Czas, byś poznał Lukę.
Znałem ukraińskiego lichwiarza, Bohana.
Pożyczył dziesięć patyków jednemu białasowi.
Musieliśmy upominać się o spłatę.
Bohan dał mu kilka dni na spłatę.
Jeśli nie spłaci, pozamiatane.
Dzień przed końcem terminu
zaginęła piętnastoletnia córka Bohana.
Piękna. Jego oczko w głowie.
Bohan odchodzi od zmysłów. Potem dzwoni białas.
Jeśli Bohan daruje dług, odzyska córkę.
Koleś nie chciał jej zrobić krzywdy.
Był zdesperowany.
I głupi.
Wtedy Joe i ja dostaliśmy zlecenie, by ją odnaleźć.
Mieliśmy pogadać z jej ojcem chrzestnym, Luką Delchevem.
Podjechaliśmy do jego warsztatu,
kombinował coś przy akumulatorach.
Wiercił w nich dziury
i spuszczał zawartość do butli po wodzie.
Większość pojemników z plastiku i polimeru jest niereaktywnych na kwas.
Ale kwas niszczył wiertło,
więc musiał je wymieniać.
W kącie leżała sterta akumulatorów
i stopionych wierteł.
Pytam: „Co tu się dzieje?”.
A on mówi, że kwas siarkowy jest świetny,
bo topi skórę i mięśnie,
ale nie narusza kości.
Kwas był przeznaczony dla porywacza.
Gdy Luka go znalazł,
chciał zacząć od stóp i iść w górę.
Chciał, żeby białas widział, jak jego ciało się topi.
Znaleźliście go?
Tak, a dziewczynie
nic się nie stało.
Znaleźliśmy go
i zabraliśmy do Luki.
Tak jak teraz ciebie.
Kłamałem, wiem, gdzie jest matka.
Naprawdę?
Mieliśmy się spotkać w motelu.
Pewno już tam jest.
Myślałem,
że moja opowieść cię wystraszy,
a ty sobie
ze mnie żartujesz.
Nie żartuję.
To prawda.
Dzięki, Evan. Doceniam to.
Chodź.
Dzwonił Evan.
Pojechał za nimi na autostradę.
Pojechali. Możesz wyjść.
Dziękuję ci bardzo.
O co chodziło z twoim bratem, który stracił palec u nogi?
Grałem na zwłokę, żeby nie pociągnęła za spust.
Jedzie za nami?
Tak, tylko po co?
Chyba masz jakąś teorię.
Jeśli sprawdza, czy wyjechaliśmy z miasta,
może nadal tam jest. Albo gdzieś blisko.
Mówiłem, że jedzie do Bridgeport.
Na pewno.
Wypuść mnie.
Zawrócił. Pewno myśli, że odjechaliśmy.
Zawrócę i sprawdzę, czy Maggie nadal tam jest.
Sprawa za bardzo się komplikuje.
Wiedziałem, że tak będzie.
Weź mavericka.
Dałaś mi już pieniądze.
I pieniądze, i samochód, należały do mojego byłego męża.
Gdzie on jest, do cholery?
Samochód jest, jego nie ma.
Gdzie służyłeś?
Widać, że byłeś wojskowym.
Trzeci batalion komandosów, Irak.
Ja byłem w Wietnamie.
Dolina Shau.
Co ty tu robisz?
Marnujesz swoje umiejętności.
Nie chcę robić nic innego.
Koniec z brataniem się,
zjadłbym coś.
-Wrócimy później. -Jasne.
Na miłość boską, babciu.
Powiedz, że nie byłaś w Brett Woods.
Nie oddzwoniłeś.
-Myślałam, że... -Przez ten spacerek
jesteś teraz podejrzaną.
-Co? -Rolnik,
z którym gadałaś, ma świetną pamięć.
Podał twój dokładny opis.
Powiesisz sobie w celi.
Poszłam na spacer w lesie.
No i co z tego?
To, że detektyw
znalazła tam odznakę Winslowa.
-Wszystko będzie dobrze. -Naprawdę?
To dlaczego rozsypałaś ciastka?
To nie ma nic wspólnego z samochodem.
Babciu!
Rozumiesz powagę sytuacji?
Świadek mówi,
że widział cię na miejscu zbrodni!
-Zajmę się tym! -Jak?
Zderzyłam się z samochodem.
Taki sam kolor jak detektywa.
Lakier pasuje.
I mamy wyjaśnienie uszkodzeń.
Zgłosiłam to.
Jeśli ktoś zapyta, będzie dowód.
-Odbiło ci. -Uważaj, co mówisz.
Co się stało z samochodem?
Babcia go rozbiła.
Co takiego?
Nacisnęłam gaz zamiast hamulca.
Co się tutaj dzieje?
Co ta gnida tu robi?
Odwal się, chłoptasiu.
Jak dzieci, przestańcie!
Lance znalazł kupca na ziemię,
którą wcisnął Audrey.
Musi podpisać akt zrzeczenia się.
Dlatego przyjechaliśmy.
Dochodzi północ.
Czas nas goni.
Koleś chce odsprzedać ziemię komuś innemu do rana.
Płaci dziesięć tysi.
Gdzie podpisać?
Podobno umiesz wróżyć z kart do Tarota.
Powiedz mi, Delores...
co mnie czeka?
Pete kombinator
Pamiętasz, jak proponowałem podział 11 milionów
na trzech?
Jeśli zabierzesz mnie do Bridgeport, są twoje.
Co do centa.
Mam wystawić partnera?
Rób, co chcesz.
Z Frankiem odpowiadamy za więcej śmierci niż syfilis w średniowieczu.
Kłócimy się, ale to mój partner.
Nie sprzedam go.
Co z tobą nie tak?
-Chyba się zrzygam. -Nie tutaj.
Zjedź na pobocze.
Już zjeżdżam.
Już dobrze.
Otwieraj drzwi!
-Już! -Pospiesz się!
Otwórz te cholerne drzwi.
Uważaj trochę.
Zostaw telefon.
-Boże. -To obrzydliwe!
Jeśli nie dzwonisz, by kupić cholernie drogą książkę,
rozłączę się.
-Zabierają mnie do Luki. -Żegnaj, Marius.
Rozpuści mnie.
Czy tego...
Zadzwonię do Adama i Nicole.
Jeszcze nie. Potrzebuję ciebie.
Nie zostawię księgarni.
Prawie dorwałem Maggie, ale zwiała.
Chcę użyć Pete'a jako przynęty.
Problem w tym, że on jedzie do Sedony, szukając Maggie.
Mam zadzwonić i go zawrócić?
Dokładnie tak.
Potem musisz zadzwonić gdzieś jeszcze.
Jestem z jednym z nich teraz. Siedzę w łazience.
Ty sukinsynie!
To moja matka, jest w motelu w Bridgeport.
Przyjedź tu jak najszybciej.
Widzisz? To ona. Jest tam.
Pete, jesteś tam?
Nie wyginaj nadgarstka.
-Blokują się. -Wyginałeś.
Robiłeś to za dzieciaka i ci zostało.
Co on tutaj robi?
-Poczekam w samochodzie. -Zostań.
-Chodzi o pieniądze. -Co z nimi?
Ta rzecz...
którą dla ciebie zrobiłam.
-Żeby pomóc... -Chodzi ci o pranie pieniędzy?
Tak. Już załatwione.
Użyłam nieruchomości,
dlatego Lance jest tutaj.
Musisz podpisać kilka papierków,
zapłacić podatek od nieruchomości i kasa jest twoja.
Chodźmy do biura.
Pytam, bo Otto jest moim przyjacielem.
A ty robiłeś z nim interesy.
Nie obiecam, że obędzie się bez przemocy.
Tak właściwie...
to może okazać się konieczna. Musisz to wiedzieć.
Dzięki. W porządku.
Podaj mi adres.
Podaj, zapamiętam.
Poczekaj na zewnątrz.
Zostawić otwarte?
Dobrze się spisałaś.
Dzięki.
To moje pierwsze przestępstwo. Szczęście początkującego.
To dobrze.
Musisz znów to zrobić.
Nie ma mowy.
To koniec.
Jeśli chcesz kogoś wykupić za kaucją, idź do ANB.
-Tylko raz. -Nie. Wychodzę.
Ja nie proszę.
-Ile tu macie? -Policz i mi powiedz.
Sprawdźmy.
Załaduję je dla ciebie.
Oby twoja matka tu była.
Wiedziałem, że jesteś gównolotem.
-Właśnie szedłem. -Z powrotem do pierdla.
Kim jesteś?
James Bagwell, kurator tego gównolota.
A ty kim jesteś?
Kimś, kto nie musi się przedstawiać.
-Lepiej spadaj. -Zła odpowiedź.
Chyba chciałeś powiedzieć, że na ciebie już pora.
Lepiej stąd spadaj.
Mogę coś wyjaśnić?
Na przykład jak naruszasz zwolnienie warunkowe?
Chcę powiedzieć, dlaczego tu jestem.
Nie trzeba.
Możemy użyć paralizatora.
On ma dzieci.
Chuj mnie to obchodzi.
Ja to zrobię. To mój bajzel, ja to ogarnę.
Dobrze, staruszku.
Jeśli wrócisz z niczym, ja tam pójdę.
Słucham?
Ja w sprawie kurtki znalezionej w cadillacu.
Jakiej kurtki?
Daj spokój.
Wróciłeś właśnie ze sklepu, tak?
Kupiłeś gównianą kawę.
Jajka, pomarańcze... i płatki?
Te z czekoladowym Drakulą na opakowaniu?
-Kim ty jesteś? -To dla dziewczynek?
Może dla Jackie, Nikki.
Po prostu mi ją daj.
Oddaj. Nie należy do ciebie.
Nie chcę się kłócić ani negocjować.
To tylko głupia kurtka.
Po co twoje córki mają tracić ojca?
Panie Bagwell, to pilna sprawa rodzinna.
Musi mi pan uwierzyć.
Przetłumaczę, co to oznacza w twoim języku.
„Kombinuję coś z koleżkami chuliganami.
„Dlatego ktoś zadzwonił do mojego kuratora,
„by uratował mi dupsko”. Zgadza się?
Przyjechałem zobaczyć się z pasierbicą.
To ta sama, przez którą w zeszłym tygodniu
przełożyłeś naszą wizytę?
Ta sama, która znalazła
rannego kota na ulicy?
Kota, którego musiałeś pilnie ratować?
To też nie brzmiało przekonująco.
To prawda.
Ten kot nie istnieje.
Pasierbica pewnie też nie.
To już przesada.
Rozkuć go.
Bardziej niż gównolotów nie lubię ojców zaniedbujących dzieci.
-Ja też. -To świetnie się składa.
Chcę poznać twoją pasierbicę
i jej kota.
Muszę uprzedzić moją byłą.
Jeśli pojawię się bez zapowiedzi, wścieknie się.
-Tylko szybko. -Dziękuję.
Nie mogę się doczekać spotkania.
Masz.
Co to?
Tajny przepis pułkownika Sandersa.
Co cię to obchodzi?
Cholera.
Co się stało?
Zgubiłem Pete'a.
Jak to?
W motelu Bridgeport.
Pojawił się jego kurator.
Bridgeport? Uwierzyłeś mu?
Rozmawiał z nią przez telefon.
Musiałem to sprawdzić. Mógł mówić prawdę.
Jeśli nie mamy Pete'a, nie złapiemy Maggie.
Luka nie myśli racjonalnie.
Wiem.
Co masz?
Maggie wyjechała z Rosedale zielonym maverickiem z pustym bakiem.
Sprawdziłem każdą stację benzynową po drodze. Na razie nic.
Słuchaj.
Gdy pytałem, gdzie pojechała Maggie,
Delores powiedziała, że pojechała szukać syna.
Po co, skoro zostawiła go z nami?
Kto wie? Nie podoba mi się to.
Chcesz być kimś więcej?
Wykonywać prawdziwą robotę?
Mamy wyniki odprysków farby.
To lakier wyprodukowany
dla GMC high sierra pomiędzy 1985 i 1987.
Sprawdź każdego właściciela
w promieniu stu mil od miejsca zdarzenia.
To mógł być ktoś przyjezdny.
Tak, ale zaczynamy od lokalnych,
potem poszerzamy.
Chcesz zgrywać bohatera?
Mój kurator chce poznać Ellen.
Palisz przy dziecku.
James Bagwell.
Julia Bowman, miło pana poznać.
Oto ona.
Kot nie żyje.
Co?
Operacja nie pomogła. Stent się nie przyjął.
To koszt dwóch tysięcy,
a ja nie mam takiej kasy.
Teraz Ellen obwinia mnie za śmierć kota.
Panno Bowman, chyba źle zaczęliśmy.
Zgadza się.
Nie wiedziałem o kocie.
Uspokójcie się. Płaci alimenty?
Jeśli pracuje, ale wszystko robię sama.
Pierwsze słyszę.
-Tak? -Słuchajcie...
A co słyszałeś?
Że masz gości, którzy przychodzą na noc.
Weźmy głęboki oddech.
Jednego gościa.
Chcę zobaczyć dziecko.
Jeden gość. Twój kuzyn, Steve.
-Daje radę! -Tak?
I co ty na to?
Proszę się cofnąć.
To był błąd.
Mam inne spotkania.
-Wracamy do Nowego Yorku. -On zostaje.
-Musi zakopać kota. -Słucham?
Proszę popatrzeć na Ellen.
Jestem załamana.
-Steve to zrobi. -Dzisiaj pracuje.
Załatw to i wracaj.
Zgłoś się do mnie osobiście.
Dobrze.
Mogę załatwić przepustkę,
żebyś widywał się z córką.
Ale żadnego kręcenia się z koleżkami-chuliganami.
-Zrozumiałeś? -Tak.
-Czy to jasne? -Tak.
Popatrz na mnie.
Miło było poznać.
Zachowuj się grzecznie.
„Daje radę”?
Josipovich?
Trudno to wyjaśnić.
Teraz mnie zaciekawiłeś. Wyjaśnij.
Trzeba było tam być.
Myślisz, że Taylor namierzy telefon?
Sukinsyn.
-Gdzie Maggie? -Jaka Maggie?
-Żartujesz sobie? -Jeździła tym samochodem.
-Blondynka po pięćdziesiątce. -Chodzi ci o Lindę?
Lindę?
Tak, Lindę z Rosedale.
Kurwa!
Chodź, staruszku.
Przestań się zgrywać i wyciągnij spluwę.
Po to tu przyjechaliśmy, prawda?
To nic osobistego.
Ojciec miał zlecenie. Wyręczę go.
Gdybyś strzelał, tak jak gadasz, już bym nie żył.
Jakaś mowa pożegnalna?
O to samo chciałem zapytać.
Broń na ziemię albo sam trafisz do piachu.
Na ziemię.
Wszystko w porządku?
Jasne, że tak. Miałem to pod kontrolą.
Tak myślałem.
Sammy!
Nie rób tego. Trup to problem.
Dobrze o tym wiesz.
Daj mi kluczyki.
Jedziemy.
Jeśli was spotkam, zabiję.
Chodź. Jak mnie znalazłeś?
Dzwoniłem do rabina. Zebrałem informacje, namierzyłem cię.
POLICYJNA BAZA DANYCH
Masz. Świetnie.
Właśnie miałem to wydrukować.
Zabawne, moja babcia ma taki samochód.
Nic nie mówiłem, bo myślałem, że ma starszy model.
-Chyba się pomyliłem. -Twoja babcia?
Chcesz go zobaczyć?
Zobaczyć, czego szukamy?
Nie będzie miała obiekcji.
Pójdę po auto.
Cześć, babciu...
Cześć, Taylor. Widziałam, jak podjeżdżasz.
To detektyw Joyce Roby.
Mówiłem ci o niej.
-Miło panią poznać, pani detektyw. -Jestem Joyce.
Piękny dom.
Farma nadal działa?
Od wojny secesyjnej.
Rodzina ma głębokie korzenie.
Farma ma korzenie. Nasza rodzina jest tu od 1978 roku.
To była konfiskata.
Chcesz zobaczyć mój samochód?
Ten model pojawił się w sprawie, nad którą pracuję.
Taylor uprzedził, że przyjedziemy?
Wysłał mi SMS.
Babcia woli Snapchata, ale nie nadążam za technologią.
Zobaczmy wóz.
Tędy proszę.
Jak ci się podoba nasza okolica?
Cicho tu.
To pewnie miła odmiana.
Co się pani stało w czoło?
Miałam stłuczkę.
Co takiego?
Nic się nie stało. Nawet nikomu nie mówiłam.
W co uderzyłaś?
W samochód.
Wcisnęłam gaz zamiast hamulca.
Nie pierwszy raz.
Kiedy to się stało?
Wczoraj.
Taylor, możesz przynieść listę właścicieli high sierra?
Jasne.
Pani Bernhardt...
Mów mi Audrey.
Byłaś w Brett Woods?
Gdy byłam nastolatką.
Jeździło się tam na randki.
Teraz staruszkowie obserwują tam ptaki.
Byłam tam ostatnio, szukając miejsca powiązanego z moją sprawą.
Jednym z samochodów był mały, srebrny sedan.
Drugim GMC, taki jak ten.
Pytam, bo świadek widział kobietę,
odpowiadającą twojemu rysopisowi.
To pewnie obserwator ptaków.
Starzy ludzie są podobni.
Taylor przysłał ci SMS?
Kiedy ostatnio rozmawialiście?
W niedzielę. Spotykamy się na niedzielnych obiadach.
Mam listę.
Obejrzę ją w samochodzie.
-Dziękuję za pomoc. -Nie ma za co.
Chcesz mój numer telefonu, e-mail?
Nie, znajdę cię, jeśli będę musiała.
Jest urocza.
Jak często ją widujesz?
Na niedzielnych, obowiązkowych obiadach.
A co?
Jeśli myli gaz z hamulcem,
może trzeba ją częściej odwiedzać.
Wygląda okropnie. Obudź go.
Cześć, Moe...
Szturchnij go.
Wszystko w porządku.
Cześć, Moe.
Wody.
Proszę.
Pij.
Powoli ci się poprawia.
Wyglądasz lepiej.
Zajęliśmy się samochodem.
Złapaliśmy tego, co to zrobił. Dostał za swoje.
Słyszałem, że zabrał proklamację.
Tę, którą ci dałem?
A to kutas.
Muszę porozmawiać z kuzynem.
Jezu. Bez ciebie mam dość problemów.
-Potrzebuję pomocy. -Oczywiście, że tak.
Co?
Namierz mi telefon.
Dziewczyna, z którą się przespałem, mnie okradła.
Uwierzysz w to?
Nie obchodzi mnie to.
Rozpoznajesz go?
To Marius Josipovich.
Nigdy go nie widziałem.
To jego Winslow szukał.
Daj znać, jakby co.
Dobra.
Chcę z nim pogadać.
To twój koleś z motelu?
Tak, uciekł.
Jest w Ottawie. Nie wróci.
Na wszystko masz odpowiedź.
Po prostu stąd idź.
Musimy porozmawiać.
Pamiętasz dzieciaka, którego pobiłeś? Sprawa ruszyła.
-Jak bardzo ruszyła? -Nie spałem całą noc.
Prokurator wezwie cię na przesłuchanie. Musimy ustalić twoją wersję.
Kurwa!
Dziwny kolor ma ta whisky.
Już podaję.
Pamiętasz szczyny, które piliśmy w Wietnamie?
Lepiej smakowała w formie rzygów.
Ta proklamacja zapoczątkowała Irlandzką wojnę o niepodległość.
Ten papier ma ponad sto lat.
Radzę ci odpuścić.
Nie wywołuj wilka z lasu.
Mogę się dosiąść? Chyba że znowu gadacie o wojnie.
Jestem przewidywalny?
Nie może tutaj być...
Co?
Niech coś zamówi.
Czym sobie zasłużyła?
Zamawia albo wychodzi.
Daj jej kanapki.
Użyjemy ich jako podkładek.
Co słychać?
Rozmawiałam z Taylorem o naszych rodzicach.
O ich śmierci.
To był pierwszy raz,
gdy ktoś ze mną o nich rozmawiał.
Siedzicie tutaj i rozmawiacie.
Dzielicie się wspomnieniami. Ze mną nikt tego nie robił.
Nie rozmawialiśmy o nich.
Wszyscy ich pamiętają.
Nawet Sam z nimi pracował.
Ja nie mam żadnych wspomnień.
Cóż...
Poznali się w biurze poręczeń.
-Naprawdę? -Nie tak.
Gdy Danny wszedł, Lila uciekała tyłem.
Wszystko zaczęło się w biurze.
Uściślając, przed biurem.
To było w trakcie pogoni,
w której twoja matka stuknęła ojca pistoletem.
Co takiego?
Dobrze ci idzie.
Prawda?
Pewnie mnie nie pamiętasz, ale byłem tam tego wieczoru.
Ta walka z gliną.
Ten gliniarz to mój kuzyn.
Czego chcesz?
Przyszedłem zapytać...
czy wycofasz zarzuty?
Przyszedł, jakby był pieprzonym Johnem Wickiem.
-Wycofaj zarzuty. -Nie.
Wypierdalaj.
Zagrajmy. Jeśli wygram, wycofasz zarzuty.
Jeśli przegram, zabierasz całą kasę.
Dawaj.
Mogę chwilę poćwiczyć? Dawno nie grałem.
Wyszedłem z wprawy. Dzięki.
Nie będę cię zawstydzał przy znajomych.
Weź pieniądze i wycofaj zarzuty.
Dziękuję.
Źle zaczęliśmy znajomość, przepraszam.
Zgadzam się.
Joe Hooper. Chcę zapytać o aresztowanego kolegę.
Nie został aresztowany.
Pete nie naruszył warunków?
Gdzie mogę go znaleźć?
Nie znam żadnego Pete'a, ale wiem dwie rzeczy.
Nigdy nie byłeś niczyim przyjacielem.
Wyglądasz mi na rozrabiakę.
Jeśli moi klienci chcą się trzymać z takimi jak ty i marnować
swoją drugą szansę, nic na to nie poradzę.
Nie będę im też w tym pomagał.
Miłego dnia, bracie.
Myślałem, że cię przepędziłem.
Chciałem pogratulować. Podobno zarzuty zostały wycofane.
Skąd wiesz?
Masz coś z tym wspólnego?
Zapłaciłeś mu czy co?
Czego się wściekasz? Podobno wpadła mu do rąk gotówka.
-To wszystko. -To łapówkarstwo.
To była sprawa cywilna, nie kryminalna.
Więc to jak ugoda. Nie martw się o to. Wszystko gra.
Wróciłeś na ulicę?
Jakiś tydzień temu.
To dobrze.
A moja sprawa?
Wiedziałem.
Nigdy nie robisz nic bezinteresownie.
Rodzina powinna sobie pomagać.
Dzięki, jestem twoim dłużnikiem.
Czy kobieta, której szukasz,
jest Indianką czy hazardzistką?
Dlaczego pytasz?
Cześć.
Pamiętasz mnie?
Dzięki Bogu.
Miałem przyjść do ciebie,
jeśli będę jej szukać.
Ktoś dzwonił. To chyba była ona.
Wydzwaniam od kilku godzin.
Upłynęło dużo czasu.
Winisz mnie?
Chyba nie. Jest tam?
Poczekaj chwilę.
Cześć, mamo.
Kiedyś lubiłem tę pracę.
Cholera...
Ciekawi ludzie, zawsze się coś działo.
Trzeba było ruszyć głową.
Teraz nie wytrzymuję nerwowo.
Gdybym wiedział, że się posypie,
nigdy nie...
Pieprzyć Maggie i Pete'a.
Wiesz, co jest dziwne?
To chyba nawet nie jest Pete.
Chyba na samym początku mówił prawdę.
Mów dalej.
Jaka jest zasada numer jeden?
Podążaj za wskazówkami.
A co mamy?
Starsza pani mówiła coś o bracie. Była przekonująca.
Ale Pete nie ma brata.
Potem ta medium mówiła...
Maggie wyruszyła szukać syna. Ale on jest w Rosedale.
To nie ma sensu.
Potem jego kurator mówi, że nie zna żadnego Pete'a.
O co tu, kurwa, chodzi?
Jeśli nie jest Pete'em, dlaczego mówi, że jest?
Chodzi o kasę.
Jeśli udaje Pete'a, jak oszukał jego matkę?
Rozpoznała go.
Rozmawiali.
I gdzie jest Pete?
Słuszna uwaga.
Jeśli to nie on, mamy przesrane.
Luka nas zabije.
Dobrze o tym wiesz.
Musimy zabić Lukę.
Powinniśmy do niego jechać i wpakować mu kulkę.
Nie dam się rozpuścić kwasem.
Co jest?
Nic.
Nie wiem.
Roby pytała o nasze ostatnie spotkanie?
-Tak. -Mnie też.
Szuka niejasności w naszych wersjach.
Pytała też o Brett Woods.
Chyba coś podejrzewa.
Jeśli tak, dobrze to rozgrywa.
Nie ma jej na posterunku.
-Co to oznacza? -Nie wiem.
Na jej miejscu, wróciłbym się na farmę.
Jedź do biura, ja sprawdzę farmę.
-Na pewno? -Tylko to przychodzi mi do głowy.
Daj mi chwilę.
-Pete? -Marius, słuchaj.
Nie kazała mi dzwonić,
-wysłała za mną kolesia. -Kto nie kazał?
Moja matka.
-Znalazłem ją. -Gdzie?
Znikniemy.
Dzwonię się pożegnać.
Chciałem podziękować.
Jak to znikniesz?
Byłeś najlepszym przyjacielem, jakiego miałem.
Spotkajmy się.
Jesteś dla mnie jak brat.
Życzę spełnienia marzeń.
Poczekaj. Nie. Kurwa!
Połączenie zostało przekierowane...
Halo?
Dziadku?
Carly?
Nie znalazłam Pete'a.
A ja tak. Nie pojechał do Sedony. Jest w jakimś kasynie z matką.
Nie dotrę tam przed ich wyjazdem.
A ci kolesie?
Są coraz bliżej. To 11 milionów dolarów.
Czuję je.
Chcesz się wycofać?
Nie mam wyboru.
Chyba potrzebujemy Adama i Nicole.
Oczywiście.
Potrzebujesz pieniędzy?
I papierów. Poczekaj chwilę.
-Julia. -Hej.
Dostałam dziwny SMS od Taylora.
Coś się dzieje na farmie. Musimy tam jechać.
Coś dobrego czy złego?
Nie wiem, ale to pilne.
Masz broń?
To chyba nie jest aż tak pilne.
Weź na wszelki wypadek.
Dobra.
Spotkamy się na miejscu.
To Julia. Rodzina może być zagrożona. Kończymy to.
Jadę tam ich ostrzec.
Uważaj na siebie.
Lila zafundowała twojemu ojcu wstrząśnienie mózgu.
Źle się z tym czuła.
Sama zabrała go na pogotowie.
Twój ojciec pracował wcześniej jako doręczyciel.
Namierzał ludzi i wręczał im pozwy i wezwania do sądu.
Ścigał matkę?
Jakiś rowerzysta ją pozywał.
Nie stawiał się w sądzie, znalazła go i złamała mu nogę.
Dlatego ją pozywał.
Mama była rozrabiaką?
Była jak huragan.
Nie znała ograniczeń. Twój ojciec też taki był.
Oświadczył się jej po miesiącu znajomości.
-Po tygodniu. -Zaczyna się. To był miesiąc.
Tydzień, nie miesiąc.
Nad czym pracowali, gdy zginęli?
Nie pamiętam, czy wtedy pracowali.
Uderzył w nich pijany kierowca.
Dlaczego nie ma tego w raporcie policyjnym?
Jak to?
-A ty wiesz? -Może się pomylili.
To Taylor. Mam natychmiast wracać na farmę.
Ciekawe, co się dzieje.
Lepiej to sprawdź.
Mnie też wzywa.
Przestawię się na kawę.
Jedź, powiedz, że zaraz przyjadę.
Dzięki. Do zobaczenia.
Wszystko w porządku?
Jestem ostrożny.
Jesteśmy.
Co?
Chcesz im powiedzieć?
Może sami powinni się dowiedzieć.
Czy to Julia?
Ciocia Maggie?
Moja mała dziewczynka.
I ty.
Pete.
Mój synek. Chodź tutaj.
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaege gę.