Wstawaj.
Przeprosiłem, chciałem wyjaśnić. Czego chcecie?
-Wstawaj! -Pete, przestań!
-Na nogi! -Przestań.
-Nie chcę wstawać. -Przestań!
-Ukradł mi nazwisko. -Wiem, ale...
Ukradł rodzinę!
Wiem, ale nie chcę, żebyś go bił.
-Czemu się za niego wstawiasz? -Nie wstawiam. Jest nam potrzebny.
-Nie jest! -Jestem!
-Jest. Proszę! -Zamknij mordę!
-Posłuchaj, Pete. -Co?
-Jeszcze kilka dni. -A potem? Odzyskasz pieniądze?
Tak. Obiecuję.
-Nie ukradłem ci rodziny. -Myślą, że jesteś mną!
-Nie czas na to. -To niesprawiedliwe!
Wiem, że to niesprawiedliwe.
A to co? Piknik?
Walnąłbym cię w jebane gardło.
Dzięki za wsparcie.
Nie ma opcji, że się w to wpakuję.
Nie powinien już tu być?
Będzie.
Jak oni w ogóle wyglądają?
Tak samo. Tylko starsi.
Twój dziadek miał wylew.
-Wylew? -Nic mu nie jest.
Tak? Na pewno?
A twoja babcia w ogóle się nie zmieniła.
A co z Julią i Taylorem?
Dorośli, tak jak i ty.
Nie mogę znieść myśli, że mają go za mnie.
Chcę ich zobaczyć. Muszę.
Wiem. Ale zaczniemy od tego.
Jesteśmy blisko, Pete.
Zaufaj mi, jest nam potrzebny, żeby odzyskać pieniądze i przeżyć.
Porter.
Marius!
Niezła miejscówka.
Co sądzisz o bawole?
A jak myślisz?
Mohegan ma trzy kasyna.
To kasyno wiatru.
Czerwone kropki to kamery,
żółte to punkty obserwacyjne, a zielone strzałki to wyjścia.
Tyle w kwestii ochrony. Mogłeś coś przegapić.
Oto i twój bawół.
Co sądzisz o zniknięciu?
Pewnie.
Gdyby wciąż był w muzeum.
Ale na środku kasyna,
z trzema punktami ochrony
i podglądem z sufitu? To niemożliwe.
Jezu. To wasz cudotwórca?
„Sztuczka jest niemożliwa, aż się nie uda”. Twoje słowa.
Może się myliłem.
Nie wierzysz w to.
Prawie niemożliwe.
Ale cholernie ryzykowne.
Słucham.
Trzeba trochę nadymić.
Większy ruch zamaskuje mniejsze.
-Tak. -Czyli...
-Drugiego bawoła. -Na początek.
Gdyby to było łatwe, każdy mógłby to zrobić.
-To mój tekst. -Wiem, podlizuję ci się.
-Potrzebujemy drugiego bawoła. -Słyszałem.
Wiesz, gdzie go znaleźć?
Nie. A ty?
Zawodowo rozwiązujesz zagadki dla kryminalistów?
-To jeden z moich obowiązków. -To tutaj to moja praca.
Żebym mógł ją wykonać, musisz mi zaufać.
Zaufać?
Jak już skończycie, możemy zaczynać?
Co stanowi największy problem?
Trzysta sześćdziesięcio stopniowe pole widzenia.
Musimy je zmniejszyć o połowę.
Zamierzasz coś powiedzieć?
Na jaki temat?
Na jaki, kurwa, myślisz?
Gavin. Zapomniałeś?
Facet na zasłonie prysznicowej z nożem w piersi?
Dalej wykonamy drobne ruchy?
Przyjaciel kończy w basenie z rekinem, zostaje zjedzony.
Obwiniasz rekina?
Czy osobę, która go do basenu wepchnęła?
I tak dostaniemy od nich pieniądze?
-Z całą pewnością. -Dobra.
Pete kombinator
Chuj ci w dupę!
-Podziękuję. -Co jest, kurwa? Gdzie Trish?
Jestem jej winien przeprosiny.
Myślała, że przyjechałem jako glina.
A jestem tu jako obywatel.
Obywatelu Taylorze Bowmanie, wypierdalaj.
Lance.
Mówię to z bólem,
ale musisz mi w czymś pomóc.
Chodź ze mną, to dam ci spokój.
Wypierdalaj, człowieku.
Trish!
MUSZĘ CIĘ ZOBACZYĆ. BRUNO O 20.00.
Cholera.
Wypierdalaj. Trish!
DO ZOBACZENIA.
Musisz wznowić pracę, do której cię wyznaczyłem.
Chodziłem za nią przez trzy dni,
-nic nie widziałem. -Wyszedłem z nią wczoraj
i widziałem tego faceta z inną kobietą.
Znając ją, będzie chciała go od razu widzieć.
Ma kiepskie wyczucie czasu, bo dzisiaj odpoczywam.
Jeśli cię zwolni, możesz znowu dla nas pracować.
Sean lepiej płaci.
Chodzi ci tylko o pieniądze?
Nie tylko! Przestań.
-Hej! -Cześć.
Szukamy Colina.
Nie ma go tutaj.
Bardzo nam na tym zależy.
Wiesz, gdzie jest?
Gdzieś w mieście. Moment,
może to było wczoraj...
Mogę skorzystać z łazienki? Prostata daje się we znaki.
Dobra. Korytarzem i w prawo.
-Podoba mi się jego czapka. -Jemu też.
Masz psa?
Nie.
Nie mamy. Kiedyś mieliśmy.
Przepraszam, którą prawą miałaś na myśli?
Znalazłem.
RZĄD TYMCZASOWY REPUBLIKI IRLANDII
Co my tu mamy.
Wspominał coś o doręczeniach.
-Pocztowych? -Nie wiem.
Dzięki za pomoc.
-Co z tym robicie? -Colin chciał nam to dać.
To takie irlandzkie.
Gdzie znalazłeś?
Nad sraczem.
Dzieciak nie ma szacunku.
Przypomniałam sobie, gdzie jest.
Mówił o poręczeniach, nie doręczeniach.
Chyba obserwuje jakieś biuro poręczeń na Elm...
-Bernhardt - poręczenia majątkowe? -Tak, to.
Trzech ludzi?
To okropne.
To byli rabusie?
Rozumiem.
Naprawdę?
Co powiedział?
Bardzo dziękuję za pomoc.
Nie myślałam, że dzisiaj przyjdziesz.
Przyjęłam czek jako depozyt na poręczenie
i schowałam go z tyłu.
Powinnaś go odłożyć do sejfu.
Gdyby tylko ktoś podał mi szyfr.
NAPAD NA MAGAZYN 10 MINUT PO STRZELNICY
Z kim rozmawiałaś?
Z Ginny z sądu. Sprawdzałam datę rozprawy Sperlinga.
TRZY TRUPY NA MIEJSCU
Minął już dzień,
co myślisz o powrocie Maggie?
Chyba ma rację. Wybaczanie i zapominanie są ważne.
Spokojnie. Usiądę za biurkiem, plecami, z zamkniętymi oczami.
AMUNICJA
Skończyłaś?
Tak. Mogę ci coś poradzić?
Mogę cię powstrzymać?
Gdybyś poprosiła o broń,
bo, nie wiem,
masz złe przeczucie,
nie zastanawiałabym się.
Ale przez tę przydługą gadkę myślę,
że jest coś, o czym powinnam wiedzieć. Prawda?
Potrzebowałam kul.
I?
-Witam. -Możemy jakoś pomóc?
Tak.
Dobrze myślicie. Nie przyszedłem w sprawie poręczeń.
-Więc czego chcesz? -Ona wie czego.
Nie mam pojęcia.
Oczywiście, że masz. Wiesz, że biuro poręczeń odzyska kaucję,
jeśli oskarżony zginie.
Luis ci to powiedział?
Masz pięć sekund na wyjście, zanim wezwę policję.
Nie wezwiesz. Nie zamierzam was skrzywdzić.
I nie chcesz, żebym zmienił zdanie. Podaj adres.
Ani słowa, Julia.
Jest nieuzbrojony. Wiem, bo mam tu jego broń.
Da spokój, dziadku. Mam ich pełno.
Nie. To ja jestem dziadkiem.
Jeśli cię zastrzelimy, ta broń będzie nie do wyśledzenia.
Nie przemyślałeś tego, co, staruszku?
Wciąż musiałbyś wyjaśnić, dlaczego zastrzeliłeś nieuzbrojoną osobę.
Zastrzelimy cię z tej broni. A twoją włożymy ci w rękę.
Więc chyba sobie pójdę.
Ale jeśli wyjdę bez adresu, decydujecie się na drastyczne rozwiązania.
-Bo znajdę to, czego szukam. -Wynocha.
W co ty się, do cholery, wpakowałaś?
Gdzie jedziemy?
Tam, gdzie razem z Dockerym i jego oprychem zakopaliście ciało faceta,
który dostał nożem w głowę.
-Dlaczego? -To bez znaczenia.
Prawnik zawsze wie, kiedy potrzebny jest mu prawnik.
Daję ci jedyną szansę na obycie się bez prawnika.
Pokażesz mi, gdzie jest ten grób,
albo wszystko, co zrobiłeś, oszukanie Audrey,
pozbycie się ciała, ujrzy światło dzienne,
a ty stracisz uprawnienia i wylądujesz w więzieniu,
zanim wyjdzie kolejna część Star Wars.
Chciałam wyciągnąć nas z sytuacji z Dockerym.
Nie wiedziałam, że Pete przyniesie kasę.
Myślisz, że na papierku tamtego dupka, było imię Valerie.
-Gdzie ją ukryłaś? -W magazynie w Mount Vernon.
Mount Vernon? Dlaczego tam?
Sugestia ciotki Maggie.
To musi być to samo miejsce, którego kiedyś używali Lila i Danny.
Trzymali tam tego faceta, jak mu było?
Dean Rinsler. Trzymali go tam przez tydzień.
To pewnie dlatego Maggie z zespołem je wybrała.
Znała je już wcześniej. To miał być łatwy cel.
O czym ty mówisz?
Chciałam dowiedzieć się, dlaczego Pete i Maggie wrócili.
Rozmawiałam z facetem ze strzelnicy, na którą napadł trzy lata temu.
Jezu! Audrey.
Powiedział, że to miało związek z napadem na magazyn w Mount Vernon.
Kilka osób zginęło, jedna ocalała, biała kobieta około pięćdziesiątki.
-To miała być ciotka Maggie? -A kto inny?
To mógł być ktokolwiek.
Otto, przestań! Wiesz, kim jest nasza córka.
Co ja mam teraz zrobić?
W magazynie mam ciężarną kobietę,
której trzeba dostarczyć jedzenie i wyczyścić wiaderko,
ale na zewnątrz czeka facet, który wszędzie za mną pojedzie.
Wszystkich nas nie wyśledzą.
Przykro mi, nie jest na sprzedaż.
Rozumiem. Ale niech nas pan wysłucha.
Robimy zakupy dla bogatego klienta.
To Kevin Costner, ale od nas pan tego nie słyszał.
Znaleźliśmy zdjęcia bawoła w internecie,
wysłaliśmy je do klienta.
Uważa, że to jeden z bawołów Roosevelta,
zastrzelonych przez Theodora Roosevelta.
Pan i ja wiemy, że to mało prawdopodobne,
ale gdy coś wbije sobie do głowy,
nie można go przekonać. Mówię tylko,
że gdyby pan go sprzedał za obecną cenę,
możemy odsprzedać go sam pan wie komu
za dziesięć razy więcej i podzielić się różnicą.
-Co pan sądzi? Może być? -Sam nie wiem...
Margaret, powiedz panu Remiemu, ile może zarobić.
Przykro mi, ale wszystko, co powiedział, to kłamstwo.
-Bardzo mi przykro. -Słucham?
Zaczekaj. Przepraszam.
Nic ci nie jest?
Chyba mam migrenę. Moja aura...
Muszę wziąć Imitrex, jest w samochodzie.
Co?
Lekarstwo na migrenę! Muszę je wziąć z auta.
Zaczekaj, Marius. Zaraz wrócimy.
Co ci odjebało? Miałaś się wczuć!
Nie mogłam.
Czego nie mogłaś, kłamać? Facet dostał po twarzy kwasem!
W takich okolicznościach wolno kłamać!
Nie mam problemu z kłamaniem. Tylko to kłamstwo było niewłaściwe.
-Jemu nie zależy na pieniądzach. -Wszystkim zależy!
Boże. Ale jemu nie. Nie sprzeda bawoła...
To ci powiedział przewodnik duchowy?
Odczytałaś aurę bawoła?
-Nie śmiej się z tego. -Nie śmieję się.
W dwa tygodnie zarobiłem 15 000 $, przepowiadając przyszłość.
To świetny przekręt.
Gdybyśmy byli oszustami, skąd Ethel wiedziałby o palcu twojego brata?
Nad tym jeszcze pracuję.
Pracujesz, bo to nie była sztuczka.
Nie była?
-Widzę mężczyznę. -Przestań.
W mundurze. Coś ci to mówi?
Pete powiedział ci, że jego ojciec był w wojsku.
Nie. To sprzed taty Pete'a.
Facet obiecał wyciągnąć cię z Bridgeport,
bo byłaś dla niego zbyt specjalna, żeby tam tkwić.
A ty mu uwierzyłaś.
Tak, ja wierzyłaś wszystkim innym, którzy powtarzali to samo.
Było ich tylko dwóch.
Ale jak pojawił się drugi facet,
tak bardzo chciałaś się wyrwać,
że zdradziłaś całą rodzinę. Skłamałaś.
O Boże. Wal się.
To mi powiedział przewodnik duchowy.
Przychodzą do mnie, bo cierpią.
Szukają pocieszenia. Więc wykorzystuję mój dar.
Zawsze? Ty i twój przewodnik duchowy?
Dobra. Nie ma takiego daru jak Ethel.
Duch czasami się pojawia, czasami nie.
Żeby nie trzymać klienta w zawieszeniu,
czasami...
idę na skróty.
„Skróty”? Zwracasz uwagę na to,
w co się ubierają, jak mówią, jak się poruszają i na co patrzą.
Zaglądasz im do torebki, gdy są w łazience.
Czym to się różni od tego, co robię ja?
W ten sposób im pomagam, a nie ranię.
Robię to, bo nie mam daru Ethel. Ani twojego.
Podoba mi się to, co sobie wmawiasz.
Na czym polega mój dar?
Nic cię nie obchodzi.
Odziedziczyłeś go po matce...
uzależnionej od heroiny.
Czytasz mnie teraz?
Pete ci to powiedział?
Nie musiał mi mówić. Widzę to.
Gdy wchodzisz do pokoju, oswajasz się z temperaturą,
dostosowujesz jak emocjonalny akrobata.
To musi być wyczerpujące.
Chyba naprawdę mam migrenę.
Przepraszam, spaliłam cię. Nie wiedziałam, co robić.
Źle oceniłeś sytuację.
Chciwość to zwykle dobra odpowiedź.
Rzecz w tym, że ten facet
odłożył bawoła i kilka rzeczy na bok,
pięknie je wyeksponował,
to jasne, że nie chce za nie pieniędzy.
Chce, żeby ludzie je podziwiali.
NIE NA SPRZEDAŻ
Masz rację. Nie zauważyłem tego.
Mogłam to rozwiązać inaczej.
Nie, dobrze. Rozpracujmy to.
Ale jak? Nie sprzeda go.
Nie ma sprawy. Może nie kupujemy.
Jesteś pewien?
Uważałem, w razie gdybym musiał uciekać.
Chciałem znać drogę do autostrady.
Mogli jeździć w kółko, żeby cię zmylić.
Nie miałem zakrytych oczu.
Jakby nie obchodziło ich, co widzisz.
Jezu.
Musiałeś być przerażony.
Tak sądzisz?
Witaj, Remi. Usiądź tutaj, kochanie.
Przy drzwiach, świeże powietrze dobrze robi na głowę.
-Nic mu nie będzie? -Wszystko gra.
Przepraszam za to, co zaszło.
Mówiłaś, że kłamie.
Tak, wiem.
Tak było, ale on tego nie wie.
Kim jest ta wspaniała kobieta?
To moja babcia.
Piękna. Jej duch aż wyziera z płótna.
Prawda?
Sama prowadziła farmę w Teksasie, a miała już ponad 80 lat.
To wspaniałe.
Była moją bohaterką.
-Zmarła kilka lat temu. -Naprawdę?
Wszystkie rzeczy nie na sprzedaż należały do niej.
-Wszystkie? -W tym bizon.
Naprawdę? Bizon też?
Mój Boże, nic ci nie jest?
Nie.
Remi, mój syn, on...
Nie ma migreny. Tylko guza mózgu.
Dziękuję.
Nikt już nie nosi chusteczek.
On... Naświetlanie go skurczyło,
ale chemioterapia nie podziałała, więc teraz go oprowadzam,
pokazuję mu to, co chce widzieć...
Tak mi przykro.
Mogę zapytać, dlaczego antykwariat?
Nie wiem.
Nie wolałby zobaczyć Empire State Building?
Nie wiem. Kto by to wyjaśnił.
Jego ulubiony film to Tańczący z wilkami.
A ulubiona scena to spęd bawołów.
To guz mózgu miesza mu w głowie,
dlatego myśli, że pracuje dla Costnera.
-O nieba. -Tak.
Cześć.
Mama mówi, że chciałbyś bizona...
Na przyjęciu. Wielkim przyjęciu.
Tak, powinieneś przyjść. Kevin też będzie, tak?
Tak, kochanie, Kevin też będzie. Obiecuję.
Tak.
Najwyższy, kurwa, czas.
Muszę usłyszeć, że stoisz z tyłu.
Kim jesteś?
Bernhardt - poręczenia majątkowe.
Skąd mam wiedzieć, że nie jesteś od Luisa?
Nie możesz.
Ale to ja mam klucz, przyszłam z jedzeniem i wodą.
Przejdź na tyły pomieszczenia.
Jestem z tyłu.
To nielegalne.
Tak ci się tylko wydaje.
A co z wiaderkiem?
Trzeba je opróżnić?
Powiedzmy, że jest tam coś więcej niż siki.
Połóż je przy drzwiach i odejdź.
Dobra. Już.
Zamachaj rękami, by włączyć światło.
Pierdol się! Wypuść mnie stąd, kurwa!
To magazyn, nie więzienie.
Robię cię w chuja.
Musisz być matką Maggie.
Jestem.
Masz jakieś imię?
To potrzebne?
Grzeczne.
Audrey.
Kako ste, Audrey? Pomóc ci z wiaderkiem?
Bako upewni się, że gość tam zostanie.
Powinna dostać nauczkę.
Sprytnie. Zanurz ją w tym. Jakbyś uczyła szczeniaczka.
Tak.
Nie dosłyszałam twojego imienia.
Luka.
Luka Delchev.
Dobar dan, Audrey.
Mamo Maggie.
Idziemy, Bako.
Musimy spróbować jeszcze raz.
Czuję, że walczysz z pokusą strzelenia mi w tył głowy.
Zostawiłem broń w samochodzie.
Zastanawiam się, co Julia w tobie widziała.
Dorastała ze zidiociałym bratem.
Nie można jej winić za to, że poszła w przeciwnym kierunku.
Widzimy, jak to się skończyło.
Zadałem niewłaściwe pytanie, co?
To samotna matka, ledwo sobie radzi.
Ty jesteś w miarę dobrym prawnikiem.
Prawdziwe pytanie to: co ty w niej widziałeś?
Wspaniały z ciebie brat.
Mówię poważnie.
Jest piękna, bystra, zabawna.
I jest samotną matką, która ledwo sobie radzi.
-A co z Trish? -Co z nią?
Ma rozjebaną rodzinę?
Cierpi na niepokój i depresję?
To wszystko pasuje do oszustwa, które chciałeś wykręcić na Audrey.
Tak to ułożyłeś,
że mogłeś wkroczyć i wszystkich ocalić. Lance!
Chcesz być bohaterem.
A kto nie chce? Zostałeś gliną dla emerytury?
Nie masz pojęcia, gdzie jest ten jebany grób.
Było ciemno, a te jebane drzewa wyglądają identycznie.
Kurwa.
Cholera! Kawał bawoła.
To bizon. Bawoły występują tylko w Azji i Afryce.
To amerykański bizon.
Najważniejsze, że jakiegoś mamy. Gdzie Joseph?
Utknął w Kalifornii. To Robert. Nie Bob. Robert.
Dzięki, że zaufałeś Mariusowi.
Nie zaufałem mu. Namierzyłem jego jebany telefon.
Jak ci się udało go tak szybko załatwić?
Maggie znalazła go w sieci w sklepie z antykami.
Niestety nie był na sprzedaż.
Wszystko spierdoliłem, a ona nas uratowała.
To twój występ z migreną nas uratował.
Kevin...
Jak już skończycie sobie gratulować...
Ile potrzeba czasu, by go wystawić?
Potrzebna nam będzie weryfikacja.
Ustawka, przekierowanie uwagi i...
Mamy jakiś problem?
Tak.
Czas nas goni. Napraw to.
Jak to się ma nie udać, musisz mi powiedzieć.
Uda się.
Wolisz jego ode mnie.
Boże, nie. Jesteś moim chłopcem, moim Pete'em.
Odebrałeś mi imię,
odebrałeś rodzinę, a teraz chcesz też moją mamę?
Naprawdę mnie nie znasz, co?
Znam cię wystarczająco.
Nie chcę twojej rodziny.
Chcę pieniędzy.
Pete, posłuchaj go.
Co? Nie! To kłamca!
Co mam zrobić, żebyś mi uwierzył?
Ustawiamy tylko robotę.
Jak będzie po wszystkim, odejdę.
Pete, musimy znaleźć sposób, żeby wszystkim się udało.
Rozumiesz? Co mamy zrobić? Zrobimy wszystko.
-Tak. -Co mamy zrobić?
Wszystko?
-Cześć. -Witam.
-Cześć, mamo. -Cześć, babciu.
Audrey Bernhardt, a pan to?
Marius Josipovic.
Carly, przyjechali!
Otto, to kolega Pete'a, Marius.
O Boże!
Miło...
Miło pana poznać.
Wygląda pan znajomo. Znamy się?
To raczej niemożliwe. Gdzie Taylor?
Niedługo tu będzie.
Przepraszam, kotku, jak masz na imię?
Gina. Jestem dziewczyną Mariusa.
Miło cię poznać. Przepraszam, pomogę Julii w kuchni.
Tato?
Cześć!
Cześć, kochanie! Marius, to prawdziwa przyjemność...
Lubi się tulić.
W celi stanowiło to problem.
Tak, wyobrażam sobie.
Może porozmawiam z Maggie i dowiem się, co wiadomo o magazynie.
Pete może nie wiedzieć, co się dzieje.
Akurat. Jestem pewna, że ich znajomi też w tym siedzą.
Cokolwiek to jest.
Naprawdę? Musisz się uspokoić.
Wziąć głęboki oddech.
To też może być.
-Hej. -Przyjechali?
Tak, są z dziadkiem.
Poznałaś już Josipovica?
Jeszcze nie. A jeśli mnie rozpozna z motelu?
To on jest przestępcą.
-To on zabił Winslowa? -Nie to miałem na myśli. Chodź.
Gdy razem z Mariusem siedzieliśmy,
opowiadałem mu historie o was i domu.
-Tak. -Zawsze nas podnosiły na duchu.
Tak, to prawda. Czuję, jakbyście byli moją rodziną.
Wszyscy przyjaciele mojego wnuka, są moimi przyjaciółmi.
Odkąd wróciliście,
chciałbym codziennie urządzać rodzinne kolacje.
-Dzięki, tato. -Za rodzinę.
Dziękuję. Za rodzinę.
Zdrowie.
Miło, że Pete tak się zajmuje współwięźniem.
Tak. To urocze.
Myślałem, że twój przyjaciel pojechał do Ottawy.
Już wrócił.
Co? Będziesz mnie przesłuchiwał?
Glinę można zabrać z komisariatu.
Cholera, Taylor, teraz jesteś gliniarzem?
„Teraz”?
W moich opowieściach byliśmy dziećmi.
Nie mówiłem mu, że jesteś gliną, bo nie chciałem go denerwować.
Ale tak, Marius, Taylor to gliniarz. Aresztuje tu tylko ciebie.
Nie dzisiaj.
Jest taka detektyw z Nowego Jorku,
która chciałaby prozmawiać z panem Josipovicem.
Czy twój kurator nie nazwał cię Josipovic?
Sporo tych pytań.
Poznałaś kuratora Pete'a?
Na szybko. To długa historia.
Tak. I całkiem zabawna. Mieliśmy strażnika,
gdy razem siedzieliśmy, który używał naszych ksywek.
Przez to czuliśmy się mniej ważni.
To jedna z tych odczłowieczających rzeczy.
Moment. Skąd twój kurator wiedział, jak na was wołał strażnik więzienny?
To właśnie zabawne.
Dziwne.
Nie, słuchajcie.
Mój kurator był bratem naszego strażnika.
Tak.
Nie żartuję. Niezła z nich parka.
Kazał wam też kucać i kaszleć?
-Boże, tato! -Przepraszam.
-Dziadku! -Pete.
Tak.
Myślałam, że Josipovic to twój pseudonim w pracy z ubezpieczeniami.
Używam wielu pseudonimów. Tak mi przyszło do głowy,
to pewnie przez strażnika.
To niebezpieczne, tak narażać przyjaciela.
Zgadzam się. Tak.
Szczególnie że mi o tym nie powiedział.
-Mówiłem ci, pamiętasz? -Nie.
Mówiłem. Zanim dałem ci działkę z tego, co dzięki temu zarobiłem.
Ale wtedy już było po wszystkim.
Nie miałem nic do powiedzenia.
-Więcej tego nie zrobię. -Dobra.
Od teraz jestem Pete Murphy.
Spokojnie.
Gina?
Jak się poznaliście? Przed czy po?
Tak! W zasadzie to podczas.
Wykładam literaturę w więzieniu.
A Marius był jednym z moich studentów. To dziwne, ale...
Rozumiał Szekspira lepiej od innych uczniów.
Zakochałam się, jak czytał sonety.
Niektóre kobiety lubią przestępców.
To romantyczne.
Przypominają mi się Lila i Danny.
Nie. Mama i tata spotkali się, jak wywołała u niego wstrząs mózgu...
To było trochę niebezpieczne i romantyczne.
Jak Romeo i Julia.
Raczej Tenspeed i Brown Shoe.
Ciociu Maggie?
Może po kolacji spróbujemy odczytu.
-Znowu spróbować kontaktu z mamą? -Pewnie.
Momencik.
Byłaś w tym pokoju motelowym.
-Co? -Tak.
Co?
To ona. Pamiętasz, jak mówiłem, że ktoś przyniósł pizzę?
Jak tutaj wtedy przyjechałeś
i chciałeś znowu wziąć,
Carly nas widziała i pojechała do motelu.
-Moment... -Prawda, Carly?
Co masz na myśli przez „wziąć”?
Pete wam nie powiedział? Jestem narkomanem.
Byłym narkomanem. Na odwyku.
Aktywnym narkomanem. Nazywam się Marius Josipovic i jestem oszustem.
Najgorszym z najgorszych. Mordercy są lepsi ode mnie,
bo ja okłamuję ludzi, kradnę im rodziny...
Dajmy sobie z tym teraz spokój.
Wszyscy popełniamy błędy.
Ale potrafimy się z nich uczyć i żyć dalej.
Prawda.
Niektórzy z nas lubią je powtarzać.
Co? Co to miało znaczyć?
Że wiem o magazynie!
Jakim magazynie?
Carly, na górę.
-Co? Nigdzie nie idę. -Na górę!
Nie mów do niej w ten sposób. Nie krzycz na nią. Nie jest dzieckiem.
A ty nie jesteś jej matką!
Wystarczy, że opowiadasz jej bzdury o Lili.
To, że czegoś nie rozumiesz, nie oznacza, że to bzdury.
Pete zajął się strzelnicą, a ty napadłaś na magazyn
w Mount Vernon. Nie mam racji?
Moment. Co?
Tylko nie rozumiem,
dlaczego dwa dni temu wysłaliście tam Julię.
-Maggie. -Co?
Czy Julii coś grozi?
Co? Nie! Miała problem, a ja go jej rozwiązałam.
W porządku. Już wiedzą o Valerie.
Chciałam jej tylko pomóc.
Gówno prawda! Pojawiacie się znikąd po takim czasie?
-Coś knujecie! -Niczego nie knuję.
Babciu, jesteśmy tu z powodu wylewu dziadka.
To było pół roku temu! Nie traktujcie nas jak starców!
Mówcie, czemu tu jesteście.
-Nie ma o czym mówić. -Mówcie!
-Mamo, nie ma o czym mówić. -Więc się wynoście!
Tato.
Maggie, kocham cię, ale jeśli nam nie powiesz,
będziesz musiała wyjść.
-Dziadku. -Dobra. Wychodzę. Idziemy.
Tak, chodź, Marius.
Dobra.
-Musimy iść. -Co?
Przepraszam.
Zaczekaj. Ciociu Maggie.
Kochanie, w porządku. Skontaktujemy się z mamą innym razem.
Obiecuję.
Suka z ciebie!
Nie mogłam pozwolić, żeby mnie okłamywali.
To bez znaczenia.
Dowiem się, co planują.
Musimy to odłożyć na później, babciu.
Mamy pilniejsze sprawy do załatwienia.
O Boże!
Nie znalazłeś broni.
Nie. Mówiłem, znalazłem broń. Nie mogłem znaleźć grobu.
Broń?
Grób?
Zrobię kawę.
Dobrze ich było zobaczyć.
Wszystkich.
Boże, nigdy nie rozpoznałbym Julii.
Naprawdę dobrze ich widzieć.
Więc to na tyle, idę do więzienia.
Nie idziesz.
Ten dzieciak. Ten, który chodzi za Julią,
to syn tego martwego faceta.
Mieszka w domu ojca.
Jeśli broń się tam pojawi, to będzie lepsze niż grób.
Colina tam nie będzie,
bo jest zajęty próbami zabicia Valerie.
Pójdziemy z Samem do Luisa, spróbujemy odwołać nagrodę za jej głowę.
Pójdę do Dockery'ego i zasugeruję, że ktoś grzebie przy jego kasie.
Nawet Luis Mercado musi się bać Chaytona Dockery'ego.
Dowiem się, co szykują Pete i Maggie.
Do góry.
Już.
Dobrze.
Gdzie się podział?
To magia, tam się podział. Jeszcze raz.
Tym razem naciśnij przycisk pół sekundy wcześniej.
Widać było kształt przy ściąganiu prześcieradła.
Nie skomentujesz genialnej sztuczki, którą szybko zmontowałem?
To najlepsza sztuczka, jaką widziałem. Jeszcze raz.
Ma rację. Dobra jest.
Nie wiem tylko, jak wychujacie Lukę
i zatrzymacie pieniądze.
Mnie bardziej interesuje, jak wyciągną bawoła.
Przepraszam, Marius, ale kim są ci ludzie?
Pozwól, że...
Nie powiedział wam? Leonie Porter, jesteśmy z FBI.
Wyjdź. Mnie też wyrzucisz z domu?
Chciałabym, żebyś ze mną pojechała. Potrzebna mi pomoc.
Nie, dzięki.
To nie prośba.
Każdy z was taką ma.
Są tu rzeczy, o które was podejrzewano, odkąd skończyliście 18 lat.
Każde oszustwo. Włamanie.
Sejf. Kradzież.
Sprzedany narkotyk. Obrabowany dom.
Na ciebie nie potrzebujemy teczki.
Bo Marius podmienił kartoteki, więc i tak idziesz siedzieć.
Co, do chuja?
Frank Hooper to nie jest twoje prawdziwe imię? Pracujesz dla Luki.
Jakiego Luki?
To wszystko historia. Zabawa zaczyna się w przyszłości.
W związku z rzeczami, o które możemy was oskarżyć teraz.
Mamy odciski palców, nagrania i donosicieli
gotowych przeciwko wam zeznawać.
Od utrudniania śledztwa po zmowę.
W przypadku Margaret Ruth Bernhardt,
udział w napadzie, w którym zginęło czworo ludzi.
Złoty medal - morderstwo z premedytacją.
Wybór jest prosty.
Współpracujecie przy dorwaniu Luki albo idziecie siedzieć.
Wiesz, co robisz?
Jak to nazywamy w półświatku?
Jesteś miejskim kowbojem.
Masz kapelusz, ale nie masz bydła. Nic nie masz.
Wiem, starasz się nas nastraszyć jakimiś szopkami.
Pokażę ci występ.
Gdybyś coś miał, oskarżyłbyś nas
i zwiesiłbyś proces w zamian za współpracę.
Więc zrobimy tak.
My odwalimy swoje, a wy swoje, i zobaczymy, kto wygra.
A może powiemy Luce, że chcecie go wychujać?
Wrzuci was do swojej wanny.
Myślisz, że Luka nie wie, że chcemy go przekręcić?
Ma tutaj swojego człowieka, obserwuje nas.
Szczerze mówiąc, jestem urażony, że spodziewałeś się, że pękniemy.
Więc jeśli niczego nie macie, wracamy do pracy.
Wygląda na to, że Marius zadecydował za was.
Mam nadzieję, że jesteście gotowi ponieść konsekwencje.
Więc, Marius,
jestem ciekaw. Zapomniałeś wspomnieć o FBI?
Chciałem ci o nich powiedzieć.
Kiedy? Przed procesem?
Nic na nas nie mają.
Nie?
Zobaczymy, co na to Luka.
Luka wie, że się nam przyglądają.
-Wie? Ale my nie? -Teraz już tak.
Tak?
-Ale... -Idziemy.
-Na litość boską. -Gdzie się wybierasz?
Dobrze, że się do mnie nie odzywasz. Mogę mówić, a ty słuchasz.
Twoja ciotka miała rację co do jednego. Nie jesteś już dzieckiem.
Czas, żebyś się dowiedziała, dlaczego nasza relacja tak wygląda.
Kilka lat po śmierci ojca Pete'a
odeszła z facetem o imieniu Derek.
Był oszustem, którego poznała przez nasz biznes.
Gdy Derek poszedł siedzieć za raczej spore przewinienie,
poręczyła za niego bez zabezpieczenia
i bez pytania uciekła z nim do Kalifornii,
ciągnąc za sobą małego Pete'a. Gliny ich dopadły,
Derek poszedł siedzieć, a Maggie mi nie wybaczyła.
Jak ich znaleźli?
Adres spisałam z listów, które Maggie wysyłała do Lili.
Moja mama wydała ciotkę Maggie?
Nie.
Chowała listy. Ja je znalazłam.
Gdy Lila się o tym dowiedziała, była wściekła.
Przestała mi ufać. Już nigdy nie było tak samo.
Czasami myślałam,
żeby to naprawić, ale nie wiedziałam jak.
Gdy umarła, moje szanse na zmianę umarły wraz z nią.
Przez postępowanie twojej cioci straciłam dwie córki.
I nie pozwolę, żeby działania Maggie
znowu odbiły się na rodzinie.
To co zamierzasz zrobić?
No dobrze.
Dlaczego tu jestem?
Jest problem z twoją kasą.
A to dlaczego?
Żeby się nią zająć, dogadałam się z Luisem Mercado,
miał przepuścić ją przez legalny biznes.
W zamian za to musiałam część wykorzystać, żeby kogoś dla niego wykupić.
A teraz on próbuję ją zabić.
Nie widzę związku z moimi pieniędzmi.
Odzyskasz poręczenie nawet za martwą.
Skąd o tym wiesz?
Mamy tu trzy pieczenie na jednym ogniu.
Niech Luis bierze Valerie, ja wypiorę pieniądze,
a ciebie zwolnię z pracy.
Dlaczego ona cię w ogóle obchodzi?
To kryminalistka.
Jestem poręczycielem, nie katem.
Tak w zasadzie to jesteś strażnikiem, który prowadzi ją do katowni.
Nikt cię nie będzie obwiniał.
Potrzebny mi tylko adres.
A jeśli odmówię?
To jako jedyna na tym stracisz.
Co zrobicie, zabijecie mnie? Zaczniecie grozić dzieciom?
Tego bym nigdy nie zrobił.
Ale tamten młodzieniec? Colin czy jak mu tam?
Idzie na całość.
Myślałem, że chodzi o 50 tys. za Valerie,
ale kieruje nim coś innego, osobistego.
Powinnaś zobaczyć, co zrobił mojemu Omarowi.
Nie wiadomo, co może zrobić tobie.
Więc...
Powiedz mi, gdzie jest Valerie, a odwołam dzieciaka.
Nie mów, gdzie jest,
a wezmę młodego cyngla i powiem, gdzie jesteś.
Chyba znalazłam kompromis.
Kurwa.
Niezłe.
Dziękuję.
Jak?
I nie mydl mi oczu magicznymi bzdurami.
Nadmuchiwane prześcieradło.
Naboje z dwutlenkiem węgla wypełniają żebra prześcieradła.
Przypomina przez to kształtem bawoła, a my go usuwamy,
a potem wypuszczamy powietrze i ktoś je ściąga.
A jak wyniesiemy bawoła z kasyna?
Pracujemy nad tym.
Powiesz mu czy ja mam to zrobić?
Co?
Na drodze jest mała przeszkoda.
Mała?
Przypomina łańcuch górski w Himalajach.
To...
-FBI. -Jebane FBI. Nic nowego.
Wiem, co to FBI. To coś innego.
Żeby usunąć bawoła,
Marius odwrócił naszą uwagę za pomocą głośnego dźwięku.
Żeby odwrócić uwagę FBI, będzie potrzebna detonacja jądrowa.
Oszukiwałem już duże organizacje.
Oszukałem cztery, żeby wydostać piętnaście milionów z Jugosławii.
Albańczyków, Włochów, Serbów, Czarnogórców.
Z całym szacunkiem, Luka, to FBI,
nie jakiś uwikłany w wojnę bałkański rząd.
Żaden rząd! Mafia!
Bardzo wyrafinowana. ONZ wysłała na Bałkany 15 milionów
na leki wykorzystywane na wojnie.
Pieniądze przejął generał Goran Bobetchko.
To zły człowiek.
Ale dla Bobetchko to było za dużo,
żeby je wyprowadzić samemu, więc potrzebował partnerów.
Plan był taki: albańska mafia zabiera pieniądze na wybrzeże.
Czarnogórska mafia płynie z nimi do Włoch.
Problem był w tym,
że Czarnogórcy nie mają łodzi. Ale znają mnie.
Więc załadowaliśmy je na kuter ojca,
a Bobetchko odpłynął do Włoch ze mną.
Dopłynęliśmy,
a ja pobiegłem do miasta po jedzenie i wino,
żeby to uczcić.
Bobetchko szukał pieniędzy na łodzi ojca.
Zniknęły!
Były na innej łodzi.
Łodzi Luki, w drodze do Nowego Jorku.
Sam byłem przynętą.
Zróbcie to samo.
FBI chce mnie.
FBI myśli, że to ja mam pieniądze, pójdą za mną.
Więc ty odciągniesz FBI, a Marius ukradnie bawoła?
Cóż,
mamy drugiego bawoła, więc jest dobrze.
Potrzebne nam drugie ustawienie.
Zostały nam tylko trzy wieczory.
Dlaczego?
W kasynie jest pewna kobieta. Pracuje tam i mnie zna.
Musimy tam chodzić, gdy ma wolne.
Da się zrobić.
Tak myślę.
Ja nie pytam. Mówię.
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaege eże.