Hâlâ bana kızgınsın.
Hiç özür dilemedin ki.
Ne için özür dileyeceğim?
Bana tuzak kurdun.
Ben sana asla öyle bir şey yapmazdım.
Çocuklarımı büyütebilmek için hapse girmek istemedim.
Senin bahanen neydi?
-Kutsal bir amaç. -Tabii. Ben şeytanım.
-Sen de meleksin. -Evet.
-Bence de. -Ayrıca seni
-hapisten çıkardığım için rica ederim. -Ne?
Beni kandırdığına inanamıyorum.
Gelin. Oturun lütfen.
Bay Kilbane, sizi Julia Bowman ve Marius Josipovic'le
tanıştırmak isterim.
Demek Vignetti'nin aradığı Marius Josipovic sensin.
Seni daha uzun hayal etmiştim.
Ben de.
Marius,
Sy Rubinek beni kullandı.
Sanat ve güzelliğe olan aşkımı, kendi kirli emelleri için
istismar etti
ve ben onu sadece alt etmek değil, yok etmek istiyorum.
Neler olduğunu anlat.
Rubinek'in iş arkadaşı Celile Denizi'nde Fırtına tablosunu
on milyon dolara satmayı teklif etti.
Gardner Müzesi'nden çalınan tablolardan
biri olduğunu biliyor muydun?
Fiyatı nasıl dörde indirdim sanıyorsun?
100 milyon dolarlık bir tablo için gayet iyi.
Ama en başından temkinliydim,
o yüzden parayı vermeden önce bir bilirkişi tarafından
tablonun doğruluğunun ispatlanmasını istedim.
Bilirkişi ücretini Sy mı ödedi?
Hayır. Tablo gerçekti.
Doğrulandı ve para ödenmeden önce
Rubinek, Rembrandt'ı sahtesiyle değiştirdi.
İş işten geçene kadar tabloların değiştirildiğini anlamadım.
Klasik Heidelberg dümeni.
-Daha çok Viyanalı Kurban taktiği. -Ama Viyanalı Kurban'da...
Tamam. Her ne yapıyorsanız, durun.
Rembrandt'ın sahte olduğunu kimseye söyledin mi?
Hayır. Sessiz kaldım.
Güzel. Rubinek'le iletişime geçelim
ve bir tane daha çalıntı Gardner tablosu istediğini söyleyelim.
Sersem gibi gözükürüm.
Evet. Yem atacağız.
Sy'a hayatında ilk kez aynı dümeni
iki kez yapma şansını vereceğiz.
Ama bu kez para alışverişinde onu yakalayacağız.
Rubinek hapse mi gidecek?
Tabii ki.
Ben de gerçek tabloları Gardner'a verebileceğim.
Kahraman olacaksın.
Ne dersin? Bay Josipovic'e güveneyim mi?
Hayır. Tavsiye etmem.
Ama bu yüzden ben varım, bir şahin gibi onu izleyeceğim.
düzenbaz pete
Şef nerede?
Şef seni görmek istemiyor.
Ben de istemiyorum.
Kendini görmek istemen bile şaşırtıcı.
Hata yaptım.
İznin olmadan, mesai dışı, bir uyuşturucu evini bastın.
Bu sözde baskında rozetini kaybettin.
-Baskın değildi... -Küçük bir sürtük gibi
çığlık atarak hırsızın arabasında Bridgeport'a sürüklendin.
Hataların üç oldu. Hepsi birbirinden saçma.
Dedem benden iyilik istedi.
-Ben... -Bu onun hatası mı?
Hayır. Kimsenin hatası değil.
Bu derece bir rezalette
daima bir hatalı vardır.
İki hafta izin kullan.
Yüzün iyileşsin.
Yüzümde bir şey yok.
Hırsız, avukat tuttu.
Aldığın üçüncü şikâyet.
İki haftalık izninde ne yapacağını düşün.
Gerek yok.
Herkes polis olamaz.
Başkası seni zorlamadan önce
bırakma kararını kendin ver.
-Lorraine. -Selam.
Selam. Bir sorun mu var?
Hayır. Ben sadece...
Yüzüne ne oldu?
Sorun yok.
-İyi gözükmüyor. -Natalie nasıl?
Pek iyi değil.
Chatham'da rehabilitasyon merkezi var. Oraya götüreceğim.
-Gitmeyi kabul etti mi? -Sormuyorum.
Taylor,
Otto'dan ve senden yardım istememeliydim...
Çocuğun için endişelendin.
Evet ama Natalie'nin ben ve Otto'yla ilgili söyledikleri...
Evet.
Senden saklamaya çalışmıyordum.
Çok eskide kaldı.
Otto'yu suçlama.
Uzun zaman önceydi.
Kötü bir evlilikten çıkmıştım ve o...
-Kibardı. -Beni ilgilendirmez.
Yüce gönüllülüğün için teşekkürler.
Yardımcı olabildiğime sevindim. Gerçekten.
-"X" ne için? -Uzaktan takas için.
Bu "X" ile Rubinek kendisine mesaj geldiğini anlayacak.
Biraz Scooby-Doo tarzı değil mi?
Bak, bu adam boşuna yakalanmamış değil.
18 farklı kimliği var. İnanılmaz derecede dikkatli.
Bunu yapacaksak, onun kurallarına göre oynamalıyız.
-Peki, mesajda yazan neydi? -Hadi.
Eski bir hedefin
başka bir tablo almak istediğini yazan bir sataşmaydı.
Bir meydan okuma, kısaca aynı dümeni aynı hedef üzerinde
ikinci kez yapabileceğini söylüyor.
Şimdi ne yapıyoruz?
Bekliyoruz.
Berbat biri olduğumu düşünüyorsun.
Ama aslında insan doğası hakkında dürüstüm.
Hayır, berbat birisin.
Peki, bu işte berabersek
seviyeme inmen lazım.
Ben bakıcıyım. Dolandırıcı sensin.
Seni seçmeyebilirdim. Vignetti'ye ikimizi seçtirdim,
beraber iyi çalışırız diye düşündüm.
Beni seçtin mi? Zorla verdiler.
Gerçekten öyle mi sanıyorsun? Çok hoş.
Julia, sence benim işim ne?
Yalan söyleyip kuzen gibi davranmak ve para çalmak...
Hayır. Ben güven insanıyım. Güvenlerini kazanırım
ve sonra o güveni kullanarak istediğimi alırım.
-Yani hırsızsın. -Hayır.
Ben hırsız değilim. Ceplerine uzanıp bir şeyler almam.
Tamam, bazen ceplerine uzanıp bir şeyler çalarım
ama konumuz bu değil.
Ne zaman gelecek?
Bilmiyorum. Beş dakika, beş saat.
Dinle, insanlar bana istediğimi verir
çünkü onları buna ikna ederim.
İşimi iyi yaparsam mutlu şekilde ayrılırlar
çünkü bunu kendi kararları gibi görürler.
Yani bir azizsin.
Tanrım. Bu da ne...
Dur biraz.
Sanırım bu o. Rubinek.
Kahvemdeymiş, kusacağım şimdi.
Hickey'yi ayarla
"Hickey'yi ayarla" mı?
Hickey, sahte Rembrandt'ı resmeden benzeti ressamı.
Hickey'yi ayarlayalım.
Hickey hapisten beri sahte iş yapmıyor.
Başka benzeti ressamı da bulamayız.
Başka yok.
Sy, Hickey'yi istiyorsa buna mecburuz
ama yüz yüze yapmalıyız. Lance'i çocuklarla ilgili aramalısın.
-Neden? -Hickey, Vermont'ta yaşıyor.
Hadi.
-On doları bırak. -Tamam.
-Hesabı kapatmak ister misiniz? -Kapatalım.
Bernhardt Kefalet.
Otto, benim.
-Selam. -Haberin olsun,
Taylor'a uğra dedim, sana yardım edecek.
Taylor'a ihtiyacım yok.
İşleri tekrar ayaklandırmalıyız.
Ayaklandı zaten.
Hatta dansa başladı... Hay lanet.
-O mu geldi? -Evet.
Güzel. Sonra ararım.
Nasıl yardımcı olabilirim?
Gerek yok.
Suratına ne oldu?
İş güç, boş ver. Kahve taze mi?
Kendim yaptım.
Ne zaman merkeze dönüyorsun?
Birkaç gün izin yapacağım.
Bu da ne?
Ben de aldım. İyiydi.
Tadı iğrenç. Bunu nasıl içebiliyorsun?
Kimse zorla içirmiyor.
Tek içme sebebim senin ona kahve demen.
Bir şey mi diyecektin?
Büyükbabam bir şeye kahve derse
onu kahve saymak zorundayım,
başka bir saçmalık değil.
Benim bir suçum yok.
Lorraine'in kim olduğunu niye söylemedin?
Kendimi onun için tehlikeye atmadan.
Çocuğuna yardım ederken mi?
Önemi yoktu!
Bunu büyükanneme anlat.
Kahvemi sevmedin, öyle mi?
O zaman sana...
İyi bir kahve alayım. Gerçek bir kahve.
Sana şöyle koca bir latte getireyim mi? Ne dersin?
Büyükbaba,
kavga etmeye gelmedim.
Az kalsın kanıyordum.
BAKERSFIELD HAVAALANI
HOPKINS OTOMOTİV - Bakersfield CA KALİTE İÇİN TEX'LE GÖRÜŞÜN
Selam tatlım.
Hopkins Otomotiv'e hoş geldin.
Ben, Tex Hopkins.
Bugün seni neye bindirelim?
Aile için bir minivan?
Harika bir kampanyam var...
Merhaba baba.
Audrey.
Torunum nerede?
Spreylenmiş gibi. Pas hasarını kapatmak için böyle yaparlar.
Yarına kadar gelmezsin sanıyordum.
Evet. Sen arayınca ilk uçağa atladım.
Gelmene sevindim.
Pek seçeneğim yoktu.
Kulağa çılgınca geliyor.
Ama Büyükbaba Tex onu görmüş.
Öyle dediğini biliyorum
ama polis kapımı çaldığında oradaydım.
Küllerini aldığımızda oradaydım.
-Ya onun külleri değilse? -Carly.
Beğendiğin var mı tatlım?
Ona araba mı veriyorsun?
Sergidekilerden istediğimi alabilirmişim.
İnanamıyorum. Daha ehliyeti bile yok.
Hayır. Geçici belgem var.
-Eve gidiyoruz. -Hayır.
Annemi bulmaya geldim.
Bunu tartışmayacağız.
Buradaydı! Söylesene.
Bu doğru.
Lila benimle kaldı, hem de birden fazla kez.
O zaman arayalım.
Bu kadar yakındınız madem,
sende numarası vardır.
Vardı ama artık geçersiz.
-Eve gidiyoruz. -Hayır.
Uydurmuyorum.
Lila sekiz yıl önce benden bir araba aldı.
Bir Buick LeSabre'dı.
Ona hediye etmek istedim ama ödemekte ısrar etti.
Ofisimde satış faturası var, kanıt olsun.
Dinle onu.
Göster bana.
Bridgeport seninle mi gidiyor?
400 bin dolar lazım. Tezgâhın parçası olarak.
Çiftliğe ondan mı gittin?
Nasıl yani?
Pete bana, ailesine olan sevgini anlattı. Seni evlat edindiklerini.
Hayır. Beni evlat edinmediler.
Onları kandırdım.
Seni hâlâ Pete sanıyorlar.
Onlara açıklamaya gerek yok.
Hazır mısın? Trafiğe kalmak istemiyorum
ve oturacak lekesiz bir yer yok.
Bir saniye.
Peki.
Tamam mı?
Her şeyi bizim için yapıyorum, tamam mı? Başka kimse için değil.
Umarım
çünkü beni kazıklamaya kalkarsan
sonraki görüşmemizde beni gördüğüne pişman olursun.
Bridgeport'ta iyi eğlenceler.
ALICININ ADI LILA BOWMAN
O arabaya bakıyorsun galiba, biraz denemek ister misin?
Faturanın sahtesi yapılabilir.
Ne?
Faturanın sahtesi yapılabilir.
Hadi oradan.
Neden bu olasılığa açık olamıyorsun?
Mantığımla düşünüyorum, kalbimle değil.
O zaman Tex geleceğimi bilmediği hâlde,
aceleyle sahte bir fatura yaptı ve annemin imzasını attı,
sırf beni işletmek için.
Carly artık eve gitme vakti.
Özür dilerim, boşuna geldin.
İyi yolculuklar.
Carly.
Bunu beraber yaparız diye umuyordum.
Onu eve anca
bağrış çağrış götürebilirsin.
Neden gelip güzel bir yemek yemiyorsunuz?
Bunları da konuşuruz.
Lütfen bana ebeveynlik tavsiyesi verdiğini söyleme.
Çocuklarını merak etme. İşimiz birkaç gün sürer.
Şimdi de beni mi gözlemliyorsun?
-Mesele çocukların değil mi? -Tabii ki çocuklarım.
Lance, Trish'i onlara bakması için çağırmış.
Trish, her istediklerini alıp, ortak ebeveyn olma hevesinde olan.
Anneleri hep sen olacaksın, tamam mı?
-Hapse girersem olamam. -Hickey'den bahsedelim.
Hikâye şöyle, sen benim sevgilimsin ve romantik bir kaçamak yapıyoruz.
İğrenç.
Ekim ayında yaprak dökümünü izleyeceğiz.
İyi. Adım ne olacak?
Adın Julia
ve sen bir...
Anaokulu öğretmenisin.
Niye anaokulu?
Çünkü bildiğin bir şey.
Anne olduğum için mi?
-Hayır. -Tek kimliğim çocuklarım mı?
-Bunda ne var? -Hayır...
Anaokulu istemiyorum... Başka bir şey olayım.
Ben bir...
Şef olayım.
Nerede eğitim aldın?
Ben...
Anaokulu öğretmenisin.
İyi.
"Ortak ebeveyn" diyen kimsenin anne olmakla ilgili fikri yoktur.
Bunu nezaketen mi diyorsun
yoksa iyi birisin sanayım diye mi?
İyi olduğumu san diye.
Gerçekten.
Senin iyi olduğunu düşünmemi istemez misin?
Bence iyisin.
Burada bekle.
Galiba yanlış yola saptınız.
Bay Hickey. Merhaba.
-Selam. -Selam. Biz dostuz.
Kim var orada?
Buraya ait olmayan birileri.
-Marius. -Selam Hickey.
Arardım ama çalışan telefonun yok...
Karşılama çok da farklı olmazdı.
Hayır, iş için gelmedim.
Umarım öyle değildir yoksa Chet'e seni vurdururum.
Bu benim sevgilim. Bu...
Kuzeye, yaprak dökümünü izlemeye gidiyorduk.
-Bu Julia. -Selam.
Evet, çok zaman geçti.
Uzun zaman oldu.
-Rahatsız ettiysek... -Yapma.
Özür diliyormuş gibi yapacaksın ki seni davet etmek
zorunda kalayım.
Gelin içeri.
Teşekkürler.
Buyur Chet.
Çok güzelmiş. Vay.
İşte, evimiz burası.
Chet, akşam yemeği alır mısın?
Vegan yer misiniz?
Acaba... Zorunlu mu...
Evet. Seçeneğimiz var mı?
Tüfeği alıp bir tavşan bulabilirsin.
O zaman vegan.
Ne kadar güzel yerleşmişsiniz. İltifat olarak diyorum.
Biz tanışmadan önce bu ev Chet'indi.
Benim için stüdyo kurdu.
Görebilir miyiz?
Resimlerini görmek beni heyecanlandırır,
tabii hâlâ yapıyorsan. Yoksa yapmıyor musun?
Yapmıyorsan cidden üzülürüm.
Numarayı görüyor musun?
Sadece sabit durman yeterli
ve kendi etrafında daire çizip başladığı yere döner.
Hadi gelin.
Bunlar muhteşem!
İşlerin müzelerde sergilenmeli.
Bazıları zaten orada ama hapisten sonra işi bıraktım.
Artık sadece orijinal.
Ben kesinlikle birini duvarıma asardım.
Gördün mü Marius?
İşte dürüst bir iltifat böyle olur.
Hadi, Chet'e yemeği hazırlarken yardım et, ben de sevgilini çizeyim.
Beni mi? Neden?
Henüz bilmiyorum. Gözlerindeki bir şey olabilir.
Köşede sessizce otururum.
Marius, biraz izin ver.
Peki. İhtiyaç olursa seslenin.
Ben de Chet'e pantolon bulayım.
Chet?
Daha önce hiç poz vermedim. Ne yapmam gerek?
Olabildiğince sabit otur.
Marius'la ne zamandır çıkıyorsunuz?
Yani aslında...
Birkaç hafta önce tanıştık.
Ama daha uzun gibi geliyor. Yani, Marius'u bilirsin.
Evet, bilirim.
Marius sana mesleğini ne zaman söyledi?
Dolandırıcı olduğunu mu?
Üçüncü buluşmada.
Zorla söylettim.
Sorun etmedin mi?
Gözlerin bende olsun.
Aslında ettim.
Ama...
Hayatta kalmak için gurur duymadığımız şeyler yapmaz mıyız?
Peki ya sen?
Bu işi yapmaya neden başladın?
Hayalleri olan bir kadındım.
Sorun şu ki, hayallerim ve sanat dünyası piyasası
pek örtüşmedi.
Sanat dünyasını bilemem ama yeteneğin...
Başını sağa çevir.
Formu severdim, güzelliği...
Işığı.
Benim gibi birinden gelen bu tip işler kimsenin ilgisini çekmedi.
Üzgünüm.
İşte bu.
Gözlerindeki o şey.
Dünden kalan rimeldir.
Duygusal ikilem.
-Alo? -Aramak istemezdim
ama Natalie'yle ilgili.
Rehabilitasyonu anlattım ve tamamen delirdi.
Gitmeye çalışıyor ve onu tutabilir miyim bilmiyorum.
Tamam. Orada bekle, tamam mı?
Hemen geliyorum.
Kahrolası anahtarlarımı nereye sakladın?
Saklamadım Natalie.
Yalancı!
Yalan söylemiyorum! Natalie...
Hayır, kes şunu. Sen... Ver onları bana.
-Bırak! -Natalie! Dur.
-Hay lanet. Kaptan Amerika. -Dur.
Sadece konuşmak istiyorum. Dinle beni.
Kahretsin! Tamam...
Peki.
Değişemeyeceğini düşünüyorsun.
-Beni tanımıyorsun! -Tanımıyorum.
Başından ne geçti bilmiyorum
ama acı çektiğini biliyorum.
Seni çok seven bir annen olduğunu biliyorum.
Kullanmaya devam edersen,
sonunun kötü olacağını da biliyorum.
Ne kadar özel, değil mi?
Eski usul bir aile yemeği.
Kalman iyi oldu Audrey.
Kalması iyi olmadı mı Carly?
-Tuzu verir misin Büyükbaba Tex? -Ona öyle seslenme.
Büyükbaba Tex, Audrey küçük bir kızken nasıldı?
Zekiydi. Asla kandıramazdın.
Burada bir saat önce tanıştığım üvey kız kardeşim
ve yeğenimle oturuyor olmam bu dediğini yalanlıyor.
Fajita nefis olmuş Dotti.
Annemin tarifi. Huzur içinde yatsın.
İşin sırrı tortilla'ları iyice yağlamakta.
Audrey çok özel biriydi.
Carly çocukluğumu daha iyi anlamak istiyorsa,
ona sekizinci yaş günümü anlatmaya ne dersin?
-Midilli partisini mi? -Evet.
-Benim hiç midilli partim olmadı. -Sen atları sevmezsin ki.
Büyükannenin yüzünde hiç o günkü kadar kocaman bir gülümseme görmemiştim.
Öyle mi hatırlıyorsun?
Çünkü ben midilli gelir gelmez oradan ayrıldın diye hatırlıyorum.
Ben de hediyeleri açmak için gelmeni beklerken uyuyakaldım.
-Sonuçta eve geldim. -Üç gün sonra.
Sonra iki gündür sıfır uyku ile resim yapan Hickey ne dedi?
-Hayır, o kısmı anlatma. -O kısmı anlat.
Bana dedi ki... "Tintoretto mu?
-"Rubens yaptığımı sanıyordum." -Hadi ya.
-Yanlış resmi yapıyormuş. -Tanrım.
Yemin ederim.
Ne yaptın peki?
İki gün daha uyumadım ve Tintoretto'yu yaptım.
Rubens için de müşteri buldum.
-Tam bir takımmışsınız. -Evet.
-Mazide kaldı. -Maziye içelim.
Hayır, ben ona içmem.
Hadi ama. Eğlenceliydi.
O geçmiş bana iki yıla ve kızıma mal oldu.
İlişkiniz hep fırtınalıydı.
Artık fırtına yok.
Sadece sessizlik.
Diş teline yatırdığım paranın boşa gitmediğini görmek güzel.
Isırık izlerinin hepsi hizalı.
Sence beni dinledi mi?
Daha evi terk etmedi.
Senin gibi bir annesi olması durumu farklılaştırıyor.
Tabii, ben de tam fark yaratan biriyimdir.
Öylesin. Pek çok bağımlıyla çalıştım, çok önemi var.
Pardon.
Selam. Bir uğrayıp sen ve Natalie nasılsınız bakayım dedim.
Otto, seni Taylor mı aradı?
Selam büyükbaba.
Taylor'ı rahatsız etmeseydin. Beni arayabilirdin.
O kadar hevesli olma.
Natalie, Taylor'ı çok kötü ısırdı.
-Seni ısırdı mı? -Elimden bir lokma kopardı.
Kahveni nasıl alırsın?
Nasıl istersen.
Hayır. Dikkatli ol, kahve konusunda çok seçicidir.
-Şeker istiyorsun, değil mi? -Hayır, bıraktım. Sağ ol.
Ben bir Natalie'ye bakayım.
Büyükbaba, seni eve bırakmaktan memnun olurum.
-Ne zamandan beri etkisiz elemanım? -Bar kokusunu alabiliyorum.
Hayır.
Yüzde yüz ayığım.
Ama gitmen gerekiyorsa, git.
Boş bir eve dönmek için acele etmeme gerek yok.
-Hayır, kalacağım. -Sana bağlı.
Lila beni ikna etti, karbon ayak izimi dengelemeliydim.
O yüzden arazilerin birine baktık.
Gerçek bir araziye gittik.
Ne olduğunu anlamadan bana koca bir hektar aldırttı,
orada rüzgâr çiftliği kuralım diye. Yarın sizi götürürüm.
Al bakalım Audrey.
Sana bunlardan hiç yapmamıştım.
Lila burada kalır,
rüzgâr çiftliğini kurmaya yardım eder sanmıştım ama güneye gitti.
Güneye mi? Tam olarak nereye?
Onun ne düşündüğünü bilemem. Anlarsın ya...
Lila gerçekten ne yaptığını veya nereye gittiğini söylemek istemezdi.
Ne yaptığını görüyor musun Carly? Muğlak konuşuyor.
Niyetimin iyi olduğuna seni ikna etmek için ne yapmam lazım?
Gerçekten iyi niyetli ol.
-Annen seni böyle yetiştirmedi. -Bir daha annemden bahsetme.
Carly, Dotti'ye mutfakta yardım et.
Hadi.
Gerçek amacın ne senin?
Niye bunu Carly'ye yapıyorsun?
Bak! Şuna bak!
Lila gitti. Hepsi onun!
Bak... Eşofman altı,
bira kılıfı,
kişisel gelişim kitabı...
Annesinin hâlâ yaşıyor olduğuna bu kızı inandırmak için
-ne kadar alçalabilirsin? -O senin kızın.
Kızını görmek istemiyor musun?
Bunda benim işime yarayan hiçbir şey yok, belki sadece
-torunumun çocuğuyla tanışma şansı. -Carly!
Carly, hadi gidelim.
-Affetmek güçlü bir şeydir. -Ne oluyor? Nereye gidiyorsun?
Motele gidiyoruz. Yarın da eve uçuyoruz.
-Hayır, ben gitmiyorum. -Kavgasını motelde ederiz.
Seninle kavga etmiyorum. Ve seninle gelmiyorum. Yetti artık.
Audrey, sen de kalmalısın.
50 yıl geç kaldın.
Bir de bunca zamandır seni kıskanıyordum.
Sen ondan uzaklaşmıştın.
Benim tek bildiğim buydu.
Parasını istemiyorum,
bunu bil.
Ama onu öldürürsem, sessiz kalmak için yarısını alır mısın?
Seni sevmeye başladım Dotti.
Elindeki kozu ne zaman atacaksın?
Poker oynadığımızı bilmiyordum.
Sen romantik kaçamak yapmazsın.
Yani, ya kaçıştasın ya da dolandırıcılıkta.
Hickey benim için bir resim yapman lazım.
Hadi. Niye buradayım biliyorsun.
Bıraktığın yerden devam ediyorsun.
Burada mutsuzsun. Saklanıyorsun.
-O hayatı severdin. -Verdiğinden çok daha fazlasını aldı.
Ben bıraktım.
-Bu farklı. -Ben bıraktım!
Kahretsin.
Ne?
Kuzeninle aile hayatı nasıl gidiyor?
Gidiyor işte. İyi gitsin diye uğraşıyorum.
-İşleri hızlandırmaya yardımım olur mu? -Hayır.
Sesin yardım ister gibi.
Hayır. Şu anda hiçbir şey yapmamana ihtiyacım var. İnan bana.
Bana sorunu söyle. Çözüm bulmana yardım edeyim.
-Bu bir süreç. Sabırlı olman lazım. -Ben sabırlı olmam. Hiç olmadım.
Belki denemen lazım, hoşuna gidebilir. Kapatmalıyım. Hoşça kal.
-Nasıl gidiyor? -Gitmiyor. Sorduğun için sağ ol.
-Otto? -California nasıl?
Düşündüğümden daha uzun sürecek.
Tex, Lila'ya araba sattığıyla ilgili bir hikâye uydurmuş
ve Carly de inanmaya çok meyilli.
Bu beni çok uğraştıracak.
Audrey.
Ben...
Beni seviyor musun?
Ne?
-Neden bana bunu soruyorsun? -Bilmiyorum.
Yine çaresizlikten bir şeyler yapacaksan, lütfen yapma.
Bu soruya böyle mi cevap verilir?
Gecenin bir yarısı karıma beni seviyor mu diye soruyorum.
Sen de kendimi öldüreceğimi sanıyorsun.
Otto, şu anda bu kavgayı edecek hâlim yok, yani...
-Yarın konuşalım, tamam mı? -Peki.
Yarın.
Eyvah.
-Pardon. Sese mi uyandın? -Yok, hayır...
Hayır. Uyuyamamıştım.
Anaokulu öğretmeni değilsin.
Hayır.
Dandik bir İrlanda barı zincirinde çalışıyorum.
Ahududu Çılgınlığı ve Böğürtlen Aşkı kokteylleri yapıyorum.
-Tatları güzel mi? -İnanılmaz güzeldir.
Kızının seninle konuşmamasına üzüldüm.
Hiç hapse girdin mi?
Hayır.
En azından henüz değil.
Bu kulağa iyi gelmiyor.
Biliyorum.
Çocuklarımdan uzak kalma fikrine dayanamıyorum.
-Kaç yaşlarındalar? -İki ve on.
-Seninki? -Daha büyük.
Hapse girdiğimde zaten sorunlarımız vardı.
Görmezden gelinmek ne kadar zor, hiç anlamadı.
Bütün bu emeğimi kimse görmeyecek.
Ben buradayım.
Ben görüyorum.
Eleştirmen değilim ama resimlerine bayıldım.
Kopyalara da bayıldım. O Rembrandt olağanüstüydü.
Benim işim, başkasının dehası.
İnsanlar resimlerini görsün istiyorsun.
Resimlerini sevsin istiyorsun.
Bunu anlıyorum.
Takdir edilmek istiyorsun ve bunu hak ediyorsun,
takdir edilmemen berbat bir durum.
Ama insanlar kopyalarını seviyor.
Onlara göre bu kopya değil, sanat. Çünkü gerçekten sanat.
İnsanlar bunlara bakıp bir şeyler hissediyorlar ve bu inanılmaz.
O zaman neden devam edip...
Fazla konuştum.
Bu düşünmediğim bir şey değil.
Gözleri duygusal ikilemle dolup taşan kız.
Ne diyor?
Onunla konuşuyordun.
Tamam. Resmi yapacağını söyledi.
Güzel.
Evet.
Göz alabildiğine dev türbinler hayal et.
Bir yılda bu canavarlar 1.500 eve elektrik sağlayacak.
Bunlar annemin fikri miydi?
Hayalleri büyüktür, aynı benim gibi
ve sanırım aynı senin gibi.
Kahretsin.
Chuck. Seni gördüğüme sevindim.
Galeriye gitmiştim. Burada olduğunu söylediler.
Konuşmamız lazım.
Chuck rüzgâr çiftliğinin yatırımcılarından biri.
Ben Chuck'la konuşana kadar sen arabada bekle.
-Ben... -Evet.
Nasılsın Tex?
Şikâyet edemem. Oralar hâlâ iyi gözüküyor, değil mi?
Büyükanne.
Döndüğüne sevindim. Hadi gel. Dotti'ye limonata yaptırayım.
Carly'yle yalnız konuşmam lazım.
-Ne istiyorsun? -Benimle gelmeni.
-Bridgeport'a geri dönmeyeceğim. -Seni eve götürmeye gelmedim.
-Nereye götürmek istiyorsun? -Fresno'ya.
-Ne kadar uzak? -Yeterince.
Yalnız bu kez sabahlamak istemiyorum.
Tam olarak ne yapacağım?
Vermeer'in Konser tablosu.
Yani bu bir Sy Rubinek işi.
Evet, sana uyar mı?
Tabii ki. Ama ücretim şimdi arttı.
Teslimatta 75.000 dolar istiyorum
ve son satıştan da yüzde 25 pay.
Demek ki hapishane pazarlık yeteneklerini köreltmemiş.
Son teklifim bu.
Pekâlâ.
Bu arada. Yerinde olsam onu bırakmazdım.
Hickey'yi ayarladık. Aferin.
Suçlu hissetmene gerek yok.
Hissetmiyorum.
-Ne arıyoruz? -Bir evi arıyoruz.
İşte şu ev. Tam oradaki.
Bu benim büyüdüğüm ev.
Bakersfield'da büyüdüğünü sanıyordum.
Dotti, Bakersfield'da büyüdü. Ben buradaydım.
Tex Hopkins'in kim olduğunu sana anlatmam gerek.
Pekâlâ.
Babam.
Onu çok severdim. Ama ben 16 yaşındayken,
annem ölüp kaldı ve babamı hiçbir yerde bulamadım.
Sonunda izini Bakersfield'da buldum.
Gerçeği de o zaman öğrendim.
Orada başka bir hayatı vardı. Başka bir eşi,
başka bir kızı.
Bu...
...korkunç.
Ama onu yine de seviyordum.
Hâlâ ona ihtiyacım vardı. Çocuktum.
Ama beni istemedi, kendi başıma mücadele ettim.
Yeni bir hayat kurmak zorundaydım.
Üzgünüm.
O zamandan beri onu ilk görüşüm.
Ama...
Sen anneni mi kaybettin?
Yani, o zaman...
Nasıl bir şey olduğunu biliyorsun.
Eğer...
Biliyorum ki annemin hayatta olduğuna dair
ufacık bir ihtimal bile varsa...
O zaman neden onu bulmaya çalışmamı anlamıyorsun?
Lütfen.
Seninle kalırım.
California'da kalıp bu işi bitireceğiz.
Teşekkürler.
İyi geceler.