Tao laban sa aso. Payo ko, buksan mo ang isip mo.
7 TAON ANG NAKALILIPAS
Bigat ng bawat isa, 180 pounds.
80 pounds ang karaniwang aso, pare.
Kaya 'pag 80-pound ang nakalaban mo, pagtatawanan mo lang,
hanggang sa magulpi mo siya nang tuluyan.
Isipin mo lang na ang kalaban
ay isang wirdong 80-pound na tao na may malalakas na panga.
Sa teknik naman.
Isang mabisa, hayaan lang ang kalabang aso na
atakihin ang di-gaanong ginagamit na biyas.
Gaya ng kaliwang kamay.
Para may apat na minuto kang gulpihin siya
gamit ang malakas mong kanang kamay.
KO. Alam n'yo ba 'yon?
Knockout. Pinsala sa utak, 'yon ang ibig sabihin ng KO.
Pipinsalain n'yo ang kanilang utak hanggang mawalan sila ng malay.
Kaya kalabanin n'yo ang aso na para kang aso,
atakihin siya, ipakagat sa di-gaanong ginagamit na biyas,
tapos patulugin mo siya
sa pagsuntok sa ulo niya,
kung nasaan ang utak niya.
Sinanay silang itumba ka. Sinasanay ko kayong itumba sila.
Tulad ng ginawa ko.
Sige. Pumunta sa page nine
at aalamin natin kung paano magpatumba ng babae gamit ang bisikleta.
Ako lang ang nakakurbata, Ma.
Kailan ka pa huling nagbihis?
Mga tatlong araw na.
Kailan ka pa huling nagpahinga kasama ng asawa mo?
Matagal na.
Kung gayon...
Pagsikapan mo 'yon.
-Napakaguwapo mo. -Salamat.
Nga pala, hindi rin si John Wayne.
Ano 'yon?
Si John Wayne ay 'di si John Wayne.
Si John Wayne ay 'di si John Wayne?
Marion Morrison ang pangalan niya.
Peke ang John Wayne.
Tinalikuran nya rin ang World War II.
Flat ang paa.
Matapang silang nagpanggap na lumalaban.
Kaya para sa akin, loko-loko siya.
Sa palagay ko,
maraming namatay sa Flanders Field na flat ang paa.
Alam mo 'yon? Saka sa iba pang lugar.
May t-shirt ako dati,
pang-workout ko...
Ikaw siguro si Rob Saperstein.
Bakit?
Mukhang magugustuhan ka ng anak ko.
Okay. Ayos.
Tom Tavner.
Okay. Sige. Handa ka na?
-Oo. -Okay.
Malalaman na natin kung binigyan tayo ng permiso na maagang umalis.
Ayaw ko no'n.
Lahat ng nasa lugar ay dapat armado.
RIP, John Lakeman.
RIP.
-Cheers. -RIP, John Lakeman.
Uy, Ron. Tagay.
'Di pwede. May kailangan akong bantayan.
-Isa lang. -'Di talaga pwede.
-Kalahati? -'Di pwede. Salamat.
Ano ang pinakamahirap na bahagi
ng pagiging si Lakeman?
'Yong mga teknikal na salita.
Mga knuckle hampler
at tamped patch prim fixtures at...
Lasing na siya.
Totoong salita ang mga 'yon. 'Di ba?
-Oo. -Totoo 'yon.
Lasing na talaga.
Baka sumayaw 'yan.
Ayos 'yon.
Sasayaw ka ba mamaya?
'Di ako gano'n kasama.
Ano? Ikaw ang pinakamasamang mananayaw sa mundo.
At nakarating na ako sa iba't ibang bansa ha.
Bilang magiging dating congressman, ikaw ang pinakamasama!
Sa buong mundo.
Para siyang si Bruce Springsteen sumayaw
noong hinila niya 'yong babae sa Friends sa entablado.
-Hindi ba? -Oo, medyo.
Pero gusto ko 'yon.
-Gusto ko 'yon. -'Di nga!
-Oy. Tara, makipag-away tayo. -Ano?
Makipag-away tayo sa iba.
Sa ibang grupo.
Aba, bayolente si Gregory 'pag lasing.
Mapayapa ka 'pag normal, pare.
Bayolente ka 'pag normal.
At 'pag nalasing, nagiging payapa.
Oo nga, nagiging mabait ka.
Gusto kong sumayaw.
Ayos 'yan! Diyos ko!
Panoorin mo 'to.
Paano mo nalaman? Kung saan ako hahanapin?
Nasa bangka kami.
Nasa bangka tapos binanggit ka niya.
Astig.
Parang itinadhana lang, noong magkasama kayo.
Sabi niya, ang saya niyo raw.
Astig!
Napakasaya.
Astig.
'Di naman talaga gano'n, pero nakukuha ko.
Magpakasaya ka.
Okay.
-Uy, pare. -Uy.
Natakot ako.
-Saan? -Sa iyo.
Sa mensahe mo. Galing-galing mo.
Oo.
Medyo...
Oo nga.
Ang sama ng lagay ko.
Ako rin.
'Yong emosyon ko.
At katawan din, na sa tingin ko...
Ano?
Tingin ko, alam mo 'yon.
'Di na siguro masama 'yon
dahil sa ilang kalagayan.
Ano'ng kalagayan?
Kapag sinubukan mong magpakamatay sa kayak mo,
at 'di kinaya ang bigat mo at...
Dahil may lamat na.
Mga gano'ng kalagayan.
Natutuwa akong nandito ka pa rin
Uy.
"Patunugin ang kampanang pwede pang tumunog.
"Kalimutan ang perpektong handog.
"Lahat ng bagay ay may lamat.
"Sa ganoon nakakapasok ang liwanag."
Natutunan ko ito kay Icabod.
Medyo astig.
Sige.
Kaya sa aling punto ng araw na iyon naging plano
ang pagtitipon ng inyong pera para mabili ang accordion boy?
Pagkatapos ng laser tag.
Gusto kong pabulaanan 'yan.
Pagkatapos 'yon ng pagpunta namin sa parke.
At nasa isang café kami, umiinom.
Pagkatapos namin uminom sa isang club. Bago ang laser tag.
At kaninong ideya 'yon?
Kay John Lakeman yata.
Sa tingin ko, kay John 'yon.
Naaalala kong punong-puno siya ng damdamin
at alak.
Naisip ko, kaya namin 'yon.
Magkano ba ang bata, 'di ba? 'Di naman isang milyon.
Magkano ang bata, Icabod?
Ewan ko. 'Di pa ako nakakabili ng bata.
Siguro mga 1,800 dolyar.
Kulang tayo ng 100 dolyar.
May 100 euro ako.
Ayos.
Hindi. Ibig kong sabihin...
Sa buong buhay ko.
Para naman sa kalayaan.
Mabuting gawain 'yon.
Oo nga.
Bakit kasama pa natin siya?
Baka sa tingin niya, atin na siya.
Ipapaliwanag ko sa kanya.
Nag-i-Ingles ka ba?
Maalam ako sa Romanian.
'Di nga.
Ilang wika ang sinasalita mo, Dennis?
Kung may langis sa lugar, kaya kong magsalita ng wika nila.
Astig.
Sabihin mo, malaya na sya.
'Di niya kailangang sumama sa atin.
Ano'ng pangalan mo?
Thomash.
Pwede ka nang umalis, Thomash.
'Di ka namin binili para bilhin ka.
Binili ka namin para 'di mo na kailangan tumugtog
ng accordion buong buhay mo.
Sinabi mo ba?
-Oo. -Bakit 'di pa siya umaalis?
Ewan ko.
Baka may pumipigil sa kanya.
Awayin mo siya.
Tulad ng hindi mo siya gusto.
Para sa pelikula. Parang kabayo sa palabas.
Oo nga.
Umalis ka na.
Ayaw namin sa'yo.
Alis.
Napaka...
Pangit mo.
At ang pangit ng gupit mo.
Alis na.
Bilis, kabayo!
Medyo lumungkot 'yong araw.
Medyo.
Sino'ng gusto pa ng marijuana?
Mahusay.
Ano, magaling kang sumayaw?
'Di ko sinabi 'yon. Sabi ko, hindi ka marunong.
Ayaw mo ng galaw ko?
Wala ka nang igagalaw.
Ayos sa pakiramdam.
Hindi galaw 'yan.
Kung gayon, ano?
John Lakeman!
John Lakeman.
Ano?
Ako si Sarhento Glenn Purdue. Milwaukee Police Department.
Pwede ka bang matanong?
Lintik.
Lintik 'yan.
Walang hiya, pare, iba na 'to.
-Ano? -Lintik.
Kailangan kong tumakas.
May magagawa ka ro'n sa normal?
Tulad ng ano?
Iligaw siya o kung ano?
Tapos makakatakas na tayo ro'n sa iba.
Napakabilis ko, at malamang normal ang bilis niyo.
Tapos sila, hindi.
Dahil maliit 'yong isang 'yon.
At doble ang ihahakbang niya sa atin.
At iyon. Mahaba ang isang paa.
Oo nga. Sige.
Ano?
Sige... Itumba mo 'yong normal.
Hindi.
Ano? Bakit?
Hindi siya normal. Mukha lang siyang normal.
Ayaw ko.
Uy, si Gregory ang gagawa.
Nagalit siya dati riyan.
Uy, Gregory.
Oo.
-Uy... -Ano 'yon?
-Sabi ng mga ito-- -Ano?
May sinabi silang napakasama tungkol sa iyo.
Ano raw?
Ano bang mahalaga sa 'yo?
-Sa buhay ko? -Oo.
Mga hilig ko?
Oo, okay.
Nangongolekta at nagbubuo ako ng maliliit na tren,
riles, at bahayan.
Sabi nila, kabaliwan daw iyon.
Itong mga 'to?
Oo.
Sabi nila, kabaliwan daw.
Ngayon lang. Awayin mo.
-Mga kit ng tren? -Oo.
-Paano? -Ano?
Paano naging kabaliwan ang pangongolekta no'n?
Lahat ng paraan.
Talagang nilait nila.
'Yong mga kit ng tren.
-Lintik na 'yan. -Oo nga.
-Lintik 'yan.
Sino'ng nagsabi?
-'Yong normal. -Uy, awayin mo na sila.
-Tapos tatakbo na tayo. -Sige.
Tanda n'yo, sinabi kong makipag-away tayo?
-Gagawin natin. -Oo. Sige, gawin mo na.
Mga lintik. Tren!
Sige!
Diyos ko po.
-Gusto mo ng tren. -Oo.
Pinapatay mo na siya.
-Ginawa mo nga. -Tingnan mo.
Lintik. Astig.
Tumawag ka ng taxi.
Sakay.
Ayos!
Mahal ko na siya!
Lintik.
-Uy! -Ayos!
Ano 'yon?
Ang saya ng party na 'yon.
Tingnan natin kung sa'n sila.
Gala tayo?
Sige ba.
-Kakaiba. -Ang alin?
Kakaiba 'yon.
-Oo nga. Kakaiba 'yon. -Oo nga.
Uy, isara mo ang pinto.
Ano?
Isara mo. Mabilis ang takbo.
-Isara mo ang pinto. -Oo, salamat.
Mahusay na payo 'yon. Salamat.
-Alin? -Mahusay na payong pangkaligtasan 'yon.
Lintik.
'Di ko mabayaran 'yong upa.
-Pero kailangan. -Hindi.
-'Di ko mabayaran. -Aakyat 'yong babae.
-Babae? -Oo.
-Ito 'yong masungit. -Masungit?
Tapos ito 'yong nagbabayad.
-Iyon ba... Okay. -Okay.
John.
Ang buong grupo niya.
-Lahat sila? -Paalis nang 1:00 ng madaling araw.
-Mamaya? -Lilipad sila...
Oo, lahat sila. Paalis ng Paris nang 1:00.
-Cantar Walley. -Lahat sila.
May nagbago.
Kakausapin ko si Tom.
Hello?
Ano?
Aalis na ako maya-maya.
-John. -Uy.
-Umiinom ka lagi. -Oo.
-At umiinom ka ng-- -Ano?
Gamot sa kirot.
Ang sama ng lagay mo.
John, ang sama ng lagay mo.
'Di naman kailangang matapos.
Pwede pa akong tumagal nang isang oras.
Mga isa't kalahati.
Kailangan ko nang umalis maya-maya, Ed.
-Mamayang gabi? -Oo.
Bachelor party ko.
Oo nga.
May 45 minuto pa ako.
Bachelor party ko.
Oo na.
-Ang sama ng lagay mo. -Ano?
Ang sama ng lagay mo.
Okay.
Ano'ng gagawin mo?
Ano'ng sinasabi mo?
Mamayang gabi. Yari ka. Lasing at sabog ka.
Okay.
Kaya 'pag sabog ka na, umuwi ka na lang
o lumabas pa para madagdagan.
Pero 'di ka dapat lumabas.
Sinasabi ko lang.
Sa mabuting paraan.
Ano'ng gagawin mo mamaya?
Kukunin ko itong mga hikaw na daga.
Itong maliliit na hikaw na daga.
-Babasagin ko ang bintanang ito. -John.
Ingat.
Dito.
Lintik.
Nawala ang isa.
-Hanapin natin. -Ano'ng ginagawa mo?
Hayun.
-Ayos. -Ano'ng ginagawa mo?
Kinukuha ko lang 'yong hikaw ko.
Ano'ng gagawin mo riyan?
Siya 'yan.
Heto na.
Ingat.
Sino siya?
Pulis mula sa tindahan ng daliri.
'Yong maliit na tindahan ng daliri.
Gusto kong ibigay ang mga munting daga na ito sa kanya.
Mga hikaw.
Heto na.
Bakit?
Ano'ng bakit?
Bakit gusto mong ibigay sa babae 'yong hikaw?
Dahil binulag ko siya.
John, lasing ka na.
-Tumabi ka. -Hindi.
Wala akong pakialam, ibabato ko lang sa kanya.
'Wag mong babatuhin ng hikaw ang pulis.
Uy, ano'ng problema mo?
Paumanhin, boss.
Ano'ng ginagawa mo?
Sorry.
Bakit ka nambabato?
-Mga hikaw na daga 'yan. -Ano?
Sorry, mga hikaw na daga 'yan.
Ano ngayon?
Ayaw kong umalis kang mag-isa.
Gagawin ko 'yon.
Hindi.
Aalis ako.
Hindi ka mag-iisa.
Sinabihan na kita dati tungkol sa pagtulong sa akin.
Oo, at kakasabi ko lang na hindi ka aalis nang mag-isa. Kaya...
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jobert
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio Jobert