Nie jesteśmy przestępcami.
Ale to, co dziś zrobimy, można uznać
za działalność przestępczą.
Za późno na rozterki. Tu chodzi o Julię.
Zrobimy wszystko.
Mamy do czynienia z bandziorami.
Może powinniśmy iść na policję.
To zbyt ryzykowne.
-Chuck Johnson jest chroniony. -Nie wiemy.
Ma glinę w kieszeni.
Zabił Randy'ego i chodzi wolno.
Na pewno go zabił?
Wątpisz, że tam był? Że to on zlecił zabójstwo?
A co z Maggie? I z tym całym Damonem Neeskinem?
Nie można ufać Maggie, to może być podpucha.
Mogła po prostu uciec.
Ale wcześniej to napisała.
Jeśli Neeskins ma coś wspólnego z Chuckiem,
policja nie jest najszybszym rozwiązaniem.
-Przez Texa. -Jasne.
Wczoraj się zorientowałam, nie mogłam spać. Pójdę tam.
Pete?
Jaki jest plan?
Właśnie próbuję go opowiedzieć!
Wymienimy bardzo znany,
kradziony obraz na cztery miliony w diamentach.
Ktoś go kupi na czarnym rynku.
Potem weźmiemy diamenty
i w dokach oddamy je w zamian za Julię.
Im dłużej trwa to porwanie,
tym mniej prawdopodobne, że przeżyje.
Dlatego musimy znaleźć Damona Neeskinsa.
Pamiętajcie, czemu to robimy.
Nie jesteśmy przestępcami.
Pete kombinator
Podoba ci się to?
Niezbyt, ale nie mamy wyboru.
Wiesz, że Pete łże w żywe oczy.
Nie sądzę.
Zwykle gdy ludzie mówią, żeby im zaufać,
to znaczy, że nie są godni zaufania.
Zaufam mu. Na razie.
Proszę.
Cześć.
Domaine de la Romanée-Conti, 1929.
Wedle życzenia.
Coś pięknego.
Dawno temu, gdy zakładali winiarnię,
-dziewczyny w... -Przepraszam,
goni mnie czas. Wybacz.
Jasne, przepraszam.
No dobra, proszę.
Wszystko gotowe. Jestem szczodry.
Dziękuję.
-Misza? -Tak?
Ty nawet nie lubisz wina, co?
O ile masz na imię Misza.
Lubię bourbon.
Wiesz co?
Nie wiem, gdzie ci się tak pali, compadre,
ale lubię cię.
Jeśli będziesz potrzebował pomocy...
Dziękuję.
-Dokąd mnie zabieracie? -Cicho.
Gdzie ja jestem? Nie musicie tego robić.
-Będę posłuszna! -Połóż się.
Proszę, wypuśćcie mnie!
-Stare przyzwyczajenia. -Proszę.
Nie musicie tego robić.
Nie...
Nie, wypuśćcie mnie!
Nie marnuj baterii, więcej nie masz.
Hickey.
Dziękuję. Trzymaj się.
Julia ma kłopoty?
Tak.
Przykro mi.
Lubię ją, to fajna dziewczyna.
Wiem.
-Hej. -Dobry.
Gdzie Vignetti?
Nie wiem. Nie odbiera telefonu.
Nie ma go w hotelu. Pomyślałem, że będzie z tobą.
To twój znajomy.
Czemu miałby być ze mną?
Zbiry tak nie robią?
Nie spotykacie się i nie przechwalacie się oszustwami?
Gdzie się spotkamy?
Nie mogę powiedzieć,
bo przysłałbyś Van Damme'a...
Hannan. Paz. Będą cały czas przy mnie.
Dobra. Gdzie diamenty?
Siadaj.
-Mogę? -Proszę bardzo.
Słodki. To maleństwo...
Zobaczę drania.
Wyrażę się jasno, żeby nie było wątpliwości.
Chcę Sya Rubinka.
Żywego lub martwego, wszystko jedno.
I obraz.
Jeśli coś nie pójdzie zgodnie z planem,
mają rozkaz, żeby strzelać.
Co?
Strzelać. Do ciebie.
W porządku.
A co z Vignettim i twoją kumpelą?
Nie wiem, gdzie są, i mam to gdzieś.
Jadę po twój obraz, żebym w końcu mógł wrócić do domu.
Bądź gotowy za godzinę.
Halo?
Co ty wyprawiasz? Jesz gotowe danie w bieliźnie?
Po co mam brudzić spodnie?
Byłem sam. Czego chcesz?
Co Chuck Johnson ma wspólnego z człowiekiem nazwiskiem Damon Neeskins?
Wiesz coś.
Wiem wiele rzeczy.
Skąd masz taki tupet, żeby traktować ludzi w ten sposób?
Jakich ludzi?
Mnie, moją matkę.
Twoja drugą żonę i drugą córkę.
Pracowałem na chleb. To była moja rola.
Twoje zachowanie ma konsekwencje. Nie rozumiesz?
Wyszłaś na ludzi.
Nieprawda! Przez ciebie.
Nie masz serca.
Mam serce.
Nie pozwalasz ludziom się zmienić.
Próbuję się zrehabilitować.
Chcę, żeby ta rodzina się zeszła.
Posłuchaj,
Damon Neeskins
to Chuck Johnson. To jedna osoba.
-Chuck Johnson? -Tak.
Był cholernym dilerem, płotką.
Potem trafił do więzienia, a po wyjściu stał się zupełnie kimś innym.
Nabrał ambicji.
Zajął się przemytem. Podobno interesy kwitną.
Co to ma znaczyć? To niezabezpieczony teren.
Nie będziesz strzelał w miejscu publicznym.
Wystawa antyków?
-Dwadzieścia dolarów. -Co?
Dwadzieścia dolarów.
Nie wierzę.
Cztery.
WYSTAWA ANTYKÓW
OCHRONA
Słuchaj, musisz się pozbyć ochroniarzy.
Przestraszysz Sya Rubinka.
-Nie ma mowy. -To starszy człowiek.
Napadną cię na wystawie antyków?
Narażasz całą operację.
-Zaczekajcie w aucie. -Dziękuję.
Siadajmy.
Co teraz?
Zaczekamy, aż się pokaże. Zamów sobie coś do picia.
I postaraj się nie wyglądać,
jakbyś miał na kolanach cztery miliony dolarów.
Zaraz wracam.
Dokąd idziesz?
Do łazienki. Chcesz iść ze mną?
Jesteś pewien?
Gdy pierwszy raz cię zobaczyłem, byłaś zarozumiałą 19-latką.
Niesamowicie pewną siebie.
Bałem się ciebie.
Nie znałem nikogo takiego jak ty.
Byłeś pierwszym facetem, którego nie uznałam za łatwy cel.
Musisz się rozwijać.
Nie możesz być taka sama, jaka byłaś, mając 19 lat.
Rozwijam się.
Ty robisz się coraz słabszy.
To nas różni.
Coś ci umyka.
Gdy jestem z tobą,
ciągle słyszę echo faceta, którym mogłeś się stać
wiele lat temu.
Ale teraz mam tylko ciebie w tej postaci.
Rozczarowujące.
Nie chodzę na kompromisy.
Jak w Michigan?
Tak.
Jak w Michigan.
Lizzie!
Kocham cię.
Udowodnij to.
Zostaw wszystko.
Chodź ze mną. Teraz.
Wiesz, że nie mogę.
Puść mnie.
Przykro mi, że myślałaś, że cię porzuciłem.
Wróciłem po ciebie, ale było już za późno...
Przestań gadać.
Nie chcę, żeby z Julią było tak samo...
Zamknij się!
Cipa z ciebie.
POLICJA
Nie mogę mówić o trwającym śledztwie.
Rozumiem.
Przez parę lat też pracowałam dla policji.
Niech pan jej wysłucha.
Nie ma co robić afery.
Zakładam, że macie kilka próbek DNA
z miejsca zabójstwa Randy'ego Hellmana.
Jedna z nich należy do białego mężczyzny,
Damona Neeskinsa.
Ale nie jesteście w stanie go namierzyć.
Bo aktualnie posługuje się nazwiskiem Chuck Johnson.
Coś panu świta?
Mam powody podejrzewać,
że ma w kieszeni kilku policjantów z tego posterunku.
To poważne oskarżenie.
Porwał moją wnuczkę, trzyma ją w magazynie przy dokach.
Podejrzewam, że chce ją dziś zabić.
Chyba że coś zrobicie!
Gdzie ty byłeś?
Zaczyna się.
Co?
Hej. Sy Rubinek. Miło cię znów widzieć.
Zmieniłeś się.
Minęło dziesięć lat. Tak bywa.
-Cześć, młody. -Cześć.
-Wychudłeś. -Może.
-Mam nadzieję, że o siebie dbasz. -Jasne.
Wybacz, jeśli ostatnim razem poczułeś się przeze mnie źle.
To tylko interesy.
-Gdzie obraz? -Obraz... No dobra.
Widzisz tę piękną, młodą kobietę?
Przy plakatach, starych mapach i tak dalej?
Widzę.
Chętnie ci go pokaże,
gdy zobaczy, że mam w rękach pieniądze.
Jak mawiała moja irlandzka babcia,
musisz myśleć, że mam łeb na guziki.
Miałeś irlandzką babcię? Ja też.
-Poważnie? -Tak.
Rubinek? To Irlandzkie nazwisko?
Z Dublina. Żydowskie.
Jak Leopold Bloom z powieści Jamesa Joyce'a.
Moja koleżanka nie pokaże ci obrazu,
jeśli nie zostawisz ze mną walizki.
Zaraz wracam.
Jak mi idzie?
Mniej gadania o Irlandii.
-Carly... -Wiem, jak...
-Daj mi to. -Dobra.
-Dasz radę? -Tak, mam wprawę.
Boże, coś pięknego.
Owszem.
Znasz się na sztuce?
Trochę.
Szybciej, nie mamy czasu.
Jego gra świateł...
Spódnica siedzącej kobiety aż mieni się...
Tu jesteś.
Super.
Zwiń go.
Cóż, panie Josipovic. Mam pieniądze, mam obraz
i mam Sya Rubinka.
Nie idzie...
Dobra.
W takim razie nasze interesy...
Uciekaj stąd.
Stój!
Zatrzymaj się!
Wstawaj.
Nie mnie powinieneś łapać. Ta dziewczyna ukradła moją forsę!
Machałeś bronią wśród ludzi, dupku!
-Jezu. -Widzimy się w aucie.
Jasne.
Świetnie się spisałaś.
Zajmiesz się tym?
Prawda?
Będę bardzo ostrożny.
Dziękuję.
Pracujecie dla niejakiego Kilbane'a?
Co cię to interesuje?
Bo właśnie odjechał niebieskim pontiakiem.
Z chudym facetem w płaszczu.
Dał mi 50 dolców, żebym powiedział wam, że macie jechać za nim.
Tam, jedź!
Jedzie na południe!
To dobry dodatek do piwniczki.
Nie ruszaj się, czekamy na policję.
Zawołaj tu swojego szefa, słyszysz?
Twój plakacik.
To przez idiotów takich jak ty ludzie nie lubią bogaczy, compadre.
-Możemy jechać? -Możemy.
-Babcia się odzywała? -Tak, jest w drodze.
Tyle wystarczy.
Dokąd idziesz?
Na twoim miejscu bym się nie ruszał. Mój partner łatwo traci cierpliwość.
Jeśli stąd wyjdziesz, pewnie cię zastrzeli.
Ile jest planet w Układzie Słonecznym?
Dziewięć.
Nie do końca. Obecnie uważa się, że osiem.
Jak to obecnie?
Wywalili Plutona.
Jezu, dość tego startrekowego pieprzenia.
Idę się przewietrzyć.
ZAKAZ WSTĘPU
Nie powinno cię tu być.
Rzucę tylko okiem na księżniczkę, nic się nie stanie.
Tylko sprawdzam.
Wypuść mnie!
Pierdol się!
Wypuść mnie!
Wybacz, to nic osobistego.
To tutaj?
Tak myślę.
Podjadę od tyłu.
Dzięki.
Nie jesteś martwy ani w więziennym kubraku,
więc liczę, że miałeś udany poranek.
-Gdzie Lizzie? -Poszła rozprostować nogi.
Bogacz kupił obraz?
Tak.
Musi być zadowolony.
Chcę zobaczyć Julię.
To tak nie działa.
Jest niedaleko, spokojnie.
Intrygujecie mnie.
Ja po prostu tak zarabiam na życie.
Ale w waszym przypadku to coś więcej. Macie to w genach.
Mamy inną naturę.
To jedna z możliwości.
Nawet o tym nie myśl!
Zejdź.
Na kolana, kurwa.
Nie ma jej.
-A co z Julią? -Też jej nie ma.
Lizzie poraziła tego geniusza i zabrała furgonetkę.
Znajdźcie ją.
Nie jestem głupi.
Może tak myślisz, ale nie jestem.
Nie wiem, o co ci chodzi. Gdzie Julia?
Od początku mieliście taki plan?
Nie. Porwania i wymuszenia to wasza działka.
Masz przy sobie diamenty?
Nie ignoruj mnie, śmieciu.
-Nie macie Julii. -Zastrzel go.
Nie radzę.
Kim ty jesteś?
Bratem Julii, dupku. Gdzie ona jest?
Nie będę powtarzał.
Gdzie Julia?
Zaczynasz mnie wkurzać, babciu.
Zastrzel go.
Gdzie ona jest? Carly, wracaj do auta!
Policja już jedzie, Neeskins. Bo tak się pan nazywa?
Damon Neeskins.
Znaleźli pana DNA na miejscu zabójstwa Randy'ego Hellmana.
Nie masz jej.
Nie.
Gdzie moja wnuczka, sukinsynu?
Gdzie jesteś?
Wyjdź zachodnim wyjściem. Sam, bez całej gromady Partridge'ów.
Gdzie ona jest?
Masz pieniądze?
Jasne.
Spotkajmy się.
Gdzie jesteś?
Przed tobą.
Ona tam jest?
Może.
Jebana psychopatka.
Gdzie klucz?
Gdzie moje pieniądze?
Chcesz pieniędzy?
Dobra, masz.
Masz swoje diamenty i daj mi klucz.
To... Pieprzony dupek.
Gdzie ona jest?
Gdzie ona jest, Lizzie?
Gdzie ona jest?
Nie bądź głupia.
Gdzie ona jest?
W skrzyni.
Jakiej skrzyni?
-Julia! -Marius!
Julia!
-Marius! -Julia!
Pomocy!
Nie ruszaj się!
Pomocy.
Nie!
Julia!
Spokojnie.
Już dobrze.
Posłuchaj mnie. Wszystko ukradli.
Nie została nawet jedna butelka.
Dobra, zaczekam.
Jebana niekompetencja!
No dobra.
Dzień dobry, Santa Barbara.
Dziś możemy się spodziewać 18 stopni i 11 w nocy.
Wracamy do ciebie, Sandra.
Zwrot obrazu do Muzeum Isabelli Stewart w Bostonie wciąż budzi emocje.
Obraz Jana Vermeera Koncert
został skradziony 30 lat temu w śmiałym napadzie.
Tożsamość tego mężczyzny jest owiana tajemnicą.
NIEZIDENTYFIKOWANY MĘŻCZYZNA
Kimkolwiek on jest,
muzeum jest mu wdzięczne za opiekę nad sztuką.
Co dla pana?
Proszę Big Kahuna Burger, ale bez ananasa,
z dodatkowym awokado.
I krążki cebulowe.
-Posmakuj. -Dzięki.
Idę siku.
Jak się czujesz?
Jestem zmęczona.
Oprócz tego dobrze.
Co planujesz?
Wrócę do liceum. Nie wiem.
Sama nie wiem,
może poważnie pomyślę o studiach.
Chcesz iść na studia? Na co?
Na psychologię. Chcę pracować z ludźmi.
Zrozumieć ich.
Bardzo nam pomogłeś, dziękuję.
-Hej. -Cześć.
Masz nieobecny wzrok.
Ciągle jestem roztrzęsiona.
Nic dziwnego.
Rozmawiałam z dzieciakami.
To nasza najdłuższa rozłąka.
Nie wiem, jak im powiem, że mama idzie do więzienia.
Wszystko będzie dobrze.
Jasne.
Kochasz ją?
Tak.
Chciałem powiedzieć, że kochałem,
ale gdy się kogoś kiedyś kochało, to kocha się na zawsze.
Bez względu na to, co wyjdzie.
Wiem coś o tym.
Mnie co chwilę coś nie wychodzi.
Czemu to robisz?
Przy każdej okazji sobie umniejszasz.
Taki nawyk.
Palenie to nawyk.
Obgryzanie paznokci to nawyk.
Proszę.
Ukryłem je ukradkiem.
Co ty robisz?
Możesz pomóc Carly ze studiami
albo zatrudnić dobrego prawnika, żebyś nie poszła do więzienia.
Pieprzony z ciebie dupek.
Gdybyście nie byli kuzynostwem, rozeszłyby się niezłe plotki.
Przepraszam. Wiem.
Znaleźliście to na plaży?
To prezent.
Obiad prawie gotowy.
Powinienem już iść.
Wszystko w porządku?
Muszę wam coś o sobie powiedzieć.
Pete?
Nie...
Nie wiecie, o co chodzi.
Mam gdzieś, co chciałeś powiedzieć.
Chodź, ostatnie dni były trudne.
Musisz odpocząć.
Chodź coś zjeść.
Dobry z ciebie chłopak.
Dobry chłopak.
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger otki.