-Coście za jedni? -A wy?
-Zamknąć się. Ręce do góry. -Czysto.
Skąd to masz?
Nawet nie wiem, co to jest.
Wyprowadźcie ich.
Spokojnie, mistrzu.
Jedźcie przed siebie i nie patrzcie wstecz.
Nie widzieliście nas, to nie miało miejsca.
-Powinniśmy jechać. -Ja poprowadzę.
Nie, ja.
-Ja to zrobię. -Jezu.
Skoro macie już, panowie, wzorniki
do analizy chemicznej, odjeżdżam wraz z Vermeerem.
Czekaj. Nie... Gdzie Rubinek?
Kazał przeprosić.
Mam gdzieś jego przeprosiny.
Zgodził się tu dzisiaj przyjść.
Będzie przy końcowej wymianie.
A może wolisz, byśmy to odwołali? Wtedy już go nie zobaczysz.
To nie problem. Niech będzie.
Chcemy obraz.
To miała być końcowa wymiana.
Przepraszam.
Pojedziemy uberem.
No to świetnie. Jak planowaliśmy.
Dokładnie tak.
Pete kombinator
Mogli chociaż załatwić nam transport.
A nie porzucić pośrodku...
-To mój dom. -Co?
To mój...
Nie do wiary.
Wozili nas po mieście,
a wysadzili tuż przy moim domu.
Musisz przyznać, że Rubinek ma tupet.
-Co nie? -Muszę?
Nie wiem.
Wiedziałeś?
Nie wiem, gdzie mieszkasz.
Powiedz mi coś.
Co o nim myślisz?
O gościu, któremu zapłaciłeś, by mnie znalazł?
Tak. O Vignettim.
Dobrze gra w karty.
Przypomina mi faceta, który pracował dla mojego ojca.
Okradł go.
Trochę podzwoniłem, pogadałem z prawnikami.
Skończył w więzieniu i tam umarł.
Tracę już, kurwa, cierpliwość.
A to nikomu nie wyjdzie na dobre.
Niech ktoś z hotelu przywiezie moje auto.
A ja przejdę się 30 metrów do swoich pieprzonych drzwi.
Myślałaś, że jak będzie po wszystkim, to trafię do aresztu?
O czym mówisz?
Sprawdź kieszeń.
Nic tam nie mam.
Pewnie, że nie. Nawet lokalizatora.
Jasna cholera.
Nie przechytrzysz mnie, Julio.
To nie odejmuje ci inteligencji.
Po prostu robię to dłużej niż ty.
Gdzie prawdziwy Vermeer? Z Lizzie?
-Ta suka jest wszędzie. -Masz tylko jedno wyjście.
Musisz zacząć ze mną współpracować i mi zaufać.
Jest taka opowieść o skorpionie i żabie.
Skorpion użądlił żabę i oboje utonęli,
bo tak już ma.
Wszyscy myślą, że ta historia nie jest znana.
Ale myślałaś o tym,
że może skorpion
chciał tylko dostać się na drugi brzeg
i nie był tak głupi, żeby zabić ich oboje?
Hickey?
Cześć.
-Marius ci nie mówił? -Dobrze cię widzieć.
Miałem to zrobić.
Gotowe?
Zeszły mi trzy noce.
Musiałam użyć bakelitu do utwardzenia farby, ale udało się.
Jesteś najlepsza. Dzięki.
Czasem tego żałuję.
Wziąłem ci placki ziemniaczane z musem jabłkowym i śmietaną,
bo nie pamiętam, jakie lubisz.
Bez niczego. A najlepiej z 75 tysiącami, które mi wisisz.
Ty sukinsynu.
Pomiń zaliczkę, a dam ci dwa razy więcej
po przekręcie.
Bez kasy nie dostaniesz falsyfikatu.
Daj mi więcej czasu.
Oby nie za wiele.
Pojutrze wracam na Wschód.
Zobaczysz się tu z córką?
Widziałeś Camille?
Miała oryginał Vermeera.
-Co u niej? -W porządku. Tak myślę.
Wszystko dobrze.
Zdobądź kasę.
Dobranoc.
Kiedy Hickey da ci falsyfikat?
Gdy zdobędę 75 tysiaków.
Jak to zrobisz?
Dobranoc, Julio.
Tak?
Kto tam?
Konsjerż. Dostaliśmy pilną wiadomość od ojca pani córki.
Witaj, uciekinierko.
Sean, co ty wyprawiasz?
Zakuj ją, Kenny.
Też nie lubię, jak mi się przystawia broń do głowy.
Nie mówię, że lubisz.
Spróbujemy z Lizzie jeszcze raz. Pete nam pomoże.
Na pewno?
Bo zachodzę w głowę,
skąd miałam lokalizator w kieszeni.
A tylko Pete przychodzi mi do głowy.
I nie mów, że zawsze widzę w ludziach najgorsze.
Chciałbym choć raz powiedzieć coś
bez twojego gadania, że wiesz, co powiem.
Dobra. To mów, bo mam już dość
i nie chcę na domiar złego z tobą się kłócić.
Dobra. Znajdźmy po prostu Pete'a.
-Sean, puszczaj. -Nie. Jestem twoim poręczycielem.
Nie wiedziałem o tym wczoraj, ale skoro nim jestem,
mam wszelkie prawo, by zabrać cię do Connecticut.
Co ty robisz, Sean?
To niebezpieczna uciekinierka. Zabieram ją do paki.
-Ameryka znów będzie wielka. -Nie możesz.
Nie przejmuj się.
-To nic osobistego. -Rozkuj ją.
Co ja mówię? Pewnie, że tak.
Nie opuściła rozprawy.
-Oszukałeś mnie, bym wpłacił kaucję. -Nie opuściła.
To nielegalne. To porwanie.
Skontaktuj się z moim biurem. Oto wizytówka.
Sean, w Kalifornii...
W Kalifornii mamy amnestię.
-Ekstradycja jest nielegalna. -Amnestia?
-Nie wiesz... -O czym ty mówisz?
Pete, nie wiesz, o czym mówisz.
-Zadzwonię do prawnika. -Proszę bardzo.
Nie musisz jej zawozić do Connecticut.
Ale chcę.
-Sean? -Audrey, co za niespodzianka.
Sean, co ty robisz?
-Wasza wnuczka... -Julia.
...złamała zasady wyjścia za kaucją,
więc zawożę jej żałosny tyłek do aresztu.
Możecie docenić ironię.
Nie możesz tego zrobić. Przestań.
Jezu, Sean. To nieporozumienie. Pierdol się.
-Jedźmy za nimi. -Jak?
Kazałaś zaparkować kilometr stąd, by nie płacić 29 dolców za parkingowego.
Zadzwonię do Taylora. Niech zapyta Shannon, gdzie się zatrzymał.
Zadzwonię do szefa...
Musimy pogadać.
-Dobra. -Pete... A co z Lizzie?
Chodź!
Nieźle. Łapy jak bochny, co?
Przy okazji, popracuj nad rozdawaniem od spodu.
Mamy problem.
Julię porwał jej poręczyciel.
Tak. Sean z ANB. Sam po niego dzwoniłem.
Że co?
Po tym, jak z Julią obijaliście się w Bakersfield,
i po waszej wczorajszej ucieczce
nie miałem wyjścia.
Kazałem mu ją zabrać.
Pogubiłem się. Nic nie rozumiem.
Próbuję cię ukarać.
Pracuję dla Kilbane'a od półtora roku,
ale całość zapłaty dostanę, gdy złapię Sya Rubinka.
A jak się wczoraj okazało, Sy Rubinek to sprytny sukinsyn.
W samą porę.
Oddychaj, to będzie lepiej.
Nie tylko ty jesteś cwany.
W końcu ktoś zauważy, że Clark Kent i Superman
nie przebywają nigdy w jednym pokoju.
Skoro nie mogę złapać Sya Rubinka, bo ty nim jesteś,
musisz ukraść Kilbane'owi te cztery miliony.
A potem pozwolę ci zatrzymać połowę.
Pierdol się.
Mógłbym. Ale mogę też zadzwonić do twojego kuratora, Bagwella,
którego mam w kontaktach obok Seana.
Albo więzienie, albo chwała. Wybieraj.
Dobra.
Zrobię to, ale masz dać mi z góry 75 tysięcy
na podróbkę Vermeera.
Jasne. Dam 75 tysięcy dolarów
oszustowi, którego właśnie zdemaskowałem.
To już twój problem.
-Carly, wstawaj. Jedziemy do LA. -Dlaczego?
Sean porwał Julię. Musimy ją uratować.
Cholera.
Chodź.
Daj mi chwilę.
-Szybko. -Idę.
Mówiłeś babci o Randym?
Tak.
Halo?
Shannon, to ja.
Myślałam, że nie gadamy.
Tak...
Chyba za ostro zareagowałem.
Liczyłem, że może o tym zapomnimy.
Wszystko w porządku?
Wiem, że Sean jest w Kalifornii.
-Taylor, nie. -Nie, nie chodzi o numerek.
Też jestem w Kalifornii.
Powiedz mi, gdzie się zatrzymał.
To ważne. Inaczej bym nie pytał.
Dobra.
Jest w Hotelu Westchester
przy Sepulveda Boulevard, niedaleko lotniska.
Dziękuję.
I słuchaj, miałaś rację.
Byliśmy przyjaciółmi.
Nie żałuję niczego, co potem się stało. Dobrego czy złego.
Dobra.
Zasługujesz, by być szczęśliwa.
Mam nadzieję, że jesteś.
Pa.
Cześć, Carly. O co chodzi?
Byłeś przy tym, jak Sean porwał Julię?
-Tak. -I co zrobimy?
Zaraz jedziemy z Taylorem do LA. Jaki jest plan?
Pracuję nad tym.
Muszę kończyć, do zobaczenia.
Odbijemy ją. Obiecuję.
Dzięki, Pete.
Jasne.
Gdzie byłeś?
Bawiłem się w strażaka. Gasiłem jeden pożar za drugim.
Zmień strony i zostań podpalaczem.
Nie. Poręczyciel Julii ją porwał.
Zabiera ją do Bridgeport.
No i?
Ile razy mam ci powtarzać?
Potrzebujemy jej.
Dopiero cię wydała.
Chodzi o przekręt. Julia jest osobą w środku.
Nie potrzebujemy jej. Dziś takiej nie mieliśmy.
Trochę się zmieniło.
Vignetti już wie, że jestem Syem,
i mnie szantażuje,
domagając się połowy z 4 milionów od Kilbane'a.
Julia musi mi pomóc jako osoba wewnątrz.
Śmiejesz się ze mnie?
Nie potrzebujemy jej.
I tak mieliśmy ukraść Kilbane'owi kasę i zwalić winę na Sya.
Więc zróbmy to.
Vignetti wie, że ja nim jestem. Powiedziałem ci już.
Nie jesteś. Vignetti będzie Syem.
Będzie frajerem. Wina spadnie na niego.
Chyba że tu nie chodzi o kasę.
Nie. Masz rację.
Nie potrzebujemy Julii.
Ale musimy zdobyć 75 tysięcy.
Czyli czas na przekręt, Układ z Miami.
No nie wiem. Nie mamy na to czasu ani znajomości w LA.
Musimy wrócić do Bakersfield.
Do rodziny?
To inna część rodziny. Ta ma kasę.
Masz taką?
Jest ktoś bogaty i pazerny. Sprzedaje auta dla płynności finansowej.
Dobra.
No dobra.
Ty płacisz za benzynę.
Sean przesunął koniec doby hotelowej, jest na górze.
Pewnie. Leniwy skurczybyk.
Przyjechaliśmy jak najszybciej.
Gdzie Pete?
Nie ma go i nie możemy na niego czekać.
Jaki jest plan?
Pete jest w tym dobry.
Po ostatniej nocy nie wiem, czy można mu ufać.
Ty i ja pogadamy z Seanem.
-Świetny plan. -Racja. Sean nie cierpi Taylora.
Taylor zna Seana lepiej od nas.
Co mamy robić z Carly? Czekać tu?
Wszyscy tam nie wtargniemy,
bo pogorszymy sprawę.
Chodźmy.
Jest zmęczona.
Jak my wszyscy.
Mam wieści o Chucku.
Znajomy dzwonił do DEA. Powiedzieli mu, by pilnował swoich spraw.
Czyli śledztwo w jego sprawie pewnie trwa,
tylko nie chcą tego przyznać.
Pewnie wiedzą o tym glinie w Santa Barbara.
Sean!
Szybko mnie wyśledziliście.
Macie wprawę, skoro klienci wam uciekają.
Oddaj Julię, a zaproponujemy ci korzystny układ.
„Korzystny” to subiektywne słowo.
-Taylor. To ty? -Julia!
Zabierz mnie stąd!
Ucisz ją, Kenny.
Słucham. Co to za oferta? Zadziwcie mnie.
Gdybyśmy mogli, sami wpłacilibyśmy kaucję.
Wyczerpaliśmy limit debetowy.
Wiem. Dlatego rozkoszuję się tą sytuacją.
Chcesz, by zgniła w pace?
Chcę, byś ty na to patrzył.
Chcesz ukarać mnie, więc zostaw ją w spokoju.
Co mam zrobić? Co mam powiedzieć?
Że jesteś lepszy ode mnie?
Dobra. Jesteś lepszy ode mnie.
Osiągnąłeś sukces. Ja jestem nieudacznikiem.
To jest... bardziej żałosne, niż myślałem.
Ale powiem ci tak.
Puszczę Julię pod jednym warunkiem.
Jak obetniesz sobie kutasa i wsadzisz do gęby.
Ty skurwysynu!
Nie odejdziemy bez Julii!
Odejdziecie. Pa, pa!
-Audrey? -Julia!
-Audrey, to ty? -Wrócimy tu.
Jestem przykuta do wanny.
Kenny, ucisz ją.
UŻYWANE SAMOCHODY
-Tex. -Cześć.
Jest Audrey?
Myślałem, że jest w LA.
Napisała, żebyśmy spotkali się u Texa.
Ale pewnie miała na myśli twój dom.
Mogę zadzwonić? Telefon mi padł.
-Proszę bardzo. -Dzięki.
BY ZNALEŹĆ DOBRE SAMOCHODY!
-Witam. -Dzień dobry.
Jakim samochodem mogę dziś pani służyć?
Nie szukam auta, chcę kilka sprzedać.
Mój mąż... to znaczy były mąż
uciekł na Florydę ze swoją trenerką.
I wyczyścił wszystkie nasze konta.
Przykro mi.
Zostawił tylko swoje auta.
Chcę je sprzedać,
ale nie znam się na samochodach.
Nie wiem, ile są warte.
O jakich autach mówimy?
Jak mówiłam, nie znam się, więc zrobiłam zdjęcia.
To jego podrasowane BMW,
porsche, rocznik osiemdziesiąty któryś, drugie porsche
i... Co to za samochód? McLaren?
Tak. Możemy je wziąć w komis.
Inni też mi tak powiedzieli,
ale skąd mam wiedzieć, że dostanę najlepszą ofertę?
Ile proponowali? Przebijemy ich.
Trzydzieści procent.
My weźmiemy 25.
Tex...
Jestem w trakcie rozmowy...
-Przepraszam. -Nie szkodzi.
Wie pan co? Tak się rozglądam
i chyba rzadko zajmujecie się takimi autami.
Będę szukać dalej. Dziękuję.
Nie, to nieprawda.
Właśnie takimi autami chcemy się zajmować.
Robimy to bardzo często. Chwileczkę.
Kobieta siedzi na samochodowej żyle złota.
Ale zrobiła się bardzo trudna.
Mam zarzucić przynętę?
Udam, że jestem klientem albo...
Dobrze.
Chodzi o wzięcie aut w komis.
Przepraszam, nie chciałem...
Oddzwonię, dzięki.
Nie chciałem przeszkadzać, ale mecz syna się już zaczął.
Przyszedłem po czek.
Pan sprzedał moją corvettę ZR1...
Ile mi to zajęło? Pięć dni?
Chyba trochę dłużej.
Ale dostał pan za nią 100 tysięcy.
Po odjęciu prowizji
jest pan mi winien 75 tysięcy. Prawda?
Tak, zgadza się.
Chciałbym dostać teraz czek.
Jak skończę rozmawiać z panią.
Jestem spóźniony na mecz syna.
Proszę wystawić na nazwisko Marius Josipovic,
J-O-S-I-P-O-V-I-C.
Sprzeda je, zanim się pani obejrzy.
Trochę koloryzuje, ale nie jest to dalekie od prawdy.
Dziękuję.
Wie pan co? Lubię pana. Przywiozę jutro samochody.
Będziemy czekać. Wspaniale. Ma pani świetny gust.
Dziękuję.
Świetnie poszło.
-Brawo. -Tak?
-Dobra robota. -Dzięki.
Poproszę czek.
Chwila. Jaki czek?
SIEDEMDZIESIĄT PIĘĆ TYSIĘCY
Gdzie jesteś? Mówiłeś, że będziesz.
Nie wiemy, co robić. Mówiłeś, że przyjedziesz.
Przynajmniej wiemy, że Julia jest w Kalifornii.
Tylko co z tego?
Musimy skupić się na konstruktywnym planie.
Każdy plan będzie dobry.
W porządku?
Tak. Wszystko gra. Tylko ta sprawa z Julią, Randym i tak dalej.
Jeśli uda nam się odebrać Julię Seanowi,
nie będzie mógł nic zrobić,
jeśli Julia pojawi się w sądzie.
Tak, teoretycznie.
Po prostu ją przechwyćmy. Jak w głupim jasiu.
Jak zamierzasz to zrobić?
Możemy odciągnąć ich uwagę i zakraść się do pokoju Seana.
Jest jeszcze ochroniarz.
Mówiłeś, że jest z Julią w drugim pokoju.
Carly, wiem, że chcesz pomóc...
Nie mów tak.
Nie po tym, co zrobiłam i widziałam.
Jaki masz pomysł?
-Dzień dobry. -W czym mogę... Witam.
Potrzebuję nowej karty. Sean Buckner, pokój 1636.
Proszę pokazać dowód.
W tym rzecz, że wyszedłem po lód,
a zostawiłem w pokoju portfel. Miałem w nim kartę.
Bezmyślnie z mojej strony.
Gdy tylko drzwi się zatrzasnęły, pomyślałem...
To się często zdarza. Chwileczkę.
Bardzo dziękuję. Ratuje mi pani życie.
Możecie wysłać parkingowego po moje auto?
Zaraz zejdę na dół. Jestem już spóźniony.
Ma pan bilet parkingowy?
-No tak, jest w pokoju. -Właśnie.
Żaden problem.
Bardzo dziękuję.
PARKINGOWY
BANK CENTRAL VALLEY
Bakersfield jest takie dołujące.
Ale Bridgeport też.
Czemu ludzi ciągnie do takich dziur?
Dzień dobry.
Nie możemy zrealizować czeku.
To konto w waszym banku.
Nie ma wystarczających środków.
Widzi pani to nazwisko? Tex Hopkins.
Wie pani, kto to?
Tak, z telewizji.
Może zaszła pomyłka. Proszę sprawdzić jeszcze raz.
Sprawdziłam dwa razy.
Ma inne konto?
Czek jest wystawiony z tego konta.
Może wypisze nam drugi czek
na mniejszą kwotę. Ile...
Pięćdziesiąt tysięcy? Sześćdziesiąt?
-Nie mogę wyjawić tej informacji. -Proszę nam pomóc.
To starszy pan. Gorzej u niego z myśleniem.
Ogląda teleewangelistów, próbujemy go chronić.
Babcia robi to samo.
To dobry człowiek, bardzo nam pomaga.
To środki na...
leczenie bezpłodności.
Proszę coś zdradzić.
Ile ma na koncie?
Jak mówiłam, nie mogę podać szczegółów.
Dobra.
W porządku.
Ale praktycznie każdy czek z tego konta
będzie bez pokrycia. Przykro mi.
Dobra, dzięki.
Nienawidzę tej rodziny.
Kenny, zaraz wrócę.
Są jakieś problemy z moim autem.
Idziemy.
To ty, Sean?
Sean?
Bez obaw. Już wszystko mam.
Ej! Wracaj tu!
Julia?
Carly?
Mój Boże.
-Co... -Dzięki Bogu.
Jezu...
Wydostań mnie stąd.
Wiem.
-Nie tutaj. -No tak.
-Jezu, spinka? -Wiem, ale...
Co się, kurwa, dzieje?
Ma pan kluczyki?
Może pan wyłączyć alarm?
Ty go masz.
Nie ma pan...
Weź to i sprawdź.
Przykro mi, ale nie mam kluczyków.
Kurwa mać.
Niestety. Nie mam pańskich kluczyków.
-Zaraz wrócę. -Chwileczkę...
Szybciej.
Cholera. Poczekaj chwilę, zaraz wrócę.
Dobra, zaczekam.
Będzie dobrze.
Co tak długo?
Nie mogę otworzyć.
Nie mogę otworzyć kajdanek.
Co mam zrobić?
-Próbowałaś spinką? -Oczywiście.
Nie udało mi się. Czy to w ogóle działa?
Pokazywałam ci jak.
Poczekaj, zaraz będę.
Zaczekaj tu, zaraz wrócę.
Rozejrzę się za babcią.
Ej!
Cholera.
Carly?
Co się dzieje?
Wszystko dobrze?
Carly?
Do windy. Na dół.
Szybko.
Co się dzieje?
Oni...
Mów.
Nie mogłam otworzyć kajdanek. Nie uwolniłam jej.
A potem tych dwóch gości...
zaczęło mnie gonić.
Kenny?
Jesteś tu?
Kim ty, kurwa, jesteś?
Pojawili się znikąd...
-Dopadł mnie. -Zostaw go!
Julia?
Carly?
Julia.
Cholera.
Dzwoń na pogotowie.
-Dobra. -Carly!
Trzymaj się, Sean. Babciu?
Co się stało?
Leżał, gdy weszłam.
Gdzie Julia?
Sean, nie trać przytomności. Wszystko będzie dobrze.
Babciu!
-Babciu! -Babciu!
Pilnuj, by goście nie chodzili po domu.
Inaczej mogą przejrzeć twoje machloje.
Co tu robisz?
Kłamałeś.
Nie wiem, o czym mówisz.
Wszystko tu jest.
Kasa, którą Chuck dał na elektrownię.
CENTRAL VALLEY - ODMOWA KREDYTU
Ale prawie cała kwota poszła na długi salonu.
To pożyczka, która miała pomóc mi w tarapatach.
To były spore tarapaty.
Mógłbyś równie dobrze podpalić tę kasę.
Chuck myśli, że to Lila go oszukała.
Szuka jej i może ją skrzywdzić.
Powiedz, że się mylę. Że ukryłeś tę kasę.
I tylko zamazujesz ślady.
Sprzedaję auta od 60 lat.
Każdy zna Texa Hopkinsa.
Nie mogę ogłosić bankructwa.
Nie masz kasy?
To nic takiego. Interes się rozkręci, wystarczy poczekać.
Zawsze tak jest.
Nie mów Dotti. Proszę.
Puk, puk.
Chuck, dobrze cię widzieć.
Szkoda, że w takich okolicznościach.
Zawsze cieszy mnie twój widok.
Znasz mojego prawnuka Pete'a?
-Tak, poznaliśmy się. -Zgadza się.
Właśnie kończyliśmy z Pete'em. Może pójdź na zewnątrz...
Nie, może zostać. Pewnie chciałby to usłyszeć.
Dostałem dziś telefon, nie powiem od kogo,
ale robiłem z nim kiedyś interesy.
To nie są mili ludzie. Są bezwzględni.
Tak?
Okazało się, że porwali twoją prawnuczkę.
Tę blondynkę, Julię.
Chcieli złapać młodszą, Carly,
ale uciekła, więc wybrali bramkę numer dwa.
Chyba żartujesz.
Przepraszam, ale Julia jest w areszcie.
Poręczyciel ją tam dziś zawiózł.
Chodzi ci o...
tego gościa?
Właśnie. Chcą milion dolarów
albo zabiorą ją na ryby i już nie wróci.
Ja tylko dostarczam wiadomość, ale gdybym ja za tym stał,
a nie stoję,
chciałbym dostać kasę do trzech dni.
Wyobraź sobie jej cierpienie...
Chuck, nie rób tego.
To nie moja decyzja.
Słuchaj...
On nie ma miliona.
Zabawne,
bo pamiętam, że dałem tyle jemu i Lili.
Pamiętam, jak przyrzekał,
że odda mi z nawiązką.
Ale to zamierzchłe czasy.
Siedemdziesiąt dwie godziny.
Milion w gotówce.
Jak go zdobędziesz, zadzwoń, a zaaranżuję wymianę.
Jeśli wolisz, możesz iść na policję,
a ja nie będę się wtrącał.
Ale co się wtedy stanie z Julią?
Jest tyle okrutnych sposobów na śmierć.
Daj mi więcej czasu.
Jak powiedziałem, to nie moja decyzja. Ja tylko przekazuję wiadomość.
Kto to był?
Chuck.
Zaskakująco przystojny.
I co, Tex upchnął gdzieś 75 tysięcy?
Czy jest niewypłacalny jak reszta rodziny?
Porwali Julię.
Chuck ją zabije, jeśli nie dostanie miliona dolarów.
Wygląda na to, że oboje bardzo się zdziwią.
Nie.
Dałeś słowo.
Sytuacja się zmieniła.
Nie nasza.
Jeśli Chuck nie dostanie kasy, skrzywdzi ją.
I co z tego?
Tu chodzi o ludzkie życie.
Ludziom cały czas dzieje się krzywda. Taki już jest nasz okrutny świat.
Kiedyś to wiedziałeś.
Dlatego byłeś taki dobry.
Nie obchodziło nas, czy świat się zawali.
Potrzebuję 72 godzin.
Nie.
Muszę ją ocalić.
Julia nie ma związku z przekrętem. On jest najważniejszy.
Zrobimy go.
Nie! Gówno prawda!
Lizzie, nie odchodź.
Zrób to jeszcze raz, a z nami koniec.
Nie będziemy partnerami ani przyjaciółmi.
Nie będę cię znać.
Proszę, nie odchodź.
Podjąłeś decyzję.
Uwierz mi, że to była zła decyzja.
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger