ตามใจรัก (TRUE TO LOVE)
(ตัวละคร เรื่องราว สถานที่ และเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องสมมติ)
(ตอนที่ 3 จุดจบของความสัมพันธ์ที่น่าสมเพช)
โบรา โบรา...
จู่ๆ เธอมา... เธอมาที่นี่ได้ยังไง
นั่นสินะ จู่ๆ ฉันมาที่นี่ทำไม
งั้นฉันกลับก่อนนะ
เธอจะกลับไปทั้งแบบนี้ได้ยังไง
จับได้คาหนังคาเขาเลย
แล้วยังไงต่อ ตบหน้าเหรอ
หรือเตะเข้าหน้าแข้งนะ
พี่คอยบอกให้ฉันเข้าใจ และอดทนตลอดเพราะพี่ยุ่ง
ที่ว่ายุ่งคือเรื่องนี้เหรอ
ฉันมันไม่รู้เรื่อง...
ทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง
ทำแบบนี้ได้ยังไง
โธ่เอ๊ย มาร้องไห้อะไรตรงนี้เล่า
มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ
ปล่อยฉันนะ
ใจเย็นลงหน่อยสิ
เข้าไปข้างในเถอะ เข้าไปข้างในแล้วคุยกัน
เช็ดปากก่อนเถอะ
พี่ ไม่เจอกันนานเลยนะคะ
บ้าแล้วเหรอ กับลูกพี่ลูกน้องตัวเองเนี่ยนะ...
ลูกพี่ลูกน้อง...
หักมุมของแท้เลยแฮะ
ไม่ใช่สินะ
พี่หลอกฉันมาตลอดเหรอ
ฉันไม่ได้หลอกสักหน่อยนะ
ฉันไม่ได้บอกว่าเป็นลูกพี่ลูกน้อง ฉันบอกว่าเป็น...
ลูกสาวของน้า
แม่ฉันกับแม่พี่เขาสนิทกัน เราเลยเรียกแม่ของอีกฝ่ายว่า "น้า" ค่ะ
ขอโทษนะ แต่ตอนนี้เราสองคนคุยกันอยู่
เราขอเวลาส่วนตัวหน่อยไม่ได้เหรอ
ทำไงดีล่ะ พี่คงโมโหมากแน่เลย
พี่ร้องไห้เหรอคะ ทำไมล่ะคะ อย่าร้องไห้สิ
ดามี ไปรอในรถก่อนนะ
ไม่ละค่ะ ฉันกลับเลยดีกว่า
ไปรอในรถเถอะ
- อือ - อือ
เธอกลับบ้านไปก่อนแล้วกัน เดี๋ยวฉันไปส่งน้องเขากลับบ้านก่อน
แล้วเราค่อยคุยกัน
อะไรนะ ป่านนี้แล้ว พี่ยังจะไปส่งแม่นั่นอีกเหรอ
น้องเขาต้องกลับบ้านก่อนสิ
น้องเขาเมานะ จะปล่อยผู้หญิงเมา กลับบ้านคนเดียวได้ยังไง
ทำไมถึงจะไม่ได้ล่ะ
ทำไมถึงจะปล่อยไปไม่ได้ เธอกลับบ้านคนเดียวไม่ได้หรือไง
หรือยังอยากไปจัดการเรื่องในรถ ที่ค้างๆ คาๆ อยู่ให้เสร็จ
- พูดอะไร... - แล้วทำไมถึงเรียกน้องๆ อยู่ได้
เธอเด็กกว่าฉันไม่กี่ปีเอง
ไม่ควรไปพูดถึงเรื่องนั้นเลย
จะไม่ยอมจบใช่ไหม บอกแล้วไงว่ามันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด
ถ้าไม่ใช่อย่างนั้น แล้วมันคืออะไร
เมื่อกี้นี่พี่จูบกับเธออยู่ในรถชัดๆ ฉันเห็นกับสองตาตัวเองเลย
ถ้าไม่ใช่อย่างที่ฉันคิด แล้วมันคืออะไร
ใช่แล้ว ฉันทำ ใครบอกล่ะว่าไม่ได้ทำ
มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด มันแค่เรื่องผิดพลาด พลาดไปแค่ครั้งเดียว
มันจะไม่ส่งผลอะไรกับเรื่องของเรา ยังไงฉันก็ต้องเจอน้องเขาอยู่ดี
ฉันแค่บอกว่าจะไปส่งน้องเขาที่บ้าน แล้วเราค่อยคุยกัน
เธอทำอย่างกับจับได้ว่าฉันนอกใจ
เธอมาโวยวายบ้าบอ แล้วต้อนฉันให้จนมุม
ต้องทำแบบนี้ด้วยเหรอ ไม่คิดถึงจุดยืนของฉันบ้างเหรอ
แค่ความผิดพลาดครั้งเดียวเหรอ ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวที่ฉันจับได้หรอกเหรอ
ให้ตายสิน่า
เห็นฉันเป็นคนยังไง
นี่เธอไม่ไว้ใจฉันขนาดนั้นเลยเหรอ เธอคบฉันทั้งที่ไม่เชื่อใจกันเลยเหรอ
- ฉันมีความหมายกับเธอแค่นี้เองเหรอ - ว่าไงนะ
เธอถึงได้มาที่นี่เหรอ เพราะไม่ไว้ใจฉันใช่ไหม
ก็มันจริงนี่นา เมื่อกี้ตอนคุยโทรศัพท์กัน ไม่เห็นเธอพูดอะไรเลย
แล้วจู่ๆ เธอก็โผล่มาบ้านฉัน โดยไม่บอกไม่กล่าว
เธอไม่เคยทำแบบนี้มาก่อนนี่นา
พูดมาตามตรงดีกว่า เธอระแวงเลยมาตามจับผิดฉันสิท่า
หมอนี่มันเศษสวะชัดๆ เลยแฮะ
คิดว่าที่ฉันมาที่นี่ในตอนนี้ เพราะเรื่องนั้นเหรอ
แล้วถ้าไม่ใช่...
แล้วเธอมาทำไม จู่ๆ ทำไมถึงโผล่มา...
ใช่แล้ว
- อะไรนะ - ตามนั้นแหละ
ฉันมันบ้าและเพราะความไม่เชื่อใจในตัวพี่
ฉันเลยติดตั้งเครื่องดักฟังในรถพี่
และมาจับพี่ให้ได้คาหนังคาเขานี่แหละ
ในเมื่อมันแน่ชัดแล้วก็ดี
โบรา
จะปล่อยฉันไปเฉยๆ แบบนี้เหรอ
จะอยู่กับนังนั่นจริงๆ ใช่ไหม
โนจูวาน นายนี่มันจริงๆ เลย
โบรา
อย่าเข้ามานะ บอกว่าอย่าเข้ามาไง
(รถคันนี้ถูกดักฟัง)
ตั้งตัวเป็นโค้ช ทำเป็นพูดซะดิบดี
แต่กลับร้องไห้ลำพังแล้วก็ล้ม...
แบบนี้มันอะไรกัน
(ซังจิน)
สวัสดีค่ะ
โอ้ คุณยอนเหรอครับ ยังไม่เจอซูฮยอกอีกเหรอครับ
เปล่านี่คะ คุณอีซูฮยอกทำไมเหรอคะ
ซูฮยอกบอกว่าหยิบมือถือ สลับกับของคุณ แล้วนั่งรถตามไป
อ๋อ อย่างนั้นเหรอคะ
งั้นเดี๋ยวฉันจะลองโทรหาเขาดูนะคะ
ค่ะ แค่นี้นะคะ
ครับ กลับบ้านดีๆ นะครับ...
(เดโบราขี้โม้ น่ารังเกียจ)
(อีซูฮยอก สำนักพิมพ์จีนลี)
สวัสดีค่ะ ฉันเจ้าของโทรศัพท์นะคะ
ที่คุณเมมชื่อว่า "เดโบราขี้โม้ น่ารังเกียจ" น่ะ
รู้ใช่ไหมคะว่าใคร
ครับ ดูเหมือนว่าเราจะหยิบโทรศัพท์ สลับกันไปน่ะครับ
คุณอยู่ไหนคะ ถ้าอยู่แถวนี้เดี๋ยวฉันไปหา
ไม่ได้...
เปล่าครับ ผมไม่ได้อยู่แถวนี้
ผมอยู่ไกลเลยครับ ไกลมากๆ
ไกลขนาดไหนคะ คุณออกไปถึงนอกโซลแล้วเหรอ
อ๋อ คือ...
ผมต้องไปร่วมพิธีแต่งงานกะทันหันน่ะ
งานแต่งอะไรของแก...
งั้นเหรอคะ แล้วอากาศที่นั่นเป็นไงบ้างคะ
มันก็ไม่ได้ต่างจากที่โซลเท่าไรหรอกครับ
ยังอยู่ไหมครับ
ทำไมคุณถึงมาอยู่ตรงนี้ได้คะ
ตามฉันมาเหรอคะ
ไม่ใช่...
นี่น่ะครับ
ยูจอง
ได้โทรศัพท์คืนแล้วสินะ
อือ
เธอไปหาจูวานใช่ไหม
อะไรกันเนี่ย ในที่สุดเธอก็ได้แหวนแล้วเหรอ
เล่าให้ฉันฟังด้วยสิ
ยูจอง ตอนนี้แบตฉันจะหมด ไว้ถึงบ้านแล้วฉันโทรหานะ
- อือ - อือ
ถึงบ้านแล้วจะโทรมาเหรอ พูดไปเรื่อย
ถ้าตอนนี้อยู่บ้านพี่เขา ก็ต้องนอนค้างที่นั่นแน่ๆ
คงจะมีค่ำคืนขอแต่งงานอันเร่าร้อนกันสินะ
พี่คะ
เห็นทุกอย่างเลยใช่ไหม
ครับ แต่ผมไม่ได้ตั้งใจนะ
ขอโทษด้วยนะครับ
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
ทำไมคะ
ก็ไม่ใช่อะไรหรอก ผมเห็นคุณล้มเมื่อกี้
ข้อมือเป็นไงบ้าง ไม่เจ็บใช่ไหมครับ
ส่งบิลค่าซ่อมมาแล้วกันนะคะ
พี่คะ
นี่ ไว้พรุ่งนี้นะ พรุ่งนี้ ตกลงไหม
พรุ่งนี้ สัญญา โอเคนะ
ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย
อะไรน่ะ ยังไม่หลับเหรอ
แกล้งหลับเหรอ
เปล่า ฉันหลับอยู่ ละเมอพูดน่ะ
นอนนะ นอนกันเถอะ ฝันดีนะ
พี่ก็ ยังจินอู
นอนเถอะ นอน
- พี่ก็ - นอนเถอะ
นอน
พี่จ๋ากับผีอะไรล่ะ
หมอนั่นมันโรคจิตขนานแท้ต่างหาก
ไม่รู้ละ ฉันไม่ไปคลับแล้ว
ฉันว่าพี่ฉันกลับมาแล้ว แค่นี้นะ
ทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง
ถ้าร้องไห้ แปลว่าแพ้
ปล่อย ไม่ปล่อยเหรอ
ถ้าควบคุมตัวเองไม่ได้ แปลว่าแพ้
ขอโทษนะ แต่...
"ขอโทษนะ" เหรอ
หลังจากเห็นพวกเขาจูบกันดูดดื่ม แต่ฉันพูดว่า "ขอโทษนะ" เหรอ
แต่ตอนนี้เราสองคนคุยกันอยู่
เราขอเวลาส่วนตัวหน่อยไม่ได้เหรอ
ฉันน่าจะสวนแม่นั่นไปเจ็บๆ สิ
ถ้าไม่ใช่อย่างนั้น แล้วมันคืออะไรล่ะ
เมื่อกี้นี่พี่จูบกับเธออยู่ในรถชัดๆ ฉันเห็นกับสองตาตัวเองเลย
ถ้าไม่ใช่อย่างที่ฉันคิด แล้วมันคืออะไร
เป็นแพะหรือไง เสียงถึงได้สั่นแบบนั้น
ใช่แล้ว ฉันทำ ใครบอกล่ะว่าไม่ได้ทำ
มาถึงขั้นนี้แล้ว อย่างน้อยก็ควรตบหน้าเขาสักฉาดสิ
อย่าเข้ามานะ บอกว่าอย่าเข้ามาไง
มันคือช่วงเวลาที่น่าอนาถ และน่าขายหน้าที่สุดในชีวิตฉันเลย
ที่เลวร้ายไปกว่านั้น
ดันมีพยานที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดด้วย
เห็นทุกอย่างเลยใช่ไหม
ครับ แต่ผมไม่ได้ตั้งใจนะ
โอเค
สิ่งที่ผมเน้นย้ำอยู่ตลอดคืออะไร
อย่าหยุดหล่อเลี้ยงการสื่อสารอย่างเสรี และการร่วมมือกัน
เพราะฉะนั้น
ผมอยากสร้างสำนักงานแบบเปิดโล่ง
ย้ายฉากกั้นระหว่างโต๊ะออก
เพื่อกำจัดกำแพงที่ขวางกั้น ทำให้เราเหินห่างกันออกไป
ทุกคนคิดว่าไงกัน
- ผมไม่ค่อยเห็นด้วยนะครับ - ฉันก็เหมือนกันค่ะ
มันไม่เห็นจำเป็นเลยครับ
เราต้องมีฉากกั้นนะครับ
ทำไมถึงรีบตอบกันแบบนี้ล่ะ
ถ้าทุกคนกลัวความเสี่ยง ความไม่แน่นอน และการเปลี่ยนแปลง ก็พัฒนาไม่ได้
ฉันถึงได้บอกซ้ำๆ อยู่นี่ไง
รู้ไหมว่าคำพูดที่โด่งดังที่สุด ของผู้ก่อตั้งฮุนไดผู้ล่วงลับคืออะไร
"เคยลองหรือยัง เคยลองบ้างหรือยัง"
เราไม่ควรแตกแยกและหันหลังให้กัน
พวกเราควร...
ไม่ใช่ว่าเรากลัวการเปลี่ยนแปลงนะครับ
ถ้าคิดว่ามันเป็นเครื่องมือที่ช่วยปกป้อง ความเป็นส่วนตัวของเรา
จากการถูกควบคุมและสอดส่องล่ะครับ
- ใช่เลยค่ะ - ผมเห็นด้วยครับ
เห็นด้วยค่ะ
ท่านประธาน ผมรู้สึกอึดอัด เวลาถูกท่านจ้องไม่วางตาครับ
ผมก็ด้วยครับ
ผมพูดเพราะทุกคนดูอึดอัดกันไปหมดน่ะ
ว่าไงนะ สอดส่องเหรอ
ทุกอย่างมันถูกบังไปหมด
ฉันก็เลยแอบดูนิดนึง แบบนั้นเรียกว่าสอดส่องเหรอ
แบบนั้นคือการสอดส่องเหรอ
ว่าฉันสอดส่องเหรอ
เพราะงั้นไงละครับ
แต่พี่รู้ใช่ไหมว่าผมอยู่ข้างเดียวกับพี่เสมอ
จู่ๆ ก็พูดอะไรของนายน่ะ
จู่ๆ มาทำตัวเป็นผู้ชายอบอุ่นทำไม
อย่างที่เขาว่าทำอะไรก็ได้อย่างนั้น
ถ้าเราทำอะไรให้ใครเจ็บ สุดท้ายเราเองจะเจ็บยิ่งกว่า
ก็รู้นี่ว่าคนเขาพูดกันยังไง
"ถ้าเราทำให้ใครสักคนโดนเท เราก็จะโดนเทด้วย" ชีวิตก็อย่างนี้แหละ
เรามาเป็นคนจิตใจดีกันเถอะ
นั่นคือสิ่งที่ผมตระหนักได้เมื่อวาน
อะไรกัน
นายยังตัดใจจากยูริไม่ได้สินะ
ทำไม คิดว่าถ้านายเป็นคนดีขึ้น จะได้เธอคืนมาเหรอ
นายไม่ได้รอให้ยูริ เป็นไข้หนักขึ้นอยู่หรอกเหรอ
นายจะได้ซื้อยาไปให้เธออีกรอบไง
ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย
ผมมันโง่เองที่พยายามมาคุยกับพี่
นี่ๆ ฉันยังพูดไม่จบเลย นายจะไปไหนน่ะ
เจ้าน้องผู้น่าสงสาร ป่านนี้ยังตัดใจไม่ได้อีก
ช่าง...
อะไรล่ะเนี่ย
ไม่นะ
โธ่เอ๊ย เจ้าซูฮยอกเอ๊ย
ฉันแอบหวังว่าเมื่อตื่นขึ้นมา ทุกอย่างจะกลายเป็นแค่ฝันร้าย
ดามี ไปรอในรถก่อนนะ
ไม่ละค่ะ ฉันกลับเลยดีกว่า
มันไม่ใช่แค่ความฝัน
แล้วนายจะสะสางเรื่องนี้ยังไง โนจูวาน
(แจ้งเตือน)
จะทำไม่รู้ไม่ชี้งั้นเหรอ
คิดจะเมินฉันไปเฉยๆ สินะ
ก็ได้ เชิญตามสบายเลย
มีอะไร
นี่ ฉันบอกให้แกดูแลน้องให้ดีๆ ไง
ทำไมไปดุด่าน้องขนาดนั้น
อะไรล่ะ
เสื้อผ้ากับรองเท้ามันก็ต้องแบ่งกันใส่สิ มันจะอะไรนักหนา
ถ้าแกแต่งงาน น้องก็ไม่ได้อยู่กับแกอยู่แล้ว
ทำไมต้องไปทำน้องร้องไห้ด้วย
แม่ไม่รู้สักหน่อยว่าเรื่องมันเป็นยังไง
ไม่รู้เหรอ ฉันเนี่ยนะไม่รู้อารมณ์แก
แกทำแบบนั้นกับจูวานด้วยไหม ไปทำกับพ่อแม่เขาด้วยหรือเปล่า
ฉันละนึกไม่ออกจริงๆ ว่า แกไปได้เชื้อใครมา
หนูก็ได้เชื้อแม่มาไง ยังไม่รู้อีกเหรอ
- ไม่รู้ด้วยแล้ว แค่นี้นะ - นี่
พี่ ไปกินข้าวเที่ยงกันเถอะ
ไม่ละ ฉันไม่กิน
งั้นพวกเราไปกินกันเลยนะ
วันนี้คุณซังจินขอผ่าน
ไปกันเถอะ
- ครับ - เข้าใจแล้วค่ะ
- อยากไปกินร้านไหนกันดี - มีร้านแกงเปิดใหม่ด้วยนะ
ผมอยากกินอย่างอื่น
การเป็นผู้นำเป็นเส้นทางอันโดดเดี่ยว
วันหนึ่งพวกเขาจะเข้าใจ ความปรารถนาดีของฉัน
เดี๋ยวก่อนค่ะ
เขาไม่ได้ทำกันแบบนั้นนะคะ
อยากเอามันไปไว้ตรงไหนเหรอคะ
อ้อ ก่อนอื่น...
ผมจะเอาฉากกั้นออก แล้วกำจัดพวกมันออกไปให้เกลี้ยงเลย
ถ้าจะทำแบบนั้น คุณต้องถอดชิ้นใหญ่ที่สุดออกก่อนค่ะ
แบบนั้นถึงจะเริ่มเอามันออกได้
ไม่มีถุงมือสำหรับยกของเหรอคะ
ถุงมือเหรอ
- ถุงมือ - ขอบคุณค่ะ
ทีนี้มาเริ่มด้วยการเอาร่มพวกนี้ ออกไปก่อนนะคะ
- ค่ะ - ก็ฟังดูเข้าท่าดีนะ
เอาละนะ
ส่วนฉากพวกนี้ ดึงตรงนี้ไม่ได้ค่ะ คุณต้องดึงตรงกลางนี่ออกก่อน แป๊บนะคะ
ทีนี้ก็เอาออกได้เลยค่ะ ลุยเลย
- ถอดได้ใช่ไหมคะ - อือ
ทีนี้ก็ดันออกเลยค่ะ
ได้แล้ว
โอเค เรียบร้อยแล้ว
ทำได้ดีมาก แปะมือ
มันดีมากเลยจริงไหม
โล่งจริงๆ
เนี้ยบเป๊ะเลยค่ะ
- เอ้า - ขอบคุณค่ะ
- ทำได้ดีมากครับ - ค่ะ ขอบคุณค่ะ
ฉันเพิ่งเคยมาสำนักพิมพ์ครั้งแรกนี่แหละค่ะ
เป็นที่ที่เท่จริงๆ ค่ะ
- อ๋อ คิดงั้นเหรอครับ - ค่ะ
ถ้าได้ทำงานที่นี่ ทุกเช้าที่ได้มาทำงาน ฉันคงมีความสุขมากๆ เลยค่ะ
ดูเหมือนจะไม่ใช่อย่างนั้นนะ
ว่าแต่ท่านประธานสำนักพิมพ์นี้ เป็นคนแบบไหนเหรอคะ
ฉันคิดว่าเขาน่าจะเป็นคนฉลาด อ่อนโยนและเท่สุดๆ เลย
ครับ จะว่างั้นก็ได้
เขายังหน้าตาดีแถมมีเสน่ห์ด้วย
จริงเหรอคะ ตรงกับที่ฉันคิดไว้เลย
ว่าแต่คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอ
อ๋อ ขอโทษที่แนะนำตัวช้าค่ะ
วันนี้ฉันมาสัมภาษณ์งาน ฉันชื่อบังอูรีค่ะ
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ
ครับ
แต่ไม่น่าจะใช่นะ...
คะ
เพราะท่านประธานไม่รู้เรื่องด้วย เราไม่น่าจะรับสมัคร...
คะ
ครับ เพราะผมเป็นประธานสำนักพิมพ์เอง
อ๋อ ค่ะ
คะ
เราต้องขออภัยด้วยครับ เป็นความผิดของทางเราเอง
เธอได้รับข้อมูลไปผิดบริษัทน่ะครับ
แล้ว...
ผมจะรีบต่อสาย และแก้ไขเรื่องนี้ทันทีเลยครับ
ครับ ฝากด้วยนะครับ
ค่ะ
เข้าใจแล้วค่ะ
เรื่องเมื่อครู่นี้ ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ค่ะ
ฉันเสียมารยาทไปจริงๆ
ไม่เป็นไรเลยครับ นั่นไม่ใช่ปัญหา
คุณเคยทำงานอะไรมาเหรอ
อย่างที่เห็นในประวัติของฉันเลยค่ะ
ฉันเคยเป็นผู้ช่วยประจำสำนักงาน ที่ไซต์ก่อสร้างค่ะ
และเคยเป็นคอลเซ็นเตอร์ค่ะ
แล้วที่ไซต์ก่อสร้าง...
สำนักงานเป็นตู้คอนเทนเนอร์ ในไซต์ก่อสร้างค่ะ
ทุกคนใจดีมากๆ และฉันยังได้เรียนรู้อะไรเยอะเลยค่ะ
ฉันชอบงานนั้นนะคะ ยกเว้นฤดูหนาวตอนอากาศหนาวๆ น่ะค่ะ
ส่วนงานคอลเซ็นเตอร์ ถึงมันจะลำบากไปสักนิด
แต่ก็พอเข้าใจได้อยู่ค่ะ
เพราะคนเราจะติดต่อมา ก็ต่อเมื่อมีเรื่องให้ร้องเรียนนี่นะคะ
เพราะงั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ
ครับ
ถึงแม้จะแค่ไม่นานแต่ขอบคุณมากเลยนะคะ
แล้วกาแฟก็อร่อยมากๆ เลยค่ะ
ครับ
เอ่อ คือ...
เอ่อ ถ้างั้น...
ถ้าคุณไม่ขัดข้องอะไร...
ค่ะ
ผมยังพูดไม่จบเลยนะ
ยังไงคำตอบของฉันก็ยังเป็น "ค่ะ"
อ๋อ
งั้นถ้าไม่ขัดข้องอะไร อยากทำงานด้วยกันไหม
จริงเหรอคะ
ในฐานะพนักงานชั่วคราว ระยะเวลาทำงานหกเดือน
ถ้าทำงานขยันขันแข็ง เราอาจพิจารณาเลื่อนเป็นพนักงานประจำ
พูดจริงใช่ไหมคะ
ฉันจะตั้งใจทำงานจริงๆ ค่ะ
ฉันจะตั้งใจทำงานให้สุดๆ ไปเลยค่ะ
โอเค
คือ...
บัง... บังชีรีเหรอ
- อูรีเหรอ - ค่ะ
ต่อไปก็มาทำให้เต็มที่กันนะ
ขอบคุณค่ะ
เขาพูดว่า "อูรี" ที่แปลว่าเราด้วย
ขอบคุณค่ะ
แกงนั่นอร่อยจริงๆ นะ
อะไรเนี่ย
มันหายไปหมดแล้ว
ฉากกั้นของฉันไปไหนเนี่ย
มันอยู่ไหน
เขาทำแบบนี้ได้ยังไง
หายไปหมดเลย ฉันจะทำยังไงล่ะเนี่ย
กลับกันมาแล้วเหรอ กินข้าวเที่ยงอร่อยดีไหม
เป็นไง สดชื่นดีเลยใช่ไหม เปิดโล่งโปร่งสบายไปเลย
ท่านประธาน แบบนี้มันไม่ถูกนะคะ
เราก็บอกไปแล้วว่าฉากกั้นมันจำเป็นจริงๆ
ท่านประธานจะทำแบบนี้ไม่ได้สิ
ไม่ต้องห่วงนะ ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย
- ไม่ใช่เรื่องใหญ่สักหน่อย - ข้อมูลที่เตรียมไว้หายไปหมดแล้ว
ประธานบริษัทมีไว้ทำอะไร
ก็เพื่ออะไรแบบนี้แหละ การทำเพื่อพนักงาน
ฉันใช้เวลาแค่ชั่วโมงเดียวเองนะ
- แต่ยังไง... - มันกระตุ้นให้อยากทำงานใช่ไหมล่ะ
แล้วยังมีคุณอูรีคนนี้ช่วย มันก็เลยง่ายขึ้นเยอะเลย
อ้อ ทักทายกันสิ เธอจะเริ่มทำงานกับเราตั้งแต่วันนี้
- บัง... - คุณบังอูรี
สวัสดีค่ะ ฉันบังอูรีค่ะ
- สวัสดีค่ะ - ครับ สวัสดีครับ
คุณแทอุง พาเธอชมออฟฟิศหน่อยนะ
อ้อ เชิญทางนี้ครับ
มัวทำอะไรอยู่ ได้เวลาทำงานแล้ว
ทุกอย่างก็ยังอยู่ครบหมดแหละ ดูดีๆ เถอะ
นี่มันคนละเรื่องกับการสื่อสารที่ลื่นไหลเลย
ไม่ใช่แค่ความผิดพลาดทางการสื่อสาร นั่นมันเผด็จการชัดๆ
(ประวัติส่วนตัว)
ใช้เส้นสายในการจ้างงาน ไร้ที่ติเลยนะ
นี่ เส้นสายอะไรล่ะ
ฉันก็เพิ่งอธิบายไป นายได้ฟังหรือเปล่า
อ๋อ งั้นเพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ กลืนไม่เข้าคายไม่ออกก็เลยจ้างคนเลย
อะไรเข้าสิงพี่เนี่ย จู่ๆ ก็นึกอยากเป็นคนดีขึ้นมาหรือไง
นี่ผ่านกระบวนการสัมภาษณ์งาน อย่างถูกต้องเหมาะสมนะ
เธอไม่กลัวความท้าทาย หรือลองอะไรใหม่ๆ เธอรักหนังสือด้วย
เธอจะมีส่วนช่วย สำนักพิมพ์จินลีของเราอย่างมากแน่ๆ
ฉันถึงได้จ้างเธอมา
นี่ แล้วพอเริ่มโปรเจกต์เดโบรา
เราก็ต้องมีใครสักคนมาช่วย ในส่วนของงานที่เพิ่มมาด้วยไง
เรื่องนั้น...
มันยังไม่มีอะไรแน่นอนนี่นา
นี่ มันแน่ซะยิ่งกว่าแน่อีก ฉันส่งสัญญา ให้เธอแล้ว เหลือแค่ได้ลายเซ็นคืนมา
คราวนี้อะไรอีกล่ะ
คือว่า...
ความเสี่ยงและความไม่แน่นอน มันอยู่กับเราเสมอนี่นา
ทะเลาะกับพี่เขาเหรอ
ถ้าทะเลาะแล้วยังไง
ทำไมถึงทะเลาะกันล่ะ
เอาจริงๆ ฉันก็ไม่ได้สนเลยเหอะ
เห็นๆ กันอยู่
พี่คงไปเหวี่ยงเขาเรื่องไม่เป็นเรื่องละสิ
ถ้าคราวนี้พี่เขาโทรหาฉัน
ฉันจะบอกให้พี่เขาหนักแน่น และไม่ต้องขอโทษอะไรทั้งนั้น
เพราะพี่เขาตามใจ พี่เลยได้ใจ
แกมันไม่รู้อะไรเลยจริงๆ
งั้นมันเรื่องอะไรล่ะ
หมดไฟแล้วเหรอ
จริงด้วย ไฟรักมันมอดแล้ว
พี่เคยไม่กลับบ้านบ่อยๆ เดี๋ยวนี้เห็นพี่กลับมานอนบ้านตลอด
พี่ก็ควรพยายามให้มากขึ้นสิ
มันไม่แปลกเหรอที่จู่ๆ พี่เขาก็งานยุ่งน่ะ
ใคร
ใครแล้วจะทำไม
อย่าตอบเขานะ คราวนี้มันไม่เหมือนก่อนๆ
ฉันอยากทำอะไรก็จะทำ
อะไรอีกล่ะ เอาคืนมา
บอกให้เอาคืนมาไง
กลับบ้านปลอดภัยดีใช่ไหมครับ อรุณสวัสดิ์
ตื่นแต่เช้าเลยเหรอครับ เที่ยงแล้ว
- กินให้อร่อยนะครับ - บอกให้เอาคืนมาไง
อะไรเนี่ย พี่มาอ่านข้อความฉันทำไม
ฉันจงใจปล่อยไว้ไม่เปิดดูนะ
เป็นบ้าอะไรของพี่เนี่ย จริงๆ เลย
จะทำยังไงดีเนี่ย
โอ๊ย มันขึ้นว่า "อ่านแล้ว" แล้วเนี่ย
(อูบาร์กำลังรับคนเพิ่ม)
อ่านแล้ว
อย่างน้อยฉันก็ไม่โดนบล็อกแหละ
มันคืองานเลี้ยงที่ร่วมกันจัดขึ้นโดย
แบรนด์แชมเปญโรเซ่มาตินาล กับลาเบลลาของเรา
จากแชมเปญที่มีสีดั่งทอง และกลุ่มเป้าหมายหลักของเรา
ซึ่งเป็นผู้หญิงในช่วงวัยเลข 30 และ 40 ผู้ได้รับการขนานนามว่า "โกลด์มิส"
คอนเซปต์งานเลี้ยงของเรา
จึงเป็น "โกลเด้นไนต์" งานเลี้ยงสำหรับ "โกลด์มิส"
การแต่งตัวจะมาในธีมแชมเปญสีทองเพื่อ นำเสนอความไม่เหมือนใครของลาเบลลา
ซึ่งมีความแวววาว งดงาม และเปล่งประกาย
เรายังคาดหวังผลประโยชน์ ในการประชาสัมพันธ์ที่หลากหลายได้
ส่วนที่หนึ่งประกอบด้วย การแสดงวงดนตรีเครื่องเป่า
การกล่าวสุนทรพจน์แสดงความยินดี และการนำเสนอในหัวข้อ
"เคล็ดลับของผู้มีชัยในการคบหากัน สำหรับโกลด์มิส" โดยโค้ชการเดตเดโบรา
ส่วนที่สองเป็นการแสดงพิเศษของนักร้อง
และปาร์ตี้พร้อมดีเจ
แล้วสถานะตอนนี้ล่ะ
เราได้รายชื่อผู้สนับสนุน และแขกเรียบร้อยแล้วค่ะ
เรายืนยันรายชื่อแขก และส่งบัตรเชิญออกไปหมดแล้วค่ะ
งั้นก็ใกล้เสร็จแล้วสินะ
- ค่ะ - ครับ
นี่เป็นงานใหญ่ เพราะงั้นต้องตรวจสอบซ้ำ ในทุกส่วนด้วยนะ
แค่นี้แหละ
ขอบคุณค่ะ
แล้วก็นะ ถึงฉันจะเชื่อว่าทุกคนคงจัดการได้แน่
ยังไงคืนนั้นก็ดูแล เรื่องเครื่องแต่งกายกันเป็นพิเศษด้วยนะ
สำหรับบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นแล้ว ย่อมต้องมีการคาดหวังแน่
คืนนั้นเราต้องแสดงให้ทุกคนเห็นว่า ลาเบลลาของเราแรงแค่ไหน จริงไหม
- ค่ะ - ครับ
แค่ได้อาบน้ำก่อนไปร่วมงาน ฉันก็คงโล่งอกแล้ว
- อยากกลับบ้านจะแย่แล้ว - เหมือนกัน
หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ เราจะโอนสายไปยังระบบฝากข้อความ
กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ
ปิดมือถือเหรอ เอาไปสิ มีคนโทรหาพี่
ใครโทรมา
ถ้าไม่รับก็ช่างเถอะ
เอามานี่ เอามา
ยูจอง
ว่าไงนะ
งั้นก็แปลว่าจูวานกับดามี...
ดามีที่ฉันรู้จักน่ะเหรอ
นี่ นั่นมันบ้าไปแล้ว
กับลูกพี่ลูกน้อง พวกเขาเป็นครอบ...
ไม่ใช่สินะ
ไม่ใช่คนในครอบครัว แต่ "เหมือนเป็นคนในครอบครัว"
เขาไม่ใช่คนบ้างาน เขาแค่เป็นคนบ้า
งั้นดามีที่ทำเหมือนเธอเป็นพี่สาว
ก็แอบคบกับเขาลับๆ เหรอ นังนั่นเป็นบ้าอะไรของมัน
เพราะฉะนั้นที่ผ่านมา ที่แม่นั่นเรียกฉันว่า "พี่"
ก็แค่จะสื่อว่า "ฉันสาวกว่าเธอจ้ะ"
ขนลุกเลยเนี่ย
นี่ แล้วทำไมเธอถึงนิ่งนักล่ะ
ไม่ให้นิ่งแล้วจะให้ทำไง ร้องไห้เหรอ
ไปหยุมหัวนังนั่นเหรอ
แต่ถึงยังไง...
เขาทำได้ยัง...
เขาบ้าไปแล้วเหรอ
ฮิวจ์ แกรนต์ จู๊ด ลอว์และอีธาน ฮอว์ก มีอะไรเหมือนกันรู้ไหม
พวกเขาเป็นชู้กับพี่เลี้ยงลูก
ทำไมเหรอ ทำไมผู้ชายที่ประสบความสำเร็จ ถึงนอกใจภรรยาที่แทบจะสมบูรณ์แบบ
เพราะพวกเธออยู่ตรงนั้นเสมอ
พวกเธอไม่มีปากมีเสียง มันเลยรับมือได้ไม่ยาก
พวกเธอดูเหมือนผู้หญิงที่เต็มใจ จะทำทุกอย่างเพื่อพวกเขา
ดามีมีคุณสมบัติตรงตามนั้นทุกประการ มันเลยไม่น่าแปลกใจอะไร
แล้วยังไง เธอจะเอาไงต่อ
ฉันจะไปทำอะไรได้ล่ะ
หลังจากทุกอย่างที่เราฝ่าฟันด้วยกันมา เราจะเลิกกันได้ยังไง
ถ้าเขาเกิดภาวะซึมเศร้าก่อนแต่ง และทำอะไรโง่ๆ ลงไปสักเรื่อง
ฉันก็ควรยอมหยวนๆ ปล่อยไป
ฉันยังสงสัยอยู่ว่า พวกเขาเคยนอนด้วยกันแล้วหรือยังเถอะ
ถ้ามีอะไรกันแล้วก็น่าจะเข้าไปอยู่ในบ้านสิ
ไม่น่าจะไปทำอะไรแบบนั้นอยู่นอกบ้าน
ไม่คิดงั้นเหรอ
แน่นอนสิ ฉันก็ว่างั้นแหละ
- ใช่ไหมล่ะ - อือ
ยังไงแบบนี้ก็ดีกว่า
ใช่ แบบนี้น่ะดีแล้ว
เขาไปทำท่าทีคลุมเครือกับผู้หญิงอื่น
เขาไม่ยอมรับในความผิดพลาดของตัวเอง และไม่ยอมเสียศักดิ์ศรีจนนาทีสุดท้าย
ฉันจะใช้โอกาสนี้ ถอนรากถอนโคนนิสัยแบบนี้ของเขา
ดีแล้วละ
อือ แน่นอนสิ
แล้วยังไง อยากไปกระดกเหล้าไหม
แค่ฉันนึกอยากก๊งเหล้าขึ้นมาน่ะ
เอาสิ
ฉันก็นึกอยากซดเหล้าเหมือนกัน
ฉันจะไม่ทำเรื่องขายหน้า อย่างร้องห่มร้องไห้หรอก
- อย่าหวังจะได้เห็นเชียว - อือ ได้สิ
รีบกินเถอะ
อือ
- ยุ่งอยู่ไหม - อ้าว มาแล้วเหรอ
ไปรอข้างในก่อนสิ เดี๋ยวร้านก็ปิดแล้ว
โอเค
(เปิด)
(ปิด)
เหนื่อยชะมัด
มีอะไร
แล้วยูจองล่ะ
ยูจอง ทำไม
เธอไม่ได้พูดอะไรบ้างเหรอ
พูดเหรอ เรื่องอะไรล่ะ
เป็นอะไรของนายเนี่ย
ฉันต้องดื่มเหล้า
ไปที่อื่นกันเถอะ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง
ไม่เอาหรอก
ฉันไปร้องไห้และปล่อยให้เต็มที่ ที่อื่นไม่ได้นี่นา
นั่นสิ คืนนี้เรามาเมา ร้องไห้ แล้วระบายออกมาให้หมดเลย
จัดเต็มไปเลย
อะไรเนี่ย ดูเหมือนจูวานจะอยู่ที่นี่นะ
หลังจากทำเรื่องชั่วช้าไปขนาดนี้ ดันมาอยู่ที่นี่เหรอ
งั้นเราเอาไงกันดี ไปที่อื่นแทนไหม
ทำไมต้องไปไหนด้วย เข้าไปกันเถอะ
ดูเหมือนจะมาวางแผนกับจินอู
ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าพวกเขาจะวางแผนอะไรกัน
ซวยจริงๆ
โบราไปเห็นเข้าเหรอ
ปล่อยให้โดนจับได้คาหนังคาเขาได้ยังไง
แค่คิดว่าเรื่องนั้นเป็นฉัน...
แค่คิดฉันยังไม่อยากคิดเลย
ว่าแต่มันเริ่มตั้งแต่เมื่อไร
แล้วพวกนาย...
ทำกันหรือยัง
แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเหรอ
ทำแล้วละสิ ถ้าพูดไม่ออกแบบนี้ละใช่แน่
- เรื่องนั้น... - อย่านะ อย่าเลย
อย่าบอกฉันนะ
เดี๋ยวยูจองต้องถามฉันแน่ ฉันเก็บความลับไม่ได้ เพราะงั้นอย่าบอก
แล้วโบราว่าไงบ้าง
ฉันโทรไปแต่เธอปิดเครื่อง เธออาจอยากให้ฉันมาอ้อนวอนต่อหน้า
งั้นนายมาทำอะไรอยู่นี่ล่ะ
รีบไปขอโทษแล้วคืนดีกันซะ
ทำไม
จากประสบการณ์จริงนะ ยิ่งปล่อยให้ยืดเยื้อเท่าไร
ข้อกล่าวหาก็จะงอกขึ้นมามากเท่านั้น
ไปเถอะ
ถ้ารอบนี้เราคืนดีกัน
เราก็ต้องแต่งงานกันน่ะสิ
พูดเรื่องอะไรของนาย นายซื้อแหวนมาแล้วนี่
แต่งงานน่ะ ฉันก็กะจะแต่งอยู่หรอก
ให้แต่ง ฉันก็แต่งกับเธอได้แหละ
แต่ว่า...
หลังจากเกิดเรื่องนี้มันก็ยิ่งชัดเจน
กับโบรา เราไม่น่าจะแต่งงานกันได้
จู่ๆ มาพูดเรื่องบ้าบออะไร
ไฟรักไม่โหมกระหน่ำแล้วเหรอ
ไม่รู้สึกปั่นป่วนอีกแล้วเหรอ
มันเป็นเรื่องธรรมชาติละนะ
คนปกติไม่เป็นโรคอะไร จะปั่นป่วนกันอยู่ตลอดได้ยังไง
ฉันก็ไม่รู้สึกปั่นป่วน เวลาอยู่กับยูจองตั้งนานแล้ว
ฉันก็ยังปั่นป่วนอยู่นะ ตอนคิดถึงเรื่องที่ต้องแต่งงานกับเธอ
ทุกเช้าที่ฉันตื่นนอน โบราก็จะอยู่ตรงนั้น
มือถือแก้วน้ำผลไม้ที่ทำจากอะไรก็ไม่รู้
หลังจากทำงานเสร็จ กลับไปบ้าน โบราก็จะอยู่ที่นั่น
พล่ามบ่นว่าวันนี้เธอเป็นอะไร ยังไง
แล้วไล่ฉันไปอาบน้ำ
แน่นอนอยู่แล้วสิ
นั่นคือเหตุผลว่าทำไม คนส่วนใหญ่ถึงได้แต่งงานกันไง
อยู่ด้วยกันในวันสุดสัปดาห์ ในวันหยุดเทศกาล ในวันลาพักผ่อน
ตลอดทั้งวัน ทุกวัน กินด้วยกัน นอนด้วยกัน ทำด้วยกัน
ต่อให้คิดให้ตายยังไง ฉันก็ทำไม่ได้หรอก
เลิกคิดมากเกินเบอร์สักที
นายแค่กลัว ที่ต้องก้าวไปอีกขั้นในความสัมพันธ์
โบราใจกว้างจะตาย
เธออาจยอมปล่อยเรื่องนี้ โดยไม่ตีโพยตีพายอะไรก็ได้
เธออาจยอมหยวนๆ ให้จริงๆ น่ะสิ
"ฉันเป็นคนใจกว้างเลยยอมยกโทษให้
แต่พี่จะต้องรู้สึกผิดไปจนเราตายจากกัน
ตอนนี้พี่ยังรอดไปได้
แต่จำไว้นะ พี่คือเชลยสงคราม
พี่ไม่ใช่ผู้บริสุทธิ์ พี่แค่ติดทัณฑ์บนอยู่"
นายไม่รู้จักโบราดี
บางทีเธอก็กัดไม่ปล่อย และทำให้คนรอบตัวหายใจไม่ออก
เวลาอยู่ด้วยกันสองคนทีไร เหมือนอากาศรอบตัวฉันมันอึมครึมไปหมด
รู้สึกเหมือนตัวฉันมันหนักไปหมด
เหมือนใส่ชุดสูทออกงาน แล้วเนกไทมันแน่นจุกอยู่ที่คอ
รู้สึกเหมือนคนหายใจไม่ออก
แบบนี้มันเรียกว่าความรักเหรอ
ฉันจะแต่งงานกับเธอได้ยังไง
ไม่รู้เหรอ นี่แหละความรัก
ถ้านายยังไม่รู้ ก็จงย้ำเตือนตัวเองแบบฉัน
"ฉันรักโบรา"
นาทีที่ฉันโดนจับได้ มีอีกเสียงหนึ่งในหัวบอกฉันว่า
"โอกาสมาแล้ว หนีไปซะ"
ยูจองของฉันคงอดได้กระเป๋าแล้ว
ยูจอง พี่ทำเต็มที่แล้วนะ
โบรา
ยอนโบรา
สองคนทำอะไรกันอยู่
แบบนี้เลวร้ายและต่ำตมที่สุดเลย
จินอู ไว้เจอกันที่บ้านนะ
โอ้ พี่ยูจอง ไฮ ไม่เจอกันนานเลย
อือๆ
เป็นอะไรเหรอ
แปลกจัง ฉันจำเรื่องที่ได้ยินมาไม่ได้เลย
เขาบอกว่าไม่อยากแต่งงานกับฉันใช่ไหม
เขาบอกว่าไม่ได้รักฉัน
บอกว่ารู้สึกเหมือนตัวเขาหนักขึ้น แล้วอะไรอีกนะ
อ้อ เขาหายใจไม่ออก
ให้เป็นแค่การนอกใจแล้วกัน
ฉันเคยคิดว่าไม่มีอะไร เลวร้ายไปกว่านั้นแล้ว
แต่ให้เป็นแบบนั้นซะดีกว่า
นี่
ยูจอง ฉันไม่รู้แล้วว่าตอนนี้ฉันควรทำยังไงดี
ฉันจะทำยังไงดี
ฉันจะทำยังไงดีนะ
นอนเถอะ นอนซะนะ
มาแล้วเหรอ
พี่รู้อยู่แล้วใช่ไหม
อะไรเหรอ
จะอะไรซะอีกล่ะ ก็ที่จูวานนอกใจไง
ผู้ชายน่ะ แกล้งทำเป็นไม่เห็น ปกปิดและเป็นพยานให้กัน ฉันรู้หรอก
เปล่าเลยนะ ฉันไม่รู้เลยจริงๆ
ฉันถึงได้ถามเขาไงว่าทำหรือยัง
เรื่องนั้นก็ด้วย
พี่ถามคำถามแบบนั้นได้ยังไง
พวกพี่คิดว่าการนอกใจกัน เป็นเรื่องล้อเล่นเหรอ
หรือพี่แค่ไม่ถูกจับได้ว่านอกใจ
มันไม่ใช่อย่างนั้น
ผู้ชายก็แค่พูดเล่นกันโดยไม่คิดเฉยๆ
พูดเล่นเหรอ
"ฉันไม่รู้สึกปั่นป่วนแล้ว"
"ท่องไว้ว่า 'ฉันรักเธอ'" พูดเล่นแบบนั้นน่ะเหรอ
"เสียงของภรรยาในห้องน้ำทำให้ฉันกลัว"
"ทำแบบนั้นกับครอบครัวไม่ได้"
"ที่เหลือก็มีแค่หน้าที่ ฉันแค่อยาก ส่งเมียส่งลูกไปเรียนเมืองนอก"
ไอ้มุกตลกของผู้ชายแต่งงานแล้วพวกนี้น่ะ ฉันเบื่อจนจะอ้วกแล้ว
แต่สามีฉันกลับเป็นคนพูดมันออกมาจากปาก
คู่แต่งงานที่หมดสิ้นเสน่หาต่อกัน
กับสามีที่ไม่รู้สึกว่าภรรยาน่าดึงดูดใจแล้ว
มันเป็นเรื่องสนุกสำหรับพี่เหรอ
มันตลกเหรอ
ที่รัก
เธอก็รู้ว่ามันไม่ใช่อย่างนั้นนี่
- อย่าโกรธเลย... - ฉันเคยคิดว่าพี่จะต่างจากคนอื่น
ฉันเคยคิดว่าเราไม่เป็นแบบนั้น
ฉันก็ไม่ได้โกรธด้วยนะ
ฉันแค่เสียใจ
ขอโทษนะ
"ขอโทษนะ" ไม่มีอะไรมากมายไปกว่านั้น
"ขอโทษนะ" ต้องตามมาด้วย "ทุกอย่างเป็นความผิดของฉันเอง"
"ฉันจะไม่ทำอีกแล้ว ยกโทษให้ฉันสักครั้งนะ ฉันไม่มีใครนอกจากเธอ"
"ฉันรักเธอ"
(กรุณาพูดดีๆ กับฉันเสมอ)
พี่คะ
อย่าปิดสิ
ไม่ได้นอนอยู่หรอกเหรอ
ทำไมล่ะ นอนไม่หลับเหรอ
สามเหลี่ยมอุบัติเหตุของเฮนริค
ก่อนเหตุการณ์ร้ายแรงสูงหนึ่งเหตุการณ์
มักมีเหตุการณ์เล็กน้อย 29 เหตุการณ์ และอีก 300 เหตุการณ์ที่เกือบเกิดขึ้น
นาทีที่ฉันโดนจับได้ มีอีกเสียงหนึ่งในหัวบอกฉันว่า
"โอกาสมาแล้ว หนีไปซะ"
ก่อนที่ความสัมพันธ์ของฉันจะพังทลาย มันต้องมีอะไรหลายอย่างเกิดขึ้น
ที่ฉันเผลอมองข้ามไป
มันคืออะไรกันนะ
วางโทรศัพท์คว่ำหน้าลงเหรอ
เอาไงดีล่ะ
ดูเหมือนฉันต้องกลับออฟฟิศเดี๋ยวนี้เลยน่ะ
จู่ๆ ก็มีงานด่วนเหรอ
ขอโทษจริงๆ
พูดคำว่าขอโทษเหมือนติดเป็นนิสัย
ร่องรอยของคนที่ไม่คุ้นเคยเหรอ
ดูหนังเรื่องเดิมที่เขาเคยดูแล้ว
บอกแล้วไงว่าอย่าโทรมา
ทำตัวมีลับลมคมใน
ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีประชุมแต่เช้า ฉันก็ว่าจะค้างด้วยหรอก
งานยุ่งขึ้นกว่าเคย
คืนนี้จะเข้านอนไวไหม
ตรวจสอบตารางเวลาของฉัน
ฉันไม่ระแคะระคายเลยได้ยังไงนะ
ฉันอยู่หน้าบ้านเธอ ออกมาแป๊บนึงสิ
ฉันไม่มีอะไรจะพูด ไปซะ
ฉันจะรอจนกว่าเธอจะมา
หยุดร้องสิ หยุดร้อง ร้องทำไมเนี่ย
อย่าร้องไห้สิ อย่าร้อง
ขอโทษนะ
อะไรกัน
มาเพื่อจะบอกฉันแค่นั้นน่ะเหรอ
ฉันยังคงแอบหวังอยู่
ฉันขอโทษ
เขายังคงพูดแค่ว่า "ฉันขอโทษ"
ไม่มีอะไรมากมายไปกว่านั้น
ไม่เป็นไรใช่ไหม เธอเมาแล้ว ให้ฉันเดินไปส่งที่บ้านนะ
ฉันไม่ได้เมา
ฉันแค่สะดุดเฉยๆ
งั้นก็ตามใจ
ถ้าไม่อยากให้ฉันยุ่ง งั้นฉันจะโทรเรียกโบมีให้ รอแป๊บนึง
โบมีเหรอ
กล้าดียังไงถึงพูดชื่อนั้น
คิดว่าตัวเองเป็นใคร เป็นใครถึงมาเรียกชื่อน้องสาวฉัน
ก็ใช่ไง อย่างน้อยก็เพื่อโบมี
กินข้าวให้ครบทุกมื้อ เลิกร้องไห้ แล้วก็ดูแลตัวเองสักที
เลิกทำให้น้องสาวเธอกังวลได้แล้ว
อย่างที่เธอพูดไง ฉันเป็นใครกัน
ฉันไม่มีค่าถึงขนาดนั้นหรอก จริงไหม
นาย...
นายมาทำไมเหรอ
พี่คะ ฉันรู้ว่าไม่ควรติดต่อพี่มาแบบนี้...
แต่พี่เขานอนไม่ได้เลย
เพราะแบบนั้นนายถึงได้มางั้นเหรอ
"ฉันทำสิ่งที่ทำได้แล้วนะ" จะได้สบายใจขึ้นใช่ไหม
นี่...
รู้ไหมว่านายเพิ่งทำอะไรลงไป
นายเอาเวลาสามปีที่เราเคยมีด้วยกัน เททิ้งลงถังขยะไปหมดแล้ว
ขณะที่ฉันเฝ้าฝันถึงอนาคตของเรา นายกับนังนั่น...
เธอก็รู้ว่ามันไม่ใช่อย่างนั้น
ถึงไม่มีน้องเขา เราก็...
เราทำไม
อะไร เรามีปัญหาอยู่ก่อนแล้วงั้นเหรอ
นายเลยทำอย่างนั้นงั้นเหรอ
นั่นมันสิ่งที่นายอยากเชื่อต่างหาก
แม้พรุ่งนี้ใครสักคนจะตายอยู่แล้ว แต่ถ้าไปฆ่าเขา นายก็ยังเป็นฆาตกรนะ
ถึงเราจะมีปัญหากันอยู่แล้ว แต่นายกลับเป็นคนทำให้มันจบแบบเลวร้าย
เพราะงั้นก็เลิกพูดจาหมาๆ อย่างนั้นสักที
ใช่แล้ว
จะบอกว่าฉันไม่ระแคะระคายเลย ก็คงไม่ใช่
นายเย็นชากว่าเคย ฉันเองก็ระแวงกว่าที่เคยเป็น
ฉันเองก็รู้สึกได้เหมือนกัน
แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็พยายามมากขึ้นไง
และทุกอย่างมันก็กำลังดีขึ้นอยู่แล้ว
แต่นายกลับทำลายทุกอย่างพัง
ถ้าต้องพยายาม มันก็ไม่ใช่ความรักแล้วไง
ความรักเหรอ
งั้นที่นายมีให้นังนั่นคือความรักเหรอ จะบอกว่ารักนังนั่นจริงงั้นเหรอ
คุยกันแบบนี้ไม่ไปถึงไหนเลย งั้นอยากคิดอะไรก็เชิญเถอะ
ได้ งั้นก็ขอให้โชคดี กับไอ้ความรักยิ่งใหญ่ของนายนะ
ไม่ว่าผู้คนจะพูดยังไง
ถ้าด้วยพลังแห่งความรักแล้ว นายก็คงผ่านพ้นไปได้หมด
นี่เธอขู่ฉันเหรอ
จะต่ำให้ขนาดนั้นเลยสินะ
ทำไมเหรอ ทำไม กลัวเหรอ
อ๋อ จริงสิ นายมันกลัวจนตัวสั่น ว่าคนอื่นจะคิดกับนายยังไงใช่ไหม
ฉากหน้าก็ทำเป็นสูงส่ง เป็นคนคลั่งรัก อ่อนโยน สบายๆ ใจกว้าง
แต่ภายใน นายกลับกลัวจนตัวสั่น ว่าคนอื่นจะมอง จะคิดกับนายยังไง
คิดว่าคนอื่นเขาไม่รู้เหรอ เขารู้จ้ะ
สาวๆ ที่มารุมสนใจนายน่ะเหรอ
คิดว่าผู้หญิงพวกนั้น คิดว่านายน่าดึงดูดซะเต็มประดาเหรอ
อย่าพูดให้ขำหน่อยเลย เหตุผลมันก็ชัดเจนอยู่แล้ว
ชาติตระกูลนายต่างหากที่ล่อตาล่อใจ
ผู้หญิงพวกนั้นหวั่นไหวแค่เพราะนาย มีพร้อมมาแล้วหรอก ตื่นสักที
งั้นเธอแตกต่างจากผู้หญิงพวกนั้นเหรอ
ไม่เหมือนพวกนั้นเหรอ
เธอเป็นฝ่ายที่เริงร่า และตักตวงผลประโยชน์จากมันนะ
ใครกันที่ถ่ายรูปทุกอย่าง
แล้วโพสต์ลงโซเชียลตลอดเวลา
เธอถึงได้มาคบกับฉันไง
- ว่าไงนะ - หรือไม่จริง งั้นมาคบกับฉันทำไม
ทำไมเธอถึงอยากแต่งงานกับฉัน
พูดมาตามตรงดีกว่า
เธออยากแต่งงานกับผู้ชาย ที่มาประดับบารมีเธอได้
เลิกทำเหมือนจะเป็นจะตาย เพราะอกหักสักที
รู้บ้างไหมว่าอยู่กับเธอมันอึดอัดแค่ไหน
จริงเหรอ อึดอัดอีกแล้วเหรอ
ถ้าอึดอัดมากนักทำไมยังไม่ตายอีกล่ะ
อยากพูดอะไรก็พูดไปเลย
แต่ฉันรู้ว่าเธอทำไม่ได้หรอก
เพราะชีวิตเธอสนใจอยู่แค่ ว่าคนอื่นจะคิดกับเธอยังไง
คิดถึงแต่ความรู้สึกและศักดิ์ศรีของตัวเอง
ไอ้ที่เธอทำอยู่นี่ก็เพราะศักดิ์ศรีค้ำคอ
ฉันถึงได้ไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่นิดเดียวไง
พูดจบแล้วเหรอ
นี่ ฉันทำอะไรผิดมากมายนักเหรอ
ทุกคนคบกันแล้วต้องแต่งงานกันหมดเหรอ
เราทะเลาะกันทีไร ก็เห็นเธอขู่จะเลิกทุกที
ทีนี้พอฉันพูดออกมาบ้าง เธอกลับทนไม่ได้เหรอ
เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเลยหรือไง
ถ้าเธอไม่เคยทำอะไรผิดเลย ฉันจะทำแบบนั้นไหม
คนที่ทำให้ฉันกลายเป็นแบบนี้ก็เธอนั่นแหละ
เธอนั่นแหละที่ทำลายทุกอย่างพัง
ให้ตายสิ...
เราน่าจะจบกันด้วยดีแท้ๆ
วันนึงเมื่อเธอทำใจได้ เราอาจยังเป็นเพื่อนกันได้
แต่นี่มันอะไรกัน
เรามาทำอะไรอยู่หน้ากองขยะพวกนี้
เพราะนายมันคือเศษสวะไง
เพราะนายเป็นคือขยะ เป็นเศษสวะ ไอ้ขยะเปียกเน่าหนอน ชวนอ้วกเอ๊ย
คุณลุงคะตรงนี้ยังมีขยะอีกค่ะ มาเก็บขยะไปทีค่ะ
เออ ผมมันเป็นขยะครับ
คุณลุงครับ ผมเป็นขยะครับ
ขยะขึ้นมาแล้วครับ
เอาละ ไปกันเลย ไปเลย
นี่ๆ ลงมาเถอะ มา
นี่ ถ้าฉันเป็นขยะ
แล้วคนที่มาคบกับขยะล่ะ เป็นอะไร
ฉันบอกแล้วไงว่าอยากจบกันสวยๆ เธอต้องการแบบนี้ใช่ไหม
จบกันสวยๆ เหรอ
โอ๊ย ขยะแขยง
ต้องทำกันขนาดนี้เลยเหรอ ไม่เอาน่า
ใช่แล้ว จริงด้วย ฉันก็เป็นขยะเหมือนกัน
เพราะฉันเองก็เป็นขยะเหมือนกัน
ทำไมฉันถึงไปหลงเชื่อขยะอย่างนายได้นะ
เพราะฉันเองก็เป็นขยะไง
คุณครับ ลงมาเถอะ เดี๋ยวก็เจ็บตัวหรอก
ไม่ค่ะ คุณ...
ใช่ ฉันมันขยะ
นายมันไอ้ขยะพิษ แม้แต่จะรีไซเคิลก็ทำไม่ได้
ขยะพิษไง ขยะพิษ พอใจไหม
เรารู้จักกันและกันดี บางทีอาจรู้จักดีกว่าตัวเองด้วยซ้ำ
นั่นก็ไม่จำเป็นต้องหมายความว่า เราเข้าใจกันและกันเป็นอย่างดี
เราแค่รู้จักกันและกันดี
จนสามารถโจมตีกันและกัน ในจุดที่เจ็บปวดที่สุดได้
เพื่อตีให้โดนจุดตายของกัน
ก่อนจะทันได้รู้ตัว สุดท้ายเราก็ต่างชุ่มโชกไปด้วยเลือด
พอเถอะน่า จริงๆ เลย
ออกรถเลยค่ะ ออกรถที
เดี๋ยวก็ตกลงเจ็บตัวหรอกครับ ลงมาครับ
ออกรถเลย
ออกรถ
นี่มันอะไรกันเนี่ย
ความรักของฉันที่ฉันเคยคิดว่าแข็งแกร่ง และมั่นคงกว่าของใครๆ
ได้จบลงแล้ว
จบอย่างเละเทะ ต่ำตม ไม่น่าดู ชั่วช้าและน่าสมเพช
หลังจากการฟาดฟันกันจนถึงขีดต่ำสุด
สิ่งที่เหลืออยู่คือหน้าที่อย่างน้อยที่สุด ที่เขาจะทำได้ นั่นคือคอยลูบหลังให้
ตอนที่ฉันอ้วกแตก
ตามใจรัก (TRUE TO LOVE)
ตื่นสักทีเถอะ ในโลกที่แสนเย็นชาและโหดร้ายใบนี้
ไม่มีใครอยู่ข้างแกหรอก
เธอเป็นฝ่ายบอกฉันให้ส่งสัญญาไป แต่กลับติดต่อไม่ได้เลย
ยังติดต่อเดโบราไม่ได้อีกเหรอ
นานแล้วที่ฉันไม่รู้สึกมีแรงผลักดัน จากความท้าทาย
ไปกันเถอะ
- ชนแก้ว - ชนแก้ว
รู้ใช่ไหมว่าเป็นงานสำคัญ ทำให้ดีนะ
ขอเสียงปรบมือต้อนรับ โค้ชการเดต คุณเดโบราครับ
ขอต้อนรับทุกท่านสู่โกลเด้นไนต์ค่ะ
เลขหมายที่ท่านเรียก...
ได้ยินว่าเขาขอแต่งงานแล้ว ยินดีด้วยนะ
เดโบราว่างี้
ผู้ชายน่ะมันเฮงซวย
ฉันจะแก้แค้นแกให้สาสม
อย่าตามฉันมานะ
คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์