Jeśli się wahasz,
to ostatni moment, by to odwołać.
Nie chcę nic odwoływać.
Żadnych smutnych spojrzeń.
Żadnych łez.
Ani patetycznych przemów.
-Nic, co ktoś mógłby potem wspominać. -Wiem, jak odegrać swoją rolę.
Jak zmusisz mnie do otwarcia sejfu, nie bierz od razu gotówki.
Musisz wziąć też inne rzeczy.
-Na przykład co? -Cokolwiek.
Nie może wyglądać, jakby ktoś wskazał ci, co masz zabrać.
Kasetkę z pieniędzmi zabierz na końcu.
To będzie dla mnie sygnał, żeby pójść po strzelbę.
Postaram się nie strzelać.
Wiesz, co robi adrenalina.
Nie będziesz miał okazji strzelić, ale dzięki za troskę.
Ma to dobrze wyglądać na nagraniu.
I upewnij się, że będziesz sam.
Będę sam.
To, co powiedziałam o matce Amandy, to prawda.
Miała na imię Alice i była moją przyjaciółką.
Nie powiedziałam ci,
że była kanciarką.
Po jej śmierci Amanda zamieszkała ze mną i Mariusem.
Kilka miesięcy później Marius
znalazł kogoś innego i wyprowadził się.
Mówił, że nie potrafiłam się skupić...
ale to przez to, jak się wychował.
Dziecko nie pasowało do jego życia.
Ja rzuciłam przekręty
i poznałam ciebie.
I nigdy więcej go nie widziałam,
-aż się pojawił kilka dni temu. -Możesz mi wciskać kit teraz.
Nie.
Nie dotykaj mnie.
Przysięgam, że to wszystko prawda.
Ty jesteś dla mnie ważny.
Ty i Amanda. Kocham was.
Wiesz, co jest teraz prawdziwe, kochanie?
Związany gliniarz w naszej piwnicy.
Kiedy Marius zadzwoni, będziemy mogli go wypuścić.
-Przysięgam. -Skąd możesz wiedzieć?
Obawiam się,
że go wypuścimy
i w najlepszym razie
trafimy do więzienia,
moja firma przepadnie,
a Amandę zabierze opieka społeczna.
Nie pozwolę na to.
-Cześć. -Cześć, Pete.
Właśnie wychodzę.
Dokąd?
Do przyjaciela. Wiesz, tego żonatego.
Jasne, a ja myślałem,
że może idziesz znowu pociąć mi opony.
Sklep monopolowy naprzeciwko
ma kamerę na zewnątrz.
Widziałem cię.
Dlaczego?
Kurwa, dlaczego? I nie mów, że to przez sprawę z bagażnikiem.
Przeprosiłem cię za to.
Toi toi.
Co?
Co, kurwa?
Kiedy wyszedłem tej nocy z baru,
przypomniało mi się,
jak kiedyś przewróciłeś toi toia, a ja byłem w środku.
Co...
Dobra.
Byłem wrednym kutasem dla ciebie, gdy byliśmy dziećmi.
Ale już nimi nie jesteśmy.
To mogło mi zrujnować karierę!
-Ty jesteś. -Co?
-Wciąż jesteś dzieckiem. -Co ty... Co?
Może przeciąłem ci oponę.
To świństwo, ale tak zrobiłem.
Ale nie zmusiłem cię do pobicia tego dzieciaka.
Kim ty jesteś?
Co się z wami dzieje, do cholery?
-Nic. -To było nieporozumienie.
Jesteście rodziną.
Na rany Chrystusa!
Nic nie jest od tego ważniejsze.
Jebane zwierzę!
Marius?
Eddie? Jak zdobyłeś telefon?
Od Karoliny. Zagroziłem, że się wycofam.
-Eddie, to bardzo niebezpieczne. -Nie musisz mi tego, kurwa, mówić.
Posłuchaj...
Wiem, że się boisz, ale będę mieć pieniądze jutro, okej?
Wyroluję tego prawnika. On ma 100 tysięcy.
Nie zadzwoniłem, by usłyszeć motywującą gadkę.
Karolina się tym zajmuje.
Chcę, żebyś wiedział, że nie pozwolę im nic sobie odciąć.
-To znaczy? -Znaczy, że tym razem będę się bronić.
Zwędzę nóż spod baru.
Nie bądź głupi.
Zabiją cię. Rozumiesz?
Tak. Będą musieli.
Lepie trzymaj się
jebanego planu! Albo wszyscy zginiemy.
Trzymam się go, do kurwy nędzy!
Mówię tylko, że jeśli z jakiegoś powodu
-nie wyrobisz się na czas... -Zdążę!
-Na pewno. Przecież mówię. -A jeśli nie zdążysz?
Po prostu mnie zostaw.
Zostaw mnie, stary.
On i tak pewnego dnia mnie zabije.
Pieprzyć to!
To może być jutro.
-Eddie, nie... Czy... -Muszę kończyć.
Kurwa.
Długo tam siedziałeś.
Musiałem...
Ile razy mam wam powtarzać?
Na dwójkę chodzicie na górę.
Użyłeś chociaż odświeżacza?
-Nie było... -Wyglądasz jak gówno.
-No. -Co się dzieje?
-Ja... -O co chodzi?
-Trema czy co? -Tak, może.
Wyluzuj, okej? To chyba nieuniknione.
Posadzę Tate'a przy dużym stole.
Ty możesz rozdawać Razza dla Angoli.
-Nie. -Chcę, żebyś się odprężył.
Tak właśnie zrobimy.
Musisz być formie przed jutrzejszą grą z Mukherjeem, rozumiesz?
-Tak, jasne. -Dobrze się czujesz?
-Tak... -Liczę na ciebie.
-Dobrze. -W porządku.
Reszta, ruszać się. Zaraz przychodzą gracze.
Pete kombinator
Wyraziłeś...
uwielbienie dla Pana. Pięknie.
-Muszę już iść. -To wygodne.
-Co? -Gdzie?
Umówiłam się ze znajomymi.
Jak tam dojedziesz?
Miałam nadzieję, że dziadek albo Taylor
mnie podwiezie, ale nic z tego. Nie przychodzą już w niedzielę?
Dziadek w biurze, a Taylor jest zajęty.
Nie chce zadbać o zbawienie duszy?
Zabawne, ale nie to o mękach w piekle.
Podobało mi się kazanie.
Podlizujesz się.
Mówię poważnie.
Po pierwsze to była homilia.
Kazania są u protestantów.
Grzeszni poganie.
-Cieszymy się, że przyszedłeś. -Ja również.
Czy przy okazji pomógłbyś mi przy papierach?
Nie ma darmowych śniadań.
Trzeba odebrać dzieci od rodziców.
Ja to zrobię. Zostań z Audrey. Zdobądź punkty.
Podwieziesz mnie?
Oczywiście mogę złapać stopa. Może zabierze mnie
-jakiś facet w białym vanie. -No to ruchy. Jedziemy za pięć minut.
-Czekam przy samochodzie. -Paląc papierosa.
Paląc papierosa!
-Palisz? -Tylko crack.
Muszę o czymś z tobą pogadać.
O czymś niefajnym.
Tu jesteś.
Śniłaś mi się.
Mam nadzieję, że dobrze.
Wydarzył się jakiś kataklizm.
Może nuklearny. Nie wiem.
Wszystko było spalone.
A ja cię szukałem.
Nie mogłem cię znaleźć
i krzyczałem twoje imię...
Więc to nie był dobry sen.
Za dużo pracujesz.
Może zostaniemy cały dzień w łóżku?
Zamówimy jakieś jedzenie.
Obejrzymy film.
O co chodzi?
Jest niedziela.
Wiem, jaki jest dzień.
Termin Mariusa.
To też wiem.
Jeśli spełnisz groźbę,
stracisz szansę przyskrzynienia Mukherjeego.
Więc chcesz, żebym odpuścił Eddiemu?
Tak.
-Posłuchaj. -Tak?
Muszę cię o coś spytać i chciałbym, żebyś była ze mną szczera.
Oczywiście.
Wciąż zależy ci na Mariusie?
Nie.
Marius uciekł.
Zostawiając cię ze mną.
Może powinnam mu podziękować.
No i?
No i co?
Czy jakaś część ciebie nie czuje się z tym źle?
Myślałaś, że Lance cię zdradza
-z panienką o imieniu Victoria. -Pomyliłam się.
Victoria to postać, którą wymyślił, żeby przewalić babcię.
Zdajesz sobie sprawę, jak to niedorzecznie brzmi?
Ale taka jest prawda.
Carly! Pospiesz się!
Lance twierdzi, że stracił na tym więcej niż Audrey.
I kupuje łódź? Skąd ma pieniądze?
Kurwa mać. Zapytajmy go.
Na pytanie dostaniesz odpowiedź.
Ale niekoniecznie prawdziwą.
Ja mogę ustalić prawdę.
Potrzebuję jednego dnia.
-Tylko tyle? -Tak. I jeszcze jednej rzeczy.
Mogę w czymś pomóc?
Przepraszam pana.
To prywatna własność. Nie może pan tu tak siedzieć.
Chayton,
mówi Otto Bernhardt. Słuchaj...
W moim biurze jest jakiś gość, który nie chce wyjść.
Nie chce się nawet odezwać.
Przypuszczam, że to ty go przysłałeś.
Tak, żeby ci pomógł
przypilnować moich pieniędzy.
To nie jest konieczne.
Zobaczymy się rano, po oddaleniu sprawy.
Wtedy przyjdę po moją własność.
Tak lepiej. Dobrze zrzucić te kościelne ciuchy.
Próbowałam to posprzątać, ale...
Niemal odgryzł mi głowę.
Na tym głównie polega małżeństwo. Na wyciąganiu się nawzajem z gówna.
Czekasz na kogoś?
Tak.
Przepraszam, że przeszkadzam, ale ten pan chce się z tobą widzieć.
Doktor Barret.
-Poznał pan mego wnuka? -Przed chwilą.
-W razie czego, będę u siebie. -Dzięki Pete.
A to mój prawnik, Lance Lord.
-To dla pani. -Dziękuję.
-Witam. -Dziękuję, że pan to robi w niedzielę.
-Proszę usiąść. -Chętnie, dziękuję.
Szczerze mówiąc, nie bardzo wiem, co tu właściwie robimy.
Doktor Barret złożył ofertę na farmę.
-Ofertę kupna? -Zgodziłam się.
Chciałabym, żebyś przejrzał warunki.
Reprezentuję dostawców z branży ekożywności.
Kupujemy niedziałające farmy i reaktywujemy je.
Zostawi nas pan na chwilę, doktorze? Chciałbym porozmawiać z moją klientką.
-Lance. -To zajmie tylko chwilę.
Dobrze. Oczywiście.
Nie ma pośpiechu. Zaczekam na zewnątrz.
Czy Otto o tym wie?
Akt jest na mnie.
Po wylewie przepisaliśmy wszystko na mnie.
Audrey, ta sprzedaż to błąd.
Rynek szoruje po dnie. Lepiej przeczekać.
-Potrzebuję pieniędzy już. -Z powodu inwestycji?
Potrzebuję wszystkiego, co dałam Victorii.
Nie powiem ci po co.
Jestem twoim adwokatem. Mnie możesz powiedzieć.
Mógłbym pożyczyć ci pieniądze.
-W gotówce? -Tak.
Teraz?
Skąd masz...
Miałem udziały w klubie tanecznym w Hartford.
Kilka dni temu współwłaściciele je odkupili.
Za gotówkę.
Bernhardt - poręczenia majątkowe.
Powiedz mu, że to Otto.
Cześć kochanie. Poczekaj chwilę.
To Otto.
Możesz wyjść na chwilę? Muszę nakłamać mężowi.
Dziękuję, Lance.
Porter powiedział, że Lance go wyprosił. Wszystko w porządku?
To koniec!
-Wygraliśmy! -Czekaj, co...
-W jaki sposób? -Lance zaproponował mi gotówkę.
-Świetnie! -Żebyś wiedział.
Nasz kant był tak dobry, że chwycił od razu.
Nieźle jak na nowicjuszy.
Tak. Mamy wrodzony talent.
Teoretycznie Lance wygrał,
ale najważniejsze,
że odzyskasz pieniądze.
Czekaj.
-Jak to Lance wygrał? -To “przekręt na Jezusa”.
Nie rozmawialiśmy o tym?
Facet podpala twój dom,
a potem w ostatniej chwili przybywa na ratunek,
stawiając się w roli zbawcy.
Nie zawsze chodzi o pieniądze.
Julia uzna go za bohatera.
Nigdy nie uwierzy w moją wersję.
Najważniejsze, że odzyskasz pieniądze.
A jeśli mu odmówię?
Po co miałabyś to zrobić?
Jeśli to zrobię, nadal zdołamy go wrobić?
Babciu, zastanów się przez chwilę.
-Wróbel w garści... -Nie!
On nie może wygrać!
Ekożywność?
-Cześć. -Jak leci?
W porządku. Co tam?
Twoi rodzice chcą zatrzymać dzieciaki na dłużej.
Mówiłem ci, że trzeba je będzie odbić siłą.
Pomyślałam, że moglibyśmy dziś zaszaleć.
Moglibyśmy wyskoczyć na drinka.
Przydałoby się.
Wszystko w porządku?
Jasne.
Może w tej knajpce obok portu?
Mają promocję w niedzielę.
Z rozkoszą. Muszę tylko coś dokończyć.
Dasz mi godzinkę?
Chyba zacznę bez ciebie.
Właśnie za to cię kocham.
Do zobaczenia.
Panowie, przepraszam,
że musieliście czekać.
Doktorze Barrett, możemy podpisać dokumenty.
Jesteś beznadziejnym kompanem do kieliszka.
-Czemu? -Powiedziałeś może ze dwa słowa,
-odkąd tu jesteśmy. -Przepraszam.
Co Audrey chciała z tobą omówić
dzisiaj rano?
Nic ważnego. Planowanie.
Nie musimy oboje czekać na rachunek.
Może pojedziesz po dzieciaki i zobaczymy się u ciebie?
Pewnie.
Witam panów.
Jaka to okazja?
Rano się nie znaliście. Skąd ta nagła przyjaźń?
Jak chcecie oskubać Audrey?
Nie, Lance, to nie tak.
Mogę wszystko wytłumaczyć.
Świetnie, kuzynie, wytłumacz.
Posłuchajmy, co masz do powiedzenia
o tym, że siedzisz tu, pijąc z gościem,
który właśnie kupił farmę babci za cenę, która byłaby śmiesznie niska,
nawet gdyby właśnie szalał tam pożar.
-Podać coś? -Nie, dziękuję.
No chłopaki, przyłapałem was.
Możecie tracić czas, próbując zaprzeczać, albo zacząć mówić,
jak mnie przekonacie, żebym was nie wydał.
Dobra, powiedz mu.
Dwa lata temu
przechodziłem przez bramki na lotnisku Seattle-Tacoma.
Nagle włącza się alarm.
Celnicy dostają świra,
zbiegają się gliniarze.
Minęło kilka sekund, nim skapowałem, że gapią się na mnie.
Czujnik promieniowania stwierdził, że mam przy sobie brudną bombę.
Miałeś?
Miałem to.
Znalazłem to na farmie, jak byłem mały.
Tuż obok stawu.
Tego dnia
puszczałem kaczki.
Znalazłem ten piękny, czarny kamień, i zabrałem go do domu.
Kilka miesięcy później matka obudziła mnie
w środku nocy.
Dała mi pięć minut na zabranie tego, na czym mi zależy.
Wtedy pomyślałem sobie,
że od tej chwili moje życie zmieni się na gorsze.
Więc jedną z rzeczy, które zabrałem,
był ten kamyk.
To wzruszająca historia. Masz zamiar powiedzieć mi, co to jest?
Uraninit.
-Od uranu. -Uran?
W Connecticut?
Jednym z kilku stanów, gdzie występuje.
Po zrobieniu analizy tego kamyka pobrałem próbki
-w pobliżu stawu... -Ile tego tam jest?
Już same odczyty powierzchniowe wystarczą,
żeby duża firma energetyczna kupiła to z pocałowaniem ręki.
Dobra, a ile ja dostanę za niemówienie tego Audrey?
-Możemy ci dać dwa. -Dwa?
Dwa miliony.
-Ile wy zgarniecie? -My zgarniemy naszą dolę.
Twoja dola to dwa miliony.
Poproszę czysty burbon.
Niełatwo zaufać komuś, kto chce przewalić własną babcię.
Za kasę, o której mówimy, przewaliłbym kogoś, kogo lubię.
Rozumiem.
Wasz plan mógłby się powieść.
Ale ma dwie poważne luki.
Po pierwsze mój klient, Chayton Dockery.
Audrey ma jego zabezpieczenie.
Jutro ma odebrać te pieniądze.
Będzie miała szczęście, jeśli trafi do więzienia,
a jej majątek zostanie zajęty.
Sprzedaż domu będzie anulowana.
-A jeśli nie będzie miała szczęścia? -Zginie, a ty
będziesz miał na karku Dockery'ego.
Jeśli włożę pieniądze do sejfu,
wszytko dobrze się skończy, gdy Audrey go jutro otworzy.
Dlaczego miałbyś to zrobić?
Z dobroci serca.
I dla pięciu milionów dolarów.
Za chuja nie damy ci pięciu baniek.
Zastanów się.
Podzielicie się ze mną i będziecie bogaci albo zostaniecie z niczym.
Dobra, niech będzie.
Kasa musi trafić do sejfu dziś.
I tu pojawia się problem numer dwa.
Jeśli spłacimy Dockery'ego, Audrey
nie będzie musiała sprzedawać domu.
Przecież mu go sprzedała.
Jest niedziela, więc podpisaliście zamiar sprzedaży.
Jutro może wszystko odkręcić.
I coś mi się zdaje, że to zrobi.
Bo taka właśnie jest.
Audrey pożyczała pod zastaw.
Mam listę przedmiotów, które sprzedała.
Mogę zagrozić, że zgłosimy to glinom.
Straci licencję, firmę
i może dostać odsiadkę.
Albo przepisze farmę na mnie.
Jeśli Audrey przepisze ją na ciebie,
pozostałe wnuki będą mogły cię pozwać
-po odkryciu wartości ziemi. -Zmierzymy się z nimi.
Batalia sądowa będzie się ciągnąć latami.
Z prawnego punktu widzenia
lepsze będzie zrzeczenie się na rzecz jedynego dziecka.
-Co? -Twojej matki.
Może dogadamy się z nią.
Ale chyba nie.
Julia mówiła, że ona jest na zachodnim wybrzeżu.
Nie jest.
Jest tutaj, w Bridgeport.
Wróciła kilka lat temu, ale z nikim się nie kontaktowała.
Chyba czeka na śmierć Otta i Audrey.
Zadzwoń do niej.
Nie ma telefonu.
-To długa historia. -Spotkaj się z nią.
Nie wiem, gdzie jest. Muszę jej poszukać.
Zadzwoń, jak ją znajdziesz.
Dzięki za drinka.
Dobrze poszło.
Nie mieliśmy czasu, żeby się przygotować.
Zawsze mi mówiłeś: “Rozpracuj problem”.
Mówisz, jakby był tylko jeden problem.
Diabli wiedzą, z czym wyskoczy Lance.
Gdy ty będziesz próbował stworzyć matkę znikąd.
Zapłać rachunek.
Miło spędzasz niedzielę?
-Bo mamy kurewsko duży problem. -Tak?
Jak szybko możesz być w Bridgeport?
-Czemu? -Bo masz rólkę do odegrania.
-Kogo mam udawać? -Mamę Pete'a, Maggie.
Ona ma chyba grubo ponad pięćdziesiątkę.
Parę lat temu grałam twoją dziewczynę.
A teraz mam być matką? To Hollywood czy co?
Mamy przerąbane, jeśli odmówisz.
-Wiesz, ile ona ma wzrostu? -Nie.
Dobra, będę siedzieć.
Musi być ciemno.
Trzeba coś zrobić, żeby za bardzo mi się nie przyglądał.
-Okej. -Muszę więcej o niej wiedzieć.
W zasadzie znam tylko jej imię.
Więc dowiedz się czegoś więcej.
-Tak? -Śledziłam go do New Heaven.
Zaparkował i poszedł do sklepu ze sprzętem laboratoryjnym.
Co?
-Otwórz samochód. -Cholera.
-Co? -Kupuje licznik Geigera.
Niech to szlag.
Musisz go zatrzymać przez godzinę.
-Niby jak mam to zrobić? -Nie wiem.
Chcesz odnosić sukcesy w życiu? Wymyśl coś. Rozwiąż problem.
Mamy godzinę. Co zrobimy?
-Wzbogacimy glebę. -Czym?
Chcesz znaleźć w necie
ogłoszenie kogoś, kto ma na zbyciu rudę uranu?
Nie.
-Ja pierdzielę. -Czy internet kiedykolwiek się myli?
ŻWIREK DLA KOTÓW
Skoro żwirek dla kotów wzbudza
licznik Geigera,
to może wyrośnie mi
trzecie jądro albo inne gówno?
Nigdy nie wiadomo, może do czegoś
by się przydało.
Wszystko w porządku?
O Boże.
Tak.
Nie.
Mój chłopak...
Skrzywdził cię?
Mam zadzwonić na policję?
Nie!
To tylko pogorszyłoby sprawę.
Chciałabym tylko zabrać rzeczy z jego mieszkania.
Gdybym miała godzinę.
Bernhardt - poręczenia majątkowe.
Jestem w barze. Musimy się spotkać. Teraz.
Nie, proszę pana, nie chcemy.
I byłbym wdzięczny za wykreślenie nas z listy.
Popilnujesz biura przez parę minut? Muszę skoczyć do kibelka obok.
-Nie macie tu ubikacji? -Odpływ się zapchał.
Właściciel nie chce zapłacić za hydraulika.
Chodzimy do baru obok.
Jakby co, powiedz, że będę za pięć minut.
Albo coś koło tego, w moim wieku już nie ma lekko.
Blokuje mi pan wyjazd.
Co jest, kurwa? Dlaczego mnie zastawiłeś?
Chcesz się sprawdzić?
Śmiało. Sprawisz mi przyjemność.
Chciałbym tylko wyjechać.
Tak myślałem. Bijesz tylko kobiety, co?
Słuchaj...
Nie płacisz za podwójną robotę.
A nawet gdyby tak było, to nie dotyczy Szalonego Konia.
To zupełnie inne zlecenie.
-Próbuję. -Z marnym skutkiem.
Pozbądź się go szybko albo nici z naszej umowy.
Wyjechał godzinę temu.
Przyjedzie.
-Tylko mówię... -Nie, tylko się denerwujesz.
Dokąd miałby pojechać z licznikiem Geigera?
-Cześć, Julia. -Zrobiłam to.
Ściągnęłam go do restauracji i zadbałam, żeby patrzył na drzwi.
Dziękuję.
Wiem, jakie to dla ciebie trudne.
Mówisz, że to trudne?
Niezależnie od tego, jak to się skończy, ja przegram. Prawda?
Jeśli masz rację, ojciec mojego syna jest zwykłym oszustem.
Jeśli się mylisz,
-zdradziłam go. -Rozumiem i...
Działo się coś?
Nawet nie masz pojęcia,
kiedy byłem młody, lałem z siłą wodospadu.
Kawy?
Proszę bardzo, na koszt firmy.
Słucham?
To dobrze.
Nie mogę się doczekać spotkania z nią.
Cześć.
Czego, kurwa, chcesz?
-Chuj mnie to obchodzi. -Nie mów tak do mnie!
Jestem... Który?
-Pierdol się! -Ty też.
Nie do wiary!
-Nie mogę z nią, kurwa! -Co się stało?
-Ona jest gorsza od Audrey. -Może chodzi o ciebie.
Mogę ci postawić drinka?
Można palić obok butli z tlenem?
Nie.
Dlatego ją zakręciłam, debilu.
Przepraszam. Źle zacząłem.
Maggie, mam na imię Lance.
Jestem...
partnerem twojej siostrzenicy.
Dobrze znam twoją matkę,
wiele razy miałem nieprzyjemność jej czymś podpaść.
I...
Kurwa!
-Przestała seplenić? -Co?
Julia.
Miała wadę wymowy.
-Zawsze ją pocieszałam. -Tak.
Opowiadała mi o tym.
To musiało być słodkie.
Ale tak, przestała seplenić.
Wyrosła na piękną, mądrą kobietę.
Wiem, co Audrey ci zrobiła.
I wygląda na to, że teraz masz szansę się na niej odegrać.
Wspominałeś coś o drinku.
-Zgodziła się? -Jak najbardziej.
Zapłać rachunek.
Skurwiel.
Kiedy dostanę pieniądze i włożę je do sejfu, zadzwonisz
do Audrey i zostaniesz jej bohaterem.
Mowy nie ma.
Nie pójdziesz ze mną i nie dam ci pieniędzy.
Tylko ja znam kombinację do sejfu.
Mam to gdzieś.
Nie ufam ci.
Więc ja przywiozę pieniądze i spotkamy się na miejscu o 20:00.
I nie próbuj mnie śledzić.
Idziemy.
Zamknij mordę!
Wydasz jeszcze jeden dźwięk, a przysięgam,
że wbiję ci to prosto w jabłko Adama.
Chcę cię wypuścić.
Zdejmę ten knebel, nie rób nic głupiego.
Twój wóz jest za domem.
-A moja broń. -Zapomnij.
Katie ją ma. Jeśli nie chcesz dostać kulki,
to jej nie budź.
Detektywie.
Nasza rodzina nigdzie się nie wybiera.
To jest nasz dom.
Jeśli zobaczę cię w pobliżu, nie ręczę za siebie.
Gliniarz czy nie.
Zrobię wszystko, żeby chronić rodzinę.
Powiedz, że zrozumiałeś.
Zrozumiałem.
Mam nadzieję.
Zamknięte.
Nie możesz tu być.
Mówiłam ci przez telefon,
Sean może lada chwila wrócić z Hartford.
Byłem dzisiaj w Redding Road.
Taylor, nie mogę...
Tego ranka obudzili się jak co dzień.
Wypili kawę, umyli zęby.
Odwieźli Carly do przedszkola.
Nie wiedząc, że robią to ostatni raz.
Czy w ogóle o tym myśleli?
Kiedy zobaczyli, że pickup nie zatrzymał się na znaku stop.
Bo zastanawiam się,
że może nie ma czegoś takiego jak “nie wiedzieli, co ich zabiło”.
Może tak się po prostu mówi
dla świętego spokoju?
Być może...
zawsze jest moment
retrospekcji,
gdy widzisz wszystko,
co zrobiłeś.
-I wszystko, czego nie zrobiłeś. -Posłuchaj...
Chcę cię wysłuchać, naprawdę...
Sean wraca z Hartford.
Kilka miesięcy temu myśl, że mógłbym nie być gliną...
Kurwa, przyjechał.
-Musisz stąd wyjść. -Powinnaś być ze mną.
Nie z Seanem.
Powinienem powiedzieć to w liceum.
Powinienem zrobić to w dniu, kiedy ci się oświadczył, ale mówię to teraz.
Co tu się, kurwa, dzieje?
Się kurwa dzieje, że powiem ci to samo, co powiedziałem jej.
Jeśli będziesz parkować monster trucka pod naszymi oknami,
osobiście zadbam o to,
żeby chłopaki z Marina Village
odholowali go do warsztatu przy Stratford-Ave,
gdzie przerobią go na jebane dzieło sztuki.
Babcia sama nie chce brudzić sobie rąk, więc przysłała gliniarza.
Zobaczę, co da się zrobić, ale mamy tu od groma roboty.
Brakuje nam miejsc do parkowania, a u was jest zawsze pusto.
Nikt mnie nie przysłał.
Więc co, po prostu puściły ci nerwy?
Podobno ostatnio często ci się to zdarza.
Jeśli będziesz potrzebował poręczenia majątkowego, zadzwoń.
Jak poszło?
Hartford, jak ci poszło?
Naprawdę dobrze.
Niedługo nie będziemy musieli martwić się o interesy Audrey.
Ani nikogo innego.
To dobrze.
To na pewno człowiek Dockery'ego?
Na pewno.
Broniłem go kiedyś, jak odgryzł facetowi nos.
Kogoś takiego się nie zapomina.
Kurwa!
Pewnie Dockery uważa, że ktoś czyha na jego kasę.
Tak, musi mieć paranoję.
Nie wejdę, dopóki on tam jest.
Możesz dać mi torbę. Będziesz mnie widzieć przez okno.
Nie, mówiłem ci, że zrobimy to razem.
Gdzie jest ta ubikacja?
Bar na końcu ulicy.
Gdyby robili ci trudności, powiedz, że jesteś ode mnie.
Gdyby robili mi trudności.
To może być jedyna szansa.
Cześć, dziadku. Julia zostawiła jakieś dokumenty,
a Lance chce z tobą pogadać.
Dwie sekundy i spadamy, dobra?
Chcę prosić cię o przysługę, bo planujemy z Julią ślub.
Chcemy wyjechać i zrobić to w tajemnicy.
Uważam, że jesteście wspaniali. Ale najważniejsze, że...
Nie chcę, żeby Jacob czuł się gorszy za parę lat,
kiedy się dowie, że nie jesteśmy małżeństwem.
Rozumem, że twoja wnuczka jest nowoczesną kobietą.
Jako nowoczesna kobieta ma nastawienie
“precz z patriarchatem” i ja to popieram.
Ale myślę, że dzieciom będzie łatwiej,
jeśli to zrobimy i będziemy nosić obrączki.
Poproszę Julię, żeby za mnie wyszła.
Ona nie chce o tym rozmawiać.
Oczywiście to ja zacznę rozmowę.
-Nie proszę cię, żebyś... -Lance...
Wszyscy, kurwa, na ziemię!
Już! y, kurwa, na ziemię!