Tanong ng magnanakaw sa anak,
kaya mo pang magbuhat?
Oo ang lagi niyang tugon dahil
mahal niya ang magnanakaw niyang ama.
Kahit sumasakit ang
tiyan niya sa bigat.
Dinagdagan pa ng magnanakaw ang dala niya.
Hindi alam ng magnanakaw
na nabibigatan ang kanyang anak
dahil hindi ito nagsasabi sa kanya.
Nagdagdag siya
nang nagdagdag.
Isang araw, hindi na niya tinanong ang anak kung mabigat na.
Nagdagdag na lang siya nang nagdagdag.
'Di kalaunan ay tumigil na ang pagsakit
ng tiyan ng kanyang anak.
Kung gusto mo kumita ng 300 Euro, puntahan mo ako mamaya 'pag tapos nito.
May kasamang Twizzlers.
9 NA ARAW ANG NAKALIPAS
Recon?
Kung hindi mo ako tatantanan, sasaksakin kita.
John, malaki ang--
'Wag kang pupunta sa ospital.
Ha?
Tinawagan nila ako kanina at tinanong nila kung Hapones ako, tinanong din nila
kung may makakasama pa akong isang Asian,
nagpapahampas siya ng Twizzler sa paa niya.
600 euro ang bayad.
Sinabi kong Korean ako.
Sabi nila, pwede na raw iyon.
Sasama ka ba?
Hahampasin lang siya ng Twizzler? Tapos 600 Euros?
Oo.
Sige.
Ano pala'ng masasabi mo sa disenyo ng palabas ko?
Hindi kapansin-pansin.
Binili ko pala ito kasi may isang magandang kanta.
Pero pangit na ang iba.
Baka magustuhan mo.
Una sa lahat, 'wag niyo akong husgahan.
Ayos.
Sige.
Pagod ako sa mga gawain sa buhay.
Hindi maganda ang takbo ngayon ng kompanyang hinahawakan ko, at sa
totoo lang, ako ang may kasalanan.
Kaya ngayon, gusto ko munang ipasa ang responsibilidad.
Linawin ko lang na walang halong kalaswaan ito.
Gusto ko lang talaga ang hinahampas ako sa binti paminsan-minsan.
Ipapaunawa ko sa inyo.
Bakit nga ba Twizzler?
Ganito,
sasabihin ko sa inyo kung ano-ano na
ang nasubukan kong gamitin noon pero hindi umubra.
Kable ng kuryente.
Lumalatay. At hindi ko gusto.
Alambre?
Masyadong masakit para sa akin.
Lapis?
Hindi naman pilipit ang lapis.
Totoong latigo?
Karaniwan na masyado.
Naiisip ko ang trabaho kapag kurbata.
Kapag sintas, madaling mawala at mahirap ibalik sa sapatos.
Sinubukan ko rin ang rayos ng gulong, pwede na sana pero
naiingayan ako sa tunog no'n kapag ihahampas na.
Kaya hindi ko rin nagustuhan.
Pero ang Twizzler?
ito ang may tamang bigat,
nakapilipit ang ibabaw, at ramdam ang bawat hampas pero
walang latay na maiiwan.
Ngayon,
itong kasunod ay medyo kakaiba.
Itong orasan ko ang
unang namamalayan ko sa umaga.
Araw-araw,
ito ang gumigising sa'kin.
Pero hindi bukas.
Matutulog kayo rito ngayong gabi.
Gaya ng sabi ko, walang kalaswaan ito pero bukas,
6:00 a.m., gisingin niyo ako ng paghampas.
-Mamaya na lang. -Sige, ingat.
Pakiusap.
-G. Candahar? -Bakit?
Pasensya na sa abala pero nagsampa siya ng reklamo.
-Kilala mo ba ang babaeng ito? -Tungkol saan ito?
Nagtrabaho siya para sa serbisyo ng pag-escort kasama ka,
pero hindi ka nagbayad.
Ginamit niya ako nang maraming beses.
Pwede ka bang sumama sa amin sa presinto?
-Inaaresto mo ba ako? -Doon tayo mag-usap,
at makipag-areglo?
Hindi ko kilala ang babaeng iyan.
-'Di ako umaalis. -Tinawagan mo siya
nong araw na ginamit mo siya.
Hiniram niya ang telepono ko noon sa elevator.
Pwede ka bang makausap nang pribado?
Hindi mo pwedeng dalhin ang bag mo.
Nasa presinto ka, hindi iyan mawawala rito.
Nakakapagtaka naman ang kilos mo.
Dala-dala mo iyan hanggang dito.
Babalik ka rin, mabilis lang po ito.
May ipapadala ako.
22 ARAW ANG LUMIPAS
Para sa eleksyon.
Gaano na kalapit?
Ang alin?
Ang posibilidad ng pagbomba? Malapit na.
Sa winter, kung gugustuhin nila.
Hindi ko iyan aaprubahan ngayon, Tom. Pasensya na.
Minsan sa trabaho, may hindi pwede.
Sinasabihan akong hindi ko pwedeng ituloy ang plano.
At minsan sa trabaho ko,
sumusuway ako at tinutuloy ang plano.
Kagaya ng ginawa kong ito.
Tinuloy ko ang 'di aprubadong plano.
At ngayon ito na, nabubuking na ang mga plano namin.
G. John Lakeman. Ipinapatawag ka sa interview room.
G. John Lakeman.
Nasaan ang bag?
Ayos, ah.
Uy, John.
Naisip ko na ang mga hihingin ko sa iyo.
Sabihin na lang nating pwede tayong magsama-sama pabalik ng Milwaukee.
Iyan ang masasabi ko.
NAWAWALA
Hello?
Hello.
Nandyan ba si Charlie?
Paumanhin?
Ano iyon?
Nandyan ba si Charlie?
-Sino? -Si Charlie.
-'Yong aso ko? -Oo.
Kakausapin mo ang aso ko?
Oo, saglit lang.
Sino ba ito?
Nahanap ko siya.
Binalik ko siya riyan sa'yo.
Sinisiguro ko lang na nakauwi na siya.
Oo, nakabalik na siya. Maraming salamat.
Sige.
-Pwede ko ba siyang makausap? -Hindi ko...
'Di kita maintindihan.
Gusto ko lang makausap ang aso mo saglit, ano'ng mahirap doon?
Sino ka ba?
Tumawag ka para sa aso ng iba?
Oo, medyo.
Medyo?
Ano'ng sinasabi mo?
Para saan ba itong libro?
Itong The Structural Dynamics Of Flow?
Inaral diyan ang mga problema sa paglipat ng elemento mula sa A papunta sa B.
Ah.
Malas.
Wala na.
Hindi ko alam.
Pero babalik ako.
Dapat magawa mo iyan.
Tiyak na tutugisin ako ng imbestigador.
Kilala na niya si Alice.
Tinawagan ko kasi si Alice nang gabing iyon.
Uy, John,
magiging maayos din ang lahat.
-'Di ba? -Oo.
Alam mo ang iniimbestigahan niya?
-Kaso ng pagpatay. -Oo.
Paano ito magiging maayos?
Hindi ikaw ang salarin.
Apir.
-Bakit? -Kasi ang astig mo.
'Wag tumawag sa aso.
Aalisin ang preno at ilaw, tatakpan ng itim na tape ang bisikleta.
-Oo. -Bakit?
Anong bakit?
Bakit ginagawa ko ito sa bisikleta mo?
Dahil sa gagawin ko bukas ng gabi sa Milwaukee.
Iyon ang usapan.
Palitan mo rin ang sabon ko, pakiusap, ngayong araw rin. Mahalaga iyan.
Sige.
8:00 ang lapag namin, dederetso na ako sa trabaho.
-Kritikal iyan. -Bakit?
Dahil nakita kong may umaamoy sa ulo ko.
Naintidihan ko, sige.
-Hello. -John?
-Oh. -Si Gregory Gordon ito.
HR ng McMillan.
-Uy, pare. -Kumusta naman d'yan?
Ayos lang.
John, ganito,
'pag 'di naibigay ng bagong empleyado ang kailangang papeles
sa loob ng isang buwan,
kailangang magpakita na ng resibo na hinihingi mo ang mga dokumento.
Iyon ang kailangan mong ipasa sa'kin.
-Abala ka ba ngayon? -Bakit?
Nasa Human Resource ako.
At mahalaga sa amin na gampanan ito, at alamin ang
kalagayan ng mga tao.
Ayos, sige.
Kumusta ka naman? Sa kabuuan, hindi lang sa trabaho.
Kumusta ka ngayon?
-Ayos lang naman. -Sigurado ka ba?
-Naging abala lang masyado-- -Oo, nauunawaan ko.
-John? -Ano?
-Pwede ko bang itanong... -Oo.
Masaya ka ba?
Masaya saan? Sa...
-sa trabaho? -Konektado naman lahat iyan, 'di ba?
Tinawag ito ni Dr. David Bohm na Illusion of separation.
Pinaliwanag niya ang ilusyong hiwalay ang
personal na buhay at ang trabaho.
Hindi iyon magkahiwalay.
Nandito lang naman ako para sa'yo at para sa McMillan.
Hindi ka lang simpleng empleyado. Kung kailangan mo ng tulong,
magsabi ka lang.
Pero ngayon, ipapayo kong magpahinga ka lang muna.
O magpaputok ng bubble wrap, o kaya tumawa ka lang nang walang dahilan.
Ayos ba?
Oo, ayos nga.
Mahal
May sasabihin ako sa'yo
Hindi ko binanggit
At ikakatakot mo
May aktor na nagngangalang Charles Grodin
Matalino, matipuno, at madaling makasundo
Nasa pelikulang Midnight Run
Kaya ipinangalan nila ang karerang ito sa kanya
Na hindi ko na malubayan
Nagbibisikleta ako sa gabi
Saanman ako dalhin ang mga gulong
Kasabay ng mga koreo
At ng mga bus at sasakyan
Mahal
Gusto ko lang sabihing
Kung may mangyayari man sa akin
Ayos lang 'yon
Wala nang kailangang ayusin
O asikasuhin
Wala nang kailangang maalala
O ipagkaila
Wala nang bibitbitin
O ililibing
Mahal
Si Ed ito.
Sabi mo, sabihan kita kapag hindi maayos si John, 'di ba?
Hindi siya maayos ngayon. Tumawag siya sa aso.
Puntahan mo siya, Alice. Pero mag-ingat ka.
Naiipit siya sa sitwasyon.
Nakasaad dito...
ang paghingi ng permiso para sa panayam doon
ay dapat isumite sa papel
at pati rin sa kompyuter.
Handa na ba ang kaso mo?
Matibay ang kaso laban kay Lakeman.
Pupunta na ako ng Milwaukee mamaya.
Sinabihan mo akong pumunta rito!
Numero 15 sa window 7. Pumunta ka sa window 7.
Lapit na ang kasunod.
Numero 22, sa window 3. Pumunta ka na sa window 3.
Numero 48, sa window 2. Pumunta ka na sa window 2.
Numero 25 sa window 6. Pumunta ka na sa window 6.
Magandang umaga.
Magre-renew ng lisensya.
May Vehicle Emission System Statement ka?
-Ano? -Ang permiso ng sasakyan?
Lumang lisensya lang daw ang kailangan.
-Sino nagsabi? -Ng nakausap ko.
-'Wag mo kong tarayan. -Hindi. Ano?
Sumusunod lang ako.
Sabi ng nakausap ko sa telepono--
Sumusunod lang din siya.
Kailangan mo ang papales sa Emission Renewal System.
-Mabibigyan mo ba ako? -Hindi.
-'Di mo magagawa ngayon? -Hindi.
-Kanino ba pwede? -Pila ka ulit.
Mahigit isang oras na akong pumila.
Ang sabi sa'kin, dalhin ko lang daw ito sa'yo,
-tapos kukunan ng litrato? -Kailangan mong pumila ulit,
punta ka sa Emission Standard, at ipoproseso ko ito.
Bumalik ka kasama ng papeles sa emission.
Ano nga ulit? Emissions Standard--?
Emission System Standard Form Application.
Parang nag-iiba ang tawag mo doon sa papel.
Umalis ka na.
-Nakausap daw niya. -Laging ganyan.
Samantha Cantor.
LARAWAN
1, 2, 3, ngiti.
Si Carlson Sohns ay isang ama, asawa, at nagsilbi sa publiko.
At isang magaling na manlalaro.
Glenn?
Ano, Tom?
Hihingi ako ng pabor.
Ano iyon?
Kaunting pera at oras.
Kaunting gamit at tiwala.
Lagi kong iniisip kung kailan ako makakabawi sa iyo, Tom.
Glenn?
-Glenn! -Glenn!
Malas!
Ginamit ko ang pera ng taumbayan...
para makialam sa halalan sa ibang bansa. Alam kong 'di iyon tama.
Hindi ito awtorisadong plano.
Pero ito ang inaasahan sa akin.
At para maapula ang apoy na nangyari
dahil sa mga pagkakamali sa unang parte ng plano,
kinailangan ko ulit gumamit ng maliit na halaga ng pera.
Maliit lang talaga...
Nagbigay kami ng $170,000 para manahimik
at hindi na mangialam
ang magkakapatid na Brazilian.
Syempre, hindi siya pumayag.
Lagi silang humihindi.
Pero inaasahan nilang gagawin ko iyon.
Nang palihim.
Pero ngayon...
Mabilis kaming nabuking.
-Nabuking? -Oo.
-Maaayos mo pa ba iyan? -Sinusubukan ko.
Dati kasi may oras ako--
Dati, maayos ang plano ko kahit humindi sila sa'kin,
at kapag nag-ulat ako nang maganda,
hihindi pa rin sila sa plano ko.
Ito ang "hindi", pero dapat ko pa ring ituloy.
Ngayon, kapag nag-ulat ako
nang walang maayos na resulta, at may sabit pa
tapos humindi sila sa'kin,
Hindi na talaga iyon pwede.
At iyong nauna nilang paghindi sa plano, ay maisusumbat sa'kin dahil hindi nga nila
aprubado iyon.
At lagot ka roon.
Malapit na akong malagot, Tim.
Sagad na ako sa pera at kulang na ako ng tauhan.
Ang mga inaasahan kong kaibigan...
nangangamatay na sila.
Baka sumunod ka na rin. Kaya bilisan natin?
Ano'ng kailangan mo?
Lahat ng impormasyon na pwede mong makuha.
Gusto kong malaman kung papanindigan namin ang plano,
o itigil na namin ito at bahala na sa mangyayari.
O paghandaan na ang kaso.
Gumastos ako ng malaking pera para lang apulahin
ang naging problema ko dahil sa planong ito.
Hindi maglalaon, mapapansin din ito ng mga tao sa
opisina ng Accounting.
'Di nila hahanapin ang lihim na 11 milyong badyet.
Pero iyon na ang lahat ng badyet.
Pero mananagot ako sa $170,000,
magbubukas ito ng imbestigasyon at mabubuking na lahat.
Sa ngayon, wala akong
paraan para bawiin ang pera.
Lilitisin ako dahil sa $170,000 na iyon.
Ganito,
magpapahangin lang ako sa labas, pero babalik ako.
Salamat, Tim.
Pare, hindi ko kaya iyang trabaho mo.
Ang daming hinihindian, malilito ako riyan.
Magkamali ka sa itutuloy na plano,
magmumukhang nakikipagsabwatan ka.
30 taon.
Hindi.
Ano?
Hindi.
Hindi sila papayag sa gastos. Ubos na raw ang lihim na badyet
sa planong ito.
Hindi ko pwedeng gamitin ang sarili kong pera, pare.
Dinala ko na lang itong gamit ko.
-Naku. -Bakit?
Mayroon din ako n'yan dito.
Prell nga ang ginagamit ko.
Papasok ako ngayon.
Pero hindi ako pwedeng magtrabaho sa pwesto ko.
Dahil katabi ko roon iyong umaamoy ng buhok ko.
Kaya palakad-lakad lang ako mamaya.
Matutuwa riyan si Leslie.
Sige.
Ito pala, delikado nang gamitin ang bisikleta mo.
Salamat.
Walang anuman.
Eh, ang upuan?
Wala pa rin.
Uy, John.
Uy.
-John, may-- -Wala.
Wala ako ng mga papeles na hinihingi mo.
-Pero... -Ano iyon?
Sabi mo sa telepono na trabaho mo ang human resource at
may pakialam ka sa akin, bilang empeyado at bilang tao.
Parang ganyan.
Oo, ang sabi ko,
hindi lang bilang empleyado, inaalala rin namin ang kalagayan n'yo.
Ayos, sige.
Ayos iyan.
Sa iba kong trabaho,
'di man lang ako mabigyan ng upuan.
Sa dati mong trabaho?
Ayos ka lang ba, John?
Hindi.
Sige.
Gusto mo bang lumabas tayo saglit?
Nakakatulog ka ba nang maayos, John?
Hindi.
-Ilang oras ang tulog mo? -Kaunti lang.
Mga ilang oras?
'Di umaabot ng oras.
Ilang minuto lang minsan.
Aayusin natin iyan.
Tingin mo ba, may gamit at kakayahan ka para gawin ang trabaho mo?
Wala.
Sige.
Aayusin natin iyan.
Napansin kong palagi mong kasama si Dennis.
Mahalaga ba ang samahan n'yo sa trabaho?
Oo.
Pero may nangyari.
Sige, aayusin natin iyan.
Gagawa ako ng paraan para maayos.
Gaano ka kadalas mamroblema, John?
Siguro, mas madalas kaysa sa iba.
Kung magbibigay ba ang McMillan ng diskwento para sa fitness center,
gagamitin mo ba iyon?
Hindi siguro.
'Di ko alam, sa gym ba iyan?
Oo, gym. Fitness center.
Siguro.
Anong oras mo gusto pumunta at sumali sa aktibidad pangkalusugan?
Bago magtrabaho, kapag tanghalian, o pagkatapos ng trabaho?
Kapag tanghalian.
Gusto mo bang sumali sa mga aktibidad?
Sige.
Mahilig ka ba sa baraha?
Marunong ka ng trick?
Hindi ko pa nasubukan.
Hindi ko rin naisipan.
Paglalaanan mo ng pansin iyon, ng maayos na tiyempo, at
naaaliw ang manonood.
Patok na patok sa tao ang trick sa baraha.
Sige.
Mag-aaral ako ng baraha?
Sa ibang aktibidad, oo.
Pero isa lang iyang halimbawa.
Sige.
Ulitin mo ito, John.
Malakas ako at magaling na empleyado.
-May epekto ang ginagawa ko. -May epekto ang ginagawa ko.
Maayos ako, malusog at may kumpiyansa sa sarili.
Maayos ako, malusog at kumpiyansa sa sarili.
Umayos ba ang pakiramdam mo sa mga sinabi mo?
Hindi masyado.
Uy, ayos pa rin.
Apir.
Pangalawa ka na sa gustong umapir sa'kin nitong nakaraang mga araw.
Napansin ko lang.
Sino pa ang isa?
Ang kapatid ko.
Ayos ba siya?
Oo, siya si Cool Rick.
Mukhang astig nga siya.
'Wag kang mag-alala.
Sinisiguro ko lang na ayos ka.
Leslie?
Oo, ayos lang ako.
Wala ka sa ilang pulong.
Napansin kong wala ka sa oras ng kwentuhan.
Ayos lang ako, Gayle.
Ito...
Ito ang...
Ano nga ba ito sa akin?
'Di ito simpleng libro para sa'kin.
Kapag may personal akong problema,
ito ang kinakapitan ko.
Ito ang nagpapaalala sa'kin,
ng...
masigasig kong sarili noon.
Kumakalma ako.
Kaya kapag nasa labas, humahanap ako ng kopya.
Kapag nakikita ko itong nasa bilihan, napapanatag ako at...
naaalala kong may kaayusan pa rin ang mga bagay sa mundo.
At may ambag ako roon.
Bakit iyang libro?
Ako ang sumulat nito.
Bakit wala kang sariling kopya?
'Di ko alam, parang ang yabang ng dating.
Ayaw kong maging manunulat na may sariling libro sa aklatan.
Manghihiram na lang ako.
Nakuha ko noong isang araw,
ibabalik ko rin sa Luxembourg.
'Ayun.
Ayos lang ako. Palagi lang umaalis.
Uy, Lakeman.
Leslie.
Pinahanga mo ako kanina, Lakeman.
Ayos.
Kung saan-saan ka pumupunta.
Maliban sa pwesto mo.
Paikot-ikot ka lang, pabalik-balik.
Pabalik-balik.
Buong maghapon.
Talagang maghapon.
Ilang taon ka na?
34.
Ayos.
Ayos, sige.
Ang pinagkakaabalahan mo sa ganyang edad
ay ang umikot-ikot.
Gusto mong malaman kung anong ginawa ko noong ako ay 34?
Paikot-ikot din ako
sa pwesto ko.
Pero uupo ako noon at sinusulat...
ang librong ito.
Salamat, Gayle.
Pwede ka bang makausap, Leslie?
Kakain na sana ako, Lawrence. Mahalaga ba iyan?
Oo.
Pero kumain ka muna, tapos dumaan ka sa opisina ko mamaya.
Uy, mahal. Nakatambay kami rito.
Sa Luxembourg. Umiinom lang nang kaunti rito sa bar,
kinuhanan ko para makita mo at ng mga bata.
Mahal na mahal ko kayo. Gusto ko nang umuwi.
Hala!
Nabubulunan ka ba?
Hala, ano'ng nasa mukha mo?
Herpes ba iyan, pare?
Pero nabubulunan ka?
Mamamatay ka na ba?
Hala, anong gagawin ko?
Ililigtas kita!
Mahahalikan kita, pare.
-'Wag mo idikit. -Hindi.
Hindi ka pwedeng mamatay!
Kaya mo iyan.
Diyos ko. Buhay pa ako.
Akala ko, katapusan ko na.
Muntik ka na roon.
Ang tapang mo, pre. Salamat.
May herpes nga pala ako, baka mahawa kita.
Lagot, pare. Ano'ng sasabihin ko sa asawa ko nito?
Sabihin mong niligtas mo ako. Mauunawaan ka niya.
-Oo, maunawain iyon. -Ayos iyan.
-Salamat, pare. -Sige.
Ano'ng pangalan mo?
McClaren, Dennis.
Pwede mo akong tawaging bayani, Cool Rick.
Lintik.
Uy, mahal.
Ligtas kaming nakarating, at dumeretso na ako rito sa trabaho.
Audrey, mahal.
May kailangan akong sabihin sa iyo.
At patawad...
na ngayon ko lang sasabihin ito, pero...
Salamat at pumunta ka, Leslie.
Ano'ng maitutulong ko?
Kinukwestyon ang mga tala natin ngayong pangatlong quarter.
Hindi sila maayos.
Gusto kong malaman mo ito.
Pero hindi pa ito alam ng board,
pati ng biyenan ko.
Leslie,
kasalanan ko ito.
Leslie, gusto kong ikaw muna ang mamahala ng kompanya. Habang
papatapos itong pangatlong quarter.
Bababa muna ako sa pwesto, at ikaw na muna ang bahala.
Ayaw ko munang makarating ito sa biyenan ko.
Gusto kong maayos muna itong kompanya. Kaya kailangan kita para dito.
Bibitawan ko muna ang kontrol ko rito, ayos ba?
Ano sa tingin mo?
Umalis ka na sa divisional at bumalik ka na rito
sa mataas na posisyon.
Simula bukas.
Gaya ng palagi kong sinasabi.
Simulan natin ang trabaho.
Pero sa isang kondisyon.
Alam ko na.
Leslie, pwede bang pagkatapos na lang...
Ng ano?
Pagkatapos na lang ng duck hunt.
Nahanap na namin ang bag.
At balak na namin itong kunin.
Kukunin namin ito sa 4th.
Alas-tres ng hapon.
Kikitain mo ang tauhan sa istasyon ng Bettborn sa gabi.
Manatili ka ng Luxembourg hanggang sa araw na iyon.
Mula Luxembourg, pupunta kang Chicago at Milwaukee.
-Ilang oras ang byahe? -1 oras at 15 minuto.
Tingnan ko ang mga bakanteng pwesto.
Ang Luxembourg papunta sa Chicago, maraming bakante.
Pwede itong makuha hanggang madaling-araw.
Washington papunta ng Chicago, at Milwaukee.
Pwede bang sa terminal na ako magbayad?
Pwede, ito ang mga bakante.
Maluwag ang D.C. pa-Chicago, pero tingnan natin ang mula Chicago pa-Milwaukee.
Mula Chicago pa-Milwaukee? Punong-puno na.
-Nakuha ko ang tabing bintana. -Ayos na iyan.
-Gitnang pwesto na lang ang bakante. -Ayos lang.
Ayos, nakuha ko na. 23 A ang pwesto mo.
Salamat.
-Ang kumpirmadong pwesto mo ay 23 B. -Salamat.
Paalala lang, maayos kung maipasa mo agad ang mga papeles.
Sige.
-Salamat din sa pakikipag-usap. -Walang problema.
-Mahalaga ka rito. -Ayos.
Ayos.
Pumunta ka sa bahay ko mamaya.
Lintik.
Pareho ang amoy ng buhok mo sa naamoy ko nang madisgrasya ako.
Ang huli kong naamoy noon ay pareho sa naamoy ko ngayon.
Ang huli kong...
...amoy ngayon.
Ang huli kong naamoy noon ay pareho sa naamoy ko ngayon.
Nakakaabala ang mga binubulong niya, pwede mo ba siyang patigilin?
-Iyong pagbulong niya? -Hindi.
Nandito ako para sa kanya, 'di para sa'yo.
Dahil nasagasaan siya ng truck.
-Ally? -Ano iyon?
Ally, iyong huli kong naamoy noon ay pareho sa naamoy ko ngayon.
Ang buhok niya.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio EMN