NAPAD NA STRZELNICĘ W GUN POINT W NOWYM JORKU
Po prostu wspaniale.
Najpierw żona mówi mi, że straciła wszystko.
Teraz mój wnuk mówi, że jest przestępcą.
Po to przyprowadziłeś tego włamywacza? Żeby nas okradł?
Nie.
Próbowałem wam pomóc.
Wciąż mogę wam pomóc.
Naprawdę?
To mówi geniusz, który próbował okraść strzelnicę?
Zrobiłem to celowo.
Podpadłem złym ludziom, a aresztowanie było sposobem ucieczki.
-Więc powinniśmy się obawiać złych ludzi? -Nie, nawet nie wiedzą, kim jestem.
Używałem pseudonimu Marius Josipovic.
Co to w ogóle za nazwisko?
Polskie.
Mówiłeś, że możesz pomóc.
Lance mówił wam o przyjaciółce, tak?
Victoria Jemmett. Mówił, że była klientką.
Mówił, że trafiła się jej okazja zakupu nieruchomości,
ale nie mogła jej wykorzystać, bo nie miała gotówki?
Twierdził, że jej chłopak jest w komisji planowania.
I że Google ma otworzyć jakiś superkampus w okolicach Bridgeport,
więc ceny pobliskich nieruchomości poszybują w górę.
Co dzień stykasz się z kryminalistami. Jak mogłaś się na to nabrać?
Bo na tym zarobiłam. Mówiłam ci.
Wpłaciłam 10 tysięcy i dostałam 15 po pięciu dniach.
Łatwa kasa to dobra przynęta.
Poprosiłaś Lance'a, by dał ci znać, gdyby znowu
trafiła się okazja? Kiedy się odezwał? Po dwóch tygodniach?
Po trzech. Taki sam układ.
Tylko większy, tak?
Tak, dużo większy.
Lance powiedział, że chłopak Victorii dowiedział się o sprawie, ale bał się,
że go oskarżą o wykorzystywanie poufnych informacji.
Więc ona musiała szybko sprzedać nieruchomość.
Powiedziała, że są inni chętni,
ale wy pomogliście jej wcześniej,
więc najpierw przyszła do was, tak?
Kiedy tak to przedstawiasz, wydaje się takie oczywiste.
To nigeryjski szwindel, stary przekręt.
Kiedyś też się na to nabrałem.
Trzeba szybko podjąć decyzję.
Miałam jeden dzień na wyłożenie 175 tysięcy.
Więc wzięłam pieniądze Dockery'ego
z sejfu
i pożyczyłam resztę pod zastaw.
Kurwa! Jezusie, Audrey!
-Tego nie powiedziałaś! -Żeby cię nie denerwować.
Wzięłaś pożyczkę pod zastaw? Jak mogłaś?
Bo Lance powiedział, że pójdzie ze mną.
Że to okazja, której nie można przegapić.
To przekreśla wszystko.
Zdradziłaś mnie!
I naszą firmę!
To była szansa, żeby odbić się od dna.
Żeby wreszcie wyjść na prostą,
zapomnieć o rachunkach za leczenie i tonącej firmie.
-Nie widziałam, co robić. -A ja, że jestem ciężarem.
Przepraszam, Otto!
Za dwa dni. Audrey!
Dockery zgłosi się po swoje pieniądze, a my ich nie mamy.
Dziadku...
Nie chcę cię słuchać.
Niech to szlag!
Mój ostatni czek weterana przyszedł wczoraj.
Chyba czas go spieniężyć.
Myślisz, że pięć tysięcy dolarów pomoże?
-Dokąd idziesz? -Do pracy.
Dopóki jeszcze mamy firmę.
Co my zrobimy?
Odzyskamy twoje pieniądze.
Pete kombinator
Clayton, jak leci?
Myślałem o twojej wczorajszej wizycie.
Mówiłeś, żebym wiał.
To nie w porządku.
-Ja tylko... -Troszczyłeś się o mojego ojca.
Jak przyjaciel.
By oszczędzić mu bólu widywania syna w więzieniu.
Kiedy ostatni raz widziałeś mojego ojca? Oprócz wczoraj.
-Coś mi się zdaje, że mnie okłamałeś. -O czym?
Na temat powodu, żebym wyjechał.
Ja zniknę, a ty zatrzymasz kasę.
-To byłoby głupie. -Owszem.
Świadek nie pokaże się w poniedziałek, wtorek, ani innego dnia.
Wrócę po poniedziałkowym przesłuchaniu w sądzie.
Pieniądze mają czekać.
Dlaczego? Bo moja kuzynka o twarzy anioła jest pieprzonym diabłem.
Powiedziała Audrey.
Rozmawiała też o mnie z Taylorem.
No to masz problem, Marius.
Bo ten glina prędzej niż później
zacznie szukać Pete'a. A wówczas nie pojawi się twoja facjata, prawda?
Jeśli prawda wyjdzie na jaw, to wpadniesz
w wielkie gówno i wrócisz do więzienia.
A Eddie może się pożegnać z palcami.
Nie wiem... Co mam zrobić? Nie wiem, co robić.
Mam pewien pomysł,
który ci się nie spodoba.
Porter? Chcesz, żebym porozmawiał... On nie chce mieć ze mną nic wspólnego.
Powiedz mu, co robimy.
Ale po co? On się zmienił.
Nie rozumiem.
Może i nie, ale wie,
jak znaleźć osobę, której potrzebujesz.
Ten trik robi się w czterech krokach.
Czterech. A teraz potrzebuję ochotnika.
Wallace, ty będziesz ochotnikiem.
Wallace, panie i panowie.
-Wallace! -Mów mi Wally.
No tak, Wally!
Miło, że będziemy razem pracować, Wally!
Proszę, panie i panowie.
Dobrze, jak mówiłem, ten trik wymaga czterech kroków.
Krok numer jeden,
nalewamy mleko do kubka.
Właśnie tak.
Kolejny krok,
kładziemy karty na kubku.
Trzeci krok,
stawiamy kubek z mlekiem
na głowie Wally'ego.
W ten sposób! Spokojnie.
Czwarty krok.
Cóż, czwarty krok...
Wyciągamy karty.
Zobaczmy!
Tak, brawa dla niego!
Dobra robota, Wally!
Strzepnę to z ciebie. Dobra robota.
Porter!
To ja, Marius.
Nie pamiętasz mnie?
Jestem twoim dawnym uczniem.
Marius?
Tak, to był pierwszy trik, którego mnie nauczyłeś.
A teraz w połowie numeru zapominam, jak go skończyć.
-To nadal ty. -Doprawdy?
Zobaczmy,
nie potrafię zapamiętać nawet krótkiej legendy.
Zostały mi tylko pokazy w domach opieki.
-Ale świetnie wyglądasz. -A ty dobrze kłamiesz.
Powiedz, głupio mi cię prosić,
ale nie wiedzie mi się najlepiej i...
Pomyślałem, czy mógłbyś...
Tak! Jasne, proszę mam dwie dychy.
Jak mówiłeś, że się nazywasz?
Nieważne.
Stary przyjaciel.
Bardzo dziękuję.
NIESAMOWITY GOWANGO
Niezły rolex.
Jakiś wnuczek go nie dostanie.
Nieźle to odegrałeś.
Uczyłem się od najlepszych.
To moja wizytówka.
Ustaliłem adres po numerze telefonu.
Czego chcesz? Mam ci oddać dwadzieścia dolców?
Nie dałem ci dwudziestki.
Robię tylko to, co pielęgniarki.
Tylko z większą finezją, to wszystko.
-Nie chcę cię osądzać. -Ale czegoś chcesz.
Szukam sprytnego hakera.
Bo muszę się włamać do więziennej bazy danych.
To kosztuje więcej niż dwie dychy.
Nie rozumiesz?
Nie chcę ci pomagać.
Już nigdy.
Charlie...
Nie będziesz mówił o Charliem!
Robiliśmy przekręty, kiedy ty ssałeś
przesiąkniętego herą cycka swojej matki.
Byłem najszczęśliwszy w dniu, gdy poprosił, żebym nazywał go bratem.
A ja? Nic.
A ty? Odpowiadasz za jego śmierć.
Jeśli chcesz zrobić coś pożytecznego, radź sobie sam.
Sam!
Chcemy dopaść gościa, który zabił Charliego.
Jeśli nie zmienię zapisu w kartotece więzienia,
to się nie uda.
Nie chcę być w lidze sprawiedliwych, którą ty prowadzisz.
I chyba nikt inny też nie zechce.
Joseph się zgodził. I Marjorie.
-Gówno prawda. -Zadzwoń do niej teraz.
Zadzwoń. To był jej pomysł.
Robimy Turka.
Bez niepewnych elementów.
Teraz jestem pewien, że to gówno prawda.
On chce zrobić Turka!
-Mój Boże! -Porter?
Potrzebujemy twojej pomocy!
-Co? -Nie podobasz mi się bez brody.
Lubię cię zarośniętego jak drwal.
Wiesz co? Kocham cię.
-Ja też cię kocham. -Pokaż im, na co cię stać.
-Tak. -Dobrze!
Podjedziemy po ciebie od przodu budynku, okej?
-Wzięłaś wodę do picia? -Tak.
Daj im popalić.
Przepraszam, jakie mamy zasady?
Przegrani jeżdżą, wygrani noszą.
Gdzie jest Moe?
Na rany Chrystusa, Moe, nie możesz mieć biura na parterze?
Porucznik Bernhardt!
Miło, że wpadłeś.
-Jak się miewasz, Moe? -No wiesz,
próbuję trzymać dietę, ćwiczę.
Właśnie miałem powiedzieć, że wyglądasz fit.
Wal się, staruszku.
Co słychać?
Szukam speca od mokrej roboty.
Kurewsko ciężka sprawa.
To wiem.
Ale proszę.
Chciałbym pomóc, ale nie mam już takich kontaktów.
-Pierdolenie. -Otto.
Wyciągnąłem twojego brata rok temu.
Wpadł z tuzinem karabinów MP-5.
Chcesz mi powiedzieć, że były przeznaczone dla sierocińca?
Poza tym wiesz,
że kolekcjonuję militaria.
Dwa lata temu
wpadła mi w ręce oryginalna proklamacja wydana w 1916 roku
przez Irlandzkich Ochotników i Armię Obywatelską
podczas powstania wielkanocnego.
To jest oryginał z podpisem Patricka Pearse'a.
Pomóż mi, a będzie twój.
Hej, jestem Taylor.
Macie kamerę przed sklepem, prawda?
Obejmuje ona Bruno's?
Pewnie, obejmuje Bruno's.
To dobrze. Słuchaj.
Miałem małe... no wiesz,
nieporozumienie z kilkoma kretynami wczoraj w nocy.
A gliniarze strasznie się ociągają.
Wiesz może, czy mógłbym dostać kopię nagrania?
No pewnie.
Tak! To super.
Dobra.
-To jak mogę je dostać? -Niech pomyślę.
Possij pinga i tu wróć.
Wtedy dostaniesz nagranie.
Pinga oznacza fiuta.
Wiesz, co to oznacza?
Jasne, to oznacza, że jesteś cieniasem.
Co?
Socio, przyjaciel Avona.
Wiem, że wniósł na ciebie skargę.
Jesteś zawieszony, a ta odznaka jest gówno warta.
Więc możesz się bujać, kolego.
Uważaj, kurwa, co mówisz.
Może sam uważaj.
Mówią, że numer Pete'a w kartotece więziennej się zmienił.
Nie mogą nic zrobić bez nowego numeru.
Mówiłeś, że są w tym dobrzy.
Tak, łotewsko dobrzy.
Poprosiłem cię o to, Eddie,
nie dlatego, że nie ufam twoim umiejętnościom,
ale dlatego, że nigdy nie wierzę w nic na słowo.
Jak zauważysz kant Mukherjeego?
Nie wiem.
Ale żeby przyłapać oszusta...
trzeba...
go oszukać.
Gdzie jest as?
Na wierzchu talii.
Rozdawałeś z dołu.
Dobrze. Idźmy dalej.
Co zrobiłem?
Sprawdź swoje karty.
-Dobre. -Będę kontrolować grę.
Mukherjee dostanie karty, które ja wybiorę.
-Zobaczymy, co zrobi. -Nie.
Wtedy my będziemy oszustami. Nie.
Rozdawaj uczciwie. Rozgryź jego kant. To wszystko.
Nic wymyślnego.
-Jest dobry. -Tak.
Liczę, że Marius zjawi się z kasą za dwa dni.
Nie chcę zniszczyć tych dłoni.
Mówiłam jej, żeby wyszła od frontu.
To nic, pójdę po nią.
Cześć, Sarah.
Zaraz.
Musimy pogadać.
Pozwoliłeś jej wyjść z tym facetem?
-Hej, robaczku. -Cześć.
-Co słychać? -W porządku.
-Mamy kłopoty? -Oczywiście, że nie.
Nie, kochanie,
chcielibyśmy porozmawiać z detektywem.
Mogłabyś dokończyć w swoim pokoju?
-Tak. -Dziękuję, kochanie.
Ty skurwielu...
Chodzi o Mariusa, nie o twoją rodzinę.
Teraz już chodzi
-o moją rodzinę. -Przestań.
Gdybyś nie miał broni,
wbiłbym ci to pierdolone oko w czaszkę.
Amandzie nic się nie stało. Popatrz na mnie. Nic jej nie jest.
Czego chcesz?
Pomóżcie mi znaleźć Mariusa.
-On nie jest dobry. -Nie wiemy, gdzie on jest.
Twoja żona wie.
-Nie wie. -Zabierze mnie do niego i zniknę
z waszego życia.
Mogę ci dać jego adres, okej?
Nie. Za dużo niewiadomych.
Podasz mi zły adres, ostrzeżesz go.
Zaprowadzisz mnie do niego.
-Nie! -W porządku.
-Nie. -Okej.
Dam sobie radę.
I proszę, wszyscy wygrywają.
Oddajcie mi swoje komórki.
-Marius? -Hej!
Jasna cholera. Co tutaj robisz?
Spotykam się z przyjacielem.
Mógłbyś go zawołać? Nazywa się Salty McGee.
Żartowałem... Przyszedłem do ciebie, Pete.
Wal się.
Co słychać?
Gdzie mieszkasz?
Z rodziną.
To dobrze.
-Jak ci idzie? -Dobrze.
Znalazłem organizację, która pomaga trudnej młodzieży z Queens.
Myślę, żeby pracować dla nich.
Nie do wiary.
Więzienie cię zmieniło.
Poczucie własnej wartości nie jest linią prostą,
jest jak koło.
Tego uczą te dzieciaki.
To w większości małolaty.
Mają po jedenaście lat.
Pamiętasz okres dojrzewania?
Tak, pewnie.
Zachodzi wtedy wielka zmiana.
Mając dziesięć lat, oglądasz kreskówki.
A rok później włosy na jajach zaczynają coś znaczyć.
O tak.
Ty nie żartujesz.
Koniec przyjęć urodzinowych.
-Nie ma tortu. -Cóż...
Tak?
Na moich jedenastych urodzinach był tort.
-Tylko go nie zjadłem. -Co się stało?
Mówiłem ci o mojej mamie.
Nie zawsze było różowo. Wiesz?
Czasami musisz spróbować zapomnieć.
Jak mój kuzyn, Taylor.
Gość zawsze mnie krytykuje.
Czuję się jak gówno, a on udaje, że nic się nie stało.
Że tylko się ze mną drażnił.
To dupek.
Raz byliśmy na jarmarku.
Poszedłem do toi toia,
a Taylor poszedł za mną i go przewrócił.
Czas się skończył.
Niestety.
Wielkie dzięki, że wpadłeś, stary.
Jaki jest twój więzienny numer?
Po co ci on?
Chciałbym wpłacić darowiznę.
Dostaniesz ciepłe ubrania.
Jesteś moim jedynym kumplem, wiesz o tym?
Podaj numer.
Numer więzienny Pete'a to alfa, echo,
dziewięć, siedem, pięć, pięć.
Przekaż go swoim Łotyszom.
Mówi Audrey.
Cześć, tu Lance. Wpadnij do mnie do biura.
Mam wieści dla ciebie.
Dobre czy złe?
Lepiej będzie, jak wpadniesz.
Cholera.
Cześć, babciu.
Zadzwonił, tak jak mówiłeś.
Co powiedział?
Że ma nowe wieści i mam wpaść do biura.
Teraz powie ci, że Victoria zniknęła
i oboje zostaliście oszukani. Jedziesz tam teraz?
Nie.
-Gdzie jesteś? -Na drodze 58.
Nie mogłam... Nie wiem, czy dam radę, Pete.
Oczywiście, że dasz.
Te wszystkie kłamstwa i oszustwa.
Wiem, że jesteś zła i przestraszona.
Wykorzystaj to.
To nie kłamstwo.
Jestem taka... no wiesz...
Teraz rozumiem, dlaczego Julia pali.
Tak.
Kiedy jej powiemy?
Gdy będziemy musieli.
To złamie jej serce i jeszcze bardziej mnie znienawidzi.
-Muszę kończyć. -Dobra.
Najważniejsza sprawa, babciu.
-Tak? -Choćby nie wiem jak cię korciło,
nie zabij go.
Mam nadzieję, że to tu.
Pracuje też w mieście.
W biurze poręczeń.
-Poręczenia majątkowe? Naprawdę? -Tak.
Nie pytaj o Mariusa Josipovica. Używa nazwiska Pete Murphy.
Jakiś gliniarz.
Tata jest w biurze. Mogę w czymś pomóc?
Szukam Pete'a Murphy'ego.
Nie ma go tu.
Gdzie może być?
Czemu pan pyta?
Policyjne sprawy.
Mogę zobaczyć odznakę?
Nowy Jork. Może pan działać w Bridgeport?
Współpracuję z lokalną policją.
Mój brat jest tu gliniarzem. Może do pana zadzwonić.
Nie ma potrzeby. Muszę zobaczyć się z Petem.
Mógł być świadkiem przestępstwa.
Jest w biurze?
Nie wiem.
Mogę wziąć pana wizytówkę. Powiem, żeby zadzwonił.
Dziękuję za pomoc.
Mogę mu powiedzieć, o co chodzi?
Chodzi o wspólnego znajomego, Mariusa Josipovica.
Może mi pan to zapisać?
Zapomnę.
Miałeś właśnie gościa.
Jakiś nowojorski glina, Winslow.
O kogo pytał?
O ciebie. Szukał ciebie.
Ale co powiedział? Pytał o Pete'a?
Tak, o ciebie. Jest tu jakiś inny Pete?
Powiedział, że mogłeś być świadkiem przestępstwa,
ale coś mi się w nim nie podobało.
Złe fluidy.
W samochodzie czekała na niego kobieta.
-Kobieta? -Tak.
Nie wyglądała na policjantkę.
Umiem poznać glinę z daleka.
Zostawił swój numer telefonu?
Tak, zostawił wizytówkę.
Kurwa.
Chcę z nią porozmawiać.
Będziesz rozmawiać tylko ze mną.
Nic jej nie jest?
Musisz mi uwierzyć, bo tylko jeden z nas jest kłamliwym dupkiem.
Chcę zawrzeć umowę.
Będę twoim pierdolonym notariuszem.
Możesz mnie aresztować. Sam do ciebie przyjdę.
Ale tylko u Katie. Jeśli ona i jej rodzina będą bezpieczni,
poddam się bez walki.
Z kim rozmawiam? Bo Marius, którego znam, od razu by zwiał.
Dobra zobaczymy się w jej domu.
Cześć, słodziaku.
Ile kosztuje Macallan?
-Ten? -Właśnie ten.
Kosztuje 2,39 plus podatek.
Założę się, że mógłbyś dać mi rabat.
-Jak? -Negocjuj i sprawdź mnie.
Bierzesz czy nie?
W sumie to nie. Szukam czegoś innego.
Ten glina to twój kumpel?
Może. Łatwo się zaprzyjaźniam.
Mira, mami, nie jesteś w moim typie.
A jaki jest twój typ?
Jakieś dwadzieścia pięć centymetrów.
Więc nie dostaniesz nagrania.
Dzień dobry, jak się pan miewa?
Mówi Shannon z biura poręczeń.
Może pan zadzwonić do syna?
Chcę go prosić o przysługę.
Cześć, tato.
Tak, ale posłuchaj, ta dziewczyna jest...
Okej.
Kurwa.
Gdyby twój tatuś nie był pijakiem, nie byłby tak dobrym klientem.
I jak?
Kurwa, tęskniłam za tą częścią pracy.
Gdyby Sean pozwalał mi to robić.
Więc masz to?
Boże, uwielbiam cię.
Obejrzyjmy to w jakimś spokojnym miejscu.
Dobrze.
Co pijesz?
Czekam na przyjaciela.
Słyszałem, że szukasz kogoś od mokrej roboty.
Moe za dużo gada.
Moe to duży facet
z wielkim sercem. Inaczej nie zwróciłby się z tym do mnie.
Mam dość kazań Audrey, nie potrzebuję kolejnego od ciebie.
Dobrze, ale to naprawdę zły pomysł.
Ty chyba zrobiłeś doktorat ze złych pomysłów?
Pamiętasz, jak zaczęli cię tu nazywać porucznikiem?
O co ci chodzi?
To było po tym, jak powiedziałem Moe przy wszystkich, jak Otto Bernhardt
dosłużył się stopnia porucznika w Wietnamie.
Poznali prawdziwą wersję.
Nie tę gównianą bajeczkę o honorze i męstwie, którą lubisz opowiadać.
Zawsze pomijałeś fragment o tym, kiedy złapałeś pijanego majora,
jak chciał wydymać bawoła, stojąc na drabince.
A to...
A jakie to ma znaczenie?
Żadnego.
-Staram się zyskać twoją uwagę. -Jasne.
Zabicie Dockery'ego niczego nie rozwiąże.
Powiedzmy, że on nagle zniknie jak Jimmy Hoffa.
Jego rodzina nigdy nie przestanie go szukać.
Wiesz o tym, Otto.
Aż pewnego dnia
zapukają do twoich drzwi. Ciebie nie będzie akurat w domu.
Więc Audrey albo Carly
otworzy drzwi.
Chcesz wziąć na siebie takie ryzyko?
Sammy.
Audrey nie może
się o tym nigdy dowiedzieć.
-Musisz dać mi słowo. -Pierdol się.
Siedź cicho w tej sprawie
-i będziemy kwita. -Za co?
Za wyciągnięcie twojego dupska z dżungli do strefy lądowania.
Jesteś upartym skurwysynem.
Masz niewyparzoną jadaczkę. Zadzwoń do kogo trzeba.
Przynoszę cenne dary.
Święta trójca.
Drink, kobieta
i kupa szmalu.
Trudny wybór.
-Wiesz co? -Co?
Biorę wszystko.
-Tak? -W tej kolejności.
Jeden.
Dwa.
I trzy.
Więc Winslow zlokalizował Mariusa?
Okazało się, że miał rację co do jego przeprowadzki do Bridgeport.
Jest coraz bliżej.
Tego nie łapię. Co się stanie, kiedy go znajdzie?
Winslow będzie go mieć na oku.
Mam nadzieję, że właściwym.
Marius spróbuje zwiać, to on go złapie.
Marius odda mi pieniądze, a ja mu wybaczę.
-Tak po prostu? -Tak.
To znaczy...
Winslow może mieć pretensje za oko,
ale to już muszą wyjaśnić między sobą.
A co, jeśli Winslowa poniesie i zabije Mariusa, zanim zdążysz
odzyskać pieniądze?
Nie. Uwierz mi. Dostanę moje pieniądze.
CZAS MINĄŁ
Pan Mukherjee,
co słychać?
Niestety nie mogę.
Ale zobaczymy się, gdy pan wróci.
To miło z pana strony.
Dziękuję.
-Do widzenia. -Co to, do cholery, było?
Chciał mnie zaprosić na obiad.
-Kurwa. -Nie przyjdzie w niedzielę.
-Co? -Musi lecieć do Indii.
Sprawy rodzinne.
Jak mam go przyłapać na oszukiwaniu, jeśli go tu nie będzie?
Jebać to. Przyjdzie.
-Skarbie, nie zmusisz go, by został. -To uważaj.
Jeśli to zrobisz, nabierze podejrzeń i nigdy nie przyjdzie.
Cholera.
Czekaj.
Oddzwoń do niego. Powiedz,
że zmieniłaś plany i chętnie zjesz z nim obiad.
Wykorzystamy jego zauroczenie tobą,
by nakłonić go do zostania.
Jeśli trzeba, obiecaj mu miłe chwile.
-Słucham? -Nie mówię,
że masz się z nim przespać. Po prostu
zrób mu nadzieję. To wszystko.
Mały flircik.
Lina, daj spokój.
Victoria zniknęła.
Byłem w jej mieszkaniu. Znalazłem tylko to.
Właściciel mówi, że nigdy jej nie widział.
Czynsz był zawsze opłacony, ale nigdy jej nie widział.
-Przykro mi, Audrey. -Co chcesz mi powiedzieć?
Nigdy tam nie mieszkała.
Jej rzekomy chłopak z komisji planowania ma 60 lat i żonę.
Nigdy nie słyszał o Victorii Jemmett.
-A moje pieniądze? -Nie ma pieniędzy. Zostaliśmy oszukani.
Nie ma kampusu Google'a. Nic nie ma.
Masz u mnie dług.
Nic mi nie zostało.
Mamy nieruchomość.
Bezwartościową.
I przepłaconą, żeby ją zdobyć.
Wiem.
-Przykro mi. -Jestem zrujnowana.
Straciłam wszystko. Firmę.
-Wszystko przepadło! -Masz moje pełne wsparcie.
Widzisz? Nic im nie jest.
Zadowolony? To idziemy.
Nie chciałem, żeby to się stało.
Oczywiście, że nie. Ruszaj.
Dasz mi chwilkę?
-Dupku. -Poczekaj, chcę porozmawiać z Mariusem.
Nie prowadzimy tu mediacji.
Słonko, wyjdziesz pobawić się na dwór?
Amando, bardzo przepraszam.
Jestem miłym facetem, Marius.
Niestety miłych często się wykorzystuje.
W porządku. Przywykłem do tego.
-Brendon, posłuchaj... -Możesz się zamknąć?
Ale nigdy nie przywyknę
do narażania mojej rodziny.
-Kochanie, usiądź proszę. -Moja córka dzisiaj zaginęła...
-przez ciebie! -Brendon.
Masz pojęcie, jakie to uczucie?
Nie wiedzieć, gdzie jest twoja córka? Co się z nią dzieje?
Masz pojęcie, ty jebany ćwoku!
Nie powinieneś zbliżać się do mojej córeczki ani jej w to mieszać.
Tak!
Nie trzeba było jej w to wciągać.
O mój Boże!
-Boże! Co ty zrobiłeś? -Wciągnął ją w to.
Wciągnął naszą małą.
Co zrobimy, kiedy się obudzi?
-Naprawimy to. -Jak?
Jak? Potniemy go na kawałki?
-Przepraszam. Nie myślałem. -Nie myślałeś!
Posłuchajcie.
Mam pomysł.
Możemy to naprawić.
Usiądź twarzą do wejścia.
Karolina, czy mógłbym usiąść w kierunku wejścia?
Gdy światło pada pod tym kątem, wyglądasz zachwycająco.
Jak zawsze czarujący.
W twoim towarzystwie to naturalne.
Dziękuję, że przyszedłeś.
To ja powinienem podziękować za zaproszenie.
Wreszcie mogę cię poznać.
Nie ma dużo do poznania.
Skąd to nagłe zaproszenie?
Sama nie wiem. Nuda?
To mnie nie zaskakuje. Vince to nudziarz.
Nawet nie gra we własnych grach.
Zbiera tylko łup jak szakal.
Gospodarz nie gra przeciwko gościom. Takie są zasady.
Bardzo bym chciał, żeby je zmienił.
Dałbym wszystko, by zagrać przeciwko niemu.
Naprawdę go nie lubisz.
To Vince nie lubi mnie.
Może chodzi o pieniądze albo o moją karnację.
Ale jeśli o mnie chodzi,
to czy lew przejmuje się mrówką? Nie sądzę.
Po prostu lubię go drażnić.
Skoro o tym mowa, przyłączysz się do nas w niedzielę?
Nie przegapiłbym okazji spotkania z tobą.
Może pewnego dnia zamiast obiadu
umówimy się na kolację. Zakończoną śniadaniem.
W tym stanie obowiązuje ograniczenie prędkości.
70 kilometrów na godzinę.
To z Podwójnego ubezpieczenia?
Historii o kobiecie i kochanku, którzy zabijają jej męża?
Być może. Proszę mi wybaczyć. Muszę skorzystać z toalety.
Proszę bardzo.
Świetnie, więc widzimy się tu za godzinę.
Proszę zabrać czek.
Dobre wieści.
Rhonda Wuertz ma przyjść z ostatnią płatnością.
Super, nie?
Idź do domu. Ja tu posiedzę.
Zostanę do zamknięcia.
Nie musimy tu być we dwie w sobotę.
-Zamknę. -Nie, ja zamknę.
-Jeśli teraz wyjdę, stracę 100 dolarów. -Nie chcę się kłócić.
Właśnie to robisz. Jeśli nie musimy być tu obie, ja zostanę, a ty...
Przestań. Jezu. Choć raz mogłabyś się zachowywać jak dorosła.
Kogo ja widzę.
Córka Bernhardta. Nie widziałaś zakazu nagabywania?
Urodziłeś się zrzędą czy to przychodzi z wiekiem?
Taylor ma dziś wolne.
Wiem, umówiliśmy się tu. Idziemy coś zjeść.
Dobra. Siadaj i nie przeszkadzaj mi.
Panie sierżancie?
Zastanawiałam się, czy może pan wie, jak wydobywa się ropę ze skał
w czasie tego szczelinowania?
Nie mam szczelinowego pojęcia.
Pytam poważnie, to zadanie domowe.
Poszukaj w telefonie.
Bateria padła.
Mogłabym skorzystać z komputera Taylora?
-Nie. -Proszę!
Co niby miałabym zrobić? Uwolnić wszystkich więźniów?
Masz minutę. Ani chwili dłużej.
SZUKAJ: PETE MURPHY NAZWISKO: MURPHY, PETE
ARESZTOWANIA:
PRZESTĘPSTWO: PRÓBA RABUNKU, STRZELNICA HERRICK
SZUKAJ: MARIUS JOSIPOVIC
PRZESTĘPSTWO: NAPAD NA BANK
Co jest, kurwa?
Zaraz...
Co...
Dlaczego to zrobił? Rozumiesz coś z tego?
Myślę, że musisz pogadać z kuzynem.
Muszę jechać. Sean wraca za kwadrans...
Poczekaj moment.
-Potrzebuję tylko małej rady. -Muszę jechać do domu.
Możemy porozmawiać później.
Gdzie cię podrzucić?
Kurwa.
Nie wiem. Jakoś wczoraj wieczorem.
Chwileczkę!
Chcę wymienić tę kartę.
Czy to konieczne... Prosiłem, żeby poczekać!
Przepraszam, zgubiłem portfel.
Kupmy łódź.
Kupmy ją i popłyńmy gdzieś.
W długą podróż. Tydzień, miesiąc, nieważne dokąd.
Co cię naszło?
Mówię serio.
Okej. Czy to nie odbije się na dzieciach?
Musimy przestać je chronić przed wszystkim.
I innych też.
Musimy żyć naszym życiem.
-Naszym życiem? -Tak, a czemu nie?
Bo mnie nie słuchasz.
Gamboa korzysta z konta w Northfield,
a Brooks ma swoje w Valley National...
-Przyjdzie. -Tak!
Muszę kończyć.
Mój Boże. Wyglądasz oszałamiająco.
Mój Boże.
Moja dziewczynka.
Musiałaś go czymś skusić?
Cóż, liczy tylko na trójkącik.
-Co? -Więc nie zapomnij się ogolić.
Żartujesz, prawda?
Nie.
To nie było śmieszne.
-Trochę było. -Nie było.
Aż mnie ciarki przeszły.
Masz chwilę?
Ten, no wiesz,
detektyw nie powinien się tu zjawić.
Przepraszam za to.
Nie ma sprawy. W szafie w przedpokoju jest strzelba.
Umiem o siebie zadbać.
O tak, jesteś bardzo zaradna.
Cóż, w tej rodzinie tylko tak można przetrwać.
Masz ładny pokój.
Pamiętasz, jak pytałaś o moje jedenaste urodziny?
I opowiedziałaś mi historię o pijanych mamach i torcie, który spadł na podłogę?
-Tak. -To się nie wydarzyło.
Nie wiem, czy słyszałaś to od Audrey.
Ja nie zaprzeczałem, bo...
Prawda jest bardziej bolesna.
Może Audrey chciała to przed tobą ukryć,
ale ja tego nie zrobię.
Prawda jest taka,
że mojej mamy nie było na tych urodzinach.
To znaczy była rano.
A potem wyszła, żeby kupić lody.
I już nie wróciła.
Chciałem na nią zaczekać,
ale zaczęliśmy bez niej, a kiedy przynieśli tort,
jej nadal nie było. Wpadłem w szał.
Więc Audrey odwołała wszystko.
Babcia odwołała moje jedenaste urodziny.
A twoja mama,
niech ją Bóg błogosławi, ciocia Lila,
wyszła poszukać mojej mamy.
Znalazła ją w barze.
Siedziała tam pijana z jakimiś żulami.
To było żałosne. Więc po prostu ją tam zostawiła.
Wiesz, co ona wtedy zrobiła?
Co?
Przyszła z nowiutką Segą Saturn.
Wiesz, co to było?
Nie. Powiedz.
Najlepsza konsola do gier, jaka kiedykolwiek powstała.
Grała ze mną wiele godzin.
Grała, aż o wszystkim zapomniałem.
Przegrała wszystkie gry.
Wiesz, z biegiem lat nasze mamy
coraz rzadziej rozmawiały.
Ale jednej nocy nigdy nie zapomnę.
Twoja mama zadzwoniła do mojej
w noc, kiedy się urodziłaś.
Rozmawiały przez dłuższą chwilę,
a kiedy moja mama odłożyła słuchawkę, była taka szczęśliwa.
Wygrzebała skądś ciasto.
Miało chyba z tydzień.
Szukała świeczki, ale nie mogła jej znaleźć.
Więc wetknęła w nie zapałkę.
Zapaliła ją...
i uczciliśmy ten moment.
Nie zjadła ze mną tortu na moich urodzinach,
ale mieliśmy ciasto na twoje.
-Zajmujesz się poręczeniami? -Tak.
Słyszałem, że masz zlecenie.
Dla jasności, nie zajmuję się egzekwowaniem prawa.
-Prawo mnie nie obchodzi. -Dobrze.
Więc jedyne, co muszę wiedzieć,
to kogo mam sprzątnąć.
Patrzysz na niego. nąć.