BARILAN, HINOLDAP NG LALAKI SA NEW YORK
Ayos talaga 'to.
Una, sinabi sa'kin ng asawa kong naiwala niya lahat. Ngayon, sinasabi ng apo kong
isa siyang kriminal.
Kaya mo isinama ang tagabukas ng safe? Para nakawan kami?
Hindi.
Hindi, sinubukan ko lang makatulong.
Pwede ko pa rin kayong tulungan.
Talaga?
Mula sa Einstein na sinubukang nakawan ang isang barilan?
Sinadya ko iyon.
May mga humahabol sa akin at sa pagkaaresto lang ako makakatakas.
-Dapat ba kaming mag-alala sa mga iyon? -Hindi. Ni hindi nga nila ako kilala.
Kilala nila ako sa alyas na Marius Josipovic.
Josi-- Ano-- Anong klaseng pangalan iyan?
Pangalan sa Poland.
Sinabi mong makakatulong ka.
Nabanggit ni Lance ang isang tao, tama ba?
Ah, Victoria Jemmett. Sinabi niyang isa siyang kliyente.
May oportunidad si Victoria na bilhin ang bahay
pero hindi niya magawa dahil wala siyang hawak na pera, tama?
Ani Lance, ang nobyo no'n ay nasa komisyon ng pagpaplano.
Na ang Google ay magbubukas ng super campus sa labas ng Bridgeport,
at ang halaga ng mga nakapalibot na lupain dito ay biglang tataas.
Audrey, mga kriminal ang kausap mo araw-araw, paano ka nabiktima niyan?
Dahil kumita ako. Sinabi ko na sa'yo.
Naglagay ako ng $10,000 at $15,000 ang bumalik sa limang araw.
Mabilisang kita lagi ang pain.
Sinabi mo kay Lance na kung may isa pang pagkakataon
ay sabihin agad sa'yo. Gaano katagal siyang naghintay? Dalawang linggo?
Tatlo. Parehong klase ng usapan.
Pero mas malaki, hindi ba?
Oo, talagang mas malaki. Sobra.
Sabi ni Lance, nalaman ng nobyo ni Victoria ang tungkol sa lupa at natatakot
siyang kasuhan siya ng insider trading dahil sa pagbibigay ng impormasyon.
Tama, kaya kailangan niyang maibenta agad ang mga lupa.
Sinabi niyang may iba pang mga kapitalistang interesado,
pero dahil tinulungan mo siya noon,
sa'yo siya unang lumapit, tama?
Kapag sinasabi mo nang ganyan, sobrang halata na. Diyos ko!
"Presong Espanyol" ang tawag diyan. Lumang panloloko na 'yan.
Ganyan din ang nangyari sa akin.
Palaging may taning na kasama iyan.
Binigyan lang ako noon ng isang araw para buuin ang $175,000.
Kaya kinuha ko ang pera ni Dockery,
ang pera niya galing sa safe,
at isinangla ko ang ilang kolateral para mabuo ang natitira.
Ano ba! Diyos ko, Audrey!
-Sabi mo, iyon na iyon! -Ayaw kong magalit ka.
Nagsangla ka ng kolateral? Paano mo nagawa iyon?
Dahil sabi ni Lance, sasamahan niya ako.
Masyadong maganda iyon para pakawalan.
Pagtataksil ito sa lahat ng bagay.
Kataksilan ito sa pagsasama natin!
Kataksilan ito sa negosyo natin!
Pagkakataon iyon para makabawi.
O kaya makaluwag-luwag man lang
dahil sa mga bayarin sa ospital at kahig-tukang negosyong ito,
-di ko na alam ang gagawin ko. -Di ko alam na pabigat pala ako.
Otto, patawarin mo ako!
Dalawang araw na lang. Audrey, dalawa!
Darating si Dockery para hanapin ang pera niya. At wala sa atin iyon.
Lolo--
Ayaw kong marinig ang sasabihin mo.
Ah, lintik!
Ang huling tseke ko sa Agent Orange ay dumating na kahapon.
Ipapapalit ko na lang siguro iyon ngayon.
Tingin mo, makatutulong ang 5,000 dolyares?
-Saan ka pupunta? -Magtatrabaho ako.
Habang may negosyo pa tayo.
Ah! Ano'ng gagawin natin?
Ibabalik natin ang pera ninyo.
Tusong Pete
Chayton, kumusta ka na?
Pinag-iisipan ko ang pagbisita mo kahapon.
Sinabi mong tumakas ako.
Parang may mali.
-Ah, ano lang-- -Nag-aalala lang sa tatay ko.
Bilang kaibigan.
Para itakas siya sa sakit na makita ka sa kulungan.
Pero kailan mo ba huling nakita ang tatay ko bago kahapon?
Ah...
-Pakiramdam ko, nagsinungaling ka. -Tungkol saan?
Sa dahilan kaya gusto mong umalis ako.
Aalis ako ng bayan, makukuha mo ang pera.
-Katangahan iyon! -Oo, tama ka.
Hindi magpapakita ang testigo sa Lunes o Martes o kahit kailan.
At pagkatapos ng pagdinig ko sa korte sa Lunes, babalik ako.
Handa na dapat ang pera ko.
Bakit? Dahil ang mukhang-anghel kong pinsang si Carly ay demonyita.
Nagsumbong kay Audrey.
Kinausap din niya si Taylor tungkol sa akin.
Kung gayon, may malaking problema ka, Marius.
Hahanapin ng pulis ang pangalan ni Pete.
At hindi ang mukha mo ang lalabas, ano?
Kapag lumabas ang katotohanan, siguradong gugulo
nang higit pa sa anumang gulo dahil babalik ka sa kulungan.
At magpapaalam na si Eddie sa mga daliri niya.
Ano'ng gagawin ko? Hindi ko alam kung ano.
Ah, may naisip ako,
pero hindi mo magugustuhan.
Ano, si Porter? Gusto mong kausapin ko-- Alam mo, wala na siyang pakialam sa akin.
Sabihin mo sa kanya.
Pero, ayos lang ba? Di na siya gaya ng dati.
Hindi ko maintindihan.
Baka hindi na nga, pero
alam niya kung paano hanapin ang taong kailangan mo.
Apat ang hakbang sa panlilinlang na ito.
Apat. Ngayon, kailangan ko ng boluntaryo.
W-Wallace, halika rito.
Si Wallace, mga binibini at ginoo.
-Wallace! -Oo, Wally iyon.
Ah, Wally!
Natutuwa akong gawin ito kasama ka, Wally!
Sige na, mga binibini at ginoo.
Sige, tulad ng sinabi ko sa inyo, may apat na hakbang sa panlilinlang na ito.
Unang hakbang,
isalin ang gatas sa tasa.
'Ayan, nagawa na natin!
Ah, ang sunod,
ilagay ang mga baraha sa ibabaw ng gatas.
Ikatlong hakbang,
ilagay ang tasa ng gatas
sa ulo ni Wally.
'Ayan! Oo, sige, kumalma ka lang.
Ikaapat na hakbang,
ah, ang ikaapat na hakbang ay...
Hilahin ang mga baraha.
Tingnan natin!
Oo, bigyan natin siya ng isang masigabong palakpakan!
Mahusay, Wally, mahusay!
Hayaan mong linisin kita. Mahusay.
Porter!
Si Marius ito.
Hindi mo na ako natatandaan?
Dati mo akong estudyante.
Ah, M-Marius?
Oo, iyon ang-- Sinabi mong iyon ang unang panlilinlang na natutunan mo.
Nakapangalahati na ako sa isa at di ko na matapos iyon.
-Nariyan ka pa rin. -Talaga?
Tingnan natin.
Limot ko na ang maliliit na panloloko, lalo na ang malalaki.
Ibinaba na lang nila ako sa paghalik sa mga aso sa tahanan ng mga retirado.
-Oo, pero mukhang ayos ka naman. -At sinungaling ka.
Ayoko sanang itanong ito,
pero hindi maayos ang takbo ng mga bagay para sa akin at...
Naisip ko lang kung pwede mong--
Ah, oo! Sige, heto. Meron akong dalawampu.
Ano nga ulit ang pangalan mo?
Hindi na mahalaga.
Isang dating kaibigan.
Ah, salamat. Salamat.
Mm. Magandang Rolex.
Isang apo ang mananabik sa'yo.
Ayos 'to.
Natuto talaga ako sa pinakamahusay.
Iyan ang calling card ko.
Nakuha ko ang tirahan mo sa numero diyan.
Ano'ng kailangan mo? Gusto mong ibalik ko ang 20 mo?
Hindi kita binigyan ng 20.
Ginagawa ko lang ang gawain ng mga nars.
Mas may estilo lang.
-Wala ako rito para husgahan ka. -Pero may kailangan ka.
Naghahanap ako ng hacker.
Dahil, kai-- kailangan kong pasukin ang isang prison database.
Kulang pa ang 20 roon.
Hindi mo naiintindihan, ano?
Ayokong tulungan ka.
Kahit kailan.
Si Charlie--
Wala kang pwedeng sabihin tungkol kay Charlie!
Nanggagantso kami habang sumususo ka lang
sa nanay mong adik.
Napakasaya ko noong araw na sinabi niyang tawagin ko siyang kapatid.
Ako? Wala.
At ikaw? Ikaw ang nagtanim ng mga balang iyon sa dibdib niya.
Kaya kung gagawa ka ng kung ano, panindigan mo.
Mag-isa ka!
Naghihiganti kami sa taong pumatay kay Charlie.
Kapag di ko nabago ang nakalagay sa rekord ng bilangguan,
masisira ang lahat.
Hindi ako interesado sa grupo ng bayaning ikaw ang namumuno.
Sa tingin ko, walang magkakainteres.
Kasama ko si Joseph. Pati na si Marjorie.
-Kalokohan. -Tawagan mo siya ngayon din.
Tawagan mo siya. Ideya niya ito.
Gagawin namin ang Turk.
Walang gumagalaw.
Sabi na nga bang kalokohan iyan.
Gagawin niya ang Turk!
-Diyos ko! -Porter, Porter?
Kailangan namin ang tulong mo.
Nakuha mo na lahat ng gamit mo?
-Ano? -Hindi ko gustong wala kang balbas.
Gusto ko 'yong mabuhok ka na parang magtotroso.
Alam mo? Mahal kita.
-Mahal din kita. -Ipakita mo sa kanila ang ugaling iyan.
-Sige na. -Tama!
Sige, susunduin ka namin sa harap ng gusali, ha?
-Sige. Dala mo ang inuman mo ng tubig? -Oo.
Pabagsakin mo sila.
-Uy! -Ay!
Sandali, ano'ng usapan natin?
Gulong sa mahina, nagbubuhat ang mahusay.
Nasaan si Moe?
Diyos ko, Moe, bakit hindi mo ilipat ang opisina mo sa unang palapag?
Uy, Tenyente Bernhardt!
Natutuwa akong makita ka.
-Kumusta ka na, Moe? -Alam mo na,
binabantayan ang kinakain ko, ehersisyo.
Sasabihin ko dapat na mukha kang balingkinitan.
Lintik ka, tanda.
Ano'ng balita?
Ah, kailangan ko ng nagpipintura ng bahay.
Malaking pabor iyan, pare.
Alam ko.
Pero nakikiusap ako.
Sana kaya kitang tulungan. Pero wala na akong mga koneksyon.
-Malaking kalokohan iyan, alam mo iyan. -Otto.
Tinulungan ko ang kapatid mo noong isang taon.
Nahulihan siya ng 12 awtomatikong MP-Five.
Sasabihin mo sa aking ipapamigay lang ang mga iyon?
Uy,
at alam mong nangongolekta ako ng military memorabilia.
May dalawang taon na nang makuha ko ang
orihinal na 1916 na Proklamasyong inilathala
ng Irish Volunteers at ng Irish Citizen Army
noong Easter Rebellion.
At nabanggit ko bang orihinal iyon na may pirma ni Patrick Pearse?
Gawin mo ito at sa'yo na iyon.
Uy. Taylor ang pangalan ko.
May kamera kayo sa harapan. Tama?
Alam mo ba kung sakop no'n ang Bruno's?
Oo naman, sakop no'n ang Bruno's.
Sige, mabuti. Ganito kasi,
Na... nasali ako sa isang...
isang away kasama ng mga basagulero noong isang gabi.
At napakatagal ng mga pulis.
Makakukuha kaya ako ng kopya ng bidyo?
Oo naman.
Ayos! Mabuti iyan.
Sige. Kung gayon,
-paano ko iyon makukuha? -Teka.
Ah, pwede kang sumupsop ng pinga,
at bumalik ka rito. Tapos, makukuha mo na ang bidyo.
Ang pinga ay ari ng lalaki.
Alam mo kung ano ito?
Hmm? Ha? Ah, oo, ibig sabihin niyan ay wala kang pasensya.
Ano?
Brad, kaibigan ko si Avon.
Alam kong nagsumite siya ng reklamo laban sa'yo.
Nabangko ka kaya alam kong walang kwenta iyang tsapa mo.
Hindi uubra ang postura mo. Alis.
Bantayan mo 'yang lintik na bunganga mo.
Baka dapat 'yang sa'yo ang bantayan mo.
Sinabi nilang nabago na ang numero ni Pete sa bilangguan.
Sabi nila, wala silang magagawa kung wala ang bago niyang numero.
Sabi mo, magaling sila.
Oo, magaling na pang-Latvia.
Ang rason kaya ko ito hiniling, Eddie,
hindi sa duda ako sa kakayahan mo, pero,
dahil hindi ako basta naniniwala lang sa sinabi ng isang tao.
Paano mo makikita ang pandaraya ni Mukherjee?
Hindi ko alam.
Pero mandaraya lang ang...
makakikita...
ng mandaraya.
Nasaan ang alas?
Nasa ibabaw ng mga baraha.
Mula sa ilalim ka kumukuha.
Sige. Isa pa.
Ano'ng ginawa ko?
Tingnan mo ang baraha.
-Magaling iyan. -Kokontrolin ko ang mesa.
Makukuha niya ang mga barahang gusto ko.
-Titingnan ko galaw niya. -Hindi.
Magiging tayo ang mandaraya. Huwag.
Bigyan mo lang siya ng baraha. Hanapin mo ang daya. Iyon lang.
Wala nang arte.
-Mahusay siya. -Oo.
Sana may pera na si Marius sa loob ng dalawang araw.
Ayokong sirain ang mga kamay na iyon.
Amanda. Sabi ko, sa harap siya maghintay.
Ayos lang, susunduin ko siya.
Paalam, Sarah.
Sandali.
Kailangan kitang makausap.
Hinayaan mo lang siyang sumama sa isang lalaki?
Amanda? Amanda?
-Uy, anak. -Uy.
-Uy, kumusta ka na? -Mabuti.
-Ah, nasa panganib ba tayo? -Hindi, syempre.
Hindi, anak, kailangan lang...
kailangan naming makausap ang detective.
Pwede bang tapusin mo na lang iyan sa kwarto mo?
-Sige. -Salamat, anak.
Gago ka--
Tungkol 'to kay Marius, hindi sa pamilya mo.
Hindi, idinamay mo ang pamilya ko
-nang kinuha mo ang anak ko. -Tama na.
Kung wala kang baril,
ibabaon ko ang mga mata mo sa bungo mo.
Amanda,
Ayos lang si Amanda. Tumingin ka sa akin. Ayos lang siya.
Ano'ng gusto mo?
Tulungan mo akong hulihin si Marius.
-Di siya mabuting tao. -Di namin alam kung nasaan siya.
Alam ng asawa mo.
-Hindi niya alam. -Kapag dinala ako sa kanya,
alaala na lang ako.
Ibibigay ko sa'yo ang address niya, ha?
Hindi. Maraming pwedeng magbago.
Maling tirahan, tatawagan mo siya at babalaan.
Ang paraan lang ay dalhin mo ako sa kanya.
-Hindi! -Ayos lang.
-Mahal, hindi. -Ayos lang.
Ayos lang. May mas grabe pa akong dinanas.
'Ayan, panalo ang lahat.
Kailangan ko lang ang mga telepono ninyo.
-Marius? -Uy!
Lintik. Ano'ng ginagawa mo rito?
May kikitaing dating kaibigan.
Pwede mo ba siyang tawagin? Salty McGee ang pangalan niya.
Narito-- narito ako para makita ka, Pete.
Loko ka.
Aba. Ano'ng balita?
Kanino ka nakikituloy?
Ah, pamilya.
Mabuti iyan.
-Kumusta ka na? -Ayos naman.
May nakita akong programa para sa kabataan sa Jamaica, Queens.
Naisip kong tumulong sa kanila.
Talaga, ha?
Aba, binago ka ng bilangguan.
Ang respeto sa sarili ay hindi isang tuwid na linya,
paikot ito.
Iyon ang itinuturo nila sa mga bata.
Marami sa kanila, wala pang dose.
Mga 11 taong gulang pa lang.
Tanda mo pa ang mga taon ng pagbibinata?
Oo naman.
Malaking talon iyon mula sampu papuntang 11, hindi ba?
Noong sampu ka, nanonood ka ng mga pambatang palabas.
Noong labing-isa ka, ang mga buhok sa itlog mo ay may ibig sabihin na, 'di ba?
Oo.
Hindi ka nagbibiro.
Wala nang birthday parties.
-Wala nang cake. -Ah...
Hindi ba?
Hindi, noong ika-11 pagdiriwang ng kaarawan ko, may-- may cake ako.
-Hindi ko lang iyon nakain. -Ano'ng nangyari?
Nakwento ko na sa'yo ang nanay ko.
Hindi naman laging masaya, hindi ba?
Minsan, kailangan mong subukang kalimutan ang mga bagay.
Tulad ng pinsan kong si Taylor, di ba?
Lagi niya akong minamaliit.
Pinararamdam niyang basura ako pero palalabasin niya na parang
nagbibiro lang siya, pero hindi.
Gago siya.
Isang araw, nasa isang peryahan kami.
Pumasok ako sa isang ihian
at dumating si Taylor at itinulak niya iyon.
Tapos na ang oras.
'Ayan na.
Maraming salamat sa pagpunta, pare.
Oo. Uy, anong numero ng ID mo rito?
Para saan?
Dahil gusto kong magbigay ng donasyon sa komisaryo.
Para mabigyan ka ng pang-taglamig.
Marius. ikaw lang yata ang kaibigan ko. Alam mo ba iyon?
Ano iyon?
Oo, ang numero ni Pete ay alpha, echo,
nine, seven, five, five.
Sabihin mo sa mga taga-Latvia na simulan na.
Si Audrey ito.
Uy, si Lance ito. Kailangan mong pumunta sa opisina ko ngayon.
May balita ako sa'yo.
Mabuti o masamang balita?
Mas mabuti kung pumunta ka na lang dito.
Lintik. Anak ng pucha.
Uy, Lola.
Tumawag siya tulad ng sinabi mo.
Ano'ng sinabi niya?
May balita siya sa lupa. Pumunta raw ako sa opisina niya.
Sige. Ito ang parte na sasabihin niyang nawawala si Victoria
at pareho kayong naloko. Papunta ka na roon ngayon?
Hindi.
-Nasaan ka? -Nasa Highway 58.
Hindi ko lang-- Hindi ko alam kung kaya ko itong gawin, Pete.
Kaya mo 'yan.
Lahat ng kasinungalingan at panlilinlang.
Makinig ka, alam kong galit at takot ka.
Pero alam mo, gamitin mo iyan.
Hindi iyan pagsisinungaling.
Sobra lang akong-- alam mo na...
Kaya pala naninigarilyo si Julia.
Oo.
Kailan natin sasabihin?
Kapag kailangan na.
Masasaktan siya at mas lalo lang niya akong kamumuhian.
Oo.
-Kailangan ko nang ibaba. -Mabuti.
Mabuti. At Lola, ang pinakaimportante?
-Ano? -Kahit gaano mo kagustong gawin,
'wag mo siyang papatayin.
Sana, ito na iyon.
Nagtatrabaho rin siya sa bayan.
Opisina ng piyansa at garantiya.
-Piyansa at garantiya? Seryoso? -Oo.
Huwag Marius Josipovic ang ipagtanong mo. Pete Murphy ang gamit niya.
Hello?
Isang pulis.
Nasa opisina ang tatay ko. Ano'ng maitutulong ko?
Hinahanap ko si Pete Murphy.
Wala siya rito.
Alam ba ninyo kung nasaan siya?
Bakit?
Trabaho ng mga pulis.
Pwede ko ba ulit makita ang tsapa mo?
New York. Pwede bang magtrabaho ang mga pulis n'yo rito sa Bridgeport?
Nakikipagtulungan ako sa lokal na pangkat.
Ah. Lokal na pulis ang kapatid ko. Patatawagin ko na lang siya sa'yo.
Hindi, ayos lang. Kailangan ko na talagang makita si Pete.
Baka naging saksi siya sa isang krimen.
Nasa opisina ba siya?
Hindi ko alam. Pero
ibigay mo ang kard mo. Patatawagin ko siya sa'yo.
Salamat sa oras mo.
Pwede ko bang sabihin sa kanya ang pakay mo?
Sabihin mo sa kanya na tungkol ito sa kaibigan naming si Marius Josipovic.
Maaari mo bang isulat iyan?
Malilimot ko.
May bisita ka kanina.
Detective galing New York, si Winslow.
Sino ang hinanap niya?
Ikaw. Dumating siya para hanapin ka.
Pero, oo, ano'ng sinabi niya? Hinanap ba niya ako sa pangalan? Pete.
Oo, ikaw, Pete. Ano pa bang Pete ang mayroon?
Sinabi niyang baka nakasaksi ka ng isang krimen.
Pero parang may kakaiba sa kanya...
Masama sa pakiramdam.
At may isang babae sa sasakyan.
-Isang babae. -Oo,
at hindi siya mukhang pulis.
May mga nakasama na akong pulis.
Nag-iwan ba siya ng numero?
-O kaya ay... -Oo, iniwan niya sa akin ang kard niya.
Lintik.
-Winslow. -Ipakausap mo siya sa akin.
Wala kang ibang kakausapin kundi ako lang.
Paano ko malalaman?
Maniwala ka sa akin dahil isa lang ang sinungaling na gago sa tawag na ito.
Makinig ka, magkasundo tayo.
Ano ako, uto-uto?
Hulihin mo na ako. Ako na ang lalapit.
Pero sa bahay lang ni Katie. Kapag ligtas siya at ang pamilya niya.
Sasama ako nang walang gulo.
Sinong kausap ko? Dahil ang Marius na kilala ko ay tatakas.
Sige. Magkita tayo sa bahay niya.
Kumusta, pogi?
Magkano 'yang Macallan?
-Ito ba? -Iyan nga.
$239, dagdag pa ang buwis.
Pusta ko, makatatawad ako.
-Paano? -Pag-usapan natin at subukan mo ako.
Gusto mo o ayaw mo?
Ang totoo, pumunta ako para sa ibang bagay.
Kaibigan mo ang pulis na iyon?
Siguro, mabilis akong makipagkaibigan.
Mira, mami, hindi ikaw ang tipo ko.
Ano'ng tipo mo?
Mga siyam na pulgada, supot.
Kaya di mo makukuha ang tape na iyon.
Hi, sir. Kumusta ka?
Si Shannon ito mula sa opisina ng piyansa.
Maaari mo bang tawagan ang anak mo?
Kailangan ko siya para gawan ako ng pabor.
Hi, Daddy.
Oo, pero, Daddy, ang babaeng ito ay...
Sige.
Lintik, pucha.
Kung hindi lasenggo ang tatay mo, di siya magiging mabuting kliyente.
Kumusta?
Lintik, nanabik ako sa trabahong iyon.
Sana payagan pa ako ni Sean na gawin iyon.
Nakuha mo ba?
Diyos ko, mahal kita.
Uy, pumunta tayo sa pribadong lugar at panoorin ito.
-Hmm? -Oo.
Ano'ng iniinom mo?
May hinihintay akong kaibigan.
Nalaman kong naghahanap ka ng pumapatay ng tao.
Madaldal talaga si Moe.
Lahat kay Moe ay malaki.
Lalo na ang puso niya. Dahil hindi sana siya lalapit sa akin.
Sawa na ako sa pangaral ni Audrey, hindi ko na kailangan ang sa'yo.
Sige, pero ito ang totoong ibig sabihin ng isang masamang ideya.
Ah, ikaw ang nagsimula niyon, hindi ba? Masasamang ideya? Oo.
Tanda mo noong sinimulan kang tawaging tenyente ng lahat ng tao rito?
Anong punto mo?
Iyon ay noong sinabi ko kay Moe sa harap ng lahat kung paano si Otto Bernhardt
ay naging tenyente sa Vietnam.
Sinabi ko ang totoong bersyon.
Di ang kalokohang gusto mong ikinukuwento na puno ng dangal at tapang.
Dahil hindi mo isinasama ang parte kung paano mo nahuli ang lasing na major
na sinusubukang makipagtalik sa kalabaw.
At ito...
Ano'ng kahalagahan niyan?
Wala.
-Gusto ko lang kunin ang atensyon mo. -Sige.
Hindi solusyon ang pagpatay kay Dockery.
Kunwari, mawala siya tulad ni Jimmy Hoffa.
Hindi titigil ang pamilya niya sa paghahanap sa kanya.
Alam mo ito, Otto.
At isang araw,
may kakatok sa pinto mo. At maaaring wala ka sa bahay
para buksan iyon. At maaaring si Audrey
o si Carly ang magbukas ng pinto.
Handa ka nang ipagsapalaran iyon?
Sammy.
Ang bagay na ito,
ang bagay na ito ay di makararating kay Audrey.
-Gusto kong mangako ka. -Lintik ka.
Huwag mo itong sasabihin
-at magiging patas na tayo. -Para saan?
Sa pagbuhat ko sa'yo sa gubat papunta sa L.Z. na iyon sa A Shau Valley.
Matigas talaga ang ulo mong lintik ka.
Napakadaldal mo talaga. Tumawag ka na.
May mga dala akong regalo.
Ang holy trinity.
Inumin, babae
at maraming pera.
Grabe, mahirap na desisyon iyan.
-Alam mo? -Ano?
Gusto ko iyan lahat.
-Talaga? -Sa ayos na ito.
Isa.
-Dalawa. -Mm-hmm.
At tatlo...
Alam na ni Winslow kung nasaan si Marius?
Oo, lumabas na tama pala siyang lumipat si Marius sa Bridgeport.
Tingin niya, malapit na siya.
Ano'ng mangyayari kapag nakita na siya?
Babantayan siya ni Winslow.
Sana, gamit ang maayos niyang mata.
Kapag tumakas si Marius, huhulihin niya.
Kapag dinala sa akin ni Marius ang pera ko, patatawarin ko siya.
-Iyon lang? -Oo.
Ibig kong sabihin,
atraso pa rin niya ang mata ni Winslow,
pero alam mo na, problema na nilang dalawa iyon.
Paano kung maunang ipaghiganti ni Winslow ang mata niya bago mo makuha ang pera
at patayin niya si Marius?
Hindi. Maniwala ka. Makukuha ko ang pera.
TAPOS NA ANG ORAS
G. Mukherjee,
kumusta ka na?
Sa kasamaang palad, hindi ako pwede.
Pero magkita tayo pagbalik mo rito.
Napakabait mo naman.
Salamat.
-Paalam. -Ano ang lintik na iyon?
Niyaya niya akong mananghalian.
-Lintik. -At di siya makakapunta sa Linggo.
-Ano? -Oo, pupunta siyang India.
Negosyo ng pamilya.
Paano ko siya mahuhuling nandaraya kung wala naman siya rito?
Alam mo, lintik iyan. Pupunta siya.
-Di mo siya mapipilit na manatili. -Panoorin mo ako.
Kapag ginawa mo iyan, magdududa siya at hindi na siya magpapakita kahit kailan.
Lintik.
Sandali lang.
Tawagan mo ulit siya. Sabihin mong
wala ka nang gagawin at gusto mo nang mananghalian kasama siya.
Gagamitin natin ang pagkagusto niya sa'yo
para mapilit na manatili siya.
Ipangako mong masisiyahan siya, kung pwede.
Ano'ng sinabi mo?
dapat may gawin ka. Alam mo na, basta
bigyan mo siya ng kaunting pag-asa.
Kaunting kiliti.
-Uh-huh. -Lina, sige na.
Nawawala si Victoria.
Pumunta ako sa bahay niya. Ito na lahat.
Sabi ng may-ari, hindi niya siya kilala.
Laging bayad ang upa pero hindi pa niya siya nakikita.
-Patawarin mo ako, Audrey. -Ano'ng sinasabi mo sa akin?
Hindi siya tumira roon.
Ang nobyo niya sa komisyon ng pagpaplano, 60 taong gulang, kasal na.
Wala siyang kilalang Victoria Jemmett.
-At ang pera ko? -Walang pera. Naloko tayo.
Walang kampo ng Google. Wala.
May utang ka sa'kin.
Nawala rin ang pera ko.
Nasa atin pa ang lupa.
Walang kwenta!
At sobra ang binayad ko para manguna ako.
Alam ko.
-Patawarin mo ako. -Sira na ako.
Lahat. Ang negosyo.
-Wala na! -Narito lang ako. Anumang kailangan mo.
Kita mo na? Ayos lang sila.
Masaya ka na? Mabuti. Tayo na.
Hindi ko ito sinadyang mangyari.
Syempre, hindi. Tara na.
Pwede bang sandali lang?
-Gago. -Sandali. Kakausapin ko lang si Marius.
Hindi ito pamamagitan.
Anak, bakit hindi ka lumabas at maglaro?
Amanda, pasensya na talaga.
Mabait akong tao, Marius.
Ang problema, sinasamantala ang mababait.
At ayos lang iyon. Sanay na ako roon.
-Brendon, kasi-- -Pwede bang manahimik ka?
Ang hindi ako sanay ay
ang malagay sa peligro ang pamilya ko.
-Mahal, maupo ka. Pakiusap. -Nawala ang anak ko ngayon
-dahil sa'yo! -Brendon.
Alam mo ba kung anong pakiramdam niyon, ha?
Di mo alam kung nasaan ang anak mo? Di mo alam kung anong nangyari?
Alam mo ba iyon? Walang kang silbi!
Di mo dapat hinawakan ang anak ko. Di mo dapat hinawakan ang anak ko.
Oo!
Hindi mo dapat hinawakan ang anak ko.
Diyos ko!
-Anong ginawa mo? -Hinawakan niya ang anak natin.
Hinawakan niya.
Anong gagawin natin kapag nagising siya?
-Aayusin natin. -Paano?
Paano? Puputol-putulin natin siya?
-Pasensya na. Di ako nag-iisip. -Di ka nag-iisip!
Kayong dalawa.
May naisip ako.
Magagawan ko ito ng paraan.
Humarap ka sa pintuan.
Karolina, kung ayos lang, pwedeng dito ako umupo paharap sa pintuan?
Mas gusto ko ang tama ng ilaw sa'yo sa anggulong iyan.
Nakatutuwa, tulad ng dati.
Hindi ganoon kahirap kapag kasama ka.
Ah, salamat sa pagsama sa akin,
Ako dapat ang magpasalamat sa'yo sa pag-imbita sa akin.
Ngayon, makikilala na kita.
Wala namang gaanong dapat malaman.
Pero para saan ang biglaang imbitasyon?
Ah, hindi ko alam. Pagkainip?
Hindi na ako nagulat. Tanga si Vince.
Ni di nga siya sumasali sa palaro niya.
Nagmamasid lang siyang parang buwitre.
Di naglalaro ang may-ari laban sa mga bisita nito, batas niya iyon.
Gusto kong baguhin niya ang batas na iyon.
Ibibigay ko ang lahat para makalaro siya.
Hindi mo talaga siya gusto.
Si Vince ang may ayaw sa akin.
Siguro dahil sa pera ko o sa kulay ko.
Pero para sa akin,
may pakialam ba ang leon sa langgam? Wala.
Natutuwa lang akong inisin siya.
Tungkol pala roon, pupunta ka ba sa amin sa Linggo?
Hindi ako papayag na hindi kita makita.
Siguro isang araw, sa halip na tanghalian,
pwede tayong maghapunan. Susundan ng agahan.
May nakatakdang bilis sa estadong ito, G. Mukherjee.
Apatnapu't limang milya kada oras.
Di ba't mula iyan sa Double Indemnity?
kung saan pinatay ng babae at kanyang kalaguyo ang asawang lalaki.
Siguro. Sandali lang, ha? Kailangan ko lang gumamit ng banyo.
Paumanhin.
Ayos, magkita tayo matapos ang isang oras.
Wag mong kalilimutan ang tseke mo.
Uy, magandang balita.
Nakumbinsi ko si Rhonda Wuertz na dalhin ang huling bayad niya sa garantiya.
Magaling, hindi ba?
Umuwi ka na. Ako na hanggang magsara.
Hindi. Dito ako hanggang magsara.
'Di kailangang dalawa tayo kapag Sabado.
Ako ang magsasara.
-Mababawasan ng 100 ang tseke ko. -Hindi ako naghahanap ng away.
Parang away na 'to. Kung ayaw mong dalawa tayo, dito na ako at ikaw--
Tama na. Diyos ko. Kahit ngayon lang, umasal ka naman sa gulang mo.
Tingnan mo ito.
Ang bunsong Bernhardt. Di mo nabasa ang karatula, bawal ang pagala-gala.
Aba! Ganyan kasungit ka ba ipinanganak o dahil iyan sa edad?
Wala si Taylor ngayon.
Alam ko. Magkikita kami. Plano naming kumain.
Sige. Maupo ka at huwag mo akong guguluhin.
Uy, G. Sarhento?
Naisip ko lang, alam mo ba kung paano nila nakukuha ang lahat ng gas mula
sa mga bato sa ginagawa nilang fracking?
Wala akong fracking ideya.
Para ito sa sulatin ko sa paaralan.
Gamitin mo ang Yahoo sa phone mo.
Patay iyon.
Pwedeng gamitin ang kompyuter ni Taylor?
-Hindi. -Sige na!
Uy, ano'ng gagawin ko? Patakasin lahat ng mga bilanggo?
Sandali lang. Iyon lang.
HANAPIN: PETE MURPHY PANGALAN: MURPHY, PETE
IMPORMASYON SA PAG-ARESTO
KRIMEN: TANGKANG PAGNANAKAW SA BARILAN NG HERRICK
HANAPIN: MARIUS JOSIPOVIC
IMPORMASYON SA PAG-ARESTO: TANGKANG PAGNANAKAW SA BANGKO
Ano ito?
Sandali, hindi ko--
Anong--
Bakit naman niya iyon gagawin? Naiisip mo ba ito?
Sa tingin ko, kailangan ninyong mag-usap ng pinsan mo.
Kailangan ko nang umalis. Nasa bahay na si Sean ng 15--
Sandali. Sandali lang.
-Kailangan ko lang ng kaunting payo. -Kailangan ko nang umuwi.
Ganito, mag-usap tayo mamaya, ha.
Saan kita ihahatid?
Lintik.
Hindi ko alam. Basta kagabi.
Oo, sandali lang!
Gusto ko lang palitan ang kard na ito.
Kailangan ba talaga nating... Sabi ko, sandali!
Pasensya na, nawala ang pitaka ko.
Bilhin mo na ang bangka.
Bilhin mo at bumiyahe tayo.
Mahabang biyahe. Isang linggo. Isang buwan. Kahit saan.
Saan galing iyan?
Seryoso ako.
Sige. Hindi ba iyon makaaabala sa mga bata?
Hindi, kung ititigil na natin ang paglilihim sa kanila.
O kahit kanino.
Kailangan nating angkinin ang buhay natin.
-Ang buhay natin? -Oo, bakit naman hindi?
Dahil hindi ka nakikinig sa akin.
Si Gamboa ay sa account ng Northfield.
Ang kay Brooks ay sa Valley National...
-Pupunta siya. -Ayos!
Ibababa ko na.
Diyos ko. Tingnan mo ang sarili mo.
Diyos ko.
Iyan ang nobya ko.
Kinailangan mo ba siyang akitin?
Ah, gusto lang niya ng tatluhan.
-Ano? -Oo, kaya siguruhin mong mag-ahit.
Sandali. Nagbibiro ka ba?
Hindi.
Hindi nakakatawa.
-Medyo nakatatawa, hindi ba? -Hindi.
-Ano ka ba? -Kinikilabutan ako sa'yo.
Pwede ba kitang makausap sandali?
Hindi dapat...
hindi dapat pumunta rito kanina ang detective na iyon.
Pasensya na roon.
Ayos lang. May baril sa aparador sa pasilyo.
Kaya kong alagaan ang sarili ko.
Oo, medyo mapamaraan ka nga.
Sa pamilyang ito, iyon lang ang paraan para makaligtas.
Oo. Medyo maganda ang kuwarto mo.
Natatandaan mo noong tinanong mo ako tungkol sa ika-11 kaarawan ko?
Sinabi mo ang tungkol sa lasing nating nanay at ang cake na nahulog sa sahig?
-Oo. -Hindi iyon nangyari.
Oo. Hindi ko alam kung kay Audrey mo iyon nakuha
at sinakyan ko lang iyon dahil...
Dahil hindi maganda ang totoong kuwento.
Siguro sinusubukan ni Audrey na itago sa'yo, pero
hindi ko iyon gagawin.
Ang totoo,
hindi dumating ang nanay ko sa ika-11 kong kaarawan.
Hindi talaga totoo iyon. Naroon siya noong umaga.
At lumabas siya para bumili ng sorbetes.
Hindi na siya bumalik.
At gusto kong maghintay
pero nagsimula na kami nang wala siya. At nang inilabas na ang cake,
at wala pa rin siya roon. Umiyak ako.
Kaya kinansela iyon ni Audrey.
Kinansela niya ang ika-11 kong kaarawan.
Pero ang nanay mo,
pagpalain siya ng Diyos, si Tita Lila,
hinanap niya ang nanay ko.
Nakita niya si Mama sa isang bar,
lasing, nakikihalubilo sa mga masasamang tao, at...
Sobrang nakakaawa. Kaya iniwan na lang niya siya roon.
At alam mo ba kung anong ginawa niya?
Ano?
Dumating siya na may dalang bagong Sega Saturn.
Alam mo ba kung ano iyon?
Hindi. Ano iyon?
Iyon ang pinakamagandang larong bidyo na nalikha.
At ilang oras kaming naglaro.
Nakipaglaro siya hanggang makalimot ako.
Natalo siya sa bawat laro.
Unti-unting nawalan ng komunikasyon ang mga nanay natin
sa paglipas ang mga taon.
Pero may isang gabing hindi ko makalilimutan.
Tinawagan ng nanay mo ang nanay ko
noong gabing ipinanganak ka.
At medyo matagal silang nag-usap at tapos,
nang ibinaba ng nanay ko ang telepono, napakasaya niya.
Naglabas siya ng cupcake.
Isang linggo na siguro iyon.
Naghanap siya ng kandila, wala siyang nakita.
Kaya kumuha siya ng posporo. Itinusok niya iyon.
Sinindihan niya...
at nagdiwang kami.
Wala ang nanay ko para kumain ng cake noong kaarawan ko,
pero nag-cake kami noong kaarawan mo.
-Ikaw ang tagapiyansa, hindi ba? -Oo.
May kailangan kang ipagawa.
Para lang malaman mo, hindi ako nagpapatupad ng batas.
-Di batas ang problema ko. -Mabuti iyan.
Ang kailangan ko lang malaman ay
sinong gusto mong ipapatay.
Nakatingin ka na sa kanya.
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio