Magandang umaga.
Lakeman.
Ano'ng gagawin ko?
Doon sa wirdo mong kasama?
Oo, sinisiraan niya na rin kasi ako.
Isumbong mo siya.
Pero dapat talaga sigurado ka sa sasabihin mo.
Alam ko.
Nagkaroon ka ng diperensya
at ngayon, gusto mong paniwalaan ka ng mga tao.
Oo.
Sa Lunes, suriin mo ulit ang lahat ng pandama mo.
Pumunta ka roon sa pwesto ng insidente at pakiramdaman mo lang ulit,
hanggang maalala mo kung tinulak ka ba niya talaga. Ayos?
Maniniwala sila sa iyo pero dapat sigurado ka sa mga sasabihin mo.
Babawiin mo ang trabaho mo, 'di ba?
Malay mo, pagkatapos nito, makakatawa ka na ulit.
Uy.
Oo.
Nakatawa ka na ngayon.
Anong oras ba matatapos itong hunt?
Ilang oras na lang.
-Tapos? -Pupunta sila ng Luxembourg nang wala ako.
Alam mo na ba ang gagawin mo roon sa dapat mong gawan ng paraan?
Ayos na ako kay Birdbath. Si Stephen, Leslie, at 'yong papeles na lang.
Sige.
Si Icabod.
Anong problema niya?
Alam ko na ang gagawin ko sa kanya.
Uy, John.
Oras na para ihuli mo ako ng mga ibon.
Ilan ba?
Ilan bang ibon ang kailangan para mapansin ng isang babae?
-Depende sa babae. -Tama.
-Para sa karamihan, kahit wala siguro. -Oo.
11 siguro para sa babaeng 'yon.
Uy, John.
Uy, Icabod.
Ano'ng ginagawa mo?
Trick sa baraha.
Pumili ka.
2 na spade.
Mali, pare.
-John? -O?
Pasensya na kung natakot kita tungkol sa pagsisinungaling mo.
Minsan, para mapansin ako, ginagamitan ko talaga ng kaunting
pananakot, parang ganoon.
Hindi masyadong pang-Amerikano ang ugali ko.
Madalas akong nasasabihang naninindak.
Malalim at nakakatakot.
Pero sa totoo lang, masayahin ako at malambing.
Gusto ko 'yong mga yakapan.
Ayos.
Iba ang ugali ko sa hitsura ko.
Ang nasa papeles mo? Penn? Army? Pentagon?
-O? -Katangian ng isang tunay na Amerikano.
Ayos.
-Pati ang hitsura mo ay pang-Amerikano. -Okay.
Pero, totoo ba iyon?
Mukhang ang dami mong iniisip na malaking problema.
Tingin ko, pareho tayong hindi nagtutugma ang expectations.
Nagsinungaling ka sa papeles mo.
Hindi ka nagtapos sa Penn.
Siguro, hindi mo talaga ugali ang pagiging likas na Amerikano.
'Di tugma ang nakikita sa tunay na ugali.
Hindi nakakagulat, pwede kang dumagdag sa amin.
Gusto kitang yakapin, John,
para maiparating sa'yo na naiintidihan ko ang nararamdaman mo.
"Tao ka lang din at hindi ka nag-iisa."
Iyon ang ibig sabihin ko sa pagyakap. Tingin ko, kailangan mo rin ito.
Paano iyan gawin?
Maglalapit lang sa isa't isa. Ito ang pinakamadaling gawin sa buong mundo.
Paano mo alam ang tungkol sa Penn?
Ako ang Direktor para sa mga nagsipagtapos noong '83.
Hayaan mong maging payapa ang isip mo at mawala ang problema.
Ito ang tutulong sa iyo para labanan ang kalungkutan.
At magiging maayos ang pakiramdam mo.
Ayos 'yan.
Uy, John?
Ano 'yon?
Kulang pa tayo ng isang ibon.
Oo, hindi ko alam anong problema niya.
Ilan ang nahuli mo?
-Wala akong nahuli. -Naka-11 ako.
'Yon nga, matamlay talaga ang pusa ko ngayon.
-Naayos n'yo na ang mga baril niyo? -Oo.
Ayos, magsiuwi na tayo. Balik na tayo sa bahay.
Ngayon pa sila lumabas.
Diyos ko! Ano ba!
Lakeman.
Binaril mo ako sa mukha!
Paumanhin, Leslie.
Malapit na nating makuha ang kontrata kasama ang Denon.
Inaasahan ko pa naman si Leslie, pero parang malabong mangyari.
John?
Tingin ko, sasama ka papunta sa Luxembourg,
ikaw lang nakakasabay sa mga planong ginawa ni Leslie.
-Sige. -Maligayang pagbabalik.
Ayusin mo na lang ang mga natitirang problema.
Nasa Luxembourg ka na bago ang plano.
Bago ang ano?
Bago ang planong bawiin ang bag mula sa glass blower?
Glass blower?
Sabi mo, nasa presinto ang glass blower at bibigyan siya--
-Puppeteer, John. -Okay.
Ano'ng nangyayari? Parang wala ka sa sarili?
Hindi kita hahayaang humarap sa glass blower
-kung ganitong hindi ka-- -Magkaiba pa ba iyon?
Hindi ko alam. Mas madali yata ang puppeteer.
Nakatira lang sila sa maliit nilang mundo ng imahinasyon.
Ang glass blower, laging humaharap sa hirap ng buhay.
Pwedeng may mabasag sa ginagawa nila, o sobra silang mainitan.
Tama.
Dapat maayos natin ito, John.
Matatapos na natin ang mga problema.
Ilang linggo pa lang naman, mababawi pa natin iyon.
Hindi pa nga natin nagagawa ang mahalagang parte.
Kailangang may gawin tayo rito, kaya ayusin natin.
Sige.
Mabalik tayo, bale nandoon ka na isang araw bago natin bawiin ang bag.
Ayos, makakapahinga ako.
Papatayin mo ang asawa ng physicist.
Gusto rin ng kabila na makuha ang bag.
Dapat mapigilan natin iyon.
Nakatakda siyang pumunta ng Bettborn, dala ang bag.
Kaya pipigilan nating mangyari iyon.
'Di nakakaalis ang physicist, kaya ang asawa niya ang pinadala roon.
Kapag may masamang nangyari, wala na siya sa plano.
At maghahanap pa sila ng kapalit na tao.
-Magkakaroon tayo ng oras. -Bakit 'di natin gawan ng paraan ngayon?
Ganito, gusto rin nilang maipadala ang bag mula sa A papunta sa B.
At ang tungo ng B nila ay ang bigyan ng armas ang Iran.
Hindi ka dapat nagdadalawang-isip dito...
kung sakaling nalilito ka nga.
Kailangan ko nang umalis.
Ayos ka lang ba?
Kung kaya mo na ngang tumayo sa piano,
-pero 'di ka tumitingin kapag tatawid... -Oo.
Kaunti lang tayo ngayon dito.
Kaya si John ang itatalaga ko para pangunahan ang plano sa Denon.
-Lintik! -Anong sabi mo?
-Sabi ko, maasahan mo ako. -Ayos, sige.
-Hindi pwedeng umalis si John. -Ano?
-Si John. -Oo.
-Ay hindi aalis. -Bakit?
-Problema niya sa papeles. -Ano'ng problema?
Hindi siya opisyal na empleyado rito.
Nilagay ulit si Asintado sa mga aalis. Asintado na ang tawag ko sa'yo.
-Sige. -'Di na empleyado si Asintado.
'Di gumagalaw ang papeles.
Dapat ngayong araw siya magpapasa ng ibang dokumento.
Wala pa rin akong natatanggap.
'Di maaring umalis si Asintado, kahit nga manatili rito
sa gusali natin, maliban kung bisita siya.
Dahil may mga mali sa papeles niya.
Paumanhin pero hindi ko mapapakialaman ang HR, Asintado.
Ito ang ibang papeles ni John Lakeman.
Ayos ba ang pagmamaneho ko?
-Galing mo. -Ayos talaga.
Wala akong pagsasanay riyan, basta ginawa ko lang.
Diyos ko, nanlalambot ang paa ko.
-Upuan. -Wala pa rin.
Naipasa rin ni Lakeman ang papeles. Sino pala iyon?
-Asawa ko. -Uy, John.
-Uy. -Saglit lang.
Asawa kita.
Okay, ano?
Gusto ko lang sabihin na pakiramdam ko ang swerte ko na ikaw ang asawa ko.
Ayos, may kailangan akong sabihin sa 'yo, mahal.
Tungkol doon sa trabaho nating dalawa.
Pwede ba tayong mag-usap? May impormasyon ako.
Pwede bang i-text mo na lang iyan?
Hindi ko iyan pwedeng gawin, bawal ako magsulat ng kahit ano.
Pinagbabawalan ka niya?
Hindi, gusto niya lang ang boses ko.
Ayos, maganda nga ang boses mo.
-Tama. -Oo nga.
Salamat.
-Ron, bilis, aalis na kami. -Sige, sige, si Asia...
Oo.
Kuha ko na.
2:00 bukas, lilipad si Asia puppe mula sa hawla.
Maaring dala ang kailangan mong gamit na pula.
Naroon din ang balbas-saradong malaking lalaki.
-Sige. -Okay.
Tinitingnan na rin ng utol ng jiu-jitsu ang listahan
ng mga paparating sa paliparan ng Milwaukee.
Kaya bantay ka sa jiu-jitsu. Ayos ba, honey?
Ayos. Salamat, honey.
Ingat kayo.
-Eddie? -Uy?
Pumapatay ba si John?
-Eddie? -Hindi.
Alam ko kung anong iniimbestigahan niya.
Pagpatay.
-Mali siya. -Matalino siya.
Mali siya, kayang ipaliwanag ni Papa ito.
-Talaga? -Ano'ng talaga?
Kayang ipaliwanag ito ng Papa mo?
Oo naman. Hindi iyon ipapagawa ni Papa sa kanya.
-Bakit hindi? -Dahil pagmamalabis na iyan.
Nandito na siya.
Si Mikham Candahar ay dumating ng tanghali?
-Noong ika-11 ng Mayo? -Oo.
Mag-isa lang siya?
Oo.
May nangyari bang kakaiba sa kanyang pananatili rito?
Bukod sa pagpunta niyo rito noon? Wala naman.
Pagpunta namin?
Oo, mga pulis. Pumunta sila rito noon.
Akala ko, alam mo na dahil pulis ka rin naman.
Bakit siya kinausap noon?
May insidente.
Ano'ng insidente?
Tungkol sa nangyari sa Asian.
Madalas naman mangyari iyon.
Sabi ng babae, may nangyari sa kanila,
at hindi siya binayaran.
Halatang nagsinungaling pero syempre, nag-imbestiga kami.
Kinausap niyo si Mikham Candahar?
Si to-and-fro?
Oo, 'di raw niya kilala ang babae.
To-and-fro?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Sa bag niya.
'Yong bag ng damit niya.
Bitbit niya kasi lagi, nainis nga ako.
Dala ni Mikham Candahar ang bag ng damit niya?
Mula sa hotel hanggang sa presinto?
Oo.
'Yong bag niya ay
kulay pula.
Ang kaso laban kay Mikham Candahar.
Dumating si Candahar ng Luxembourg sa parehong araw ng krimen.
Nanatili si Candahar sa King Gerald
kung saan natagpuan
ang sulat ng address ng biktima
sa isa sa mga kwarto roon.
Base sa talaan ng oras ng empleyado sa paliparan.
Natagpuan si Candahar kaninang umaga na may kasamang sulat
na may kaparehong address
at pareho ng paraan ng pagsulat.
Sangkot si Candahar sa isang insidente na
may kinalaman sa pagkawala ng kanyang bag.
Tingin ko ay nagpang-abot sila ng isa sa mga Barros, na akala
ko ay si John Lakeman ang salarin,
dahil sa isang bag na dumaan sa paliparan
noong Mayo 11.
Hindi mamamatay-tao si Lakeman.
Mukha.
Gano'n na nga.
May itatanong ako sa inyo tungkol kay Mikham Candahar.
Natagpuan siya sa ilog,
lumulutang at walang buhay, may sulat sa kanyang bulsa at laman ang address n'yo.
Tigil.
Agathe, si Candahar ang salarin.
Tapos na tayo rito.
Ang papel. Ang sulat.
Ang hotel.
Ang bag. Lahat ay ayos na.
Lahat ng ebidensya.
Hindi lahat ng detalye.
Si Candahar nga, Agathe.
Nalutas na natin.
Hindi pa.
Hindi pa lahat.
Tigilan mo na, Agathe.
Natukoy na siya.
At ginuhit lang iyan ng bata.
Pumunta siya sa bahay.
Maraming nakikita si Myna, Agathe.
Nasa isip lang niya iyan.
Nagkukwento ka ng patayan, kaya nakikita niya iyan.
Nasa isip niya lang.
Hindi iyan ebidensya, Agathe.
Si Candahar na.
Hindi siya ito.
At bakit siya pupunta sa inyo?
Tingin ko, may iba pang sabit sa kaso.
Pero wala na rito.
Ano?
Hindi ko alam.
Agathe,
hindi siya totoo.
Nasa isip lang siya.
Pero si Candahar, totoo.
Totoo siya.
Mahalaga para sa akin na
malaman kung nakita mo ba talaga ang malungkot na tao o nasa isip mo lang.
Sige.
Alin sa dalawa?
Pareho.
Inisip mo ba ngayong araw ang taong iyon?
Oo.
Inisip mo ba ngayong araw ang sapatos mo?
Hindi.
Inisip mo 'yong malungkot na tao
dahil hindi normal ang patayan.
At hindi mo inisip ang sapatos mo
dahil karaniwan lang sila.
Kaya...
Ayos lang
na maisip mo ang malungkot na mama,
ibig sabihin ay hindi tama ang pumatay.
Kapag naging normal ang pagpatay gaya ng pagsasapatos
ay
dapat kang matakot.
Sige po, Mama,
pero nakita ko pa rin siya.
Dito sa bahay.
Ito ba siya?
Hindi.
Ito siya.
Kay Leslie Claret.
Paumanhin, pero 'di kasama si G. Claret sa mga dumating sa McMillan.
Sa pagbisitang ito.
-Ano ito? -Saline.
-At? -Morphine, pampamanhid.
Morphine.
Hindi ako galit, pero may tanong ako sa'yo.
Kapag ba walang malay ang pasyente,
proseso ba talaga ang turukan siya
ng mabigat na droga, kahit na may rekord siya ng pagiging adik?
Proseso ba talaga iyon?
Oo, kung nabaril sila sa mukha. Gusto mo bang ipatanggal?
Pakiramdam ko...
Paumanhin?
Ang pakiramdam ko...
Pakiramdam ko, inaasahan na mararamdaman nilang...
...para silang nakasakay sa lumilipad sa magic carpet.
Gusto mo bang ipatanggal?
10 oras nang tumutunog ang telepono mo.
Hello.
G. Claret?
Oo.
Si Detective Albans mula sa Luxembourg City Police.
May pahabol akong tanong tungkol kay John Lakeman.
Ang walang-hiya.
Ang walang-hiyang bata.
May oras ka ba ngayon?
Oo.
G. Claret, nabanggit mong wala si John sa pulong
noong Mayo 11 dahil sa bag.
15 ARAW NAKARAAN
Hindi kita natanong...
...may dala ba siyang bag?
-Ipinadala nila-- -Dapat kang pumunta...
-Oo. -Oo, may dala siyang bag?
Oo, may dala siya.
Ang walang-hiya.
Kung naaalala mo, G. Claret, anong kulay ng bag?
Mapula. Lagayan ng damit.
Mapula.
Salamat.
Ano'ng ginagawa mo?
Tinatanggal ang morphine.
O, wag tayong magmadali.
Ayos ba iyon?
Lumilipad pa ako rito.
Tanong ko lang.
O?
Ano?
Inuutusan ka ba ni Papa na pumatay?
May papatayin akong babae mamayang 3:00.
Tutulungan mo ba ako?
Siyempre, hindi.
Ano'ng maitutulong mo sa'kin?
Ito ay kanta para sa taong pinatay ko.
PAGKATAPOS NG 10 ORAS
-Hihingin ko opinyon mo. -Wala akong paki sa patakaran.
-Malaking bagay ito. -Hindi.
Nasa bahay dapat ako
-kasama ang anak ko. -Tama na!
Uy.
-Uy. -Kumusta ka naman?
Wala namang nakita ang mga doktor.
Kahit nalamog ka talaga,
sabi nila, 'di ka nabalian o ano, wala naman...
Oo, ayos lang ako.
-Hindi ka maayos. -Ano'ng oras na?
Oras na para magpahinga ka muna.
1:35 na.
-Ayos lang ako. -D'yan ka lang, John.
Wala ba talagang masakit?
Dahil palabas na ng presinto ang babae sa loob ng 25 minuto.
Mahiga ka lang d'yan.
Sinasabi mo bang ayos ka lang? Ganoon ba?
Dahil hindi mo nagawa ang dapat gagawin mo kagabi.
At naghihintay na siya sa Bettborn station para sa bag.
Pwede mo pang makuha bago iyon. 'Di ko kayang kunin. At siya rin.
Alam mo, sobra ka na.
John.
Madalas akong pinagbabawalang gawin ang mga bagay na inaasahan sa'kin.
Pinagbawalan akong gawin ito. Itong plano natin.
Hindi sila pumayag pero inaasahan nilang magagawa ko ito.
Kaya kapag nabunyag ang plano na ito, mananagot ako.
Ang sinasabi ko lang, John, mabilis tayong namroblema rito.
At nagkasunod-sunod na lang.
Kapag hindi natin naibalik sa tama ang plano...
...pwede akong makulong.
-Ayos lang ako. -Nasagasaan ka, mahiga ka muna.
May sariling bibig si John.
Talaga ba?
Ayos lang ako. Glass blower lang iyon.
Puppeteer siya.
Kahit ano.
Teka, ayos ka lang ba talaga?
Oo nga, tumigil na kayo.
Pupuntahan mo ba siya?
Oo, aalis na ako.
Bilisan mo.
Ang gamit ko?
'Di ko alam.
Baka nasa opisina ng babae.
Doon ang tambakan namin.
PAGKATAPOS NG 2 MINUTO
Uy.
Sandali lang.
Uy.
Bag ko iyan.
Alin?
Iyong pula, sa akin iyan.
Nasaan ang...
Iniwan ko lang doon. Sa loob ng presinto.
'Yong pera?
Oo.
Bakit?
Mabigat kasi.
Bakit kinuha mo ang bag?
Kailangan kong gumawa ng bukang-liwayway sa palabas ko.
Ang palabas kong mga manika.
Tamang-tama ang kulay na iyan para doon.
Hindi pera 'yong pakay mo?
Hindi.
'Yong bag lang talaga?
Oo.
Sige, nasaan na ang pera?
Basta iniwan ko lang sa opisina ng mga babae sa presinto.
Gusto ko ang kanta mo.
Binigay sa akin ng kaibigan ko, 'di niya masyadong nagustuhan.
Pasensya ka na.
Ayos lang iyon.
Hindi naman lahat magugustuhan iyon.
Pwede ko ba gamitin ang kanta mo sa palabas ko?
Oo, aling kanta ba?
Circles of Resonance.
-Bakit? -Nagustuhan ko iyon.
"You can't even move yourself.
"Just from here to there.
"Because nothing and no one is straight."
Bakit nagustuhan mo iyan?
Dahil lagi akong nagnanakaw ng mga bagay para sa mga palabas ko,
at napaparamdam sa'kin ng kanta na 'di ako ganoon kasamang tao.
Wala naman sigurong perpektong tao.
Ayos ka lang ba? Parang nanghihina ka.
Nasagasaan ako kanina.
Hala, bakit 'di ka magpahinga?
May gagawin pa ako sa trabaho ko ngayon.
Bilang musikero, akala ko, madali lang ang buhay n'yo.
Hindi ako musikero.
Bakit hindi?
Noong bata ako, sinabi ng Papa ko na mahirap ang buhay ng musikero.
Sa sasakyan ka lang daw matutulog, at kung ano-ano pa.
Kaya nagpayo siya ng iba.
Puppeteer ka? Astig iyan.
Oo, astig nga.
At ang pera ay nasa presinto lang ngayon?
Oo, nandoon, katabi ng leon.
-Sige. -Sige.
-O, ano? -Sa istasyon ng pulis.
-Pumunta ka na, Dennis, magpapansin ka. -Paano?
'Di ko alam, pare. Ikaw na bahala.
2 mamamatay-tao ang may kaugnayan sa bag.
Ayos.
Ang pagkakapareho nilang dalawa ay
itong pulang bagahe.
Nakuha ni Lakeman.
Nakuha rin ni Candar.
Nang magkaibang araw.
Itong bag na ito,
ay nandito ngayon,
sa presinto.
Nasaan ang bag?
Oo, nandito nga.
Ngayon?
Oo.
Nasaan?
Sa opisina n'yo.
Sa pader kung nasaan ang jetski ko.
Pero pinapunta ko na riyan ang babae kanina para kumuha ng gamit.
Umalis na siya mga 20 minuto na.
Sandali ho.
Gusto ko hong magsampa ng reklamo.
Nanakawan ako, kinuha ang lahat sa akin.
Maliban sa salamin ko, mukhang 'di siya interesado sa salamin.
Pero tingin ko, dapat akong magtala ng reklamo,
o ano kung kanino man.
Nandito na rin lang ako, magbabayad na rin ako ng tiket.
Uy, ganda ng gusali niyo.
Mukhang matagal nang naitatag.
John Lakeman - Hindi kita susundan kung hindi mo ako susundan.
Magpakabait ka.
Magkikita tayo pagkatapos ng 2 linggo.
'Wag pasaway sa tita mo.
Alagaan mo ang kapatid mo.
Ito ang tren na sasakyan mo kapag gusto mong umalis ng siyudad.
Bettborn Station.
Oo.
Kung saan ka man pupunta,
hindi ganoon kadaling pumunta mula rito papunta roon.
Bakit 'di mo na lang kunin ang bag?
Nabasa mo ang sulat ko, at pumapayag ka sa kondisyon ko.
Hindi kita kilala pero alam ko
kung anong ginagawa mo.
At alam kong malungkot ka.
Parating na ang tren ko.
Kung hahayaan mo akong makasakay, pwede mong iwan dito
ang mga nagawa mong bagay na nagpapalungkot sa iyo,
kung ano man ang dinadala mo,
pwede kang pumunta kahit saan.
Wala kang dadalhing kahit ano mula rito.
Kung hahayaan mo akong makaalis, pwedeng ka na ring umalis.
Maging kahit na sino.
Magiging malaya ka na.
Uy.
May nangyari, John. Dinakip ang kapatid mo.
Hinihingi nila ang bag.
Ano?
Dalhin mo ang bag ngayon.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio EMN