LÓD
Dostawa pizzy.
Pizza „Pepperoni” z pizzerii Paola.
Czego chcesz?
Zamawiał pan pizzę.
Nie ja.
Na pewno?
Co jest?
To on. Daj mi swój telefon.
Okej.
Co jest, Carly?
Musisz przyjechać do motelu Wayside.
Dlaczego? Co zrobiłaś?
Znalazłam Mariusa Josipovica.
Jezu Chryste, Carly.
Zostań tam, gdzie jesteś. Nic nie rób. Już jadę.
Co zrobimy?
Co zrobimy? Nic nie zrobimy. Wracamy do domu. Do auta.
Nie!
Nie? Jak to nie? Skąd wiesz, że to Josipovic?
Widziałam jego zdjęcie w rejestrze.
Powiedz, że nie używałaś mojego komputera, by sprawdzić ten rejestr.
Do kurwy nędzy, Carly.
Wiesz, jakie mogę mieć kłopoty, jeśli ktoś się dowie?
Pojebało cię?
Mam gdzieś...
Pete?
Na dworze jest glina.
Glina? Mógł przyjść tam po cokolwiek.
Nie. Coś się dzieje. Wysłali dziewczynę z pizzą, by mnie wyciągnąć.
Nie ma mowy...
Czekaj chwilę, jak ona wygląda?
Ma brązowe włosy, całkiem ładna.
Przyszła pod drzwi, dziwnie się przyglądała
i próbowała zajrzeć do środka.
Posłuchaj mnie. Uciekaj tylnym oknem.
Zaczekaj.
Kurwa!
Nie otwiera się.
Skorzystaj z okna w łazience.
Nie ma okna.
Dobrze. Schowaj się pod łóżkiem i nikomu nie otwieraj drzwi.
Już jadę.
KUZYN PETE
O Boże! Ale mnie przestraszyłeś.
Co tu robisz?
Myślałem, że wyjechałeś.
Doprowadzam sprawy do końca. Potem wyjadę.
Jedną z twoich spraw jest Marius Josipovic?
Carly, wypierdalaj do auta.
Skąd wiesz o Mariusie Josipovicu?
Wiem, że jest w tym hotelu.
Dlatego zostawiłaś to w moim aucie? By mnie śledzić?
Co jest, do kurwy, Carly?
Chciałam dowiedzieć się prawdy.
I zadzwoniłam do ciebie.
Dobrze, świetnie. Marius Josipovic jest w tamtym pokoju.
Wielka mi rzecz. Zadowolona?
Nie jest tylko ćpunem?
Nie. To mój kolega z celi.
Nie chciałem o tym mówić,
nie jestem dumny z tamtego życia.
W porządku.
Zadawanie się z byłymi więźniami, tak chcesz odmienić swoje życie?
To naruszenie zasad zwolnienia. Powinienem was aresztować.
Szczególnie jeśli twój kolega zabił Winslowa.
W porządku. Aresztuj kuzyna za złamanie zasad zwolnienia.
Aresztuj Mariusa za morderstwo, o ile je popełnił.
Chodź, Carly.
-Ja... -To wszystko?
Dalej!
Nie wiem, czego szukasz,
ale moje życie nie jest zbyt interesujące.
Kurwa!
Jasna cholera!
Halo?
Odjechali, ale nie możesz już tam zostać.
Co mam robić?
Schowałem 500 dolarów w torbie w szafie.
Odczekaj 10 minut. Kup bilet na autobus do Sedony i znajdź swoją matkę.
Wiedzą, że tam jest.
Zatrzymam ich, ale musisz ruszać.
Pete, bądź ostrożny.
Jedź bardzo daleko.
Jak się macie?
Wiem, gdzie jest matka.
Najwyższy czas.
Gdzie?
Ile macie paliwa?
Trzy czwarte baku.
To starczy na pół drogi. Jedźcie na północ 95-ką.
Pete kombinator
Nie ma mowy, by auto wciąż tam było. Pewnie już je rozebrali albo ukradli.
Lepiej dla ciebie, byś się mylił.
Przez ciebie Moe wylądował w szpitalu?
Zaproponowałem proste rozwiązanie,
ale wybrał trudniejsze.
Znajdziemy samochód i co potem?
Najpierw samochód.
Pytania później.
Nie zabiłem twojego ojca.
Kto to zrobił?
Nie powiem.
Mogę cię zmusić.
Z moim sercem? Szczęście, że jeszcze nie dostałem zawału.
Muszę zadzwonić do żony. Żeby się nie martwiła.
Nie wydaje mi się.
Moja rodzina zajmuje się poręczeniami.
Jeśli się nie zamelduję, zaczną szukać.
Nie chcę ich w to wciągać.
Prościej będzie, jeśli to zostanie między nami.
Nie prowokuj mnie.
Kochanie, to ja.
Samy i ja pojechaliśmy do Moego, nie powinienem prowadzić.
Przenocuję u niego na kanapie.
Nie chcę, byś się martwiła.
To ma związek z tym złym przeczuciem, które miałeś?
Oczywiście. Jestem rozsądny.
Nie dziw się tak.
Dobrze, ja też cię kocham.
Okej?
Nie zadzwoni do Sammy'ego?
Nie.
Nie zadzwoni do niego.
Czego chcesz, Sam?
Chciałem ci tylko powiedzieć, że twój mąż i ja popiliśmy
i tnie komara u mnie na kanapie.
Właśnie jadę do domu z pracy. Mogłabym wpaść i go zabrać.
Nie trzeba.
Dajmy mu pospać.
Przynajmniej jest bezpieczny.
Dziękuję, że się nim zająłeś.
Nie ma sprawy.
Kurwa.
Babciu?
Dziadku?
Co, bez wykładu?
Po co?
Skąd wiesz, że Marius Josipovic nie zabił Winslowa?
-Jezus, Carly! Możesz przestać? -Nie przestanę.
Tu jest za dużo tajemnic.
Nie chodzi o Pete'a, ale o coś innego.
Niby o co?
O to, co stało się z mamą i tatą.
To nie tajemnica.
A co jest wtedy, gdy ginie dwoje ludzi i nikt o tym nie rozmawia?
To prawie zabiło dziadka i babcię.
Dlatego nikt nigdy o tym nie rozmawia.
Za każdym razem, gdy przyjeżdżam na farmę,
patrzę na ten staw
i widzę stary namiot, w którym biwakowałem z tatą.
A gdy patrzę na ogródek za domem,
widzę Julię i mamę sadzącą miętę.
Tę samą, która wciąż tam rośnie.
Ty nigdy tak nie miałaś.
Śmieszne jest to,
że z nas wszystkich,
ty najbardziej przypominasz mamę.
Naprawdę?
Boże.
Czasami jest dziwnie.
Chcę wiedzieć, kim byli.
A nie żyć fantazjami, jakie stworzono po ich śmierci.
Pamiętasz ten dzień?
Nie.
Odebrałem cię.
Nadal byłem zszokowany.
Ty mnie zagadywałaś,
a ja nie wiedziałem, co robić.
Więc tylko jechałem
i przez ten czas było tak, jakby wciąż żyli.
Bo wiedziałem, że jak tylko zajedziemy na farmę,
nasze życie się zmieni.
Posłuchaj, Carly.
Życie nie zawsze jest takie, jakiego się spodziewamy.
Nie gram w NHL.
Jestem gliną w Bridgeport.
Nie tego chciałem, ale nie jest źle.
Nie możemy zrzucać tego, co się nam przytrafia, na śmierć rodziców.
Carly, jesteś taka mądra. Kurewsko mądra.
Ale to ty musisz zdecydować, co chcesz z tym zrobić.
Marnujesz życie na kradzieże, co prowadzi do jednego.
Jeśli zrobisz głupiego, nie cofniesz tego.
Rozumiem, że chcesz rozwikłać, co przydarzyło się mamie i tacie.
Ja też chcę.
Rok temu dotarłem do raportów policyjnych.
I?
Nie rozwikłałem nic.
Dziwne było to, że facet, który w nich uderzył, nie był pijany,
a tak nam mówili.
Wiem, że to do bani.
Zmieniłbym to, gdybym mógł.
Ale spróbuj zrozumieć,
że nie tylko ty cierpisz.
Julia próbowała znaleźć moją mamę po wylewie dziadka.
Zatrudniła kogoś,
kto śledził ją do Sedony. Wystraszyliście ją.
Wpadł na jej trop w Buffalo, ale przepadła.
Jest w Rosedale, blisko Buffalo.
Czemu tam?
Zaprowadziły ją tam jej zdolności.
Jakie?
Nie wiesz?
Cassadaga. Nowy Orlean. Sedona.
Wszystkie mają coś wspólnego. To centra spirytualistyczne.
Parapsychologia. Uleczanie.
Twoja matka to medium?
Tak.
Takie prawdziwe medium?
Tak.
Zapytaj, czy poluje na krasnale na jednorożcu.
Nie ma czegoś takiego jak prawdziwe medium.
-Kto tak mówi? -Jebana nauka.
Powiedz mu, że to wał.
Zawsze wiedziała wcześniej, co zrobię.
Nie pierdol.
Wiedziała, że przyjedziecie.
Tak, on ma rację.
Niewiarygodne. Po prostu nie wierzę.
Gdzie on był?
Był tutaj.
Na Jezusa, musisz to robić?
Musisz to robić?
Widziałeś tu zaparkowanego cadillaca?
Tak? Co się z nim stało?
Kowboj w czarnym kapeluszu.
Co to ma, kurwa, znaczyć?
Z kucykami. Może Indianin.
Nie wkurwiaj mnie, żulu.
Czekaj. Chwila.
Chyba wiem, o co mu chodzi.
Dobrze.
Nie jest dobrze.
Radzę ci, byś dał sobie spokój z tym autem.
Dlaczego myślisz, że chcę twojej rady?
Wsiadaj do auta. Jedźmy.
Pete.
Witryna Rosedale.
Okej.
Lista zarejestrowanych mediów.
I co, Pete?
Nie ma jej tam.
Kogo i gdzie?
Matki Pete'a nie ma na stronie Rosedale.
Mogłeś powiedzieć nam o tym przed wyjazdem.
Ukrywa się, prawda?
Zapewne nie pozwoli zamieścić swojego zdjęcia na stronie.
Spokojnie. Nie będzie problemu.
Pojadę, znajdę ją i zadzwonię.
-Jak chuj. -Pojedziemy z tobą, Pete.
Już cię widziała.
Jeśli znów cię zobaczy, pewnie znów ucieknie.
Ma rację.
Poza jednym.
Ona widziała Franka.
Żydzi kradnący auta. Kto by pomyślał?
Mają 20 uzbrojonych strażników. My pistolet i łamagę.
Na pewno chcesz iść na ostro?
A co, mamy czekać na szabas?
Może poczekajmy na szefa.
Czy ten dzień może być gorszy?
Mogę pomóc?
Tak, zawołaj tu kogoś.
W tej chwili jestem tu sama.
Doskonale.
W której sali rozpraw jest dzisiaj Lance?
Nie ma go.
Zawiesił sprawy na dwa tygodnie.
Przekazał wszystko panu Johnsonowi.
Po prostu wspaniale. Nie masz pojęcia, gdzie jest?
Myślałam, że jedzie z tobą na wakacje.
Najwyraźniej nie.
Na pewno nie powiedział nic więcej?
To wszystko, co wiem.
Ale mało co rozmawiamy od...
No wiesz...
Tak, Trish. Wiem.
Przykro mi.
Co?
Nie uderzałabym do Lance'a, gdybym wiedziała, że znów się spotykacie.
Mówię szczerze.
Jestem ci wdzięczna.
Tyle że to nic nie zmienia.
Wiem.
Ale chciałam to wyjaśnić.
Mogę zapytać, co zrobił tym razem?
Długa historia.
Mam czas.
Podczas lunchu.
Miałabym jeść z tobą lunch? Po co?
Nie wiem. Człowiek musi jeść.
A w międzyczasie popytam, czy ktoś wie, gdzie on jest.
Ci ludzie są tu, by zobaczyć media i wróżki?
Media. Rosedale to same media.
To ci, którzy rozmawiają z umarlakami?
Ludzie jeżdżą tu od wojny secesyjnej.
Dwadzieścia lub 30 tysięcy ludzi rocznie.
Ludzie są kurewsko głupi.
Gdyby nie znajdywali tu tego, czego szukają,
to miejsce zniknęłoby dawno temu.
Czego tu szukają? Srebra dziadka?
Nie wiem. Chcą zapewnień, że śmierć nie jest końcem.
Lepiej, by była.
Pozwól, że o coś cię zapytam.
Jesteś bystry.
Czemu nie poszukasz 11 mln dolarów dla kogoś innego?
Bo mi płacą.
Procent, ale ty robisz całą robotę.
To zabawne, czuję, jakbym sam stawał się medium.
Przeczuwam, że zaproponujesz spółkę
i bym wyruchał partnera i szefa.
Nie. Tylko mówię, że 11 milionów dolarów do podziału z matką
to dużo więcej niż jakiś procent. To przyszło ci do głowy?
Przy takiej kasie tak.
Ale lubię mojego partnera, a ciebie nie trawię.
Zacznij pukać do drzwi, bo czas ucieka.
W takich miejscach się nie puka.
Chronią je.
Przed kim, Złą Czarownicą z Północy?
Przed nami. Jeśli wyczują, że coś jest nie tak,
to zupełnie nas odetną.
A Zła Czarownica jest z Zachodu.
Zadźgasz mnie na tej jebanej ulicy?
Jak się macie?
-Bracia media. -Tak.
Dość niespotykane.
Zabawne, nie jesteście podobni.
Pete był wcześniakiem.
Najsłabszym z miotu.
Przynajmniej nie ważyłem 7,5 kg.
I nie miałem głowy jak arbuz.
Właśnie tak.
Zdecydowanie jesteście braćmi.
W czym mogę wam dzisiaj pomóc?
Delores, myśleliśmy o opuszczeniu Cassadaga.
Spirytualistycznej społeczności.
Mam tam wielu przyjaciół. Może znacie?
Pewnie, ale chcieliśmy dowiedzieć się czegoś o Rosedale.
Każdy, kto poważnie myśli o swoim powołaniu, chce być tu,
gdzie zaczął się cały ten ruch.
To szczególne miejsce.
Jak rozkręcić tu interes?
To nie jest łatwe. Podlega się ścisłej weryfikacji.
Pewnie.
Sprawdzenie, referencje, testy.
Jak wiecie, ten biznes przyciąga wielu oportunistów
-i oszustów. -Jasne.
Ktoś ostatnio wszedł?
Tak.
Mamy teraz pełne obłożenie.
Kogoś, kogo może znamy...
Raja Vickery'ego, mistyka z Kalkuty.
Ronalda Seersa, uzdrowiciela.
Nie muszę wam o nim opowiadać.
Byłem u niego na seminarium z uzdrawiania magnetyzmem.
Delores, to odmienia życie.
Tak.
Ktoś jeszcze?
Gladys Norman. Upośledzona medium, cudowna kobieta.
„Gladys Norman”.
Ile ma lat? Jak wygląda?
Przepraszam, pańska godność?
Jestem Joe.
Joe. Jakim jesteś medium, Joe?
Jestem jasnowidzem, Delores.
Jasnosłyszysz czy odczuwasz?
Trzy w jednym.
Jasnowidzi, słyszy i odczuwa.
Naprawdę?
Weźmiemy ulotkę i pokręcimy się tu trochę,
ale wrócimy. Chodź.
Na Boga, spieprzyłeś to.
Nie wypowiadaj się o czymś, o czym nie masz pojęcia.
-Cholera. -Panowie.
Tak?
Rada Rosedale chce z wami porozmawiać.
Dasz nam chwilkę?
-Tak. -Dziękuję,
dziękuję.
Muszę to zrobić sam, bo nas spalisz.
Nie spuszczę cię z oczu.
Nie znajdziemy mamy.
Dobrze, idź.
Dziękuję.
Nie bądź zbyt miły.
Cześć.
Deszcz nam nie ułatwia.
W Fairfield wiedzieli, że będzie padać, szybko zebrali dowody.
Nie znajdziemy nic, czego oni nie znaleźli.
Nie ma jak zapach lasu podczas deszczu.
Zapach sosny wejmutki podczas burzy jest tym, co jest tu najlepsze.
Promieniowce.
Słucham?
Bakterie odpowiedzialne za rozkładanie materiałów organicznych.
Zarodniki są wszędzie po deszczu.
Stąd ten fajny zapach.
Jeśli tobie wszystko jedno, ja wolę myśleć, że to drzewa.
Nie jestem dziewczyną z miasta.
Dorastałam w miasteczku z 2000 mieszkańców.
Naprawdę?
Gdzie?
Sanbornton, New Hampshire.
Żartujesz.
Ja, mój dziadek i koledzy jeździmy nad jezioro Hermit.
Każdego lata, na tydzień.
Chodziłam tam z ojcem,
zanim umarł.
Przykro mi.
To było kilka lat temu.
Teraz chodzę tam z bratem i jego rodziną, raz w roku.
Nad jeziorem czuję się, jakby ojciec wciąż tam był...
Kto wie, może się spotkaliśmy.
Jezu, oby nie.
Moi kumple to banda zachlanych idiotów.
Co?
To tu zabójca dorwał Winslowa i go staranował.
Czemu są pojedyncze ślady?
Powinny być też inne. Może deszcz je zmył.
Coś dużego uderzyło tę impalę. Ślady wciąż powinny tam być.
Myślałem, że nasza rozmowa na postrunku miała sens.
Miała sens tam, ale teraz jesteśmy tu i nie ma sensu.
Zobaczmy, gdzie prowadzą.
Dodzwoniłeś się do Taylora. Zostaw wiadomość.
Cześć, Taylor, to ja.
Mam większy problem niż tylko światła.
Znalazłam farbę z samochodu Winslowa ma moim grillu.
Nie jestem pewna, czy ją wyczyszczę.
Co robisz, babciu?
Cześć.
Jechałam do klienta,
kiedy wyskoczył mi królik i...
Zmywam jego resztki.
Pomóc ci?
Nie, kochanie. Dam radę.
Ale możesz mi potowarzyszyć.
Przy tym wszystkim, co się dzieje,
nie zapytałam, jak się czujesz.
Chyba dobrze.
Musiało być okropnie,
celować w tego zakłamanego gliniarza.
Nie powinnaś była być w takiej sytuacji.
Taylor szybko przyjechał.
Dzięki Bogu.
Naprawdę się wściekł.
Kto? Gliniarz?
Taylor.
Chyba nie myślisz, że...
Nie, wiem. To głupie. To...
Nie. Carly, nie martw się.
Znam twojego brata.
Nie miał nic wspólnego ze śmiercią tego człowieka.
W Rosedale nie tolerujemy szarlatanów.
Ludzie mieszkający i pracujący tu są szczerze oddani spirytualizmowi.
Chcę przeprosić za mojego brata.
Pochodzimy z długiej linii mediów ze strony matki.
I...
sądzę, że jego dar czasami
bardziej go denerwuje
niż raduje.
Ale ja jestem inny.
Bycie w tej społeczności
od dawna było moim marzeniem.
Chciałbym otrzymać taką możliwość
i udowodnić to wam.
Na pewno?
Skarbie, zbliż mnie do niego.
To jest Wielebna Ethel Landry.
Jedna z wielkich...
Wiem o Wielebnej Ethel.
Każde medium wie.
To zaszczyt.
Więc może coś mi odczytasz.
-Teraz? -Tak.
Chcesz się przygotować?
Nie.
Masz jakieś osiągnięcia w dziedzinie psychometrii?
Tak sądzę.
Powiedz mi o znaczeniu tego pierścienia.
Mogę potrzymać?
Nie jestem pewien, czy kogoś wyczuwam.
Spróbuję uzyskać pomoc mojego przewodnika duchowego.
Nie...
rozumiem, ale...
Duch mówi mi,
że pierścień nie ma znaczenia.
Mylę się?
Mogę powróżyć z pani naszyjnika?
Bardzo silna energia bije z tego naszyjnika.
Duch mówi mi, że należał on do osoby
o wielkiej sile i bardzo niezależnej.
Do kogoś, kto cierpiał
niedolę w swoim życiu.
Była dla pani bardzo ważna.
Posiada pani sporo biżuterii,
ale nic nie znaczy więcej niż to.
Przepraszam.
Ten naszyjnik należał do mojej babci.
Ona też była uzdrowicielką.
Kiedy w czasie wojny uciekała z Ukrainy,
była to jedyna wartościowa rzecz, jaką zabrała.
Wiem.
A ten pierścionek jest ze sklepu charytatywnego.
Twój przewodnik duchowy jest spostrzegawczy.
Dziękuję.
Mam nadzieję, że to oznacza...
Albo...
może zauważyłeś, że ten naszyjnik jest antykiem
i odgadłeś, że był prezentem od krewnego.
Kamień to jaspis, kamień leczniczy.
Ktoś spostrzegawczy mógłby wywnioskować,
że pochodzi od innego spirytysty.
Zapewniam,
że przybyłem tu, by się uczyć.
Jutro znów się zobaczymy.
Do tego czasu
zapraszamy do zwiedzania miasta.
Dziękuję.
Wiesz, chciałam ci powiedzieć, jak jest mi przykro od jakiegoś czasu.
Może nie uwierzysz,
ale to był pierwszy i ostatni raz, kiedy zrobiłam coś takiego.
Mogę zapytać dlaczego?
To znaczy, dlaczego on?
Szczerze, chyba wtedy, kiedy przyszedł do biura z dziećmi.
Był dla nich taki dobry, że zmieniłam o nim opinię.
Jest dobry dla dzieci.
I ma bajerę.
To też.
Właściwie to owinął Audrey wokół palca, co nie jest łatwe.
Wiesz, że była u mnie, kiedy to wyszło na jaw?
Naprawdę? Nigdy nie wspomniała.
Dała mi popalić.
Powiedziała, że jeśli jeszcze raz to zrobię, to tak mnie kopnie,
że będę miała dupę na głowie.
Jejku! Kobieta pełna niespodzianek.
Wiesz, muszę wracać.
Mogę prosić o rachunek?
Nie zapytałam, czy słyszałaś coś o Lansie.
O mój Boże, tak!
Sandy mówiła, że dzwonił do biura.
Odwiedza swoją matkę na Florydzie.
Na Florydzie.
Dzięki.
Nie ma sprawy. Jeśli czegoś się dowiem, dam ci znać.
Nie. Ja zapłacę.
Nie, ja stawiam.
Na pewno?
Na pewno.
Tu są dwie pary śladów.
Tu mógł zostać uderzony.
Albo...
Jesteś z małego miasteczka. Nigdy nie jeździsz w terenie?
W kilku bierzemy sześciopak i wsiadamy do jeepa.
Jedziemy, robimy kółka, orzemy pole.
Kilka razy gonili nas farmerzy z bronią.
Myślisz, że to dzieciaki?
Mówię, że jest taka możliwość.
Witam.
Dzień dobry.
Detektyw Roby. To funkcjonariusz Bowman.
To pana teren?
Tak.
Jesteście tu w sprawie tego martwego policjanta?
Tak.
Jesteście w złym miejscu.
Zginął prawie kilometr stąd, w tamtym kierunku.
Wiemy. Tylko sprawdzamy teren.
Słyszał lub widział pan coś dziwnego w ostatnich dniach?
Wiecznie coś tu się dzieje.
Kłusownicy,
ludzie ścinają moje drzewa.
Gówniarze jeżdżą sobie po mojej ziemi.
Jeśli coś się panu przypomni, proszę zadzwonić.
Była tu kobieta.
Wczoraj.
Mówiła, że zgubiła kolczyk podczas wędrówki.
Nie wyglądała mi na wędrowca.
Jak wyglądała?
Dojrzała kobieta.
Miała okropną ranę ciętą, tutaj.
Trzymajcie się.
Myślisz, że coś mamy?
Nie wiem.
Masz coś?
Odznaka detektywa.
Chyba jesteśmy w środku miejsca zbrodni.
O rany.
Wszystko w porządku? Mogę coś dla pani zrobić?
Tak, poproszę.
-Proszę zadzwonić na policję. -Tak.
Jestem trochę wstrząśnięta.
Mój wnu...
Mój wnuczek jest policjantem i mówi...
że trzeba zgłaszać każdy wypadek.
Oczywiście. Proszę poczekać.
Policja? Chciałam zgłosić wypadek.
Wynająłeś ojca, by cię zabił.
Wtedy to był dobry pomysł.
Jako malec myślałem, że jest komandosem.
Gdy byłem dzieckiem, uważałem, że jest super.
A gdy byłem nastolatkiem, uważałem, że to ściema.
Gdy dowiedziałem się, co robi,
powiedziałem: „O cholera!”.
Nie sądziłem, że zginie przez głupie ubezpieczenie.
Chcę się widzieć z rabinem.
Co mogę dla ciebie zrobić?
Shalom Aleichem, Rabinie Botvinik.
Aleichem Shalom, Otto.
Jak tam Baruch?
Dziękuję za poręczenie i że nas nie wplątałeś.
Cieszę się, że mogłem pomóc.
Zakładam, że skoro poruszasz ten temat,
przyszedłeś poprosić mnie o przysługę.
Tak. O taką małą.
Skradziono auto jego ojca, cadillaca, na wschodzie Bridgeport.
Mamy powód sądzić, że trafił tutaj.
Jaki powód?
Świadek widział jednego z waszych.
Jego ojciec właśnie zginął.
Jedyne, co mu zostało po ojcu, to ten samochód.
Chce go odzyskać.
Mój synu, wyrazy współczucia.
Ale jeśli auto tu jest, to jest moje, bezdyskusyjnie.
Przepraszam, co?
Colin, powiedziałem, że to załatwię.
Pytanie: „Wpakują mi kulę szybciej, niż ja wpakuję ją tobie?”.
Wszyscy się uspokójcie.
Wygląda, że masz wybór.
Będzie bajzel, ludzie zginą.
Albo dasz auto temu kutasowi i odjedziemy.
Gdzie jest kurtka?
Nie było tam kurtki.
Kurtka ojca była w aucie. Gdzie jest, kurwa?
Widziałeś kurtkę?
Auto tak przyjechało.
Od kogo?
Od kierowcy lawety. Billa Powera. Warsztat pod Stanford.
Rozumiemy, że właśnie się pan wprowadził, panie Vickery?
Po prostu Raj.
Przepraszam.
Tak, trzy miesiące temu.
To wielki zaszczyt, przyznają go niewielu.
A z tobą kto jeszcze?
Mój czcigodny kolega, Ronald Seers.
Ale on był już znany, więc żadna rewelacja.
Pewnie. Tak.
A potem była Gladys. Cóż...
wszyscy lubią Gladys.
Ty ją lubisz?
Bardzo. Tak.
Niezła laska?
Tak, bardzo atrakcyjna.
Ale co to ma do rzeczy?
Chcemy porozmawiać z nowymi mieszkańcami, jak ty czy Gladys,
by poczuć to miejsce.
Obawiam się, że Gladys wam nie pomoże.
Wróciła do Kalifornii miesiąc temu.
Co ty, kurwa, robisz?
Twojej matki nie ma tu od miesiąca?
Tego jeszcze nie wiemy.
Więc gdzie, kurwa, jest?
Znajdziemy ją, nie wiem.
Zagrałeś i przegrałeś. Kończymy to.
Znajdę ją! Posłuchaj, nie wiemy...
Wiesz co? Jebać to wszystko.
Zabiorę cię do magazynu i oddam cię Luce.
Od niego będzie zależało, co z tobą zrobi.
Idź.
Ty debilu!
Wypierdalaj!
Ktoś wyczuwa tu więź z Christopherem?
Albo może z Rose?
Z Rose i Berniem?
Tak!
Tak?
Rose i Bernie byli moimi dziadkami.
Tak, podejdź. Widzę starszego mężczyznę i kobietę,
ale nie są razem.
Właśnie. Mój dziadek
latami zdradzał moją babcię.
A przed śmiercią uciekł z Kanadyjką.
Twój dziadek mówi,
że zaskoczyła cię jego śmierć.
Nas wszystkich.
Tak. Nie wiem dlaczego, ale wspomina o twojej matce.
Była... rozbita.
Tak, chce, byś wiedział, że wszystko w porządku.
Wie, że byłbyś tam, gdybyś mógł.
Wreszcie doczekałem się zamknięcia.
Przytulmy się!
Wiem, co zrobiłeś.
Tak?
To niesamowite.
Evan naprawdę się tam męczył,
a ty się otworzyłeś na jego przewodnika.
Dziękuję.
Jeśli chcesz tu mieszkać, to oferujemy ci pracę tymczasową.
Wielu nowych mediów zaczyna, pracując jako asystenci starszych.
Tak, rozważę to, dziękuję.
Chwileczkę, jako asystent?
Tak.
Pomóc w czymś?
Tak, chciałbym prosić o odczyt.
Już jest po godzinach. Musisz przyjść jutro.
Z całym szacunkiem, ale chodzi o pani asystentkę.
Też jutro.
To bardzo ważne...
Jeśli przyjmie mnie teraz, dowie się o swojej przyszłości.
Zrobię to.
-Na pewno? -Tak.
Zrobię to, żaden problem.
Szybki odczyt i zaraz wrócę.
Wiem, że kłamiesz. Czego chcesz?
Mamy tylko kilka minut.
Na zewnątrz jest facet i chce mnie zabić.
Co to ma wspólnego ze mną?
Myśli, że jestem twoim synem, Pete'em.
Pete już nie jest w więzieniu.
Nie wiem, za kogo mnie masz.
Za Maggie Murphy.
Posłuchaj, nie mam na to czasu.
Nie chodzi tylko Pete'a.
Chcą dopaść całą rodzinę, Ottona, Audrey, wszystkich.
Ja też nie chcę, by coś im się stało. Ale stanie się,
chyba że oddasz 11 milionów dolarów, które ukradłaś.
Nie wiedziałam, że było aż tyle. Nigdy nie policzyliśmy.
Gdzie one są?
Nie wiem, myślałam, że wzięli je, gdy pojawił się ten facet w Sedonie,
myślałam, że chodzi o zemstę.
Myślałam, że dostali je dawno temu.
Co?
Jak się nazywasz?
Marius.
Uciekałeś kiedykolwiek?
Całe życie.
Jestem zmęczona ucieczką.
Nie chcę, by moja rodzina zapłaciła za moje błędy,
więc zabierz mnie do tego faceta.
Okej, powinniśmy o tym porozmawiać.
Pójdę załatwić coś z Ethel i później pójdziemy.
Julia!
Czemu zawdzięczam tę przyjemność?
Mały prezent w ramach podziękowania za lunch.
I za znalezienie Lance'a na Florydzie.
Nie powinnaś była. Już jestem ci winna lunch.
Powinniśmy znów pójść. Dziękuję.
Przepraszam, ale co ty robisz?
To zabrzmi jak szaleństwo, ale mogę wejść?
Po co?
Mam dziwną potrzebę obejrzenia twojego mieszkania.
Wiesz co? To trochę dziwne, ale teraz to nie jest dobra chwila.
-Nie... -Myślałam, że się lubimy.
Nie możesz tak sobie wejść.
Jak znów każesz jej kłamać, uprzedź ją, że nie znosisz matki.
I Florydy.
-Julio... -Daruj sobie.
Idziesz ze mną.
Maggie?
Duch mówi mi, że zbliżasz się powoli,
siadaj tak, abym cały czas widziała twoje ręce,
albo skończysz z bebechami na podłodze.
Jesteś kryminalistą, prawda?
Wydaje ci się, że to, co robimy, to bzdury.
Pomaganie ludziom.
Pozwalanie ich ukochanym znaleźć pokój i ruszyć dalej.
Smutny pryzmat, przez który postrzegamy świat.
Wielebna, ja...
Chciałbym o tym porozmawiać,
ale na zewnątrz jest facet, który mnie szuka.
Masz na myśli tego w pokoju obok?
Za pięć sekund zastrzelę cię przez ścianę!
Już przeładowałam.
Zestrzelę ci łeb szybciej, niż zdołasz wystrzelić.
Celowanie do człowieka jest mało duchowe.
Zależy od człowieka.
Brama do tego, by się zmienić, jest zawsze otwarta
dla każdej duszy ludzkiej
tu lub po śmierci, o czym się dowiesz, jeśli nie odłożysz broni.
Duch mówi mi coś o twoim bracie.
Nie o tym, o prawdziwym.
Mówi mi, że jego imię zaczyna się na T.
Nie, na E.
On... czegoś mu brakuje.
Nie telefonu, nie portfela.
O rany! Palca u nogi!
Jakim cudem stracił palec u nogi?
Śmiało. Opowiedz mi historię tego palca.
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaege ysz broni.