy albo na lotnisku
I są tacy biedni Mieszkają w szóstkę na kupie
Tak słyszałem
Nie powinieneś mieć im tego za złe
Gdyby jakieś pieniądze się pojawiły
Przyjechałby z nimi
Na małym europejskim skuterze
Ty byś tak nie zrobił?
Nie chciałbyś go za to zamordować
Gdybyś miał jakieś okoliczności łagodzące
Które by to jakoś usprawiedliwiały
Gdybyś nie pracował tam Gdzie inny myślą, że harujesz
Jak w firmie z rurami albo czymś podobnym
A tak naprawdę pracujesz dla...
Dziękuję.
Dobranoc.
Jest ekstra.
Każą nam je cały czas nosić.
West Noble 990.
Kiedy jechałem do Milwaukee na rozmowę,
raport mówił, że biuro jest przy West Noble 990.
A jest przy East Noble.
Mój samochód nie przyjechał.
Musiałem biec, spóźniłem się.
Prawie straciłem pracę,
i wszystko coraz bardziej się jebie.
Wiem, że nie idzie ci świetnie,
ale będzie dobrze.
Jestem tutaj.
Zawsze tu będę.
To twoja odznaka.
Dziękuję.
Liczba zabójstw w Luksemburgu:
Detektyw Agathe Albans. Wydział zabójstw.
Karl, chcę dostać nazwiska osób, które dziś lub jutro
kupią prenumeratę gazety luksemburskiej.
Panie Lakeman,
ktoś zostawił dla pana wiadomość.
To po portugalsku.
Jest napisane: „Cena za niezabicie cię, Lakeman,
„albo niedoniesienie policji,
„to ta torba. Bracia Barros”.
Transfer torby za 20 minut.
Tylko po angielsku.
Bo lecę do Ameryki.
Jakiej Ameryki?
Do innego kraju.
Jak Luksemburg?
Ameryka może schować sobie Luksemburg w kieszeni.
Zgubiłby się w jej torebce.
Po co jedziesz?
Do pracy.
Co robisz w pracy?
Czasami, gdy pieczemy ciastka,
zabierasz jedno twojej siostrze,
gdy myślisz, że nie patrzy.
-Złości się wtedy. -Oui, jest zła.
Bo to nie jest miłe.
Czasami jakaś osoba
zabierze innej osobie życie.
Całe życie?
Tak.
Zabierze jej całe życie.
Więc lecę do Ameryki,
do Milwaukee,
by dowiedzieć się, kto zabrał komuś życie.
Mogę to od ciebie zabrać.
Dziękuję.
Dziękuję. Duchowny jest ci wdzięczny.
Jutro opuść hotel.
Przekażesz torbę el-Mashadowi dziewiętnastego.
WASZYNGTON
Będę cię o wiele prosił
w tym roku, Edwardzie.
Tak, tato...
Chodzi o Johna?
Tak.
Więc nie ma sprawy.
Dlaczego?
Bo to rodzina.
Dlatego nie ma sprawy. To rodzina.
Dla rodziny zrobisz wszystko?
Tak.
Mogę na to liczyć?
Tak, śmiało.
Licz na to.
Słowo "rodzina" wiele dla mnie znaczy.
Bo cała reszta...
to pierdoły.
Czasami twoja mama mówi do mnie tak...
Nie wiem...
Jakbym był twoim tatą,
dużo na mnie krzyczy,
tak dużo, że byłoby dziwne, gdybyśmy byli tylko kolegami z Beltway.
Pomyślałem, że to...
może być to dla ciebie niejasne.
Chcesz posłuchać bajki,
która może to wyjaśni?
Super.
Dawno, dawno temu...
był sobie kongresmen, który lubił tańczyć.
Możemy go nazwać...
Ricky Luzak.
Ricky Luzak pojechał na tańce do Waszyngtonu
i spotkał...
tę kobietę. Nazwiemy ją...
Możemy ją nazwać twoją mamą.
Twoja mama świetnie tańczyła
i robiła rzeczy, których Ricky Luzak się nie spodziewał,
na przykład...
jak to jest się śmiać.
I mieć dziecko.
Ale Ricky Luzak jest kongresmenem
i pracuje z bandą kretynów,
którzy mieszkają w kurzej dupie zwanej Bridgerose, w Teksasie,
i nie lubią chłopaków takich, jak Ricky Luzak,
który ma dziecko, ale nie ma żony,
więc nawet gdyby był twoim tatą, nie mógłby tego nikomu powiedzieć.
Ale Ricky Luzak kocha cię...
i to bardzo, kolego.
Tom, koleś, któremu dałem torbę, nie wykonuje planu.
I Tom, słuchaj...
jest podejrzenie, że ma to związek z fizykiem, którego rekrutują.
Tom, chyba nas oszukali.
Chyba oddaliśmy torbę Duchownemu.
Chcę tylko zapytać. Coś się działo w Luksemburgu?
Czytałem wczoraj gazetę.
Ktoś został zamordowany.
Gazetę Luksemburską?
Tak. Wort.
Musiałeś coś wykupić, żeby to czytać?
Musiałeś za to zapłacić?
Pół artykułu jest za darmo, za resztę płacę miesięcznie.
Byłem wtedy w szpitalu. Dlatego o tym mówię.
Przepraszam. Pojechałem.
Rana była za blisko fiuta.
Myślałem, że zahaczyłeś o jądro, więc spanikowałem.
Pojechałem. Wiem, że zabroniłeś,
ale nie wiedziałem, że dźgniesz tego Brazylijczyka.
Dziś rano dzwonił detektyw z Luksemburga.
Ta babka. Bo oberwałem tego samego wieczoru, co on.
Porozmawiamy o tym jutro.
Dobrze.
Leslie, chcę przeprosić.
Za spotkanie z Denonem w Luksemburgu.
Wiem, że jedziemy za tydzień.
Daję słowo, że zrobię na Denonie lepsze wrażenie.
Nie wiem, czy zabierzemy cię do Luksemburga.
Zastanawiam się, czy będziesz członkiem delegacji.
Zobaczymy.
Może zostań tutaj i zajmij się swoimi rurami.
Cześć. Pamiętasz mnie?
Jestem Stephen.
Zwolnij, Stephen.
Spotkaliśmy się kiedyś.
Co tu robisz?
McMillan chce, żebym popracował nad twoimi płytkami procesowymi,
bo są do bani.
Brawo!
Jesteś inżynierem procesu?
Nie pamiętam wiele z naszej rozmowy.
Miałem wypadek.
Stephen z czasem odzyska pamięć,
jeśli będzie robił ćwiczenia i skończy terapię.
Do zobaczenia.
Na razie.
MAM GŁUPIE NAZWISKO, ALE NIE JESTEM GŁUPI - JACK BIRDBATH
-Halo? -Nie tego oczekiwaliśmy.
-Nie bardzo. -Nasz człowiek z torbą przepadł.
Nigdy nie doleciał do Iranu. Chyba nie wyjechał z Luksemburga.
El-Mashad, fizyk, który czeka na dziesięć milionów euro,
właśnie kupił bilet do Luksemburga.
Duchowny chyba za tym stoi. Oszukał nas.
El-Mashad i torba nie mogą się spotkać.
Wracamy za tydzień.
-Będę tam. -Do widzenia, synu.
Jeszcze jedno.
Ciągle zajmujesz moje pieprzone miejsce parkingowe!
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Grzegorz Niksiński uro,