Mas sasaya siya sa mga kasama niya sa remedial.
Paano mo nalaman?
Kasi remedial siya.
'Di lang siya makapagsalita, Philippe. Iba 'yon.
May mga hamon siyang dala na mas kaya ng paaralan.
At ang pangalan ng paaralan...
Ano?
Madame Walrafen's Environment of Special Needs and Delinquency.
Kaya?
Kaya okay.
Dadalhin natin ang anak nating 'di makapagsalita sa paaralang
may mga estudyanteng nananaksak ng lapis?
Pagkadelingkwente?
Inihihiwalay sila. 'Yong mga tanga at mga delingkwente.
Maliban sa recess.
Balita ko, 'di siya nagsasalita.
May selective mutism siya, ibig sabihin, nakakapag-ingay pero minsan lang.
Tulad ng?
Nakakasigaw siya. Kapag iritable.
Astig. Galitin natin para malaman kung sisigaw siya.
Ayos 'yon.
Gusto mong maglaro ng mercy?
'Di ako marunong.
Hawak-kamay tayo.
Tapos pipilipitin natin ang mga kamay natin
hanggang sa may sumuko. Magsasabi siya ng mercy.
Hindi na, salamat.
Sabihin mo mercy.
Mercy.
Mercy?
Bitiwan mo ako.
Kaya mong sumigaw?
Kailan?
Tuwing kailan?
Alam mo ang salitang 'yon?
Kaya kailan?
Ni hindi ka nila mapagsalita... Kahit sa kalokohan nila. Matibay ka.
Nasa paaralan ng mga tanga ako, pero 'di ako tanga. Masama lang tatay ko.
Uy, nauunawaan ko.
Nasa masamang paaralan ako. Pero 'di ako masama.
Wala lang pakialam ang nanay ko.
Agathe.
May nag-aalala ba sa lintik na mahalagang oras
para sa pagkakabit ng naputol na daliri?
Lintik 'yan!
Wala akong paki kung wala pa si John at ang daliri.
Pupunta ako sa ospital, ikakabit ang mga daliri
kahit 'di akin 'yon!
'Di ka raw pwede pumunta.
'Di ko tatay si Tom.
May dalawang Arby's ang tatay ko.
-Ano'ng ginagawa niya? -Pupunta ng ospital.
'Di pwede, Dennis. Ganyan din ginawa mo dati, 'di ba?
Dati?
Oo. Noong sinaksak ako ni John.
At lahat ng ito ay resulta no'n, 'di ba? Lahat ng 'to.
Kaya kailangan mong sumunod...
Mga daliri ko 'yon! Sir!
-Hello, Tom. -Dennis...
Lintik.
Dapat bang nandito ang mga ito?
Hindi.
Pero ayos lang.
Mga kaibigan ko sila.
Nanay ako ni John.
'Di ko alam ang nangyayari dito
pero pupunta kayo sa ospital.
Hindi pwede, Bernice.
Pwede. At pupunta sila.
Ayos, kasi wala na kaming isang oras. Diyos ko.
Sino ang lahat ng ito?
Asawa ako ni John?
Hindi.
-Hindi nga. -Kasal pa rin ako kay Alice.
Best friend ako ni John, Dennis.
Nabaril din ako. Sa balikat.
-Daplis lang. -Diyos ko, Eddie!
Pero mas astig diyan? Anak ko, si Efram.
'Yan si Carol, astig 'yan. Vet siya.
'Di niya kayang magbalik ng daliri pero
magaling siyang vet, dancer, at nanay.
At ito ang nanay ko.
-Nakuha niyo 'yong daliri? -Oo, nasa bulsa ko.
Na kay Dennis ang isa.
Okay, tara.
Hindi pwede.
Mga daliri ng anak mo 'yan. At ng kaibigan niya.
-Best friend. -Ano?
Best friends kami.
Oo, nasabi mo na nang ilang beses.
Tara na.
Sige. Ikaw ang bahala, Bernice.
Hindi ako, Tom.
Para lang maikabit ang mga daliri ng anak mo.
Walang nakikinig sa akin.
Sino ba ako? Direktor lang ng Intelihensiya.
Okay. Lintik.
Ilang kababaihan na ang 'di mo pinaglaban?
Sa metro ngayong araw?
Oo.
Tatlo.
Apat.
Uy, Stroughs.
Nasa Paris siya.
Si Lakeman?
Oo, si John Lakeman.
Nasa Paris siya.
Si Lakeman?
-Oo. -Si John?
Oo.
Astig. Si Sophie din.
Paano niya nalaman?
Si Sophie 'yon. Matalino siya.
Sinundan niya lang ang kakaibang congressman.
Tama ka. Si Lakeman iyon, kasama ng kakaibang congressman.
Nasa Paris si Lakeman.
Nasa Paris siya.
James?
James, uy?
Pasok ka, malamig na.
James?
Dikya.
Kalimutan mo na ang dikya.
Kailangan kong subaybayan ang dikya.
Bakit, James?
'Di ko masabi.
Honey, pakiusap...
Papasok ako 'pag nabilang na lahat ng dikya.
James, pabalik-balik sila. 'Di mo sila mabibilang lahat.
Papasok ako pagkatapos.
Matapos mong mabilang lahat?
Oo.
Lahat ng iyon?
Oo.
Napakarami ngayon.
Ano, honey?
'Di sila tumitigil.
Hello.
May nauunawaan ka?
...Wala.
May nakikita kang hugis?
...Wala.
May nakikita kang liwanag?
...Wala.
Anino?
...Wala.
Wala?
Wala kang makita?
Wala.
Uy.
Tara na.
Sige.
Bakit ka nasa hagdan?
Ayaw kong mapansin.
Sa lahat ng kaguluhang ito.
Tara sa kwarto mo.
Bakit ka nasa hagdanan?
Ewan ko.
'Di mo alam?
Hindi.
Gusto ko lang lumabas.
Nagpunta lang ako rito.
Gutom ka na ba?
Hindi.
Idi-discharge na si Lakeman. Sa loob ng isang oras.
-Umabot tayo, John. -Oo nga.
Kumusta kayo?
Wala nang talab ang gamot.
Kailangan yata naming bumili ng nireseta?
Bumalik na lang tayo sa kwarto.
Oo nga.
Uy.
Sorry.
-Hinimatay ba ako? -Oo.
-Sa sakit? -Hindi ko alam, pero...
Sorry. Bago kasi sa pakiramdam.
Sakit dahil sa ikinabit na bagong buto.
Kunin na natin 'yong gamot.
'Di pwede.
Ang ano?
Kunin ang gamot sa kirot. Para kay Lakeman.
Oo nga.
-Nasa radar ka na. -Oo nga.
-Nasa radar si Lakeman. -Oo nga.
-Dahil sa nanay mo. -Pero
dahil din palpak ang planong ito...
Oo nga. Pero...
-Dahil rin sa ina mo. -Okay.
Hindi ka nasasaktan?
Ayos lang ako.
Hinimatay 'yong isa.
Okay.
Kaya ayos ka lang?
Malamang gano'n din ang nararamdaman mo.
Magkapareho kayo.
Kumusta ka?
Ayos naman.
Kunin mo na ang gamot.
Sige na.
Okay.
'Di ko alam... Mali?
Kukuha lang siya ng gamot. Ayos lang 'yon.
Bata siya. Hindi si John Wayne.
Ginawa niya nga.
At doon namin siya sinundo.
Uy, ayos lang 'yan.
Tiyak, maraming beterinaryo ang hindi makakagawa no'n.
Wala akong pakialam.
Muntik ka nang mamatay.
Ayaw kong...
Ayaw kong gawin mo 'yon.
Maging congressman?
Hindi, ayos lang 'yan. Alam ko,
kadiri pero hindi ako takot.
Ibig kong sabihin, 'yong pagtulong sa tatay mo.
'Di siya ang tinutulungan ko, si John.
Ang astig mo kapag nag-oopera.
Salamat.
Tingin mo, astig bang nabaril ako?
-Medyo? -Hindi.
Kahit kaunti?
Kaunti siguro.
Aalis si Cantar sa loob ng 3 araw.
Kalmado pa lahat ngayon.
Kaya magpahinga tayo nang kaunti.
Talaga?
Hello.
Gregory Gordon. HR.
Tom.
Nagkakilala tayo sa duck hunt.
-Ano'ng... -Pinatawag ako ni Leslie.
Dito, mula sa Luxembourg.
Para makatulong sa ating Denon presentation.
At...
At?
Nabanggit niyang pwedeng tulungan si John.
Binanggit ni Leslie iyon.
Uy.
Hello, Anak.
Leslie Claret.
Ikinagagalak kong makilala ka.
Hi! Ako si Valerie.
Aba.
Sino 'to?
Uy, bata, ako ang lolo mo.
Ano sa tingin mo?
-Diyos ko. -Lintik.
Okay. Marahil natuwa tayo rito. Dati.
Uy, kailan kayo biniyayaan
ng magandang batang ito?
Lalaki siya.
Oo nga.
'Yong buhok kasi.
Sorry.
Kailangan nang gupitan.
-Pag-iisipan namin. Salamat. -Oo naman.
Sinasabi ko lang na kailangan niya nang gupitan.
-Mukha na siyang babae. -'Wag mong sabihin 'yan.
-Ano? -Alam mo?
Masamang ideya ito.
-Pwede tayong mag-usap? -Gumagabi na, Dad.
Ano'ng problema, Anak?
Usap lang tayo sa kusina nang sandali.
Gugupitan kita ng buhok
gamit ang kutsilyong ito.
Astig 'yon, ano?
Uy. Baka ninenerbiyos siya.
Malamang nakainom na siya.
Baka nag-coke.
-At 10 baso ng alak. -Sige na. Nakakaasiwa para sa lahat.
Pakiusap.
Tawag dito ay Dutch boy.
Isang tunay na klasiko.
Diyos ko.
-Ano? -Itigil mo 'yan.
Ginugupitan mo siya?
Masaya kami rito.
Baliw ka talaga.
Gabi na, Dad. Uwian na.
-Kadarating ko lang. -Uwian na.
Nagkakasiyahan kami rito.
Ginugupitan kita dati, bata.
Nakakapag-bonding tayo
at nakakatipid pa.
Nakakatulog ka pa ba?
Hindi.
At 'yong mga trick sa baraha?
Oo nga... Hindi.
Ano 'yon? Di ba nakakatulong...
Hindi. Itinigil ko na 'yon.
Okay.
Ikaw ba ay
kumakain ng masustansyang pagkain?
Hindi.
Kumakain ka ba?
Hindi.
Hindi...
Minsan siguro.
Binigyan nila ako no'ng may apple sauce.
Sa ospital.
Maliit na kahon ng apple sauce.
'Di ko kinain.
Okay, 'di bilang 'yon.
Okay.
John, nag-aalala ako.
Okay.
-Nakakatulog ka pa ba? -Hindi na.
Hikahos at pagod kasabay ng naantalang pagpapanumbalik
tulad ng panahon ng ginhawa o pagtulog,
na lumilikha ng mga kakaibang sikolohikal na kalagayan.
May kailangan tayo.
Tulad ng tulog.
At higit pa roon. Natuklasan namin.
Kakaiba ito, pero nauunawaan ko.
Pero totoo iyon.
Ang alin?
Kakulangan sa panaginip.
Kakulangan sa panaginip?
Kailangan natin ng tulog, dahil kailangan nating managinip.
Upang makawala, o...
makatakas sa pagsunod sa batas ng buhay,
sa mga kahingian ng buhay kapag gising.
Kailangan nating managinip.
At kapag matagal mong pinagkaitan ang sarili mo,
at umuusad ka pa rin nang ganoon,
pwedeng mawalan ang pakiramdam ng katotohanan.
Upang magpahinga...
Sa bigat
o pasanin ng katotohanan.
Pwedeng mangyari iyon.
Nang 'di mapipigilan.
Kaya tukuyin natin ang pumupuyat sa iyo.
Uy, anong pinakamasamang nagawa mo?
Ako?
Summer session.
Undergrad. Syracuse.
Ako.
Brad Conrack.
Tad Pondich.
Dine and dash.
Applebee's.
Pinakamasamang nagawa mo?
Binaril ko ang isang lalaking maid ng hotel.
Ano?
Binaril ko ang isang lalaking maid sa ulo.
Gregory, pwede ba kitang makausap nang sandali?
Ngayon, nasa araw na tayo ng pagkompronta mo kay Lakeman,
hapon ng araw na 'to.
Kumusta ang komprontasyong ito?
Itong araw na ito sa Paris?
Masasabi ko sa inyo, at patawad
sa pananalita ko,
pero lintik na Paris 'yon.
May phone si John.
'Yong ekstrang phone na lagi niyang dala.
Oo.
Aniya minsan,
kung may gusto kang kanselahin,
tawagan mo siya roon.
Na lagi niyang dala iyon, at naka-on, dahil pwede kang tumawag.
Tapos makakaalis na siya.
Totoo iyon.
Nagtataka ako...
Ano 'yon?
Bakit 'di mo ginamit?
Oo nga...
Ikakasal na ako.
Ikakasal na ako. Kaya...
Gusto ni Carol sa Paris.
Tapos nasa Paris tayo,
at nabaril ako, tapos naisip ko,
kung mamamatay ako, iiyak si Efram, at si Carol...
Pero kung tatay niya ako, na totoo naman, at asawa niya ako,
iiyak sila lalo, 'di ba?
Malamang. Oo.
Kaya para saan pa ang lahat?
Para mas umiyak sila?
Humuhusay na ang mga kasabihan mo.
Salamat.
Sabi niya, "Pwedeng matulog sa kastilyo mo?"
Tom.
Hiniling ko sa iyo, kamakailan, na pagpahingahin si John nang kaunti.
Bigyan ng day off.
Umayaw ka.
Ngayon, kailangan niyang magpahinga.
Hinihiling mo ba, o ipinapaalam mo?
Ipakita mong may pakialam ka sa anak mo.
Pinagpahinga ko siya.
Naiisip ko na ring tumigil.
Tumigil saan?
Pagka-congressman.
Ano nang gagawin mo?
Maghanap ng kayamanan.
-Astig. -Oo, astig nga.
Tingin ko, ayos 'yon.
Ang tumigil sa bagay na hindi ko naman talaga...
Hindi buo sa puso ko, alam mo 'yon?
Gusto niyang hulihin si Dad, 'tol.
Pinuntahan niya na dapat si Myna.
May kakaiba.
Bakit 'di pa niya pinupuntahan? Palpak.
Palpak 'yan.
Oo nga.
Kaya...
Best man?
-Best man? -Sige.
-Para sa iyo? -Oo.
Oo naman!
Uy, ikakasal na si Eddie.
-'Di nga? -Oo nga.
Oo.
Astig.
Pa'no ang bachelor party?
Oo nga.
Bukas na tayo ikakasal. Ngayon dapat 'yon.
Lalasingin ko si Dennis.
Oo nga. At si Icabod. At Gordon...
At pwede ring ilibing si John Lakeman.
-Bakit? -Ayaw ko nang maging siya.
Pinabalik ni Nanay ang mgadaliri ko, bilang siya,
at hinahanap na siya. Kaya kailangan niya nang mawala.
Kailangan niyang umalis.
Day off ko ngayon.
Balita ko nga.
Pwede nang simulan ang party?
11:00 pa lang ng umaga.
Alam ko.
Tara na.
-Iinom ka ba? -Malamang.
Bachelor party 'to. At day off ko.
Umiinom ka ng gamot. Ingat lang.
Sama ka sa amin.
-Talaga? -Oo.
Sasama na pala si Carol?
Kasi...
Ganoon na nga.
Ang lalaki sa Luxembourg...
Oo.
'Yong kinunan natin ng pera.
Si John Lakeman.
Oo.
Nasa Paris siya.
Paano mo nalaman?
Dinala siya sa ospital.
Dito.
Sa Paris.
Nandito siya.
Aalis na tayo.
Maghandang umalis kasama ni Cantar Walley sa Paris nang 1 a.m.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jobert
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio Jobert