ตามใจรัก (True to Love)
(ตัวละคร เรื่องราว สถานที่ และเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องสมมติ)
พี่บ้าไปแล้วเหรอ
อย่างอื่นยังไม่เป็นไรนะ แต่พี่จะไปพาพี่สะใภ้มาไม่ได้สิ
คิดว่าฉันรู้หรือไง
เมื่อกี้คุณบอกว่า ได้รับสายด่วนจากสำนักพิมพ์นี่คะ
งั้นเหรอ
นายคงอยากออกเที่ยวมากสินะ แต่นายกล้าโกหกได้ยังไง
นายถึงได้ยืนกรานจะเข้าร้านนี้ให้ได้
ว่าแต่ผมเพิ่งเคยเห็นคนข้างๆ คุณ
น้องสาวฉันเองค่ะ
อ๋อ อย่างนี้เองสินะ
น้องสาวก็สวยมากเหมือนกันนะครับ
ให้ผมรินให้นะครับ
นี่นะ
เดี๋ยวค่ะ
ขอโทษครับ
พี่เขาพาเรามานั่งกับผู้ชายที่รู้จักกัน
แต่ลุงคนนึงเอาแต่คุยกับฉันไม่เลิก
น่าขยะแขยงชะมัดเลย
- พี่ - อะไรอีกล่ะ
แน่ใจเหรอครับว่าไม่ต้องโทรหาพี่ยูจอง
ถามว่าพี่เขาอยู่ไหน ทำอะไรอยู่
จินโฮ
ชีวิตคู่เป็นเรื่องของความไว้ใจกัน
ความไว้ใจหมายถึงการเชื่อในกันและกัน
โดยไม่ต้องตามตรวจสอบและรู้ทุกเรื่อง
นายอาจจะยังไม่เข้าใจ
เลี่ยนจริง
พี่จินอู
ทำไมพี่ยูจองถึงบ่นพี่ตลอด พี่รู้ไหมครับ
พี่ใจกว้างและไม่รู้เรื่องรู้ราวเกินไปจริงๆ
- เป็นอะไรของนายเนี่ย - ตอนนี้พี่ยูจองอยู่ในคลับกับผู้ชาย...
ไม่ยักรู้เลยว่าสองคนนี้ออกกำลังกายด้วยกัน
ถึงว่าสิ ไหล่นายดูกว้างขึ้นนะ
ผมเล่นแต่ส่วนล่าง
เผื่อมีใครพยายามจะทุ่มผม ผมต้องออกกำลังให้ส่วนล่างเข้มแข็งไว้
ขอออกไปรับลมหน่อยนะ
ตามไปกัน ไปกับฉันหน่อยสิ
ให้ไปด้วยเหรอ
คุณซูฮยอกคะ มาคุยกันเถอะค่ะ
ไว้ทีหลังเถอะครับ
ใช้เวลาไม่นานหรอกค่ะ
ครับ ว่ามาสิครับ
- ให้ฉันได้ขอโทษนะคะ - คุณขอโทษไปแล้ว
แต่คุณยังไม่ยอมรับคำขอโทษนี่คะ
ขอฉันขอโทษอย่างเป็นทางการ อีกครั้งนะคะ
เชิญสิครับ
ฉันทำเหมือนคุณซูฮยอกเป็นวัตถุทางเพศ และใช้คำพูดคุกคามทางเพศ
ฉันต้องขอโทษจากใจจริงค่ะ
ถ้าฉันเป็นคุณ ก็คงรู้สึกไม่ดีและโกรธเหมือนกัน
ฉันทำผิดไปจริงๆ ค่ะ
แต่...
รู้ไหมคะว่าหลังจากเราจูบกัน ความคิดแรกที่ผุดขึ้นในหัวฉันคืออะไร
ฉันโล่งใจนะคะ ที่มันเป็นแค่จูบ ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่านั้น
ตอนที่ลืมตา
และได้รู้ว่าคุณกับฉัน ไม่ได้อยู่บนเตียง ฉันโล่งใจจริงๆ
และดีใจด้วยที่เราไม่ได้นอนด้วยกัน
ผมขอสรุปให้นะครับ
เพราะคุณไม่ได้คิดจะนอนกับผม
คุณไม่ได้หมายความอะไรตามที่พูดเลย
ดังนั้นคุณเลยไม่ได้ผิดอะไร
- นั่นคือประเด็นที่คุณจะสื่อเหรอ - ก็ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ
ถ้าเรานอนด้วยกัน
เราคงไม่ได้มาคุยกันอย่างสบายใจแบบนี้
ฉันไม่อยากเสียคุณไป สำหรับฉันแล้ว คุณซูฮยอก...
สำหรับฉันแล้ว...
ฉันคิดว่า...
ฉันคิดว่ามีอะไรบางอย่าง ก่อตัวขึ้นระหว่างเรา
อย่างมิตรภาพ สหายร่วมรบ
เพื่อนร่วมทีม อะไรทำนองนั้นน่ะค่ะ
เพราะงั้น...
เพราะงั้นพวกเรา...
เราเลยเหมือนมัลเดอร์กับสกัลลี...
สำหรับฉันน่ะ...
ความใส่ใจแบบไม่แยแสกับการปลอบโยน อย่างจริงใจของคุณซูฮยอก
ช่วยฉันได้มากจริงๆ ค่ะ
ฉันรู้สึกขอบคุณและพึ่งพาคุณ
เรื่องที่บอกเพื่อนกับคนในครอบครัวไม่ได้ ฉันก็มาคุยกับคุณ
คุณได้เห็นฉันในจุดที่ย่ำแย่ที่สุด
แต่ฉันโล่งใจที่มันเป็นคุณนะคะ คุณซูฮยอก
ไม่รู้ว่ามันเริ่มตั้งแต่ตอนไหน แต่ฉันดีใจที่ได้เจอคุณ
และยินดีที่ได้ทำงานด้วยกัน
ฉันเลยคิดว่า คงเพราะแบบนั้นเราถึงได้...
เราเลยทำอะไรแบบนั้นลงไป
แต่ฉันได้ยินมาว่า
คุณซูฮยอกเกลียดการทำงานกับฉัน เพราะเป็นงานที่ต้องคอยรองรับอารมณ์
เรื่องนั้น...
ถ้าคุณบอกว่าไม่ชอบฉัน ฉันก็เข้าใจ
แต่ฉันโมโหมากตอนได้ยินว่าคุณเกลียดฉัน
ฉันก็เลยพ่นคำร้ายๆ ออกไป ฉันขอโทษค่ะ
แต่คุณเอาแต่หลบหน้าฉัน เหมือนไม่อยากเห็นหน้ากันอีกแล้ว
ฉันเลยไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ
ร้องไห้เหรอครับ
ไม่ได้ร้องไห้ใช่ไหม
ผมเข้าใจแล้วครับ เข้าใจแล้ว
ตอนนี้ผมเข้าใจทุกอย่างแล้วครับ
และระหว่างเราก็ไม่มีอะไร ต้องทำความเข้าใจกันด้วย
และเราก็...
พวกเรา...
มีความสัมพันธ์เหมือน ดิแคพรีโอกับเคต วินสเลต
คุณจะสื่อแบบนั้นใช่ไหม
ใช่ค่ะ ดิแคพรีโอกับเคต วินสเลต
ใช่ค่ะ
กลับเข้าไปข้างในกันเถอะ สกัลลี
ค่ะ มัลเดอร์
พี่มาทำอะไรอยู่นี่คะ
เธอเล่นมองฉันตาเขียวขนาดนั้น ฉันเลยไม่อยากเข้าไปน่ะสิ
ฉันรอซูฮยอกอยู่จะได้กลับเข้าไปพร้อมกัน
พี่ก็น่าจะปฏิบัติกับพี่เขาให้ดีกว่านี้สิ
รู้ไหมว่าเพราะพี่ พี่เขาเล่นงานฉันหนักแค่ไหน
พี่เขาให้ฉันเรียกว่า "คุณบก." และฉันพูดถึงพี่ต่อหน้าพี่เขาไม่ได้ด้วยซ้ำ
เป็นความผิดฉันเองแหละ
ไอ้สารเลวเอ๊ย แกเป็นใคร
- มานี่เลย แกเป็นใคร - พี่คะ
- แกกล้าดียังไง - อะไรของพี่น่ะ
- แกแตะต้องตัวเธอเหรอ - อะไรกัน
เป็นอะไรของพี่เนี่ย
ใจเย็นๆ ก่อนสิ
แกกล้ามาแตะต้องยูจองแสนล้ำค่าของฉัน
ทำอะไรของพี่เนี่ย บ้าไปแล้วเหรอ
ไปต่อยพี่เขาทำไมล่ะ ทำไม
เดี๋ยวพี่เขาก็เจ็บตัวหรอก
พี่คะ ไม่เป็นไรนะคะ
- ยูจอง - อะไร
ตอนนี้เธอเป็นห่วงใครกันแน่เนี่ย
เธออยู่ฝ่ายไหนกันแน่
พูดเรื่องอะไรของพี่เนี่ย
เลือกมาเลย
ฉันหรือไอ้เวรนั่น
ทำไมถึงตอบไม่ได้ล่ะ ทำไม
ฉันน่ะ...
ถ้าจูวานกับเธอตกน้ำ ฉันก็ต้องช่วยเธออยู่แล้ว
ถ้าพ่อฉันกับเธอตกน้ำ ฉันก็จะช่วยเธอ
ถ้าแม่ฉัน...
ถ้าแม่ฉันกับเธอตกน้ำ ฉันก็จะช่วยเธอ
ฉันไม่สนเลยถ้าคนจะเรียกฉันว่าลูกเลว
จะให้ฉันทำอะไรได้มากกว่านี้
พี่คะ
- โบรา - มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ
หา
มันไม่ใช่อย่างนั้น พี่
พี่ไม่เป็นไรใช่ไหม
โธ่ พี่
มันไม่ใช่แบบนั้น
พี่คะ ฉันขอโทษนะ
ขอโทษค่ะ
น่าอายชะมัดเลย ฉันไปแล้ว
จากเหตุการณ์นั้น ปาร์ตี้ลับของสาวๆ
ก็จบลงด้วยปาร์ตี้แสนครึกโครม ของคู่แต่งงาน
วันนี้ขอจองได้ไหมครับ
นะ
ไม่มีการรับจองนะ
ตอนนี้คุณถูกขึ้นบัญชีดำแล้วค่ะ
น่านะ...
ว่าแต่พี่รู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ที่นั่น
จินโฮบอกฉันน่ะ
คู่หนึ่งได้ยืนยันความรักของพวกเขา...
ทางนี้
ขณะที่ความรักของอีกคู่เพิ่งจะเริ่มเบ่งบาน
ทีนี้เราจะไปไหนกันเหรอ
วันนี้แค่เชื่อใจฉันแล้วตามมาก็พอ
- จริงเหรอ - อือ ไปกันเถอะ
อีกคู่ได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง
ที่จริงผมก็อยากติดต่อไปนะ
คือว่า...
ผมเคยขอโทษคุณหรือยัง
ตอนเราหย่ากัน
พอมาคิดๆ ดู ผมไม่ควรทำตัวแบบนั้นเลย
และคนโสดที่รายล้อมด้วยคนมีคู่ ก็ไม่ได้เปล่าเปลี่ยวอะไร
ผู้ชายที่ล้ำค่าสำหรับฉัน เกินกว่าจะคิดเรื่องหลับนอนกับเขา
เขาคือผู้ช่วยชีวิตผู้มาทำลายชีวิตฉัน
อยู่บ้านใกล้กันมันดีจริงๆ นะคะ ว่าไหม
ใช่ครับ ใกล้กันจริงๆ
เพราะตอนนี้ฉันมีมัลเดอร์ และดิแคพรีโอของตัวเองแล้ว
ตอนนั้น
การเผชิญหน้าและยอมรับในสถานการณ์ ที่เป็นไปก็ไม่ง่ายสำหรับผมเหมือนกัน
ใกล้ตายเหรอ
อยากให้ตายเหรอ
เป็นโรคร้ายระยะสุดท้ายใช่ไหม
มันไม่ใช่แบบนั้น
คนเรามักจำภาพสุดท้ายตอนแยกทางกัน
มันอาจจะสายไปบ้าง แต่ผมอยากขอโทษคุณนะ ฉันขอโทษ
อือ
แม่ผมก็ร้ายกับคุณเกินไป
เราถึงได้ต้องหย่ากัน
ผมต้องขอโทษแทนท่านด้วย
เมื่อกี้พูดว่าไงนะ
นี่จะบอกว่าที่เราเลิกกัน เป็นเพราะคุณแม่คุณเหรอ
คุณคิดอย่างนั้นจริงๆ เหรอ
หรือคุณแค่เลือกที่จะเชื่อแบบนั้น
ก็เพราะมัน...
เพราะเรื่องนั้นเราถึงได้เลิกกันไง
ถ้าไม่ใช่แล้วทำไมเราถึงเลิกกันเหรอ
คุณคนขับคะ ช่วยจอดรถด้วยค่ะ
ไม่สิ เดี๋ยวนะ
ตอนนั้นคุณก็แย่ ตอนนี้ก็ยังแย่
จริงๆ เลย...
เปล่าครับ ผมไม่ได้จะสื่อถึงอะไรนะ
ริมฝีปากผมแห้งจริงๆ
ค่ะ เข้าใจๆ
ระหว่างเราไม่มีความเข้าใจผิดกันแล้ว
ว่าแต่...
ฉันแค่ถามเพราะสงสัยจริงๆ นะคะ
ตอนนั้น พวกเรา...
ฉันเป็นฝ่ายหันกลับไปก่อน
หรือคุณซูฮยอกคว้าไหล่ฉันก่อนคะ
ถ้าจะให้พูดทางเทคนิค
ผมก็บอกไม่ได้ว่าใครเป็นฝ่ายเริ่มก่อน
แย่แล้วสิ
โรแมนติกจัง
ก็โรแมนติกมากจริงๆ นั่นแหละ
เอาเป็นว่าผมคว้าไหล่คุณก่อนแล้วกัน
ไม่ค่ะ ฉันหันกลับไปก่อน
ในฐานะผู้หญิงยุคใหม่ แบบนั้นฟังดูดีกว่า
และ...
ผมก็อยากขอโทษคุณเหมือนกัน
ที่จูบคุณโดยไม่ขออนุญาต
และพูดอะไรกับคุณโบราโดยไม่ระวัง
ผมขอโทษครับ
ที่บอกว่าเกลียดคุณน่ะ คือเมื่อก่อนครับ
เมื่อก่อนผมเคยรู้สึกแบบนั้น
ส่วนตอนนี้...
ตอนนี้...
ผมไม่ได้เกลียดคุณแล้ว
ค่อยยังชั่วหน่อยค่ะ
ฉันไม่ได้จูบผู้ชายที่เกลียดฉัน
ขับรถดีๆ นะคะ
มันเป็นไปได้จริงๆ สินะ
อะไรเหรอคะ
คุณเคยบอกว่าจะสวยขึ้น มันเป็นไปได้จริงด้วย
อะไรเนี่ย
เป็นคำชมที่น่าปลื้มจริงๆ
เขินเลยนะเนี่ย
ดูเหมือนคุณจะไม่รู้ตัวสินะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
มันดีจริงๆ ที่ได้กินอาหารริมทาง และนั่งมองแม่น้ำฮันแบบนี้
โรแมนติกมากเลย
พี่
ไม่เคยมีแฟนใช่ไหม
พูดอะไรแบบนั้น...
ฉันอายุมากพอแล้วนะ
เธอรู้ได้ไงเหรอ
มันชัดจะตาย
ว่าแต่พี่เชื่อในพรหมลิขิตจริงเหรอ
มันมีอยู่จริงเหรอ
ที่จริงฉันเองก็ไม่แน่ใจหรอก ฉันแค่ตัดสินใจเชื่อมันน่ะ
ไม่งั้นฉันคงไม่กล้า
กล้าเรื่องอะไรเหรอ
ตอนเจอเธอครั้งแรก ฉันฉวยโอกาสไว้ เพื่อจะไม่เสียใจไปทั้งชีวิต
และพยายามจะเข้าไปคุยกับเธอ แต่ฉันประหม่ามาก
ฉันเลยตัดสินใจเชื่อว่าระหว่างเรา มันคือพรหมลิขิต
จริงเหรอ กลัวขนาดนั้นเลยเหรอ
อือ
มากๆ เลยละ
แล้วตอนนี้ล่ะ
ตอนนี้ก็...
นิดนึง
นิดนึงเหรอ
แล้วตอนนี้ล่ะ
แล้วถ้าฉันทำแบบนี้ล่ะ
ฉันรักเธอ
อะไรเนี่ย จริงๆ เลย
ยอนโบมี ฉันรักเธอ
จริงๆ เลย
คุณเคยบอกว่าจะสวยขึ้น มันเป็นไปได้จริงด้วย
ฉันสวยขึ้นเหรอ พูดอะไรของเขา
ฉันก็สวยมาตลอดนั่นแหละ
เขาแค่แกล้งทำเป็นไม่รู้
ดูเหมือนคุณจะไม่รู้ตัวสินะ
ทำไมจู่ๆ ถึงพูดเป็นกันเองแบบนั้นล่ะ
เขาทำให้คนตื่นเต้นเก่งจริงๆ
เขากลับบ้านปลอดภัยดีไหมนะ
ขอบคุณนะคะ ที่ขับรถมาส่ง
ขอบคุณค่ะ
(บ้านของผู้ชาย)
"เขาเคยบอกว่าฉันเหมือนลูกปัดที่แวววาว
นั่นเป็นคำชมที่เหมาะกับน้องสาว มากกว่าจะใช้ชมแฟน
ตอนแรกฉันไม่พอใจกับมันนัก
แต่ฉันค่อยๆ ชอบคำนั้นขึ้นมา
ดวงตาแวววาวดั่งลูกปัด หยาดน้ำตาวาว
หยาดน้ำค้างแวววาว เกลียวคลื่นแวววาว
ไม่ว่าจะเอาคำนั้นไปต่อกับคำไหน มันก็เจิดจรัสขึ้นมา"
ถ้ามีใครพูดกับฉันแบบนี้ ฉันคงจะจดจำไปชั่วชีวิตเหมือนกัน
"ยูริผู้แวววาว"
ฉันยังคงเก็บสิ่งต่างๆ ที่ไม่สามารถโยนทิ้งไปไว้
เพราะพวกมันมีความลับของฉันอยู่
อย่าลืมกินวิตามินนะ
(ขอบคุณนะคะ ที่ขับรถมาส่ง ขอบคุณค่ะ)
อ่านไม่ตอบเหรอ
ทำไมล่ะ
ทำไมผู้ชายถึงอ่านแล้วไม่ตอบ
(ทำไมผู้ชายถึงอ่านแล้วไม่ตอบ โดย เดโบรา)
แม้แต่ตอนที่เขาอ่านข้อความคุณ แล้วไม่ตอบ...
"เขาเกลียดฉันเหรอ ฉันโดนเทแล้วใช่ไหม"
อย่าเพิ่งรีบด่วนสรุป แล้วไม่หลับไม่นอนทั้งคืน
เขาอาจตกอยู่สถานการณ์ ที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
จังหวะที่เขากำลังจะตอบ โทรศัพท์เขาอาจพังขึ้นมาก็ได้
เขาอาจหลับไปแล้ว ไฟไหม้ ประสบอุบัติเหตุ
หรือแม้แต่ตายไปแล้ว
เพราะฉะนั้นอย่าเพิ่งตีโพยตีพาย และพูดว่า "มีอะไรหรือเปล่า"
มันคือความหมกมุ่น ที่มีความห่วงใยเป็นฉากหน้า
คุณอาจคิดเองเออเองแล้วพูดว่า...
"ดูเหมือนคุณจะรำคาญฉัน งั้นฉันจะไม่รบกวนคุณอีกแล้ว
ตามมารยาทถ้าอ่านแล้ว ก็ควรตอบไม่ใช่เหรอ"
อย่าทำตัวเป็นผู้หญิงจอมบงการ ผู้ที่เอาแต่กราดเกรี้ยว
สำหรับตอนนี้ นอนซะ
รอจนกว่าเขาจะบอกคุณว่าเกิดอะไรขึ้น
ใช่แล้ว
นอนเถอะ
(โนจูวาน)
หลับแล้วเหรอ
(ตอนที่ 10 ปลาดุกถอยไป ปลาซาร์ดีนลุยแล้ว)
แต่ก่อนนักเขียนเดโบรา ใช้โซเชียลมีเดียเยอะมาก
เขียนคอลัมน์และออกรายการเยอะ
เลยไม่ต้องทำแผนการตลาด เพื่อทำการประชาสัมพันธ์เลย
แต่ตอนนี้เธอหยุดกิจกรรมพวกนั้นทั้งหมด
มันเลยยากในการคิดแผนการตลาดครับ
ก็นั่นน่ะสิ ถ้าเธอกลับมาทำ กิจกรรมพวกนี้อีก คงดีที่สุดเลย
แต่เราจะไปขอให้นักเขียน
ประชาสัมพันธ์ตัวเองไม่ได้ เรื่องนั้นเป็นความรับผิดชอบของเรา
นี่
ใครบอกว่าเราจะขอให้ คุณนักเขียนเดโบราโปรโมตตัวเองล่ะ
นั่นไม่ใช่ประเด็นที่ฉันจะสื่อ
พอหนังสือออกมา
ก็ย่อมมีการสัมภาษณ์ และงานโปรโมตหนังสือตามมา
เธอจะต้องปรากฏตัวต่อสาธารณชนอยู่แล้ว
บางทีเธออาจกลับมาทำกิจกรรมต่างๆ ก่อนการตีพิมพ์
อย่างน้อยเรื่องแค่นี้เราน่าจะขอเธอได้สิ
ยังไงมันก็เรื่องเดียวกันนั่นแหละ
เหตุการณ์นั้นเป็นประเด็นฉาว ที่มีข้อความมุ่งร้ายมากมาย
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ หรอก
ไหนๆ นายก็ออกกำลังกายกับเธอแล้ว ก็ลองๆ ถามเธอดู
แล้วกล่อมให้เธอกลับมาใช้โซเชียลหน่อยสิ
ฉันแค่จะบอกแบบนี้
ไม่ครับ
เรื่องนั้นไม่มีอยู่ในสัญญาที่เราทำ
ผมจะไม่คุยเรื่องนี้กับเธอ
- จบแค่นี้ - นี่ นี่
เป็นอะไรของเขาอีกนะ
ขอโทษค่ะ คุณซังจิน
ครับ
ฉันเพิ่งได้รับเงินเดือน จากงานประจำเป็นครั้งแรก
ช่วยเปิดนี่ดูตอนฉันออกไปแล้วนะคะ
ถึง คุณพ่อขายาวของฉัน
เพราะคุณบอกว่าจะรับหัวใจของฉันไว้
นี่คือหัวใจของฉันค่ะ
ด้วยรัก จากจูดี้
(แชต โนจูวาน)
"หลับแล้วเหรอ"
เอาคืนมา อย่ากดเปิดอ่านนะ
แฟนเก่าเธอ พี่จูวานเนี่ยนะ ทำไมล่ะ
เห็นเขาทำอย่างกับว่า จะไม่หันหลังกลับมาอีก
เคยคิดไหมว่า จะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ คุณเดโบรา
แฟนเก่าจะติดต่อมาหาคุณ อย่างน้อยก็สักครั้งนึง
แน่นอน อย่างน้อยสักครั้งแต่...
เขาติดต่อมาเร็วเกินไป มันหมายความว่าอะไร
เธอคิดว่าไง
โอ้โฮ ดูซิเนี่ยว่าใครมา
สุดยอดชายชาตรีผู้คลั่งรักแห่งยุค
และคุณลูกชายเลว
ใครพูดกันนะว่าความหึงของผู้หญิงน่ากลัว
โอ๊ย น่ากลัวจังเลย
อะไรน่ะ พ่อหนุ่มคลั่งรัก กลายเป็นเย็นชาขนาดนี้ในชั่วข้ามคืนได้ไง
เมื่อวานเขาอ้อนขอจองฉัน แต่ฉันปฏิเสธไป
เขาคงสติแตกแล้ว
ฉันก็เล่นตัวและโกหกเป็นนะ
พี่เขาโกหกเธอเหรอ เรื่องอะไรเหรอ
เมื่อวานน่ะ พี่เขา...
นี่ ฉันรู้แล้วว่าทำไมพี่จูวานติดต่อมา
โบราล่ะ
เธอสบายดีไหม
ก็สบายดีนะ
ดูเหมือนเธอจะคบใครอยู่นะ
จริงเหรอ ใครล่ะ
ฉันไม่รู้เรื่องเลย
ฉันเคยเห็นรูปเขา ในอินสตาแกรมยูจองด้วยซ้ำ
ในรูปมีนายและคนอื่นๆ ด้วย...
อ๋อ อีซูฮยอกคนนั้นน่ะเหรอ
- คบกับโบราอยู่เหรอ - คบกันเหรอ
ก็นายเป็นคนพูดเองนี่นา
ฉันรู้แค่ว่าพวกเขาทำงานด้วยกันเฉยๆ
แต่ก็นั่นแหละ เขาเคยไปบ้านโบรา
และเขายังแวะมาร้านฉันบ่อยๆ ด้วย
พวกเขาคบกันอยู่จริงๆ สินะ
แต่ก็ดีแล้วละ
เขาดูเป็นคนดีใช้ได้เลย
นั่นน่ะสิ
ฉันก็คิดว่าดีกับเธอแล้ว
ฉันเข้าใจในทันทีเลย
พี่จูวานคงกังวลเรื่องคุณซูฮยอกมาก ฉันสังหรณ์ใจอย่างนั้น
ฉันละ เห็นใจพี่เขาจริงๆ พี่เขาจะร้องไห้แล้ว ยกโทษให้พี่เขาเถอะ
เขาสมควรโดนอย่างนั้นแล้ว
ว่าไง อึนจู
ใช่แล้ว วันศุกร์...
ฉันไม่ลืมหรอก ไม่ต้องห่วง
โบราเหรอ
โบราทำไมเหรอ
ฉันไม่ได้บอกโบรา เธอก็อย่าหลุดพูดไปนะ
ทำไมล่ะ
จะเพราะอะไรอีกล่ะ ก็พี่จูวานจะมาด้วยน่ะสิ
ไม่ใช่อะไรนะ ฉันเองก็อยากให้โบรามา
แต่แฟนฉันกับพี่จูวานสนิทกันมาก
และพี่เขาจะเป็นพิธีกรในงานแต่งฉันด้วย
อีกอย่างนะ...
ในหมู่พวกเรา เธอก็แต่งงานแล้ว
คราวนี้ฉันก็จะแต่งอีกคนขณะที่โบรายังโสด
มันดูจะใจร้ายเกินไปหน่อย ที่จะเชิญโบรามาถ่ายรูปพรีเวดดิ้ง
ถ้าเกิดโบราสาปฉันแทนที่จะอวยพรฉันล่ะ
แต่คลิปของโบราก็บ้ามากเลยนะ
กลุ่มแชตแทบระเบิดเลย
อันที่จริงแม้แต่ตอนสมัยเรียน โบราก็เพี้ยนๆ อยู่แล้วนะ
ยังไงก็เถอะ โบรา...
นี่ อึนจู ฉันเปิดลำโพงอยู่นะ
โบราก็อยู่ด้วย ทักทายหน่อยสิ
ว่าไงจ๊ะ โบรา
สบายดีไหม
ว่าไง อึนจู ไม่ได้เจอกันนานเลย
ฉันสบายดีสุดๆ อยู่แล้ว
ฉันว่าจะโทรหาเธออยู่พอดีเลย
เสาร์นี้เราจะถ่ายรูปพรีเวดดิ้งกัน
ฉันละ อยากให้เธอมาได้จัง
อ๋อ วันศุกร์เหรอ
ว้า แย่จังเลย พอดีวันนั้นฉันติดงานน่ะ
เธอยุ่งใช่ไหมล่ะ
ฉันก็นึกอยู่แล้วละ
ยัยคนคิวทอง
เธอทั้งประสบความสำเร็จ ทั้งมีชื่อเสียงเลย
เธอคงมาร่วมงานแต่งฉันไม่ได้ด้วยสินะ
ฉันต้องคิดถึงแย่แน่เลย
ยังไงก็นัดเจอกันสักวันสิ
ฉันละ คิดถึงเธอจังเลย โบราๆ
อึนจู ไม่สิ ไม่ใช่
ฉันก็มีงานแหละ แต่เธอคิดถึงขนาดนี้ ฉันก็คงต้องไป
ฉันว่าฉันควรต้องไปแหละ
ไม่ต้อง ไม่เป็นไร
ไม่ต้องลำบากมาหรอก
ไม่ได้สิ ไม่มีปัญหาเลย
ฉันจะไปให้ได้เลย เจอกันวันงานนะ อึนจู
แค่นี้นะ
นี่ เธอจะไปจริงเหรอ
เธอจะไม่เป็นไรเหรอ ไหนจะพี่จูวานและคนอื่นๆ ด้วยนะ
โอ๊ะ คุณมาด้วยเหรอครับ
อะไรกันครับ คุณก็เห็นผมนี่นา
เห็นค่ะ
แต่เมินคุณอยู่ ทำไมเหรอคะ
เหมือนที่คุณทำกับฉันไง
อะไรนะ
อ๋อ เมื่อวาน...
ผมก็ว่าจะตอบคุณนะ
แต่ผมไม่มีอะไรจะตอบ แล้วมันก็ไม่ใช่คำถามด้วย...
ถ้าฉันไม่ได้ถาม คุณก็จะไม่ตอบสินะ
คุณผิดหวังใช่ไหม คุณรอให้ผมตอบอยู่เหรอ
ถ้างั้นคุณก็น่าจะโทรหาผมสิ
ไม่เห็นจะยากเย็นอะไรเลย
ฉันไม่ได้พูดอย่างนั้นสักหน่อย ประเด็นคือ...
ฉันเคืองที่โดนอ่านแล้วไม่ตอบ
แทนที่จะอ่านแล้วไม่ตอบ ก็แกล้งทำเป็นไม่เคยอ่านสิ
หรือไม่ก็...
ทำอย่างฉันนี่
อย่ากดเปิดอ่านแล้วไม่ต้องไปสนใจเลย
อะไรน่ะ "หลับแล้วเหรอ"
- อะไรเหรอครับ - เห็นแล้วเหรอคะ
คุณเพิ่งให้ผมดูเองนี่นา
จะอะไรซะอีกล่ะคะ คุณเป็นผู้ชายก็น่าจะรู้นี่คะ
มันก็แค่ข้อความธรรมดาจากแฟนเก่า
"หลับแล้วเหรอ" "ทำอะไรอยู่" คุณก็รู้ว่าหมายถึงอะไร
ครับ ผมรู้ดีเลยละ
มันไม่มีความหมายอะไรหรอก
แล้วทำไมคุณถึงไม่ตอบเหรอ
ก็เพราะ...
ฉันเลือกที่จะไม่ทำอะไรไง
อือ ก็ดีแล้วละ ทำได้ดีแล้ว
อย่าไปตอบเขาเลย
ถ้ารำคาญก็บล็อกเขาเลย
แต่ฉันมีปัญหาอย่างนึงน่ะค่ะ
วันศุกร์ที่จะถึงนี้
คู่รักคู่นึงที่ฉันรู้จักจะถ่ายพรีเวดดิ้ง
เพื่อนของเราทุกคนจะไปกัน รวมถึงคนคนนั้นด้วย
ฉันจะทำยังไงดีนะ
ทำไมต้องกังวลด้วยล่ะครับ
ก็แค่บอกไปเลยว่าคุณจะไม่ไป
- ทำไมล่ะคะ - ทำไมเหรอ
คุณอยากทำลาย วันแห่งความสุขของพวกเขาเหรอครับ
คู่ที่เลิกกันไปแล้ว อาจทำให้พวกเขาอึดอัดก็ได้
เรื่องแค่นี้คุณน่าจะรู้นะ
ยังกล้าจะไปร่วมงานได้ยังไง
อีกอย่าง...
อย่าลืมแผนของเรานะ
ไม่ทำอะไรทั้งนั้นและสวยขึ้น
คุณจะโผล่ไปที่นั่นในสภาพนี้ไม่ได้หรอกครับ
"สภาพนี้" เหรอ
ไหนบอกว่าฉันสวยขึ้นไงคะ
นั่นผมพูดเพื่อเป็นแรงผลักดันคุณไง
ถ้าคุณไปในสภาพนี้
คุณจะทำให้เขาสงสัยว่าคุณอยากได้เขาคืน
หรือคุณอยากตัดขาดให้สิ้นซากไปเลย
ไปไม่ได้หรอก ไม่ได้
งั้นจะทำยังไงดีนะ
ฉันดันบอกไปแล้วว่ายังไงก็จะไปให้ได้
ฉันควรตัดให้จบไปเลยดีไหมนะ
ตกลงว่ายังไงคุณก็จะไปให้ได้ใช่ไหมครับ
ผมละกลัวคุณจะทำเรื่องยุ่งอีก
เพราะดูเหมือนข่าวฉาว มันมักจะตามติดคุณนี่นา
ใครจะไปรู้ล่ะคะ ฉันอาจแค่พูดไปเรื่อยๆ จนกระอักกระอ่วนใจน้อยลง
หรือไม่ก็กระดกเหล้าจนร่วง และพูดเรื่องที่ไม่ควรพูด
ยังไงสักอย่างแหละ ทำไมคะ
คำนั้นมันทำคุณสับสนเหรอ "หลับแล้วเหรอ" เนี่ยนะ
มันไม่มีอะไรจริงๆ
- ผู้ชายน่ะ แค่... - ฉันรู้ค่ะ
มันไม่มีความหมายอะไรเลย
ก็แค่ปรากฏการณ์ปลาดุกเฉยๆ
ปรากฏการณ์ปลาดุกเหรอ
ได้ยินว่าคนคนนั้นถามถึงคุณซูฮยอก
แล้วจู่ๆ เขาก็ส่งข้อความมาหาฉัน
อ๋อ งั้นคุณจะบอกว่าผมเป็นปลาดุกเหรอ
ระวังข้างหน้าค่ะ
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
ผมพยายามจะปกป้องคุณน่ะ
แน่ใจนะว่าไม่ได้จงใจทำ
ข้าวของคุณตกหมดเลย
ทำไมเอาขยะมาไว้ในรถล่ะคะ
ให้ฉันเอาลงไปทิ้งให้ไหม
ปล่อยมันไว้อย่างนั้นแหละครับ
งั้นฉันขอเล่มนี้ได้ไหม
- สนุกไหมนะ - ทิ้งมันไว้อย่างนั้นแหละครับ
มันไม่สนุกหรอก
- ฝันดีนะคะ - ครับ
ทำไมต้องจริงจังกับมันขนาดนั้นด้วยนะ
ยังตัดใจจากเธอไม่ได้เหรอ
ทำไมถึงยังเก็บติดรถไว้อีกนะ
ช่วยไม่ได้จริงๆ ครับ
ขอฉันอ่านแล้วไม่ตอบบ้างนะ
มันแปลว่าอะไรนะ
"ช่วยไม่ได้จริงๆ ครับ"
"ผมช่วยไม่ได้จริงๆ แต่ต้องสารภาพ"
"ช่วยไม่ได้จริงๆ ครับแต่ผมเลือกคุณ"
"ช่วยไม่ได้จริงๆ แต่คิดถึงคุณ"
(สำนักพิมพ์จินลี อีซูฮยอก)
ค่ะ
ทำไมไม่ตอบล่ะครับ
ฉันจะปล่อยให้คุณรอบ้าง อย่าหวังว่าฉันจะตอบนะคะ
คุณช่วยอะไรไม่ได้เหรอคะ
ช่วยไม่ได้จริงๆ แต่ผมปล่อยคุณไปคนเดียวไม่ได้ครับ
เพราะงั้น...
อย่าไปนะ
ไปด้วยกันเถอะครับ
คุณซูฮยอกจะไปทำไมเหรอคะ
คุณพูดเรื่องปรากฏการณ์ปลาดุกนี่นา
ให้ผมเป็นปลาดุกที่คุณต้องการสิครับ
ยิ่งผมยั่วอารมณ์เขาได้มากเท่าไร
ก็จะเกิดปรากฏการณ์มากขึ้นเท่านั้น
คุณจะแกล้งทำเหมือนเป็นแฟนฉันเหรอคะ
นั่นแหละ ใช่เลย
เพราะงั้นใช้ผมเถอะครับ
ฝันดีครับ
ทำไมเขาดูตื่นเต้นนักนะ
แถมยังดูกระตือรือร้นด้วย
ใจร้อนอะไรขนาดนี้นะ
"ไว้คราวหน้าฉันเลี้ยงกาแฟนะ"
นั่นเป็นคำสุดท้ายที่เธอพูดไว้จำได้ไหม
เมื่อไรจะเลี้ยงกาแฟฉันสักทีล่ะ
พรุ่งนี้เป็นไง
เกาหลีสู้ๆ
จะไปเชียร์ทีมชาติเกาหลีหรือไงเนี่ย
เดิมพันแพ้เลยต้องใส่ชุดนี้เหรอ
รสนิยมแย่กันจริงๆ
มันก็ดูดีนี่นา ทำให้หน้าฉันสดใสขึ้นมาเลย
ช่วงนี้ฉันชอบสีแดงนี่นา
คุณอูรีคิดว่าไง ดูดีใช่ไหม
คุณใส่เสื้อตัวนั้นแล้วเท่มากเลยค่ะ
ใช่ไหมล่ะ คุณอูรี
มีไม่กี่คนหรอกนะ ที่ใส่สีนี้แล้วยังดูดีอยู่
พูดอะไรของพี่น่ะ
คุณโบราคะ
ตายแล้ว
ไม่เจอกันนานเลย
เป็นเยอะไหมคะเนี่ย
ไม่ได้ใหญ่โตอะไรหรอก เดี๋ยวก็หาย
ไม่เจอกันซะนานเลยจริงๆ
สวยขึ้นอีกแล้วนะ
กล้าสวยขนาดนี้ได้ยังไง
ฉันทำรายการเสียหาย
ฉันรู้สึกผิดมากจนไม่กล้าโทรหาพวกคุณเลย
ฉันถึงได้เป็นฝ่ายติดต่อมาก่อนไง
ไม่ใช่ว่าเราต้องการคำขอโทษหรอก
ช่วงนี้ได้ฟังรายการเราบ้างไหม
ฉันเสียใจจนไม่กล้าฟังน่ะ
งั้นก็ยังไม่รู้สินะ ว่าเราไม่เคยหาใครมาแทนเลย
เราเคยคิดจะปิดช่วงนี้ด้วยซ้ำ
ระหว่างนี้เราเลยให้แขกรับเชิญ รับหน้าที่นี้ไปก่อน
แล้วเมื่อไรจะกลับมาล่ะ
ฉันเหรอ
ไม่ต้องคิดมากจนเกินไปล่ะ แค่ลองพิจารณาดูสักทีนะ
- อือ - เอาละ
แต่เรารอนานไม่ได้หรอกนะ
ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
ไว้เจอกันนะ
คุณนักเขียนคะ
โอ้ คุณยูริ
ฉันอยากเอานี่ให้คุณค่ะ
คุณยูริจะแต่งงานเหรอคะ
สวยจังเลย
เวลาคนยื่นการ์ดเชิญให้ฉัน พวกเขากลัวว่าฉันจะไปสาปพวกเขา
ฉันขอชื่นชมในความกล้าของคุณนะคะ ฉันจะไปร่วมงานแน่ค่ะ
แบบนั้นฉันจะขอบคุณมากๆ เลยค่ะ
ยังมีเรื่องอื่นที่ฉันอยากขอบคุณคุณด้วยค่ะ
ตอนที่ตัดสินใจแต่งงาน "เดโบราว่างี้" มีผลกับฉันมากเลยค่ะ
ไม่ทราบว่าคุณพอจะจำได้ไหมคะ
เรื่องคบกับผู้ชาย ที่ไม่เคยสารภาพความรู้สึกของเขาน่ะค่ะ
นั่นเป็นเรื่องของฉันเองค่ะ
ตอนนั้นฉันลังเลระหว่างผู้ชายสองคน
คนนึง ไม่เคยสารภาพความรู้สึกเลย
กับอีกคนที่ทำให้ฉันรู้สึกวางใจได้
ทันทีที่ได้ฟัง "เดโบราว่างี้" ฉันก็ตาสว่างขึ้นมาเลยค่ะ
ถ้างั้น...
การ์ดเชิญนี้...
ค่ะ ใช่แล้วค่ะ
การแต่งงานกับผู้ชายที่ทำให้ฉันไว้วางใจ
เหมือนจะเป็นตอนจบแสนสุขนะคะ
ยินดีด้วยค่ะ
ฉันดีใจนะคะ ที่ได้มีส่วนช่วย
ไม่ใช่แค่มีส่วนช่วยนะคะแต่เป็นผู้ชี้ขาดเลย
ฉันเคยคิดว่าคนแรกที่ฉันจะแจกการ์ด คือคนคนนั้นค่ะ
แต่ไหนๆ วันนี้ก็เจอคุณนักเขียนแล้ว ฉันเลยอยากแจกคุณก่อนค่ะ
ว้าว จะไปปาการ์ดเชิญ ใส่หน้าแฟนเก่าเหรอ
ไม่นึกเลยว่าคุณยูริจะเป็นคนน่ากลัวขนาดนี้
ว่าแต่คุณนักเขียน ก็ชอบหนังสือเล่มนี้เหรอคะ
คงยังตอบไม่ได้ว่าชอบไหม ฉันยังอ่านไม่ถึงครึ่งเล่มเลยค่ะ
เล่มนี้เป็นหนังสือเล่มโปรดของฉันเลยค่ะ
คนเราจะมีหนังสือเล่มพิเศษอยู่
เราไม่ได้แค่ยืมมันจากห้องสมุด แต่เอามีเก็บไว้บนชั้นหนังสือเลย
เพื่อดึงมันออกมาอ่านได้ทุกเมื่อที่ต้องการ
อ่านแต่ละครั้งก็ให้ความรู้สึกแตกต่างกันไป
หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือแบบนั้นนี่เองสินะ
มีใครบางคนโพล่งออกมาว่า หนังสือเล่มนี้ไม่สนุก
ฉันก็ลังเลอยู่ว่าควรอ่านดีไหม
อะไรกันคะ ไม่น่าจะใช่แล้วนะ
ใครบอกเหรอคะ
ก็มีอยู่คนนึงน่ะค่ะ
เขาเป็นพวกที่เล่นมุกหน้าตายได้
เขาไม่ค่อยจะยิ้ม
ถ้าไม่ได้ส่งคำถามไป เขาจะไม่มีทางตอบเลย
และเขาจะตอบด้วยคำว่า "ก็บางที" "อาจจะ" หรือไม่ก็ "คงงั้นมั้ง"
ผู้ชายแบบนั้นก็มีอยู่จริงๆ แหละ
ถ้างั้น...
แล้วช่วงนี้ หนังสือเล่มนี้เป็นไงคะ
ตอนนี้...
เหมือนกับในหนังสือเล่มนี้
ฉันหวังว่าเมื่อแจกการ์ดเชิญให้เขา เขาจะร้องไห้จนน้ำตาแทบเป็นสายเลือด
หวังว่าเขาจะทรุดลงในอ้อมแขนฉัน
หวังว่าขณะที่ฉันใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
เขาจะยังอยู่ตรงนั้นไปตลอดกาล ตาค่อยๆ มืดบอดลง
เฝ้ารอฉันไปตลอดกาล
นั่นคือความรู้สึกลึกๆ ในใจ ที่ฉันอยากซุกซ่อนไว้ค่ะ
นั่นมันฟังดูน่ากลัวกว่าพูดประโยคเด็ดว่า "ฉันจะทำลายคุณ" อีกนะคะ
มันคืออะไรกันนะ
แก้แค้นเหรอคะ หรือยังมีเยื่อใย
ไม่รู้สิคะ
ฉันเคยคิดว่ามันไม่มีอะไรหลงเหลืออยู่แล้ว
ฉันอาจอยากทำให้เขาปั่นป่วนใจเป็นครั้ง สุดท้าย เพื่อดูว่ายังเหลือเยื่อใยอยู่ไหม
ฉันอาจยังมีความปรารถนาพวกนั้นอยู่มั้งคะ
(คังซังจุน อิมยูรี)
นี่ไม่ใช่คำเชิญจริงๆ หรอกค่ะ
แต่ยังไงเดี๋ยวพี่ก็คงรู้อยู่ดี
แต่ฉันไม่อยากให้พี่รู้เรื่องนี้จากคนอื่น
ฉันเลยตัดสินใจมาบอกให้พี่รู้ด้วยตัวเอง
ได้สิ
ยินดีด้วยนะ
แล้วก็ตอนนั้น...
ที่ฉันพูดแรงเกินไป ขอโทษนะ
ฉันไม่ได้หมายความตามนั้นหรอก
มีอะไรหลายอย่างที่ฉันรู้สึกขอบคุณพี่
เราเคยมีช่วงเวลาดีๆ ด้วยกัน
แต่ว่าฉัน...
ไม่หรอก
ฉันเองก็ต้องขอโทษเหมือนกัน
หลังจากที่เราเลิกกัน ฉันก็เสียดาย ที่ไม่ได้สร้างความทรงจำดีๆ ร่วมกัน
และเอาแต่ใช้เวลาไปกับการกินเหล้า
ฉันน่าจะปฏิบัติตัวกับเธอให้ดีกว่านี้
และก็ต้องขอโทษด้วย ที่ไม่ทันรู้ตัวเลยว่าเธอทุกข์ใจ
เป็นไงบ้าง
คนคนนั้นดีกับเธอใช่ไหม
อือ
เขาเป็นคนดี
สิ่งที่ฉันต้องการและสิ่งที่พี่คิดว่า มันลำบากเกินกว่าจะทำได้
คนคนนั้นมอบให้ฉันได้ง่ายๆ เลย
เขารักฉันมาก
ฉันสามารถสัมผัสได้โดยไม่ต้องถามเลย
ฉันเลยสบายใจเวลาที่อยู่กับเขา
ทุกอย่างดีหมดเลย
ค่อยโล่งใจหน่อย
ทุกอย่างมันออกมาดีนี่นา
มันอาจน่าขำ ถ้าฉันถามแบบนี้
แต่มันสำคัญกับฉัน
เคยรักฉันบ้างไหม
ทำไมถึงตอบไม่ได้ล่ะ
ฉันเคยมีความหมายอะไรกับพี่บ้างไหม
แค่ผู้หญิงที่พี่เคยนอนด้วย เคยสนุกด้วยงั้นเหรอ
ผู้หญิงที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ ผู้หญิงง่ายๆ งั้นเหรอ
- ยูริ - แล้วพี่...
ไม่เคยนึกเสียใจ กับการเลิกกันของเราสักครั้งเลยเหรอ
ฉันไม่แน่ใจว่าเธออยากได้ยินอะไรจากฉัน
แต่ฉันไม่มีอะไรจะพูด
เรื่องของเรามันจบลงไปแล้ว
ถึงเราจะต่างก็เจ็บปวดจากกันและกัน โต้เถียงกัน รู้สึกผิดกับมัน
และนึกเสียดายมัน...
มันก็ไม่มีความหมายแล้วนี่นา
- เพราะงั้น... - ฉันเปลี่ยนใจแล้ว
มางานแต่งฉันนะ
มาดูให้เต็มตา
ว่าฉันมีความสุขแค่ไหน
และโอกาสอะไรที่พี่พลาดไป
มาทำอะไรอยู่คนเดียวเหรอคะ
ผมแค่อยากอยู่คนเดียวน่ะครับ
พอดีท่านประธานเรียกฉันไปพบ
ฉันเลยกำลังจะไปสำนักพิมพ์
ให้ฉันเลี้ยงกาแฟเองนะ
หวังว่าทุกคนจะอยู่กันนะ
ฉันควรซื้อกี่แก้วดีนะ
คุณนักเขียน ผมขอโทษจริงๆ ครับ
วันนี้ผมต้องไปตรวจสอบอะไรหน่อย
เอาไว้นัดกันใหม่นะครับ
แต่ท่านประธานต้องไปทำธุระอื่น
ได้ประหยัดเงินไป
หือ
คุณซูฮยอกรู้จักคุณยูริเหรอคะ
งั้นฉันขอเล่มนี้ได้ไหม
ทิ้งมันไว้อย่างนั้นแหละครับ
ว่าแต่คุณนักเขียน ก็ชอบหนังสือเล่มนี้เหรอคะ
เล่มนี้เป็นหนังสือเล่มโปรดของฉันเลยค่ะ
ฉันเคยคิดว่าคนแรกที่ฉันจะแจกการ์ด คือคนคนนั้นค่ะ
ถ้างั้นคุณซูฮยอกก็คือ...
แฟนเก่าของคุณยูริสินะ
(ร้านลึก กระดกตั้งแต่วันยันค่ำ)
- ทานให้อร่อยนะคะ - ขอบคุณค่ะ
นี่ค่ะ
เอาไปเลย
ทำไมผมต้องกินเหล้ากลางวันแสกๆ ด้วย
แฟนเก่าเอาการ์ดงานแต่งมาให้คุณ
กาแฟอาจจะขมเกินไปนี่คะ
แล้วโซจูไม่ขมเหรอครับ
ขมไหมเหรอ
ถ้าโซจูมันขมเราก็เติมเบียร์ลงไปได้
ฉันแค่...
อยากปลอบใจคุณน่ะค่ะ
ดื่ม
แล้วทำไมเราถึงหย่ากันล่ะ
คุณยังไม่ได้ตอบผมเลย
เราก็เคยเข้ากันได้ดีนี่นา
แล้วก็ไม่เคยทะเลาะกันร้ายแรงด้วย
เราเข้ากันได้ดีเหรอ
เพราะเราไม่ได้ทะเลาะกันงั้นเหรอ
เรามีเวลาทะเลาะกันต่อหน้าด้วยเหรอ
นั่นมันก็เพราะ...
ตอนนั้นผมต้องทุ่มเทให้สำนักพิมพ์
เราก็ยุ่งกันทั้งคู่นี่นา
ผมไม่คิดว่าเรื่องนั้น ไม่น่าเป็นเหตุผลให้เราหย่ากันได้
ตอนเรากลับจากบ้านพ่อแม่ผม คืนนั้นจู่ๆ คุณก็ขอหย่า
เพราะงั้น...
ผมเลยคิดว่านั่นคือเหตุผลที่เราหย่ากัน
แต่คุณบอกว่าไม่ใช่แล้วมันคืออะไรล่ะ
ผมมีคำถาม
"เคยรักฉันบ้างไหม"
คำถามแบบนี้ เขาถามกันทำไมเหรอ
คำตอบนั้นจะเป็นตัวกำหนดว่า มันจะเป็นความทรงจำดีๆ เป็นบาดแผล
เป็นความรักเก่าที่ชวนให้หวนนึกถึง หรือเป็นอดีตอันขมขื่นที่อยากจะลืม
แล้วตกลงว่า
คำตอบของคุณคืออะไร
ผมพูดว่า "เราจบกันแล้ว
ทุกอย่างมันไม่ความหมายแล้ว"
ทำไมเหรอครับ ผมทำอะไรผิดอีกแล้วเหรอ
เขาเรียกกันว่าเซกานิกเอฟเฟกต์ค่ะ
มันยังไม่ได้รับคำตอบ ความหวนคำนึงของคุณ จึงจะอยู่ภายในใจนานขึ้น
เพราะเธอไม่ได้รับคำตอบจากคุณ และเธอก็ไม่สามารถลืมมันได้
เหตุผลที่เราหย่ากันน่ะเหรอ
เพราะเราไม่ได้รักกันไง
ฉันได้รู้ในวันนั้นเลย
ฉันไปร่วมงานไหว้บรรพบุรุษ
ท่ามกลางญาติพี่น้องของคุณ เรานั่งกินข้าวเผชิญหน้ากัน
ตอนนั้นเอง ที่ฉันรู้ว่า
เราไม่ได้กินข้าวด้วยกันมาสองอาทิตย์แล้ว
"พักนี้ยุ่งเหรอ"
"ค่ะ มีแต่เขานี่แหละค่ะ ที่ฉันห่วง"
"มีแผนจะมีลูกกันหรือยัง"
"อาจเป็นปีหน้า" แล้วก็หัวเราะ...
และแค่แกล้งทำเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ
ฉันทนมันไม่ไหวแล้ว
หลังจากกลับถึงบ้าน
ฉันบอกคุณว่าฉันอยากเปลี่ยน
และเราควรพยายามกันดู
แต่คุณกลับบอกว่าไม่ได้รักฉัน
ผมเคยพูดเหรอ เมื่อไรกัน
ผมไม่เคยพูดคำนั้นเลยนะ
พูดสิ อย่างชัดเจนเลย
แล้วคุณอยากให้ผมทำอะไรล่ะ
คุณอยากทำอะไรล่ะ
คุณว่าไง ผมก็จะทำตามนั้นแหละ
ฉันอยากหย่า
ได้สิ ตกลงตามนั้น
ฉันได้รู้ว่าคุณเฝ้ารอมาโดยตลอด...
"พูดสิ พูดออกมาสิ"
คุณรอให้ฉันเป็นฝ่ายพูดออกมา
พูดเรื่องอะไรของคุณน่ะ
ผมไปพูดแบบนั้นเมื่อไรกัน
อย่าแก้ตัวเลย มันสายเกินไปแล้ว
วันนี้ให้ฉันไปส่งคุณนะคะ
ไม่ต้องหรอกครับ
แยกย้ายกันแค่ตรงนี้แหละครับ
ผมอยากเดินสักหน่อยน่ะครับ
อยากเอาอย่างนั้นเหรอคะ
งั้นก็ได้ค่ะ
อย่าโอนมาแค่เงินช่วยงานนะคะ มาให้ได้นะ
แล้วฉันจะไปร่วมงานแต่งรอบสองของพี่
ว่าแต่พี่ซูฮยอกไปไหนเหรอคะ
ทำไม
อย่าบอกนะว่าจะแจกการ์ดให้ซูฮยอกด้วย
ฉันให้พี่เขาไปแล้วค่ะ
แล้วก็แจกพี่ซูจินแล้วด้วย
ตอนนี้ฉันสนิทกับพี่เขามากกว่าพี่ ฉันเลยต้องเชิญพี่เขาด้วย
พี่ก็ไปคุยแล้วตัดสินใจกันเอานะคะ ว่าใครจะไป
ได้สิ
ดีแล้วละ
อ้อ รู้จักนักเขียนเดโบราใช่ไหม ที่เคยจัดรายการวิทยุของเธอน่ะ
รู้จักกันดีเลยละค่ะ
เพิ่งไปเจอกันมาเอง และชวนเธอกลับมาจัดรายการ
งั้นเหรอ
เราเพิ่งเริ่มทำหนังสือใหม่ ของนักเขียนโบรา
งั้นนั่นเป็นงานที่ซูฮยอกดูแลอยู่ใช่ไหม
ใช่
มีใครบางคนโพล่งออกมาว่า หนังสือเล่มนี้ไม่สนุก
ฉันก็ลังเลอยู่ว่าควรอ่านดีไหม
ใครบอกเหรอคะ
ก็มีอยู่คนนึงน่ะค่ะ
เขาเป็นพวกที่เล่นมุกหน้าตายได้
เขาไม่ค่อยจะยิ้ม
ถ้าไม่ได้ส่งคำถามไป เขาจะไม่มีทางตอบเลย
และเขาจะตอบด้วยคำว่า "ก็บางที" "อาจจะ" หรือไม่ก็ "คงงั้นมั้ง"
คุณโบรา
คุณยูริ
คุณมาสำนักพิมพ์เหรอคะ
อ๋อ ค่ะ
แล้วคุณยูริไปยังไงมายังไงคะ
ฉันมาเจอใครคนนึงน่ะค่ะ
เชิญเข้าไปเถอะค่ะ
ค่ะ
คุณยูริคะ
แต่ว่านะคะ...
คุณยูริถามผิดนะคะ
คะ
คุณควรจะถามฉันว่าจะเลือกใครดี
ระหว่างผู้ชายที่ไม่เคยเปิดเผยความรู้สึก
กับผู้ชายที่คุณไว้วางใจ
แต่คุณไม่ได้ถามฉันแบบนั้นนี่คะ
ฉันก็กะจะบอกคุณอยู่ค่ะ
คุณโกหกโดยการไม่บอกฉัน
คำโกหกที่ผสมกับความจริง อาจกลายเป็นเรื่องที่อันตรายกว่านะคะ
คุณอาจโกหกคนข้างตัวและคนอื่นๆ ได้
แต่โกหกตัวเองไม่ได้นี่คะ
ไม่ว่านั่นจะเป็นการนอกใจ การคบซ้อน
หรือก้าวต่อไปเลยทันที
รวมถึงความใจแคบ และไร้ความยุติธรรมของคุณ
ใช่ไหมคะ
ใช่ค่ะ
แต่ว่านะคะ...
ความสัมพันธ์มันถูกลิขิตมา ให้ใจแคบและไร้ความยุติธรรมอยู่แล้ว
ใจแคบจริงๆ
ความสัมพันธ์มันถูกลิขิตมา ให้ใจแคบและไร้ความยุติธรรมอยู่แล้ว
ฉันกำลังพิจารณาข้อเสนอ เรื่องกลับไปจัดรายการวิทยุอยู่ค่ะ
งั้นเหรอครับ ผมก็ว่าอยู่
แม้แต่คุณนักเขียนเอง ก็ยังคิดจะทำอะไรสักอย่าง
หมอนั่นบอกผมว่าเราไม่ควรขอให้นักเขียน ทำการโปรโมตด้วยตัวเอง
คะ
เจ้าซูฮยอกน่ะครับ
เขาไม่อยากให้คุณนักเขียนต้องกดดัน
เลยปฏิเสธไม่ยอมไปคุยเรื่องนี้กับคุณ
ว่าแต่คุณซูฮยอกไปไหนเหรอคะ
วันนี้เขาขอลาหยุด ซึ่งแปลกมากเลยครับ
ช่วงนี้อาการหมอนั่นไม่ค่อยดีเลย
อะไรกัน เขาไม่มาทำงานด้วยซ้ำ
ฉันแวะมาแต่คุณไม่อยู่
ไม่สบายหนักเลยเหรอคะ
กินอาหารได้ปกติดีใช่ไหมคะ
ไม่ได้กินเหล้า แล้วร้องไห้อยู่เดียวใช่ไหมคะ
ไม่มีอะไรให้ฉันต้องห่วงใช่ไหมคะ
คุณไม่ได้ไปกระโดดตัดหน้ารถใช่ไหม
ทำไมถึงไม่ตอบล่ะคะ
ตอนนี้ฉันไม่ควรโกรธใช่ไหมคะ
ถ้าคุณอยากได้กอดฟรีเมื่อไร ก็บอกฉันมาได้เลยนะคะ
และนี่ไม่ใช่คำถาม
คุณไม่จำเป็นต้องตอบก็ได้
โอ๊ะ
สวัสดีค่ะ
ทำอะไรอยู่ครับ
จะทำอะไรล่ะคะ
ฉันกำลังจะไปงานพรีเวดดิ้งน่ะสิคะ
ไปกับใครครับ
มีคนที่ควรไปกับฉันอยู่คนนึงแหละค่ะ
แต่เขาไม่โผล่มา ฉันเลยจะไปคนเดียว
อะไรน่ะ
ทำไมมาช้านักล่ะครับ ผมรออยู่สักพักแล้ว
นึกว่าคุณลืมไปแล้วซะอีก คุณจะไปกับฉันจริงๆ เหรอคะ
ก็บอกแล้วไงครับ คุณใช้ผมได้เลย
งั้นก็น่าจะโทรมาบอกกันสิ ขอบคุณที่มารับนะคะ
- ฉันขอดื่มนี่ได้ไหมคะ - อือ
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
ในนั้นพอมีทิชชู่อยู่ครับ
(ยูริ)
พี่
ฉันอยู่ร้านหน้าบ้านพี่
ที่เราเคยมาเจอกันทุกวัน
แล้วมีอะไรเหรอ
ฉันแค่คิดถึงพี่เฉยๆ
ฉันจะทำยังไงดี
ฉันทำแบบนี้ไม่ได้แล้ว พี่
พี่ปล่อยฉันไปแบบนี้ได้เหรอ
ปล่อยฉันไปแบบนี้ได้เหรอ
พี่จะไม่เป็นไรจริงเหรอ
ฉันทำไม่ได้
ยูริ
เดี๋ยวฉันโทรกลับ...
พี่มาเดี๋ยวนี้เลยได้ไหม
ฉันคิดถึงพี่
ขอโทษนะครับ
ผมต้องแวะไปที่อื่น
ผมคงไปกับคุณไม่ได้แล้ว
หา
คุณไม่ไปไม่ได้เหรอคะ
หวังว่าขณะที่ฉันใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
เขาจะยังอยู่ตรงนั้นไปตลอดกาล ตาค่อยๆ มืดบอดลง
เฝ้ารอฉันไปตลอดกาล
ฉันเคยคิดว่ามันไม่มีอะไรหลงเหลืออยู่แล้ว
ไม่รู้สิคะ ฉันอาจอยากทำให้เขา ปั่นป่วนใจเป็นครั้งสุดท้าย
ฉันอาจยังมีความปรารถนาพวกนั้นอยู่มั้งคะ
ปลาดุกเริ่มถอยไป ส่วนปลาชองออรีก็เริ่มลุย
ตามใจรัก (True to Love)
- คุณโบรา - อย่าไปเลยนะคะ
พูดเรื่องอะไรของคุณครับ
แฟนเก่าที่เกาะไม่ปล่อย และพูดเรื่องแก้แค้นหรือยังมีเยื่อใย
เธอแค่อยากเห็นแฟนเก่า เสียดายและร้องไห้
ผู้หญิงคนนั้นบอกเหรอ
- ว่าฉันคบซ้อนและเปลี่ยนใจ - ไม่ใช่อย่างนั้น
ไม่ได้มากับคุณซูฮยอกเหรอ
ไม่รู้เหมือนกัน
- เขาหนีไปแล้ว - อือ จูวาน
- จูวานมาแล้วเหรอ - ยัยนั่นจะไปไหนเหรอ
คงไม่ได้จะออกไปหาเรื่องพี่จูวานหรอกนะ
ตอนใกล้จะเช้า พี่ไปไหนเหรอ
- พี่ไม่ได้อยู่ที่เตียงนี่ - นายว่าเธอรู้ไหม
พี่เขารู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ
เพราะงั้นนับจากนี้ไป ห้ามพี่ลงมาเด็ดขาดนะครับ
แล้วคุณกับโบราเป็นอะไรกันเหรอคะ
แปลว่ามีอะไรยังไงกันใช่ไหมคะ
ฉันไม่อยากให้เธอต้องเจ็บปวดอีกแล้ว
พี่ไม่ต้องห่วงฉันหรอก
- น่ารักจริง - คนคนนั้นเป็นคนดีมากเลย
ผมชอบคุณโบรามากครับ
คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์