TRUE TO LOVE
SEMUA WATAK, KEJADIAN, LOKASI DAN INSIDEN ADALAH REKAAN SEMATA-MATA.
Awak dah gila?
Kalau ya pun, kenapa awak bawa bekas isteri ke sini?
Mana saya tahu dia ada di sini.
Awak kata awak ada hal penting.
Dia cakap begitu?
Awak memang nak keluar. Tapi sanggup awak menipu?
Sebab itu awak nak sangat datang ke tempat begini.
Saya tak kenal gadis di sebelah awak.
Ini adik saya.
Adik rupanya!
Orangnya cantik juga.
Biar saya tuangkan minuman.
Nah.
Berhenti!
Saya minta maaf.
Kami bersama lelaki yang mereka kenal.
Si tua ini asyik cakap dengan saya.
Menyampah.
- Jin-woo. - Apa?
Betulkah awak tak nak hubungi Yu-jeong?
Tak nak tanya lokasi dia, apa dia buat?
Jin-ho.
Perkahwinan adalah tentang kepercayaan.
Untuk percaya maknanya saling mempercayai
tanpa sibuk bertanya dan tahu semuanya.
Awak mungkin tak faham.
Awak budak lagi.
Jin-woo!
Tahu kenapa Yu-jeong selalu bersungut tentang awak?
Awak terlalu baik hati dan tak tahu apa-apa.
- Awak dah kenapa? - Yu-jeong di kelab bersama lelaki!
Saya tak tahu kamu berdua bersenam bersama.
Patutlah bahu awak lebar.
Sasaran saya ialah kaki.
Bahagian bawah kena kuat, kalau-kalau ada sesiapa nak tendang saya.
Saya nak keluar ambil angin.
Jom. Ikut saya, tolonglah.
Awak panggil saya?
Su-hyeok, kita kena bincang.
Nantilah.
Sekejap saja.
Baiklah. Cakap.
- Maafkan saya. - Awak dah minta maaf.
Awak tak terima kemaafan itu.
Kali ini saya nak minta maaf betul-betul.
Silakan.
Saya berkhayal tentang awak dan cakap benda-benda yang tak sepatutnya.
Saya betul-betul minta maaf.
Kalau saya jadi awak, saya akan rasa terhina dan sedih.
Saya salah. Awak betul.
Tapi...
Awak tahu apa yang saya terfikir selepas kita berkucupan?
Saya lega ia hanya ciuman. Tak lebih daripada itu.
Saya lega
apabila saya buka mata, kita bukan di atas katil.
Syukur kita tak berasmara.
Biar saya ringkaskan.
Awak tiada niat nak berasmara dengan saya,
awak tak berniat nak cakap semua itu.
Jadi, awak tak bersalah.
- Itu maksud awak? - Tak juga.
Kalau kita dah berasmara,
kita takkan selesa jumpa begini.
Saya tak nak kehilangan awak. Awak seorang yang...
Pada saya...
Saya sangka...
Saya sangka ada sesuatu antara kita.
Seperti persahabatan, kesetiakawanan,
kerja berkumpulan, yang sebegitu.
Satu lagi...
Kita...
Kita macam Mulder dan Scully.
Pada saya...
Rasa belas kasihan dan keikhlasan awak yang menyenangkan hati,
memberi saya semangat.
Saya bersyukur dan saya mengharapkan awak.
Saya beritahu awak perkara yang saya takkan beritahu kawan dan keluarga.
Awak dah pernah tengok saya dalam keadaan teruk,
tapi saya lega sebab awak orangnya, Su-hyeok.
Sejak itu, saya gembira mengenali awak
dan seronok bekerja bersama.
Jadi, saya fikir sebab itu kita...
Kita berkucupan.
Tapi saya dengar
awak benci bekerja dengan saya sebab ia membebankan emosi.
Itu...
Saya faham kalau awak tak suka saya.
Tapi saya sedih dengar awak benci saya.
Sebab itu saya cakap yang bukan-bukan.
Tapi awak mengelak daripada saya seolah-olah tak nak jumpa saya lagi.
Saya betul-betul tak tahu nak buat apa.
Awak menangis?
Tak menangis, bukan?
Saya faham.
Sekarang saya dah faham semuanya.
Tiada apa-apa yang nak dijelaskan antara kita.
Jadi, kita...
Kita...
Hubungan kita macam DiCaprio dan Kate Winslet.
Itu maksud awak, bukan?
Betul. DiCaprio dan Kate Winslet.
Betul.
Jom masuk, Scully.
Baiklah, Mulder.
Sang-jin, apa awak buat di sini?
Dia pandang saya semacam. Saya malas nak masuk.
Saya tunggu Su-hyeok supaya boleh masuk dengan dia.
Awak sepatutnya layan dia dengan lebih baik.
Awak tahu tak dia kecam saya disebabkan awak?
Dia suruh saya panggil dia "bos" dan jangan sebut nama awak depan dia.
Semuanya salah saya.
Keparat! Kau siapa?
- Kau siapa? - Sayang!
- Berani kau! - Kenapa ini?
- Kau sentuh dia! - Apa yang berlaku?
Apa awak buat?
Tolong bertenang!
Yu-jeong itu kesayangan aku!
Awak buat apa? Awak dah gila?
Kenapa awak pukul dia?
Dia boleh cedera!
Sang-jin, awak okey tak?
- Yu-jeong. - Apa?
Awak risau siapa?
Awak menyebelahi siapa?
Apa yang awak merepek?
Pilih salah satu.
Saya atau si bedebah?
Saya atau si bedebah itu?
Kenapa tak jawab?
Saya akan...
Jika awak dan Ju-wan lemas, saya akan selamatkan awak!
Antara ayah dan awak, saya selamatkan awak!
Jika mak saya...
Antara mak dan awak, saya selamatkan awak!
Saya tak kisah kalau orang kata saya anak derhaka!
Apa lagi saya boleh buat?
Jin-woo.
- Bo-ra. - Awak salah sangka.
Apa?
Awak salah sangka, Jin-woo.
Awak okey?
Jin-woo.
Bukan seperti awak sangka.
Sang-jin, saya minta maaf.
Maafkan saya.
Memalukan! Saya nak balik!
Semudah itu Parti Rahsia Perempuan
berakhir sebagai parti huru-hara disebabkan mereka.
Boleh saya buat tempahan hari ini?
Boleh?
Tak boleh buat tempahan.
Awak dah disenaraihitamkan.
Tolonglah...
Macam mana awak tahu kami ada di sana?
Jin-ho beritahu saya.
Pasangan ini mengesahkan cinta mereka...
Di sini!
...sementara cinta pasangan ini baru mula berputik.
Sekarang kita nak ke mana?
Awak kena percaya dan ikut saya.
- Betulkah? - Ya. Jom.
Pasangan ini bertemu semula.
Sebenarnya, saya nak hubungi awak.
Su-jin.
Saya pernah minta maaf tak?
Semasa kita bercerai,
saya tak sepatutnya bertindak begitu. Saya cakap betul.
Si bujang juga tidak keseorangan.
Dia terlalu berharga untuk fikir aku berasmara dengannya.
Dia penyelamat yang muncul dalam hidup aku.
Bagus juga tinggal di kawasan sama, bukan?
Ya, bagus juga.
Inilah Mulder dan DiCaprio aku.
Dulu,
bukan mudah untuk saya hadapi dan menerima situasi.
Awak dah nak mati?
Awak nak saya mati?
Awak ada penyakit yang bawa maut?
Bukan itu maksud saya.
Orang akan ingat tanggapan terakhir semasa berpisah.
Dah terlambat, tapi saya nak minta maaf. Maafkan saya.
Baiklah.
Mak saya tak layan awak dengan baik.
Sebab itu kita bercerai.
Saya minta maaf bagi pihak dia.
Apa awak kata?
Awak kata kita bercerai sebab mak awak?
Awak rasa begitu?
Atau awak pilih nak percaya begitu?
Sebenarnya, itulah sebab...
Kita bercerai disebabkan itu.
Kalau tak, kenapa kita bercerai?
Maaf, boleh berhenti di tepi?
Tunggu dulu.
Awak tetap paling teruk.
Biar betul.
Tak. Saya tak maksudkan apa-apa.
Bibir saya kering.
Saya tahu.
Tiada lagi salah faham antara kita.
Sebelum terlupa,
saya tanya sebab nak tahu.
Semasa kita...
Adakah saya yang toleh dulu?
Atau awak yang capai bahu saya dahulu?
Sebenarnya,
saya tak tahu siapa buat langkah pertama.
Ini lagi teruk.
Sangat romantik.
Memang romantik.
Anggaplah saya capai bahu awak dulu.
Tak. Saya yang toleh dulu.
Sebagai wanita moden yang berdikari, bunyinya lebih baik.
Satu lagi...
Saya pun nak minta maaf.
Sebab cium awak tanpa minta izin
dan bercakap melulu pasal awak.
Saya minta maaf.
Dulu saya benci awak.
Dulu, ya.
Sekarang...
Saya tak benci awak.
Lega saya dengar.
Saya tak cium lelaki yang benci saya.
Pandu hati-hati.
Memang betul.
Apa memang betul?
Awak kata nak semakin cantik dan memang betul.
Aduhai.
Itu satu pujian.
Saya rasa bangga.
Awak yang tak sedar.
Selamat malam.
Seronok dapat makan makanan tepi jalan sambil menghadap Sungai Han.
Sangat romantik.
Jin-ho.
Awak tak pernah keluar janji temu?
Pernah.
Saya dah cukup dewasa.
Mana awak tahu?
Nampak sangat.
Awak percaya pada takdir?
Adakah benar-benar wujud?
Saya tak pasti. Tapi saya percaya.
Kalau tak, saya tak berani.
Berani untuk apa?
Kali pertama ternampak awak, saya tak nak lepaskan peluang.
Saya cuba nak berbual dengan awak, tapi saya gementar.
Jadi, saya percaya yang kita ditakdirkan untuk bersama.
Yakah? Awak gementar?
Ya.
Sangat.
Bagaimana dengan sekarang?
Sekarang...
Sedikit gementar.
Sedikit?
Sekarang?
Kalau saya buat begini?
Saya mencintai awak.
Diamlah!
Saya mencintai Yeon Bo-mi!
Berhenti.
Awak kata nak semakin cantik dan memang betul.
Saya semakin cantik? Apa yang dia merepek?
Saya sentiasa cantik.
Dia yang buat-buat tak perasan.
Awak yang tak sedar.
Kenapa tiba-tiba dia cakap macam itu?
Dia betul-betul menaikkan semangat.
Dia dah selamat sampai?
Terima kasih tumpangkan saya tadi.
Terima kasih.
RUMAH ORANG LELAKI
"Katanya aku seperti manik.
Kata-kata pujian itu sesuai untuk adik perempuan dan bukan teman wanita.
Mulanya aku tak puas hati.
Tapi aku mula suka perkataan itu.
Mata kecil yang bulat dan bercahaya, air mata yang bermanik-manik,
embun dan ombak yang bermanik-manik.
Walau di mana pun perkataan itu, ia bersinar."
Jika sesiapa cakap saya begitu, saya akan ingat selama-lamanya.
"Yu-ri Si Manik."
Aku masih simpan benda yang aku tak boleh buang.
Kerana di dalamnya tersimpan rahsia aku.
Jangan lupa makan vitamin.
TERIMA KASIH TUMPANGKAN SAYA TADI. TERIMA KASIH.
Dia tak balas mesej saya?
Kenapa?
Kenapa lelaki tak balas mesej?
KENAPA LELAKI TAK BALAS MESEJ OLEH DEBORAH
Ketika dia tak balas mesej...
"Dia benci aku? Aku ditinggalkan?"
Jangan terus buat kesimpulan, berjagalah sepanjang malam.
Mungkin dia ada hal yang tak dapat dielakkan.
Ketika dia nak balas, mungkin ketika itu telefonnya rosak.
Dia mungkin tidur, ada kebakaran, kemalangan,
ataupun mati.
Jadi, jangan tanya melulu, "Ada apa-apa yang tak kena?"
Ia obsesi yang dilihat macam ambil berat.
Anda boleh kata,
"Awak macam kurang selesa dengan saya. Saya takkan ganggu lagi.
Bukankah lebih beradab jika awak balas mesej?"
Jangan jadi macam Confucius yang garang.
Masuk tidur
dan tunggu dia sendiri beritahu.
Betul.
Jom tidur.
NOH JU-WAN
Dah tidur?
EP 10 DAH ADA PESAING, BARU NAK TERHEGEH-HEGEH
Dulu semasa Deborah aktif dalam Khidmat Rangkaian Sosial,
penulisan dan penyiaran,
dia tak perlukan strategi pemasaran untuk promosi.
Tapi dia dah hentikan semua aktiviti itu.
Susah nak buat rancangan pemasaran.
Setuju. Adalah lebih baik dia kembali menjalankan aktiviti-aktiviti ini.
Tapi kita tak boleh suruh penulis
buat promosi sendiri. Itu tanggungjawab kita.
Su-hyeok.
Siapa kata dia yang kena buat promosi?
Bukan itu maksud saya.
Apabila buku diterbitkan,
kena ada sesi temu ramah dan pameran buku.
Dia tetap kena muncul di khalayak ramai.
Jadi, mungkin dia kena sambung aktivitinya sebelum penerbitan.
Sekurang-kurangnya kita boleh tanya dia.
Sama juga.
Insidennya akan menimbulkan kontroversi bersama kecaman.
Ini bukan tugas mudah.
Awak bersenam dengan dia, awak tanyalah dia
dan pujuk dia untuk sambung aktivitinya.
Itu maksud saya.
Tak boleh.
Itu tiada dalam kontrak.
Saya takkan bincang dengan dia.
- Cukup. - Su-hyeok! Hei!
Kenapa dengan dia?
Maaf, bos.
Ya?
Saya dah dapat gaji pertama saya.
Buka selepas saya keluar.
Ke hadapan Daddy-Long-Legs.
Awak kata awak terima hati saya,
inilah hati saya.
Salam sayang, Judy.
SEMBANG NOH JU-WAN
"Dah tidur?"
Pulangkan balik. Jangan tekan.
Kenapa Ju-wan, si bekas kekasih mesej awak?
Caranya dulu macam tak nak berhubung langsung.
Anda tahu akan jadi begini, Cik Deborah?
Bekas kekasih akan menghubungi sekurang-kurangnya sekali.
Paling kurang sekali, tapi...
Ini terlalu awal. Apakah maknanya?
Apa pendapat awak?
Ini mengejutkan! Tengok siapa datang!
Kekasih sejati dan si maco sepanjang zaman.
Anak derhaka!
Siapa kata cemburu wanita menakutkan?
Takutnya saya!
Apa? Macam mana kekasih sejati begitu dingin dalam sehari?
Semalam dia merayu nak buat tempahan, tapi saya menolak.
Mesti dia gelabah.
Dia pun pandai jual mahal dan menipu.
Dia menipu apa?
Semalam, Jin-woo...
Baru saya tahu kenapa Ju-wan hantar mesej itu.
Bo-ra apa khabar?
Dia sihat?
Dia sihat.
Dia dah ada seseorang.
Yakah? Siapa?
Saya tak tahu pun.
Saya nampak dia dalam Instagram Yu-jeong.
Gambar dia bersama awak dan orang lain.
Lee Shu-hyeok?
- Dia kekasih Bo-ra? - Yakah?
Awak yang kata.
Saya dengar mereka bekerja bersama.
Tapi dia ke rumah Bo-ra
dan selalu datang ke bar saya juga.
Saya rasa mereka ada hubungan.
Baguslah.
Orangnya nampak baik.
Betul.
Saya setuju, baguslah.
Saya terus teringat.
Naluri saya mengatakan Ju-wan tak senang duduk pasal Su-hyeok.
Kasihan dia. Dia macam nak menangis. Maafkanlah dia.
Padan muka dia.
Hai, Eun-ju.
Ya, hari Jumaat.
Saya tak lupa. Jangan risau.
Bo-ra?
Kenapa dengan Bo-ra?
Saya tak beritahu Bo-ra. Awak pun jangan beritahu dia.
Kenapa tak boleh?
Sebab ada Ju-wan.
Saya nak Bo-ra datang.
Tapi kekasih saya rapat dengan Ju-wan.
Dia pengacara majlis kahwin saya.
Lagipun...
awak dah kahwin dan sekarang
saya pula nak kahwin dan Bo-ra bujang.
Nampak jahat kalau suruh dia datang untuk sesi foto sebelum majlis.
Macam mana kalau dia menyumpah saya?
Tapi video yang tular itu dahsyat betul.
Kumpulan sembang jadi gamat!
Di sekolah pun, dia memang pelik.
Apa-apa pun, adakah Bo-ra...
Eun-jun, saya guna pembesar suara.
Bo-ra pun ada. Sapalah dia.
Hai, Bo-ra!
Awak apa khabar?
Hai, Eun-ju. Apa khabar?
Saya sihat.
Saya baru nak hubungi awak.
Kami ada sesi foto sebelum majlis pada hari Jumaat.
Saya harap awak dapat datang.
Jumaat?
Maaf, saya dah ada janji temu lain.
Sibuk, ya?
Saya dah agak.
Awak memang sibuk!
Awak dah berjaya dan terkenal.
Mungkin majlis kahwin saya pun awak tak datang.
Saya akan terasa ketiadaan awak.
Nanti kita jumpa.
Saya rindu awak, Bo-ra!
Eun-ju, tunggu!
Walaupun saya sibuk dan disebabkan awak rindu saya,
saya datang.
Tak apa.
Tak perlu susah-susah.
Taklah, tak susah pun.
Nanti saya datang. Jumpa nanti, Eun-ju.
Selamat tinggal!
Betulkah awak nak pergi?
Awak akan okey kalau ada Ju-wan dan lain-lain?
Hei! Awak datang.
Kenapa? Awak dah nampak saya.
Saya nampak awak,
tapi saya buat tak endah. Salahkah?
Awak pun buat saya begitu.
Apa?
Tentang semalam...
Saya memang nak balas mesej awak.
Saya tiada apa nak cakap, lagipun ia bukan soalan.
Awak hanya balas jika ada soalan?
Awak hampa, ya? Awak tunggu saya balas?
Awak boleh terus hubungi saya.
Bukannya susah pun.
Saya tak kata begitu. Sebenarnya
saya bengang sebab awak tak balas.
Daripada tak balas, lebih baik buat-buat tak baca.
Atau...
Macam yang saya buat,
jangan tekan baca dan buat tak tahu.
Apa? "Dah tidur?"
- Ini apa? - Awak nampak tak?
Awak dah tunjuk tadi.
Awak rasa apa? Awak lelaki, awak lebih arif.
Mesej biasa daripada bekas kekasih.
"Dah tidur? Buat apa?" Awak tahu maknanya.
Ya, saya tahu.
Tak bermakna apa-apa.
Kenapa awak tak balas?
Sebab...
Saya pilih tak nak buat apa-apa.
Ya. Syabas.
Jangan balas.
Kalau rasa terganggu, sekat nombornya.
Tapi saya ada satu masalah.
Jumaat ini,
salah seorang kawan rapat saya ada sesi foto sebelum majlis.
Semua kawan kami datang termasuk Ju-wan.
Apa patut saya buat?
Kenapa nak risau?
Cakap awak tak boleh datang.
- Kenapa pula? - Kenapa?
Awak nak merosakkan hari bahagia mereka?
Pasangan yang berpisah akan buat mereka tak selesa.
Awak patut lebih tahu.
Takkan awak nak ke sana?
Lagipun...
Jangan lupa rancangan kita.
Tak buat apa-apa dan jadi semakin cantik.
Awak tak boleh muncul dalam keadaan ini.
"Keadaan ini"?
Bukankah awak kata saya makin cantik?
Saya cakap untuk beri semangat.
Jika awak muncul begini,
dia akan fikir sama ada awak nak dia kembali
atau nak putus hubungan.
Mestilah putus.
Jadi, apa saya nak buat?
Saya dah cakap nak datang.
Patutkah saya pergi?
Jadi, awak tetap nak pergi?
Saya risau awak buat hal lagi.
Skandal cenderung mengekori awak.
Entahlah. Mungkin saya akan terus berbual supaya tak kekok,
atau mabuk dan jatuh, cakap merapu.
Apa-apalah. Kenapa?
"Dah tidur?" Itu yang buat awak keliru?
Itu tiada apa-apa.
- Lelaki akan... - Saya tahu.
Tak bermakna apa-apa.
Itu cuma kesan persaingan.
Kesan persaingan?
Saya dengar dia nak tahu tentang awak.
Kemudian secara tiba-tiba dia mesej saya.
Awak nak kata saya pesaing?
Jaga-jaga!
Awak okey tak?
Saya cuba melindungi awak.
Tidak disengajakan?
Barang awak berterabur.
Kenapa ada sampah di dalam kereta?
Awak nak saya buang nanti?
Biarkan di situ.
Boleh saya ambil yang ini?
- Buku ini bagus tak? - Biarkan!
Buku ini tak bagus.
- Selamat malam. - Jumpa lagi.
Kenapa dia serius sangat tentang buku itu?
Masih belum melupakan?
Kenapa masih bawa di dalam kereta?
Saya terpaksa.
Baca saja, jangan balas.
Apa maknanya?
"Saya terpaksa."
"Saya terpaksa mengaku?"
"Saya terpaksa pilih awak."
"Saya terpaksa memikirkan awak."
PENERBITAN JINLEE LEE SU-HYEOK
Helo.
Kenapa awak tak balas?
Saya baca saja. Jangan harap saya balas.
Awak terpaksa apa?
Saya terpaksa temankan awak. Awak tak boleh pergi seorang diri.
Jadi...
Jangan pergi?
Saya ikut awak.
Kenapa awak nak ikut?
Awak kata kesan persaingan.
Biar saya jadi pesaing itu.
Semakin saya bangkitkan kemarahan dia,
semakin besar kesannya.
Awak nak berlakon sebagai kekasih saya?
Betul!
Gunakan saya.
Selamat malam.
Kenapa dia teruja sangat?
Bersemangat semacam.
Gelojoh.
"Nanti saya belanja minum kopi."
Itu kata-kata terakhir awak.
Jadi, bila nak belanja saya kopi?
Esok boleh?
Korea boleh!
Awak penyokong Red Devils atau apa?
Awak kalah bertaruh?
Cita rasa awak teruk.
Tak segakkah? Muka saya nampak cergas dan bersemangat.
Sekarang saya suka warna merah.
Apa pendapat awak, U-ri? Kacak tak?
Bos nampak sangat kacak!
Betul, U-ri.
Tak semua orang nampak kacak pakai warna ini.
Kelakarlah.
Bo-ra!
Aduhai.
Lama tak jumpa!
Seriuskah kecederaan awak?
Tak serius. Nanti eloklah itu.
Lama tak jumpa!
Awak semakin cantik.
Mana ada.
Saya menjejaskan rancangan radio awak.
Saya minta maaf sebab tak hubungi awak.
Sebab itu saya telefon awak dulu.
Kami bukan nak awak minta maaf.
Awak ada dengar rancangan kami baru-baru ini?
Saya terlalu kecewa sampai tak nak dengar.
Maknanya awak tak tahu kami tiada pengganti.
Kami pernah fikir nak tutup segmen itu.
Sekarang kita dah ada hos tetamu.
Jadi, bila awak nak sambung balik?
Saya?
Jangan fikirkan sangat, tapi tolong pertimbangkan.
- Baiklah. - Okey.
Kami tak boleh tunggu lama sangat.
Baiklah.
Jumpa nanti.
Bo-ra.
Yu-ri.
Saya nak beri awak ini.
Awak dah nak kahwin?
Cantiknya!
Apabila orang beri saya kad jemputan, mereka risau saya menyumpah mereka.
Saya hargai keberanian awak. Saya akan hadir nanti.
Terima kasih banyak.
Saya nak berterima kasih atas sebab lain juga.
Apabila saya buat keputusan nak kahwin, "Kata Deborah" membantu saya.
Awak ingat tak cerita
tentang lelaki yang tak pernah meluahkan perasaannya?
Itu cerita saya.
Saya keliru antara dua lelaki,
seorang tak pernah meluahkan
dan seorang lagi buat saya percaya.
Sebaik saja dengar "Kata Deborah", saya tersedar.
Jadi...
Kad jemputan ini...
Ya, betul.
Saya mengahwini lelaki yang buat saya percaya.
Penamat yang membahagiakan.
Tahniah!
Saya gembira dapat membantu.
Bukan hanya membantu, tapi buat keputusan muktamad.
Saya ingat nak beri kad jemputan pertama kepada bekas kekasih.
Tapi saya jumpa awak hari ini, jadi saya beri awak dulu.
Nak jemput bekas kekasih?
Yu-ri, saya tak sangka awak pun boleh tahan menakutkan.
Awak pun suka buku ini?
Belum boleh cakap suka. Separuh pun tak habis lagi.
Ini buku kegemaran saya.
Ada buku yang seperti itu.
Tak nak dibuang dari perpustakaan, tapi diletakkan di rak buku
untuk dibaca bila-bila suka.
Setiap bacaan rasa lain.
Buku ini adalah seperti itu.
Ada orang kata buku ini tak bagus.
Saya tak tahu nak baca atau tak.
Apa? Mustahil.
Siapa yang cakap begitu?
Adalah.
Dia berjenaka dengan muka selamba.
Dia jarang senyum.
Dia takkan balas mesej, kecuali saya tanya soalan.
Dia akan balas, "barangkali", "agaknya", "mungkin" dan sebagainya.
Itu mengingatkan saya kepada seseorang.
Jadi...
Bagaimana dengan buku zaman sekarang?
Buat masa ini...
Seperti di dalam buku,
saya harap apabila saya serahkan kad jemputan, dia akan meraung.
Saya harap dia pengsan dalam dakapan saya.
Saya harap apabila saya bahagia,
dia akan kekal di situ, perlahan-lahan menjadi buta,
menunggu saya buat selama-lamanya.
Itulah perasaan terpendam yang ingin saya sembunyikan.
Bunyinya lebih menakutkan daripada, "Nahas kau."
Jadi, apa dia?
Balas dendam? Atau masih ada cinta?
Tak pasti.
Saya rasa dah tiada rasa cinta.
Saya nak uji dia buat kali terakhir untuk tahu jika masih ada cinta.
Saya mungkin masih cinta.
KANG SANG-JUN, LIM YU-RI
Saya sebenarnya tak nak jemput awak.
Awak akan tahu juga nanti.
Tapi saya tak nak awak dengar daripada orang lain.
Jadi, saya nak beritahu awak sendiri.
Saya faham.
Tahniah.
Dulu...
saya minta maaf sebab berkasar dengan awak.
Saya tak maksudkan apa saya kata.
Saya nak berterima kasih kepada awak.
Kita juga pernah bahagia.
Tapi saya...
Tak perlu.
Saya pun minta maaf.
Selepas kita putus, saya menyesal sebab tak cipta kenangan indah bersama
dan hanya meluangkan masa minum arak.
Saya patut layan awak dengan lebih baik.
Saya juga minta maaf sebab tak tahu awak menghadapi waktu sukar.
Bagaimana orangnya?
Dia layan awak dengan baik?
Ya.
Dia lelaki yang baik.
Apa yang saya inginkan dan yang awak tak mampu buat,
dia boleh memenuhinya dengan mudah.
Dia amat mencintai saya.
Saya boleh tahu tanpa perlu bertanya.
Saya selesa dengan dia.
Semuanya bagus.
Baguslah.
Semuanya berjalan lancar.
Mesti pelik kalau saya tanya begini.
Tapi penting buat saya.
Adakah dulu awak mencintai saya?
Kenapa tak boleh jawab?
Saya tiada makna apa-apa buat awak?
Gadis yang awak tiduri dan seronok bersama?
Gadis yang selesa dan senang?
- Yu-ri... - Maknanya
awak tak menyesal kita putus?
Saya tak pasti apa yang awak nak dengar daripada saya.
Tapi saya tiada apa nak cakap.
Hubungan kita dah berakhir.
Walaupun kita saling menyakiti, bertekak, meminta maaf
dan menyesal...
Semua dah tak bermakna.
- Jadi... - Saya ubah fikiran.
Datanglah ke majlis saya.
Datang dan lihat
betapa bahagianya saya
dan apa yang awak terlepas.
Awak buat apa seorang diri?
Saya cuma nak bersendirian.
En. Han hubungi saya, katanya nak jumpa.
Jadi, saya nak ke sana.
Saya nak beli kopi.
Harap-harap semua orang ada.
Berapa cawan saya kena beli?
Cik Yeon, saya minta maaf.
Saya ada hal hari ini.
Kita atur semula janji temu kita.
Tapi dia ada hal pula.
Jimat duit.
Ini apa?
Awak kenal Yu-ri?
Boleh beri kepada saya?
Biarkan di situ.
Awak pun suka buku ini juga?
Ini buku kegemaran saya.
Saya ingat nak beri kad jemputan pertama kepada bekas kekasih.
Jadi, awak ialah...
Bekas kekasih Yu-ri?
DEEP HOUSE MINUM DARI PAGI SAMPAI MALAM
- Silakan. - Terima kasih.
Nah.
Silakan.
Kenapa saya kena minum pada waktu siang?
Bekas kekasih beri awak kad jemputan kahwin.
Kopi pasti rasa terlalu pahit.
Soju pula?
Pahit tak?
Kalau soju pahit, kita tambah bir.
Saya cuma...
nak hiburkan hati awak.
Minum!
Jadi, kenapa kita bercerai?
Awak belum jawab.
Dulu kita serasi.
Tak bergaduh besar pun.
Kita serasi?
Sebab kita tak bergaduh?
Kita ada masa nak bergaduh?
Itu kerana...
Saya kena fokus kepada syarikat.
Kita sama-sama sibuk.
Saya tak fikir itu alasan kita bercerai.
Awak minta cerai selepas kita balik dari rumah mak ayah saya.
Sebab itu...
Saya ingat itu sebabnya kita bercerai.
Tapi awak kata tidak. Jadi, apa?
Saya nak tanya.
"Adakah dulu awak mencintai saya?"
Apa makna soalan itu?
Jawapannya menentukan sama ada ia kenangan yang indah, menyakitkan,
masih ada cinta atau kenangan pahit yang awak nak lupakan.
Jadi,
apa jawapan awak?
Saya kata, "Kita dah putus.
Semuanya dah tak bermakna."
Kenapa? Saya salah lagi?
Itu namanya kesan tugasan yang tak selesai.
Ia tak dijawab, jadi makin lamalah ia terpendam.
Dia tak dapat jawapan daripada awak, dia tak boleh lupakan.
Sebab kita bercerai?
Kita tak saling mencintai.
Saya sedar pada hari itu.
Saya ada semasa upacara memperingati.
Dalam kalangan saudara mara, kita makan berdepan.
Ketika itu saya sedar,
dah dua minggu kita tak makan bersama.
"Kamu sibuk kebelakangan ini?
Ya. Saya risau tentang dia.
Ada rancangan untuk ada anak?
Mungkin tahun depan." Duduk bergelak ketawa...
berpura-pura macam tiada masalah.
Saya dah tak tahan.
Selepas kita balik,
saya cakap saya nak berubah
dan kita kena usaha.
Tapi awak kata awak tak cinta saya.
Yakah? Bila?
Saya tak cakap begitu.
Ya, awak sebut dengan jelas.
Jadi, awak nak saya buat apa?
Awak nak buat apa?
Saya ikut cakap awak.
Saya nak bercerai.
Baiklah. Kita cerai.
Saya sedar awak memang menunggu...
"Kau yang cakap."
Awak tunggu saya cakap.
Apa awak merepek ini?
Bila saya cakap begitu?
Jangan cari alasan. Dah terlambat.
Hari ini biar saya hantar awak balik.
Tak apa, terima kasih.
Kita berpisah di sini.
Saya nak bersiar-siar sekejap.
Betulkah?
Baiklah kalau begitu.
Jangan kirim duit saja. Awak kena datang.
Nanti saya hadiri majlis kahwin kedua awak.
Mana Su-hyeok?
Kenapa?
Awak nak beri kepada Su-hyeok?
Saya dah berikan kepadanya.
Termasuk Su-jin.
Sekarang saya lebih rapat dengan dia, jadi saya kena jemput dia juga.
Jadi, kamu berbincanglah siapa yang nak hadir nanti.
Baiklah.
Tahniah.
Awak kenal Deborah, bukan? Dulu dia hos rancangan radio awak.
Kenal sangat.
Saya dah jumpa dia sebab nak suruh sambung rancangan radio.
Yakah?
Kami sedang usahakan buku baharu Deborah.
Su-hyeok terlibat juga?
Ya.
Ada orang kata buku ini tak bagus.
Saya tak tahu nak baca atau tak.
Siapa yang cakap?
Adalah.
Dia suka melawak dengan muka selamba.
Dia jarang senyum.
Dia takkan balas mesej kecuali saya tanya soalan.
Dia akan balas, "barangkali", "agaknya", "mungkin" dan sebagainya.
Bo-ra.
Hai, Yu-ri.
Awak nak ke pejabat Penerbitan Jinlee?
Ya.
Apa buat awak ke sini?
Saya nak jumpa seseorang.
Silakan.
Baiklah.
Yu-ri.
Sebelum terlupa...
awak salah tanya soalan.
Apa?
Awak patut tanya saya sama ada nak pilih lelaki
yang tak pernah meluahkan perasaannya
atau lelaki yang buat awak percaya.
Awak tak tanya saya yang itu.
Saya baru nak beritahu.
Awak tipu dengan tak memberitahu saya.
Penipuan yang bercampur kebenaran boleh makin membahayakan.
Awak boleh menipu pasangan dan orang lain.
Tapi awak sahaja yang tahu
sama ada awak curang, main kayu tiga
atau cari pengganti.
Awak akan tahu awak tak adil dan menyakitkan hati.
Betul tak?
Betul.
Tapi...
perhubungan memang patut menyakitkan hati dan tak adil.
Amat menyakitkan hati.
Perhubungan memang patut menyakitkan hati dan tak adil.
Saya memikirkan tawaran untuk sambung rancangan radio.
Yakah? Dahsyat!
Awak pun membuat perancangan.
Katanya kami tak boleh suruh penulis buat promosi sendiri.
Apa?
Su-hyeok.
Dia tak nak menyusahkan awak.
Dia tak nak bincang dengan awak pasal ini.
Mana Su-hyeok?
Dia ambil cuti, pelik.
Dia tak berapa sihat kebelakangan ini.
Apa? Dia tak datang kerja?
Saya singgah di pejabat, tapi awak tiada.
Awak tak sihat?
Awak dah makan?
Awak tak teguk arak dan menangis seorang diri, bukan?
Saya tak perlu risau tentang awak, bukan?
Awak tak lompat depan kereta, bukan?
Kenapa tak balas?
Saya tak sepatutnya marah, bukan?
Beritahu saya bila-bila awak perlukan pelukan percuma.
Ini bukan soalan.
Awak tak perlu balas.
Apa?
Helo.
Awak buat apa?
Saya buat apa?
Nak ke sesi foto sebelum majlis kahwin.
Dengan siapa?
Dengan orang yang sepatutnya ikut saya.
Dia tak datang. Jadi, saya pergi seorang.
Apa jadah?
Kenapa awak lambat? Lama saya tunggu.
Saya ingatkan awak lupa. Betulkah awak nak ikut saya?
Saya dah cakap. Awak boleh guna saya.
Awak sepatutnya telefon. Terima kasih tumpangkan saya.
- Boleh saya minum ini? - Boleh.
Awak okey?
Di dalam itu ada tisu.
YU-RI
Su-hyeok.
Saya di kedai depan rumah awak,
tempat kita jumpa setiap hari.
Jadi?
Saya rindu awak.
Apa patut saya buat?
Saya tak boleh, Su-hyeok.
Sanggup awak lepaskan saya begini?
Takkan saya nak pergi begini?
Betulkah awak okey?
Saya tak boleh.
Yu-ri.
Nanti saya telefon balik.
Boleh awak datang sekarang?
Saya rindu awak, Su-hyeok.
Maafkan saya.
Saya kena singgah satu tempat.
Saya tak boleh ikut awak.
Apa?
Perlukah awak pergi?
Saya harap ketika saya bahagia,
dia akan di situ selama-lamanya, perlahan-lahan menjadi buta,
menunggu saya buat selama-lamanya.
Saya dah tiada perasaan lagi.
Mungkin saya nak buat dia sedih buat kali terakhir.
Saya masih ada keinginan itu.
Dah ada pesaing, baru nak terhegeh-hegeh.
TRUE TO LOVE
- Bo-ra! - Jangan pergi.
Apa awak cakap?
Suka berkepit, cakap macam berdendam atau masih ada cinta.
Dia cuma nak lihat Su-hyeok menyesal.
Dia cakap begitu?
- Saya curang atau cari pengganti? - Dia tak cakap.
Bukankah Su-hyeok ikut awak?
Entahlah.
- Dia cabut lari. - Hai, Ju-wan.
- Ju-wan sampai. - Dia pergi mana?
Dia nak bergaduh?
Subuh tadi awak ke mana?
- Awak tiada. - Awak rasa dia tahu?
Ada sesuatu yang pelik.
Mulai sekarang, awak jangan datang.
Awak bercinta dengan Bo-ra?
Ada sesuatu.
Saya tak nak awak terluka lagi.
Jangan risau pasal saya.
- Comel. - Dia sangat baik orangnya.
Saya suka Bo-ra.
Terjemahan sari kata oleh Yanti Arshad