GUANGDONG, CHINA 1 BUWAN ANG NAKARARAAN
Patapon!
Kung kailangan kong suriin...
tumitingin sila ng bag nang random
kaya kung may magdadala ng bag na 'to sa kabila.
Ano'ng nangyari?
Tinitingnan ko ang laman ng nasira niyang bag.
Hindi lang pala tali ng aso ang ninakaw,
marami pa siyang nakaw na gamit dito.
May aquarium,
may clarinet,
at kung ano-ano pa.
5 kaso agad ang natapos.
Ayos.
Oo, ayos talaga.
-Kumusta? -Uy!
Nagising ba kita?
Hindi.
Ano'ng ginagawa mo?
Nag-oopera lang ng palaka.
Wow! Talaga?
Oo.
Anong parte?
Sa pulso.
May pulso sila?
Oo, parang gano'n.
Ayos, ano...
Tumawag ako kasi gusto ko lang mag-iwan ng mensahe.
'Di ko alam na...
Gusto ko lang sabihing
ayos lang ako rito ngayon at sana
ayos lang din kayo riyan. Nasa trabaho ka pala.
Wala ako sa trabaho.
Nagising mo ako, naniwala kang nag-oopera ako ng palaka ngayon?
Sa presinto?
-Oo. -Saang istasyon?
-Isa lang iyan. -At doon mismo?
Diyan nila dinala ang bag.
Kaninang umaga lang kasama ng ibang mga nakaw.
Ibang bagay...
Pupunta ka roon mamaya para sa panayam, ayusin mo.
Bawiin mo ang bag.
May pangalan ko iyon.
May John Lakeman doon sa bag.
Saan?
Doon sa maliit na lagayan na
nakadikit sa hawakan.
Inaasahan nila ako mamaya sa presinto.
May bag doon na nakapangalan sa akin at
11 milyon ang laman.
Bakit ka naglagay ng pangalan? Anak naman!
Minsan naiipit din ako sa sitwasyon. Paano kung sa
paliparan iyon nawala?
Eh, 'di napagalitan n'yo ako.
Oo, talagang magagalit kami sa'yo.
Bawiin mo ang bag.
Ayusin mo ang panayam mo roon,
ipakita mong empleyado ka lang.
At kunin mo ang bag para matapos na ito.
Pupunta ako bilang sibilyan
pero may nanakawin ako sa presinto?
Hindi pa nga tayo nagsisimula, John.
Dapat maipadala iyon sa Iran, iyon ang mahirap.
At 'di pa natin nagagawa.
Kaya bawiin mo iyon.
Ingatan mo ang trabaho mo rito, gagamitin natin ito para sa Iran.
Sino iyan?
Si Leslie.
Ano'ng problema niya?
Doon ka muna sa kabila.
Sino nga ulit siya?
Katrabaho ko, alam niya lahat.
Ayos, sige.
Ayaw ko ng gulo.
Ganito...
mag-usap tayo.
Sa totoo lang, nagsisimula na akong
mainis sa'yo.
Hindi talaga kita magustuhan.
Gusto kong mapanatag ang loob ko,
kaya ayusin natin ito ngayon.
Kasi...
hindi man lang kita kilala.
Gusto kong malaman kung sino ka.
Napapansin ko, parang ibang tao ka minsan.
Para sa akin.
Minsan, magaling sa trabaho,
minsan, walang alam. Sala sa init, sala sa lamig din sa trabaho.
Kaya gusto kong maunawaan kung
sino ka ba talaga?
Alam kong ikaw si John Lakeman. Alam ko ring
maayos naman ang tingin mo sa sarili mo.
Pero 'di ko gusto si Lakeman.
Kaya tulungan mo akong punan ang mga hindi ko pa alam
tungkol sa iyo,
para magustuhan din kita.
Magkakasundo tayo.
Dahil ako si Leslie Claret.
Maayos ako sa paningin ko pero alam kong 'di mo
siya gusto. Kaya ipapakilala ko siya sa iyo.
Ito na.
Ako si Leslie Claret, bunso sa 9 na magkakapatid.
Kapitan ng bangka ang Papa ko.
Nasa bahay si Mama, pero modernong babae siya.
Nag-aral siya ng arkitektura.
Noong bata ako, sinama niya ako sa Paris at pumasyal kami sa Sacre-Cœur.
Doon ako nahilig sa
pagdidisenyo at pag-iinhinyero.
O, ikaw naman.
Ako si John Lakeman.
Kapitan din ng bangka
ang Papa ko.
-'Di nga? -Oo nga.
-Ayos pala! -Oo.
'Di ba? May pagkakapareho pala tayo.
Ang Mama mo, ano'ng trabaho?
Kapitan din...
si Mama.
Ayos!
Mga kapatid?
Nag-iisang anak.
Ah, ayos.
Bilang bunso sa 9 na magkakapatid,
tingin ko, masaya kapag nag-iisang anak.
Ayos ka lang, pare?
Ayaw kong pag-usapan.
Ayos ka lang?
Oo.
'Di nga kita kilala pero nasa kwarto kita.
Aalis ako pag-alis ng lalaking pambabae ang pangalan...
Dahil sa anak mo...
nagka-herpes ako.
Pakiramdam ko.
Kaya...
Pwede ba...
Umalis ka na?
Tatawagan ko ang asawa ko.
Sasabihin ko sa kanya ang lahat ng nangyayari dito.
Lintik!
May tanong ako sa iyo.
Gusto mo bang mag-agahan tayo?
Sa kwarto ko sa Electress ng Saxony?
Agahan ang...
Parang...
masiglang oras ng pagkain para sa akin.
Maganda ang magiging araw mo.
Mag-agahan tayo.
Ayos.
Ayos talaga iyon, John.
Ipapadala ko mamaya lahat ng agahan, kumain tayo nang marami.
Mga muffin, mga tinapay, lahat ng pwede.
Ayos ba?
Ayos na ayos.
Ganito, may panayam tayo sa presinto mamaya,
alam mo ba kung bakit?
Hindi.
Mag-agahan tayo bago ang panayam.
-Mamayang 10:00? -Sige.
John, pwedeng pumunta ka muna rito?
Sasabihin na raw niya sa asawa niya ang nangyayari.
Hawak ang telepono niya.
Lintik.
Naaakit ako.
'Di dahil may babae sa harap ko,
siguro dahil sa gusto kong
tumulong sa ginagawa n'yo. Kaya lang,
mabilis ang mga pangyayari at wala
akong nakuhang detalye
sa may-ari ng pasaporte. Nagka-herpes lang ako.
Bitawan mo 'yan, Dennis.
-Siya ba si Dennis? -Oo.
-Ibaba mo 'yan, Dennis.
Aamin ako sa asawa ko.
Walang problema sa akin kung sasabihin mong nambabae ka.
Pero hindi mo pwedeng sabihin ang dahilan kung bakit ka nandoon.
Bakit ba siya nadamay rito?
Dahil sa ihi niya.
Kailangan kong umamin sa asawa ko.
Kailangan kong sabihin sa kanya ang lahat.
Maiintindihan niya kapag alam niya na
ginawa ko ito para sa Israel o kung saan mang bansa.
-Bigay mo sa akin iyan. -Ayoko nga, sir.
Pwede bang...
saksakin mo siya sa binti?
Sinaksak ko na iyan, nakagulo lang.
Dennis?
Sa labas muna tayo?
Hindi, tatawagan ko si Audrey.
Kalma lang tayo, Dennis.
Hindi, tatawag na ako kay Audrey.
Kung 'di ako tatawag ngayon, gusto ko na lang
mag-ehersisyo.
Bagalan mo lang, Dennis.
Itlog, quiche Lorraine, tinapang salmon,
organic muesli, mga prutas, Greek yogurt--
Lahat ng nasa agahan.
Dagdagan na rin ng muffin at mga tinapay.
Mga muffin at tinapay?
Oo, lahat ng mayroon.
Lubayan mo na ako, pare. Ayaw na kitang kasama.
Kaunting tiis na lang, Dennis.
Tapos pwede ka na bumalik sa dati mong buhay.
Lintik ka, pare.
Lahat ng kilala ko, nambababae kapag umaalis.
Hindi ko iyon ginawa.
'Di ako normal. Mabuti akong asawa.
-Ngayon, normal na ako. -Dennis.
Wala akong paki sa iyo!
Namroblema pa ako.
Pare, may paki ako sa'yo. Pasensya ka na.
Pero 'tol, 'di ko sinabing mambabae ka.
"'Tol"? 'Tol mo na ako ngayon?
Sandali nga, Dennis.
Dennis.
'Di ako magdadalawang-isip.
'Di ako kukurap.
Isipin mo ang bagay na kaya kong gawin, pero 'di ko ginagawa
dahil kaibigan kita.
Oo, sige.
Kayo ko iyon.
Lintik ka.
Hindi lintik ka, tapos sasabihin ko sa asawa ko.
Lintik ka lang.
Punyeta talaga!
Sa aklatan ng Haupfhausen Western European Technical Collection.
-Dapat iyon mismo ang libro. -Sige.
Structural Dynamics of Flow.
Ilagay mo lang ang pangalan ko sa isang libro.
Sasabihin mong nasa aklatan ka no'n?
-Oo. -Bakit?
Ganoon talaga.
At iyon dapat ang libro?
-Bakit? -Basta.
Alas-dos ang panayam ko.
Dapat ayos na iyan.
Oo, madali lang ito.
Pupunta ako doon, A tapos B.
-'Wag mo sabing gamitin 'yan-- -Pasensya na.
Oo nga pala, naiintindihan ko.
John...
Sinusundan ako.
Minsan hanggang dito.
Alam mo iyon...
'Di ka pwedeng
masundan mamaya.
Handa ka na ba sa panayam, John?
Siguro.
Alam ko na ang hihingin ko sa'yo.
Gusto ko nang sabihin sa'yo ngayon.
Paumanhin?
Sinungaling ka, John.
Isang malaking kasinungalingan.
'Di mo dapat ako minamaliit, John.
Alam ko ang ginagawa mo.
Pwede akong pumutak.
At maraming madadamay kapag nagsalita ako.
Ano'ng sinasabi mo?
Saan ka nagpunta?
Ano iyon?
Lintik ka! Sa agahan?
Lagot.
45 minuto akong naghintay sa iyo.
Nandoon lahat ng pagkain!
Pasensya na.
Leslie...
Tapos na ako sa iyo.
Kuha mo?
Inimbita kitang mag-agahan.
May isang banyerang muffin at mga tinapay.
Inaya kitang kumain ng pampasiglang pagkain.
Tapos hindi ka nagpakita?
Tapos na ako sa mga pagkukulang mo sa trabaho at pakikisama.
'Di ka marunong rumespeto,
at kahiya-hiya pa magtrabaho.
Misteryoso kang lintik ka.
At tapos na ako sa iyo!
Parang may nangyari dito?
Mills...
Ilista mo ang mga bagong dating.
Detalyado dapat.
Tapos ibalot mo isa-isa.
Kasama ng talaan.
Ibaba mo ang imbentaryo roon sa mag-aasikaso tapos
ilagay mo ang kahon sa bodega.
Sige ho.
Salamat.
Ano'ng nangyayari dito?
May ganoon ba kayo?
Ano iyon?
Dinadala ang anak sa araw ng trabaho?
Oo, pero 'di ko ginawa iyon.
Magandang hapon.
'Di kayo obligadong sumagot sa amin,
pero naghahanap kami ng impormasyon
tungkol sa pagpatay kay Hector Barros,
33 taong gulang, noong gabi ng ika-11.
Napag-alaman namin,
na maaaring may impormasyon kayong makakatulong sa kaso.
Kung tatanggi kayong sumagot mamaya,
aapila ang aming opisina para sa isang
sapilitang panayam sa pamamagitan
ng paghingi ng permiso
sa inyong lokal na awtoridad.
Salamat.
May pinatay?
Sinungaling.
Ano bang sinasabi mo?
'Di ka naman nagtapos sa University of Pennsylvania.
Sinungaling ka.
May pinagsabihan na ako sa kanila.
Peter Icabod?
Uy.
Handa ka na ba sa panayam?
Oo.
Peter Cassius Icabod.
Edad?
51 anyos.
Lalaki.
Alam kong lalaki ka.
Pasensya, medyo kabado lang.
Kinakabahan ako sa mga babae
simula noong...
Simula noong ano?
Simula nang mabuhay ako.
May nakasalamuha ka bang tauhan
sa paliparan ng Luxembourg noong ika-11?
Wala.
May katrabaho ka bang nakasalamuha
ang tauhan ng paliparan noong ika-11?
Wala.
Pakisulat ang mga sumusunod.
"77 De Champlain".
Isa sa kanila ang may sala, arestuhin natin.
Nasaan ka noong gabi ng ika-11
sa pagitan ng 7 at 9 ng gabi?
Pulong kasama ang aming kliyenteng European.
Higit 40 beses nang nagpunta rito ang kompanya n'yo sa huling 3 taon
at 'di kayo nasangkot sa problema o insidente,
maliit man o malaki.
Ano'ng pagbabago sa kompanya n'yo noong ika-11?
May bagong tauhan?
Iyon lang.
Bagong miyembro ng inyong grupo?
Oo, si John Lakeman.
Tumawag ka sa isang Beth Icabod nang 7:10 ng gabi.
Asawa mo ba siya?
Oo.
Sinabi mo kanina, kinakabahan ka sa mga babae.
Oo, ganoon din ako sa asawa ko.
Arestado ka dahil may kasalanan ka.
'Wag n'yong ilagay iyan sa akin!
Ano pang bumabagabag sa iyo?
Kama. Iyong kama sa hotel.
Mga insekto.
Iyong tatlo lang?
Isa sa mga katrabaho ko.
Takot ka sa isa sa mga katrabaho mo?
Oo.
Bakit?
May tinatago siya. At alam kong maligalig siya ngayon
dahil sa mga tinatago niya.
At nadadamay pati ang opisina namin.
Sino itong taong ito?
Ikaw na raw ang kakausapin ng imbestigador.
Lawrence.
Pakilista ang sumusunod (kung mayroon).
Stroughs.
Pakitambak na lang sa mga babae.
Sige.
Saan ka pupunta?
Sa mga babae.
Tama na ang pagtatambak.
Abala kami sa imbestigasyon.
Iayos mo ang pagtala.
Ilagay mo na sa bodega.
Sige na!
May naalala ka bang kakaibang nangyari o pagkakataon
habang nandoon kayo at naghihintay sa paliparan?
Wala.
Pakisulat ang sumusunod.
"77 De Champlain."
Nasaan ka noong gabi ng ika-11 sa pagitan ng 7:00 at 9:00?
Kasama ang dalawang babaeng Asian.
Bakit?
Marami akong responsibilidad.
Minsan, nakikipagharutan ako bilang pampalipas ng oras.
O nagpapasampal minsan.
Hindi iyon krimen.
Hindi nga.
'Di iyan masama, pero baka krimen sa iba.
Tama.
Lugi na ang McMillan.
Alam mo ba ito?
Oo.
Alam ba ito ng mga kasamahan mo?
Hindi.
Tinago ko sa mga kasamahan ko itong problema sa pera ng McMillan,
para makatuon silang lahat sa trabaho
namin dito at maitaguyod ang pangatlong quarter.
Akala ng mga kasamahan mo, nandito kayo
sa Luxembourg para sa kontrata
kasama ang Denon na magbibigay ng serbisyong imprastraktura
sa Iran para sa susunod na taon.
Totoo ba ito?
Hindi.
Pabalik-balik kami rito ngayong buwan dahil
nakikipagkompitensya kami sa iba't ibang
kompanya para sa kontratang iyan.
Para mapili kaming magbigay ng serbisyo.
Ang alam ng mga kasama ko ay nakuha na namin ang kontrata.
Para sa anong serbisyo?
Sa isang field.
Anong field?
Sa structural dynamic ng flow.
Tama ba akong may 5 kompanya sa Luxembourg
na kakompitensya n'yo para sa isang kontrata?
At 'di nila ito alam?
Hindi nila alam.
Ilarawan mo sila sa akin.
Ano'ng alam mo sa kanila?
Sa mga kasamahan ko?
Dennis McClaren...
Karaniwang tao.
Leslie Claret,
laging galit.
Pero may pinatutunguhan.
John Lakeman...
Ano'ng mayroon kay Lakeman?
Hindi ko alam.
Hindi ko pa siya gaanong kilala, maliban sa...
Maliban sa?
Magaling magpaputok.
Magpaputok?
Magaling siyang magpaputok ng baril.
Iyon lang ang alam ko.
Gaano na kayo katagal magkatrabaho?
Ilang linggo na.
Siya ba ang bagong empleyado?
Na unang beses nakatapak dito sa lugar na ito noong ika-11?
Oo.
Saan siya nagtatrabaho noon?
Sa Pentagon.
Ilarawan mo ang inyong ginagawa sa trabaho.
Industrial piping.
Gumagawa kami ng istruktura para maitawid ang bagay mula sa A papunta sa B.
At nagbibigay rin kami ng serbisyo kapag may mali sa mga plano.
Anong plano?
'Yong mismong pagdaan ng elemento mula A tungo sa B.
Kami ang tumitingin nitong mga problema at aberya
na nararanasan nila sa simpleng
paggalaw ng mga bagay o kemikal.
Kagaya ng mga
may sira, masyadong mabigat, nagkamali, nasalanta,
o sadyang palpak.
Pwedeng may gumuho, may lumiit, may lumaki, o naloko ang kontraktor.
Ito ba ang lahat ng talaan?
Nandiyan na ang iba.
Teka, bakit?
Iba lang ang mayroon.
Tinatanong ko kung lahat ba ay naitala?
Ah, hindi.
Ang hirap ipatala lahat.
Ilagay mo na lang sa opisina ng mga babae.
Sinubukan ko, pero ayaw nila roon.
Abala raw sila sa pag-iimbestiga ng kaso.
A, oo nga pala.
Nakakainis.
Kung ako, nahuli ko na agad ang kriminal na iyon.
Ako rin.
Pilitin mong itambak 'yan sa opisina nila.
Mas nakakatawa kasi sinabi na nilang 'wag doon.
Oo, tama ka.
O kaya,
itala mo lahat iyan at bumalik ka rito.
Oo, sige.
Tandaan nilang nasa kanila ang homicide
kasi wala namang patayan dito.
Sabihin ko iyan.
Ayos.
Ayos talaga.
Ang serbisyo namin ay nandito pa rin dahil sa maraming nagiging problema
sa simpleng paggalaw ng mga bagay mula sa A papunta sa B.
May ibang kompanya ba na kapareho ng serbisyo n'yo?
Oo, may apat pa.
At nandito rin sila ngayon
sa Luxembourg.
Stroughs!
May ipapakita ako.
Ayos, ano iyan?
Nilagyan namin ng palamuti sa mukha si sir
habang tulog.
Gusto mo makita?
Gusto ko makita iyan.
'Di ako takot sa'yo kasi lagi kitang nakikita.
Kaya alam kong wala ka talaga riyan ngayon.
Ano iyon?
May kailangan ka ba?
Naliligaw ako.
Pasensya na.
Ano'ng hinahanap mo?
Doon sa mga kinakapanayam, kasama ako sa kakausapin.
Pati katrabaho ko.
Salamat.
Nasaan ka noong gabi ng ika-11 sa pagitan ng 7:00 at 9:00?
Nasa King Gerald.
Naghahapunan doon.
May kasama ka?
Si Maurice Claire.
Opisyal ng Denon.
Sino pa?
Kami lang.
Iyon lang. Salamat.
Dapat kasama namin noon si Lakeman.
Saan?
Dapat kasama si John Lakeman sa hapunan na iyon.
Wala siya roon?
Wala.
Huli na dumating.
Huling-huli na.
Anong oras?
Lagpas 9:00 na iyon.
Basta mga alas 9.
Bakit daw siya nahuli sa hapunan?
May nangyari daw sa bag niya.
Nawala raw sa paliparan.
Sabi ni G. Dennis, kasama niya si Lakeman bago siya masaksak.
Sinasabi mo bang may pulong kayo nang gabing iyon,
pero hindi siya nakapunta?
Iyan mismo.
Nakita mo ba siyang may kasalamuha,
kakaiba man o hindi,
na empleyado ng paliparan noong araw na dumating kayo?
Hindi.
Pero...
Ano iyon?
Pero,
naiwan siya sa paliparan noon.
Hindi namin siya kasabay sa sasakyan.
Dahil daw sa kanyang bag.
Hindi ko alam kung ano ang ginawa niya noon.
Ikaw ay...
May tinawagan kang sirang numero sa telepono ng 7:00 ng gabi.
Oo, mayroon.
Dahil?
Dahil...
Ano?
Telepono iyon sa dati kong bahay.
Nakagawian ko nang
tawagan ang asawa ko
kapag nasa ibang lugar ako tuwing 7:00.
Nagiging maayos ako.
Ginagawa ko pa rin ngayon kahit na
wala nang sumasagot doon.
Hindi ko alam.
Lahat kayo, tumatawag sa mga asawa n'yo ng 7:00.
Ganoon ba?
Oo.
Parang parte na
ng ginagawa sa kompanya.
Salamat.
Maraming salamat.
Walang-hiya siya.
Paumanhin?
Walang-hiya ang batang iyon.
Iyon lang.
Para lang maitala.
Magandang araw na lang.
IKAW NA.
WALA NANG LIBRO. NALIMAS. PASENSYA NA.
G. John Lakeman. Ikaw ay inaasahan sa silid na 216 para sa iyong panayam.
G. John Lakeman.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio EMN