Zorlanan çocuklarla daha mutlu olacak.
Nereden biliyorsun?
Çünkü o da zorluk çekiyor.
Kız konuşamıyor Philippe. Aynı şey değil.
Bize yansıttığı sorunlara okul daha hazırlıklı.
Ayrıca okulun adı da...
Nedir?
Madam Walrafen'in Özel İhtiyaç ve Genç Suçlular Ortamı.
Yani?
Yani sorun olmaz.
Konuşamayan kızımızı yarısı millete kalem sokan kızlarla dolu
bir okula mı yolluyoruz yani?
Genç suçlular dedin.
Dilsiz kızlarla suçluları ayrı tutuyorlar.
Teneffüsler hariç.
Duydum ki konuşamıyormuş.
Seçiçi dilsizmiş, yani ancak arada bir ses çıkartabiliyor.
Ne zamanlar mesela?
Mesela çok tahrik edilirse çığlık atabilir.
Güzel. Öyleyse onu tahrik edip çığlık atacak mı, görelim.
Evet, güzel olur.
Merhamet oynamak ister misin?
Nasıl oynanır, bilmiyorum.
Ellerimizle.
Biri pes edip merhamet dilenene kadar
Birbirimizin ellerini şakacıktan büküyoruz.
Yok, istemem.
Merhamet dilen.
Merhamet!
Merhamet oynar mısın?
Yürü git lan amcık!
Çığlık atabilir misin?
Ne zaman?
Hangi koşullar altında?
O kelimeyi biliyor musun?
Peki ne zaman?
Aptal oyunlarıyla bile sana çığlık attıramadılar. Çetin çevizsin.
Dilsizler okulundayım ama dilsiz değilim. Kötü bir babam var, hepsi bu.
Anlıyorum.
Ben de kötü bir okuldayım ama kötü değilim.
Annem beni umursamıyor.
Sophie.
Agathe.
Çılgın Vatansever
Parmak Replantasyon Ömrü
Parmak dikmek için kalan süre
kimsenin umurunda değil mi?
Siktir be!
John son parmağımla dönmese de umurumda değil.
Hastaneye gidiyorum. Benim olsa da olmasa da
bu parmakları diktireceğim!
Tom hastaneye gidemezsin, dedi.
Tom babam değil.
Babamın iki Arby's'i var.
-Ne yapıyor? -Hastaneye gitmeye çalışıyor.
Dennis, gidemezsin. Bir kez gitmedin mi?
Daha önce?
Gitmiştim. John beni bıçaklamıştı.
Her şeyin sonucu da bu, değil mi?
Maalesef dayanmak zorundasın...
Bunlar benim parmaklarım! Efendim!
-Merhaba Tom. -Dennis...
Kahretsin.
Herkesin burada olması şart mı?
Hayır.
Ama sorun yok.
Onlar benim arkadaşım.
Ben John'ın annesiyim.
Burada neler döndüğünü bilmiyorum
ama siz ikiniz hastaneye gidiyorsunuz.
Gidemezler Bernice.
Gidebilirler ve gidecekler.
İyi çünkü bir saatten daha az süremiz kaldı. Kahretsin.
Kim bu insanlar?
Ben John'ın kocasıyım.
Hayır, değilsin.
-Hayır, değilim. -Hâlâ Alice'le evliyim.
Ben John'ın en yakın dostu, Dennis.
Ben de vuruldum. Omzumdan.
-Sıyırdı. -Eddie, aman Tanrım!
Daha iyisini söyleyeyim mi? Bu benim oğlum, Efram.
Bu da Carol, müthiş biridir. Veteriner.
Parmakları dikemedi ama müthiş bir veteriner,
bir dansçı ve annedir.
Bu da benim annem.
-Parmaklar sende mi? -Evet, cebimde.
Bir tanesi Dennis'te ama diğeri bende.
Tamam, hadi gidelim.
Gidemezler.
Bunlar oğlunun ve dostunun parmakları.
-En yakın. -Ne?
En yakın dostlarız.
Tamam, bunu birçok kez söyledin. Tuhaf oldu.
Gidelim.
Peki. İstediğin olsun Bernice.
İstediğimden değil Tom.
Parmakları oğlunun eline diktirmenin tek yolu olduğundan.
Kimse beni dinlemiyor.
Alt tarafı İstihbarat Direktörü'yüm zaten.
Tamam. Sikerler.
Canım annem beni ikna etti Yerine taktırmak için iki parmağımı
Babam tırstı ve izin verdi Çünkü annemden biraz korkuyor
Canavar elim olmasını istemiyorum Ama peşimdeki insanlar konusunda
Babam haklı
Sahte adım dikkatleri çekerken Orta parmağım hâlâ yerinde olacak
Ama şunu biliyorum ki Denizanası sorununa ek yapmış olacağım
Bir çocuk şarkısı bulmaya çalışacağım
Odağımı toplayacağım ki Anestezi altında gizli bilgi paylaşmayayım
Kullandığımız bir teknik
Ama muhtemelen hatırlayamayacağım Çünkü dermanım kalmadı
Küçük Jack Horner köşede oturdu
Ve örümcek oynadı onun başparmağıyla
Ve hiçbir şerefsiz onu düzeltemedi
Galiba tabağın teki kaşıkla bir şey yaptı
Bugün metroda kaç tane kadına
Yer vermedin?
Evet.
Üç.
Dört.
Dinle Stroughs.
Adam Paris'te.
Lakeman mı?
Evet, John Lakeman.
Adam Paris'te.
Lakeman mı?
-Evet. -John Lakeman?
Evet.
İyi. Demek ki Sophie de burada.
Nereden biliyor?
Sophie bu, akıllı kızdır.
Tuhaf kongre üyesini takip etmeyi sürdürdü.
Haklıydın. Tuhaf kongre üyesinin yanındaki kişi, Lakeman.
Lakeman, Paris'te.
Adam Paris'te.
Burada biraz böğürme, katır kutur
Dağ sıçanı fırlatırsa bir keresteyi
Yağ satarım, bal satarım Ustam ölmüş ben satarım
Ortada bir kara koyun
Ali Baba'nın bir çiftliği vardı Ve çiftçisinin kafasını sikip attı
Kafatasını kırdı
Ne oldu be?
Bilmem ki, ne?
Ne?
Siktir.
James?
James, alo?
Gel, hava soğudu.
James?
Denizanası.
James, boş ver denizanasını.
Denizanalarının kaydını tutmalıyım.
Neden James?
Söyleyemem.
Tatlım, lütfen...
Tüm denizanalarını sayınca gelirim.
James, nehre sürekli geliyorlar. Hepsini sayamazsın.
Sonra gelirim.
Denizanalarını saymayı bitirince mi?
Evet.
Hepsini mi?
Evet.
Hiç bu kadar çok görmemiştim.
Ne dedin tatlım?
Sürekli geliyorlar.
Merhaba.
Bir şey görebiliyor musun?
Hayır.
Şekilleri görebiliyor musun?
Hayır.
Işığı görebiliyor musun?
Hayır.
Gölgeler?
Hayır.
Hiçbir şey mi?
Hiçbir şey göremiyor musun?
Hiçbir şey.
Selam.
Gidebiliriz.
Tamam.
Niye merdivenlerdesin?
Dikkat çekmemeye çalışıyorum.
Sonuçta kızılca kıyamet koptu.
Odana gidiyordum.
Sen niye merdivendesin?
Bilmem.
Bilmiyor musun?
Pek değil.
Odadan çıkmak istedim.
Buraya geldim.
Aç mısın farecik?
Hayır, değilim.
TURUNCU MAHKEME EMRİ İNTERPOL ULUSLARARASI OFİSİ - FRANSA
WISCONSIN LAKEMAN - JOHN
Lakeman bir saat içinde taburcu oluyor.
-Vaktinde yetiştik John. -Evet.
İkiniz de nasılsınız?
İlacın etkisi geçiyor.
Reçete almamız gerekmez miydi?
Odaya dönsek iyi olur. Sokaklardan uzak duralım.
Evet.
Dikkat et.
Özür dilerim.
-Bayıldım mı? -Evet.
-Acıdan mı? -Sebebini bilmiyorum ama...
Özür dilerim. Bu yeni bir his.
Kemiğin kaynamasıyla doğan yeni acı hissi.
Gidip ilacı alalım.
Yapamayız.
Neyi yapamayız?
Ağrı kesici alamayız. Lakeman adına olur.
Doğru.
-Artık gözler üstünde. -Evet.
-Gözler Lakeman'ın üstünde. -Evet.
-Annen yüzünden. -Ayrıca
bu plan tamamen çuvalladığı için ama...
Evet. Şey...
-Annen yüzünden de. -Tamam.
Acın yok mu yani?
Bir şeyim yok.
Normal çocuk bayıldı.
Tamam.
İyi misin yani?
Çünkü muhtemelen sen de aynı acıyı hissediyorsun.
Aynı ameliyata girdin.
Nasılsın?
Bayağı iyiyim.
Ağrı kesiciyi al.
Hadi.
Tamam.
PASAPORT Amerika Birleşik Devletleri
John Lakeman'ın o sırada Paris'te olduğunu nasıl öğrendin?
Galiba şey...
Acı yüzünden.
Tahminimce,
şiddet dolu geçmişim yüzünden
ve verdiği acıdan ötürü.
Ayrıca John Lakeman'ın bir Paris hastanesindeki acil servise
yatırılmasından ötürü.
Orada 16 saatten fazla kalmıştı
ve tahminimce acı içindeydi.
Paris'te.
Muhtemelen acıyla kuşatılmıştı.
Tahminim buydu.
Yani ilk kez o sabah Paris'teki eczanede karşılaştınız.
Şahısla.
Yaptığı hata buydu.
Hayır, bilmem... Hata mı?
3 ŞUBAT 2017
Ağrı kesici alıyordu. Sorun değil.
Alt tarafı bir çocuk. John Wayne değil.
Yapar sandım ve yaptı.
Onu oradan aldık. Evet.
Hey, dert etme.
Parmak olayını eminim çoğu veteriner yapamazdı.
O iş umurumda değil.
Az daha öldürülüyordun.
Bunu istemiyorum...
Bu işi yapmanı istemiyorum.
Kongre üyeliğini mi?
Hayır, onda sorun yok.
İğrenç bir iş ama beni korkutmuyor.
Babana yardım etmeni diyorum.
Ona değil, John'a yardım ediyorum.
Ameliyatta çok seksiydin.
Sağ ol.
Vurulmuş olmam sence seksi mi?
-Birazcık? -Hayır.
Birazcık?
Belki birazcık.
Cantar Walley üç gün sonra gidiyor.
Şimdilik ortalık sakin.
Birkaç gün ara verelim. Dinlenmiş oluruz.
Olur mu?
Merhaba.
Gregory Gordon. İK.
Tom.
Evet, ördek avında tanışmıştık.
-Burada ne işin... -Beni Leslie çağırdı.
Lüksemburg'dan.
Sıradaki Denon sunumunu iyileştirmeye yardım etmem için.
Ve...
Ve?
John'ın da desteğe ihtiyacı olabileceğini söyledi.
Leslie böyle söyledi.
Merhabalar.
Merhaba evlat.
Leslie Claret.
Tanıştığımıza çok memnun oldum.
Merhaba! Benim adım Valerie.
Pekâlâ.
Kim varmış burada?
Selam dostum, ben senin dedenim.
Ne diyorsun?
-Aman Tanrım. -Siktir.
Tamam, bunu çoktan beğendik galiba.
Bu güzel küçük kız
size ne zaman bahşedildi?
O bir oğlan.
Evet.
Saçından dolayı.
Pardon.
Kestirmesi lazım.
-Ona biz karar veririz. Sağ ol. -Tabii ki.
Oğlanın saçını kestirmek lazım, tek dediğim bu.
-Çünkü kıza benziyor. -Öyle deme.
-Ne oldu? -Bir şey diyeyim mi?
Bu kötü bir fikirdi.
-Konuşabilir miyiz? -Geç oluyor baba.
Ne oldu evlat?
Mutfakta biraz konuşalım.
Şu et bıçağıyla
saçını keseceğim.
Sana uyar mı?
Herhâlde biraz gergin.
Herhâlde şarap içip geldi.
Kokain çekip gelmiştir.
-Ayrıca on kadeh şarap. -Hadi ama. Herkes için tuhaf bir durum.
Lütfen.
Buna Felemenk çocuk denir.
Klasik bir saç şeklidir.
Aman Tanrım.
-Ne oldu? -Dur.
Oğlanın saçını mı kesiyorsun?
Eğleniyoruz burada.
Zilzurna sarhoşsun.
Geç oldu baba. Gitme vakti.
-Daha yeni geldim. -Gitme vakti.
Güzelce vakit geçiriyorduk.
Eskiden senin saçını da keserdim.
Böylece hasret giderebiliriz
ve paramız cebimizde kalır.
Yakın dönemde uyku saatlerin arttı mı?
Artmadı, hayır.
Peki ya kart numaraları?
Evet... Hayır.
Nasıl yani? Stresini alıyorlar mı...
Yok. O numaraları yapmayı bıraktım.
Peki.
Gün içerisinde
besin değeri yüksek çerezler tüketiyor musun?
Hayır.
Düzenli öğünler?
Hayır.
Hayır...
Arada bir.
Küçük bir elma püresi verdiler.
Hastanede.
Ufak bir elma püresi kutusu.
Ama yemedim.
Elma sosu öğün değil.
Peki.
John, endişeleniyorum.
Peki.
-Kaç saat uyuyorsun John? -Sıfır.
Sosyal huzur veya uyku gibi evrelerdeki gecikmeye
mahrumiyet ve gerginlik eklenirse
sürdürülemez psikolojik koşullar doğar.
Belli ihtiyaçlarımız var.
Uyku gibi.
Onun dışında başka bir şey daha bulduk.
Tuhaf geleceğini biliyorum.
Ama bu bir gerçek.
Nedir?
Rüya yoksunluğu.
Rüya yoksunluğu mu?
Uyumaya ihtiyacımız var çünkü belli ki rüya görmemiz gerek.
Rahatlamak için ya da...
Uyanıkken yaşadığımız dünyanın kanunlarına ve taleplerine itaat için
uysallaşmamız gerek.
Rüya görmemiz lazım John.
Kendini uzun süre rüyalardan mahrum bırakırsan
ve aynı hızda devam edersen
gerçeklik algısını yitirmeye mecbur kalabilirsin.
Kopabilirsin...
gerçekliğin getirdiği
yükten veya ağırlıktan.
Olabilir bu.
Karşı koyamazsın.
Seni geceleri uyutmayan sorunun derinine inelim.
Yaptığın en kötü şey nedir?
Benim mi?
Yaz okulu.
Syracuse üniversitesindeydim.
Ben.
Brad Conrack.
Tad Pondich.
Hesabı ödemeden kaçtık.
Applebee's restoranı.
Seninki neydi?
Bir otel komisini vurdum.
Ne?
Bir komiyi kafasından vurdum.
Gregory, seninle biraz konuşabilir miyim?
3 ŞUBAT 2017 - 09.23.07
Lakeman'la yüzleştiğin güne geldik.
Günün sonunda yüzleştiniz.
Nasıl bir yüzleşmeydi?
Paris'teki o günü anlat.
Anlatabilirim ama Milwaukee'li
sokak ağzımı mazur görün.
Paris boku yemişti.
John'da bir telefon var.
Yanından ayırmadığı şu fazla telefon.
Evet.
Demişti ki
bir şeyi iptal etmek için
o numarayı aramalıymışsın.
Arama ihtimaline karşılık hep yakınında tutmak zorunda.
Ararsan dönüp gidermiş.
Doğru.
Merak ediyorum...
Evet?
Niye hiç aramadın?
Evet...
Evet, evleniyorum.
Evet, evleniyorum. Yani...
Carol hep Paris'te evlenmek isterdi.
Biz de şimdi Paris'teyiz
ve vurulunca düşünmeye başladım.
Ölseydim Efram ağlardı ve Carol da...
Ama öz babası olsam, ki öyleyim, gerçekten kocası olsam
daha çok ağlamazlar mıydı?
Muhtemelen. Evet.
Olay dönüp dolaşıp buna geliyor.
Ölümünle birini ne kadar çok ağlatabileceğine.
Ağzın daha iyi laf yapmaya başladı.
Sağ ol.
Şöyle dedi, "Şatonda uyuyabilir miyim?"
Tom.
Bir süre önce senden John'ı biraz rahat bırakmanı rica ettim.
Bir günlüğüne falan.
Kabul etmedin.
Şimdi söylüyorum, dinlenmesi gerek.
Bu bir rica mı yoksa emir mi Alice?
Oğlunu umursadığını göster, diyorum.
Ona iki gün izin verdim.
Bırakmayı da düşünüyorum.
Neyi bırakmayı?
Kongre üyeliğini.
Bırakınca ne yapacaksın?
Define ararım.
-Güzel. -Evet, güzel iş.
Çok da iyi hissettirir.
İsteyerek yapmadığım bir işi bırakmak...
Anlıyor musun?
O kadın galiba babamın peşinde.
Myna için çoktan gelmesi gerekirdi.
Bir terslik var.
Niye Myna için gelmedi? Durum çok boktan.
Bombok, anlıyor musun?
Evet, bombok.
Öyleyse...
Sağdıcım olur musun?
-Sağdıç mı? -Evet.
-Senin mi? -Evet.
Tabii ki lan!
Baksana, Eddie evleniyormuş.
-Hadi oradan. -Doğru.
Evet.
Aferin sana Havalı Rick.
Bekârlığa veda partisini konuşalım mı?
Olur.
Yarın evleniyoruz. Partiyi bugün yapmalıyız.
Dennis'i sarhoş görmek isterim.
Evet. Icabod ile Gordon'u da...
John Lakeman'ı da gömebiliriz.
-Neden? -Artık Lakeman olamam.
Annem parmaklarımı diktirirken o adı kullandı
ve insanlar Lakeman'ın peşinde. Ortalıktan kaybolması lazım.
Uzaklara gitmeli.
Bugün izinliyim.
Haberim var.
Partiye şimdi başlasak olur mu?
Saat daha 11.
Biliyorum.
Hadi başlayalım.
-İçecek misin? -Muhtemelen.
Bekârlığa veda partisi. İzinliyim.
Ağrı kesici alıyorsun, dikkatli ol.
Bizimle geliyorsun.
-Ben mi? -Evet.
Galiba Carol da bizimle geliyor, değil mi?
Çünkü...
Galiba öyle.
Lüksemburg'dan gelen adam...
Evet.
Lüksemburg'da parayı aldığımız adam.
John Lakeman.
Evet.
Paris'te.
Nereden biliyorsun?
Hastaneye yatmış.
Burada.
Paris'te.
Burada.
Gidiyoruz.
Gece birde Cantar Walley ile Paris'ten ayrılmak için hazırlanın. aat için