Zieleń. To ją najlepiej zapamiętałem.
Ten odcień zieleni.
To chyba najpiękniejsza rzecz, jaką kiedykolwiek widziałem.
Po prostu kolor.
Ciągle byliśmy na dworze.
Do domu chodziliśmy tylko spać.
Mieliśmy huśtawkę z opony.
Psuła się co roku,
a dziadek co roku ją naprawiał.
A te jabłka.
Mówię ci, już takich nie ma.
Nie wiem, co teraz z nimi nie tak...
Pete, zamknij się wreszcie.
Wszystko się pozmieniało.
Gasimy światła.
Siedzę tu trzy lata.
Czuję się, jakbym spędził każdą chwilę, słuchając tych pierdół.
Pete miał idealne wakacje. Pete miał idealnych dziadków.
Była kasa z obligacji, więc cię kochali. Mieli dla ciebie czas,
dopóki mamuśka nie wkurzyła ich 20 lat temu.
Zgadza się.
Wkurzasz się, bo mi zazdrościsz. Twoje życie
było do bani.
Twoje było gorsze.
Ja przynajmniej mam umiejętności.
Jesteś oszustem.
Jestem pewny siebie.
Daję ludziom pewność siebie, oni oddają mi kasę.
A ty co? Napad z użyciem broni?
Wychodzę za dwa dni.
A ty może wyjdziesz warunkowo za dwa lata.
To moje życie jest obecnie lepsze od twojego.
Więc albo moje było lepsze od twojego, albo to wszystko gówno prawda.
W każdym razie przestań już o tym gadać.
Jeszcze 24 godziny.
Najpierw wciągnę cheeseburgera w Donovan's.
Tak, są dobre.
Do zobaczenia jutro, braciszku.
Wszystko w porządku?
Nie.
-Nie możesz tutaj wrócić. -Jak to?
To Vince. Wisimy mu więcej, niż myślałem.
-O wiele więcej. -Ile?
-Sto kawałków. -Co?
Tyle było na początku. Spłacałem go,
ty też go spłacałeś. Co się stało?
Powiedział, że to odsetki.
-Od kiedy... -Właśnie się dowiedziałem.
Chce mnie zabić, prawda?
Nie wiem.
Jego ludzie będą na ciebie czekać, gdy wyjdziesz, więc...
Muszę z nim pogadać i...
Czas na rozmowy już się skończył.
Dla ciebie na pewno.
Lubi mnie, więc po prostu... spróbuję z nim to wyjaśnić.
A ty musisz się ukrywać.
Musisz.
W porządku.
Nie odzywasz się do mnie?
Wedle twojego życzenia.
Masz rację. Moje życie jest do dupy.
Nie poznałem swojego ojca,
a moja matka była obok tylko wtedy, gdy akurat nie ćpała.
Do tego około tuzina przybranych rodziców,
z których tylko trzem nie chodziło o kasę.
A ty miałeś...
kochających dziadków.
Dzięki temu myślę, że coś jest w życiu możliwe.
Jeśli chcesz o tym pogadać...
Uwielbiałem babcię.
Nigdy niczego od nikogo nie oczekiwała.
-Naprawdę? -Tak.
Wszyscy się jej bali.
Gdzie jest farma?
Cześć, skarbie.
Poczekaj.
Czekamy na kolegę.
Marius Josipovic. Miał dzisiaj wyjść.
Jesteście jego braćmi?
Co?
Nie.
Jeden przystanek. To nie niebieska linia.
Ale bracia na mnie czekają.
Wzruszające.
Mój tata z nimi jest.
Miał nie przychodzić, ale nie chciał zostać w domu.
On nie wie, że siedziałem.
Miał zawał na kilka dni przed moim skazaniem,
i jeszcze jeden miesiąc temu.
Mama mówi, że prawda go zabije.
Ukrywaliśmy to przed nim trzy lata.
Chcesz to teraz zepsuć?
Zatrzymaj się na światłach, wysiądę
i przejdę się ostatni kawałek. Przywitam się z ojcem.
Jak normalny syn.
Dziękuję.
Dobry gracz gra tam, gdzie jest krążek.
Świetny wie, gdzie zaraz będzie krążek.
Kto to powiedział?
Nie mam pojęcia.
Zero pasji.
Przepraszam, zgubiłem się.
Ten akcent. Skąd jesteś?
Ja?
Jestem z Montrealu w Kanadzie.
Nie znoszę Kanady.
Przepraszam.
Słyszałeś to, Bobby?
Obrażam go, a on mnie przeprasza.
Cały Kanadyjczyk!
Żartowałem, kocham Kanadę.
Zaliczyłem pierwszą panienkę w Montrealu.
Mój ojciec za to zapłacił. Był świętym.
Chodź, pomogę ci.
On nic nie wie, chodź.
No chodź!
W porządku...
Chcę się dostać tutaj.
Ale jesteśmy tutaj, zgadza się?
Chcesz się dostać do Albany?
Jedź pociągiem. Jak wyjdziesz, skręć w lewo i idź prosto. Trafisz.
Świetnie. Dzięki.
Zbieram się. Podobno ma jeszcze padać.
Barman, jeszcze jedną kolejkę dla kolegi.
A to o hokeju powiedział Gretzky.
Słyszałeś Bobby? Gretzky.
Cześć, babciu. Dziadku.
To ja, Pete.
Pete kombinator
Napijesz się lemoniady?
-Z przyjemn... -Nie znosi lemoniady.
Wolałbym szklankę wody,
ale dziękuję.
Dziękuję, dziadku.
Czy tam nie rosła jabłoń?
Uschła kilka lat temu.
Gdzie teraz zbudujesz domek na drzewie?
Gdzie byłeś przez ostatnie 20 lat?
Gdzie mieszkałeś?
Ożeniłeś się? Masz dzieci? Mamy wiele
do nadrobienia.
A co u twojej mamy?
Nie rozmawiałem z nią od trzech lat.
Co się stało?
Wiesz, jaka jest. Nie wybacza zbyt łatwo.
To może być dziedziczne.
To, co nam zrobiła, jest niewybaczalne.
Zaprosiłem całą rodzinę na lunch.
Twoich kuzynów.
Świetnie.
Babcia mówi, że twoja mama to niedojda.
Nigdy tak nie powiedziałam.
Nie martw się. O mnie też tak mówi.
Nieprawda.
Urocze.
Nowa bluzka?
Nie.
Pożyczyłam od Laney.
Ładna.
Właśnie taką cię zapamiętałem.
Miałam krzywe zęby i warkocze.
I byłaś piękna.
Gdzie są twoi rodzice?
Nie żyją.
Nie lepiej powiedzieć, że odeszli?
Odeszli.
Zginęli w wypadku 12 lat temu.
Potem dziadek miał wylew.
Nic mi nie jest.
Zapominasz różne rzeczy.
Każdemu się zdarza.
Słabo się porusza, więc nie może pracować.
Mogę pracować.
Nie może, więc ja muszę pracować.
Mogę pracować!
Ty nie musisz.
-Miałam iść na emeryturę 10 lat temu. -I możesz nawet jutro.
I co wtedy zrobimy?
Julia pomaga od kilku lat.
Jest nieoceniona.
Świetnie sobie poradziła, gdy byłam chora.
Czerwienię się?
Zarabiamy, wiedząc, komu można zaufać, a komu nie można.
Gdyby to była twoja mocna strona,
twoje dzieci miałyby oczy tego samego koloru.
Naprawdę?
BIBLIA
W DOMU NAJLEPIEJ
Gdzie studiowałaś finanse?
Myślałem, że pracujesz w rodzinnej firmie.
Obligacje i fundusze wspólne?
Myślałem, że skończyłaś studia w tym kierunku.
Obligacje.
Mylę się?
Jako dziesięciolatek myślałeś,
że jesteśmy bogaczami zarabiającymi na obligacjach, prawda?
Dajemy poręczenia majątkowe.
I nie jesteśmy bogaci. W tym roku nie pojadę na wycieczkę klasową.
Dość już o nas.
Nie powiedziałeś nam, co robiłeś przez ten czas.
-Słucham? -Czym się zajmujesz?
Chwytam się różnych prac.
Wykonywałem prace dochodzeniowe dla firmy ubezpieczeniowej.
Wiecie, odszukiwanie cennych rzeczy, odnajdywanie zaginionych.
Śledzenie ludzi udających chorobę.
Nie żartuj!
Jak długo zostaniesz?
Kilka dni.
Co? Nie widzieliśmy cię 20 lat,
a ty chcesz zniknąć za dwa dni?
Teraz, gdy cię potrzebujemy? Nasz łowca odszedł.
Wiem, ale mój pracodawca na mnie czeka...
Nie odmawia się, gdy rodzina prosi o pomoc.
Babciu!
Dziadku!
Kopę lat.
Wyluzuj.
W wakacje byliśmy nierozłączni.
Zupełnie jakbyśmy...
byli jedną osobą, a potem zniknąłeś.
Niedobrze. Rozumiesz mnie?
Pamiętasz raka?
Nadal mnie to bawi.
-Pamiętasz reakcję Seana... -Pewnie.
...gdy prawie jednego zastrzeliłem?
Żartował z niego przez lata.
Pokaż nam, no dalej!
-Nie, nie będę... -No proszę.
Zrób to, na pewno pamiętasz.
Płakał.
A my...
Płakał, a my się z niego śmieliśmy.
Wpadł w histerię.
Byliśmy dziećmi,
a Sean na pewno już się otrząsnął.
-Ale... -Dziewiętnastka, zgłoś się.
Co się dzieje?
Zgłoszenie przemocy domowej na Country Road 8. Jesteś blisko?
Tak.
-Będę tam za 10 minut. -Zrozumiałam.
Muszę lecieć.
Jesteś...
Gliniarzem. Zgadza się.
Pozmieniało się, co?
Przynajmniej jeden z nas musi być tym dobrym.
Było miło, trzymajcie się.
Do zobaczenia.
Świetnie, jest gliniarzem.
Wszystko w porządku?
Tak, ale nie mogę tutaj długo zostać.
Mniejsze szanse na przekręt, niż myślałem.
Ważne, że jesteś bezpieczny.
Gdzie jesteś?
Może powinienem pogadać z Vincem.
Jesteś dobry w uspokajaniu ludzi,
przekonywaniu ich do swoich racji.
Powiedz, gdzie jesteś. Odbiorę cię.
Wczoraj mówiłeś, że rozmową się nie wyłgam.
To był twój pomysł.
Wczoraj myślałem, że masz jakieś opcje. Dzisiaj wiem, że nie masz.
To prawda.
Więc gdzie jesteś?
W mieście. Wyślę ci adres SMS-em.
-Do zobaczenia rano. -W porządku.
-Cześć. -O Boże.
Ale mnie wystraszyłaś.
Nie zauważyłem cię.
Czego słuchasz?
Norweski death metal.
Zagłusza kłótnie babci i Julii.
Kiepska sprawa.
Wiem, co to znaczy dorastać przy kłótniach.
Czasami potrzeba trochę przestrzeni.
Jeśli dobrze rozumiem,
nadszedł moment zacieśnienia więzi?
Co takiego?
Powiesz mi, że rozumiesz, przez co przechodzę,
i zostaniemy przyjaciółmi?
Nie wiem, skąd ten pomysł,
ale jestem trochę zaskoczony,
bo kiedyś cię kryłem.
Kryłeś mnie?
Naprawdę będziemy się w to bawić?
Daj spokój, ukradłaś tę bluzkę.
Więc myślisz,
że ukradłam bluzkę
i że znamy się jak łyse konie, bo mnie nie wsypałeś?
Kto coś ukradł?
Zapomniałam zdjąć metkę.
Dlatego zdarłaś ją, zanim ktokolwiek zauważył.
Mój błąd, przecież jej nie ukradłaś.
Tak przy okazji, nie ma za co.
Eddie, ty sukinsynu.
Jedziemy dalej.
Tylko się nie uśmiechaj. To zdjęcie paszportowe.
ZAKŁAD FOTOGRAFICZNY
Proszę wrócić za 50 minut. Płatność tylko gotówką.
Cześć, Joseph.
Wyszedłeś już?
Dopiero co.
Dobrze wyglądasz.
Nie narzekam.
I tak nikt by nie słuchał.
To pewnie nie jest wizyta towarzyska?
Potrzebuję pomocy.
Zestarzałeś się.
Pobyt w pudle postarza.
Przynajmniej żyjesz.
Nie mam do ciebie pretensji
o Charliego. Czasem tak się dzieje.
Tak wybraliśmy. To była jego decyzja.
Masz kontakt z Porterem?
Jak ostatnio z nim gadałem,
wydawał się stary.
Czego potrzebujesz?
Prawa jazdy z hologramem. Pełna profeska.
Żeby nikt się nie przyczepił.
Tylko takie wykonuję.
-Na kiedy potrzebujesz? -Na wczoraj.
Jaki stan?
Waszyngton? Tutaj masz szczegóły.
Masz komórkę na kartę?
Nie.
Mam coś lepszego.
Zakłócacz GSM.
Odbija sygnał telefonu.
Uniemożliwia namierzenie sygnału.
Nie mam kasy.
O to się nie martw.
Ale teraz będziemy kwita.
Prawda?
W porządku.
Panie Murphy, zapraszam za godzinę.
Nie jesteś w tym dobry.
I tak cię nie lubiłem.
Masz gdzie się zatrzymać?
Nie w mieście.
Zbiry Vince'a mnie szukają.
Wiesz, że Eddie próbował mnie wystawić?
Eddie próbuje utrzymać się przy życiu.
Nie tylko on.
Nie obwiniam go.
Vince uważa, że nadal wiszę mu sto tysiaków.
To niefortunne, ale niczego nie zmienia.
Racja.
Nadal chcesz to zrobić?
A ty?
Została mi tylko zemsta.
Poza tym rzadko zdarza się okazja
na wykonanie Turka.
Ostatnia butelka.
Oszczędzałam ją.
Nie wiem, co by powiedział na papierowe kubeczki...
Wysączyłby Pappy'ego z gąbki, gdyby tylko mógł.
Resztę zostawimy dla niego.
STAN NOWY JORK PRAWO JAZDY
MARIUS JOSIPOVIC
UR. 17.12.1975
Ojcze nasz, któryś jest w niebie,
święć się imię twoje;
przyjdź królestwo twoje; bądź wola twoja
jako w niebie, tak i na Ziemi.
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj;
i nie wódź nas na pokuszenie...
Masz rację, nie odmawia się pomocy rodzinie.
Wezmę tę robotę.
Amen.
Działo się coś ciekawego?
Mamy zbiega.
Cholera. Kogo ścigamy?
Brada Lewisa.
Kradzież i włamanie?
Nie żartuj.
Wiedziałam, że nie będzie miał jak uciekać.
Zabierz Pete'a.
Brad to idiota i tchórz. Nie potrzebuję wsparcia.
Świetnie się składa. Pete będzie mógł się nauczyć.
Zabierz go.
Ale na teczce jest “Abraham Persikof”, a nie “Brad Lewis”.
Musiałam się przejęzyczyć.
-Co? -Za Abrahama Persikofa
jest kaucja 20 tysięcy.
Dzisiaj miał przesłuchanie przedprocesowe. Nie pokazał się.
Jeśli się nie stawi, nie będzie procesu,
a wtedy nam nie zapłacą.
Więc gdzie jedziemy?
Zaczniemy od domu jego matki. Zawsze uciekają w bezpieczne miejsca.
Sprawdź bazy danych, listę uprawnionych do głosowania i ostatnie adresy.
Miejsca, gdzie czują się bezpiecznie.
Więc chcesz to robić zgodnie z zasadami?
Każdy kocha swoją mamusię.
Nie ten podjazd.
Zapytam kogoś, kto nie będzie kłamał, oszukiwał ani kradł,
żeby chronić osobę, którą chcemy wsadzić za kratki.
To dobry plan. Ja idę tu, ty tam,
i pracujemy razem, ale osobno.
Kryjąc go, nie pomaga mu pani.
Gdyby dzwonił...
Powiedziałabym pani.
Boję się, że stało mu się coś strasznego.
Dziękuję.
Czy Abraham ma dziewczynę, u której mógł się zatrzymać?
Teraz raczej nie.
A robił może kiedyś remont?
Nie rozumiem, co to ma do rzeczy.
Chcę wiedzieć, gdzie by poszedł, gdyby...
Pytam, żeby dowiedzieć się...
gdzie zwykle nocował, kiedy był poza domem?
Pięć lat temu zapadł się dach.
Był niezły bałagan.
Wiele rzeczy zostało zniszczonych.
Z kim wtedy mieszkał?
Z kolegą, Stuartem.
Ma pani jego adres albo numer telefonu?
Zajmuje się budowlanką.
A jeśli coś mu się stało? Może miał wypadek?
Sprawdziłam już szpitale i kostnicę.
Naprawdę?
Nie możesz się włamywać. Jeśli cię złapią, stracimy licencję.
-Kłamie. -Skąd wiesz?
Ponieważ sąsiad widział Abrahama cztery razy w przeciągu trzech dni.
Dwa razy w nocy.
Suka.
Tak, niezła z niej suka.
Co robisz? Myślisz, że się przyzna, bo przyłapałaś ją na kłamstwie?
Będzie dalej kłamać.
Poczekamy, aż wróci.
Założę się, że do niego zadzwoniła
zaraz po naszym wyjściu.
Poza tym wiem, gdzie się wybiera.
Ukradłeś jego komputer?
Oddasz mu, jeśli go złapiemy.
Jeśli nie, zostanie ci chociaż komputer.
Wiem, gdzie poszedł.
TOR WYŚCIGOWY ROCKY POINT PIERWSZA GONITWA O 13:00
Pójdzie obstawiać konie.
Knee Magic wysuwa się na prowadzenie,
a No-No-Kaleem zwalnia.
Nie łapię. Jest zbiegiem, więc nie powinien się wychylać...
Hazardzista zawsze pozostanie hazardzistą.
Więc jesteś takim samym dupkiem jak w dzieciństwie?
Uwielbiałam cię, a ty nie byłeś dla mnie miły.
Byłem dzieckiem, zmieniłem się.
Zdaje się, że wygrałem.
Jest tutaj.
W skórzanej kurtce.
To Abraham Persikof? Gdzie jego teczka?
Ta, do której nie raczyłeś zajrzeć?
-Znasz go? -Nie.
Znasz. I do tego się go boisz.
Bo jest przestępcą.
Nie jest agresywny. Ścigają go za podatki.
Może jest agresywny?
Jeśli coś o nim wiesz, powiedz.
Zanim cokolwiek zrobimy,
musimy wiedzieć, z kim mamy do czynienia.
Słuchaj, zrobimy tak.
Ruszyły. Buddy Brave wystartował szybko, Billy Boy jest zaraz za nim,
dalej biegną Almost Heaven, Time To Go i Red Tail...
Abraham, musisz iść ze mną.
Poważnie?
Nie utrudniaj.
O mój Boże. Przepraszam!
Usłyszałem kroki i...
Nie wiedziałem, że biegniesz pierwsza.
Przebiegł tędy.
Nie, musiał gdzieś skręcić.
Może się gdzieś schował.
-No wiesz... -Nie.
Pozwoliłeś mu uciec.
Musiałeś chcieć to zrobić.
Dlaczego?
Ponieważ...
go znam.
Co?
Zabiłby nas.
Persikof nie jest oszustem podatkowym.
Albo jest, co za różnica?
Jako Max Peron wymusza też haracze w zamian za
ochronę na Long Island.
Zabił pewnie z pół tuzina osób.
Skąd go znasz?
Znam ludzi, którzy go znają.
Nie widzieliśmy się 20 lat. Robiłem różne rzeczy.
Zwalniam cię.
Julia, nieważne, ile stracisz, daj sobie z nim spokój.
Nawet jeśli to milion dolarów, nie warto za to umierać.
Jeśli go puszczę, nie spłacę następnej raty kredytu.
Bank zaczyna zamrażać aktywa.
Dziadkowie stracą firmę, może nawet farmę.
Oni to zaczęli.
Moi rodzice pociągnęli dalej.
Zginęli w wypadku, prowadząc sprawę.
Ta firma jest częścią rodziny.
I nie zaprzepaszczę jej, bo znów zaufałam niewłaściwemu facetowi.
Znajdę go i zaprowadzę do sądu.
Potrzebujesz mnie.
Znam go, znam jego środowisko.
Ktoś powinien ci powiedzieć, że to słaby plan.
Był dobry, dopóki go nie schrzaniłeś!
Gonienie za takimi ludźmi nie jest dobrym planem.
-Boisz się bójki? -Tak. Lubię swoją twarz.
Pobił cię kiedyś ktoś? To boli.
Zawsze jest lepszy sposób.
A jeśli nie ma, ucieczka to całkiem dobre rozwiązanie.
Możemy stąd wyjść?
Taylor zadzwoni z informacjami.
Nie powinienem przeglądać transakcji kartą bez nakazu.
Zawsze tak mówisz, a potem pomagasz.
Muszę ci przypominać, że tego nie lubię.
Jeśli źle się z tym czujesz,
możesz wystawić list gończy i damy ci spokój.
Zarzuty federalne.
Nie mamy jurysdykcji.
Abraham Persikof ma trzy karty.
Loty samolotem, pociągi, autobusy.
Musiał próbować uciec.
Opłaty za taksówki, lunche.
A Max Peron? Sprawdzałeś jego karty?
Po prostu przewiń.
Opłata za hotel w Nowym Jorku i przelew
na cele charytatywne. Opłaty za taksówkę.
Znowu żadnych lotów czy pociągów.
-Znam cię. -Słucham?
Skąd my się znamy?
Z kimś mnie pomyliłeś.
Nie wydaje mi się.
Nie.
Poczekaj.
Uczysz mojego syna gry w piłkę.
Nie, ale ludzie często biorą mnie za kogoś innego.
Chyba mam pospolitą twarz.
O Boże.
Na karcie Persikofa pojawiły się nowe obciążenia.
Dwie godziny temu wykupił lot z Hartford do Buffalo.
Miasto na granicy.
Kiedy wylatuje?
Za niecałą godzinę.
Dzięki, Taylor.
Świetnie. Nie chodzi mi o twoją jazdę.
Na lotnisku na pewno sprawdzą, czy nie ma broni.
Tak, świetnie.
Jeśli odleci, pójdziemy z torbami.
Nie ma już biletów na lot do Buffalo.
Dwa bilety do Fort Lauderdale o 17:20.
To do Buffalo czy Fort Lauderdale?
Możemy lecieć, tylko jeśli mamy dobry powód?
Cześć, babciu.
Nie zgadniesz, kogo dziadek dziś spotkał.
Brada Lewisa.
Tak naprawdę go znalazł, ale to nie było trudne,
bo Brad nawet nie wiedział, że go szukamy.
Problemy z komunikacją z sądem. Miałam dać ci znać.
Wszystko w porządku? Jesteś zdyszana.
Ścigam się z Ellen.
Zaraz mnie dogoni! Na razie!
Naprawdę musimy dostać się do tego samolotu.
-Poproszę karty pokładowe. -Mamy inny lot.
Ale nasz wujek jest w samolocie. Jest cukrzykiem.
Zapomniał insuliny.
Umrze, jeśli nie wejdziemy.
To straszne, rozumiem.
Stewardessa państwa zaprowadzi. Muszę tylko dokończyć tutaj pracę.
Masz insulinę, możesz iść sama.
Ostatnie wezwanie do lotu 17-22 do Buffalo.
Pan Abraham Persikof
jest proszony o zgłoszenie się do bramki A8.
Zaraz przegapi pan lot.
Stewardessa pana zaprowadzi.
-Proszę pana. -Co?
W porządku.
Ale pana wujek...
Nieważne.
Ma sok jabłkowy, nic mu nie będzie.
Może mnie zobaczył.
Musiał nas widzieć.
Mam nadzieję, że ciebie.
Zna ludzi, których ja znam,
i którzy za bardzo mnie nie lubią.
Nie może mnie zobaczyć.
Ktoś z firmy ubezpieczeniowej? Brzmi poważniej, niż myślałam.
Co jest, Taylor?
Mam nowe informacje.
Persikof wykupił bilet na inny lot.
Za dwie godziny wylatuje z Providence do Detroit.
Dzięki. Chodź, może zdążymy.
-Czekaj. -Nie było go tu.
To była zmyła. Znowu tchórzysz?
Jaką mamy nad nim przewagę? Co wiemy, czego on nie wie?
Że ma drugą tożsamość.
Max Peron. Ma też karty kredytowe.
Więc dlaczego kupuje bilety na nazwisko Persikof,
skoro nie chce, żebyśmy o tym wiedzieli?
Może nie odwraca naszej uwagi, bo gdzieś leci.
Może robi to, bo zostaje w mieście?
Ale po co?
Co wiemy, czego nie powinniśmy?
O wpłacie na cele charytatywne?
Co?
Było na wyciągach z karty.
Dziwne.
Oddaje kasę, a potem zwiewa po zwolnieniu za kaucją?
500 dolarów na jakąś organizację z hrabstwa Hartford.
Hrabstwo...
Co? Nie...
To stowarzyszenie organizuje dzisiaj imprezę.
Nie zrobi tego. To głupie. Za dużo ludzi.
Będzie tam.
Ucieczka musi poczekać do jutra.
Dzisiaj stowarzyszenie uhonoruje jego mamusię.
Musimy mieć kontrolę nad sytuacją,
a więc nad nim.
Wiedzieć, co zrobi, zanim sam będzie wiedział.
Dlaczego masz tyle garniturów? Lubisz przebieranki?
Ojcu Jacoba tak się śpieszyło z wyprowadzką, że nawet się nie spakował.
Pomożesz mi?
Musimy oddzielić go od ludzi.
Musimy jakoś go do tego zmusić.
Ale jak? Widział mnie. Jego matka też,
a ciebie wcale ma nie widzieć?
Dobry wieczór, witamy w Haley Lake. Mają państwo zaproszenia?
Mogę prosić nazwiska?
Stephen Davidson.
A pani godność?
To moja żona, Dorothy.
Świetnie państwo wyglądają.
Prosimy o pozostanie w samochodzie, dopóki trochę się tutaj nie zluzuje.
Piękny samochód.
Tak, jest w środku.
Poproszę zaproszenia.
Dorothy, daj zaproszenia.
Ja ich nie mam, kochanie.
ROZDANIE NAGRÓD STOWARZYSZENIA PIELĘGNIAREK
Pamiętasz, jak wkładałeś marynarkę...
-Nie... -Wsunąłeś je...
Może masz w torebce?
Nie podoba mi się twój ton. Ty je miałeś.
Może pan sprawdzić na liście? Nazywam się Stephen Davidson.
Znowu to samo. Zmarnujemy kolejny wieczór.
To nie moja wina. Bilety były elektroniczne.
-Telefon ci padł. -Pozwoliłaś Rory'emu się nim bawić.
To na pewno wina ośmiolatka, nie twoja.
-Wiesz, ile wydałam na fryzjera! -Chyba ja wydałem.
-Teraz przesadziłeś. -W porządku.
Są państwo na liście. Pan i pani Davidson.
Zeskanuję kod kreskowy i państwa wpuszczę.
Dziękuję.
Nie ma problemu.
-Piękny wieczór. -Nie ma problemu.
Myślisz, że ma broń?
Byłoby głupie, gdyby nie miał, a on z pewnością nie jest głupi.
Etap drugi.
Chcesz coś do picia?
Poproszę szkocką.
Pani Persikof. Miło w końcu panią poznać.
Znajomi z pracy mówią o pani w samych superlatywach.
Przepraszam, nie przedstawiłem się. Martin Unger.
Zajmuję się PR. Wspaniałe przyjęcie.
Lekarze zbierają pochwały, ale wiemy, komu naprawdę się należą.
Jest pan uroczy.
Na górze mamy pokój dla gości, jeśli ma pani ochotę odpocząć.
Dziękuję, ale zostanę.
Dobrze, powiem Marlene.
Ostatnio robiła zdjęcia Madonnie,
sesja była zjawiskowa.
Pani też wygląda zjawiskowo, ale do niczego nie zmuszam.
Nie chciałabym psuć panu planów.
Przyjdę, jak tylko syn wróci z drinkami.
Proszę się nie przejmować. Andy przekaże, że jest pani w pokoju gościnnym.
Mam na imię...
Nie teraz, Andy.
Mamy pokój gościnny?
Pani syn musi być dumny. Dostała pani pielęgniarskiego Oskara.
Nie powiedziałabym.
Proszę nie być skromną.
Zaraz wracam.
-Cześć, mamo. -Pan Persikof?
Kto mówi?
-Skąd masz telefon mojej matki? -Dostała zawału.
Zrobiła się sina, jest przy niej lekarz.
Gdzie jesteście?
Zamarła i złapała się za serce.
-Wezwali karetkę. -Pytałem, gdzie jesteście.
W Hogan Room na drugim piętrze.
Zgodnie z prawem tego stanu
i paragrafem 6B pańskiego zwolnienia za kaucją,
dokonuję pańskiego zatrzymania.
Ręce do góry.
Strzelałaś kiedyś do człowieka?
Powiedziałam: “Ręce do góry”.
Pierwszy raz jest najgorszy.
Większość nie ma do tego jaj.
Panie Persikof!
Coś powstrzymuje nas od pociągnięcia za spust.
Nawet jeśli mamy do tego powód.
Mamy przed sobą człowieka.
Zamknij się.
A jeśli potrafisz pociągnąć za spust,
na spokojnie wysłuchasz tego,
co mam do powiedzenia.
Ręce za siebie.
Dlaczego go nie ma? Zadzwonię do niego.
Nie ma takiej potrzeby.
Na pewno się z kimś zagadał.
Chwileczkę.
Jesteśmy gotowi na honorowego gościa?
Grozi mi moim własnym pistoletem.
Znalazła pani syna.
To dobrze.
Przyprowadź jego matkę do kuchni albo mnie zabije.
Chodzi o coś więcej niż niepłacenie podatków.
Nie zapytasz nawet, kim jest Max?
Wiesz, że miałeś...
Znałem kiedyś kolesia, co też nie umiał się zamknąć.
Zamknął się dopiero,
gdy wsadziłem mu pistolet do ust i pociągnąłem za cyngiel.
Język wyszedł mu z tyłu głowy.
To był dopiero widok.
Zapomniałem czegoś z sali balowej. Zaraz wracam.
Mama?
Co tu się dzieje?
-Z kim byłaś? -Z miłym panem.
Gdzie teraz jest?
Nie wraca.
Jest tchórzem.
Spryciarz. Mamo, wychodzimy.
Ale nagroda.
Obiecałeś.
Wiem, przepraszam.
Mam kłopoty. Zastosuję metodę wujka Ralphiego.
Znikniesz?
Miałem poczekać, aż odbierzesz nagrodę.
Zabiłeś kogoś?
-Mamo... -Tak jak wujek Ralphie?
Szukają cię?
W Nowym Jorku.
-A z nią co zrobisz? -Jeszcze nie wiem.
Skoro ścigają cię za morderstwo, ją też możesz kropnąć.
-Mamo! -Nie tutaj.
Gdzieś w lesie.
Nie pójdzie, jeśli wie, że ją zabiję.
Ralphie mówił, że zawsze idą. Liczą na cud.
Myślisz, że tym razem się zawaham?
Zapamiętam twoją twarz.
Jak kiedyś cię znów zobaczę, zabiję.
Nie wierzę, że mnie nie poznał.
Masz szczęście, draniu.
Wolałbym słowo “bohater”.
Nie wspominaj, że Persikof jest poszukiwany za morderstwo.
-Jesteś pewna? -Muszę pomyśleć,
jak przekazać to Audrey.
Stróżami Gotham City to wy nie jesteście.
Co ci się stało w twarz?
Dostałem pięścią. A ty?
Chodź tu. Uwielbiam tego kolesia.
Dzięki, że zająłeś się dziećmi.
Nie żartuj. Chętnie znów się nimi zajmę.
Zrobiły mi manicure.
Poważnie?
Wyglądają pięknie.
Jak było w pracy?
O co chodziło z problemami z komunikacją?
Nie chodziło o Brada Lewisa, tylko o Abrahama Persikofa.
Jeden z twoich?
Były jakieś problemy?
Żadnych.
Pomylił daty.
A co się stało Pete'owi?
To moja sprawka.
Wygłupialiśmy się.
Widzieliście?
Z nimi nie ma mocnych.
Spróbujcie tylko.
Ile wy macie lat?
Carly dostała czwórkę z plusem z algebry na semestr.
Świetnie.
Wspaniale.
Właśnie o to chodzi.
Jestem z ciebie dumny.
Dziadku, podasz mi sos?
-Pete, podasz? -Jasne. Dziękuję.
Dzięki.
To było trudne.
Wystarczy, dziękuję.
Wszystko gra?
Tak, w porządku.
Gratuluję czwórki z minusem.
Czwórki z plusem.
Byłem słabym uczniem. Nie miałem takich stopni.
Źle zaczęliśmy.
Przepraszam.
Nie mogę cię zmusić, żebyś mi zaufała czy polubiła.
Sam próbuję wszystko poukładać.
Muszę się odnaleźć,
dawno nie spędzałem czasu z normalną rodziną.
-Normalną? -No wiesz.
Mogę coś zasugerować?
Może to dziwne, ale możemy zacząć od początku?
Cześć, Carly. Jestem Pete, twój kuzyn.
Daj spokój. Tak robią w filmach. No dalej.
Po prostu to zrób.
Gdzie byłeś? Czekałem z godzinę.
Widziałem cię.
Nic nie powiesz?
Dalej, wytłumacz się, żebym znów ci zaufał.
Widzieli mnie przy metrze.
Wiedzieli, że coś się dzieje, ale ich zgubiłem.
Po prostu wróć, brakuje mi ciebie.
Zamknij się.
Nie umiesz kłamać.
Dlatego to takie głupie.
Co ci obiecali?
Powiedzieli, że jeśli im pomogę,
to cię nie zabiją.
I uwierzyłeś?
A może ci zapłacili?
Próbuje ci pomóc.
Jesteś taki uparty.
Cholera.
Powiem krótko.
Jestem rozsądną osobą,
ale nawet ja mam swoje granice.
Okradłeś mnie.
Nie daruję ci tego.
Skoro już wróciłeś,
zrobimy tak.
Dam ci tydzień na zwrot kasy.
Jeśli nie oddasz...
wezmę ucinacz
i obetnę twojemu bratu
palec.
Za tydzień następny.
Rozumiesz?
Dość szybko zostanie bez palców.
Co wtedy zrobię?
Marnujesz czas, bo mój brat
niewiele mnie już obchodzi.
Przez chwilę ci uwierzyłem.
Masz siedem dni.
Nie chciałam przeszkadzać.
Cześć, babciu.
Zapomniałam zebrać jaja na śniadanie.
Wszystko w porządku?
Tak, rozmawiałem ze znajomym.
Jeśli ich nie zabiorę,
lis się nimi zajmie.
Drań zakrada się do naszego domu
i zabiera to, co nasze.
Nie możemy na to pozwolić.
Nie możemy.
Wystarczy.
Dziękuję.