Kung nagdadalawang-isip ka,
gusto mong itigil na, ngayon na ang oras.
Ayaw kong itigil.
'Wag kang tumitig nang ganyan.
Walang iyakan.
Walang, "Sa'yo ako pinakamangungulila, Scarecrow."
-Walang anumang babalikan. -Alam ko kung paano gagawin ang papel ko.
Pagkatapos mong pabuksan ang safe, 'wag kang dumeretso sa kaha.
Kunin mo rin ang ilan doon.
-Talaga? Tulad ng ano? -Kahit ano.
Di pwedeng magmukhang may nagsabi sa'yo kung anong kukunin.
Ang kaha ang huli mong kunin.
Iyon ang hudyat ko para kunin ang baril.
Susubukan kong di magpaputok.
Alam mo naman ang adrenaline.
Oo, hindi ka makababaril pero salamat sa pag-aalala.
Dapat maging maganda sa kamera.
Iyan, at paninigurong mag-isa ka lang.
Mag-isa lang ako.
Totoo ang sinabi ko sa'yo tungkol sa ina ni Amanda.
Alice ang pangalan niya, kaibigan ko siya.
Ang hindi ko sinabi sa'yo
ay isa siyang manloloko.
Nang mamatay siya, nanirahan si Amanda kasama namin ni Marius.
Matapos ang ilang buwan, si Marius ay
nakahanap ng ibang kapareha at umalis.
Sinabi niyang dahil nawala ako sa pokus, pero...
Tingin ko, sa paglaki niya 'yon.
Ayaw niyang may bata sa buhay niya.
Pagkatapos, tumigil na ako sa panloloko.
Nakilala kita...
at di ko na uli siya nakita. Di ko na uli siya nakita,
-hanggang sumulpot siya ilang araw na. -Baka niloloko mo ako ngayon.
Hindi.
Huwag mo akong hahawakan.
Nangangako akong totoo 'to, okay?
Ikaw ang
importante sa'kin, ikaw at si Amanda. Mahal ko kayo.
Alam mo kung anong totoo ngayon, mahal?
Ang totoo ay ang pulis na iginapos natin sa silong.
-Totoo iyon. -Pag tumawag si Marius, pakawalan natin.
-Sumpa man sa Diyos. -Paano mo nalaman iyan?
Sa tingin ko,
pakakawalan natin siya...
Ang pwedeng mangyari?
Kulungan,
sira ang negosyo ko,
at kukunin ng Family Services si Amanda.
Hindi mangyayari iyon.
-Uy. -Uy, Pete.
Uy, lalabas lang ako.
Papunta saan?
Makikipagkita ako sa kaibigan ko. Alam mo na, iyong kasal na.
Oo, naisip kong baka
bubutasin mo ang isa pa sa mga gulong ko.
'Yong tindahan ng alak sa kabilang kalye?
May CCTV sila.
Nakita kita.
Bakit?
Lintik, bakit? At 'wag mong sasabihing tungkol ito roon sa trunk,
dahil humingi na ako ng tawad doon sa'yo, okay?
Port-a-potty.
Ano?
Lintik. Ano?
Noong paalis ako sa bar ng gabing iyon,
ang naiisip ko lang ay
'yong araw na itinumba mo ang port-a-potty habang nasa loob ako.
Ano...
Sige.
Pucha. Naging gago ako sa'yo noong mga bata pa tayo.
Pero hindi na tayo mga bata, Pete.
Pwedeng mawala ang trabaho ko dahil dito!
-Oo, ganoon ka pa rin. -Ano?
-Bata ka pa rin. -Ano?
Binutas ko nga ang gulong mo.
Kagaguhan iyon, pero 'yon ang ginawa ko.
Ang hindi ko ginawa ay ang ipabugbog sa'yo ang batang iyon.
Sino ka?
Anong problema n'yong dalawa?
-Wala. -May di lang kami pagkakaintindihan.
Pamilya kayo.
Diyos ko!
Wala nang mas importante pa sa mundo bukod doon.
Lintik!
Marius?
Eddie? Sandali. Paano ka nagkaroon ng telepono?
Sinabi ko kay Karolina na kapag di kita nakausap, ayoko na.
-Eddie, sobrang delikado nito. -Alam ko!
Makinig ka...
Alam kong takot ka, pero makukuha ko na ang pera bukas, maliwanag?
May binabaliktad akong abogado. Nasa kanya ang 100,000.
Hindi ako tumawag para pagsabihan mo.
Si Karolina na ang gumagawa no'n.
Ipapaalam ko lang na di ako papayag na may putulin pa sila sa'kin.
-Anong ibig sabihin niyan? -Lalaban na ako sa susunod.
Tiyak akong makakakuha ako ng kutsilyo sa ilalim ng bar.
Eddie, huwag kang tanga.
Papatayin ka nila. Naiintindihan mo ako?
Oo. Kailangan nilang gawin iyon.
Mas mabuti kung susunod ka
sa lintik na plano! Kung hindi, patay tayong lahat.
Sumusunod ako sa plano. Sumusunod ako sa lintik na plano!
Gusto ko lang malaman mo kung sakali mang
-hindi mo magawa sa oras-- -Magagawa ko iyon sa oras!
-Maniwala ka. Sinabi ko na sa'yo. -Paano kung hindi?
Tumakas ka na lang.
Papatayin pa rin naman niya ako, Marius.
Bahala na!
Mas mabuti pang bukas na lang.
-Eddie, huwag-- Pwede bang... -Kailangan ko nang ibaba.
Lintik.
Ang tagal mo sa loob, Eddie.
Nag--
Di ko alam kung ilang beses ko dapat sabihin sa inyo,
kung malaki iyan, sa itaas ninyo gawin.
Diyos ko, naghugas ka man lang ba?
-Hindi, walang-- -Mukha kang sabog.
-Oo. -Ano'ng nangyayari?
-Para akong-- -Ano iyon?
-Kinakabahan ka sa pagbalik mo? -Oo, siguro.
Kumalma ka lang, ha? Sa tingin ko, hindi iyan maiiwasan.
Ilalagay ko si Tate sa malaking mesa,
ikaw ang gumawa ng Razz sa mga Ingles.
-Hindi. -Dahan-dahan kitang ibabalik.
Iyan ang gagawin natin.
Kailangang maayos ang isip mo bago ka magbantay kay Mukherjee bukas ng gabi.
-Oo. Sige. -Ayos ka lang?
-Oo-- -Umaasa ako sa'yo.
-Sige. -Sige. Tara na.
Kayong lahat, tara na. Darating na ang mga bisita natin.
Tusong Pete
...ipinahahayag ang iyong--
Salamat sa Diyos. Napakaganda.
-Aalis na ako. -Ang galing tumakas.
-Ano? -Saan?
Sa bayan. Makikipagkita sa kaibigan.
At paano ka pupunta roon?
Umaasa akong makisabay kay Lolo o kay Taylor,
pero malinaw na di pwede. Kailan ba sila nawala kapag Linggo?
Nasa opisina ang lolo mo at abala si Taylor.
Para iligtas ang imortal niyang kaluluwa?
Nakakatawa. Pero di ang parteng masusunog ka sa impiyerno.
Nagustuhan ko ang sermon kanina.
Ah, mahusay na panunulsol.
Seryoso ako.
Sige, unang-una, homiliya iyon.
Ang sermon ay para sa mga Protestante.
Maruruming pagano.
-Masaya kaming nakarating ka. -Masaya akong makasama.
Habang narito ka, pwedeng patingin ng papeles para sa'kin?
Walang libreng pagkain.
Kailangang sunduin ang mga bata.
Ako na. Dito ka muna kay Audrey. Magpakabibo ka.
Pwede ba akong sumabay?
Pwede naman akong makisakay, baka kunin ako ng isang
-hindi kahina-hinalang lalaking naka-van. -Maghanda ka na. Aalis na tayo agad.
-Doon na ako sa sasakyan. -Maninigarilyo ka.
Maninigarilyo ako!
-Naninigarilyo ka? -Damo lang.
Uy, may kailangan akong sabihin sa'yo.
Pero hindi ito maganda.
Nariyan ka pala.
Napanaginipan kita.
Talaga? Sana maganda.
Parang isang sakuna.
Nukleyar siguro, hindi ko alam.
Parang buong mundo ang nasunog.
At hinahanap kita.
Hindi kita makita,
at tinatawag ko ang pangalan mo...
Hindi pala maganda.
Masyado ka nang pagod sa trabaho.
Bakit hindi tayo roon sa kama maghapon?
Magpapadala tayo ng pagkain...
Manood ng mga pelikula...
Ano? Ano iyon?
Linggo ngayon.
Oo. Alam ko kung anong araw ngayon.
Oo, ngayon ang huling araw ni Marius.
Oo. Alam ko rin iyan.
Pag sinira mo ang kamay ni Eddie,
mawawalan ka na ng pagkakataong ilantad si Mukherjee.
Gusto mong pagbigyan ko muna si Eddie?
Oo.
-Makinig ka. -Ano?
May kailangan akong itanong sa'yo. At gusto kong maging totoo ka sa'kin.
Oo naman.
Nag-aalala ka pa ba kay Marius?
Hindi na.
Tumakas si Marius.
Naiwan ka sa'kin.
Baka dapat ko siyang pasalamatan.
Kung gayon?
Kung gayon ano?
Wala ka bang masamang pakiramdam tungkol dito?
Akala mo, nagtataksil sa'yo si Lance
-kasama si Victoria, tama? -Nagkamali ako ng iniisip.
Si Victoria ang tauhang ginawa niya para lokohin si Lola.
Alam mo bang ang hirap paniwalaan ng lintik na iyan?
Hindi ibig sabihing peke.
Carly! Bilisan mo!
Sabi ni Lance, mas maraming perang nawala sa kanya roon kaysa kay Audrey.
Pero bibili pa rin siya ng bangka? Saan siya kumukuha ng pera?
Lintik. Tanungin natin siya.
Magtanong ka, makakakuha ka ng sagot.
'Di ibig sabihing malalaman mo ang totoo.
Pwede kong alamin ang totoo.
Kailangan ko lang ng isang araw.
-Iyon lang? -Iyon lang. At isa pang bagay.
May maitutulong ba ako?
Paumanhin-- Paumanhin, sir.
Pribadong lugar ito. Di pwedeng umupo basta riyan.
Ano?
Oo, Chayton. Chayton,
ito si Otto Bernhardt. Makinig ka--
Ah, may tao rito sa opisina ko at ayaw niyang umalis.
Ayaw rin niyang makipag-usap.
Hinala ko, narito siya para sa'yo.
Ang totoo, nariyan siya para sa'yo.
Para siguruhing walang mangyayari.
Oo, pero hindi na iyan kailangan.
Magkita tayo bukas nang umaga.
Kapag nakuha ko na kung anong akin.
Mas mainam. Buti at nahubad ko na ang pansimbang iyon.
Naku. Sinubukan ko iyang linisin, pero...
Binulyawan niya ako.
Ganyan kapag kasal na, kadalasan. Pinagtitiisan ang ugali ng isa't isa.
May inaasahan ka bang bisita?
Oo.
Pasensya na sa abala, ang ginoong ito ay narito para makita ka.
Doctor Barrett.
-Nakilala mo na ang apo ko? -Ngayon lang.
-Sa kuwarto lang ako. -Salamat, Pete.
At siya ang aking abogado, si Lance Lord.
-Sa tingin ko, sa'yo ang mga ito. -Salamat.
-Hi. Kumusta ka? -Salamat dahil pumayag ka ngayong Linggo.
-Maupo ka. -Salamat. Uupo na ako.
Oo. Ang totoo, medyo naguguluhan ako kung anong ginagawa natin dito.
Nag-alok si Doctor Barrett na bilhin ang bukid.
-Alok para bilhin ang bukid? -Tinanggap ko na.
Pag-aralan mo lang ang mga kondisyong ito.
Kumakatawan ako sa mga tagatustos sa negosyong pagbubukid.
Bumibili kami ng mga bukid na di na kumikita at palalaguing muli.
Sige.
Doctor Barrett, pwedeng iwan mo muna kami? Kausapin ko lang ang kliyente ko.
-Lance. -Mabilisang usapan lang, kung ayos lang.
Ayos lang. Oo naman.
Huwag kayong magmadali. Doon lang ako sa labas.
Alam ba 'to ni Otto?
Sa'kin nakapangalan ang titulo.
Pagkatapos ng atake, inilipat namin lahat.
Audrey, maling ibenta ito.
Pangit ang merkado ngayon. Mas mabuti kung mag-ingat tayo.
-Kailangan ko na ang pera ngayon. -Dahil sa mga lupa?
Oo. Lahat ng ibinigay ko kay Victoria.
At hindi ko masabi sa'yo.
Ako ang abogado mo. Sa'kin mo dapat sabihin.
Paano kung ipahiram ko sa'yo ang pera?
-Nang buo? -Oo.
Ngayon na?
Paano ka naman--
Naglagay ako ng pera sa isang sayawan sa Hartford.
Binili na ng ibang namumuhunan ang parte ko.
Nang buo.
Bernhardt Bail Bonds. Si Audrey ito.
Sabihin mong ako si Otto. Pribado dapat.
Ah. Hi, mahal. Pwede bang sandali lang?
Si Otto ito.
Pwede bang lumabas ka muna sandali habang nagsisinungaling ako sa asawa ko?
Salamat, Lance.
Sabi ni Porter, kinausap ka muna ni Lance. Ayos ba ang lahat?
Pete, tapos na!
-Nanalo na tayo! -Sandali, ano--
-Ano'ng ibig sabihin niyan? -Inalok ako ni Lance ng pera.
Ah.
-Magaling! -Oo, ang galing nito!
Magaling ang panloloko natin, nabayaran agad tayo.
Hindi na masama sa first-timers.
Oo. Natural tayo.
Ibig sabihin, si Lance talaga ang nanalo,
pero ang importante ay
nakuha mo ang pera, kaya mabuti iyan.
Sandali lang.
-Anong, "nanalo si Lance?" -Ang tawag doon ay "Jesus Con."
Di natin ito napag-usapan?
Susunugin niya ang bahay mo,
darating siya agad-agad para apulahin iyon,
at magiging tagapagligtas mo siya.
Di laging pera ang habol ng manloloko.
Iisipin ni Julia na siya ang bayani.
Hindi niya paniniwalaan ang panig ko.
Pero ang importante, nakuha mo na ang pera, kaya...
Paano kung tanggihan ko?
Bakit mo naman tatanggihan?
Kapag ginawa ko iyon, itutuloy pa natin?
Lola, pag-isipan muna natin ito saglit.
-Mas mabuting pagtiyagaan ang-- -Hindi!
Hindi siya pwedeng manalo.
Pagbubukid, ha?
-Uy. -Kumusta na?
Ah, ayos lang. Ano'ng balita?
Gusto ng mga magulang mo na doon muna ang mga bata.
Sinabi ko na sa'yo, kailangan mo silang kalabanin.
Kaya naisip ko, magkita tayo ngayon habang wala ang mga bata?
Uminom tayo.
Makatutulong sa'kin iyan.
Ayos lang ba ang lahat?
Ayos lang ako.
Bakit hindi tayo roon sa tabi ng marina?
Happy hour kapag Linggo.
Gusto ko iyan. Tatapusin ko lang ito.
Pwede isang oras?
Baka magsimula na ako kahit wala ka.
Iyan ang isa sa mga rason kaya mahal kita.
-Sige. Magkita tayo mamaya. -Sige.
Mga ginoo,
pasensya na sa paghihintay.
Doctor Barrett, handa na akong pirmahan ang papeles.
Hindi ka talaga magandang kainuman.
-Bakit? -Halos hindi ka pa nagsasalita
-mula nang dumating ka. Ang tahimik mo. -Pasensya.
Ano 'yong legal na bagay na gusto ni Audrey na
pag-usapan ninyo kaninang umaga?
Wala. Pagpaplano lang sa lupa.
Ganito, di kailangang tayong dalawa ang maghintay ng resibo.
Sunduin mo ang mga bata. Doon na lang tayo magkita sa bahay mo.
Sige.
Uy, mga pare.
Ano'ng ipinagdiriwang natin?
Di kayo magkakilala kaninang umaga pero biglang magkaibigan na ngayon?
Paano ninyo planong nakawan si Audrey?
Hindi, Lance. Nagkakamali ka.
May makatwirang eksplanasyon para dito.
Sige, Pinsang Pete, magpaliwanag ka.
Pakinggan natin ang "makatwiran mong eksplanasyon"
kung bakit ka nakaupo rito, nagdiriwang kasama ang isang lalaking
bumili sa bukid ng lola mo para sa presyong nakakainsulto sa baba
kung iyon ay kasalukuyang nasusunog.
-May gusto ka ba? -Ayos na ako.
Sige.
Sige na, huli na kayo.
Pwede kayong mag-aksaya ng panahon sa pagtanggi, o pag-usapan na natin
kung anong makukuha ko para hindi ko kayo isumbong.
Sabihin mo na sa kanya. Sige na.
Dalawang taon ang nakararaan,
dumaan ako sa seguridad ng SEA-TAC,
at bigla na lang tumunog ang alarma.
Nagkagulo ang TSA,
Nagmadaling lumapit sa amin ang mga pulis ng paliparan.
Medyo matagal bago ko napagtantong nakatingin sila sa'kin.
Akala ng isa sa radiation detectors sa paliparan ay may dala akong bomba.
Mayroon nga ba?
Dala ko ito noon.
Nakita ko ito sa bukid noong bata pa ako.
Malapit sa lawa.
Naroon ako
nagpapalukso ng mga bato
at nakita ko sa lupa ang magandang itim na bato, kaya inuwi ko iyon.
Makalipas ang ilang buwan, ginising ako ng nanay ko
sa kalagitnaan ng gabi.
Sinabi niyang may 5 minuto ako para kunin ang lahat ng gusto kong dalhin.
Noong oras na iyon, naisip ko,
ito na ang panahon kung kailan mas papangit pa ang buhay ko.
Kaya isa sa mga bagay na dinala ko sa pag-alis namin
ay itong maliit na bato.
Pete, nakaaantig na kwento iyan. Sasabihin mo ba sa'kin kung ano ito?
Uraninite.
-Uranium. -Ah, uranium?
Sa Connecticut?
Isa tayo sa iilang estadong mayroon nito.
Pagkatapos kong suriin ang bato, nagpasama ako sa kanya sa lawa,
-kumuha kami ng samples-- -Gaano karami ang naroon?
Hindi na importante. Sa mga pagsusuri pa lang sa ibabaw,
may pag-asa na isang malaking kompanya ng enerhiya ang lalapit at bilhin kami.
Sige. At magkano ang makukuha ko sa hindi pagsusumbong kay Audrey?
-Pwede ka naming bigyan ng dalawa. -Dalawang ano?
Dalawang milyon.
-Magkano ang makukuha n'yo? -Makukuha namin ang parte namin.
Ang parte mo, dalawang milyong dolyares.
Bigyan mo ako ng Maker's.
Di madaling magtiwala sa taong handang lokohin ang sarili niyang lola.
Sa perang pinag-uusapan natin, lolokohin ko kahit pa taong gusto ko.
Oo, naiintindihan ko.
At magaling ka, dahil muntik na iyang gumana.
Pero ang plano mo ay may dalawang depekto.
Una ay si Chayton Dockery, kliyente ko,
Kinuha ni Audrey ang perang kolateral n'ya.
Pag pumunta siya para kunin iyon bukas?
Sabihin nating kung masuwerte si Audrey, makukulong siya,
at sasamsamin lahat ng ari-arian niya.
At ikakansela ang ibinebenta niyang bahay.
-At kung hindi siya swertehin? -Ah, patay siya
at ikaw ang mamomroblema kay Dockery.
Ngayon, kung makukuha natin ang pera at maipapasok iyon sa safe,
magiging maayos kapag binuksan iyon ni Audrey bukas para kay Dockery.
At bakit mo naman gagawin iyon?
Dahil sa kabutihan ng aking puso.
At sa limang milyong dolyares.
Lintik, hindi ka namin maaaring bigyan ng limang milyong dolyares.
Kung ako sa'yo, pag-iisipan ko.
Kung papayag ka, mayaman ka pa rin. Kung di ka papayag, wala kang makukuha.
Sige.
Ngayong gabi, dapat nasa safe ang pera.
Dadalhin tayo n'yan sa pangalawang problema.
Kung mababayaran si Dockery, walang rason
para ipagpatuloy ang pagbebenta ng bahay.
Ibinenta niya iyon sa kanya.
Dahil Linggo ngayon, ang pinirmahan ay intensyon sa pagbebenta.
Bukas, pwede n'yang ipatigil ang lahat ng ito.
At ang hula ko, ipatitigil niya.
Dahil iyon ang ginagawa niya.
Nagsasangla si Audrey ng mga kolateral.
May listahan ako ng mga ibinenta niya,
magbabanta akong magsumbong sa mga pulis.
Mawawala ang lisensya niya, ang negosyo,
o baka makulong.
O ibibigay niya sa'kin ang bukid.
Kung ibibigay ni Audrey sa'yo ang bukid,
may rason ang ibang mga apo para magsampa ng kaso
-pag nalaman ang tunay na halaga ng lupa. -Haharapin namin sila.
At ilang taon kang magagapos sa kaguluhan.
Ayon sa batas, ang mas mabuting paraan ay
ilipat ang pagtanggi sa karapatan sa natitirang buhay na anak.
-Ano? -Ang nanay mo.
Baka pwedeng makipagkasundo ka sa kanya.
Kahit lintik, hindi.
Sinabi ni Julia na nasa bandang West Coast siya.
Hindi. Wala siya roon.
Narito siya sa Bridgeport.
Bumalik siya, ilang taon na rin. Wala lang talaga siyang pinagsabihan.
At sa tingin ko, hinihintay na lang niyang si Otto at Audrey ay...
-...mamatay. -Tawagan mo siya.
Wala siyang telepono.
-Mahabang kuwento. -Kung gayon, puntahan natin siya.
Di ko alam kung nasaan siya. Hahanapin ko pa.
-Maliwanag ba? -Sige.
Tawagan mo ako kapag nakita mo na siya.
Salamat sa inumin.
Naging maayos iyon.
Hindi tayo nakapaghanda para mapasakay siya.
Di ba lagi mong sinasabi, "pag-aralan ang problema."
Sinasabi mo iyan na parang isa lang ang problema.
Alam ng Diyos kung anong maiisip gawin ni Lance.
Habang sinusubukan mong gumawa ng nanay mula sa wala.
Ikaw ang magbayad.
Sana masaya ang Linggo mo,
-dahil may malaki tayong problema. -Sige.
Gaano kabilis kang makakarating sa Bridgeport?
-Bakit? -Dahil kailangan ko ang tulong mo.
-Sige, sino'ng gaganapan ko? -Nanay ni Pete, si Maggie.
Hindi ba parang lampas 50 na siya?
Kailan lang, kalaguyo mo ako.
Ngayon, ako na ang nanay mo? Ano ba ito, Hollywood?
Dahil lagot tayo kung hindi mo gagawin.
-Alam mo ba kung gaano siya katangkad? -Hindi.
Sige, uupo ako.
Kailangang madilim.
At kailangan ko ng dahilan para hindi siya gaanong lumapit.
-Sige. -Kailangan ko ng iba pang detalye.
Wala na akong alam bukod sa pangalan niya.
Kung gayon, gawan mo ng paraan.
-O. -Sinundan ko siya sa New Haven.
Pumarada siya at pumasok sa isang tindahan.
Ano?
-Buksan mo ang sasakyan. -Lintik.
-Ano? -Bumibili ng panukat na Geiger.
Diyos ko.
Kailangan kita para abalahin siya ng isang oras.
-Paano ko naman gagawin iyon? -Hindi ko alam.
Gusto mong magtagumpay sa panloloko? Alamin mo. Pag-aralan mo ang problema.
Isang oras? At anong gagawin natin?
-I-salt natin. -Gamit ang?
Hahanap ka sa Craigslist ng
magdidiskarga ng ilang pounds ng yellowcake?
Hindi.
-Kalokohan. -Kailan ba nagkamali ang internet?
Kung ang dumihan ng pusa ay radioactive
para mapagana ang panukat na Geiger.
Tingin mo, di ako tutubuan niyan
ng ikatlong itlog o anuman?
Oo, sa tindi ng pagbasag mo sa itlog ko,
kailangan ko ng isa pa.
Uy, ayos ka lang?
Ah, Diyos ko.
Ah, oo.
Hindi.
Ang nobyo ko...
Sinaktan ka ba niya?
Gusto mong tawagan ko ang mga pulis?
Hindi! Hindi.
Palalalain lang niyan ang sitwasyon.
Gusto ko lang pumunta sa lugar niya para kunin ang mga gamit ko.
Kung may isang oras lang sana ako.
Bernhardt Bail Bonds. Si Otto ito.
Nasa bar ako, magkita tayo ngayon.
Sige.
Ah, hindi, sir. Hindi namin ginagawa iyon.
At kung maaari, alisin n'yo na kami sa listahan.
Uy, pwede bang bantayan mo muna ito habang nasa banyo ako?
-Wala kayong banyo? -Sira.
Ayaw bayaran ng may-ari ang pagpapagawa niyon.
Doon sa bar kami nakikibanyo.
Kapag may pumunta, sabihin mo lang na babalik ako agad.
O di ko sigurado, sa edad kong ito, baka matagalan ako.
Uy.
Bakit ka pumarada riyan?
Pucha, pare? Bakit ka pumarada sa harap ko?
Gusto mong manuntok?
Gawin mo. Diyan lang ako mas sasaya.
Gusto ko lang na ilipat mo ang trak mo.
Mga babae lang ang sinasaktan mo, tama?
Makinig ka--
Hindi para sa dalawa ang babayaran mo. Saka--
Hindi nito kasama ang baliw na kabayong iyon.
Ibang usapan na iyon.
-Sinusubukan ko. -Di sapat ang ginagawa mo.
Paalisin mo siya agad. O hindi ito mangyayari.
Umalis na siya sa New Haven.
Darating siya.
-Oo, sinasabi ko lang... -Hindi, nag-aalala ka lang.
Saan siya pupunta na may dalang panukat na Geiger?
-Hi, Julia. -Ginawa ko ang sinabi mo.
Nadala ko na siya at siniguro kong sa pinto siya nakaharap.
Salamat.
Alam ko kung gaano ito kahirap sa'yo.
Mahirap? Mahirap ito?
Kahit paano ito magtapos, talo ako. Naiintindihan mo iyon, hindi ba?
Kung tama ka, ang ama ng anak ko ay isa lang manloloko.
Kung mali ka,
-pinagtaksilan ko siya. -Naiintindihan ko at ako ay...
May nangyari ba?
Hindi mo nalalaman,
noong binata pa ako, para akong ilog kung umihi.
Kape?
Heto, sagot ko na iyan.
Ano?
Ah, mabuti.
Inaasahan kong makita siya.
Uy.
Pucha, ano'ng kailangan mo?
-Lintik iyan. -Huwag mo akong kausapin nang ganyan!
Na-- Alin doon?
-Gago ka! -Oo, gago ka.
Pambihira, pare!
-Hindi. Lintik, pambihira siya! -Ano'ng nangyari?
-Hindi, mas malala siya kay Audrey. -Baka ikaw ang problema.
Pwede kitang ibili ng maiinom?
Dapat ka bang manigarilyo malapit sa tangke ng hangin?
Hindi.
Kaya nga pinatay ko, tanga.
Sige. Pasensya na, maling paraan iyon para simulan ito.
Maggie, Lance ang pangalan ko.
May...
may relasyon kami ng pamangkin mo.
Kilalang-kilala ko ang nanay mo.
Ako ang tampulan niya ng sama ng loob, maraming beses na.
At ako--
Lintik! Lintik! Pucha!
-Hindi na siya bulol? -Ano iyon?
Si Julia.
Bulol siya noong bata pa.
-Lagi ko siyang sinusuportahan noon. -Oo.
Oo. Sinabi niya iyon sa'kin.
Sobrang nakakatuwa siguro iyon.
Oo, hindi na siya bulol. Lumaki siyang
maganda at matalinong babae.
Alam ko ang ginawa ni Audrey sa'yo.
At sa nakikita ko, ngayon ang pagkakataon para makaganti ka sa kanya.
Hindi ba sinabi mong ibibili mo ako?
-Pumayag ba siya? -Oo naman, pumayag siya.
Bayaran mo ang mga ininom niya.
Anak ng pucha.
Kaya kapag nakuha natin ang pera at inilagay ko iyon sa safe,
tumawag ka kay Audrey.
Hindi pwede
Hindi ka sasama sa'kin at hindi ko ibibigay sa'yo ang pera.
Uy.
Ako lang ang nakaaalam ng kombinasyon.
At ano ang pakialam ko?
Wala akong tiwala sa'yo, Pete.
Kaya kukunin ko ang pera at magkita tayo roon ng 8:00 p.m.
At huwag ka ring magtatangkang sundan ako.
Tara na.
Manahimik ka!
May marinig pa ako sa'yo, sinisiguro kong
ibabaon ko ito sa lalamunan mo.
Narito ako para pakawalan ka.
Aalisin ko na itong busal, huwag mo akong subukan.
Inilipat ko sa likod ang kotse.
-Ang baril ko. -Hindi maaari.
Hawak iyon ni Katie. Kaya kung ayaw mong mabaril,
huwag mo siyang gigisingin.
Detective.
Hindi aalis dito ang pamilya ko.
Ito ang tahanan namin.
Kapag nakita ulit kita rito, masama na ang iisipin ko.
Pulis man o hindi.
Gagawin ko ang lahat para sa pamilya ko.
Sabihin mong naiintindihan mo iyon.
Naiintindihan ko.
Sana nga.
Sarado na kami.
Hindi ka pwede rito.
Sinabi ko na sa'yo sa telepono.
Pabalik na si Sean galing Hartford.
Taylor.
Galing ako sa Redding Road kanina.
Taylor, hindi ko--
Gumising sila noong umagang iyon tulad ng ibang mga araw.
Uminom sila ng kape, nagsepilyo.
Inihatid si Carly sa paaralan.
Wala silang kaalam-alam na huling beses na nila iyong gagawin.
Sa tingin mo, naisip kaya nila iyon?
Noong sandaling nakita nilang tumama ang sasakyan sa poste.
Dahil nagtataka ako
kung mayroon ba talagang "bigla na lang nangyari."
Siguro iyan ay sinasabi mo lang sa
"mga kamag-anak ng namatayan." Hindi ba?
Naisip ko lang kung may...
may isang sandali
kung kailan mababalikan mo
at makikita
ang lahat ng mga nagawa mo.
-At lahat ng mga hindi mo ginawa. -Makinig ka--
Gusto ko iyang marinig, totoo...
Si Sean, pabalik na galing Hartford.
Noong mga nakaraang buwan, ang di pagiging pulis...
Lintik, narito na siya.
-Taylor, alis. -Dapat ako ang kasama mo,
hindi si Sean.
Dapat sinabi ko ito noong high school.
Dapat sinabi ko ito nang niyaya ka niyang magpakasal, pero sinasabi ko na ngayon.
Lintik, ano ito?
Uulitin ko sa'yo kung anong sinabi ko sa kanya, gago.
Lagi mong ipinaparada ang trak sa harap ng opisina namin.
Ako mismo ang magsisiguro
na ang mga tao sa proyekto ng Marina Village
ang magdadala niyon sa tambakan ng Stratford-Ave,
para gawing art exhibit!
Sige. Di kaya ni Lola na ayusin ang problema niya, nagpadala pa ng pulis.
Gagawin ko ang makakaya ko. Masyado kaming abala rito.
Nauubusan kami ng paradahan. Lagi namang bakante sa lugar ninyo.
Walang nagpapunta sa'kin.
Ano, naubusan ka ng pasensya, bigla ka na lang nagwala?
Sa narinig ko, madalas mo nang ginagawa iyan.
Uy, kung kailangan mo mang piyansahan, sana tumawag ka sa'min!
Ano'ng nangyari?
Sean?
Ano'ng nangyari sa Hartford?
Mabuti. Oo, talagang mabuti.
Darating ang araw, hindi na natin iisipin ang pang-aagaw ni Audrey ng negosyo.
Si Audrey o kahit sino pa.
Mabuti.
Sigurado ka bang tao iyan ni Dockery?
Pucha, sigurado ako.
Ipinaglaban ko siya nang mangagat ng lalaki.
Di mo siya basta malilimutan.
Lintik!
Naisip ni Dockery na may gustong kumuha ng pera niya.
Oo, mapagduda siguro siya.
Hindi ako papasok hangga't di siya nawawala.
Bakit hindi mo ibigay sa'kin ang pera? Pwede mo akong panoorin sa bintana.
Hindi, magkasama natin itong gagawin.
Nasaan ang banyo?
Nasa bar sa may kanto.
Kapag 'di ka nila pinapasok, sabihin mo lang na kasama kita.
Kapag 'di nila ako pinapasok.
Baka ito lang ang pagkakataon natin.
Hi, Lolo. Uy, may nakalimutang papeles si Julia
at gustong makipag-usap ni Lance sa'yo.
Sandali lang ito at di ka na namin aabalahin, ha?
Otto, kailangan kong humingi ng pabor.
Hindi, ang totoo, magtatanan kami. Ah, baka magtanan kami.
Sa tingin ko, napakabuti ninyo. Ang problema ko lang ay...
Ayaw ko lang na maramdaman ni Jacob na "kulang siya"
kapag nalaman niyang hindi kami ikinasal ni Julia.
At si Julia, naisip kong ang apo mo ay isang modernong babae.
At isa siyang modernong babae, ayaw niya sa
patriarkiya at talagang naniniwala ako roon.
Sa tingin ko, mas madali para sa mga bata
kung magsimula kaming magsuot ng singsing.
At yayayain ko si Julia na pakasalan ako. Ayos lang?
Ayaw pa niya iyong pag-usapan.
Ako lang ang nagsimulang pag-usapan iyon.
-At hindi kita sinasabihang maging-- -Lance...
Pucha, dumapa kayong lahat!
Ngayon na!
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio nce...