PAG-EESPIYANG GINAGAWA GAMIT ANG ISANG HINIHINALANG
MULA SA PRIBADONG SEKTOR (OIL COMPANY, CONSTRUCTION FIRM, ATBP.)
NANG HINDI GANAP NA NASASAKLAWAN NG PAMAHALAAN.
2012 MILWAUKEE ARAW NG PANAYAM
Gamit ang isang uri ng tubo.
Sa labas na bahagi.
'Pag sa loob, hindi.
Ano naman sa loob?
Dell-yard fifties,
magandang materyal kahit nasa mainit.
John, tingin mo, ilang bakal ang kailangan diyan?
Para sa akin, dalawa.
Dalawang daan?
Ah, oo.
Oo, 200 nga. Pasensya na.
John, ano'ng gagawin mo kung
kunwari kinontrata ka para sa mga cap end?
Mayroong sira sa L quadrant,
at may 40 libong galon ang paparating.
Ano'ng payo mo sa engineer?
Dapat maitali ang Baker knots
sa lahat ng may biyak mula sa unahan hanggang dulo.
Sana hindi niya itinali ang Bakers
dahil bubuka ang suporta sa ilalim
at masisira pati ang maaayos na quad.
Naku.
Subukan natin ulit.
'Di ko alam. Magandang rekomendasyon.
Ayos ang CV niya, pero doon ako sa Asian.
Itong isa ay medyo kakaiba.
Oo, at nahuli siya nang 10 minuto.
Sakto sa oras si Stephen Tchoo.
Si Stephen Tchoo.
-Uy. -Uy.
Na-interview ka na para sa engineering?
-Oo. Ikaw? -Oo.
-O, kumusta? -Ayos lang. Ikaw?
Ayos lang.
Tagilid. Natameme ako sa ibang tanong, kahit sa basic.
Ganyan talaga. 'Wag mo na lang isipin.
Kukunin mo ba 'to kung matanggap ka?
Ano sa tingin mo?
May iba akong pinagpipilian.
Pero maganda ang trabaho rito.
Nasasabik din ako.
Ayos 'yan.
Uy, may iba pang pagkakataon.
Sa pagbagsak ng helicopter sa Iran,
magbabago ang kanilang halalan.
Nasawi ang pambatong si Fasheed Harmed at 3 iba pa kanina,
kaya dalawa na lang ang kandidato...
9 NA ARAW MAKALIPAS
...na parehong malabo.
Pwede mo bang ikansela mga lakad mo, Edward?
Punta ka rito sa bahay, may nangyari.
'Di ito ang panahon
para sa politikong maka-diyos.
Si Mr. Harmed ang inaasahang mananalo ngayong halalan.
Ang aking mga plataporma ay...
...ang aking pananalig.
Matatag ang paniniwala ko.
Kung nais mong kwestyunin, mag-usap tayo.
Magpadala tayo ng tao roon para mabantayan ang halalan.
Sino?
May mga kakilala akong pinili ang trabaho sa Iran, kung may
maayos na kasunduan.
'Yong isa, may karanasan na sa ganitong trabaho.
Papasok siyang 'di opisyal.
Pero may problema.
Bakit?
Anak ko siya, at komplikado ang relasyon namin.
Sa paanong paraan?
Isang dahilan 'yong
gumagawa siya ng musika para sa isang kompanya,
dahil sabi niya, nakakatulong 'yon sa mga damdamin niya.
Ah, talaga?
'Yong mga kantang ginagawa niya, maganda rin talaga.
Siguro dahil ako ang ama kaya nagagandahan ako,
kaya lang, masyadong nagiging... tapat ang mga liriko.
Magandang gawi para sa karamihan ng mga folk singer,
pero hindi pwede para sa nagtatrabaho sa intelligence.
Pero mahusay siya sa ganitong trabaho.
Sadyang--
'Di ko alam... hindi siya normal gaya ng iba.
'Di siya maayos ngayon, at nag-aalala ako.
Gaano na sila kalapit?
Saan?
Sa praktikal na kakayahang nukleyar?
Malapit na.
Kung gugustuhin, ngayong winter.
Bawal tambay rito.
Uy, Efram.
May balita ako.
-Pwede mo bang ibaba ang bintana? -Oo.
Salamat.
Handa ka na sa camp?
-Oo! -Ayos, ako rin.
Pero 'di tuloy.
Oo, pasensya na.
May nangyari lang kasi.
Umalis muna ang Mama mo,
at sinabing bantayan muna kita
habang wala siya,
punta muna tayo sa bahay ng lola mo. Ayos?
Uy, ano...
nagkakalat ka ba riyan sa loob?
Hindi.
Ayos, tama 'yan.
'Wag magkalat.
Wala namang problema.
Pasensya, pumunta pa 'ko rito,
importante lang.
-Ayos lang ba si John? -Oo, maayos siya.
-Uy. -Uy.
Alice, alam kong inaasahan mong uuwi si John sa katapusan.
Ipapadala mo siya sa ibang lugar?
Hindi siya uuwi, 'no?
Uuwi siya sa bahay...
nang isa o dalawang araw, tapos n'on,
aalis na ulit siya para sa trabaho.
Pero ayos lang siya?
Sangkot ang dati niyang trabaho.
Alam kong gusto mo na siyang makauwi,
at alam ko ring hindi maganda ang nakaraang taon...
para sa inyong dalawa.
Sana madalas akong nakadalaw.
Para nakapag-beer man lang kasama ninyo.
Sabihan mo lang ako.
May maitutulong ba 'ko sa inyo?
Wala, sa tingin ko, kailangan lang namin ng oras.
Pwede sigurong magbakasyon lang o ano.
Kung ganoon lang sana kadali.
42 taon na akong kasal. Oo, pwedeng ganyan kadali.
Pero hindi muna mangyayari iyon.
Naiintindihan ko.
Alagaan mo siya.
'Yan ang plano.
Kinukunan mo na?
Ang dami mong nilalabag na batas.
Una, bawal ka sumakay riyan.
Irekord mo na lang.
Sunod, 'di dapat nilalaro ang camera ni Papa.
Teka, teka lang!
Lumabas ka na, John!
Bilis, lumabas ka na riyan!
Tara na!
-Ayos ka lang? -Oo.
Wala na, lagot na 'ko.
-Isisi natin kay Memaw. -Kay Lola?
Salamat sa oras mo at nakipagkita ka.
Wala iyon.
Saan ka 'di tumuloy?
Sa mga ganap ng Beltway Buddies...
uh, camping 'yon.
Proyekto nila, kung saan nagturo ako sa bata.
Oo, pamilyar ako.
Ito ang address ni John.
Sabihan mo siyang kailangan ko siya.
Umuwi 'kamo siya.
Nag-aalala ako, matagal nang 'di umuwi.
Sige, iuuwi ko siya rito.
Uy.
Gusto ko sanang itanong.
Wala naman,
-naiisip ko lang. -Ang alin?
-No'ng bata pa kayo ni John... -Ano?
Lagi kong naiisip.
Talaga bang ang Mama kong 92 taong gulang
ang kumuha sa lagayan
at naiwala na lang 'yong
-Sony VX3 na camera ko? -Oo.
At talagang 'di n'yo pinaglaruan iyon
-ni John noon? -Hindi.
Si Memaw 'yon. Lakas niya pa no'n.
Iuwi mo ang kapatid mo.
Alagaan mo rin kung kailangan.
Gagawin ko 'yan.
Ayos.
Uy, 'tol,
lakad-lakad tayo?
Siya 'yong nag-aalaga.
Nagkasundo naman sila?
No'ng una, hindi.
Pero kalaunan...
natutunan niya ang mga bagay na masayang gawin.
Gaya ng?
Gaya ng paglipad gamit ang payong.
Sa London sila nakatira,
malaking siyudad 'yon sa England.
Tumalon siya sa bubong nang may hawak na payong!
-Nabalian siya, Edward! -Naku.
-Bali parehong paa! -Sige.
Diyos ko! Dapat nasa camping siya!
-Sige. -Kasama ka!
Iniwan mo lang siya sa lola n'ya?
Talaga bang Congressman ka?
-Nakakatakot. -Sige, sige.
-Umuwi ka lang dito. -Oo, sige.
Kahit nasaan ka pa!
Oo na, Carol, uuwi nga ako. Pauwi na ako ngayon.
Aalis na ako.
'Yong anak-anakan ko, nabalian ng paa.
Mama niya 'yon. Matalik kong kaibigan.
Basta, pinapauwi ka ni Papa ngayon.
Kuha mo naman, 'no?
'Di ko alam.
Bakit?
May laban ako mamaya.
Ah, may laban ka. Pasensya na.
Laban saan?
Mechanical bull contest.
Dito ako kumikita ngayon.
Nag-iipon ako para sa bike trip, mahabang bakasyon.
Malalaki 'yong mga mechanical bull nila rito.
$5,000 agad kapag nanalo ako.
Teka, 'tol...
iba na ang kalakaran ngayon.
Kailangan mo lang dalhin ang pera, mula kay A papunta kay B,
at siguruhin ang bigayan sa mga susunod na buwan.
Gano'n lang.
'Di 'yon gano'n kadali.
Palaging nagkakaroon ng gulo.
Kailangan ka ni Papa.
Naiintindihan mo naman, 'no?
Oo...
Mas gusto kong manatili rito,
sumakay sa pekeng toro, at magkapera,
aayain ko si Alice na magbakasyon kami sa Spain.
Titingin kami ng mga ibon do'n.
-Mga ibon sa Spain. -Oo.
Wirdo ka talaga.
Terorista si Cantar Walley, 'di ba?
At mukhang siya ang mananalo sa Iran.
'Di ka tatawagan ni Papa, kung 'di ka niya kailangan.
'Yong laban ko mamaya,
huling laban na 'yon kaya...
Wala akong kikitain sa mga susunod na buwan.
Kaya, baka bumalik nga ako...
kung matatalo ako mamaya.
Sino pa ba ang kalaban mo ro'n?
Malaking siyudad ito.
Kung sino-sino nandito.
May mga kalaban ka bang galing sa Texas? Gaya mo?
Wala.
Kaya madalas kang manalo.
Oo.
Ano'ng oras ba 'to?
May magagandang babae rin ba riyan?
Baka lang makadaan pa ako bago umuwi.
Mula sa United Kingdom, Tony Strickland!
Ang baduy mo.
Mula sa United States of America,
mula sa lugar ng Texas, John...
Wala siyang apelyido!
-Pasensya na. -John.
Dapat pala...
Dapat tumawag muna ako...
Diyos ko...
'Di ako...
Napakaganda mo.
'Di lang talaga ako komportable...
-sa tugtog... -Oo.
Oo nga, parang pampatulog.
Basta susubukan kong romansahin ka.
Sige, honey.
Ang hirap maging seryoso rito.
-Hindi sexy. -Hindi.
Pero ikaw.
Sobrang sexy mo, pero 'yong tunog kasi ang magulo.
May nakaparada pala sa labas mismo.
O, lintik.
Ano, bakit ba sila nariyan?
-Halos tatlong buwan na. -Oo.
Basta ako...
Pipilitin kong matuloy ito.
Oo.
Uy, John... Ah, diyos ko! Pasensya!
Paumanhin! Nakabukas ang pinto! Wala naman akong nakita.
Hihintayin ko kayo sa baba, okay?
Wala akong nakita.
Kaunti lang.
Ang sabi sa ulat, kulang siya ng short range weapons.
3 buwan na lang bago ang programa ng Iran.
Tahimik pa ang programa,
at gusto ng taong 'to ng ganoon.
Itong isa, ayaw. Gusto niya, magsimula na.
Anak niya siguro 'yon, ano?
Ayos, parang isang ikot lang, 'di ba?
Susubukan nating bilhin ang halalan, pabor doon sa isa.
Magpapadala tayo ng pera sa Iran,
sa 30 probinsya.
May tao na para do'n. Pero ikaw ang kukuha ng pera,
babalik at aalis din sa Iran
para masigurong nasa tamang lugar ang pera.
Paano?
Akala ko nakatingin ka.
Parang nakatingin ka, e.
Kompanya ng oil engineering ang McMillan.
Sa Iran at Luxembourg mangyayari ang trabaho na ito.
Nasa Luxembourg ang bangko dahil
walang silbi ang pera nila
at ibang bangko ang ginagamit ng mga Iranian.
Mahalaga ang McMillan dito.
Uy, John.
Nakikinig ka ba?
Oo, nakikinig ako.
Pera, Luxembourg, Iran.
Bilhin ang halalan.
Oo, 'yon na 'yon.
Sa Europe, Luxembourg lang ang nakikipagnegosyo sa Iran,
kaya lahat ng pera, do'n ang daan.
Pabalik-balik ang McMillan sa lugar na 'yan, d'yan kita kailangan.
Miyerkules, panayam mo sa Milwaukee.
10 milyon para sa physicist.
Ang hirap lang niyang bayaran dahil sa batas.
Pero babayaran nila 'yon, kung manalo si Walley.
Pagpasok ng pera sa bangko niya,
gagawin niya ang dapat gawin, at 'yon na 'yon.
Ayos ka lang ba?
Oo. Maayos ako.
Ayos, sige.
Buti't nandito ka.
Ayos.
MILWAUKEE ARAW NG PANAYAM
Ang sabi mo, may iba pang mga bagay?
Oo.
-Kumusta ang panayam? -Ayos.
-Salamat.
Kailangan mo lang...
sagutan itong W9.
Si Jack Birdbath.
Pulis dati, bumaril ng batang Puerto Rican
sa likod.
'Ayun...
Kahihiyan na siya.
Ito rin pala.
May banyo sa itaas.
-Uy. -Uy.
-Ako si John... Lakeman.
Kinausap na 'ko sa process engineering.
Ayos. Foreman naman ako, Dennis McClaren.
Ayos.
May sasabihin sana ako sa'yo.
May problema ako, pwede bang 'wag ka muna umihi?
-Ano? -'Wag kang umihi.
Ako si John, pero 'di Lakeman ang apelyido ko.
Papasok ako sa process design na posisyon,
pero opisyal ako ng intelligence.
'Wag ka munang umihi, Dennis. Umiihi ka ba?
Hindi.
Kailangan ko ito,
dapat kong makuha itong trabaho sa construction
para makapunta sa iba't ibang lugar.
-Okay. -Nang walang bakas.
Okay.
-Luxembourg. -Sige.
-Iran. -Oo, pumupunta kami ro'n.
Kaya ako nandito.
Magdadala ako ng pera sa Luxembourg pupunta sa Iran.
Umiihi ka, e.
Pasensya na. Nasimulan ko na kanina, ang hirap pigilin ngayon.
Kung pwede lang...
Pakikuwento na agad, o iksian mo lang.
Babantayan ko ang ikot ng pera papunta ng Iran,
para mapigil ang pagsira ng Israel, 'yon lang.
McMillan ang bangkong parehong gamit nila,
na pumupunta rin ng Iran.
'Di ako papasa sa urine test kaya
hihingin ko ang iyo.
'Di lang para sa'kin.
Para sa bansa.
Sa USA.
Kailangan ng bansa ang ihi ko?
Oo.
Mahirap paniwalaan, pero
totoo 'yon, kaya...
pwede bang hingin ang ihi mo,
at huwag mong ipagsasabi kahit kanino?
Sige, ikaw na humawak sa lagayan.
Nahulog ang baton ko.
Sige.
Dumudumi ako kanina.
Ayos.
Ayos, sige.
Kikitain mo si Tim Peetnam.
Siya ang abala sa foreign relations
kontra-terorismo, kalakalan, at iba pa.
Aalukin ka niya ng posisyon.
Sinabihan ko siya.
Kailangan mong bantayan si John sa Iran
at sa Luxembourg, kahit ngayon lang.
Sige.
Pwede kang magpabalik-balik
sa komiteng 'yon bilang attaché nila.
Attaché?
Alam mo, kasama ko ang Papa mo sa kongreso.
Nang lumipat siya, natuwa akong ikaw ang tumakbo para sa posisyon.
Karangalan ko 'yon.
Gusto kitang ipasok sa subcommittee.
Gusto ko sanang
ikaw ang maging attaché para sa non-proliferation.
Ikalulugod ko.
Marami akong gustong gawing bago roon
bilang isang attaché.
Naglingkod ako kasama ang Papa mo sa Army infantry 52.
-Dahil-- -May tsapa ba ako?
Ano?
May tsapa ba para sa attaché?
'Di ko alam. Parang walang gano'n.
Sige.
Paano kung gagawa ako?
Kakaiba 'yon, pero tingin ko, ikaw ang bahala.
'Di ko alam.
Alam mo kung saang paliparan tayo?
Alam mo bang 500 euro ang paboritong pera sa underworld?
Gusto mong isara 'yong bintana?
Tinanong kita.
Alam mo ba kung saang paliparan tayo?
Lilipad tayo mula sa terminal 6B,
sa paliparan ng Milwaukee.
-Pribadong terminal? -Oo.
Walang screener. Deretso sakay na.
Sigurado ka?
Dahil kung kailangan kong i-check in...
Baka biglang silipin ang mga bagahe,
kaya baka dapat may magtimbre sa kabila,
kung sakaling i-check in.
Posibleng mangyari kung bibitawan ko ang bagahe,
at napakaraming lamang pera nito.
Dala mo ito hanggang eroplano, John.
Wala kang magiging problema.
Inaral na namin 'yan nang 36 na buwan.
Pribado ang flight mo.
Inihabilin pala ng Papa mong ingatan mo ito.
'Di na kami makakapagpadala ulit.
Dapat tama ang lalapagan ng bag.
Ano'ng nangyari do'n sa Asian?
Bibisitahin ko siya, para sa McMillan.
Nagka-closed head trauma siya.
Hirap makapagsalita.
At hindi na talaga mabiro.
Sa kabuuan, mukhang maayos naman.
Pero 'di siya normal?
Hindi, nasagasaan siya ng truck.
Parang bata magsalita.
-Lumalaban siya. -Dapat nag-ingat sa pagtawid.
Uy, Leslie, Delta ba ang sasakyan natin?
-Hindi. United. -Ah, lintik.
Ano?
Napag-usapan na natin 'yan.
Mula ngayon, hangga't maaari, sa Delta tayo.
Marami silang magandang stewardess.
'Di ba tayo lilipad mula sa pribadong terminal?
Hindi.
Pribado lang kapag maraming pupuntahan.
Patakaran ng kompanya.
Kung hindi naman, hindi rin pribado.
May problema ka ba ro'n, Lakeman?
Ayos lang.
Sige.
Sunod ka 'pag tapos ka na.
Teka, i-check-in ko lang ang bag.
Masyado palang mabigat.
Babalik ako kaagad.
Bakit hindi ka na lang magpari,
kung hindi ka rin naman makakapag-asawa, Edgar?
'Yong unang 2 numero sa scooter ay nakapangalan
kay E. Barros, Edgar Barros.
-May panulat ka riyan? -Oo.
Alam mo ba kung may alarm ang bahay?
Walang krimen doon, 'di ba?
Wala sigurong alarm. Baka bukas pa nga ang pinto.
5 kapatid niyang lalaki.
Wala akong paki. Address lang ang gusto ko.
Lahat sila, do'n nakatira.
Dapat lang alam mong 6 ang lalaki sa bahay na 'yon.
Brazilians sila. Sila ang mistulang trabahador d'yan.
Ano ang address, Ron?
Maalam ang Brazilian sa jiu-jitsu. Totoo 'yan.
Para lang alam mo ang aasahan mo.
Address 77, De Champlain.
-Uy, John. -Teka lang.
77, De Champlain.
Uy, pare.
Ang sabi ko, "teka lang."
Akala ko, pinapapasok mo na ako.
Magandang kwarto.
Nasa dulo lang ang kwarto ko, si Theodore, nasa itaas.
Ano'ng plano?
Wala naman.
Ayos.
Wala rin akong magawa sa kwarto.
-Bale... -Ano 'yon? Ano'ng...
Uy, may ginagawa ka ba rito?
Ginagawang ano?
Mga intelligence?
Mga ganyan, pwede akong tumulong.
Nag-ROTC ako dati.
'Yon ang gusto kong sabihin.
Minsan, tumitingin lang ako sa mga numero, Dennis.
Parang accounting lang.
Alam kong 'di halata dahil palagi akong naka-suit,
pero malakas ako.
Tingin ko, makakatulong ako.
'Yon lang.
Para lang mapatunayan.
Pasensya na kung ngayon lang pero may mga babaeng Japanese ka?
Ayos, siguro para samahan lang ako sa hapunan.
Ayos, sige. Pwede rin naman, para harutin ako.
Dennis.
Uy, John.
Naglalakad-lakad ako.
Naghahanda lang para sa pulong mamaya.
Umalis ka na. Nagawa mo na parte mo.
Umihi lang ako.
Ayos na. Ang galing no'n.
Malaking tulong,
pero ngayon, nakakagulo ka lang.
Ayos ka, pero umalis ka na.
Sige na, ayos ka sa'kin. Pero seryoso, umalis ka na.
John.
May dalawa akong anak, okay naman sila.
May anak, may asawa, may trabaho, pero pare...
Ano, 'yon na 'yon?
'Yon na lang ang buhay ko?
Tara, mag-recon tayo.
-Recon? -Oo.
Sasaksakin kita sa hita 'pag sumunod ka pa rin sa'kin, Dennis.
John, makakatulong ako... ah!
'Wag kang pupuntang ospital.
Lintik!
Ano?
Sinaksak mo ako... Tapos bawal akong magpaospital?
Ano'ng gagawin ko?
Ang sama mo. Lintik.
Goal!
'Wag kang gumalaw. Akin itong bag.
Binabawi ko lang,
gano'n lang.
Naiinip na akong maghintay.
Salamat, Maurice.
Pasensya ka na.
Baguhan lang 'yon.
'Di ko alam kung nasaan. 9:30 ang usapan.
Uy...
May nangyari lang.
'Di ako makaalis dito.
Sige. D'yan ka lang.
May papupuntahin ako. Nasaan ka?
Hello.
Uy.
John?
Oo, ako nga.
Ano, ayos ka lang?
Oo, ayos lang ako.
Nasa malayo ako ngayon.
Pero parang ang lapit mo.
Ginagamit mo ba ang alarm sa gabi?
Ginagamit ko ba ang alarm sa gabi?
Oo, no'ng Lunes kasi pagpunta ko, nakapatay ang alarm.
Hindi. Ayaw ko ng alarms, John.
Natatakot ako, ang ingay nila...
Alice, dapat laging gamit 'yan.
Kaya ka tumawag? Dahil sa alarm?
Oo, mahalaga 'yan.
Mangako ka.
Oo, sige.
Mangako ka.
Oo, pangako.
-Iisipin ko kung-- -Basta lagi mong buksan.
Sige, ibababa ko na.
'Yong alarm, ha. Paalam.
Magandang gabi. Hi.
Baka sakaling matulungan n'yo ako.
-Ano 'yon? -Attaché nga pala ako.
Ito ang tsapa ko.
May nanggulo lang sa'kin kanina.
May lalaking binunggo ako at at kinuha ang aking bag
na laman ang lahat ng gamit ko, nangyari kanina sa kabilang kanto.
Mahalaga ang mga nasa bag na iyon.
-Sa Bonnevole Street? -Oo, doon.
-Sige. -Ngayon lang 'yon.
Sana mahanap at mahuli 'yon.
Salamat.
-Uy. -Uy.
May damit d'yan.
Nasaan ang suit mo?
Halos isang oras kang wala.
-May inasikaso ako-- -Ikaw dapat ang abala
para sa kabuuang order ngayong gabi.
Kasama si Denon.
Ipapadala 'yan bukas, diyos ko!
Ang pangit ng simula mo, ipinapaalam ko lang.
-'Di na mauulit-- -'Di 'yan pwede sa McMillan.
Salamat sa pagpapaunlak para magtanghal.
Sana ay tama ako ng intindi.
May mga gusto ba kayong marinig?
Sige, tutugtog na lang ako...
Itong ginawa ko, ngayong gabi lang.
Salamat.
Magandang gabi.
Astig nga nito.
Dapat dala namin 'yan palagi.
West Noble 990.
No'ng nagpunta ako ng Milwaukee, para sa panayam,
sabi ng bureau, nasa 990 West Noble ang opisina.
Pero nasa East Noble.
At 'di dumating ang sasakyan ko.
Tinakbo ko tuloy, at nahuli ako.
Muntik na akong 'di tanggapin,
at lalong gumulo pagkatapos no'n.
Uy.
Alam kong may problema ka,
pero magiging maayos ka rin.
Nandito lang ako.
Palagi akong nandito.
Okay?
Ito ang tsapa mo.
Salamat.
Detective Agathe Albans. Para sa Homicide.
Karl, alamin mo lahat ng bibili online, ngayong gabi o bukas
at bagong magsu-subscribe sa Luxembourg newspaper.
Ginoong Lakeman,
may nag-iwan ng liham pasa sa'yo kaninang umaga.
Oo, Portuguese ito.
Sabi sa sulat, "Kapalit ng 'di pagpatay
o 'di pagtimbre sa pulis tungkol sa'yo,
Lakeman, ay ang bag. Ang mga Barros."
Ipapadala na ang bag sa loob ng 20 minuto, John.
Mag-Ingles lang tayo, ha?
Dahil pupunta akong Amerika.
Ano ang Amerika?
Ibang bansa.
Parang Luxembourg?
Hindi. Napakaliit ng Luxembourg kompara doon.
Sobrang liit.
Bakit ka pupunta roon?
Para sa trabaho.
Ano'ng trabaho mo?
Kapag gumagawa tayo ng pastries, Myna,
minsan, kinukuha mo ang para sa kapatid mo
kapag alam mong 'di siya nakatingin.
-Nagagalit siya. -Oo, nagagalit siya.
Kasi 'di 'yon tama.
Kaya...
Minsan may tao na
kumukuha ng buhay ng iba.
Buong buhay?
Oo, kinukuha nila
ang buong buhay nila.
Kaya, pupunta ako sa Amerika,
sa Milwaukee, Amerika,
para malaman kung sino ang kumuha ng buhay ng iba.
John.
Pwede ko na 'yan kunin.
Salamat.
May utang sa'yo ang Cleric.
Umalis ka na bukas sa hotel.
Ipapadala mo ang bag papuntang El-Mashad sa 19th.
Marami akong itatanong sa'yo,
Edward, mukhang ngayong taon.
Ano 'yon, Pa?
Tungkol kay John?
Oo.
Oo, syempre.
Bakit naman?
Ah, dahil...
tungkol sa pamilya.
Sigurado. Tungkol sa pamilya.
Gagawin mo lahat para doon?
Oo naman.
Maaasahan ko ba 'yan?
Oo naman.
Asahan mo.
-Uy. -Uy.
Mahalaga 'yang sinabi mo na 'yan.
Dahil 'yong iba...
ay wala namang kwenta.
Uy, Efram.
Alam mo, minsan kinakausap ako ng Mama mo...
'Di ko alam, parang...
Ako 'yong Papa mo, siguro,
lagi niya akong sinisigawan,
palagi na lang, parang hindi lang kami simpleng Beltway Buddies.
Naiisip ko lang...
Baka nakakalito sa'yo 'yon, ano?
-Oo. -'Ayun,
gusto mo bang kwentuhan kita bago matulog,
para makalimutan mo ang sinabi ko?
Ayos.
Noong unang panahon...
May isang Congressman na mahilig sumayaw.
Siguro tawagin natin siyang...
Cool Rick.
Pumunta si Cool Rick sa isang sayawan sa D.C. nightclub,
at nakilala niya ang isang babae,
tawagin natin 'yong babae...
tawagin natin siyang Mama mo.
Sige, at 'yong Mama mo ay magaling sumayaw,
at marami siyang ginawang 'di inaasahan ni Cool Rick
at nagkakamabutihan sila...
nagtawanan...
At nagkaanak.
Pero si Cool Rick ay isang Congressman
para sa mga walang kwentang tao,
at nakatira sila sa pangit na lugar ng Bridgerose, Texas,
at hindi nila gusto ang mga taong kagaya ni Cool Rick
na may anak kahit hindi kasal, kaya kahit na
siya talaga ang tunay mong Papa, hindi niya masabi kahit kanino.
Pero, mahal ka ni Cool Rick...
mahal na mahal.
Tom, hindi sumunod sa plano ang pinagbigyan natin ng bag.
At makinig ka, Tom...
may senyales na kasangkot ang kinukuha nilang physicist.
Naloko yata tayo, Tom.
Nasa Cleric na yata ang bag.
Gusto ko lang malaman, may nangyari ba sa Luxembourg?
Nagbasa ako ng dyaryo kagabi.
Nabalitaan kong may pinatay.
Sa dyaryo ng Luxembourg?
Oo, sa The Wort.
'Di ba may bayad ang pagrehistro riyan?
May bayad 'yon, 'di ba?
Kalahati ng balita ay libre lang, pero nagbayad na rin ako.
Nagpunta ako ng ospital kagabi, kaya naisip ko ito.
Pasensya na, pumunta ako.
Ang lapit kasi sa ari.
Akala ko dinaplisan mo ang itlog ko. Nataranta ako.
Alam ko, sinabihan mo ako,
pero 'di ko alam na may sasaksakin ka pala.
May detective sa Luxembourg na tumawag kanina.
Itong babae, tumawag sa'kin pagkatapos kong masaksak.
Pag-usapan natin 'to bukas.
Ayos, sige.
Leslie, gusto kong humingi ng tawad,
para sa Denon meeting sa Luxembourg.
Alam kong babalik na tayo sa isang linggo.
Pangako, gagalingan ko na sa harap nina Denon.
Baka 'di ka na namin isasama sa Luxembourg, Lakeman.
'Di ako sigurado kung kasama ka pa sa mga aalis.
Tingnan natin.
Baka mas mabuting dito ka, ayusin mo ang sarili mo.
Uy, naalala mo ba ako?
Ako si Stephen.
Dahan-dahan lang, Stephen.
Nagkakilala na tayo noon.
Oo.
Oo, kumusta ka na?
Sinabihan ako ng McMillan na pumunta para tingnan ang mga gawa mo
dahil palpak.
Ayos 'yan.
Ikaw ang process engineer, tama?
'Di ko masyadong maalala ang pag-uusap natin.
Naaksidente kasi ako.
Maaalala rin ni Stephen ang lahat,
kung susunod siya sa therapy program.
Hanggang sa muli.
Sige.
ALAM KONG PARANG TANGA ANG PANGALAN KO, PERO HINDI AKO. -JACK BIRDBATH
-Uy. -'Di ito ang inaasahan nating mangyari.
-Hindi talaga. -Wala na 'yong tao, at ang bag.
'Di siya nakarating ng Iran. Mukhang 'di pa siya umaalis doon.
Si El-Mashad, 'yong physicist, na naghihintay ng 10 milyong euro,
papunta siya ng Luxembourg.
Gawa ito ng Cleric, naisahan tayo ng Cleric, John.
'Di pwedeng makuha 'yon ni El-Mashad.
Babalik kami roon.
-Pupunta ako. -Sige, anak.
Isa pa...
lagi kang nakaparada sa pwesto ko.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio EMN