Carly. Sonunda tanıştığımıza inanamıyorum.
Kaç yaşındasın, 16 mı?
İki ay sonra 17.
Herkes annene benzediğini söylüyordur.
Bazen evet.
Taylor da. Gözleri.
Julia'yı son gördüğümde... Kaç yaşındaydın? On? 11?
Annenin topuklu pabuçlarını giymiştin.
Evet. Tepesinde ponpon olan kırmızı bir beren vardı
ve kaşığı mikrofon yapmış, şarkı söylüyordun.
Tanrım!
Değil mi Pete? Hatırlıyor musun? Neydi? Madonna eşliğinde dans ediyordun.
Mariah Carey'di aslında.
Doğru! Evet. Sanırım babanda bir videosu var. Filme çekmişti.
Onu mutlaka görmeliyim.
Ancak cesedimi çiğnersen.
Taylor, sen hep hokey oynardın.
Bridgeport'tan ayrılıp büyük bir NHL yıldızı olacaktın.
Evet. Herkes büyür, değil mi?
Polis olacağını asla tahmin etmezdim.
Ama sanırım... Bilmem. Mantıklı.
Hep biraz kabadayıydın.
Ne? Sadece doğruları söylüyorum.
Evet. O uzun zaman önceydi anne.
20 yıl.
Bir şey sorabilir miyim, seni ne geri getirdi?
Aslında Pete.
Yıllarca geri dönmeyi düşündüm
ama dönmemek için hep bir sebep buldum.
Derken Pete aradı
ve buraya geldiğini, hepinizi gördüğünü söyledi.
Babamın rahatsızlandığından bahsetti.
Dönme vaktim olduğunu anladım.
İşte buradayım.
Hepimiz buradayız.
İçeri gel.
Bu sadece on dolar için.
11 milyon için ne yapacaklarını düşünün!
11 milyon demişken,
11 milyonum nerede ulan?
Ne? Bir şey mi görüyorsun?
Auran. Sende derin bir merak var.
İçgüdülerin güçlü.
Ama aileni erken yaşta kaybetmek çok zor olmuş.
Bilmiyorum.
Hayır. Öyle demek istemedim. Özür dilerim. Rahatsız etmek istememiştim.
Biri, kendisi için önemli birini kaybettiğinde,
ruhunda travma oluşur.
Geçimini böyle mi sağlıyorsun?
-Ne? -Medyum musun?
İspritizmacıyım aslında.
Farkı ne?
Ben insanları okurum. Sorunları konusunda yardım ederim.
Bu dünyadan göçmüş yakınlarıyla onları buluştururum.
-Taylor? -Ha siktir.
Dede.
Taylor? İyi misin? Mesajında acil olduğu yazıyordu.
-Maggie. -Evet.
Selam.
Maggie.
Buradasın.
Geç olsun da güç olmasın, değil mi?
Babacığım.
İyi misin?
Ben iyiyim. İyiyim.
Pete! Dönmüşsün. Buradasın. Hadi, buraya gel.
Buraya gel.
Sen...
Bu, elde filtre kahve. Yavaş, dengeli çemberler çizerek. Acele etmeden.
Kahve mi? İyi öğütülmüş. Daha az acı.
Rengi zengin, kıvamı hoş.
İyi çekirdek.
İyi çekirdek. Evet!
Kahveyi takdir eden bir adam.
Arabada benim kadar vakit geçirirsen iyi bir kahveyi takdir etmeyi bilirsin.
İyi hoş da bu hipster zırvalarına gerek var mı, bilmiyorum.
Sikmişim hipster'ları!
Ben bu boku 30 yıldır yapıyorum.
Bana bir fincan Dunkin' Donuts versen yeter.
Sana bir bardak sıcak çiş versem?
Arkadaşını örnek al. Damak tadı var.
Şimdi.
Anne elinizdeydi,
sonra anneyi kaybettiniz.
Oğlan elinizdeydi, sonra oğlanı kaybettiniz.
Bu ikisi pek becerikli, değil mi?
-Onları yakalayacağız. -Evet.
Babam balıkçıydı.
Çok sade bir hayat.
Ama iş konusunda bilmem gereken her şeyi bana öğretti.
Baharları kasabamız Herceg Novi'nin koyunda
mürekkep balığı avlardı.
Çoğu kişi gündüz balığa çıkar.
Kolaydır. Ama babam çok akıllıydı.
Gece tutardı.
Daha zor. Daha tehlikeli.
Ama şunu bilirdi, suya ışık tutarsanız
mürekkep balığı kendine hâkim olamaz. Gelmek zorundadır.
Meraktan.
Her seferinde bol balıkla dönerdi. Bir sürü kâr. O yüzden...
Çiftliğe gidin.
Nineyle dedeyi koltuğa bağlayın
ve siktiğimin evini yakıp kül edin.
Yangının ışığı Maggie ve Pete'i bize getirecek.
Düzenbaz Pete
Onu buldum!
Bir dakika konuşabilir miyiz?
Çocuklar, bu harika fotoğraflara bakmalısınız.
-Hayır, bence... -Aman Tanrım.
Dumur olacağımızdan eminim.
Hiç sorma. Çamaşır yıkama hizmeti nasıl gidiyor?
Harika. Evet. Dockery o kadar sevindi ki bana yeni çamaşırlar verdi.
Bir sürü.
Hay sikeyim.
-Dede, o sen misin? -Şuna bakın!
Aman Tanrım. Annemin saçına bakın!
-Peruğa benziyor. -O permayı ben yapmıştım.
-Bile bile mi? -O işte iyi olduğumu söylemedim.
-Şu hâline bak! -Hayır. Şuna bakın. Şuna...
İşte Pete. İşte Taylor ve işte Julia.
Pete? O günü hatırlıyor musun?
Ne? Kokpitteydi.
Birbirinin aynısı eşofmanlar. Kendimizi havalı sanırdık.
Derken, uçak havalanır havalanmaz Taylor üstüme kustu.
-Milkshake yüzünden. -İğrençti.
Pete, çok farklı görünüyorsun.
Evet, büyüdü.
Anne, o sen misin? O zamanlar...
-Evet. Ben ve Jason Burrows. -Öyle mi?
Lise balosunda.
Aman Tanrım. Dede, nasıl oldu da daha önce bunları göstermedin?
Unuttum sanırım. Ben... Hey...
Akşam yemeği yiyelim. Büyük bir aile yemeği.
Audrey'yi arayacağım.
Bu iyi bir fikir mi? Belki alıştıra alıştıra söylemeliyiz.
Hayır.
Kutlayacağız.
Benim.
Bak, bu gece büyük bir yemek düzenliyorum.
Bu gece mi? Yorgunluktan ölüyorum.
Çoktan herkesi davet ettim.
Herkes kim?
-Aile. -Öyleyse daveti geri al.
Alamam.
Neden?
Tüm pişirme işini ben yapacağım.
Senin bir şey yapman... Sadece ofisi kapa ve eve gel, olur mu?
Otto, konu nedir?
Geldiğinde görürsün.
Baba, önemli değil. Belki başka bir zaman.
Aman Tanrım. Yoksa o...
Evet.
Bana ne zaman söyleyecektin?
Bak, bütün çocuklar burada. Eski fotoğraflara bakıyoruz.
Bugünlük ofisi kapa ve eve gel.
Çok fazla işim var.
Audrey, iş bekleyebilir. Lütfen...
Rahatsızlandığımdan beri annen çifte vardiya çalışıyor.
Shannon Hemen beni ara.
Ama gelecek.
Dede, yapmam gereken işler var ama gelirken içki alırım.
Çocukları alacağım, tatlı da alırım. Olur mu?
Tamam, öyle yap. Geç kalma!
Anne, düşünüyordum da ninem için gerçekten zor olacaktır.
Belki ofise gidip onunla bizzat görüşmelisin.
-Seni bırakabilirim. -Peki.
Gideceğim. Ama kendi başıma.
Sen burada kalıp dedenin yemeği hazırlamasına yardım et.
Benimle konuşmak istemediğin hissine kapılıyorum.
Hadi ama.
Birlikte vakit geçirmelisiniz.
Ne bok döndüğünü bana anlatacak mısın?
Sakin ol. Babam izliyor.
Görüşürüz baba.
Görüşürüz.
Neden Rosedale'de beni ölüme terk ettin?
Bence daha önemli soru, neden oğlum numarası yapıyorsun?
Pete ve ben hücre arkadaşıydık.
Sürekli ailesinden ve çocukluğundan bahsederdi.
20 yıldır buraya gelmediğinden.
Çıktığımda saklanacak bir yere ihtiyacım vardı.
Nedeni önemli değil. Ben Pete oldum.
Peki nasıl gidiyor?
Harika. Harika gidiyor.
Hâlâ hayattayım.
Tamam. Rosedale için üzgünüm, oldu mu?
Ama çelişkili enerjilerle geldin.
Evet. Dost musun düşman mı yoksa ikisi birden mi, bilemedim. Kaçtım.
Kaçtım ama sonra Pete ile konuştum.
Bana senden bahsetti.
Onu kurtardığını ve sana güvenebileceğimi söyledi.
Ama Rosedale'deyken bunu bilmiyordum, hâlâ da bilmiyorum.
Pete hangi cehennemde?
Güvende.
Ne? Kızılderili bölgesinde mi?
O... Neden bana sordun?
Çünkü ne dolap çevirdiğini anlamaya çalışıyorum.
Dolap? Dolap neymiş, gösteririm.
-Evet, hedef olmamı istiyorsun. -Hedef mi?
Pete'in öldüğünü düşünürlerse güvende olur.
-Güvende mi? -Evet.
-Herkesin güvende olmasını istiyorum. -Zırva.
Ellerime yeterince kan bulaştı. Daha fazlasını istemiyorum.
Senin gibi hoş bir kız böyle bir yerde ne arıyor?
İstersen sana bunu Tayca söylemesini öğretirim.
Shannon?
Hayır, zevki kalmazdı. Çok konuşunca tadı kalmaz.
-O şeyin sorunu ne Joyce? -Shannon!
Bilmiyorum efendim, ağır hasar almış.
Güçlü bir sinyal alamıyorum.
Sana sorununun ne olduğunu söyleyeyim. Islak, küflenmiş, paslanmış, çürümüş!
Bu kokuşmuş ormandaki her şey gibi.
Atsan daha iyi.
İyi misin?
İyi olacağım.
Bekle.
Çeneni kapasan iyi edersin.
Bir dakika. Ailemle saçma bir olay yaşadık.
Başın belaya girdi sandım.
Ne?
Girdi.
İdare edebileceğimi sandım.
Her şeyi ayrı tutabileceğimi.
Ama Sean şüpheleniyor ve bahanelerim tükenmek üzere. Ben...
Bunu yapmaya devam edemem.
Etmen gerekmiyor. Onu terk et.
Bir çözüm buluruz.
Ya sessiz olun ya da gitmenizi istemek zorundayım.
-Cidden mi? -Evet.
Otto çok yaşlanmış görünüyor.
Gittiğimde tam bir ayıydı, şimdiyse yaşlı bir adam.
Evet. Zaman acımasızdır. Ama daha acil konuya gelsek...
İnme indiğini duyunca eve dönmek istedim
ama o adamlar beni izliyordu.
Onları aileme götürmek istemedim.
Sen hiç eve gidiyor musun?
Bu o tür bir konuşma değil.
Bir dolandırıcının sorunlu bir çocukluk geçirdiğini
hayal etmek çok da zor değil.
Hay sikeyim. Buna vaktimiz yok.
O depoda ne olduğunu bana anlatmalısın.
Ne olduğundan bahsetmek istemiyorum.
Tüm ailenin ölmesini istemiyorsan seçme şansın yok.
Ne olduğunu anlatmazsan sana yardım edemem.
Erkek arkadaşım Reggie'nin ekibiyle çalışıyordum.
İşimizde iyiydik.
15 dakikada girip çıkardık. Olabildiğince çok depoyu vurduk.
Ama sonra, üç yıl önce...
Mount Vernon'da bir yeri bastık.
Pete öğle molasındaki güvenlik görevlisini takip ederken biz içeri girdik.
Güvenlik kameralarını kapadık. Biraz nakit bulduk. Bir de çekmecenin
altına bantlanmış bir anahtar. 237 numaralı kasa için.
Önemliye benziyordu,
kalanlarımız kilitleri açarken Reggie, 237'ye baktı.
Sıradan, unutulmuş çer çöple doluydu.
Arkadaki kutuları gördüğünde Reggie oradan ayrılmak üzereydi.
Onu o kutulara çekenin ne olduğunu bilmiyordu.
Veya neden dergilerin altına baktığını.
Bize içinde ne olduğunu gösterdi.
Bunun gibi dokuz tane daha var.
Bir kasaya saklanmış o kadar para?
Beynimde çanlar çaldı.
O parayla ilgili başka şeyler de hissettim.
Kötü bir geçmişi ve daha kötü bir geleceği vardı.
-Pete müdahale etmeli. -Kötü elektrik alıyorum.
Hayır. Bu bizim paramız. Bunun için çalışıyorduk.
Ben de Pete'i aradım.
Güvenlik görevlisini oyalamasını söyledim.
Parayı çıkarmamız için bize vakit kazandırmalıydı.
Kimse kıpırdamasın!
Denedi ama...
Nerede lan o?
Herhâlde sana güvenlikçinin çoktan işe döndüğünü söylemiştir.
Sorun yok.
Maggie? Kontrol et.
-Vurulmuşsun. -Ben iyiyim. Onları kontrol et.
Gidelim!
Parayı aldık ve buluşma yerine gittik ama Pete hiç gelmedi.
Bir şey yapmazsak Reggie ölecekti.
Bir peruk takıp ona yardım buldum.
Doktor Collins, lütfen görev yerinize dönün.
Minibüsle ilgilendikten sonra hastaneye döndüm.
Ama döndüğümde orada bir adam vardı.
Gözlerimi ondan alamadım.
Gördüğüm en karanlık auraya sahipti.
Gece kadar kara.
Reggie ölmüştü.
Paranın yerini söylediğini varsaydım. Ben olsam söylerdim.
Kim olsa söylerdi. Bilmiyordum.
Sen Rosedale'e gelene dek söylemediğini bilmiyordum.
-Peki para nerede? -Sana bunu söylemeyeceğim. Henüz değil.
O kara aurası olan adam var ya?
Adı Luka ve o...
Dünyanın en korkutucu adamı. Biliyorum.
Ama şimdi gidip daha korkutucu biriyle konuşmam gerekiyor.
Tamam.
Önce bir içki içmeliyim.
Önce Luka kızdığı için korktun.
Şimdi de aşırı sakin olduğu için mi korkuyorsun?
Seni anlamıyorum.
O adamda yanlış bir şeyler var.
Parayla olan tek bağlantısını kaybettik ama o sakin ayaklarına yattı.
Davullar sustuğunda endişeleneceksin.
Üç yıldır o parayı arıyor.
Bizden önce elinde ne vardı? Hiç.
Hâlâ bir şey yok.
Kadını ve oğlunu bir kez bulduk, yine buluruz.
Tek yapman gereken paniğe kapılmamak
ve Seattle'a taşınabilirsin,
sakal bırakabilirsin, kahve dükkânı açabilirsin.
Hayat harika olacak.
Ben 14-15 yaşına gelene dek iyiydik,
sonra kötü oğlanlardan hoşlanmaya başladım.
Orijinal olmadığını biliyorum ama benim için önemliydi.
Audrey de beni o oğlanların bulaştıkları şeylerden uzak tutmayı denedi.
Bir süre işe yaradı. Pete'in babasına kadar, bilirsin.
Bunlar çok ilginç falan da...
Umurunda değil.
-Paranın yerini bilmek istiyorsun. -Evet.
Bak, bir sürü kötü şey yaptım.
Hırsızlık yaparak çok kişiyi incittim.
Ve bununla işim bitti.
O yüzden parayı Luka'ya geri vereceğim.
Ne yapacaksın?
-Onu istediğini biliyorum ama o... -Hayır, konu benim ne istediğim değil.
Hayır, kime bulaştığını bilmiyorsun.
Hayır, gayet iyi biliyorum.
-Hayır, bilmiyorsun. -Bir sürü kötü adamla uğraştım.
Kötü, bu insanları tarif etmeye yetmez.
Parayı geri verirsen önce beni öldürür,
sonra da tüm ailenin peşine düşer
ve sana izletir. Ardından seni de öldürür.
-Hayır, yapmaz. -Evet, yapar.
Öyle yapmayacak. Bir kehanet geldi.
-Bir kehanet geldi. -Evet.
Hadi sonraki yarım saati kehanetini dinleyerek geçirelim.
-Bir imge gördüm. -Buyur.
Gelecek pek çok farklı yol izleyebilir.
Ve onlardan biri gün gibi açıktı.
Parayı Luka'ya geri verirsem hayatta kalacağız.
Hepsi bu.
Bunu düşündüm. Valerie'nin kefaletini yatıracağım
ama koşullarım var.
Pasaportlarını teslim edecek ve tüm hafta sonu gözüm üzerinde olacak.
Gerek yok.
Altı ay önce kefaletini yatırdığında kaçtı.
-Tekrar kaçmayacak. -Emin misin?
-Evet. -Ben değilim. Başında duracağım.
Başında seninle bir hafta sonu geçirse bile
hiç yoktan iyidir.
Bir hafta sonu için çok para harcıyorsun.
Ona borçluyum.
Valerie...
...yoga stüdyoları aracılığıyla benim için çamaşır temizliyordu.
Altın madeniydi.
Neyse, federaller sıkıştırınca günah keçisine ihtiyaç duydum.
Gönüllü oldu, suçu üstlendi.
Sonra da kaçtı.
Son anda korktu. Kimse hapse düşmek istemez.
Fikrini ne değiştirdi?
500.320 dolar.
Bu, konuştuğumuzdan fazlası. Çok daha fazlası.
Anlaşma bu. Ben Valerie'yi çıkarırım,
sen parayı aklarsın. Hepsini.
Kimin parası? Öyle bir miktar için bilmeliyim.
Chayton Dockery.
Pekâlâ Küçük Sarışın,
bu bana uyar. Anlaştık.
-Hey Marius. -Sizi tanıyor muyum?
FBI. Arabaya binin. İkiniz de.
Neler oluyor?
Mesele ne ulan?
Sence ne ulan?
Delchev'i konuşmaya geldik. Luka Delchev.
Gidelim.
2000'de Luka Delchev, ABD'den siyasi sığınma aldı.
Birkaç yıl önce radarımıza girdi.
Mount Vernon'da küçük ama acımasız bir suç örgütü işletiyordu.
Peşine düştük. Hiçbir şey bulamadık. Kimse konuşmadı.
Ya korkuyorlardı ya ölmüşlerdi.
Derken Interpol'den bir çağrı geldi. Anlaşılan 1998'de bir BM barış timi
15 milyonu gizlice aktarırken Karadağ'da pusuya düşürülmüş.
Para kaybolmuş. Kurtulan olmamış.
Delchev'den şüphelenmişler ama cesetlerle izini örtmüş.
Derken üç yıl önce yerini basmak için arama emri çıkardık.
Kasalarına erişecektik
ama Luka haber aldı. Parayı sakladı.
Yerini bilmiyorduk.
Ama sen buldun, değil mi Maggie?
Neden bahsettiğinizi bilmiyorum.
Depolardan birindeydi, değil mi?
Onu alanı bulmak vakit aldı
ve sen çoktan ortadan kaybolmuştun.
Biz de Luka'yı gözetledik. Üç yıl.
Frank ve Joe Hooper bizi sana götürene dek.
Ve sen, Marius. Her yerden senin çıkman ne tuhaf.
Para bizde değil.
Öyle bir para olsaydı bile, ki yok,
kabul etmem suçun da kabulü sayılırdı, değil mi?
İkiniz umurumuzda değilsiniz. Tek istediğimiz Delchev.
Ama ona ulaşmak için iş birliğiniz gerek.
Bu da ne demek?
Delchev'i paraya, bizi Delchev'e götüreceksiniz.
Onu ömür boyu hapse atacağız.
Mikrofon takmanız gerekecek.
İz sürücü ve boya paketi koymak için para da bize lazım.
Karşılığında tüm suçlamalardan muaf tutulacaksınız.
Marius'un geçen hafta Çin mahallesinde bir FBI ajanını öldürme
girişimine karışması da dâhil.
Ama bu koşulları kabul etmelisiniz. Bir kerelik bir teklif.
Elbette. Tamam.
Elinizde gerçek deliller olsaydı
şimdiye bizi tutuklardınız. Haksız mıyım?
O yüzden şöyle diyorum,
beni ya tutuklayın ya bırakın.
Çünkü
sigara içmeliyim ve FBI ofisinde yasaktır herhâlde.
Değil mi?
-Tamam, teşekkürler. İyi günler. -Siktir git!
Bak... Bekle.
-FBI ajanını öldürmeye teşebbüs mü? -Evet. Yanlış zamanda yanlış yerdeydim.
Öyleyse ne yapmalıyız? FBI ile iş birliği mi yapalım?
Hayır. Yapamayız.
Hüküm giydiremezlerse, Luka beraat ederse, hepimiz ölürüz.
Katliam çıkar. Ama bana paranın yerini söylersen...
Hayır.
Tamam, öyleyse buraya kadar. İşimiz bitti. Tamam mı? Kendine taksi tut.
-Hayır, ama yardımına ihtiyacım var. -Ne?
-Yardımıma mı ihtiyacın var? -Sana bahsettiğim kehanet var ya?
Gerçekleşmesi için her şey gördüğüm gibi olmalı
ve sen de onun parçasısın. Sen olmazsan gerçekleşmez.
Luka da beni ve bütün ailemi öldürür.
Affedersin baba ama oraya gittiğimde... Onunla yüzleşemedim.
Güven bana, bu hissi iyi biliyorum. Boş ver bunu.
Ne kadar harika göründüğümü hiç söylemedin.
-Harika görünüyorsun bana. -Bok gibi görünüyorum.
-Ve sen... -Ne?
-Saçlarına griler düşmüş. -Gri şimdi çok moda.
İnsanlar böyle görünmek için para ödüyor.
Seni özledim.
Baksana Taylor.
Maggie teyzenin şaraba ihtiyacı var.
Teşekkürler.
Evet. Pete?
O mantarlara hazırız.
Julia? Çocukların çok güzel.
Teşekkürler.
Babaları hayatlarında mı?
Pek sayılmaz.
Bazen öylesi daha kolaydır.
Bana öyle diyorlar.
Evet ve bunu bir de Audrey'den dinlemelisin.
Katolik suçluluğuna bayılıyor.
Evet, hissesi var sanırsın.
Dede? Doktorun sana tuzu azaltmanı söylediğinden eminim.
Evet, azalttım.
-Pete? -Efendim.
-Mısır gevreklerini hatırlıyor musun? -Neyi?
Mısır gevreklerini. Babalar Günü?
Yatakta kahvaltı.
Cidden? Mısır gevreklerini hatırlamıyor musun?
Şekerle tuzu karıştırmıştım.
Mısır gevreğini onunla doldurmuş ve bununla çok gurur duymuştun.
Sonra hepsini yemek zorunda kalmıştım.
Tamam. Evet. O bir...
Yardım lazım mı?
Hayır, teşekkürler.
Bak, sanırım yanlış başladık.
Öyle mi dersin?
Sana kabadayı dememe kızdığını biliyorum.
Biliyor musun?
Çocukken Pete'e çok götlük ettim.
Doğru.
Ama çocuktum.
Sense dedemin ve ninemin hayatını altüst ettiğinde yetişkindin.
Sen gittikten sonra burası nasıldı, en ufak bir fikrin var mı?
Çünkü ben o ortamda büyüdüm.
Neden geldin, bilmiyorum.
Ama sen veya Pete, bu aileyi daha fazla incitecek bir şey yaparsanız
karşınızda beni bulursunuz.
Sadece gerçekler.
Az önce söylediklerin...
Vay. Bakın, burada kim varmış.
Sanırım mangal yapmayacağız.
Biz de o ikisi yalnız kalana dek bekleriz.
Nine geliyor.
Aman Tanrım, o mantarları yemek için sabırsızlanıyorum.
Evet. Öyle lezzetliydi ki!
Buraya gel.
Sana araba kullanmayı öğrettiğim zamana ne dersin?
Hayır! Hayır, yapma! O hikâyeyi anlatma. Hayır, yapma.
-Lütfen. Baba, anlatmalısın. -Yapma.
Evet. Kaç yaşındaydın? 16 yaşındaydın.
Maggie'yi Bridgeport Alışveriş Merkezi'nin otoparkının
en üst katına çıkardım.
Bir pazar sabahıydı,
otopark boştu ve o harika gidiyordu.
Ne olacak ki diye düşündüm. Eve sürme zamanı.
İstemediğimi söylemiştim.
-Evet, söyledin. -Ve sen dinlemedin.
Hayır, dinlemedim. Virajlı rampadan aşağı inmeye başladı,
-çok iyi gidiyordu. -Araba sürmesini bilmiyorum.
Çok, çok iyi gidiyordu.
Derken aniden, nereden geldiğini anlamadan, bir şekilde güm! Tanrım.
Sola saptı ve arabayı duvara çarptı. Güm!
"Kenara çek!" diyordum.
O ise çığlık atıyordu.
Hangi kenara çekecektim? Cidden? Nereye çekecektim? Rampadaydık!
-Ne yaptın? -Sürmeye devam ettim!
Sürmeye devam etti, en alt kata kadar.
-Otoparkın altı katı ve bir araba sonra... -"Fren nerede?" diyordum.
-...sürüş dersi sona erdi. -Bilmiyordum ki.
O günden sonra ailenin sürüş eğitmeni ben oldum.
Ninem, AVM'nin otoparkında bir arabaya çarptı. Bu...
Ne? Ne zaman?
Dün. Ufak bir şeydi. Her şey yolunda.
Neden kirlileri kaldırmıyorsun Carly?
Ve bence o şarap kadehiyle başlamalısın.
Roby: Ofisteyim. Sana bir şey sormalıyım.
Tamam.
Durun millet.
Yarını bekleyemez mi?
Herkes gitmeden önce bir şeyler söylemek istiyorum.
Sabah uyandığımızda
yeni günün ne getireceğini bilemeyiz.
Bugün Maggie'yi getirdi.
Şimdi, çok şey gördüm geçirdim
ve kıl payı sıyırdığım zamanlar oldu.
Çocuk yaşta Vietnam'dayken
ve yakın zamanda da bir iki tane daha.
Benim yaşımda
ailenin her şey olduğunu anlıyorsunuz.
O yüzden hepimizin
bir arada olmasına minnettarım.
Böyle kalmasını sağlayalım.
-Ben de bir şeyler söylemek istiyorum. -Evet.
Onca yıldan sonra eve dönmek biraz göz korkutucuydu.
Ama hepiniz bana kucak açtınız
ve buna minnettarım.
Son 20 yıl çok zordu
ama Pete yanımdaydı.
Ve ispritizma
bana bu yolculuğu yapacak gücü verdi.
Çok şey öğrendim.
Bunlardan en önemlisi affetmek.
Anne,
seni affettiğimi
bilmeni istiyorum.
Umarım sen de kendini affedebilirsin.
Carly teyzem kusuyor!
Ben giderim.
Maggie teyzemi istedi.
Tamam.
Tamam. Teşekkürler...
İşle ilgili bir mesaj geldi. Gitmeliyim. Affedersiniz.
Affedilmek nasıl bir duygu?
Buna bayılıyorsundur.
Pek sayılmaz.
Ahlaki üstünlük olayını yutmuyorum ama ikiniz birbirinize
tahmin ettiğimden de fazla benziyorsunuz.
Ne açıdan benziyor olabiliriz?
İnatçısınız.
Aklınıza ne gelirse söylüyorsunuz.
Kardeşin onu sevdi gibi.
Onun aurasını okudu.
Carly bayıldı.
Bence annemle arasında bir bağlantı hissediyor.
Gidip temizlenmeliyim.
Bu gece için özür dilerim. Geleceğini haber vermeliydim.
O yüzden mi Bridgeport'tan ayrıldın? Onu almak için.
Herkesi umutlandırmak istemedim.
Bulunması zor biridir.
Onun diğer annelere benzemediğini anladığımda
sanırım on yaşındaydım.
Yemin ederim, yanlış bir şey yapmayı düşünürsem bunu bilirdi.
Ben daha fırsat bulamadan beni enselerdi.
Hep öyle miydi?
Maggie ergenlik çağındayken sesler duyduğunu,
auralar gördüğünü söyledi.
Önce psikolojik veya nörolojik bir sorun sandık.
Ama bir sürü pahalı testten sonra
doktorlar bir şeyi olmadığını söyledi.
Yani sence gerçek mi?
Bilmiyorum.
Ama onun için gerçek.
Evet.
17 yaşındayken çok fazla Southern Comfort içmiştim.
Bütün gece kusmuştum.
Annen kusmuk bulaşmasın diye saçımı tutmuştu.
Annem ve babam öğrenmesin diye
arkamı kollamıştı. Kıçımı kurtarmıştı.
Gerçekten anneme benziyor muyum sence?
Evet.
Bence öyle.
Ama mesele nasıl göründüğün değil. Bütünün...
Ruhun onunki gibi.
Evet. Onlar sadece...
Vay. Bunları nereden buldun?
Julia saklamış.
Kızdın mı?
Hayır.
Hayır. Sadece...
O zamanlar mahremdiler.
Sende olmalarına sevindim.
Annemi özlüyor musun?
Evet, ama hâlâ iletişim hâlindeyiz.
Ölüm sadece ruhun geçiş dönemidir.
Annen ve ben,
sürekli konuşuruz.
Şimdi burada mı?
Evet. Varlığını hissediyorum.
Seni kolluyor.
Onunla konuşabilir miyim?
Belki bir ara.
Ama şimdilik sadece uyu.
-İyi geceler. -İyi geceler.
Gidiyor musunuz?
Yarın geri geleceğiz.
Konuşmayı umuyordum.
-Schwartz's almalıydın. -Ne?
Salam. En iyisidir.
Tamam. Harika. Teşekkürler.
Burada ne arıyorsun?
Benimle konuşmak istemiştin ya?
Ha siktir. Çok özür dilerim. Hayır. Bir sorum vardı.
Yetki alanı sorunu. Masa memuru yardım etti.
-Gelmen gerekmezdi. -Sorun değil.
Aile işlerinden kurtulmam için bana bahane verdin.
Madem buraya kadar geldin...
Evet.
-Teşekkürler. -İşte. Onu hak ettin.
-Şerefe. -Şerefe.
Burada neler oluyor?
Yarım kalmış işleri bitiriyorum.
Biliyor musun? Sana söyleme fırsatım olmadı
ama sana sahip olduğum için şanslıydım. Sen iyi bir polissin.
-Dedektif olmayı düşündün mü? -Sınava girdim ve geçemedim.
İlk seferinde herkes çuvallar.
Peki sen?
Hayır.
Neyi yanlış yaptın?
Söylemiyorlar.
Ama delil kanununda hata yaptığımı biliyorum.
Öyleyse yeniden gir. Senden iyi dedektif olur.
Çok kibarsın.
Ona... Ona ne söyledin?
Gerçeği.
Ne?
Maggie tutuklandıktan sonra Pete'in bakıcı aileye verildiğini biliyor muydun?
Hayır.
Nereden bilebilirim?
Asla polisi aramana izin vermemeliydim.
Seni durdurmalıydım.
Bizim paramızla o serseri sevgilisinin
kefaletini yatırmış ve Kaliforniya'ya kaçmıştı.
Hatırladın mı? İflas edecektik.
Başka ne yapabilirdim?
Peşinden gitmeliydim.
Bir işin ve bakman gereken bir ailen vardı.
Zaten yeniden kaçardı çünkü hep öyle yapar.
Hepimizin bu çatı altında bir araya gelmesini istemediğimi mi sanıyorsun?
-Canavar değilim. -Canavarsın, demedim.
Ama yanlış bir şeyler var Otto.
Geçen hafta Pete ile yaşananlardan, paradan, polisten sonra
Maggie'nin aniden ortaya çıkması tuhaf değil mi?
Bunun iyi, hoş bir aile buluşması olduğuna inanmak istiyorsun.
Ama ne biliyoruz?
Pete üç yıl önce silah zoruyla poligon soydu.
Hayır. Dedi ki...
Ne dediğini biliyorum ama ona inandığımdan emin değilim.
Ben sadece dönmelerine seviniyorum.
Sonra ikinci kattaki dairenin şöminesinde, kuru duvarın arkasında
silahı buldum.
Anlaşılan dâhimiz silahı bacaya saklamış.
-Baba filmindeki gibi. -İnanılmaz.
Ama aslında Baba II'ydi.
Aman Tanrım. Gerçekten mi? Sen de o tiplerdensin.
Özür dilerim ama öyleyim.
-Bir tane daha? -Bu kadar yeter. Limitim iki bira.
Ayrıca ilk iş şehre dönmeliyim.
Winslow'un arabasından alınan kan örneğini götürüyorum.
Tüm testler yapıldı sanıyordum.
Hayır. Testler kan grubu içindi.
New York'ta tam panel yapacağız.
Hafta biterken
arabada yanında kim varsa tüm DNA profili elimizde olacak.
-Saçmalık. -Umurumda değil. Peki.
Umarım fikrini değiştirmişsindir.
-Tanrım. Yatmaya gitmiyorum. -Büyük bir hata yapıyorsun.
Evet. İlk defa olmayacak.
Kurşunla ölmedi.
Eski sevgilin Reggie. Doktorlar kurşunu çıkardı.
-Yaşayacaktı. -Adli tabibin raporunu okudum.
Reggie'nin Luka'ya yaptıkları var ya? Ben olsam konuşurdum.
-Ama Reggie konuşmadı. -Seni korudu.
Belki sen de onun için bir şey yapabilirsin.
Ona ölümüne işkence eden adamı devirmemize yardım et.
Reggie kim?
Pekâlâ. Ailen için yapmak istemiyor musun?
Reggie için yapmak istemiyor musun? Tamam.
Ne olursa olsun, vebali sende. Sana iyi uykular.
Kehanetinle iyi şanslar.
Hayır, biliyor musun? Saçma bir psişik hayal uğruna ölmeyeceğim.
FBI ajanı pisliğin dediği gibi, Luka tüm aileni öldürürse
suçlusu sensin.
Eşyalarımı toplayıp senden olabildiğince uzaklaşacağım.
-Özür dilerim. Bunu tartışsak? Lütfen. -Hayır. Saçmalık.
-Neyi tartışacağız? -Benim...
Tartışılacak bir şey yok.
Seni ve aileni kurtarmak için elimden geleni yaptım.
Sana ihtiyacım var Marius. Kehanetimdesin.
Kehanetten bahsetmeyi kes. Siktir git.
Başımı belaya soktun...
Hey. İyi ki buradasınız.
-Federallerle mi çalışıyorsunuz? -Kimle? Hayır.
Mikrofon mu takıyorsun?
Hayır. Bizi yakaladılar. Yemin ederim, bir şey söylemedik.
Kapa çeneni ulan! Buraya gel!
Pekâlâ, bekleyin. Ben sadece şey alacaktım...
Ne lazım? Ne? Haydi. Bir bok lazım değil. Siktiğimin...
Korksan iyi edersin. Luka'ya gidiyoruz.
Sabahı bekleyemeyecek kadar önemli olan ne?
Arabadan kan örneğini almış.
Roby, hafta bitmeden, yolcunun sen olduğunu teşhis edebilecek.
Birinin DNA'sını almak için mahkeme izini gerekmiyor mu?
Evet, ama elinde yeterli delil olabilir.
Bunun ucu sana dokunmamalı.
Başka seçenek yok. Teslim olacağım.
O hiçbir şeyi çözmez. Sen, ben, dedem, Pete. Hepimiz bulaştık.
Roby'ye Winslow'u
başkasının öldürdüğünü düşündürtmeliyim.
Silahı almalıyım.
Seni uyandırdım mı? Çok uyuyorsun.
Evet. Sarhoşum.
Fark etmez. Sana şunu söylüyorum,
Moe için bunu bitirmeliyim.
Hepsi...
Hepsi benim yüzümden oldu.
Bir kere bir şey olmasına izin verdim.
Bir daha yapmam.
O belgeyi geri almalıyım.
Bana yardım edecek misin?
Lütfen. Maggie Murphy.
Evo me!
Seninle tanışmak için sabırsızlanıyordum.
Parmaklarımın arasından kayıp durdun.
Ama bir Karadağlının asla pes etmediğin bilmelisin.
Bilmiyordum. Karadağlı olduğunu
bilmiyordum.
Bu kim? Oğlun mu?
Yakışıklıymış.
Konuşacağımız çok şey var.
Ama önce, kahve isteyen?
Taze.
Hayır, teşekkürler.
Bu ikisi kahve sevdamı bilir.
-İster misin? -Hayır, teşekkürler.
Hayır, teşekkürler.
Böyle iyiyim.
Hadi ama Joe. Geçen seferkini sevmiştin. Bu yeni bir çekirdek.
-İyi bir çekirdek. -Kokla.
Seni siktiğimin...
Seni orospu çocuğu!
Evet, sert oğlan!
Beni öldürecek miydin?
Göt!
Frank bana söyledi seni aptal herif.
Hiçbir şey yapmayacaktı. Her şey kontol altındaydı!
Her şey kontrolün altında değildi.
Bir yerde büyük bir hata yaptınız.
Aman Tanrım. Miro, kapa şunun çenesini!
Nerede hata yaptılar, biliyor musun?
Ne?
Ya sen?
Biliyor musun Maggie Murphy?
O benim oğlum değil.
Tombala.
Sen ve Joe,
baştan beri yanlış adamı bulmuştunuz ve ruhunuz bile duymadı.
Bir dolandırıcı!
Paramı çalmaya gelen biri!
Seni de öldürmeliyim.
Beni hatırladın mı Marius?
Hayır mı? Sorun değil.
Aslında hiç tanışmadık.
Billy Primo bir defa adını söylemişti.
-Billy'yi hatırlıyor musun? -Evet.
Yeğenimi kandırmak için seni tutmak istemiş.
Doğal olarak seni araştırdım.
İşi almadın, böylece hayatta kaldın.
Neyse, hikâyeler başka güne kalsın.
Şimdi.
Param
hangi cehennemde ulan? a güne kalsın.