Jika awak ragu-ragu,
nak batalkan, ini masanya.
Saya tak mahu batalkan.
Tiada pandangan rindu.
Tiada tangisan.
Tiada "Kamu akan dirindui, Scrarecrow."
-Apa-apa saja yang meragukan. -Saya tahu peranan saya.
Selepas saya buka peti besi, jangan terus ambil peti duit.
Ambil barang lain juga.
-Contohnya? -Apa saja.
Jangan nampak seperti disuruh.
Ambil peti duit itu paling saat akhir.
Itu isyarat saya. Cari senapang.
Saya cuba tak tembak.
Adrenalin sukar dijangka.
Awak takkan tembak. Terima kasih sebab prihatin.
Fikirkan tentang kamera saja.
Pastikan awak sendirian.
Saya akan bersendirian.
Semuanya benar tentang ibu Amanda.
Nama dia Alice. Dia kawan saya.
Saya tak beritahu awak...
yang dia penipu.
Selepas dia mati, Amanda tinggal dengan saya dan Marius.
Berbulan kemudian, Marius...
jumpa perempuan lain dan pergi.
Dia tuduh saya hilang fokus.
Rasanya cara dia membesar.
Dia tak suka ada budak kecil.
Saya hilangkan diri.
Saya bertemu awak.
Saya tak jumpa dia lagi, saya sumpah.
-Sampailah baru-baru ini. -Mungkin awak tipu sekarang.
Tidak.
Jangan sentuh saya.
Percayalah, semua ini betul.
Awak paling...
penting pada saya. Awak dan Amanda.
Awak nak tahu apa yang betul?
Yang betulnya ada polis di bilik bawah tanah.
Selepas Marius telefon, kita lepaskannya.
-Saya sumpah. -Awak pasti?
Pada saya,
kita lepaskannya.
Keadaan terbaik?
Penjara,
bisnes saya musnah
dan Amanda dibawa pusat jagaan.
Itu takkan berlaku.
-Hai. -Hai, Pete.
Saya baru nak keluar.
Ke mana?
Jumpa kawan. Kawan yang dah berkahwin itu.
Saya rasa mungkin
awak nak pancitkan tayar saya lagi.
Kedai arak seberang jalan?
Ada kamera keselamatan.
Saya nampak awak.
Mengapa?
Apa sebabnya? Jangan cakap kerana dikurung di but.
Saya dah minta maaf pada awak, bukan?
Tandas bergerak.
Apa?
Sewaktu keluar dari bar,
saya fikirkan
saat awak jatuhkan tandas bergerak yang saya guna.
Apa...
Okey.
Salah saya. Saya jahat pada awak waktu kecil.
Namun, kita bukan budak kecil lagi.
Saya boleh hilang kerja!
-Awak masih teruk. -Apa?
-Awak masih budak kecil. -Apa?
Saya pancitkan tayar awak.
Memang teruk dan saya mengaku.
Namun, saya tak buat awak belasah budak itu.
Siapa awak?
Apa masalah awak berdua?
-Tiada apa. -Salah faham saja.
Awak bersaudara.
Demi Tuhan!
Tiada apa yang lebih penting daripada itu.
Dasar binatang!
Marius?
Eddie? Mana awak dapat telefon?
Saya ugut Karolina dan cakap akan lari.
-Eddie, ini sungguh bahaya. -Saya tahu!
Dengar sini.
Saya tahu awak takut tapi esok saya ada duit itu.
Saya cuba tipu peguam. Ada $100,000.
Saya telefon bukan untuk dengar ceramah.
Karolina dah buat.
Saya takkan biarkan mereka seksa saya lagi.
-Maksudnya? -Saya akan lawan balik.
Saya boleh ambil pisau di bawah bar.
Jangan jadi bodoh.
Awak boleh dibunuh. Faham?
Terpaksalah.
Dengar,
tolong ikut rancangan, jika tak habislah.
Memang saya ikut rancangan!
Cuma saya awak tahu, untuk apa-apa sebab
-awak lambat... -Saya akan tepati masa!
-Saya dah cakap. -Kalau awak gagal?
Lari.
Pergi lari.
Saya akan dibunuh juga, Marius.
Celaka!
Mungkin esok.
-Eddie, boleh... -Saya perlu letak.
Celaka.
Lama awak di dalam tandas, Eddie.
Saya cuma...
Dah cakap banyak kali,
jika buang air besar, guna tandas di atas.
Awak sembur pewangi tak?
-Tak. -Awak nampak teruk.
-Ya. -Apa jadi?
-Rasanya... -Apa?
-Gemuruh malam pertama? -Mungkin.
Bertenang. Itu tak dapat dielakkan.
Saya letakkan Tate di meja besar
dan awak agihkan kad Razz.
-Tidak. -Saya bantu awak.
Itu yang kita akan buat.
Pastikan awak sedia sebelum jumpa Mukherjee esok malam.
-Baiklah. -Awak okey?
-Ya. -Awak harapan saya.
-Yalah. -Baik. Jom.
Jom semua. Pelanggan akan tiba tak lama lagi.
menzahirkan...
Syukur pada Tuhan. Sangat cantik.
-Saya pergi dulu. -Memadai.
-Apa? -Ke mana?
Bandar. Jumpa kawan.
Pergi naik apa?
Saya nak tumpang datuk atau Taylor,
tapi mereka tiada. Sejak bila mereka tak makan?
Datuk di pejabat dan Taylor sibuk.
Terlalu sibuk untuk beribadat?
Kelakar. Bukan bahagian awak dihukum.
Saya suka khutbah tadi.
Pandai awak ambil hati.
Saya serius.
Okey, tapi tadi itu syarahan.
Khutbah untuk Protestan.
Orang pagan jijik.
-Kami suka awak datang. -Saya suka dijemput.
Boleh awak tolong saya semak dokumen?
Makanan tadi bukan percuma.
Kita perlu jemput anak-anak.
Saya ambil. Tolong Audrey. Ambil hati.
Boleh saya tumpang?
Boleh saja saya tumpang
-dengan lelaki bawa van. -Bersiaplah. Bertolak dalam lima minit.
-Saya tunggu di kereta. -Awak nak merokok.
Ya, saya akan merokok.
-Awak merokok? -Kokain saja.
Saya nak bercakap dengan awak.
Cuma ia berita buruk.
Itu pun awak.
Saya mimpikan awak.
Harapnya mimpi indah.
Ada malapetaka berlaku.
Mungkin nuklear, entahlah.
Bumi terbakar sepenuhnya.
Saya mencari awak.
Saya tak jumpa
dan saya panggil awak.
Bukan mimpi indah.
Awak kerja terlampau kuat.
Apa kata kita rehat sepanjang hari?
Kita pesan makanan.
Tonton filem.
Kenapa?
Hari ini Ahad.
Ya, saya tahu hari ini hari apa.
Hari serahan akhir Marius.
Saya juga tahu.
Jika sakiti Eddie,
awak tak dapat dedahkan Mukherjee.
Jadi, awak mahu saya lepaskan Eddie?
Ya.
-Dengar sini. -Ya?
Saya nak tanya sesuatu dan saya nak awak jujur.
Mestilah.
Awak masih sayangkan Marius?
Tidak.
Marius larikan diri.
Tinggal awak pada saya.
Patut berterima kasih.
Jadi?
Apa?
Awak tak rasa tak sedap hati soal ini?
Awak fikir Lance curang dengan awak
-dengan Victoria, bukan? -Saya salah faham.
Dia cipta Victoria untuk tipu nenek.
Awak sedar betapa mengarut bunyinya?
Tak bermakna itu salah.
Carly! Cepat!
Lance kata dia lebih rugi berbanding Audrey dalam tawaran itu.
Mampu beli bot? Mana dia dapat duit?
Tanyalah dia!
Tanya soalan, dapat jawapan.
Tak semestinya dapat kebenaran.
Saya boleh tolong awak.
Beri saya masa sehari.
-Itu saja? -Satu perkara lagi.
Boleh saya bantu?
Maafkan saya, encik.
Ini milik peribadi. Tak boleh duduk situ.
Helo?
Chayton.
Ini Otto Bernhardt. Dengar...
Ada orang di pejabat saya dan dia enggan keluar.
Dia juga tak mahu bercakap.
Saya rasa dia datang untuk awak.
Dia datang kerana awak.
Bantu awak jaga duit saya.
Awak tak perlu buat begitu.
Jumpa awak selepas kes saya digugur.
Apabila saya ambil hak saya.
Rasa selesa dapat tanggalkan baju gereja.
Saya cuba kemas, tapi...
Dia buat saya marah.
Begitulah perkahwinan. Saling bertoleransi.
Awak menunggu seseorang?
Ya.
Maaf mengganggu, lelaki ini cakap dia nak jumpa awak.
Dr. Barrett.
-Jumpa cucu saya? -Baru tadi.
-Jika perlu, saya di bilik. -Baik.
Ini peguam saya, Lance Lord.
-Ini awak punya. -Baiklah.
-Hai. -Terima kasih datang hari Ahad.
-Jemput duduk. -Terima kasih.
Jujurnya saya keliru dengan apa yang sedang berlaku.
Dr. Barrett buat tawaran atas ladang.
-Tawaran membeli? -Saya bersetuju.
Awak cuma perlu teliti terma ini.
Saya wakil pembekal perniagaan tempatan.
Kami beli ladang tak diguna dan gunakannya semula.
Okey.
Dr. Barrett, saya nak bercakap dengan klien saya sekejap.
-Lance. -Sekejap saja, jika tak kisah.
Tak mengapa.
Bincanglah dulu. Saya tunggu di luar.
Otto tahu tentang ini?
Geran atas nama saya.
Kami ubah semua lepas kejadian strok.
Audrey, ini kesilapan.
Pasaran teruk sekarang. Baik lalui saja.
-Saya terdesak. -Kerana pelaburan?
Saya perlu duit diserah kepada Victoria.
Ada sebabnya.
Saya peguam awak. Awak beritahu saya.
Jika saya pinjamkan duit?
-Tunai? -Ya.
Sekarang?
Bagaimana awak...
Saya labur duit untuk kelab di Hartford.
Dua hari lepas, pelabur lain beli saham saya.
Secara tunai.
Bon Jaminan Bernhardt. Saya Audrey.
Kata ini Otto. Awak nak privasi.
Hai, sayang. Sekejap, ya?
Otto menelefon.
Boleh awak keluar sekejap sementara saya cuba tipu dia?
Terima kasih, Lance.
Porter kata Lance mahu berbincang. Semua okey?
Pete, semua dah berakhir!
-Kita menang. -Apa?
-Maksudnya? -Lance tawarkan saya wang tunai.
-Baguslah! -Mestilah bagus!
Muslihat kita bagus. Fasa satu dah dibayar.
Boleh tahan untuk cubaan pertama.
Ya, bakat kita semula jadi.
Secara teknikalnya, Lance menang.
Yang pentingnya,
baguslah awak dapat duit.
Sekejap.
-Apa maksud "Lance menang"? -"Muslihat Jesus".
Kita tak pernah bincang?
Orang yang bakar rumah awak,
muncul pada waktu yang tepat untuk padamkan api,
bagaikan wira.
Penipu bukan buru duit saja.
Julia akan fikir Lance wira.
Dia takkan menyebelahi saya.
Yang penting awak dapat duit. Jadi...
Kalau saya tolak?
Kenapa nak tolak?
Kalau saya tolak, kita masih boleh tipu dia?
Nenek, cuba fikir sekejap.
-Yang dikendong tak... -Tidak!
Dia tak boleh menang.
Tanaman tempatan?
-Hei. -Bagaimana?
Okey saja. Ada apa?
Ibu bapa awak nak main dengan anak-anak lagi.
Saya pesan pukul mereka guna kayu.
Apa kata kita luang masa tengah hari tanpa anak-anak?
Jom minum di siang hari.
Saya mahukan juga.
Semua okey?
Saya baik-baik saja.
Kedai di persiaran kapal?
Diskaun hari Ahad.
Boleh. Saya perlu siapkan kerja.
Boleh tunggu sejam?
Nampaknya saya minum dulu.
Itu sebab saya sayang awak.
-Okey, jumpa nanti. -Okey.
Awak berdua,
maaf kerana tunggu.
Dr. Barrett, saya setuju untuk jual.
Awak rakan minum yang teruk.
-Kenapa? -Awak sangat diam...
-sejak kita sampai. -Maaf.
Dokumen apa yang Audrey
bincangkan dengan awak?
Tiada apa. Pelan estet saja.
Dengar, buang masa tunggu bil.
Apa kata awak ambil anak-anak dan jumpa awak di rumah?
Ya.
Hai.
Apa yang diraikan?
Awak orang asing pagi ini dan sekarang kawan?
Apa pelan rompak Audrey?
Bukan, Lance. Awak salah faham.
Alasan yang munasabah.
Jika begitu, jelaskan, Pete.
Mari dengar "penjelasan munasabah"
tentang awak bersuka ria dengan lelaki
yang baru beli ladang nenek awak pada harga terendah,
seperti ladang itu terbakar.
-Nak pesan apa-apa? -Tak.
Baik.
Awak berdua dah tertangkap.
Awak boleh nafikan atau mula bercakap tentang
perkara saya dapat untuk tak dedahkan awak.
Beritahu dia.
Dua tahun lepas,
saya melalui pemeriksaan di SEA-TAC.
Tiba-tiba alat penggera berbunyi.
Keadaan jadi huru-hara
dan polis mula mengerumuni kami.
Saya tersedar mereka sedang melihat saya.
Salah sebuah alat pengesan radiasi kesan saya bawa bom.
Awak bawa?
Saya bawa ini.
Saya jumpa di ladang waktu kecil.
Di tepi tasik.
Saya bermain di luar
bermain lontar batu
dan terjumpa batu hitam cantik ini. Jadi, saya pun ambil.
Selepas beberapa bulan, ibu saya kejutkan saya
pada tengah malam.
Katanya saya ada lima minit untuk capai barang berharga.
Waktu itu, saya terfikir.
Inilah saatnya hidup saya jadi lebih teruk.
Antara bendanya sebelum keluar
ialah batu kecil ini.
Sungguh mengharukan. Awak nak beritahu apakah ini?
Uraninit.
-Uranium. -Uranium?
Di Connecticut?
Kita antara negeri yang ada ini.
Selepas kaji batu itu, saya ajak dia ke tasik.
-Ambil sampel... -Ada banyak?
Itu tak penting. Dari pandangan kasar,
ada kemungkinan syarikat tenaga besar akan beli.
Okey. Berapa saya dapat jika rahsiakan daripada Audrey?
-Kami beri dua. -Dua apa?
Dua juta.
-Awak pula? -Semua ada bahagian sendiri.
Bahagian awak ialah dua juta.
Berikan Makers tanpa ais.
Susah nak percaya lelaki yang khianat neneknya.
Soal duit, kekasih pun saya khianat.
Ya, saya faham.
Awak layak dipuji sebab hampir berjaya.
Tancangan awak ada dua kelemahan.
Klien saya, Chayton Dockery.
Audrey ambil cagaran tunainya.
Kalau dia datang ambil esok?
Jika dia bertuah. Dia masuk penjara,
semua asetnya dirampas
dan lelongan rumah juga terbatal.
-Jika sebaliknya? -Dia mati.
Awak akan hadapi Dockery.
Jika saya yang ambil duit dan letak dalam peti besi,
semuanya selamat apabila Audrey buka peti itu esok.
Kenapa awak buat begitu?
Saja nak berbuat baik
dan untuk lima juta dolar.
Kami takkan beri awak lima juta.
Saya akan pertimbangkan.
Kalau bersama saya, awak tetap kaya. Kalau sebaliknya, awak akan rugi.
Baiklah.
Masukkan duit itu malam ini.
Seterusnya masalah kedua.
Jika bayar Dockery, tiada sebab
Audrey teruskan jualan rumah.
Dia jual kepadanya.
Hari ini Ahad, awak tandatangan surat hasrat menjual.
Esok, boleh saja dia batalkannya.
Saya rasa dia akan batalkan.
Itulah perangai dia.
Audrey kerap cagar gadai.
Saya ada senarai barang dia jual.
Saya akan ugut untuk ke balai.
Dia akan hilang lesen, perniagaan,
masuk penjara.
Atau dia serahkan ladang.
Jika dia serahkan pada awak,
cucu lain ada hak untuk saman
-bila mereka tahu nilainya. -Kami lawan.
Awak akan naik turun mahkamah bertahun.
Langkah selamat,
serah surat ikatan pada anak yang masih hidup.
-Apa? -Ibu awak.
Mungkin kita boleh gunakan dia.
Mungkin tak boleh.
Julia kata dia di West Coast.
Bukan.
Dia ada di Bridgeport.
Dia dah lama balik cuma tak berhubung sesiapa.
Saya rasa dia menunggu Otto dan Audrey
-mati dulu. -Hubungi dia.
Dia tiada telefon bimbit.
-Panjang kisahnya. -Jom jumpa dia.
Saya tak tahu dia di mana. Kena cari.
-Okey? -Okey.
Hubungi saya apabila awak jumpa dia.
Terima kasih belanja.
Tak lancar nampaknya.
Kita tiada masa mereka tipu helah.
Awak selalu cakap, "selesaikan masalah".
Awak kata seolah satu masalah saja.
Entah apa rancangan Lance.
Awak pula sibuk wujudkan seorang ibu.
Bayar bil.
Harapnya awak okey,
-sebab kita ada masalah besar. -Okey.
Boleh awak datang ke Bridgeport?
-Kenapa? -Awak perlu berlakon.
-Okey. Wataknya? -Ibu Pete, Maggie.
Bukankah dia berumur 50 tahun?
Dulu saya jadi perempuan simpanan,
sekarang ibu awak pula? Ini Hollywood?
Kalau awak enggan, habislah kita.
-Awak tahu ketinggiannya? -Tidak.
Saya akan duduk.
Tempat perlu gelap.
Saya perlukan benda yang tak menarik perhatian.
-Okey. -Saya perlu tahu tentang dia.
Saya cuma tahu nama dia saja.
Carilah maklumat.
-Ya. -Saya ikut dia ke New Haven.
Dia baru parkir dan masuk kedai barangan saintifik.
Apa?
-Buka pintu. -Alamak.
-Apa? -Dia beli pengira Geiger.
Alamak.
Alih perhatian dia selama sejam.
-Bagaimana? -Manalah saya tahu.
Awak nak berjaya dalam hidup? Fikir dan uruskannya.
Sejam? Apa kita nak buat?
-Kita tokok tambah. -Guna?
Cari di Craigslist
dan cuba dapatkan dua paun uranium?
Tidak.
-Mengarut. -Pernahkah internet salah?
SUPER KITTY PASIR KUCING
Jika pasir yang radioaktif
mampu rosakkan pengira Geiger,
awak tak rasa ia boleh
buat saya jadi gila?
Awak suka buat saya marah baru-baru ini,
saya boleh guna.
Hei, awak okey?
Oh, Tuhan.
Ya.
Tak.
Teman lelaki saya...
Dia sakiti awak?
Nak saya hubungi polis?
Jangan!
Itu akan keruhkan keadaan.
Saya nak ke rumahnya dan ambil barang saya.
Saya cuma ada masa sejam.
Ikat Jamin Bernhardt. Saya Otto.
Saya di bar. Jumpa saya sekarang.
Ya.
Tak, tuan.
Kami hargainya kalau awak cari syarikat lain.
Boleh awak tengokkan pejabat sementara saya ke tandas?
-Pejabat ini tiada tandas? -Tandas rosak.
Tuan tanah tak mahu baiki.
Lama kami gunakan tandas bar.
Jika orang datang, cakap saya balik segera.
Ikutkan usia saya, mungkin lama sedikit.
Hei.
Kenapa sekat saya?
Hei. Kenapa awak sekat saya?
Awak nak pukul?
Buatlah. Saya berbesar hati.
Saya minta alih lori saja.
Awak berani pukul wanita saja, bukan?
Dengar sini.
Awak takkan bayar untuk dua orang.
Kalau nak, tak termasuk lelaki gila itu.
Itu tawaran berbeza.
-Saya cuba. -Awak tak bersungguh.
Halau dia atau ia takkan berlaku.
Dia bertolak sejam lalu.
Dia akan sampai.
-Ya, saya cuma cakap... -Awak risau.
Dia nak ke mana dengan kaunter Geiger?
-Hai, Julia. -Saya dah buat.
Saya bawa dia ke restoran dan duduk menghadap pintu.
Terima kasih.
Saya tahu betapa sukar untuk awak.
Sukar?
Apa pun terjadi, saya kalah. Awak faham?
Jika awak betul, ayah kepada anak saya cuma penipu.
Jika awak salah,
-saya dah khianati dia. -Saya faham dan...
Ada apa-apa berlaku?
Awak tak tahu,
waktu muda dulu, air kencing saya banyak.
Kopi?
Minumlah, percuma.
Apa?
Bagus.
Tak sabar untuk jumpa dia.
Hei.
Awak nak apa?
-Lupakan. -Jangan cakap begitu dengan saya!
Mana satu?
-Berambus! -Awak pun sama.
Sungguh tak sangka!
-Dia teruk! -Apa berlaku?
-Dia lebih teruk dari Audrey. -Mungkin awak salah.
Boleh saya belanja?
Bolehkah merokok dengan alat bantuan pernafasan?
Tidak.
Sebab itu saya matikan, bodoh.
Maafkan saya. Saya tak patut cakap begitu.
Maggie, saya Lance.
Saya...
bercinta dengan anak saudara awak.
Saya kenal ibu awak.
Dia selalu marah saya.
Saya...
Alamak! Tak guna!
-Dia masih pelat? -Apa?
Julia.
Pelatnya teruk masa kecil.
-Saya sentiasa menyokongnya. -Ya.
Dia ada beritahu saya.
Mesti itu sangat comel.
Dia okey. Dia membesar jadi
wanita yang bijak dan cantik.
Begini, saya tahu perkara Audrey lakukan pada awak.
Saya rasa ini peluang untuk awak balas dendam.
Awak kata nak belanja saya?
-Dia setuju? -Mestilah dia setuju.
Bayarkan minumannya.
Tak guna.
Selepas dapat duit itu, saya letak dalam peti besi
dan awak boleh hubungi Audrey.
Jangan harap.
Saya pergi seorang dan awak takkan dapat duit itu.
Hei.
Saya saja yang ada kod peti besi.
Macamlah saya peduli.
Saya tak percaya awak.
Saya akan ambil duit itu, jumpa awak di sana pukul lapan.
Jangan cuba ikut saya.
Jom.
Diam!
Awak berbunyi lagi, saya sumpah
akan cucuk benda ini di leher awak.
Saya nak bebaskan awak.
Saya akan buang kain ini. Jangan uji saya.
Alihkan kereta awak.
-Senapang saya. -Saya takkan beri.
Ada pada Katie. Kalau tak mahu ditembak,
jangan kejutkan dia.
Detektif.
Kami akan kekal di sini.
Ini rumah kami.
Jika saya nampak awak lagi, siaplah.
Tak kisah awak polis.
Saya akan lakukan apa saja demi keluarga.
Cakap yang awak faham.
Saya faham.
Harapnya begitu.
Kami sudah tutup.
Awak tak boleh datang.
Saya dah beritahu,
Sean akan sampai tak lama lagi.
Taylor.
Saya pergi ke Redding Road.
Taylor, saya...
Pagi itu, mereka bangun seperti biasa.
Minum kopi dan berus gigi.
Hantar Carly ke tadika.
Tak tahu yang itu kali terakhir.
Awak rasa mereka terfikir soal itu?
Saat mereka nampak isyarat berhenti.
Kerana saya terfikir...
apa jadi jika kita tahu perkara yang berlaku.
Mungkin itu alasan yang diberi
pada saudara terdekat.
Saya tertanya jika tiada
tiada sama sekali detik
awak terkenang
dan awak nampak
perkara yang awak buat.
-Perkara awak tak buat. -Dengar, saya...
Saya memang nak dengar.
Sean dalam perjalanan pulang.
Dua bulan lepas, idea tak jadi polis...
Dia dah sampai.
-Pergi, Taylor. -Awak patut dengan saya,
bukan Sean.
Saya patut cakap semasa sekolah.
Patutnya pada hari dia melamar awak, bukan sekarang.
Apakah ini?
Dengarkan perkara saya cakapkan pada dia!
Jika awak parkir lori di depan kedai kami lagi,
saya akan pastikan,
penghancur dari Marina Village
hancurkan lori itu di kilang
dan ubah jadi barang pameran!
Baiklah. Nenek hantar polis buat kerja kotor.
Saya akan cuba, tapi kami sangat sibuk.
Parkir penuh. Hanya kawasan awak sentiasa kosong.
Saya tak dihantar.
Jadi, awak tiba-tiba naik angin dan hilang kawal?
Dengarnya dah banyak kali awak begini.
Kalau awak perlukan orang untuk ikat jamin, hubungi kami!
Bagaimana?
Sean?
Bagaimana dengan Hartford?
Sangat bagus.
Kita tak perlu risau soal perniagaan Audrey.
Audrey atau sesiapa pun.
Bagus.
Awak pasti itu orang Dockery?
Sangat pasti.
Saya pernah belanya sebab gigit.
Dia tak mudah dilupai.
Aduhai!
Saya rasa dia tahu orang cuba ambil duitnya.
Ya, dia paranoid.
Saya akan masuk selepas dia pergi.
Beri saya beg itu. Tengok saya dari tingkap.
Tidak. Kita buat bersama-sama.
Di mana tandas itu?
Di bar di hujung jalan.
Jika mereka ganggu awak, sebut nama saya.
Jika mereka ganggu saya.
Mungkin ini saja peluang kita.
Hai, datuk. Julia terlupa beberapa dokumen.
Lance nak cakap dengan awak.
Sekejap saja, okey?
Tolong saya. Saya dan Julia akan berkahwin.
Kami mungkin kahwin lari.
Kalian orang baik. Cuma...
Saya tak nak Jacob rasa rendah diri
jika dia dapat tahu kami tak berkahwin.
Cucu awak, Julia, seorang wanita moden.
Dia wanita moden,
tak suka patriarki dan saya menyokongnya.
Saya rasa mudah untuk anak-anak
jika ada majlis, kami pakai cincin.
Saya akan ajak dia berkahwin. Okey?
Dia tak mahu bincang soal ini.
Saya yang selalu mulakan.
-Saya tak minta awak untuk... -Lance...
Semua orang tunduk!
Sekarang!
Penyelia Kreatif NH Azizan .. -Lance...