ŚWIĘTO DZIĘKCZYNIENIA
-Nie będziesz tak gadał w moim domu! -Zejdź ze mnie, kurwa!
-Zero szacunku! -Co, kurwa?
Posłuchajcie...
Haruję jak wół dla tej rodziny.
Przecież wiecie.
To dlatego, że was kocham.
Kocham was wszystkich.
Przecież wiecie.
Też cię kochamy, tato.
Po prostu przestań brać kokainę.
Bądź mężczyzną.
-Co się tu dzieje? -Leslie, możemy pogadać?
Co jest grane? To moja firma.
W czym problem?
Leslie, panowie mają sprawę.
Doznanie najbliższe
zażywaniu kokainy to...
wygrana albo...
zdobycie dużej sumy pieniędzy,
na przykład...
na loterii albo w spadku.
A dobry koks...
to czysty, skoncentrowany luz.
Stajesz się ekspertem.
Jesteś jak Joe Cool. We wszystkich tematach.
I od razu chcesz się podzielić wiedzą.
A wszechświat błyszczy,
pokoje...
przybierają urocze wklęsłości.
Pamiętam, jak raz...
po zażyciu kokainy w biurze...
trzydziestokilkuletnia sekretarka, której wcześniej się nie przyjrzałem...
była naprawdę...
piękna.
I była dla mnie bardzo miła.
Miała uroczy uśmiech.
I zjawiskowe piersi.
Ten...
apetyt na kokainę doprowadził mnie do kosztownych grzechów.
Stanę przed sądem
za malwersacje na szkodę firmy,
którą stworzyłem, mając 24 lata.
Moja rodzina...
już ze mną nie rozmawia.
Dziś rano usiadłem w parku,
gdzie spędziłem najpiękniejsze chwile
z moim, wtedy małym,
półwietnamskim synkiem.
I obserwowałem młodego chłopca
konstruującego, a później samodzielnie budującego
wspaniały zamek z piasku.
Po czym chłopiec wstał
i triumfalnie
deptał go raz po raz, aż zamienił go w kupę piasku.
Czemu to robimy?
Jestem Leslie Claret
i nie mogę przestać robić tego, co mnie krzywdzi.
Pomóżcie. Proszę.
Lockdown za pięć minut.
Kroki budują porządek.
A porządek daje poczucie klaru.
Z tego klaru powstaje cel.
To tak w skrócie.
Leslie, posłuchaj,
znamy się tak długo.
Stworzyłeś legendę współczesnego przemysłu rurowego.
Jesteś w McMillanie mile widziany.
Twoja obecność to dla nas zaszczyt.
Ale Leslie, obawiam się, że to początek końca.
Twoich możliwości...
w McMillanie.
Moja teściowa ma o tobie wysokie mniemanie,
ale odpowiada przed udziałowcami.
Twój wyrok uniemożliwia powierzenie ci stanowiska
innego niż szeregowe.
Zabierzmy się do pracy.
Kiedy chcesz zacząć? W czerwcu?
Wolę zacząć wcześniej niż później,
po prostu wrócić do formy.
Niech będzie koniec czerwca.
Możesz poczekać?
Mogę.
RUROCIĄGI PRZEMYSŁOWE MCMILLAN 2012 ROK
PARKING DLA KIEROWNICTWA
PATRIOTA
To moja wina. Przepraszam.
I nadjeżdża. C-19.
Jakby go wołało.
Jakby C-19 go przywoływało!
Nie może się mu oprzeć.
Patrz, wciska się tam.
Do swojego gniazdka!
Kurwa!
Kurwa.
Musi jeszcze zrobić prezentację dla Denona.
Cześć, jestem Eugene Chow. Jestem inżynierem procesu.
Przepraszam. Nie ma tak na imię.
W porządku. Nawet tu nie pracuję. Odwiedzam dziewczynę.
To duży krok w tył, Stephen.
Byłam zażenowana.
JESTEM EUGENE CHOW
Przepraszam.
Już dobrze. Po prostu...
kończą ci się pomysły.
Może zapiszemy ci to na ręce?
Nie.
KŁAMCA
Gotowy na Denona?
Leslie, tak. Cześć.
Czekam o drugiej w konferencyjnej.
Świetnie.
Super.
Spróbujmy wrócić na właściwe tory, ty i ja.
Zróbmy tak.
Dobra. Powodzenia. Do zobaczenia o czternastej.
21 GODZIN WCZEŚNIEJ WASZYNGTON
Utrudniliśmy sprawy twojej europejskiej detektyw.
Zrobię więcej w tym kierunku po południu.
Carlson.
-Dzięki. -Tom, przestań.
Daj spokój, ile razy już to przerabialiśmy?
To się nazywa gra.
Coś wypadłeś z formy.
Zacznijmy od nowa.
Zobaczmy, kto tu wypadł z formy, sukinsynu.
Carlson, udajesz, że nadal jesteś w formie?
-Jasne. -Ja też.
To co, ostatni raz? Zanim ktoś dostanie zawału.
O tak.
Dobry mecz.
Carlson, raz jeszcze dziękuję za pomoc.
Tom, daj spokój. Spowolnimy ją.
-Uważaj na siebie. -Zawsze uważam.
35 GODZIN WCZEŚNIEJ LUKSEMBURG
Mamy śmieci z Hotelu Gerald?
To jest całość?
Te worki?
Tak. W zielonych są śmieci z pokoi hotelowych.
Białe torby to odpadki z kuchni.
Przejrzymy z Sophie zielone.
Sandrine i Lucie
przejrzą odpady z kuchni.
Szukajcie wszystkiego, co może wiązać McClarena z Barrosami.
No co?
Odpady z kuchni zawierają takie przedmioty jak poplamione serwetki i zużyte słomki.
W tych z pokojów będą odpady z łazienek; prezerwatywy i nitki dentystyczne.
Kondomy. Super.
Śmieci z pokoi są gorsze.
Tak, wolałabym kuchenne.
Ja też.
Papier, kamień, nożyce?
Raz, dwa, trzy.
77 de Champlain.
Zezwolenie na przesłuchanie Dennisa McClarena, obywatela USA.
Dzień dobry, Myna, pozdrowienia od mamy z Chicago.
Pierwsze, czego się tu nauczyłam,
to że nikt nie mówi po angielsku jak na kursie.
Ja tu jestem klientem.
Tak się denerwowałam, chcąc zamówić śniadanie,
że nic nie kupiłam,
tylko wyszłam.
Pracuję tu. A pan?
Muszę mieć dostęp na poziomie lokalnym.
Nakaz współpracy z Interpolem.
Przygotowaliśmy pomarańczową notę,
ale jej nie wysłaliśmy, bo niebieską notę
dostępu federalnego odrzucono.
NIEBIESKA NOTA
Teraz mogę ją wysłać.
A może mi pani ją dać?
Za półtorej godziny lecę do Milwaukee.
Jest w dziale pocztowym. Nigdy jej nie znajdziemy.
Naprawdę jest pomarańczowa?
Tak.
-To powinno ułatwić sprawę. -Prawdopodobnie.
-To jest to? -Prawdopodobnie tak.
Będę z panią szczera. Carlson Sohns,
szef Interpolu USA, kazał uziemić tu notę.
Ciągle tak odwlekamy sprawy,
kiedy mamy masę pracy.
Pewnie nie spodziewał się, że ma pani niebieską.
Pokazywała już pani.
Nie jestem pewna, co mam teraz robić.
Dzwoniłam do Carlsona, pięć godzin temu wyszedł zagrać w squasha
i dotąd nie wrócił.
Nie chcę wkurzać szefa, dając pani coś,
co miała pani dostać pocztą.
A ja nie chcę wkurzać szefa,
nie łapiąc mordercy.
POMARAŃCZOWA NOTA
Do zobaczenia o 14.
-Sala Harbaugh. -Brzmi świetnie.
Nie dajcie się zwieść.
Broni jądrowej w Iranie nie można kontrolować.
To zagrożenie dla istnienia Izraela, bezpieczeństwa państw Zatoki Perskiej
i stabilności globalnej ekonomii.
To ryzyko wywołania wyścigu zbrojeń w regionie
oraz rozwiązania Układu o broni jądrowej.
Ona tutaj jest.
Koalicja państw pociąga
Iran do odpowiedzialności.
I dlatego Stany Zjednoczone zrobiąą to, co konieczne
by powstrzymać Iran przed pozyskaniem broni jądrowej.
WASZYNGTON 2017 ROK
Opracowałem plan transferu pieniędzy
na rzecz kandydata, który zadziała przeciw nuklearnemu Iranowi.
3 LUTEGO 2017
Ale plan trafił
w ręce innego człowieka.
A on zaaranżował wszystko tak, by wykorzystać środki
na zatrudnienie specjalisty,
który ostatecznie uporządkuje program atomowy.
W maju 2012 roku
prawdopodobnie samodzielnie uzbroiłem Iran.
Nowe otoczenie będzie cię kusiło.
Nowe możliwości,
nowe bodźce.
Ale twoje zakazy i ograniczenia pozostaną takie same.
Starliśmy się spersonalizować terapię Stephena.
-Racja. -Organizując jego ćwiczenia wokół,
-powiedzmy, ulubionego filmu Stephena. -Tak.
To ćwiczenie jest kompleksowym testem tego,
na jakim etapie jest Stephen.
Obejmuje ono pamięć, zdolności motoryczne i sekwencjonowanie.
-Ćwiczyliście to podczas lunchu? -Tak.
Dobrze, w takim razie zaczynajmy!
Ona chce mnie jutro przesłuchać.
Ominie mnie polowanie na kaczki.
Kiedy mamy gości takich jak Denon, robimy wypad na bagna.
Świetna zabawa. Powinieneś się wybrać.
To klimaty McMillana.
Nie.
-Czemu? -Nie chcę strzelać do ptaków.
Posłuchaj.
Skup się na przesłuchaniu, bo...
-To nie żarty. -Tak.
-To poważna sprawa. -No właśnie.
Wpadnij na kolację. Pomożesz mi się przygotować.
Denon, za dziesięć minut.
Sala Harbaugha.
SALA HARBAUGHA
Znasz tego gościa?
Galvanized United.
-Leslie Claret. -Oczywiście. Co z nim?
To jest Leslie Claret.
Pan to Leslie Claret?
Dawno i nieprawda.
Założyciel Galvanized United.
Milion lat temu. To jest John Lakeman.
John zapozna nas z programem instalacji terrorystycznej.
Pracuje pan przy tym projekcie?
Czymś takiej wagi?
Cóż, to niezwykle ważny dział w McMillanie.
Nadzoruję go, ale tylko tyle, nie jestem...
waszym człowiekiem w terenie, bo...
-Bo jesteś Lesliem Claretem. -Nie. Dziękuję.
Nie. Bo jestem stary.
Nasze młode byczki wykonują takie zadania.
Także, John, przejdźmy do sedna.
Opowiedz krótko o planie.
Tak. Panowie...
Zróbmy to.
Więc...
zróbmy...
zacznijmy od łat sztukowych.
-O cholera. -Co?
Nie sztukujemy.
-Że co? -Nie filtrujemy.
Na jakimkolwiek etapie transferu.
Wybacz, myślałem, że to jasne.
Nie platerujemy, nie filtrujemy ani nie sztukujemy.
To się zdarza.
To rozsądne.
John, zapomnij o tygodniowym planie filtrów podłogowych i przejdź
do sedna naszej usystematyzowanej bezfiltrowej dyfuzji.
Dacie nam chwilkę?
Chcę tylko...
Nie chcę przekroczyć...
Chcę omówić to z Lesliem,
tak byśmy nie omawiali nietrwałych lub niedostępnych...
produktów z naszej oferty.
-Tak. -Nie ma sprawy.
Leslie, może przejmiesz inicjatywę?
-Nie chcę... -Czego?
Sądziłem, że to się filtruje.
To nic wielkiego. To podstawy.
-Nie jestem... -Podstawy.
Nie jestem przygotowany do omówienia linii procesowej bez filtrów.
-Wybacz. -John, co jest, do cholery?
To pamięciówka. Podstawy, stary.
Sprawa wygląda tak. Zatrudnili mnie do kierowania oddziałem,
a my zatrudniliśmy ciebie, byś mi pomagał. A ty hurtowo nawalasz.
Obciążasz mnie
i dezorganizujesz porządek
działania firmy McMillan.
Porządek McMillana. Podstawy, człowieku.
No dobra.
Sam to zrobię.
Odwalę robotę stażysty.
W twoim wieku nawet bym na nią nie spojrzał.
Prowadziłem już wtedy firmę, a nie pieprzony oddział.
Bo mi zależało i dobrze mi szło - bo mi zależało.
A tobie...
zdaje się, że nie zależy, synu.
A lista zespołu delegacyjnego wyjdzie w poniedziałek.
Nie szukaj się na niej, Lakeman.
Luksemburg. Tak.
-Kiedy? -Jutro.
-Mam plany z Eframem. -Wybacz, ale jedziesz.
Wiemy, że coś się kroi.
Żona fizyka należy do radykalnego odłamu.
Nigdy nie opuściła domu bez męskiej opieki.
A tu nagle kupuje bilet do Luksemburga.
Jeden bilet, bez opieki.
Weźmie forsę.
I...
I co?
My...
-Co mam robić? -Pomożesz Johnowi.
Tak, oczywiście.
-Pojadę, tylko że ja... -Dlaczego się wzbraniasz?
Co? Nie wzbraniam się, tylko...
Alice zapytała mnie, czym zajmuje się John,
i zdałem sobie sprawę, że nie bardzo wiem.
Więc jak mogę...
Nie macie od tego ludzi?
Uprzedzałem, że będę miał oczekiwania.
Poproszę też, byś nie zadawał więcej pytań, Edward.
Pakuj się.
Tak.
Dobrze, tato.
Kolejny przystanek - lotnisko.
ALEKSANDRIA, EGIPT
Kuchnia. Na tyłach jest mały basen. Standard.
-Możemy tutaj pogadać. -Dobrze.
Tak z godzinkę, otwarcie.
Żona nie będzie się zastanawiać, co robimy
przez godzinę w garażu?
Powiedziałem, że ćwiczymy.
Będziemy podnosić ciężary,
bo to w kuchni słychać.
Jak prezentacja dla Denona?
Spieprzyłem ją.
Co teraz?
Musisz iść na polowanie.
Podlizać się Lesliemu.
Poradzę sobie.
Co do przesłuchania. Byłeś wcześniej przesłuchiwany?
Nie byłem.
Nie kaszl, nie krzyw się i nie dotykaj twarzy.
-I nie mów prawdy. -Racja.
Będą długie momenty ciszy, będzie próbować cię zestresować.
Jest coś, co cię wkurza?
Głód albo...
-brak kofeiny? -Bliźniaki.
-„Bliźniaki”? -Tak, trochę mnie przerażają.
-Niepokoją mnie. -Na to raczej nie wpadnie.
Tato, mama mówi, że obiad będzie za 45 minut.
Dobrze, dziewczynki.
Super, 45 minut, możemy zrobić nogi.
Musisz pojechać na polowanie.
Wszyscy są pijani, luzują się.
Są odprężeni.
Jedź. Zjednasz sobie Lesliego.
Masz inny plan?
Mogę być z tobą szczery?
Nie znasz się na rurach.
Jeśli nadal będziesz do niczego i nie będziesz na polowaniu,
to stracisz pracę.
Leslie najprawdopodobniej mnie zwolni.
Leslie nie. La Croix się tym zajmuje.
Zawsze to robi. To dobry lider.
Lawrence może cię wylać,
ale nie Leslie.
Musisz strzelać do kaczek.
Tak to widzę.
Pamiętasz swoją wersję wydarzeń na jutro?
John, możesz uważać, że jestem nudny albo zbyt normalny.
Ale nie jestem głupi. Wiem, jakie to dla ciebie ważne.
Nie chcę strzelać do kaczek
Włóżcie ochraniacze. Nie dokarmiajcie psów.
Co tam, Richie Rich?
Idziemy na bagna. Dobierzcie sobie partnera.
I spróbujcie nie upuścić broni.
Dobrze, Richie Rich?
Może spędzimy wspólnie trochę czasu na bagnach?
Icabod jest moim partnerem. Więc... niezbyt.
Jak masz na nazwisko?
-Peter? -Icabod.
To...
-Myślałem, że to ksywa. -Nie.
W porządku.
Czemu myślałeś, że to ksywa?
Chce pan wody?
Dlaczego?
Żeby odchrząknąć.
Kaszle pan.
„Kaszlę”? To się nie liczy.
Jeszcze nie zaczęliśmy.
Nie będę później kaszlał.
Skąd pan wie?
Mam dobrą świadomość ciała.
Dobrze. Zaczynajmy.
30 lat. Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Tak. Wiem, że to dziwne.
Dziesięć cyfr na ubezpieczeniu!
Tak.
-Chcesz do niego zadzwonić? -Tak.
Jedenastego przyleciał pan do Luksemburga?
-Tak. -I co pan sądzi?
O?
O Luksemburgu.
Podoba mi się.
-Podoba? -Tak.
Podobało się panu dźgnięcie nożem w nogę w Luksemburgu?
Nie. Ta część nie.
No to jaka?
Tylko...
zamki i cała reszta.
Zimne piwko, Leslie?
Nie, mam swoje.
-Leslie? -Tak.
Chciałem ci powiedzieć,
że szanuję to, jak kierujesz oddziałem.
Świetnie. Dzięki, dzieciaku.
Proszę opisać chwile przez dźgnięciem nożem.
Spacerowałem.
Było bardzo ciemno,
ktoś pojawił się przede mną.
Na Chantelaine?
Na Chantelaine.
Sprawdzałem coś w telefonie,
spojrzałem i myślałem, że chce mnie ominąć.
Potrącił mnie, ja na to "ej stary, uważaj".
Przesunął się w lewo i nagle, niestety,
ja przesunąłem się w prawo, on też,
i wpadłem na niego. Pewnie pomyślał,
że chciałem mu przeszkodzić i nagle...
mam nóż w udzie.
Dźgnięto pana?
Tak.
Tak. Potem poszedłem
do szpitala, potem na kolację,
a potem do swojego pokoju. I zrobiłem sobie trening.
Jak chcesz, by odszedł, to odejdzie.
Zrobię to po południu.
-Po prostu... -Nie przyszedł na kolację.
Ma w dupie kolację...
Pogadam z nim na łódce.
Dokąd pan szedł, kiedy został pan zaatakowany?
Spacerowałem sobie
rozkoszowałem się pięknymi widokami,
waszymi zamkami, z moim kumplem, Johnem.
Johnem?
Lakemanem.
Ostatnia próba. Potem się zabieramy.
Richie Rich, zachodnie bagna.
Wy bierzcie wschód i południe.
Dobrać się w pary.
Chcesz iść ze mną?
Tak.
Dzięki, John.
A dokąd szedł pański kolega?
Razem spacerowaliśmy.
Ale nie był z panem, kiedy nastąpił atak?
Nie.
Dlaczego się rozeszliście?
Chyba poszedł przygotować się do spotkania.
Gdzie?
Nie wiem.
Chyba do pokoju.
Dzwonił pan gdzieś przed atakiem?
-Tak. -Do kogo?
Do mojej ukochanej żony.
Jak ma na imię?
Nie mogę... Cholera jasna!
Jak... Audrey.
Jezu. Audrey McClaren.
Przepraszam.
Napisze pan dla mnie na tej kartce następujące słowa?
Siedemdziesiąt siedem.
De Champlaine.
Przyleciałam aż tutaj, ponieważ dźgnięto innego mężczyznę
kilka ulic dalej.
W ten sam wieczór,
w ciągu jednej godziny,
a wasze rany były podobnych rozmiarów.
Ataki tego typu są rzadkie w Luksemburgu.
-Nic o tym nie wiem. -Dziwi mnie to.
Czytał pan gazetę następnego ranka.
Pisano o tym.
W porannej gazecie.
Chodziło mi... Nic więcej nie wiem.
Słyszałem o morderstwie. Pamiętam,
że personel rozmawiał o tym w lobby,
i czytałem gazetę,
bo myślałem, że może to rzuci światło na moją sprawę.
Powie coś więcej o moim ataku, ale tak nie było.
Nie było tam faktów,
które pomogły mi w zrozumieniu tego,
co mnie spotkało.
Dziękuję.
To wszystko.
Dziękuję za pomoc w śledztwie i za poświęcony czas.
Przykro mi, że nie pomogłem.
Nie jestem stąd.
Jestem z Montrealu.
Wżeniłem się w rurociągi.
Ale wiesz, odnieśliśmy sukces,
bo zatrudniam dobrych ludzi,
bo pozwolam im zarządzać swoimi oddziałami.
Fajnie.
Tak. To jest fajne.
Nigdy nie trzymałem broni,
zanim tu przyjechałem.
Serio. Mało tego,
nigdy nie ustrzeliłem ptaka.
Są inne rzeczy, które dają frajdę.
Lubię patrzeć na Lori.
Często.
Chyba to moje hobby.
Poznałeś ją?
Jest tu ze swoim chłopakiem.
Dickiem.
A, tak.
Wypiłem kilka piw, powinienem się zamknąć.
-Ok... -Chyba ją kocham.
Jestem pewien, że ją kocham, a ona nie zwraca na mnie uwagi.
Boję się pociągnąć za spust.
Nie lubię broni, śmierdzi i wygląda tandetnie.
Co innego użyć broni
wobec zwierzęcia, jeśli się tę broń stworzyło.
Ale jak ją po prostu kupiłeś w sklepie...
Wielkie rzeczy.
A jednak...
Jednak co?
Jednak chciałbym kiedyś ustrzelić ptaka.
Bo jak mam dobry dzień to myślę sobie,
że może Lori po prostu nigdy nie brała mnie pod uwagę.
Jesteśmy z dwóch różnych światów.
A w takie dni myślę, że jeśli ustrzelę jakiegoś ptaka
podczas polowania,
to może ona powie: „Lawrence nie jest z innej planety.
„Potrafi ubrudzić sobie ręce.
„Proszę, proszę!
"Kochajmy się, Lawrence, teraz”.
Ale zawsze wracam z pustymi rękoma.
Jej chłopak ośmiesza mnie przy wszystkich,
co oddala mnie od Lori.
John, Leslie mówi, że nie odnajdujesz się
w McMillanie.
Zależy mi na tej firmie, więc zabrałem cię na tę łódkę,
byśmy zastanowili się, co nie działa
i jak możemy rozstać się w zgodzie.
Żebyś rozstał się z McMillanem.
Mam Jacka.
Patrzcie, skurwiele!
Odstrzeliłem je. Były z tysiąc metrów od nas!
Może nie tysiąc, ale były wysoko!
-Bardzo... -O tak.
Po co mu fura, jak może mieć ciężarówkę?
Dwa strzały. Dwie kaczki.
Podoba się? Kutasie.
Jasne, że ci się podoba.
Jak mnie podoba się...
Jak mnie podoba się firma
i wy wszyscy, i ten koleś. Chodźcie tu.
Moi ludzie. Ludzie McMillana.
Gotowi na zabawę w Luksemburgu?
Lakeman nie jedzie do Luksemburga.
Dział o tym nie decyduje, Leslie,
to decyzja kierownika. I tak, jedzie.
Dzieciak coś w sobie ma.
No chodźcie, moi snajperzy!
Nie miał nic przeciwko temu.
Wezmę go na mecz potem.
Chce, żebym mu przywiózł śnieżną kulę.
Dobra.
-Zadzwonię jak dolecę. -Po co?
No wiesz, żeby się zameldować.
Dobra.
-No to pa. -Pa.
Powtórzymy wszystko?
Dobra, to czego potrzebujesz,
żeby załatwić sprawę w Luksemburgu.
Zabierasz 170 tys. dolarów,
dziewięć rolek taśmy klejącej
i program transmisji telewizyjnych angielskiej drużyny piłkarskiej
Jaywick Sands.
Tak.
Przydałoby mi się tu krzesło.
Tak, pracujemy nad tym.
Jak poszło z Brazylijczykami?
Dobrze.
Znali jujitsu, przyznaj.
Co?
Znali?
Tak.
Widzisz,
stary, nie marnuję twojego czasu.
Jestem najlepszy.
Przesłuchanie było spoko.
Tylko raz zapytała o ciebie.
Gdzie się rozstaliśmy.
Wyśpij się.
Chcę, żebyś jutro przez lotnisko przemycił 170 tys. dolarów.
Dzięki, że go wpuściłaś.
Pies pracujący mile widziany!
-Pies pracujący? -Tak.
Serce rośnie.
Skarbie, to twój pies?
Tylko się kumplujemy.
Znam się na tym. To pies terapeuta.
Czyli?
Głód, złość, samotność, zmęczenie...
Pies pomaga ofiarom wstrząsów, osobom uzależnionym,
z problemami.
Gdy ktoś czuje głód, złość, samotność, zmęczenie,
może się po prostu załamać.
Psy są szkolone, by coś takiego wyczuć.
Uspokajają pacjentów, kiedy powinni spać,
sygnalizują, kiedy trzeba zjeść, coś w tym stylu.
Powinieneś go odprowadzić na miejsce.
Masz rację.
Powinienem.
Idziemy.
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska