Chcę dobrze.
Pozwól mu mówić. Potem mu odpowiesz.
Chcę, żeby żona była szczęśliwa,
ale co nie zrobię, uważa, że mam ukryte zamiary.
-Bo masz. -Proszę.
Mam stresującą pracę.
Abym zrobił co trzeba dla nas obojga,
musi mi zaufać.
Moja kolej?
Mój mąż jest kłamcą.
Kłamie, odkąd go poznałam.
Nawet dziś opowiadał mi o tym,
że robi coś ważnego dla naszej rodziny,
a tak naprawdę zależy mu tylko na sobie.
Jeśli kupuję ci lody,
to mogę kupić i sobie.
-Powiedz tylko... -Stop.
Zatrzymajmy się.
Za dużo napięcia.
Pozwólcie, że spytam,
czy chcecie naprawić swoje małżeństwo?
Tak.
-Oczywiście. -Jasne.
-Przepraszam. -Chciałabym,
żebyś nie miał przede mną tajemnic.
-Skończył z niespodziankami. -Rozumiem.
Co z innymi aspektami związku?
Wierność? Seks?
Zdradzała mnie.
Wrażliwy temat.
Przepraszam. Mogę prosić o wodę?
Oczywiście. Proszę się nie martwić.
Początki zawsze są trudne.
Tak.
Prawdziwy Vermeer.
Hickey i ja ukryliśmy go tu, kiedy poszła siedzieć.
To jej córka? Wie, że jest prawdziwy?
Myśli, że to falsyfikat jej matki.
Co robisz?
Zdjęcia jej kalendarza, żeby wiedzieć, kiedy tu będzie.
Zablokuj drzwi.
Chciałam tylko
przeprosić za to, że byłam taką suką.
Ostatnie tygodnie wywróciły moje życie do góry nogami,
muszę się przyzwyczaić.
Doceniam szczerość.
Może powiedz to swojemu mężowi.
Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
Mam dla was pewne ćwiczenie.
Spójrzcie na siebie.
Możecie złapać się za ręce.
Powiedzcie sobie nawzajem jedną miłą rzecz.
Jesteś cudowną matką.
Nie wiem.
Dobrze.
Nic.
Pete kombinator
Znam Lilę.
Non stop gadała z klientami,
nigdy nie dolewała wody.
Mówiłem ci, Carly.
Wiesz, gdzie możemy ją znaleźć?
Odeszła dwa lata temu, miesiąc po tym, jak ją zatrudniłem.
Zabrała wszystko z kasy i sobie poszła.
1200 dolarów.
-Zostawiła coś? -Tylko kota, Ottona.
Przygarnęła go, a potem zostawiła w moim biurze
tego dnia, kiedy odeszła.
A jej podanie? Zostawiła adres?
Chwila.
Kto mógłby zostawić kota?
Zabralibyśmy ją, ale Tuan ma alergię.
-Proszę. -Wezmę to.
Na podaniu wpisała adres w Santa Barbara.
Nie wiem, gdzie mieszkała na co dzień.
To niewiele, ale chociaż mamy adres.
Nieaktualny, z miejsca, z którego uciekła.
Też mi poszlaka.
Przynajmniej wiemy, że tu była.
Sprawdzimy jutro.
Carly, spójrz na mnie.
Widzisz tych dwóch facetów w aucie po mojej prawej?
Poznajesz ich?
Nie.
Tamtych?
-Co ty... -Ej!
Co ty robisz?
Na co się gapicie?
Co to miało być?
Znasz ich skądś?
Gdybym ich znał, nie krzyczałbym na nich.
Robię to dla ciebie i Carly.
Dokąd jedziemy?
Do Bakersfield? Dlaczego?
Nie wierzę, że przez Carly
wylądowaliśmy na jakimś zadupiu
z powodu bajki o naszej matce.
Moja matka często znikała.
Miała swoje nałogi, często trafiała na odwyk.
Pewnego razu zniknęła
na siedem miesięcy.
Kiedy wróciła,
mój brat nie odzywał się przez rok.
Nie wiem, gdzie jej dziś szukać.
Kiedy wrócisz ukraść obraz?
Spodobało ci się?
Nie. Trzymasz mnie w pułapce.
Możesz zarobić milion dolarów. To pułapka?
Jedźmy do Bakersfield.
Jak stamtąd wyglądam?
Dobrze.
Świetnie.
Powinnam...
Jeśli chcesz.
Możesz zostać.
Ja bym chciał.
Nie żebym
miał dokąd pójść.
Ja mam.
Tak.
Zrobię kawę.
Hej.
Nie łam się.
-Taylor! -Już. Boże.
Idę.
Co jest?
-Masz kluczyk? -Tak.
Gdzieś jest. Co się stało?
Lizzie uciekła.
Przypięła mnie moimi własnymi kajdankami.
Co z twoim kluczykiem?
Nie byłoby mnie tu, gdybym wiedział.
Musiałem urwać rączkę.
Nie ruszaj się.
-Spokojnie. -Dobrze.
Pojechała do Kalifornii znaleźć Pete'a.
-Skąd go zna? -Nie wiem.
Tak powiedziała.
Co z jej nadajnikiem na kostce?
Zdjęła go. Czarodziejka zasrana.
Ubierz się. Jedziemy.
-Do Kalifornii? -Tak.
Od czasu udaru nie mogę latać.
Jeśli nie sprowadzimy jej na przesłuchanie,
będziemy winni 250 000 dolarów.
Chcesz tego?
Nie.
Dobra.
Ruchy.
On wie?
Nie wiem.
Myślałem, że kiedy tu wrócę,
uciekniesz oknem.
Nie mam już 16 lat.
Otto chce, żebym jechał z nim do Kalifornii.
Znaleźć uciekinierkę.
-Teraz? -Tak.
Nie chcę jechać,
ale muszę.
Zadzwonię.
Obiecuję.
Tylko, jeśli zechcesz.
Dobra...
Cześć.
Tak, Pete.
Znasz Mary Elizabeth Delaurentis?
Lizzie. Tak.
Wypuściłem ją, a ona zwiała.
Nie pytaj.
Rozmawiała z tobą?
-Nie wiedziałem, że jest w Bridgeport. -Nie ma jej tu.
Jedzie do Kalifornii.
By spotkać się z tobą.
Skąd wie, że jestem w Kalifornii?
Powiedziałem jej.
Straszny bałagan.
Jeśli nie sprowadzę jej na przesłuchanie,
będziemy winni 250 000 dolarów.
Żartujesz?
Stracimy nasz interes.
Będę czujny. Wybacz. Muszę lecieć.
Kto to był?
Nikt. Opiekun mojego psa.
-Masz psa? -Zdechł.
ODJAZDY Z LOTNISKA
Biuro pana Kilbane'a?
Z kim mam przyjemność?
Przepraszam.
Charisse z firmy BLT w Los Angeles.
Jeden ze współpracowników pana Kilbane'a zostawił w naszym aucie torbę,
nie wiemy, do którego hotelu ją dostarczyć.
Świetnie. Dziękuję bardzo.
Dobrze, że jesteś.
Co za radość.
Cała rodzina pod jednym dachem.
Napijmy się!
Zapomniałam już, jak wielkie jest niebo w Kalifornii.
To dlatego, że góry są dalej.
Co ty i Julia tu robicie?
Czysty przypadek. Dochodzenie w sprawie ubezpieczeniowej.
Jechaliśmy do Kalifornii, kiedy zadzwoniła Carly.
Dziękuję, że masz na nią oko.
Co sądzisz o Teksie?
Nie ufam mu.
Widzisz ten samochód,
tam daleko?
Taki sam obserwował nas w Pismo.
Tex ich wystraszył, ale znowu tu są,
nawet tego nie ukrywają.
Kim są?
Może są powiązani z Lilą albo Texem.
Nieważne, dowiem się.
Potrzebuję kogoś, na kogo mogę liczyć.
Carly jest zbyt emocjonalna, a Julia...
Co tylko zechcesz.
Witaj! Jesteśmy z organizacji Ratujmy Brunatnice.
Czy wie pan, że 70% tlenu na Ziemi pochodzi z oceanu?
Proszę się nie martwić, nie chodzi o datki.
Skądże znowu.
Kontaktujemy się z dawnymi darczyńcami.
Angażujemy społeczność.
Szanujmy brunatnice.
Nigdy nie wpłacałem na nic takiego.
Brunatnice.
Też tak sądzę, nie wygląda pan na Lilę Bowman.
Zastaliśmy ją?
Nie wiem, kto to.
Ten adres mieliśmy w archiwum.
Od jak dawna pan tu mieszka?
Sześć miesięcy. Zaraz idę do pracy. Z chęcią bym państwu pomógł.
Zaczekaj. Dziesięć sekund. Zajmij go.
Dobrze.
Nie chcę nalegać, no, może trochę,
ale Lila zawsze bardzo nas wspierała.
Była wolontariuszką na naszych imprezach.
Teraz brunatnice są w niebezpieczeństwie.
Zanieczyszczenia, globalne ocieplenie...
Rozumiem, ale nie wiem, kim ona jest.
Może mieszkała tu przed panem?
Nie wiem, kto tu mieszkał.
A właściciel?
Wysyłam czeki na skrytkę pocztową.
Napisałby mi pan adres?
Naprawdę muszę iść.
Dziękuję.
Chyba.
Żadnych damskich ubrań czy kosmetyków,
a po ilości brudu w łazience sądzę,
że dawno nie było tam kobiety.
-Ślepy zaułek. -Niekoniecznie. Patrz.
Nazywa się Randy Hellman.
To jego rachunek za gaz
sprzed trzech lat, ten sam adres.
To o wiele dłużej niż pół roku.
Więc dlaczego kłamie?
Dobrze, że tu jesteś.
Jest fajnie.
Może nie fajnie,
ale wiem teraz, skąd wzięły się umiejętności mamy.
Wiem, że uważasz to za komplement, ale...
Czekaj. Cholera!
Nasi przyjaciele dalej tu są?
Raczej prześladowcy. Na pewno nie wiecie, kto to?
Po prostu pojawili się w Pismo.
Straszni ludzie nie pojawiają się bez powodu.
Musimy ich zająć,
by Audrey i Pete zrobili swoje.
-Twój burger. -Nie, dzięki.
Spróbuj. Twoja mama uwielbiała tę knajpę.
Mama nienawidziła burgerów.
Nie o nie chodzi. Niebieski napój, Ocean Blast.
-Dobry. -Głowa do góry.
Znajdziemy Lilę. Cholernie się ucieszy na twój widok.
Była radosną osobą.
Choć nie od razu po przyjeździe.
Tęskniła za wami.
W końcu znalazła przyjaciół,
ludzi takich jak ona, też szukających domu.
Chyba nie o to ci chodzi.
Mówię tylko, że rozkwitła.
Mówisz, że była szczęśliwa bez nas!
-Nie. -W porządku.
On ją znał. Nienawidziła nas na tyle,
że nas porzuciła.
Jeszcze o tym pogadamy.
Teraz śledzą nas podejrzane, niebezpieczne typki.
-Proszę. -Dziękuję.
Wystarczy tego jeżdżenia naokoło.
Zadzwoń do komisu. Potrzebujemy nowego auta.
Po prostu wyłącz.
Możesz włączyć radio.
Wolisz ciszę.
-Wybierz stację. -Nie znam żadnych.
Możemy się zatrzymać.
-Na jedzenie czy do łazienki. -Nie trzeba.
Będziesz się tak zachowywał całą drogę?
Miałem prowadzić, więc prowadzę.
Miałem z tobą jechać, więc jestem.
Zmuszałem cię?
Mnie też to nie bawi.
Nie chciałem się w to wpakować.
Zatrzymaj się na następnej stacji.
-Czemu? -Muszę siku.
WYŁĄCZNIE DLA CZŁONKÓW KLUBU I GOŚCI
Znowu się spotykamy.
Witaj, Chuck.
Kto to?
Pete, syn mojej drugiej córki.
Chuck i Lila...
Spotykali się.
Co was tu sprowadza?
-Przeczucie. -W sprawie Lili?
Tak, w restauracji ktoś wspomniał,
że widział ją na łodzi.
Może widział ją ze mną?
To twoja łódź?
O tak.
Zapraszam na pokład. Wypijemy kawę,
może jakoś pomogę.
WITAMY W CIRCLE MARINA MYJNIA RĘCZNA
Dalej.
Ostrożnie.
Świetna sprawa!
Właściciel szarej kii proszony o odbiór auta.
Nie ma dywaników, muszę ochrzanić George'a.
Schowaj się. I odklej cenę.
Nie chcemy, by nas zauważyli.
Czyje to auto?
Jadą.
Droga wolna.
Raz popłynęliśmy z Lilą do Baja.
Zanim przeprowadziła się do Pismo.
Sprawdzaliście w Pismo?
Tak, ale nie wiedzieliśmy, gdzie zacząć.
Szkoda.
Miałem nadzieję, że coś znajdziecie.
Słuchaj, Chuck...
Jak taki facet jak ty położył łapy na takiej łodzi?
Jem chleb z niejednego pieca. Nieruchomości.
Farma wiatrowa Texa.
Na pewno przynosi duży zysk.
Jeszcze nie,
ale wierzę
w ludzkie pragnienia.
Jeśli ludzie bardzo czegoś chcą,
zapłacą za to.
Mogę skorzystać z toalety?
Jasne. Korytarzem na wprost.
Dziękuję.
Kiedy spotkaliśmy się po raz pierwszy,
nie wspomniałaś,
że jesteś mamą Lili.
U niektórych ma to wpływ na ich odpowiedzi.
Macie podobne manieryzmy.
Dużo myślałem o tym, co mi powiedziałaś,
o tym, że myślałaś, że nie żyje.
Przypomniałem sobie nasze wszystkie wspólne chwile.
To, że nigdy nie zrozumiałem, co sprawiło, że ją odepchnąłem.
Jaka była?
Wesoła, otwarta,
ale nie do końca.
Dopiero kiedy odeszła, zorientowałem się,
że ciągle rozmawialiśmy o mnie, a prawie w ogóle o niej.
Co to za facet was tu przysłał?
Taki jeden.
Ponoć usłyszał, że Lila wspomniała o rejsie.
Do Baja.
Która to była restauracja, ta przy State?
Tak.
Wiesz co, musiałabym spytać wnuka.
Przepraszam. Musimy iść.
-Źle się czuję. -Łódź stoi w miejscu.
Wiem. Ale będzie lepiej...
Dzięki, Chuck.
Pozdrowicie Lilę, jeśli ją zobaczycie?
Jasne.
W maszynowni ma mnóstwo karabinów M16 i kupę forsy.
Dobry Boże!
To ci faceci z Pismo.
-Na pewno? -Tak.
Wszystkie drogi prowadzą do Chucka.
W co Lila się wpakowała?
Nie zatrzymujmy się.
Straciłem pracę.
Co...
Myślałem, że byłeś na urlopie.
Wymuszonym urlopie bez prawa powrotu.
Wszystko przez to, co działo się u Naza.
Czemu mi nie powiedziałeś?
Nie chciałem, żebyś myślał, że to twoja wina.
Moje życie jest do niczego,
całkowicie.
Nic nie jest tak, jak być powinno.
Nawet jedyna dobra mała rzecz...
Spałeś z tą dobrą rzeczą?
Lorraine, co?
Nie masz prawa być na mnie zły.
Nie jestem. To piękna kobieta.
Nie prosiłem się o to wszystko.
Skąd. Jesteś ofiarą.
-Nie o to mi... -Więc bądź mężczyzną.
Chcesz Lorraine, to się zdecyduj.
Skoro ma być twoja, przygotuj się na konsekwencje.
Nie wkurzaj się na mnie.
To wszystko jest zbyt skomplikowane.
Taylor, jesteś w kwiecie wieku.
Mimo to mędzisz przy sałatce.
Nie jestem na ciebie zły.
Witajcie w Santa Barbara!
Julia, poproś o dwa pokoje.
Jeden z rozkładanym łóżkiem.
Carly, Pete, idźcie z Julią.
My musimy pogadać.
Nie przejmuj się kasą.
Powiem Vignettiemu, że Sy miał dla nas robotę na boku.
Co robić, gdy mówisz coś takiego?
Zmień strony i mi pomóż.
Mogłam w ten weekend być na balu.
Inne dziewczyny kupują sobie kiecki,
ekscytują się tym, kto organizuje aftera...
Nawet nie wiem, co to za bal. Chcesz zobaczyć sztuczkę?
Co? Nie.
Ćwiczyłem.
Która ręka?
Zanim zgadniesz, pomyśl, czego chcesz,
bo chyba już wybrałaś to, co mam tu.
A co, jeśli tu jest coś lepszego?
A co, jeśli tak naprawdę chcesz to?
Tak naprawdę nieważne, co jest tu czy tu,
bo liczy się to, że zawsze jesteś tu.
Sprawdź kieszeń.
Czary!
Tylko przyjdź.
Dobrze?
SPOTKAJMY SIĘ W HOTELU MICKELSON W LOS ANGELES
Czym Chuck zajmuje się naprawdę?
Nie mów mi, że jest inwestorem,
bo podejdę do ciebie
i poderżnę ci gardło.
Jest biznesmenem, ma nieruchomości.
I szafę pełną M16. Tak.
Krążą plotki, że kiedy był młodszy,
on i jego koledzy sprzedawali narkotyki.
Stąd pieniądze na inwestycje.
Przedstawiłeś kogoś takiego mojej córce?
Nie. Ona przedstawiła go mnie.
Dopiero potem dowiedziałem się o narkotykach.
Czemu kłamałeś o ich związku?
By chronić Lilę.
Lila namówiła Chucka, by zainwestował w farmę wiatrową.
Chuck zaczął być zaborczy. Śledził ją.
Chciała odejść, ale nie pozwolił jej.
Dałem Lili
wszystkie pieniądze z inwestycji,
a ona zrobiła to samo co wtedy,
kiedy tu się zjawiła.
Zniknęła!
To dlatego ludzie Chucka
nas śledzili?
Dlatego też zachowałem się jak kretyn.
Chciałem wam pomóc znaleźć Lilę tak, by Chuck się nie dowiedział.
Ci, którzy zadzierają z Chuckiem,
kończą, wąchając kwiatki od spodu.
Skoro chciałeś ją chronić, po co mówiłeś nam, że żyje?
Bo jesteś jej matką!
To niesamowita dziewczyna.
Muszę się napić.
Jest tu kto?
Wszystko będzie dobrze.
Postaw mi drinka,
-tatku. -Postawię...
Co ty odpierdalasz? Gdzie jesteś?
Los Angeles.
Pojechałeś do Kalifornii, nic mi nie mówiąc, musiałam się zabezpieczyć.
Komplikujesz
już i tak bardzo skomplikowaną grę.
Dzwonił Alexandre. Chce zobaczyć swoją piwniczkę.
Kiedy?
Za parę dni.
Przyleci do Los Angeles na festiwal wina.
Zobaczę, co da się zrobić. Coś jeszcze?
To ty wszystko komplikujesz. Ja tylko robię, co trzeba.
Posłuchaj.
Martw się o siebie, a ja o siebie.
Więc masz więcej zmartwień.
Hej!
Powiedziałem, że zadzwonię. Więc dzwonię.
Nie musiałeś.
A jeśli chciałem? Wolałabyś, żebym nie dzwonił?
Rób, co chcesz.
A czego ty chcesz?
Nie tylko ty rozmawiasz w myślach sam ze sobą.
To nie jest coś, co planowałam.
Obgadamy to, kiedy wrócę.
Uważaj na siebie.
Dzięki.
Dokąd jedziesz?
Nie wiem.
Jeśli chcesz dojechać tam szybciej, daj znać.
Szybciej?
Białą ścieżką.
Jestem gliną.
Wybacz, żadnych zniżek.
Pięćdziesiąt dolców.
Marius namawiał cię już do zdrady pana Kilbane'a?
Marius
to Sy Rubinek.
Powiedział ci?
Wiedziałeś?
Przeczuwałem.
Nie powiedziałeś mi?
Chciałem oszczędzić ci kolejnych kłamstw.
Pan Kilbane o tym wie?
Jeszcze nie. Tu nie ma miejsca na błędy.
Co zrobimy?
Działamy zgodnie z planem.
Powiesz Mariusowi, że zdradzisz pana Kilbane'a.
Kiedy ci zaufa,
zdzielimy go młotem w łeb. Metaforycznie.
Chcę, żeby to już się skończyło.
Koniecznie musimy dopilnować, by Marius i Vermeer
znaleźli się w tym samym pokoju.
Chodzi o to, by trafił za kratki.
A jeśli jest zbyt bystry?
Gdyby był, nie próbowałby drugi raz tej samej sztuczki.
Tak działa lekkomyślne ego.
Powiedz Mariusowi, że nas wykiwasz.
Powiedz, że jesteś wdzięczna za to, że pomógł twojej rodzinie.
Już niedługo koniec.
Jeśli ci się uda, dostaniesz prawnika, pracę,
wystarczająco pieniędzy, by zacząć uczciwe życie.
Dziękuję.
Jedziesz do Randy'ego?
Uciekł, kiedy zobaczyliśmy go na łodzi,
na pewno wie coś o Lili.
Zrobię, co muszę, nie stawaj mi na drodze.
Pomogę.
Nie jest twoją córką.
-Jest moją ciotką. -To nie to samo.
Wsiadaj, zapnij pasy.
Co jest?
Babcia mówiła, by nie brać niczego z lodówki.
Gdzie jest?
Poszła po lód.
Jakieś 20 minut temu.
Mogę?
Hej...
Szkocka!
Spróbuj. Spodoba ci się.
A jeśli popełniłam błąd, przyjeżdżając tu?
Zaufałaś instynktowi.
A jeśli mój instynkt jest głupi?
W mojej głowie mama zabrałby mnie
na przekłucie uszu w dziewiąte urodziny tak jak ciebie.
Czytałaby mi
Harry'ego Pottera przed snem,
aż byłabym na tyle duża, by czytać sama.
Może powinnam była zostać z mamą z mojej wyobraźni?
Carly.
Co jest?
Nie jesteśmy ekologami.
Wypierdalać z mojego domu.
Usiądź, proszę.
-Dzwonię na policję. -Randy, nie.
Też możemy zadzwonić,
ale wtedy zaczną wypytywać o Chucka.
Coś mi mówi, że nie chcesz go w to mieszać.
Usiądź, proszę.
Jestem matką Lili.
Nie wiem, kim ona jest.
Randy, sądzimy, że lubisz Lilę.
Pomogłeś jej uciec od Chucka,
dlatego okłamałeś nas,
kiedy u ciebie byliśmy.
Masz dzieci?
Nie.
Oby.
To przerażające.
Nie prosiły się na ten świat. My ich tu chcieliśmy.
Jesteśmy za nie odpowiedzialni.
Za dobro i za zło.
W pewnym momencie
tracimy kontrolę.
Ale wciąż mamy odpowiedzialność, by je chronić.
Mija w chwili śmierci.
Wtedy przynajmniej
nie musimy już się bać.
Żadnych zmartwień,
nie ma już ich.
Zawiedliśmy.
Ale jeśli to nieprawda i Lila żyje,
zrobię wszystko, by do niej dotrzeć.
Co wiesz o mojej córce?
-To boli. -Wiem.
Nie patrz na niego.
Nie chcę tego robić, ale jeśli moje dziecko żyje,
powiedz mi, gdzie jest. Jak ją znaleźć?
-Nie znam jej! -Nie wierzę ci!
-Połamałaś mi palce. -Gdzie jest Lila?
-Jak się z nią skontaktować? -Nie!
Nie...
Mogę do niej napisać!
Mam jej numer.
Jeśli napiszę szyfrem, odpowie. Przysięgam.
Pójdę po lód na twoje palce.
Przekonaj Lilę, żeby się z tobą spotkała.
Powiedz, że masz kłopoty z Chuckiem
i potrzebujesz jej pomocy.
A jeśli się nie pojawi?
Nie przejmuj się. Pomogę ci ją przekonać.
Ta baba jest pierdolnięta!
Jest matką.
Wstawajcie!
Spotkamy się z waszą matką.
Wstawajcie!
Gdzie się z nią spotkamy?
Na parkingu w Resedzie. Za Los Angeles.
-Na parkingu? -Lila tak chciała.
Myśli, że spotka się z Randym.
Musimy być tam przed nią.
Kim jest Randy?
-Co się dzieje? -Spotkamy się z moją matką.
Czekajcie, ubiorę się.
-Nie ma czasu. -Pospieszę się.
Nie byłoby nas tu, gdyby nie on.
Wstawaj.
Po co?
Jesteśmy pośrodku pustyni.
Skąd się tu wziąłem?
Przyjechałeś.
Na to wygląda.
Przed nami długa droga. Chodź.
Chodź.
Dobra.
Boże!
Gdzie my w ogóle jesteśmy?
W Utah.
Tak sądzę.
Albo w Nevadzie.
Ładnie tu.
Dziękuję.
Mówiłeś, że się uda.
Jeszcze się nie udało.
Wiem,
ale mieliśmy umowę.
Pomożesz mi?
Nie żebym miała lepszą opcję.
Dobrze.
Musi się udać.
Co zrobisz, kiedy się z nią spotkasz?
Nie odzywaj się do mnie.
A ty, Carly?
Do niej też się nie odzywaj.
Poczekam w drugim aucie.
Mogę czekać z wami?
Pewnie.
Dzięki, że pozwoliliście mi tu być.
Carly uważa, że na to zasługujesz.
Wiem, że to nie moja zasługa,
ale twoja mama byłaby dumna z tego, jaką jesteś matką.
Wcale nie
i miałaby rację.
Nie zadręczaj się, Audrey.
To najcięższa robota na świecie.
Cieszę się, że spędziłem z tobą czas.
Dziadek Tex spytał, co jej powiem, kiedy się z nią spotkam.
Nie wiem.
To ona?
Julia, to ludzie Chucka.
Co? Gdzie?
Tam.
Jedź!
Szybciej!
Za nimi, Julia, jedź!
Jedź!
Odetnij jej drogę!
Uwaga!
Dobra.
Nie daj jej uciec!
Jedź!
Randy! Ucieka. Dorwę go.
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger m.