Otto, ano'ng ginagawa mo?
Alam kong kinuha mo ang pera.
Ano'ng sinasabi mo?
Ang kolateral ni Chayton Dockery, ang 150,000 dolyares.
Simula na ng paglilitis ngayon.
Nasa safe iyon.
Audrey, tiningnan ko, okay?
Hindi ko alam kung bakit ka nagsinungaling.
Pinaniwala mo akong binago mo ang kombinasyon dahil tanga ako.
Hindi ko sinabi iyan, ikaw iyon.
Alam mo kung ano'ng naisip ko? Kayo ni Sam.
Akala ko talaga, kinuha mo ang pera,
at tatakas kayo nang magkasama.
Paano mo naman naisip iyon?
Parang nagtugma ang lahat.
Lumipat ng trabaho si Sam. Noon mo rin binago ang kombinasyon.
Naisip mong dahil nagloko ka, gagawin ko rin iyon?
May kinalaman iyon.
Napakatagal na nating kasal.
Alam kong nasa panganib ka.
Huwag ka nang magsisinungaling sa'kin, pero may tanong akong gusto kong masagot.
Tatagal ng ilang linggo ang paglilitis.
Maibabalik mo ba ang pera bago matapos?
Hindi ako sigurado.
-Otto, saan ka pupunta? -Hindi ko hahayaang makulong ka.
O mas malala pa,
depende sa pagtanggap ni Dockery niyon.
Otto, sandali.
Tusong Pete
Diyos ko,
napaka-cute na bata.
May gagawin ako sa Huwebes, sa Biyernes?
Dapat isali mo siya sa mga commercial.
-Talaga? Sa tingin mo? -Oo naman.
Hi...
-Congratulations. -Salamat.
Sandali lang, pasensya na sa abala.
Hinahanap ko ang Housatonic Museum of Art.
Hinahanap ko ang tamang bus,
hindi ko mahanap. Patulong?
Oo, tingnan natin ang iskedyul.
-Sige. -Magaling siya rito...
Mabuti. Tingnan ninyo, para 'tong ipinintang mahirap intindihin.
Siguro kung sasakay ka riyan.
Lalakad ka pa-timog nang dalawang kanto.
-Sakyan mo 'yong one. Sisiw lang. -Sisiw lang, 'ayan na.
Kung gusto mo, ituro namin.
Ah, hindi. Ayos na iyan. Kaya ko na ang sarili ko.
Salamat. Gusto ko lang sabihin na kagabi, hindi ako masyadong umaasa
sa Bridgeport, pero pagkatapos ko kayong makilala,
binago nito ang lahat. Kaya maraming salamat.
Walang anuman.
-Maganda ka. -Salamat.
Tingnan mo.
-Maswerte ka. -Salamat.
-Anak ng pucha. -Ano?
Ninakawan tayo ng gagong iyon.
Mahal...
UPANG MAKUHA ANG GAMIT N'YO, MAGKITA TAYO SA PICNIC TABLES
Maupo kayo, pogi at ganda.
Hindi ayos iyon, pare.
Hindi ba may batas, "Respeto sa kapwa magnanakaw?"
-Kayo ang unang nagnakaw sa akin. -Oo.
Hindi namin alam na magnanakaw ka.
-Ibalik mo ang gamit namin. -Di sapat iyon.
Gusto kong malaman kung paano mo ginawa.
Ang totoo, masyado lang kayong mayabang.
Nagkunwari akong kendi, at sa sobrang gutom, kumagat kayo.
Heto ang mga gamit ninyo.
Na hindi naman talaga sa inyo dahil nakaw lang naman.
Sige, natuwa kami. Tara na.
Maganda ang tiyempo. Marunong dumukot nang
walang sabit.
Ikaw, parang ang alam mo lang gawin ay manapak.
Gusto mo lang samantalahin ang oportunidad.
'Wag mong mamasamain pero maraming taon bago mo kayaning magnakaw nang mag-isa.
Mag-isa ka na lang?
Magiging mahusay ka at magiging pabigat na lang ang iba.
Sige, nandukot ka ng ilang pitaka at isang telepono galing sa bag.
Hindi ka si Houdini.
Alam mo kung anong sinabi ni Houdini sa mga mandurukot?
Ang pinakamahusay raw na mandurukot ay ang mga babae.
Bakit? Dahil matiyaga sila.
Nabiktima ka niya.
Hindi ka lang basta mahusay magnakaw mag-isa. Para kang kanyon.
Ibahagi mo ang alam mo, pare. Ipakita mo kung paano mo iyon ginagawa.
May kailangan akong pabor sa inyo.
Anong klase ng pabor?
May sasakyan ba kayo na pwede ninyong dalhin kahit saan?
Paano kung mayroon?
-Nakapagmanman na ba kayo ng tao? -Oo.
Kung pwede na ang biktima.
Hindi pa rin kami nahuhuli.
Mabuti, kailangan ko kayo para manmanan ang isang tao.
-Ba't hindi ikaw ang gumawa? -Ba't ang dami mong tanong? $300.
-$300, oo o hindi? -Hindi.
Sandali.
Kapag ginawa namin ito, turuan mo kami ng nalalaman mo.
Sige.
Payag ako.
Lintik. Sige na nga.
Diyos ko, iniligtas mo ang buhay ko. Gutom na gutom na ako.
-Gusto mong kumain? -Ayos na ang kape.
-May problema ba? -Hindi, ayos lang ang lahat.
Pwede ka pa rin naman sa ikatlo, hindi ba?
Mangingisda, sa lawa ng Crescent?
Ikinuha na tayo ni Jimmy ng kubo at bangka. Kailangan na nating magbayad.
Talagang nakalimutan ko. Di muna ako makasasama ngayong taon.
Ano? Hindi...
Isasama ko si Pete, kailangang makita mo iyon.
Natutuwa akong makitang malapit na ulit kayo sa isa't isa. Matagal na rin.
Uy,
may gusto akong itanong sa'yo. Natatandaan mo pa si Chayton Dockery?
Oo, kinasuhan dahil nahulihan ng precursor ng shabu, hindi ba?
Oo. Binigyan siya ng garantiya ng lola mo noong may sakit ako, hindi ko nasundan.
Naalala kong ngayon ang simula ng litis. Si Lance ang magtatanggol sa kanya.
Gusto ko lang malaman kung anong magandang balita sa kaso.
Sa narinig ko, matibay na kaso iyon.
Sa ikalawang beses, nahulihan siya ng napakaraming Pseudoephedrine.
Walang rason para magkaroon ka ng ganoon karami kung di ka gumagawa ng shabu.
Pero, hindi pa rin iyon sigurado.
Hanggang sa may nagtaksil sa kanya, nagkatestigo.
Matagal siyang makukulong, maliban na lang kung kayang magmahika ni Lance.
Pero kung mayroong may kaya.
Ah, paumanhin. Maaari ba?
Hi, umaasa akong baka matulungan mo ako sa kaunting impormasyon.
Depende kung ano iyan.
Ah, Ida.
Magandang pangalan. Alam mo kasi,
kailan lang ay bumili ako ng puhunang lupain.
Nasunog ang bahay ko, natupok lahat ng pamana sa akin,
litrato ng mga anak at apo ko. Sobrang sama no'n.
-Ikinalulungkot ko. -Salamat.
At nawala rin ang papeles ng puhunang lupain na iyon.
Maaaring kitang ikuha ng kopya.
Sobrang nakakatuwa iyon.
Pero kailangan kong malaman ang orihinal na may-ari.
Mayroong bagay sa lupa na kailangan kong isauli.
-Mahahanap mo ang impormasyon online. -Ginawa ko na.
Pero nakalista itong shell na kompanya.
Kailangan ko ang pangalan at tirahan ng may-ari.
Natatandaan kong ang unang pangalan niya ay...
Victoria.
Hindi ako magbibigay ng impormasyon.
Sigurado ka? Maganda ang gintong tennis bracelet na iyon.
Nakaukit pa roon ang pangalan niya.
Mukhang mamahalin iyon.
Kung ako iyon, gugustuhin kong maibalik iyon.
Pasensya na pero hindi maaari.
Pero magandang panlamig iyan.
Brioche ba ang tahi na iyan?
Alam mo, sinubukan kong gawin ang brioche pero palagi akong
may naiiwang tahi sa kalagitnaan.
Noong huli itong nangyari, umiyak talaga ako.
Ang dapat mong gawin ay ulitin ang tahi kung saan ka nagkamali at
tanggalin mo lang iyon.
-Ganoon lang? -Ganoon lang.
Kitang-kita naman sa gawa mo.
Sabihin mo sa'kin,
ibinebenta mo ba ang mga gawa mo?
Gusto ko ng panlamig na tulad niyan.
Ginawa ito ng pamangkin ko.
Gusto niyang isuot ko sa trabaho. Kaya suot-suot ko.
Ginagawa talaga natin lahat para sa pamilya, ano?
Alam mo?
Bakit hindi mo ako ipagawa
ng ganyang sweater sa pamangkin mo.
Mabuting nakatutulong sa mga batang nagsisimula pa lang.
-Para sa sweater na tulad nito? -Oo naman.
Para saan pa iyan?
Alam mo ba ang lokasyon ng puhunang lupain na iyon?
Otto, Diyos ko! Nakasampung text na ako, tawagan mo ako.
Inaayos ko na. Basta huwag kang gagawa ng katangahan.
Tini--
Sinisiguro ko lang na handa ka para sa araw na ito.
Kailangan mo ba ng maghahatid sa korte mamaya?
-Hindi, ayos na ako. -Pumasok ka, Otto.
Pasok ka.
Kwahu.
Para sa inyo ni Audrey.
Alam kong paborito niya ang karne ng usa.
Ah, sobra naman ito. Sobrang matutuwa siya.
Para sa pag-aayos ng garantiya ni Chayton.
Hindi lahat ay gagawin iyon.
Matagal na tayong magkakilala, Kwahu. Masaya kaming makatulong.
-Nag-aalala ako, Otto. -Pa, hindi ka dapat mag-alala.
Nakulong na ako, nakuha ko ang pinakamahabang sentensyang maibibigay.
Ayaw kong mangyari iyon sa iyo.
Pangalawang hulihan.
10 taon ang sentensya niya at ayos na 'yon.
Pa.
Makinig ka sa anak mo, Kwahu.
Di magandang mag-isip nang masama.
Hindi iyan makatutulong.
Ihatid mo ako sa sasakyan?
Ayaw kong magsalita sa harap ng tatay mo.
Pero,
naiintindihan ko ang pag-aalala niya.
Nawalan ako ng mga anak.
Pero gagawin ko ang lahat para protektahan ang mga apo ko.
Chayton, narinig ko sa
isang mapagkakatiwalaang tao na matibay ang kaso laban sa iyo.
Baka makulong ka nang matagal.
Kapag naiisip ko si Kwahu at
-kung anong epekto no'n sa kanya... -Bakit mo sinasabi sa'kin 'to?
May mga kilala akong tao.
Para sa maliit na halaga,
maingat kang maitatakas papunta sa isang lugar sa Canada.
Dadalhin ka sa ibang bansa.
-Sa tingin mo, dapat tumakas ako. -Gusto ko lang maging prangka.
Kung gagawin mo ito, hindi ito magiging madali, pero...
Pero makalalaya ka.
At hindi ka na makikita ng tatay mo sa kulungan sa loob ng maraming taon.
Pero kailangan mo nang magpasya.
Salamat sa katapatan mo.
Ilan lang ang kayang maging prangka.
Pero susubukan ko ang kapalaran ko sa hukom.
Salamat sa pag-aalala sa akin. Mabuti kang tao.
-Ano'ng kailangan niya sa akin? -Hindi ko alam.
Pare, hindi ko kaya ito. Sabihin mo na lang sa'kin.
Hindi niya sinabi.
Huwag, pare. Pakawalan mo ako. Kailangang makalabas ako.
Tumakbo ka sa ganyang paa, mas palalalain mo lang.
-Gago ka. -Bilis.
Ano ito? Ano ang lintik na ito?
Uy, heto na siya.
Naisip kong mananghalian tayo. Bumili ako ng mga paborito mo.
Peking duck, chow mein,
iyang gusto mong tokwa na ang sama ng lasa.
Nagbibiro ka, hindi ba?
Uy, ano ba? Heto, maupo ka.
Kumain ka.
Hindi ako gutom.
Sige na, Richie. Kung gusto niyang tumayo.
Naisip ko lang, sa kalagayan mo ngayon,
baka hindi maayos ang balanse mo.
Hindi ko sinasadya na pagkatuwaan ang...
Pinagsisisihan ko ang nangyari pero
hindi ako ang gumawa ng problema, ang kapatid mo.
Naipit lang tayo sa gitna nito, ikaw at ako.
Pero hindi ibig sabihin, di tayo pwedeng magtulungan.
-Talaga? -Oo.
-Gusto mong tulungan kita? -Oo, gusto ko.
Diyos ko, napakasarap nito.
Diyos ko, halika na, Eddie, maupo ka.
Hayaan mong ipaghanda kita Heto, tingnan mo ito.
Tokwa.
Hindi ko alam kung bakit kinakain mo iyan pero...
Heto, tingnan mo, may kanin.
Ganito, may maliit na problema ako sa isa sa mga laro ko.
Isang problema na alam kong matutulungan mo ako.
Ganoon ba?
May problema ka sa laro mo at kailangan mo ako para tulungan kita,
kaya si Mukherjee siguro iyan.
Nangdadaya ang lintik. Alam ko pero hindi ko mahuli iyon.
Kaya kailangan kita para makita iyon.
Para maging isa siya sa pinaka kawawang gago sa parteng ito ng Mumbai.
Sige.
Kung may time machine ka o ekstrang daliri. Kung wala, bahala ka.
Sa tingin mo, tamang kausapin ako nang ganyan?
Kailangang masaya at nakangiti ako kapag kinausap ko si Mukherjee, di ba?
Kung gayon, ano'ng makukuha ko roon?
Maliban sa lintik na pagkaing Tsino!
-Ano'ng gusto mo? -Ano sa tingin mo?
Kalimutan mo na ang utang ni Marius at pakawalan ako.
Sa amin na iyon ni Marius. Di ko maibibigay iyan sa'yo.
Paano kung hindi maibigay ni Marius ang pera mo,
puputulin mo na lang ang lintik na daliri ko?
Bakit hindi mo na lang gawin ngayon?
Sige, Richie.
Makinig kang lintik ka, gusto mong makipaglokohan sa akin?
Sige. Tingnan natin kung anong meron kang lintik ka.
-Tingnan natin kung anong meron ka! -Pakiusap, honey.
Vince.
Umupo kang duwag ka.
-Sige. -Sige.
Gusto mong mahuli si Mukherjee.
Oo, pero may limitasyon din ako.
Sinasabihan ako ng gagong iyan na tigilan ko na.
Alam ko.
Bigyan mo lang ako ng panahon. Kailangan ko rin siyang ayusan.
Ayaw naman nating makita ni Mukherjee na bubog-sarado ang paborito niya, di ba?
Sige.
Si Eddie ang tatao sa laro o puputulan ko siya ng di lang isang daliri.
Oo, sige. Sige.
Paano mo nagagawa iyan?
Kailangan mong makinig kay Karolina, okay?
Iyan lang ang paraan na makabubuti sa iyo.
-Naiintindihan mo? -Oo.
Sige.
Kain ka na.
Richie.
Hello.
May tao?
Taas ang kamay, 'wag kang gagalaw.
-Hindi ako gumagalaw. -Umikot ka.
Bakit babalik ang isang taong nagnakaw sa akin?
Magpapaliwanag ako pero...
Mas madali sana kung walang baril na nakatutok sa akin.
Hindi, naloko mo na ako ng isang beses, lintik ka!
May bagay sa bulsa ko na gusto kong ipakita sa iyo.
Pwede ba akong dumukot sa kanang bulsa ko?
Isang kamay, dahan-dahan lang.
Ilagay mo sa mesa.
Ngayon, lumayo ka.
Huwag, pakiusap! Hayaan mo muna akong magpaliwanag.
Tatlumpung segundo.
Kahapon, noong pumunta ako rito,
at sinabi ko sa'yo ang tungkol sa nars na pinagnanakawan ang lola ko,
nagsinungaling ako, ang lola ko iyon.
May dementia siya, palibot-libot at isinasangla ang mga gamit ng pamilya.
Kung saan-saan na ako nakarating para hanapin
ang mga ibinenta. Marami ay walang halaga, tulad niyan.
Pero nawala ang Rolex ng tatay ko,
na pagmamay-ari pa ng tatay niya bago siya.
Iyan lang ang alaalang naiwan sa akin.
Kaya noong pumunta ako rito,
at nakita ko ang relo,
parang may sumapi sa akin.
Kung nagtanong ka sa halip na kuhanin,
sinabi ko sana sa'yong di ang lola mo ang nagdala ng relo na iyan.
Isang sugarol na tagapangasiwa ng bangko.
Alam ko na ngayon.
Nakita namin ang relo ng tatay ko sa likod ng tokador.
Gusto kong pumunta rito para humingi ng tawad at itama iyon.
Sige.
Paaalisin kita.
Sa isang kondisyon, 'wag ka nang babalik uli sa tindahang ito.
-Salamat, sige. -Umalis ka na.
Alam kong wala akong karapatang itanong,
pero hinahanap ko pa rin lahat ng isinangla ng lola ko.
Wala ka bang listahan ng mga bagay na dinala niya rito?
Hindi ko pa naibubukas ang mata ko simula noon.
Kung hahampasin mo ako, sige na.
Ilang hakbang pa.
Sige, sandali.
Buksan mo na.
Ano iyan?
Iyan ay bangka na plano kong bilhin.
Bi...
Bibilhin mo iyan?
Seryoso ka?
Hirap na nga ako sa gastusin sa mga bata, tapos bibili ka ng bangka.
Nasisiraan ka na ba ng ulo?
Hindi patas iyan, tumutulong ako.
Sa tuwing nagiging maayos tayo, itinataboy mo ako.
-Bakit kaya? -Oo, pabalik-balik lang diyan.
-Ah, oo. -Alam kong nagkamali ako.
Paano naman ako makababawi sa iyo kung hindi mo ako hahayaan?
Ayos, nag-aaway na naman tayo.
Hindi dapat ganito ang mangyayari.
Naaalala mo pa noong ipinanganak si Jacob,
umupa tayo ng bangka at dinala iyon sa dalampasigan ng Pleasure.
Oo, naaalala ko. Iyon ang huling beses na nakapagbakasyon ako.
Noong papalayo na tayo sa Bridgeport,
parang may mabigat kang pasan na nawala.
Sabi mo, "Sana tayo ang may-ari ng bangkang ito.
"Pwede tayong lumayo rito, ikaw lang at ako, at ang mga bata."
Makinig ka, ang ginawa ko
ay katangahan
at sobrang kasakiman. At matagal ko nang pinagsisihan iyon.
At humihingi ako ng tawad dahil sa iba mo pa nalaman.
'Wag mong gamiting dahilan si Audrey.
Hindi. Makinig ka, naging gago ako.
At dapat lang na pinalayas mo ako.
Di niya sinabi 'yon para protektahan ka, patawarin mo ako. Lintik!
-Umalis na tayo. -Hindi, tama ka.
Talaga?
Akala niya, pinoprotektahan niya ako.\ Di niya naiintindihan
kung anong pakiramdam kapag may kumukwestiyon sa pasya mo.
Pwedeng 'wag na natin siyang pag-usapan?
Pasensya na, ako ang bumanggit.
Gusto ko lang ng isa pang pagkakataon.
Hindi kita pipilitin. Ikaw ang bahala.
Anong hitsura niyan sa loob?
Bb. Jemmett, si Audrey Bernhardt uli ito. Kailangang mag-usap tayo. Mahalaga 'to.
Pakiusap, tawagan mo ako.
-Lintik! Ang sakit niyan! -Oo, pasensya na.
Kailangang siguruhin kong presentable ka para bukas.
Mabilis kung 'di malikot.
Oo, iyan ba ang sinasabi sa iyo ni Vince gabi-gabi?
Gusto mong patahimikin ko siya?
Huwag na nating dagdagan ang sugat niya.
-Pwede kong suntukin sa di makikita. -Tama na.
Alam mo, di kita maintindihan.
Paano mo nagagawang manatili kay Vince pagkatapos ng lahat ng nagawa niya?
At kahit saan ka pumunta, laging nasa likod mo ang bakulaw na iyan.
Isang tama sa bato.
Uy, lumayo ka sa'kin, pare. Lumayo ka sa'kin!
-May tiwala ka ba sa akin? -Tiwala sa'yo?
-Oo. -Oo naman.
Takot at galit si Eddie.
Iwan mo muna siya sa akin,
pwede ko siyang mapapayag.
Binigyan ako ni Vince ng trabaho, at iyon ay ang bantayan ka.
Oo naman.
Uy. Nakatutuwang makita ka, bunso.
Ako na ang pumili ng espesyal na heart attack nila para sa'yo.
Alam mo, anak, ikaw lang sa pamilya mo ang masaya akong makita palagi.
Ako rin, Sam.
Hindi ka ba nagpapasaway?
Kailangan ba kitang piyansahan?
Hindi. Nagpapakabait ako.
Alam kong nagsisinungaling ka. Pero mabuti at di ka pa nahuhuli.
Binibini, ano'ng dahilan ng imbitasyon mo para sa agahang ito?
Para sa glaucoma mo.
Alam ko nang may kailangan ka.
-Ang totoo... -Iyan, tama iyan.
Huwag magbigay nang walang kapalit.
Ano'ng magagawa ni tandang Sam para makuha ang gamot niya?
Tungkol sa pinsan kong si Pete. Ngayon lang siya nagpakita matapos ang 20 taon.
Lahat sila ay masaya na nakabalik na siya pero
hindi ko alam, parang may hindi tama.
Tulad ng ano?
Sa tingin ko, hindi siya si Pete.
-Bakit mo naman naisip iyan? -Niloko ko siya.
Nalaman kong may di magandang nangyari noong ika-11 kaarawan niya.
Isang bagay na hindi niya malilimutan.
Pinaniwala ko siya sa pekeng kuwento para makita kung kakagat siya. Kumagat siya.
Mahal,
labing-isang taong gulang? Sino pang makaaalala niyon?
Hindi ko na nga maalala ang kinain ko kanina.
Sam, sinasabi ko sa'yo, may mali sa lalaking iyon.
Sige, hindi ko sinasabing mali ka, pero...
Sasabihin ko ito sa pinakamabuting paraan.
Bakit magsisinungaling ang tao para maging kapamilya ninyo?
Ito ang nalalaman ko kay Pinsang Pete.
-Sinubukan kong sabihin sa lola mo-- -Nakausap mo si Lola tungkol kay Pete?
-Hindi. Kalimutan mo na ang sinabi ko. -Sam, sige na.
Sige.
Di ko dapat ito sinasabi sa iyo.
Pinamanmanan siya sa'kin ng lola mo noong una siyang dumating dito.
Isa siyang kriminal.
May mga koneksyon siya sa New York.
Kung totoong masama siya tulad ng naiisip ko, lalabas din ang lahat.
Pero wag kang manghihimasok. Wala kang gagawin.
'Di ako makapaniwalang ginawa natin iyon.
Aminin mo, masarap iyon.
Masarap naman lagi. Iyong ibang mga bagay ang problema.
Oo.
Alam mo, napakaganda mo talaga.
Tumigil ka nga.
Nahihiya ka pa rin kapag may pumupuri sa iyo?
Hindi. Hindi ko... Hindi.
Oo, ganoon ka.
Sige. Salamat sa papuri. Kailangan na nating umalis dito.
Makinig ka, may...
May kailangan akong sabihin,
at baka magulat ka sa simula kaya pagpasensyahan mo ako.
Sige.
Tulad ng sinabi ko, ayaw kong mamilit.
Pero ayaw ko ring maghintay.
Gusto ko lang na maging pamilya tayo.
Ikaw, ako, si Ellen at si Jacob.
Gusto kong ipakita na nagbago na ako.
Kung sabihin kong hindi pa ako handa?
Irerespeto ko iyon.
Gusto ko lang malaman mo ang damdamin ko.
-Alam ko na kung ano'ng nararamdaman mo. -Sige.
Hindi ba ikaw ang may hawak ng kaso ni Dockery ngayong hapon?
Sisirain ko rin naman ang pagligo niya.
PAALALA NGAYON: BAYARAN ANG RENTA NI VICTORIA
-Ah, nasaan na siya, Binibining Crew? -Mahal na Hukom,
ang testigo ay maayos na na-subpoena at buo ang intensyong tumestigo.
Si G. Clark ay nangaso noong Miyerkules at hindi pa bumabalik.
Ipagpatuloy natin ito hanggang sa makita siya.
Mahal na Hukom, dahil ang pag-usig ay nakasalalay sa testimonya ng testigo,
mungkahi kong itigil ang paglilitis.
Hindi ako lalayo nang ganyan, G. Lord.
Bb. Crew, dahil Biyernes ngayon,
pagbibigyan kita hanggang Lunes para hanapin ang testigo mo.
-Maraming salamat, Mahal na Hukom. -Sunod na kaso.
-Bakit hindi mo sinasagot ang tawag ko? -Diyos ko!
-Audrey-- -Bakit hindi mo sinasagot ang tawag ko?
Gagawin ko na sana pagkalabas ko sa korte.
-Tatlong araw kang nasa korte. -May sarili pa rin akong buhay.
-Kailangan ko na ang pera ko ngayon. -Kailangan mo ng kaunting tiyaga.
Sinabi mong gagawin ang anunsyo noon,
na maibebenta natin agad ang mga ari-arian natin.
Mas natatagalan lang--
Wala na akong panahon pa!
Wala akong oras!
Sa gulong ito, hindi ka makatutulong.
-Pumunta ako sa bakasyunan ni Victoria-- -Ano?
Nag-iwan ako ng maraming mensahe. Wala.
Bakit mo naman ginawa iyon? Nagkasundo tayong di tayo dapat makikilala.
Dahil hindi ka sumasagot! Nasa panganib ako.
Kailangan kong makausap si Victoria.
Ibenta mo ang lote ko sa isa sa mga mamimili mo.
Malapit nang mawala sa akin ang bukid.
Tingin ko, di dapat tayo nag-uusap habang...
'Di tayo naririnig.
Hindi ako magbabaka-sakali.
-Hoy! -Ano?
Bakit napakatagal mo?
-Sandali lang. -Sandali lang.
Hindi ka dapat gano'n katagal para gawin iyan.
Heto.
Hindi. Lumabas ka! Labas!
Audrey. Audrey...
Bakit hindi ka muna huminga? Pwede?
Lance, matagal ka nang nagpapadala ng kliyente sa akin,
at pinahahalagahan kong pinagbibigyan mo ako sa mga naunang usapan, pero ako...
ay naging sakim. Napasabak ako sa labang hindi ko kaya.
Kailangan ko na ang pera ko. Ngayon na.
Ibig kong sabihin, malapit ka nang kumita nang malaki.
Wala akong pakialam. Nagmamakaawa ako sa iyo. Pakiusap, kunin mo na ang pera ko.
Oo na. Sige.
Sasabihan ko ang mga mamimili tungkol sa parte mo.
Baka pwede tayong makakuha ng dagdag dahil sa abala sa iyo.
Basta mangako kang hindi mo na ulit susubukang kausapin si Victoria.
-Kapag nagulat siya, hindi siya tutulong. -Hindi na.
Para lang... Alam mo na. Salamat.
Iyan ang... Ako ay... Sige. Salamat.
Tumingin ka sa dinadaanan mo.
Hoy, ikaw ang bumangga sa akin.
Kumusta?
Mga lokasyon ng lugar na pinuntahan niya. Una ang opisina ng kawani ng probinsya.
Isang lupain sa labas ng Queens.
Ang huli ay sa bahay-hukuman. May hinabol sa banyo.
At kinailangang sundan ko sila roon na parang isang tanga.
Pero may nalaman pa rin ako.
Ano ang nalaman mo?
Sinabi niya sa lalaki na pag 'di naibenta
ang isang lupa, mawawala sa kanya ang bukid.
Sabi niya, dapat makausap niya si Victoria.
Nakuha mo ba ang apelyido? Victoria ano?
Nakuha mo man lang ba ang pangalan ng lalaking kausap niya?
Hindi lang ang pangalan niya...
LORD LANCE 935 GROVE STREET, BRIDGEPORT CT 06605
Mahusay!
Tuturuan mo na ba kami ng nalalaman mo?
Hoy! Tinulungan ka namin tapos iiwan mo lang kami?
Gusto mong may matutunan? Unang aral,
dapat magbawas ka ng 150 pounds.
Ano naman ang ibig sabihin n'yan?
Para sa'yo ito. Pero hindi ang nobyo mo. Hiwalayan mo siya, saka tayo mag-usap.
Pwede bang umupo muna ako rito sandali?
Sige.
May problema ba?
Walang ibang paraan para sabihin ito.
Ah, hindi ka naman napigilan niyan noon.
Sila ang pinaka importanteng tao sa buhay ko.
-Gagawin ko ang lahat para sa kanila. -Syempre.
Pero... mahirap ding gawin nang mag-isa.
Oo, alam ko. Lumaki akong nanay lang ang kasama.
Sige. Ang problema, nagkakamabutihan na ulit kami ni Lance.
At nagiging maayos na ang lahat. Ibig kong sabihin, hindi lang ang pagtatalik,
-na lagi namang mabuti. -Sige.
Kaya. Noon, nagkaroon ako
ng pangarap na magkaroon ng bangka. At hindi ko naisip, kahit kailan, na
maaalala niya 'yon.
Kaya ngayon, gusto niyang bumili para sa akin at sa mga bata.
-Gusto ka niyang ibili ng bangka? -Oo.
Aba, mabuti iyan.
Ang iba pang mabuti ay ang upa at mga bilihin, at...
Ah, oo. Lagi niya akong inaalok ng tulong pero lagi ko siyang itinataboy.
Alam mo na, medyo mayabang ako at matigas ang ulo.
Saan ko kaya nakuha iyon?
Mukhang... Mukhang inaayos ninyo na ang mga bagay-bagay.
-Mabuti iyan. -Hindi... Hindi.
Naaalala mo pa ang sinabi ko sa iyo na pinagtaksilan niya ako?
Iyon ay kasama ang kawani sa batas ng bahay-hukuman.
Si Tricia. Siya ang kaugnay niya at sa tingin ko ay sa kama sila nag-ugnayan.
Nalaman iyon ni Audrey.
At hindi ko alam kung paano niya nalalaman ang lahat ng bagay.
Sinabi niya sa akin, na sa tingin ko ay ikinatuwa niya,
-at pinalayas ko siya. -Hindi. Alam ko.
Tanda ko 'yong mga kurbata.
Baka hindi ko nabanggit na hinabol ko siya
dala ang bat ng baseball.
Sa tingin mo, ginagawa ulit niya?
Ah, ako... Diyos ko.
Nakita ko ito sa telepono niya,
nagsasabi na bayaran na niya ang upa ni Victoria.
Bakit siya magbabayad
ng upa ng isang babae, maliban na lang kung nagtatalik sila?
Alam niya... Masyado ba akong nag-iisip?
Nagwawala ba ako nang walang rason? Hindi ko lang main...
Dapat nating sundin ang pakiramdam mo.
Ah, oo! Ano ang mga iyon? Hindi ba?
Diyos ko!
-Pasensya na. Napakatanga nito. -Ayos lang.
Bakit ba hindi ko na lang siya tinanong? Ibig kong sabihin,
maraming ibig sabihin ang mensahe. Hindi ba?
Parang hinayaan ko na lang agad ang sarili ko na umikot sa kadiliman.
Diyos ko! Maraming salamat sa pakikinig, Pete.
Kailangan ko lang talaga ng makakausap na hindi ako huhusgahan. Salamat.
Oo naman.
Di ako makapaniwalang sineseryoso nila ang kaso na ito, pare.
Pinagbantaan niya ako, sinipa ang kotse ko o at alam niyang pulis ako!
Tiningnan na nila ang nakabantay.
Oo. Pagkatapos kong makita iyon.
Hindi nakuhanan ng bidyo ang kotse mo.
Kaya walang patunay na may ginawa siya.
Ang mayroon lang sila ay ang pahayag mo at ng pinsan mo, laban sa kanya.
Tingnan mo, may bisita ka.
Pag-usapan natin ito mamaya.
Hi, Carly.
-Ano ang narinig mo? -Wala.
Oo. Kung anuman ang narinig mo, sarilinin mo na lang, ha?
Sige, walang problema.
Para namang wala kang itinagong sikreto sa akin.
May ipakikita ako sa iyo.
Tungkol ito kay Pete.
Naging mahaba ang araw ko. Kaya kung anuman iyan, iyan ay...
Makapaghihintay iyan, ha?
Sige na. Isuot mo lang. Gusto ni Vince na naka-uniporme ka.
Kailangan kong makita kung sakto. Sige na.
Ilalagay ko siya sa uniporme.
Salamat. Hindi na kailangan iyan.
Ang kailangan lang ni Eddie ay maiinom para kumalma siya.
Hindi kailangan ni Eddie ng maiinom.
Sige. Kailangan ni Karolina ng maiinom.
-Diyos ko! -Ano?
Lintik! Muntik ko nang maputol ang daliri ko.
Ano ang gagawin ko?
Kumuha ka ng Band-Aid.
Nasa banyo lang. Pakiusap, bilisan mo.
Ah, sige.
-Mayroon lang tayong 30 segundo. -Paano natin gagamitin?
-Narito si Marius kagabi. -Kalokohan.
May dala siyang baril, at papatayin niya ang sinumang humadlang sa inyong dalawa.
Sinabi ko na huwag niyang gawin.
Ano? Bakit?
Bakit? Dahil baka napatay siya, at pati na ikaw.
Namatay na sa mga kamay ko si Charlie. Sa ating lahat.
Ngayon, makinig ka, nakipagtutulungan ako kay Marius. Pababagsakin natin si Vince.
Ayos ka lang? Kumusta ang kamay mo?
Nagdurugo pa rin. Ah, salamat.
-Heto na. -Salamat.
Ang magandang balita ay handa nang tumao si Eddie.
Hindi ba, Eddie?
Ano'ng ginagawa mo?
-Pasensya na. Sino ka? -Ang tagapangasiwa. At ikaw?
Ah. Hi. Keith Conway.
Narito ako para sa... Para sa Barnum Museum.
Inupahan ko ang bahay na ito online, at dapat ay mayroong susi
sa basahan, hindi ko makita.
Inupahan kanino?
Kay Victoria Jemet. Janet. Jemmett?
-Nakilala mo na ba siya? -Hindi pa.
-Ngayon ay dalawa na tayo. -Ano?
Hindi ko pa siya nakikita. Walang kagamitan sa loob ng bahay.
Mukhang hindi siya nanirahan diyan.
Nagbibiro ka lang.
Ah, sa tingin mo, naloko niya ako?
Iyan ay sa pagitan na ninyong dalawa.
May maibibigay ka ba sa akin na maaari kong tawagan?
Para matunton ko siya.
Buwan-buwan siyang nagbabayad. Kapag, gamit ang lalagyan ng sulat.
Basta't nangyayari iyon, wala nang pakialam ang may-ari sa ibang bagay.
Salamat, gago.
-Uy. -Hi.
-May kailangan akong sabihin sa... -Kung ano man iyan, makapaghihintay iyan.
Hindi maganda ang timpla ko.
Sa tingin ko, mas sasama ang timpla mo.
-Pwede bang mamaya na natin pag-usapan? -Kriminal si Pete.
-Alam ko kung sino ang may hawak ng pera. -Sino?
Ang dating asawa ni Julia.
Ang abogado.
Hawak niya si Audrey para sa 175,000.
Alam mo ba kung anong klase ng panloloko ang pinatatakbo niya?
Sa nakikita ko, iyon ang Spanish Prisoner.
At anong gusto mong gawin?
Gusto kong baliktarin.
Joseph? Kumusta, ito si Marjorie. Makinig ka, narito si Marius...
Pwede nating gawin ang Badger Game.
Oo. Magaling ang ginawa natin sa Philly sampung taon na ang nakalilipas.
Hindi, mali ang tiyempo. Sinusubukan niyang makuha si Julia.
Hindi siya tanga para sayangin iyon dahil sa babae.
-Hindi mo rin naman iyon maaasahan. -Hindi.
Hindi isa ring panloloko sa lupa.
Pero baka makahalata siya?
Oo, o baka masyado siyang mayabang
na hindi niya iyon mapapansin.
Oo. Kahambugan. Mapapabagsak siya niyon.
-Halos wala. -Bakit hindi natin gawin ang salting.
Pwedeng gumana ang salting.
Mahirap iyong gawin, dahil kilala ka niya.
Oo, o baka dahil doon kaya gagana iyon.
Dahil hindi niya ako paghihinalaan na sinusubukan ko siyang lokohin,
kung pinaghihinalaan niya ako na balak kong makipagtalik sa pinsan ko.
Talaga?
Wala akong pinsan.
Kung maganda siya, bakit hindi, hindi ba?
-Hindi mo naman talaga siya pinsan. -Tama na, dito lang tayo sa usapan.
Kung paplanuhin ninyo ang salting nang ganito kabilis,
kailangan ninyo ng isang tao na nagawa na ito noon.
Porter.
Akala niya, ipinapatay ko ang kapatid niya.
Kung gayon, mali siya.
-Hindi ako sigurado riyan. -Ako, oo.
Ganito, kung kinalimutan na iyon ni Marjorie, ibig sabihin...
Kinalimutan? Iniipon ko ang galit ko para sa lalaking humila ng gatilyo.
Gagawa ako ng kape.
Siya nga pala, balita ko, hindi maayos ang lagay ni Porter.
Diyos ko...
Sobrang nagulat ako sa inyo.
May problema ba?
Alam naming kriminal ka, Pete.
Ikaw ba iyan?
BARILAN NILOOBAN NG ARMADONG TAGA-NEW YORK
Totoo ba ito, Pete? Nakulong ka ba?
Oo.
At iyan ang dahilan kaya kailangan mo ako.
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio o.