TRUE TO LOVE
ANG LAHAT NG MGA KARAKTER, PANGYAYARI, AT LUGAR AY KATHANG-ISIP LAMANG
EP 03 ANG PAGTATAPOS NG ISANG PANGIT NA RELASYON
Bo-ra, Bo-ra…
Paano ka biglang napunta rito?
Oo nga, 'di ba? Bakit ako biglang pumunta?
Aalis na lang ako.
Hindi ka pwedeng umalis nang ganito.
Nahuli niya sa akto.
Anong susunod, sampal sa mukha?
Suntok sa baba?
Sabi mo, unawain ko at magtiis ako dahil abala ka.
Dahil ba iyan dito?
Wala akong kaalam-alam…
Paano mo ito nagawa sa akin?
Paano mo ito nagawa?
Bakit siya umiiyak?
Hindi ito kagaya ng iniisip mo.
Bitawan mo ako.
Kumalma ka muna.
Pumasok tayo sa loob at mag-usap.
Punasan mo muna ang labi mo.
Bo-ra. Matagal na tayong hindi nagkita.
Nababaliw ka na. Pinsan mo siya.
Pinsan…
'Yan ang kakaiba.
Hindi ba?
Niloko mo ako.
Hindi.
Hindi ko sinabing pinsan ko siya. Sabi ko…
anak siya ng tiyahin ko.
Malapit ang mga nanay namin, "Auntie" ang tawag namin sa nanay ng isa.
Pasensya na, pero nag-uusap kami ngayon.
Pwede bang hayaan mo kami?
Naku. Talagang nagalit ka siguro.
Umiyak ka ba? Bakit? 'Wag kang umiyak.
Da-mi, mag-antay ka sa kotse.
Hindi, aalis na lang ako.
Mag-antay ka sa kotse.
-Okey. -Okey.
Umuwi ka muna. Babalik ako paghatid sa kanya.
Tapos mag-usap tayo.
Ano? Ihahatid mo muna siya sa bahay?
Kailangan niya munang umuwi.
Paano ko maiiwan ang isang lasing na dalagita?
Bakit hindi?
Bakit hindi mo siya kayang iwan? Hindi ba niya kayang umuwi mag-isa?
O baka naman ipagpapatuloy niyo pa sa kotse?
-Ano'ng… -At bakit tinawag mo siyang bata?
'Di naman siya sobrang bata kaysa sa akin.
Sana hindi niya sinabi iyon.
Ganito ka na lang ba makipag-usap? Hindi nga ito tulad ng inaakala mo.
Kung hindi, eh ano?
Naghahalikan kayo sa kotse. Nakita ng mga mata ko.
Ano ba yung hindi ko inaakala?
Okey, ginawa ko nga. Sinong nagsabing hindi?
Mali ang inaakala mo. Pagkakamali lang. Ngayon lang ito nangyari.
Wala namang magbabago sa atin. At makikita ko ulit siya.
Sabi ko, ihahatid ko na muna siya sa bahay.
Para namang nahuli mo akong pinagtaksilan kita,
inilalagay mo ako sa alanganin at inaway.
Ganyan ka ba talaga? Ilagay mo ang sarili mo sa posisyon ko.
Ngayon lang? Baka ngayon ka lang nahuli?
Hindi ako makapaniwala!
Anong tingin mo sa akin?
Hindi mo ko pinagkakatiwalaan? Dine-date mo ako pero walang tiwala?
-Ganito ba ang halaga ko sa iyo? -Ano?
Kaya ka ba narito? "Dahil di ka nagtitiwala sa akin?
Oo. Wala kang sinabi sa telepono kanina.
Tapos, bigla ka na lang susulpot sa lugar ko.
Hindi mo pa ito nagawa dati.
Sa totoo lang, nagduda ka, kaya sinubukan mo akong hulihin.
Napakawalang kwenta.
Sa tingin mo iyon ang dahilan kung bakit ako pumunta?
Kung hindi…
Bakit ka biglaang pumunta…
Tama ka.
-Ano? -Tama ka.
Paranoid ako, at dahil sa kawalan ng tiwala ko sa iyo,
naglagay ako ng device sa pakikinig sa iyong kotse
at nahuli kang may ibang kasama.
Ngayong nakumpirma na, mabuti 'yon.
Bo-ra.
Hahayaan mo lang ako?
Talagang mananatili kang kasama niya?
Noh Ju-wan, paano mo nagawa ito?
Bo-ra.
Huwag kang lalapit! Sabi ko, huwag!
NAKA-TAP ANG KOTSENG ITO.
Ang taas ng ng tingin niya sa sarili niya.
Pero, siya ay mag-isa at bigo…
Ano ito?
SANG-JIN
Hello?
Ms. Yeon? Hindi pa kayo nagkikita ni Su-hyeok?
Hindi, anong mayroon kay Su-hyeok?
Sinundan ka niya kasi nagkapalit daw ang telepono niyo.
Talaga?
Tawagan ko siya.
Okey. Bye.
Okey, ingat pauwi…
MAYABANG NA DEBORAH ANG SINUNGALING
JINLEE PUBLISHING LEE SU-HYEOK
Hello, ako ang may-ari ng telepono.
Ang pangalan dito ay "Mayabang na Deborah na Sinungaling."
Kilala mo kung sino, di ba?
Parang nagkapalit ang telepono natin.
Nasaan ka? Kung malapit ka, pupunta ako.
Hindi…
Hindi, wala ako sa malapit.
Malayo ako. Malayung-malayo.
Gaano kalayo? Nasa labas ka na ng Seoul?
Kasi…
May bigla akong pinuntahan na kasal.
Kasal, ano ba…
Talaga? Kumusta ang panahon diyan?
Hindi naman magkaiba sa Seoul.
Hello?
Bakit ka nandito?
Sinundan mo ba ako?
Hindi…
Para dito…
Si Yu-jeong.
Nakuha mo na ang telepono mo.
Oo.
Pinuntahan mo si Ju-wan?
Anong nangyari? Natanggap mo na ba ang singsing?
Kwento mo sa akin.
Yu-jeong, mababa na ang baterya ko. Tawagan kita mamaya pag-uwi.
-Okey. -Bye.
Tawagan mamaya? Duda ako.
Kung nandoon siya ngayon, siguradong makatulog siya.
Mukhang magiging mainit ang gabi niya.
Jin-woo.
Nakita mo ang lahat?
Oo, nang hindi sinasadya.
Pasensya na.
Ayos ka lang ba?
Bakit?
Nakita kitang nadapa kanina.
Kumusta ang kamay mo? Hindi ka ba nasaktan?
Singilin mo ko sa pagpapaayos.
Jin-woo.
Honey, bukas na lang. Okey?
Bukas, pangako ko. Okey?
Wala akong sinabi.
Ano, hindi ka natutulog?
Nagpapanggap ka bang tulog?
Hindi, natutulog ako. Nagsasalita habang tulog.
Matulog na tayo. Magandang gabi.
Yang Jin-woo.
Matulog.
-Jin-woo. -Matulog.
Matulog.
Nagbibiro ka ba?
Isa siyang manyak.
Bahala na. Hindi ako pupunta ng club.
Nandito na si Bo-ra. Ibaba ko na.
Paano mo ito nagawa sa akin?
Kung umiyak ka, talo ka.
Bitawan mo ako.
Kung naubos ang pasensya mo, talo ka.
Pasensya na, pero…
"Pasensya na"?
Pagkatapos kong mahuling naghahalikan, "Pasensya"?
…nag-uusap kami.
Pwede mo ba kaming iwan sandali?
Dapat inaway ko siya rito.
Kung hindi iyon, eh ano?
Hinahalikan mo siya sa sasakyan. Ako mismo ang nakakita.
Kung gayon ano ba yung hindi ko inaakala?
Kambing ba ako o ano? Ba't nanginginig ang boses ko?
Okey, ginawa ko. Sinong nagsabing hindi?
Dapat sa puntong ito sinampal ko na siya sa mukha.
Huwag kang susunod! Sabi ko, huwag.
Iyon na ang pinakamasalimuot at nakakahiyang sandali ng buhay ko.
Ang malala rito,
may testigong nakakita ng buong pangyayari.
Nakita mo ang lahat, 'di ba?
Oo, nang hindi sinasadya.
Sige.
Ano ang lagi kong binibigyang-diin?
Huwag tumigil sa paggawa ng malayang komunikasyon at kooperasyon.
Dahil dyan,
nais kong gumawa ng isang opisinang open-plan,
tanggalin ang harang sa pagitan ng mga mesa
para mawala ang lahat ng hadlang na naghihiwalay sa atin.
Ano sa tingin niyo?
-Ayoko nito. -Ako rin.
Hindi naman kailangan.
Kailangan namin ng harang.
Bakit ang bilis niyong sumagot?
Kung takot kayo sa panganib, walang katiyakan at pagbabago, wala na.
Ilang beses ko nang sinabi.
Alam ninyo ang sinabi ng tagapagtatag ng Hyundai Group?
"Sinubukan mo ba? Nasubukan mo ba?"
'Di tayo dapat nag-aaway at nagkakanya-kanya.
Dapat tayong…
Hindi dahil sa takot kami sa pagbabago.
Paano kung may tool na pwedeng protektahan ang pagkapribado mo
mula sa mga kontrol at pagmamatyag?
-Tama. -Sumasang-ayon ako.
Sumasang-ayon ako.
Mr. Han, hindi ako kumportable kapag tumititig ka sa akin.
Ako rin naman.
Sinabi ko iyon dahil parang hindi ako kumportable.
Ano? "Pagmamatyag"?
Natatakpan ang lahat
kaya sumilip ako nang kaunti. Pagmamatyag iyon?
Sabihin mo sa akin ang tungkol dito.
Alam mong lagi akong nasa tabi mo.
Anong meron?
Bakit bigla kang naging mabait?
Umiikot ang lahat ng bagay.
Kung may sinaktan ka, mas masakit ang balik sa iyo.
Alam mo ang sinasabi nila,
"Kung sinira mo ang relasyon ng iba, pwede ring masira ang relasyon mo."
Dapat maging mabuting tao.
Iyan ang napagtanto ko kahapon.
Ano?
Hindi mo pa rin makalimutan si Yu-ri?
Bakit? Sa tingin mo, mababawi mo siya 'pag mas mabait ka?
Aantayin mo na lang bang lumala ang sipon niya?
Para mabigyan mo ulit siya ng gamot.
Hindi.
Nagkamali ako sa pakikipag-usap sa iyo.
Hindi pa ako tapos. Saan ka pupunta?
Ang kawawang lalaki. Hindi pa rin tapos sa kanya.
Grabe…
Ano ito?
Naku…
Diyos ko, Su-hyeok…
Natulog ako, umaasa na bangungot lang ang lahat ng ito.
Da-mi, maghintay ka sa kotse.
Hindi, aalis na lang ako.
Hindi ito panaginip.
Paano mo ito aayusin Ju-wan?
Wala ba siyang gagawin?
Basta na lang ako tinaboy?
Sige lang.
Bakit ka tumawag?
Sabi ko alagaan mo ang kapatid mo.
Bakit mo siya inaaway?
Ano?
Pwede naman kayong maghiraman ng damit at sapatos.
Kung kasal ka na, hindi mo na siya makakasama.
Bakit kailangan mo siyang paiyakin?
Hindi mo alam ang nangyari.
Ano ka ba? Alam ko ang ugali mo!
Ganyan din ang ginagawa mo kay Ju-wan? Sa harap ng mga magulang niya?
Hindi ko alam kung saan mo nakuha yan.
Malamang, ikaw! 'Di mo alam?
-Bahala ka. Bye. -Hoy.
Mananghalian tayo.
Hindi, salamat.
Pumunta na tayo.
'Di manananghalian si Sang-jin.
Halika na.
-Sige. -Sige.
-Saan mo gustong pumunta? -May bagong lugar ng stew.
May iba akong gusto.
Malungkot ang kapalaran ng pagiging pinuno.
Balang-araw ay mauunawaan nila ang aking pinaglalaban.
Sandali lang.
Hindi ganyan yan.
Saan mo gusto ilagay yan?
Una…
tatanggalin ko ang lahat ng mga harang at saka isusunod ito.
Para gawin iyan, kailangang unahin ang mas malaking piraso
bago ka magpatuloy.
May guwantes ka ba?
Guwantes?
-Guwantes. -Salamat.
Simulan muna natin sa pagtanggal nga payong.
-Okey. -Ayos ba?
Sige.
Kailangan mong tanggalin yung nasa gitna. Sandali lang.
At mabilis mo na itong matatanggal. Sige lang.
-Gumana naman, tama? -Oo.
Ngayon, tanggalin na ito.
Mahusay.
Okey, tapos.
Mahusay. Apir!
Tingnan mo ang itsura.
Sobrang ganda.
Ang linis.
-Heto. -Salamat.
-Salamat sa tulong mo. -Opo, salamat.
'Di pa ako nakakapasok sa isang publishing company.
Ang ganda naman ng lugar.
-Sa tingin mo? -Oo.
Kung dito ako nagtatrabaho, matutuwa akong pumasok at magtrabaho araw-araw.
Parang hindi ganyan ang sitwasyon.
Anong klaseng tao ang CEO ng kumpanyang ito?
Sa tingin mo isa siyang napakatalino, mabait at kahanga-hangang tao.
Oo, ganyan nga siya.
Medyo gwapo siya at may dating.
Talaga? Gaya nga ng naisip ko.
Nga pala, anong sadya mo rito?
Ay nakalimutan ko.
Ako si Bang U-ri, narito ako para sa interview ngayong araw.
Masaya akong makilala ka.
Okey.
Pero parang mali…
Ano po iyon?
Parang wala kaming hiring, kasi hindi alam ng CEO…
Ano iyon?
Ako ang CEO ng kumpanyang ito.
Okey.
Ano?
Pasensya na, nagkamali kami.
Mali ang impormasyon ng kumpanya na ipinadala sa kanya.
Ganoon…
Tatawag ako at aayusin na ito ngayon.
Okey. Salamat.
Okey.
Okey, sir.
Pasensya na kanina.
Hindi tama ang inasal ko.
Wala iyon.
Ano'ng mga naging trabaho mo?
Nakita niyo sa aking résumé,
Isa akong office assistant sa isang consctruction site
at call center representative.
Para sa construction site…
Para itong maliit na opisina sa site,
mababait sila at marami akong natutunan.
Natuwa ako, maliban na lang sa malamig na taglamig.
Sa call center, medyo mahirap ang trabaho,
pero nauunawaan ko.
Dahil tumatawag sila kung may mga reklamo.
Okey naman.
Okey.
Salamat sa ginawa mo kanina.
Masarap ang kape.
Oo naman.
Sandali lang…
Ganito…
Kung okey ito sa iyo…
Oo.
Hindi pa ako tapos.
Ang sagot ko ay "oo," kahit ano pa yan.
Okey.
Kung okey sa iyo, gusto mo ba akong makatrabaho?
Talaga?
Para sa anim na buwang kontrata?
Kung masipag ka, baka pwede naming gawing full-time.
Talaga?
Gagawin ko ang aking makakaya.
Pagbubutihin ko talaga.
Okey.
Ikaw si…
Bang Si-ri?
-U-ri? -Oo.
Gawin natin ang makakaya.
Salamat.
Sinabi niyang, "tayo."
Salamat.
Masarap talaga ang nilaga.
Ano?
Wala na ang lahat.
Nasaan na ang harang ko?
Nasaan ito?
Paano niya nagawa ito?
Nawala na ang lahat. Ano nang gagawin ko?
Nakabalik na kayo. Nagustuhan niyo ba ang tanghalian?
Kumusta naman? Presko di ba? Sobrang luwag.
Mr. Han. Hindi tama ito.
Sabi namin, kailangan namin ng harang.
Hindi mo pwedeng gawin ito.
Hindi bale, hindi naman talaga mahirap.
-Maliit na bagay. -Nawala na ang lahat.
Para saan pa ang CEO?
Para sa ganitong bagay, sa mga empleyado.
Inabot lang ako ng isang oras.
-Pero… -Hindi ka ba ginaganahang magtrabaho?
Tinulungan ako ni U-ri dito, kaya naging mabilis.
Batiin niyo siya, ngayon ang simula ng kanyang trabaho.
-Bang… -Bang U-ri.
Hello, ako si Bang U-ri.
-Hi sa inyong lahat. -Hello.
Dae-woong, ilibot mo siya sa opisina.
Okey, dito po.
Oras na para magtrabaho.
Nandyan pa ang lahat. Hanapin niyong mabuti.
Hindi naman naging malaya ang komunikasyon.
Hindi lamang ito miscommunication, kundi isang diktadura.
RÉSUMÉ
Nakuha siya sa pamamagitan ng personal na koneksyon. Ayos.
Personal na koneksyon?
Kakapaliwanag ko lang. Nakikinig ka ba?
Para maiwasan ang mahirap na sitwasyon, tinanggap mo siya nang wala sa plano?
Ano'ng nangyari sa iyo? Gusto mong magpakabayani?
May tamang proseso sa pag-interview.
'Di siya takot sa mga pagsubok o hamon, mahilig siya sa mga libro.
Makatutulong siya sa Jinri Publishing.
Kaya ko siya tinanggap.
At kapag nagsimula ang proyekto ni Deborah,
kailangan natin ng tutulong para sa karagdagang trabaho.
Iyon ay…
Hindi naman iyon tiyak.
Tiyak na. Pinadala ko na ang kontrata. Ang kailangan na lang ay kanyang prima.
Ano na ngayon?
Ang kaso…
laging mayroong panganib at kawalan ng katiyakan.
Nag-away ba kayo?
Kung oo?
Bakit kayo nag-away?
Sa totoo lang, wala akong pakialam.
Halata naman.
Siguradong nagalit ka nang walang dahilan.
Kung tatawag siya ngayon,
sasabihan kong magpakatatag at wag humingi ng tawad.
Kasi umaabuso ka na sa kanyang kabaitan.
Para namang may alam ka.
Kung gayon anong problema?
Walang spark?
Tama, nawala ang spark.
Lagi kang natutulog sa labas, ngayon ay lagi kang umuuwi.
Dapat ay paghirapan mo pa.
'Di ba nakakapagtaka na bigla siyang naging abala?
Sino iyan?
Anong pakialam mo?
'Wag mo siyang sasagutin. Iba ito.
Gagawin ko ang gusto ko.
Ibalik mo yan.
Ibalik mo.
Nakauwi ka ba nang ligtas? Magandang umaga.
Maaga kang nagising? Tanghalian na.
-Kain nang mabuti! -Ibalik mo sa akin.
Ano itong… Bakit mo binabasa ang mga mensahe ko!
Sadya ko itong hindi binasa.
Anong problema mo?
Diyos ko.
Lagot. Nakalagay na "nabasa na." ito.
KAILANGAN NG PART-TIMER
Nabasa niya ito.
Okey lang, hindi ako na-block.
Isa itong party na co-hosted ng
champagne brand na Rosée Matinale at La Bella,
Dahil kulay ginto ang champagne at dahil sa ating major target group,
mga babaeng mapera at walang asawa na nasa 30 o 40,
may naisip kaming konsepto,
"Ginintuang Gabi para sa mga Ginintuang Babae."
Ang dress code ay champagne gold, simbolo ng natatanging katauhan ng La Bella,
na kaakit-akit, marilag, at makinang.
Marami rin tayong makukuhang benepisyo sa PR.
May tutugtog na brass band sa unang bahagi
pagkatapos, magtatalumpati ang dating coach na si Deborah.
Ang paksa, "Mga Payo para sa Matagumpay na Relasyon ng mga Ginintuang Babae."
Ikalawang bahagi ay isang espesyal na pag-awit
at isang party na may DJ.
Ano ang kasalukuyang katayuan?
Tapos na tayong makakuha ng isponsor at mga bisita.
Natapos na rin ang listahan ng mga bisita at nakalabas na ang mga imbitasyon.
Halos tapos na ba ito?
-Oo. -Oo.
Malaking kaganapan ito, kaya siguraduhing nasuri niyo ang lahat.
Iyon lang.
Salamat.
At may tiwala ako sa inyo, pero kung kailangan ninyo ng paalala,
siguraduhing mas maganda ang damit niyo sa araw na iyon.
May mga inaasahan para sa mga editor ng fashion magasin.
Dapat ipakita natin ang kagandahan ng La Bella sa araw na iyon.
-Okey. -Okey.
Matutuwa ako kung mag-ayos lang sila.
-Gusto ko nang umuwi. -Ako rin.
Nakapatay ang talepono, mapapasa ka sa voicemail,
Mag-iwan ng mensahe pagkatapos ng tunog.
Nakapatay ba ang telepono mo? Para sa iyo ito.
Sino ito?
Kung ayaw mong sagutin, huwag.
Ibigay mo sa akin.
Yu-jeong.
Ano?
Ibig sabihin, sina Ju-wan at Da-mi…
Yung Da-mi na kilala ko?
Mga luku-luko sila.
Kung pinsan siya, magkamag-anak…
Hindi.
Hindi pamilya, pero "parang pamilya."
Hindi lang siya baliw sa trabaho, talagang baliw siya.
Kaya tinrato kang ate ni Dami,
pero tahimik kang nakikipagkita sa kanya? Ano?
Ang pagtrato niya sa akin na parang ate
ang paraan niya ng pagbibigay-diin, "Mas bata ako sa iyo."
Kinilabutan ako.
Bakit ka masyadong kalmado?
Dapat ba akong umiyak?
Sabunutan siya?
Pero…
Paano niya…
Baliw na ba siya?
Alam mo ang pagkakapareho nina Hugh Grant, Jude Law, at Ethan Hawke?
Nagkaroon sila ng relasyon sa yaya.
Bakit lolokohin ng mga matagumpay na lalaki ang halos perpektong asawa nila?
Dahil lagi silang nandoon.
Wala silang opinyon, kaya madali silang kausapin,
at parang handa silang gawin ang kahit ano.
Pasok si Da-mi sa ganoong uri. Kaya hindi na ko nagtaka.
Eh ano nang gagawin mo?
Anong pwede komg gawin?
Pagkatapos ng pinagdaanan natin, paano tayo maghihiwalay?
Kung kinabahan siya bago ikasal kaya nakagawa ng pagkakamali,
kaya kong palagpasin.
Duda rin akong nagtatalik sila.
kasi kung oo, dapat nasa bahay sila,
hindi nila gagawin iyon sa labas ng bahay.
Ano sa tingin mo?
Oo, yan din ang hinala ko.
-Tama? -Oo.
Mas mabuti nang ganito.
Oo, mabuting bagay iyan.
Nakakalito ang pinapakita niya sa ibang babae,
hindi niya inaako ang pagkakamali, at imposibleng lunukin niya ang pride.
Gagamitin ko ang pagkakataong ito para itigil ang lahat habang maaga.
Mabuti naman.
Talaga.
Gusto mo ba ng maiinom ngayon?
Oo, gusto kong uminom.
Sige.
Himala at gusto ko ring uminom.
Ayokong magmukhang tanga sa pag-iyak.
-'Wag kang pumusta. -Siyempre.
Kain na.
Okey.
-Abala ka? -Nandito ka.
Maghintay ka sa loob, magsasara na rin ako.
Sige.
BUKAS
SARADO
Pagod na ako.
Anong meron?
Si Yu-jeong?
Anong meron sa kanya?
Wala siyang sinabi?
Tulad ng ano?
Ano'ng nangyayari?
Kailangan ko ng maiinom.
Pumunta tayo sa isang magandnag lugar. Libre ko.
Hindi.
Hindi naman ako pwedeng umiyak at maglabas ng sama ng loob.
Okay, mag-inuman tayo, umiyak, at lumabas ngayong gabi.
Simula na!
Parang nagpunta rito si Ju-wan.
Pagkatapos gawin iyon, narito lang pala siya.
Anong gagwin natin? Punta tayo sa ibang lugar?
Kailangan ba? Pasukin natin.
Mukhang may binabalak siya kay Jin-woo.
Ano kaya ang gagawin nila?
Naku.
Nakita ni Bo-ra?
Bakit ka nagpahuli sa akto?
Kung nangyari sa akin iyon…
Ayoko nang isipin.
Nga pala, kailan kayo nagsimulang magkita?
Nagawa niyo na ba…
…iyong ganoon?
Unang beses ba ito?
Siguradong nagawa niyo na. Wala kang masagot.
-Iyon ay… -Hindi, huwag.
'Wag mong sasabihin.
Magtatanong si Yu-jeong mamaya. Hindi ako marunong magtago ng lihim.
Ano ang sinabi ni Bo-ra?
Tumawag ako pero nakapatay ang phone niya. Baka nais niya, personal akong magmakaawa.
Bakit ka nandito?
Humingi ka ng tawad at makipag-ayos.
Anong problema?
Mula sa karanasan ko, kapag pinatagal mo pa,
mas malaki ang haharapin mo.
Sige na.
Kung nagkaayos kami ngayon,
kailangan ko siyang pakasalan.
Ano'ng sinasabi mo? Bumili ka ng singsing.
Oo, pakakasalan ko siya.
Maaari ko siyang pakasalan.
Ngunit…
Mas malinaw na ngayon pagkatapos ng nangyari.
Imposible ang kasal kay Bo-ra.
Ano'ng sinasabi mo?
Wala nang spark?
Hindi ka na kinikilig?
Natural lang iyan.
Paano ka laging kikiligin, maliban kung may sakit ka?
Matagal na mula nang huli akong kiligin kay Yu-jeong.
Kinakabahan ako 'pag iniisip kong pakakasalan siya.
Paggising ko sa umaga, nandoon si Bo-ra,
may hawak na baso ng kung anong hindi ko alam.
Pag-uwi ko mula sa trabaho, nandyan si Bo-ra,
nagkukuwento sa nangyari sa araw niya,
at magsa-shower na lang ako.
Siyempre.
Iyon ang dahilan kung bakit gustong ikasal ng mga tao.
Magkasama sa weekend, holiday, at bakasyon.
Magkasama buong araw, araw-araw. Kumakain, natutulog, at nagsisiping.
Gaano kahirap ko man isipin, 'di ko kaya.
Huwag kang OA.
Takot ka lang na umayos.
Okey si Bo-ra.
Palalagpasin niya lang ito nang walang hirap.
Baka palagpasin niya ito.
"Mapagpatawad ako, kaya patatawarin kita."
"Pero may kasalanan ka hanggang mamatay tayo."
"Ngayon ay nakaligtas ka pa."
"Pero, bilanggo ka pa rin."
"Hindi ka inosente. Nasa probasyon ka."
Hindi mo siya kilala.
Medyo clingy siya at nakakasakal.
Kapag kasama ko siya, parang ang bigat ng hangin.
Mabigat ang buong katawan ko.
Parang may pinuntahan akong handaan at ang higpit ng kurbata ko.
Nasasakal ako.
Hindi ito pag-ibig, 'di ba?
Paano ko siya pakaksalan?
Hindi mo ba alam? Pag-ibig iyan.
Kung hindi, ipaalala mo sa sarili mo.
"Mahal ko si Bo-ra."
Nung nahuli ako, sabi ko sa sarili,
"Ito na ang pagkakataon. Takbo."
Mukhang 'di makakakuha ng bag si Yu-jeong.
Yu-jeong. Ginawa ko ang lahat ng makakaya ko.
Bo-ra.
Yeon Bo-ra.
Ano ang ginagawa ninyong dalawa?
Nakakasuklam at nakakahiya kayo.
Jin-woo. Magkita tayo sa bahay.
Hi, Yu-jeong. Ang tagal na.
Oo.
Ano'ng problema?
Kakaiba, hindi ko maalala ang mga narinig ko.
Sabi niya ayaw niya akong pakasalan, 'di ba?
Na hindi niya ako mahal,
na parang mabigat ang katawan niya, ano pa ang sinabi niya?
Na parang nasasakal siya.
Doon na lang natin iwan sa pagtataksil niya.
Wala na sigurong mas malala roon.
Pero okey na rin.
Uy.
Yu-jeong, hindi ko alam ang gagawin ngayon.
Ano ang dapat kong gawin?
Humiga na tayo.
Nandito ka.
Alam mo, hindi ba?
Alam ang ano?
Alam mo ang ibig kong sabihin. Nangangaliwa si Ju-wan.
Alam kong nagpapanggap kayo na 'di n'yo alam, nagtatakipan at nagpapalusot.
Hindi, hindi ko talaga alam.
Kaya ko tinanong kung ginawa niya.
Iyan din.
Bakit mo natanong iyan?
Wala lang ba ang pangangaliwa para sa inyo?
'Di ba nahuli kang nangangaliwa?
Hindi ganoon.
Ganyan lang mag-usap ang mga lalaki, pabiro.
Nagbibiro?
"Hindi na ako kinikilig."
"Sabihing paulit-ulit, 'Mahal kita". Ganitong biro?
"Nakakatakot ang tunog ng asawa kong nasa shower."
"Hindi mo magagawa sa pamilya."
"Katapatan ang mahalaga ngayon. Gusto kong kasama ang pamilya ko."
Nakakasuklam ang ganitong mga biro niyo tungkol sa pag-aasawa.
Pero ganoon din magbiro ang asawa ko.
Isang mag-asawa na walang pagmamahal sa isa't isa,
at isang lalaking hindi naakit sa kanyang asawa.
Nakakatawa ba iyon para sa iyo?
Nakakatawa iyan?
Babe.
Alam mong hindi iyon ganoon.
-'Wag kang magalit… -Akala ko naiiba ka.
Akala ko magkaiba tayo.
Hindi ako galit.
Nalulungkot lang ako.
Pasensya na.
"Patawad." Hindi naman nasusundan.
Dapat, may kasunod na "Kasalanan ko" ang "Patawad."
"Hindi ko na uulitin, patawarin mo sana ako, ikaw lang ang kaisa-isa ko."
"Mahal kita."
KAUSAPIN SANA AKO NANG MAAYOS
Bo-ra…
Huwag mo itong patayin.
Hindi ka natutulog?
Bakit? Hindi ka ba makatulog?
Accident Triangle ni Heinrich.
Isang malalang insidente ay laging pinangungunahan
ng 29 maliliit at 300 muntik nang insidente.
Noong nahuli ako, sinabi ko sa sarili ko,
"Ito na ang pagkakataon. Takbo."
Bago masira ang relasyon ko, mayroon nang mga bagay
na hindi ko napansin.
Ano ang mga iyon?
Cellphone na laging nakataob?
Ang sama ng pakiramdam ko.
Kailangan ko nag bumalik sa opisina.
Isang biglaang plano?
Humihingi ako ng paumanhin.
Nagsasabi ng paumanhin nang paulit-ulit.
Isang kakaibang bakas?
Uuliting panoorin ang isang pelikula.
Sabi ko 'wag kang tumawag.
Naging malihim siya.
Kung hindi maaga ang meeting ko, magtatagal ako.
Mas naging abala sa trabaho.
Maaga ka ba matutulog?
Tiningnan niya ang iskedyul ko.
Bakit hindi ko nalaman.
Nasa harap ako ng bahay mo. Labas na.
Wala akong masabi. Alis na.
Maghihintay ako.
'Wag kang umiyak. Bakit ka umiiyak?
'Wag kang umiyak.
Pasensya na.
Para saan?
Narito ka para sabihin iyan?
Umaasa pa rin ako sa kanya.
Humihingi ako ng paumanhin.
Nagsasabi pa rin siya ng "Paumanhin."
Wala nang iba pa pagkatapos nito.
Okey ka lang? Nakainom ka, ihatid na kita pauwi.
Hindi ako lasing.
Nadapa lang ako.
Okey.
Kung ayaw mo akong kasama, tatawagan ko si Bo-mi. Teka.
Bo-mi?
Ang kapal mo para sabihin ang pangalang iyan.
Sino ka para sabihin ang pangalan ng kaibigan ko?
Sige, para kay Bo-ra,
kumain nang mabuti, huwag umiyak at alagaan ang sarili.
'Wag mo siyang ipag-alala.
Gaya ng sabi mo, sino ba ako sa iyo?
Wala akong kwenta di ba?
Ikaw…
Bakit ka pumunta?
Hindi kita dapat tinext…
pero hindi makatulog si Bo-ra.
Yan ang dahilan ng pagpunta mo?
"Ginawa ko ang makakaya ko." Para malinaw ang konsensiya mo?
Hoy…
Alam mo ba kung anong ginawa mo?
Tinapon mo lang ang pinagsamahan natin nang tatlong taon.
Habang nangangarap ako sa ating hinaharap, ikaw at siya…
Hindi iyon ganoon.
Anuman siya, tayo ay…
Ano na tayo?
Ano? May mga problema na?
Kaya mo ginawa iyon?
'Yan ang gusto mong paniwalaan.
Kahit mamamatay bukas ang isang tao, kapag pinatay siya ngayon, krimen iyon.
Kahit may mga problema tayo, ang pangit pa rin ng ginawa mo.
Kaya itigil mo iyang kalokohan!
Sige.
Hindi naman ako ignorante.
Nanlamig ka na, lalo akong kinabahan.
Alam ko rin iyon.
Kahit ganoon, sinubukan ko.
At mas bumuti ang lahat.
Pero sinira mo ang lahat.
Hindi pag-ibig ang paggawa.
Pag-ibig?
Pero pag-ibig ang meron sa inyong dalawa? Mahal mo ba siya?
Wala itong patutunguhan. Bahala kang mag-isip kung anong gusto mo.
Okey, good luck sa pag-ibig mo.
Kahit anong sabihin ng iba,
malalagpasan mo ang lahat kung may pagmamahal.
Binabantaan mo ako?
Ganito na lang kababaw?
Bakit? Takot ka ba?
Oo, takot ka sa iisipin ng iba, 'di ba?
Nagpapanggap kang mataas, mapagmahal, mabait, at kwela,
pero sa loob kinakabahan ka sa iisipin ng iba sa iyo.
Sa tingin mo hindi ito alam ng iba? Alam nila.
Yung mga babaeng sumusunod sa iyo?
Sa tingin mo dahil napakagwapo mo?
'Wag mo nang lokohin ang sarili mo. Halata naman.
Maganda ang pamilya mo.
Naniwala sila sa pagpapanggap mo. Gising.
May pagkakaiba ka ba sa kanila?
Naiiba ka ba?
Ikaw ang nasiyahan at pinagsamantalahan ito.
Sino ang laging kumukuha ng litrato
at lagi mo itong ipo-post sa social media?
Kaya mo ako dinate.
-Ano? -Hindi ba? Eh ano?
Bakit mo ako gustong pakasalan?
Sa totoo lang.
Gusto mo ng lalaki na kukumpleto sa iyong kayabangan.
Huwag kang magpanggap na nasaktan ka talaga.
Alam mo bang nakakasakal ka na?
Talaga? Nasasakal ka na naman?
Kung nasasakal ka, bakit buhay ka pa?
Sabihin mo ang gusto mo.
Pero alam kong 'di mo kaya.
Dahil ang iniisip mo lang, ang tingin ng iba sa iyo,
yung pakiramdam mo, yung pride mo.
Ginagawa mo ito dahil sa pride mo.
Hindi ako nanghihinayang.
Tapos ka na ba?
Ano bang ginawa kong malaking pagkakamali?
Nagpapakasal ba ang lahat pagkatapos mag-date?
Lagi mong sinasabing maghiwalay tayo kapag nag-aaway tayo.
Ngayong sinabi ko na, nagagalit ka?
Wala kang kasalanan?
Kung wala kang ginawa, magagawa ko ba iyon?
Ikaw ang dahilan kung ba't ako ganito.
Sinira mo ang lahat!
Seryoso…
Sana mas maayos ang pagtatapos natin.
Kapag maayos ka na, puwede kayong maging magkaibigan ulit.
Pero ano ito?
Ano ang ginagawa natin sa harap ng basurang ito?
Dahil basura ka!
Dahil basura ka, basura! Mabaho at nakakadiring basura!
Sir, may basura pa. Itapon mo na rin ito.
Okey, basura ako.
Isa akong basura.
Inaakyat na ang basura.
Halika na!
Bumaba po kayo.
Kung basura ako,
ano ka?
Sabi ko, gusto kong tapusin nang maayos. Iyon ba ang gusto mo?
Ano?
Nandidiri ako.
Sige na.
Oo, basura rin ako.
Dahil bausra rin ako.
Bakit ko nagustuhan ang isang basurang tulad mo?
Dahil basura rin ako.
Bumaba ka, miss. Baka masaktan ka.
Hindi, sir…
Basura ako.
Nakalalason ka at hindi mare-recycle.
Lason, okey?
Kilala namin ang isa't isa, higit pa sa sarili namin.
Ngunit hindi ito nangangahulugang nauunawaan namin ang isa't isa.
Kilala lang namin ang isa't isa
na kaya naming saktan ang isa;t isa kung saan pinakamasakit,
para tapusin na ang lahat.
Bigla na lang, pareho na kaming duguan.
Ano ba? Pakiusap!
Pakiusap, i-start mo na ang trak!
Baka masaktan ka, miss. Bumaba ka na.
Tara!
Halika na.
Anong kaganapan ito?
Ang pag-ibig na akala kong malakas at mas perpekto sa iba
ay natapos na…
sa isang masalimuot, magulo, pangit, at kalunos-lunos na paraan.
Tapos ng pag-aaway at bumagsak,
ang naiwan na lang ay ang tungkulin niyang tapikin ako
habang sumusuka.
TRUE TO LOVE
Umayos ka. Sa malupit na mundong ito,
walang tutulong sa iyo!
Sabi niya, padalhan ko siya ng kontrata. Di siya matawagan.
Hindi mo siya makuha?
Matagal na akong di nahahamon nang ganito.
Halika na.
-Cheers. -Cheers.
Mahalagang kaganapan ito. Galingan ninyo.
Anyayahan natin ang dating coach, Deborah.
Maligayang pagdating sa Ginintuang Gabi.
Ang taong tinatawag mong…
Balita ko, engaged ka na. Congrats.
Sabi ni Deborah!
Walang kwenta ang mga lalaki!
Makakatikim ka sa akin!
Huwag mo akong sundan.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Carolyn Batay