-'Wag mo 'kong binabastos sa pamamahay ko! -Bitawan mo ako!
-Bastos ka! -Ano ba?
Ganito...
Nagtatrabaho ako para sa inyo.
Alam n'yo na ito.
Dahil mahal ko kayo.
Mahal ko kayo, e.
Alam ninyo 'yan.
Pa, mahal ka rin namin.
Pero tigilan mo na ang droga.
Magpakalalaki ka.
-Ano'ng nangyari? -Mag-usap tayo?
Kompanya ko ito, ano ba'ng nangyari?
Ano'ng problema rito?
Gusto ka nilang makausap, Leslie.
Ganito ang pakiramdam
kapag may tama na ang droga...
para kang nanalo.
Pakiramdam mo, ang dami mong pera,
gaya ng nananalo sa...
lotto o 'yong mga pinamanahan ng ari-arian.
Ang de-kalidad na droga ay...
parang isang purong gamot na nagbibigay ng angas.
Nagiging eksperto ka.
Ang galing mo bigla sa lahat ng pwedeng pag-usapan.
Gusto mong ibahagi sa lahat ng tao ang mga kaalaman mo.
At magniningning ang langit,
ang kwarto...
nagiging maganda ang paligid.
Naalala ko minsan,
pagkatapos kong magdroga habang nasa opisina,
May...
may sekretarya akong hindi ko naman masyadong pinapansin dati
na biglang...
naging maganda.
Mabait siya sa'kin.
Palagi siyang nakangiti.
At kaakit-akit ang dibdib niya.
Itong...
ganitong pakiramdam kapag gumagamit ako ng droga, hindi ko na makontrol.
May kaso ako ngayon
laban sa kompanya ko dahil sa
mga nilustay kong pera dati.
Hindi na rin ako
kinikibo ng pamilya ko.
Naupo ako sa parke kaninang umaga at nagmuni-muni,
no'ng araw, dinadala ko pa roon
'yong anak kong lalaki,
half-Vietnamese siya.
Binabantayan ko lang siya roon
habang gumagawa ng kastilyong buhangin.
Mahusay siya sa ganoon.
Masaya siya sa nagawa niya,
pero pagtayo niya noon,
nagulat akong inapak-apakan niya ang kastilyong ginawa niya.
Bakit ba tayo ganito?
Ako si Leslie Claret,
at hindi ko maihinto ang pagiging adik.
Utang na loob, tulungan n'yo ako.
Magsasara na. Magsasara na.
Ito ang nagbibigay ng kaayusan,
at kalinawan sa trabaho.
May patutunguhan ang trabahong may kalinawan.
Ganyan ko 'yon ipapaliwanag.
Leslie, ganito,
matagal na tayong magkaibigan.
Kilalang-kilala ka na rito sa modernong industrial piping.
Malugod kitang tatanggapin dito,
at karangalan ko ang makasama ka rito sa McMillan.
Pero syempre, may limitasyon din kung saan kita pwedeng ipasok.
Limitasyon sa posisyon mo...
dito sa McMillan.
Mataas ang respeto ng biyenan ko sa'yo,
at haharap siya sa mga shareholder ng kompanya.
Ang maiaalok ko lang na posisyon para sa iyo ay hindi hihigit sa
posisyong divisional.
Simulan na natin ang trabaho.
Sa Hunyo ka ba magsisimula?
Gusto kong magsimula sa lalong madaling panahon,
at magtrabaho na ulit.
Kung sa katapusan ka pa makakapagsimula?
Ayos lang ba 'yon?
Oo, ayos 'yon.
Pasensya na. Hindi ako nakatingin.
'Ayan na siya, sa C-19.
Para bang tinatawag siya ng pwestong 'yon.
Palagi siyang pumaparada riyan.
Hindi niya mapigilan.
O, talagang inaayos pa ang parada.
Parang bahay niya, o.
Lintik!
Tingnan mo.
Haharap pa siya para sa Denon presentation.
Kumusta? Ako si Eugene Chow, process engineer ako rito.
'Di siya si Eugene, pasensya na.
Ayos lang, nandito lang ako para bisitahin ang nobya ko.
Ayusin mo naman, Stephen.
Pareho tayong napahiya.
Pasensya na.
Ayos lang naman, siguro
nahihirapan ka lang talaga.
Isusulat pa ba natin sa kamay mo?
Huwag na.
SINUNGALING
Handa ka na ba?
Oo naman, Leslie.
Sa Harbaugh tayo mamaya, saktong 2:00 p.m.
Sige.
Ayos.
Kalimutan na natin ang naging inisan natin, magsimula ulit tayo.
Ayos, sige.
Ayos, sige, mamaya na lang.
21 ORAS NA MAKALIPAS WASHINGTON, D.C.
Pinahirapan na namin 'yong imbestigador.
Marami pa akong idadagdag mamaya.
Carlson.
-Salamat. -Wala 'yon, Tom.
Ilang beses na natin 'tong ginawa, 'di ba?
Ganda ng laro.
Parang nangangalawang ka na.
Isang laro pa.
Tingnan natin sino'ng paurong sa'tin.
Carlson, nagpapanggap ka pa ring magaling ka?
-Oo naman. -Ako rin.
Gusto mo bang maglaro tayo hanggang sa atakihin tayo sa puso?
Oo, sige.
Tumigil na tayo.
Salamat ulit sa tulong mo, Carlson.
Maliit na bagay, Tom. Pahihirapan ko lalo 'yon.
-Alagaan mo ang sarili mo. -Oo naman.
35 ORAS NA MAKALIPAS LUXEMBOURG
Nakuha ba ang basura ng Hotel?
Ito na ba lahat?
Itong nasa supot?
Nasa berde ang galing sa mga kwarto.
Nasa puti naman ang basura ng kusina.
Ako at si Sophie, sa berde.
Kayo nina Sandrine
ang titingin sa puting supot.
Maghanap ng kahit anong mag-uugnay kina McClaren at Barros.
Ano?
May mga maruming tisyu at straw na kasama sa mga basurang galing sa kusina.
'Yong galing naman sa mga kwarto, may mga condom d'yan at gamit nang dental floss.
Condoms. Ayos.
Ayoko sa berdeng supot.
Mas gusto ko pa 'yong mga basura na galing sa kusina.
Ako rin.
Bato-bato-pick?
Bato-bato-pick!
77 de Champlain.
Liham para makapanayam si Dennis McClaren, isang mamamayan ng U.S.
Myna, nandito na si Mama sa Chicago.
Natutunan ko agad na...
iba ang paraan ng pag-i-Ingles nila rito.
Mamimili ako rito.
Kinabahan ako sa pagbili ng agahan kanina kaya
hindi na lang ako kumain,
umalis na lang ako.
Tagarito ako. Sino ka ba?
Ngayon, hinihingan nila ako ng local writ?
Sabi ito ng Interpol?
Ginawa na namin ang Orange,
pero hindi naipadala, dahil nga hinarang
ang Blue Notice mo.
Ah.
Sige, maipapadala ko na ngayon ang writ sa inyo.
Pwede bang sa'kin mo na ideretso?
Pupunta ako ng Milwaukee mamaya.
Sige, pero nasa koreo na kasi at mahirap hanapin.
Kulay orange ba iyon?
Oo.
-Baka madaling hanapin. -Sana nga.
-'Yan ba? -Mukhang iyan na nga.
Tatapatin na kita, may utos
galing sa interpol na iwala ang sulat na ito.
Nangyayari naman talaga ito,
lalo kung maraming sulat.
Parang ayaw nilang makuha mo ang sulat.
Sige, salamat pa rin.
'Di ko alam ang gagawin ko ngayon.
Tumawag ako roon, at naglalaro daw si Carlson ng racquetball
at 'di na bumalik.
Magagalit sa'kin ang boss ko dahil dito
sa pagtulong ko sa'yo.
Pagagalitan din naman ako,
'pag 'di ko nahuli ang salarin sa kaso.
Kita tayo mamaya.
-Sa Harbaugh. -Oo, sige.
'Wag pakampante.
Mabigat na hamon sakaling magsa-nukleyar ang Iran.
Banta ito sa giyera sa Israel, sa seguridad ng mga karatig na bansa,
at sa pandaigdigang ekonomiya.
Dagdag din ito sa pangamba ng ilang bansa
na nagtutulak sa pag-alis sa mga kasunduan.
Nandito na siya.
Kailangang panagutan
ng Iran ang mga pinsala.
Ginagawa natin ang lahat upang pigilan
ang napipintong paggawa ng nuclear weapon.
Kami ang nagplanong magpadala ng pera
para pondohan ang kandidatong 'di sang-ayon sa nukleyar na Iran.
Pero nagkamali kami at napunta sa maling partido
ang ipinadalang pera.
Alam na ng partido na iyon na gagamitin
ang pera para bayaran ang eksperto
na magpupulido sa programang nukleyar.
Noong Mayo 2012,
pananagutan ko na nagkaroon ng kakayahan ang Iran para sa gano'ng klaseng armas.
Maaakit ka ng bagong lugar.
Ng mga bagong hilig.
Ng mga bagong pakiramdam.
Pero mananatili ang iyong disiplina.
Sinusubukan nating baguhin ang therapy ni Stephen.
-Tama. -Halimbawa, iaayon natin sa hilig niya.
-Kagaya ng paborito niyang palabas. -Sige.
Paraan na rin ito upang masukat natin ang
unti-unting pagbuti ng lagay niya.
Kasama sa therapy na ito ang pagmememorya at paggalaw.
-Ginawa n'yo na ba ito kanina? -Oo.
-Talaga? -Oo.
Sige, simulan na natin.
Gusto niya ako kausapin bukas.
'Di ako makakasama bukas.
'Pag nandito ang Denon, lagi kaming gumigimik.
Pumunta ka bukas, masaya 'yon.
Tradisyon na sa McMillan 'yon.
Talaga?
Ayoko.
-Ha? -Ayokong pumatay ng ibon.
Uy, makinig ka.
Ayusin mo ang pagsagot bukas.
-Gan'on kalala? -Oo.
-Seryoso na ito. -Oo, seryoso na talaga ito.
Tulungan mo kaya akong maghanda ng sagot?
Malapit na ang pulong.
Sa Harbaugh.
Kilala mo ba siya?
Si Leslie Claret.
-Mula sa Galvanized United. -Oo, ano'ng mayroon?
Siya si Leslie Claret.
Ikaw ba si Leslie Claret?
Matagal na.
Tinatag niya ang Galvanized United.
Matagal na. Ito si John Lakeman.
S'ya ang magpapaliwanag ng terrorist installation program.
Kasama ka ba sa proyektong ito?
Sa ganito kaliit na pulong?
Mahalaga itong division sa pundasyon ng McMillan.
Pinagtutuunan ko ito ng pansin, kahit
hindi ako ang pupunta sa site.
-Kasi si Leslie Claret ka. -Hindi, pero salamat.
Dahil matanda na ako.
Itong mga bago na ang bahala sa trabaho.
Sige, John. Ipakita na natin dito
ang detalye ng ating terrorist plan.
Mga ginoo...
Simulan na natin.
'Ayun...
Doon muna sa...
simulan natin sa patch hampler.
-Ay, hala. -Ano iyon?
Wala kami no'n.
-Ano? -'Di kami nagfi-filter.
Ganyan sa buong proseso namin.
Akala ko, malinaw na iyon?
'Di kami gumagamit ng kahit anong filter o hampler.
'Di bale, 'di na 'yan bago.
Tama nga 'yon.
'Wag mo nang ipaliwanag ang hinanda mong plano sa filter, John.
Ipaliwanag mo na lang ang plano 'pag non-filter.
Saglit lang.
Kakausapin ko lang
muna si Leslie,
para hindi maisalang-alang
ang plano natin kung magkukulang ang supply namin sa inyo ng
mga produkto namin.
-Sige. -Walang problema.
Ikaw na lang ang magpaliwanag.
-Ayaw kong... -Ayaw mong ano?
Filtered ang nasa plano ko.
'Di naman masyadong magkaiba 'yon.
-Pero kasi... -Halos pareho lang.
'Di ko kayang magpaliwanag ng plano para sa unfiltered.
-Pasensya na. -Ano ba naman, John?
Halos pareho lang iyan!
Ganito, nandito ako para patakbuhin ang division.
At nandito ka para tulungan ako, pero wala ka pang nagagawang tama.
Pabigat ka na nga,
matigas pa ang ulo mo. Ginugulo mo
ang operasyon ng McMillan.
Hindi ganyan dito sa McMillan.
Sige.
Ako na bahala rito.
Gagawin ko ang trabaho mo,
trabahong 'di binibigay sa'kin noong araw.
Noong kaedad mo ako, at kompanya na ang hawak ko.
Dahil may pakialam ako. Mahusay ako kasi may pakialam ako.
At ikaw...
parang wala kang paki.
'Wag ka na mag-abalang basahin ang listahan ng mga
kasama sa pag-alis sa Lunes.
Oo, sa Luxembourg.
-Kailan? -Bukas?
-May plano kami ni Efram. -Kailangan mong pumunta.
Alam nating may malala nang nangyayari doon.
Napakahigpit sa sekta ng babae.
'Di siya umaalis nang walang kasamang lalaki.
Pero bumili ng ticket sa Luxembourg?
Aalis siya nang walang kasama.
Kukunin niya ang pera.
At...
At ano?
Tayo...
-Ano'ng gagawin ko? -Tutulungan si John.
Oo nga, pero...
-Wala ako, kasi... -Bakit ka nag-aatubili?
Ha? Hindi ah, hindi...
Tinanong ako ni Alice kung ano'ng ginagawa ni John.
Naisip kong hindi ko rin pala alam.
Kaya, paano ako...
Wala ka bang tauhan para sa ganito?
Hinihingi ko ang tulong mo.
Pero hindi ko masasagot ang mga tanong mo na 'yan.
Mag-impake na.
Sige.
Sige, Pa.
Ang susunod na babaan ay paliparan.
Ito ang kusina, tapos may pool doon sa likuran.
-Pwede tayo mag-usap dito. -Sige.
Kahit abutin pa ng ilang oras.
Alam ng asawa mong nasa garahe tayo nang
ilang oras? Anong sabi mo?
Na magwo-work out tayo.
Kaya magbuhat tayo at
dinig sa kusina iyon.
Kumusta ang presentation?
Sablay.
Paano 'yan?
Pupunta ka sa hunt?
Magpabango ka ulit kay Leslie.
Ako na bahala roon, okay?
'Yong para bukas, nagisa ka na ba ng pulis dati?
Hindi pa.
'Wag kang uubo, mauutal, o hahawak sa mukha.
-O magsabi ng totoo. -Sige.
Matagal siyang 'di magsasalita para kabahan ka.
Saan ka ba kinakabahan?
'Yong iba kabado kapag nagugutom...
-nagkakape... -Sa kambal.
-"Kambal'? -Oo, natatakot ako sa kambal.
-'Di ako napapakali. -Malabong may kambal doon.
Kain na daw tayo maya-maya, Pa, sabi ni Mama.
Sige, salamat.
Mamaya pa 'yon. May oras pa tayo.
Sumama ka sa hunt, John.
Maglalasing lang tayo roon.
Magrerelaks lang.
Sumipsip ka ulit kay Leslie.
May ibang plano ka?
May sasabihin ako sa'yo.
'Di ka maalam sa piping.
Kung bokya ka sa piping, 'di ka pa sumasama sa hunt,
'di ka nga McMillan man.
Baka doon pa ako sesantihin ni Leslie.
'Di iyon. Si La Croix ang ganoon.
Magaling 'yan kahit ganyan siya.
Si Lawrence, pwede pa,
pero 'di si Leslie.
Sumama ka sa hunt.
'Yon ang sagot.
Alam mo na sasabihin mo bukas, 'di ba?
Alam kong nakakabagot ang tingin mo sa'kin, John.
Pero 'di ako tanga. Alam ko kung gaano ito kahalaga.
Mag-ingat. 'Wag pakainin ang mga aso.
Kumusta ka, Richie Rich?
Maghanap na ng kasama, at aalis na tayo.
Ingatan n'yo ang mga baril.
Ayos ba, Richie Rich?
Leslie?
Pwede siguro tayong mag-partner para dito, Leslie?
Hindi na. Si Icabod na ang kasama ko.
Ano'ng apelyido mo?
-Perter? -Icabod.
Ah...
-Akala ko, palayaw 'yon. -Hindi.
Ayos.
Ba't mo naisip iyon?
John?
Gusto mo ng tubig?
Bakit?
Para sa lalamunan mo.
Umuubo ka.
Hindi naman, ah.
'Di pa nagsisimula.
'Di ako uubo mamaya.
Sigurado ka?
Dahil kilala ko na ang sarili ko.
Simulan na natin.
Ngayon lang ako nakakita niyan.
Kakaiba talaga, ano?
10 digits sa Social Security card.
Oo.
-Tatawagan mo ba siya? -Oo.
Nasa Luxembourg ka noong ika-11?
-Oo. -Ano'ng masasabi mo?
Saan?
Sa Luxembourg.
Ayos lang, maganda.
-Nagustuhan mo roon? -Oo.
Nagustuhan mo kahit may sumaksak sa hita mo?
Hindi kasama 'yon.
Anong parte pala?
Iyong...
mga pasyalan at iba pa.
Gusto mo ba, Leslie?
Ayaw ko, may dala ako para sa'kin.
-Leslie? -Oh?
Gusto ko lang sabihin,
nirerespeto ko ang mga paraan mo.
Ayos. Salamat.
Ikwento mo ang pangyayari bago ka masaksak.
Naglalakad ako...
napakadilim noon,
tapos may lumapit sa'kin.
Sa Chantelaine?
Sa Chantelaine.
Tiningnan ko ang phone ko,
pagtingin ko, parang nag-aaway sila noon
nabangga nila ako kaya sabi ko, "Tumingin kayo sa daanan."
Kakaliwa sila, eh, kakanan ako.
No'ng pagkakanan ko, naharangan ko naman sila.
Siguro naisip nilang sinadya ko
na harangan sila. 'Di ko namalayan,
nasaksak na ako.
Nasaksak ka?
Oo.
Oo, at pumunta ako
doon sa ospital. Paglabas ng ospital, saka ako kumain.
Bumalik ako sa kwarto ko, at nag-ehersisyo.
Kung gusto mo siyang paalisin,
ako na bahala sumesante.
-Ano... -Oo, 'di siya sumisipot sa dinner.
Oo, talagang napahiya kami no'n.
Ako nang bahala. Kakausapin ko siya mamaya.
Saan ka ba dapat papunta noong gabing nasaksak ka?
Naglalakad lang,
patingin-tingin sa mga gusali,
kasama ko si John, kaibigan ko.
"John"?
Lakeman.
Huling hataw bago mag-inom.
-Ayos. -Richie Rich, sa west march ka.
Kayo sa east at south.
Maggrupo na kayo.
John?
Partner tayo?
Sige.
Salamat, John.
Saan naman papunta ang kaibigan mo?
Wala, magkasama lang kami.
Pero wala siya no'ng nasaksak ka?
Wala.
Bakit kayo naghiwalay noon?
May pinaghahandaan siyang pulong.
Saan?
'Di ko alam.
Sa kwarto niya siguro.
May tinawagan ka ba no'ng nasaksak ka?
-Ah, oo. -Kanino ka tumawag?
Sa mahal kong asawa.
Pangalan?
Hindi ko-- Lintik!
Anong-- Audrey.
Diyos ko. Audrey McClaren.
Pasensya na.
Pwede mo ba itong isulat d'yan sa papel malapit sa'yo?
77...
De Champlaine.
Nandito ako dahil may isa pang taong sinaksak
malapit doon sa lugar.
Nang gabing iyon,
sa parehong oras
at pareho kayo ng sugat.
Wala pang naitatalang ganitong atake noon sa Luxembourg.
-'Di ko alam 'yan. -Mahirap kang paniwalaan.
Nagbasa ka ng dyaryo kinabukasan.
Binalita na 'yon doon.
Sa mismong dyaryo.
Ibig kong sabihin, wala akong ibang alam.
Nabalitaan ko nga 'yong pagpatay,
may mga staff na nag-uusap sa lobby noon.
Nagbasa ako no'n,
dahil baka 'yon din ang sumaksak sa'kin.
Akala ko lang may kaugnayan, pero wala.
Wala akong napala,
para maunawaan 'yong nangyari
no'ng gabi.
Salamat.
Iyon lang.
Salamat sa iyong kooperasyon.
Sana nakatulong man lang.
'Di ako rito lumaki.
Ah.
Taga-Montreal ako.
Nandito ako dahil sa piping.
Marami na kaming napagtagumpayan,
dahil maayos ang mga tao namin,
hinahayaan ko sila sa paraan nila sa mga division.
Ayos.
Oo, ayos 'yon.
Ngayon lang ako
nakahawak ng baril.
Sa totoo lang, hindi pa ako
nakahuli ng ibon kahit kailan.
May iba pa namang pwedeng pagkatuwaan.
Gusto kong tingnan si Lori.
Madalas.
Parang hilig ko na yata.
Kilala mo siya?
Sinama dito ang nobyo niya.
Yabang.
Ah, oo.
Lasing na yata ako, masyado na akong madaldal.
-Sige. -Mahal ko yata siya.
Sigurado akong mahal ko siya, pero 'di niya ako pinapansin.
Natatakot akong bumaril, sa totoo lang.
Ayoko rin ng amoy nito kaya ayaw kong hawakan.
Kung ikaw 'yong gumawa,
siguro iba ang pakiramdam kapag ginamit mo na.
Pero kung binili mo lang naman,
walang dating. 'Di ba?
Pero...
Ano?
Gusto ko pa ring mamaril ng ibon.
Kasi kapag naiisip ko,
pakiramdam ko, 'di ako pinapansin ni Lori dahil magkaiba kami
ng mundong ginagalawan.
Pero baka kapag nakabaril ako ng ibon sa hunt,
baka maisip niyang
nasa iisang planeta lang pala kami.
May kaya siyang gawin.
Tapos 'yon...
Maiisip niyang makipagtalik sa'kin.
Pero wala akong nahuhuli.
Aasarin ako ng nobyo niya, tapos,
pakiramdam ko, ang layo ko kay Lori.
Sinabi ni Leslie na nahihirapan kang makibagay
sa McMillan.
Mahalaga sa'kin ang kompanyang ito. Kailangan kitang tanggalin,
at isipin mo kung saan ka nagkulang.
Sana maghiwalay tayo nang walang sama ng loob.
Para na rin sa'yo at sa McMillan.
May huli ako.
Hoy, tingnan n'yo ang hawak ko!
Matayog ang lipad ng mga ito pero nabaril ko sila.
Sobrang tayog ng lipad nila!
-Ang tayog! -Oo naman.
Pipiliin mo lagi ang truck.
Tig-isang bala para sa 2 ibon!
Gusto mo 'to? Inutil.
Syempre naman, gusto mo 'yan.
Gaya ng gusto ko...
pagkagusto ko sa kompanyang ito
at sa inyo! Tara dito, tara dito.
McMillan men tayo.
Handa na ba kayong magsaya sa Luxembourg?
'Di kasama si Lakeman doon.
'Di naman ikaw ang magdedesisyon nito,
pang-executive ito, at kasama siya sa pag-alis.
May ibubuga ito.
Halikayo rito, McMillan men.
Ayos lang naman sa kanya.
Aalis kami, pagbalik ko.
Gusto niya raw ng snow globe mula roon.
Ayos.
-Tawagan na lang kita. -Bakit?
Para lang makibalita.
Sige.
-Paalam. -Paalam.
Balikan natin ulit.
Ang kailangan mo lang dito ay...
...balita sa nangyayari sa Luxembourg,
170,000 dolyar...
9 na duct tape...
at palabas ng laro ng soccer squad nila
Jaywick Sands.
Oo.
Pahingi na rin ng upuan para dito.
Inaayos na namin.
Ano'ng nangyari sa mga Brazilian?
Ayos lang.
Marunong sila ng jiu jitsu?
John?
Ano?
Sanay sila?
Oo.
Tingnan mo,
mahalaga ang sinasabi ko sa'yo.
Ang galing ko.
Ayos lang ang panayam.
Ang tanong lang niya sa'yo ay
kung saan ka papunta.
Pahinga ka na.
Magdadala ka ng 170,000 dolyar bukas sa paliparan.
Salamat at pinapasok mo siya.
Basta may trabaho ang aso.
-Asong may trabaho? -Oo.
Nakakatuwa.
Oo.
Aso mo ba ito?
Magkasama lang kami.
Para sa GGMP ang ganyang aso.
Ano 'yon?
Gutom, galit, malungkot, pagod.
Para sa mga biktima ng trauma o dating adik,
depende.
Kapag sabay-sabay na ang nararamdaman nila,
'ayun, bumibigay na lang.
Nalalaman nila kapag nangyari 'yon.
Alam nila ang gagawin kapag matutulog
o kakain ang amo nila.
Ibalik mo ang aso na ito sa may-ari.
Oo.
Ibabalik ko.
Tara na.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio EMN