TRUE TO LOVE
SEMUA WATAK, KEJADIAN, LOKASI DAN INSIDEN ADALAH REKAAN SEMATA-MATA.
- Helo? - Kenapa dengan suara awak?
Awak menangis?
Tak.
Sebenarnya...
Kita pernah jumpa sebelum ini
di majlis kahwin.
Sekarang baru awak nak percaya.
Ada apa awak telefon saya?
Sebenarnya...
Begini...
Apabila awak sedih atau bosan pada waktu malam,
apabila awak mahu pelukan percuma,
awak boleh hubungi saya.
Selamat malam.
Aku kata kami macam Mulder dan Scully.
Dia kata kami macam DiCaprio dan Kate Winslet.
Nak minum di rumah saya?
Ada satu perkara yang pasti.
Seperti yang dilakukan oleh Mulder dan Scully,
aku tak nak dia derma spermanya untuk ada anak.
Apa itu?
Macam DiCaprio dan Kate Winslet,
aku tak nak dia serahkan aku kepada pengantin lelaki lain.
Aku nak dia iringi aku sambil dia pimpin tangan aku.
Semoga
aku jatuh cinta dengan orang
yang mencintai aku seadanya.
Semoga sesuatu seperti dalam drama akan berlaku kepada aku.
PNB PENERBIT JUNG-EUN
Awak nak tahu tak?
Saya nak mulakan balik.
Dalam proses penstrukturan semula, fokus utama ialah...
Nantikan pada hari ini Janji Temu Tengah Hari!
Deborah dah kembali!
Kembali dengan segmen baharu.
Saya kembali bersama Benar-benar Cinta.
Mahukah anda sokong permulaan baharu saya?
PNB PENYIARAN PUNGNYEON
JANJI TEMU TENGAH HARI
Seriuslah.
Helo?
Sekejap lagi saya akan ke udara.
Apa saya nak buat? Saya gementar.
Beri saya kata-kata perangsang. Doakan supaya saya tak buat silap.
Oh, ya. Awak akan ke udara hari ini.
Jangan risau. Awak boleh.
Awak genius.
Biar betul. Takkan awak dah lupa?
Awak yang paksa saya. Sekarang awak biarkan saya pula.
Tak sangka.
Awak okey. Jangan risau.
Itu semangat yang kita nak! Awak boleh!
- Bo-ra, awak ke udara lagi lima minit. - Lima minit.
Ada bunga untuk awak.
Bunga?
Saya boleh.
Saya datang.
Daripada siapa? Siapa peminat nombor satu awak?
- Untuk saya? - Ya.
SEMOGA BERJAYA DARIPADA PEMINAT NOMBOR 1 DEBORAH
Tadi dia buat-buat lupa konon.
Mana Yu-ri?
Awak tak tahu cerita? Dia dah berhenti.
Dia ikut suaminya yang akan bekerja di luar negara.
- Saya masuk dulu. - Awak boleh!
KE UDARA
Adakah hubungan romantis itu sukar?
Anda tak boleh jadi diri sendiri dan ikhlas dalam percintaan?
Jika anda masih rasa cinta itu sukar,
nantikan Benar-benar Cinta.
Seronok dapat dengar lagi suaranya, bukan?
Bagi yang masih rasa cinta itu sukar,
dia kembali ke Janji Temu Tengah Hari.
Dulu dikenali sebagai cikgu cinta, sekarang?
Saya tak tahu cara nak memperkenalkan dia.
Apa kata awak memperkenalkan diri?
Hai, semua.
Dulu dikenali sebagai cikgu cinta, kini...
saya kembali sebagai ikon putus cinta, saya Deborah.
Seronok dapat kembali!
Bo-ra, Deborah!
Awak tak tahu saya amat merindui awak.
Terima kasih.
Deborah, saya seronok awak dah kembali.
Pendengar kita
benar-benar risau tentang awak semasa awak tiada.
Apa perasaan dapat kembali? Boleh kongsi dengan kami?
Boleh.
Orang kata kita belajar daripada kesengsaraan.
Saya tak percaya sebab yang tinggal adalah sengsara.
Tapi saya dapat pengajaran melalui putus cinta.
Saya menemui sebahagian diri yang saya tak tahu.
Sudah tentu sukar untuk menerima bahagian
yang bukan kesukaan kita.
Tapi saya sedar, saya kena belajar menerimanya sebagai diri saya sendiri.
Tanpa ragu-ragu saya mengatakan,
saya jadi matang melalui cinta.
Ketika saya bergelut dengan perasaan, ada seseorang beritahu saya,
"Saya pun kena tinggal.
Tapi anggaplah ia macam demam selesema.
Nanti sembuh."
Ketika itu saya tak tahu, tapi melalui pengalaman lepas,
apabila ada orang senasib saya berasa bersimpati
dan apabila saya dengar kata-kata itu,
ia sangat membantu saya.
Saya mahu memberikan kata-kata yang mampu menenangkan orang lain,
jadi saya kumpul keberanian untuk kembali ke rancangan seperti ini.
Baru saya teringat, saya belum sempat berterima kasih kepada orang itu.
Jadi, saya rebut peluang ini untuk beritahu dia
bantuannya amat bermakna dan saya terhutang budi.
Jika sekarang ini anda terluka sebab putus cinta,
saya nak beritahu ini.
Saya pernah melaluinya.
Putus cinta macam demam selesema, hal kecil saja.
Pasti sembuh.
Anda akan sihat nanti.
Ambillah masa untuk memahami perasaan yang terluka itu.
Sekarang ini, begitu banyak mesej tanda sokongan
- dan ucapan tahniah. - Baiklah.
Yang pertama, 8854.
"Terkejut apabila terdengar suara lunaknya.
Deborah, saya dah lama nak dengar suara awak."
Terima kasih, 8854.
Ini pula daripada 0501. "Awak dah sembuh daripada demam selesema?
Deborah, jangan sakit lagi."
Mari kita semua kekal sihat.
Daripada 9737.
"Saya tak sangka awak jadi ikon putus cinta.
Terima kasih sebab kembali."
Terima kasih sebab menunggu saya.
Baiklah.
Ada seseorang mengirimkan kisah pendek.
Daripada pendengar dengan nombor 6958.
"Hai, saya dah lama minat Deborah.
Seperti Deborah, baru-baru ini saya putus dengan teman wanita."
Pendengar lelaki.
"Saya melalui waktu sukar selepas putus dengan teman wanita.
Sebelum kami putus, saya tak tahu yang saya amat mencintai dia
dan betapa bermaknanya dia dalam hidup saya.
Jadi, saya mahu memberanikan diri dan berbaik semula.
Saya perlukan sokongan awak, Deborah."
- Begitulah ceritanya. - Baiklah.
Kita ada panggilan secara langsung daripada pendengar ini.
Apa kata awak jawab panggilan itu?
Helo, pendengar 6958.
Helo, Deborah.
Seronok dapat dengar semula suara awak.
Helo?
Baiklah...
Pendengar 6958.
Awak kata awak nak berbaik semula dengan bekas teman wanita.
Awak dah meluahkan perasaan awak?
Belum.
Saya dalam perjalanan nak beritahu dia sekarang.
Tak, jangan datang...
Maksud saya, jangan pergi.
Sebab...
awak tak tahu perasaan dia terhadap awak sekarang.
Mungkin dia dah meneruskan kehidupan. Jadi...
Mungkin.
Namun,
mesti ada cara untuk memenangi hatinya.
Saya yakin awak boleh beri saya petua.
Tak.
Tiada petua.
Mestilah tiada petua, betul tak?
Sebab awak tak boleh putar balik masa.
Tapi awak boleh buat kereta awak berpatah balik.
Saya tahu saya tak boleh buat keadaan kembali normal.
Amat menyeksakan,
jadi saya kenang balik saat-saat kami bersama.
Ketika kami bahagia bersama dan saling mencintai.
Perkara itu tak berubah.
Pada ketika itu saya yakin.
Saya rasa Deborah
bercakap begitu sebab dia risau tentang awak.
Meluahkan perasaan kepada bekas kekasih dalam keadaan tergesa-gesa
akan menyusahkan awak nanti.
Awak masih nak mencuba?
Sudah tentu!
Ada satu petikan.
"Apabila sesuatu perkara itu penting,
walaupun akan menyusahkan, buat saja."
Betul. Elon Musk kata begitu.
Saya tak dapat menghitung masa atau kebarangkalian,
sebab saya sedar apa yang penting.
Saya takkan mudah mengalah.
Jangan putus asa.
Wah! Menakjubkan!
Hebat!
- Lelaki itu, bukan? - Saya rasa ya.
Dia memetik kata-kata Elon Musk.
Dia dah hilang akal?
Apa yang berlaku?
Kalau bekas teman wanita tahu tentang keikhlasan awak,
saya yakin dia akan ubah fikirannya.
Semoga ini boleh membantu sekiranya dia mendengar.
- Betul tak? - Mungkin.
Kami doakan awak berjaya.
Yang penting, pendengar ini
mahu kata-kata sokongan daripada Deborah.
Apa kata awak doakan dia berjaya?
Baiklah.
Saya doakan awak berjaya.
Kita kembali dengan lebih banyak lagi cerita selepas ini.
Awak masih nampak cemas.
Ya, sedikit.
Tak apa, bawa bertenang.
Jadi gila.
Kenapa tiba-tiba?
Bo-ra, jom...
kita mulakan balik.
Saya nak berbaik semula dengan awak.
Aku boleh tolak pelawaan dia sekarang.
Tak, sejak awal aku boleh mengelak daripada dia.
Macam mana aku nak jelaskan sedangkan aku tak mampu buat begitu?
Kuasa yang memegang hubungan kami dah lama tak ada.
Namun, ada sisa-sisa yang tinggal.
Aku tak boleh terus berhenti selepas berlari.
Aku tak boleh terus berhenti selepas mencintai.
EP 13 SEMUA TENTANG MASA, BERANI DAHULU
Awak suka bunga itu?
Suka.
Awak yang kirim?
Mestilah.
Siapa peminat nombor satu Deborah selain saya?
Saya tempah khas bunga ungu itu.
Ungu paling cantik ialah ungu muda. Yeon Bo-ra.
Sama macam nama awak.
Ju-wan.
Apa yang awak cakap dulu...
saya asyik terfikir.
Awak ada tanya saya sama ada saya nak jadi lelaki yang baik.
Betul cakap awak.
Saya sentiasa nak nampak macam orang baik dan jadi baik.
Sebab saya nak jadi teman lelaki yang sempurna untuk awak.
Saya berlagak macam lelaki baik.
Walaupun saya tahu saya jahat.
Dulu saya cuma melepaskan rasa marah. Awak tak perlu rasa tak senang duduk.
Tak.
Dulu saya susah nak minta maaf.
Susah nak mengaku kesalahan sendiri. Jadi, saya mengelak.
Saya tiada apa-apa yang istimewa.
Saya pentingkan diri dan tak yakin pada diri.
Saya tak patut jadi begitu di depan awak.
Saya pura-pura tak begitu, saya cuba tak tunjuk.
Mungkin saya dah bosan.
Kita semua begitu.
Tiada orang yang sempurna.
Awak sempurna.
Awak wanita yang sempurna buat saya.
Sebab...
saya berpura-pura yang saya sempurna.
Saya pernah kata yang awak tak cukup mengenali saya.
Betul.
Saya sangka saya kenal awak.
Tapi sekarang, awak lain.
Nampaknya saya tak kenal awak.
Sebab itu
saya nak awak beri saya peluang
untuk lebih mengenali awak.
Saya nak kenali wanita yang saya cintai
dan yang saya tinggalkan.
Awak pasti?
Mereka ada hubungan?
Tapi mereka jarang berbual.
Mereka nak sembunyikan.
Tiba-tiba mereka jadi kekok, tak bertegur.
Itu lagi meragui.
Saya dah tunjuk nota itu.
"Salam sayang."
Mereka ada nama timang-timangan.
Mereka tengok wayang berdua.
Helo, ini Penerbitan Jinlee.
Betul. Chun-woo nampak mereka minum kopi berdua.
Saya tak terkejut.
Dia bekerja di sini sebab orang dalam.
Mereka minum kopi dan makan tengah hari berdua.
Ketara sangat.
Terima kasih.
- U-ri. - Ya?
- Awak nak ke bilik bos? - Ya, awak nak apa-apa?
Tiada apa-apa.
Dengar tak?
Pereka bentuk telefon tadi,
dia mahukan pengesahan bos tentang draf yang disemak
dan mahu bos e-melkan ke alamat ini.
- Baiklah, terima kasih. - Sama-sama.
Sang-jin.
Hei.
Awak tak dengar radio tadi?
Saya risau tentang kecaman, tapi reaksi yang diterima agak bagus.
Sekarang kita tak perlu risau tentang publisiti.
Deborah. "Deborah, ikon putus cinta."
Dia betul-betul bersemangat.
Dia bagus.
Baguslah.
Awak tahu apa lebih hebat?
Saya dapat rasakan ada hubungan cinta.
Saya luar biasa.
Dia terima panggilan daripada pendengar 6958.
Melalui cerita itu, saya terfikir ada sesuatu yang berlaku.
Jadi, saya selidik.
Nombor telefon Deborah yang terakhir juga 6958.
Bekas kekasih Deborah nak berbaik semula.
Dia cakap semasa siaran radio secara langsung.
Jika berjalan lancar,
amat sesuai untuk publisiti buku.
Pemasaran bercerita yang sempurna.
Itu cuma andaian.
Jika dia buat pengakuan, adakah dijamin akan berjaya?
Bukan hanya pengakuan cinta biasa.
Pengakuan sepenuh hati seorang lelaki yang tunduk kepada cinta.
Hampir macam drama.
Pelakon lelaki menyesal, dia dah sedar,
buat pengakuan melalui radio dan mereka berbaik.
Romantik betul.
Wanita mana yang tak terharu?
Jantung saya berdebar-debar dibuatnya.
Bila awak nak jumpa Deborah?
Apa?
Esok.
Kita akan tahu semuanya esok.
Beli sejambak bunga sebelum mesyuarat esok.
Saya memang nak kirim bagi pihak syarikat.
Tapi saya terlupa sebab terlalu sibuk.
Janganlah begitu.
Saya sibuk, awak patut dah kirimkan bunga.
Awak memang tak sensitif.
Apa salah saya?
Kita boleh beri esok.
Telefon pun tak.
- Ya. - Awak dah sampai di rumah?
Mesti awak penat.
Jom kita keluar makan tengah hari esok?
Sebagai kawan. Tak salah nak keluar makan.
Tak boleh. Saya kena kerja.
Awak buat alasan tak nak jumpa saya, ya?
Saya tak biasa begini, jadi saya keliru.
Saya menolak tawaran awak,
saya memang ada kerja.
Kalau begitu, kita keluar makan malam.
Kalau awak menolak juga, beritahu depan-depan.
Jumpa nanti.
Maaf.
- Saya nak buat pesanan. - Kakak.
Roti telur goreng letak strawberi di atasnya.
Pesan satu untuk saya juga.
Saya pun nak.
Belanjalah mereka.
Baguslah cara awak berniaga.
Baiklah, itu untuk kamu berdua.
Saya nak dua Americano.
Baiklah.
Kenapa dua?
Awak ada teman hari ini?
- Helo. - Hai.
Awak dengar tak siaran semalam? Mungkin awak tak dengar sebab kerja.
Alangkah bagus jika awak dengar.
Saya dengar.
Awak berterima kasih kepada seseorang.
Ucapan yang mengharukan.
Kalau betul, awak patut beritahu yang awak dengar.
Saya menunggu.
Jadi, awak dengar juga panggilan secara langsung?
Dengar.
Awak ada berbual dengan dia?
Dia datang ke stesen radio, kami berbual sekejap.
Jadi...
saya berbual dengan dia.
Selamat...
Bo-mi.
Saya dengar awak kerja di sini.
Apa khabar? Lama tak jumpa.
- Apa khabar? - Hei.
Janganlah begitu.
Dah tak nak cakap dengan saya?
Awak semakin cantik, Bo-mi.
Kenapa tak hubungi saya?
Saya rindu awak.
Awak semakin cantik sejak kali terakhir kita jumpa.
Kenapa awak cantik?
Hadiah daripada bekas kekasih.
Dijual murah.
Awak kata awak jual murah selepas putus cinta.
Jangan begitu, cakaplah sesuatu.
Aku tak suka orang cakap merepek.
Kalau dah putus, sudahlah. Nampak sangat terdesak.
Malulah sikit!
Kenapa ini?
Sudah-sudahlah.
Dah terlambat. Dah tak boleh ubah apa-apa.
Awak siapa dan kenapa awak cakap begitu?
Lupakan. Sudahlah. Tak apa.
Kau tak faham?
Aku kekasih
kepada bekas kekasih yang kau takkan dapat balik!
Biar betul. Awak bergurau agaknya.
Tak, Jin-ho. Jangan.
Bukan begitu, okey?
Cemburu?
Bo-mi bahagia dengan aku. Boleh tak kau berambus?
Sudahlah.
Dia bekas kekasih kakak saya!
Apa?
Nampaknya inilah masa untuk berterus terang.
Mesti kamu semua nak tahu apa jadi.
Begini.
Kami bercinta.
Puas hati?
Saya minta maaf sebab merahsiakannya.
Susah nak simpan rahsia.
Sekarang dah dijelaskan,
barulah saya berasa lega.
Kami akan jadi pasangan yang baik. Saya mahukan sokongan semua.
Baiklah.
Jin-woo, saya nak kopi.
- Berais? - Ya.
Kenapa tak cakap awak ada mesyuarat di sini?
Saya boleh jemput awak.
Apa...
Awak sedang buat apa?
Nak jumpa awak dan Jin-woo.
Helo.
Kita pernah berjabat tangan.
Tapi tak sempat berkenalan.
Saya Noh Ju-wan.
Saya Lee Su-hyeok.
Hari ini awak tak genggam kuat tangan saya.
Bo-ra kata kamu berdua rapat sebab kerja.
Semasa saya terdengar awak bercakap tempoh hari,
saya sangka kamu bercinta.
Saya berjaga-jaga.
Saya salah anggap rupanya.
Rupa-rupanya awak bersemangat tentang kerja awak.
Saya dah tempah restoran untuk makan malam kita.
Mesti awak terkejut jika awak tahu tempatnya.
Tempat yang kita pernah pergi.
Awak nak duduk di teres semasa cuaca luar nyaman.
Kami sedang berbincang.
Awak nak berbincang tentang kerja.
Kamu berdua berbual dulu.
Saya nak buat panggilan telefon.
Awak patut beredar.
Saya tengah sibuk.
- Apa? - Saya kata pergi.
Baiklah, faham.
Saya nak jumpa Jin-woo.
Jom pergi jika dah selesai.
Kenapa awak datang?
Apa maksud awak? Saya tak boleh datang?
Jadi,
awak nak berbaik semula dengan Bo-ra?
Sebenarnya...
Awak nampak sibuk.
Ini cara awak buat kerja?
Cara apa?
Mencampuradukkan kerja dan berseronok memang dah jadi perkara biasa di Korea.
Tapi selalunya menyebabkan emosi yang sia-sia
dan kesalahan yang boleh dielakkan.
Awak tak berterus terang.
Awak cakap berbelit-belit.
Biar saya berterus terang.
Adakah awak...
suka Bo-ra?
Rasanya saya tak perlu jawab soalan itu.
Betul tak?
Bekas kekasih ada hak bertanya?
Buat masa ini saya tiada hak.
Kalau awak dengar radio, awak pasti tahu.
Saya akan berbaik dengan Bo-ra.
Sebab itu saya tanya awak.
Malangnya awak tak beri saya jawapan.
Kalau awak kata awak suka dia,
saya nak nasihatkan, jangan.
Saya nak merayu atau pujuk awak.
Jangan pandang saya macam orang tak guna.
Kalau kami boleh berbaik semula,
saya sanggup menjadi lebih tak guna.
Saya tak nak awak jadi penghalang dan tinggalkan dia.
Saya merayu kepada awak
supaya berhenti mempengaruhi dia.
Jadi, awak akui dia terpengaruh?
Awak pun tahu.
Apabila seseorang putus cinta,
orang itu mudah terpengaruh dengan orang yang menghiburkan hatinya.
Dengan mengambil kesempatan sebegitu,
tidak adil namanya.
Apabila kami berbaik semula
dan berkahwin seperti yang dirancang,
Bo-ra...
akan sukar menerima hakikat
sebab dia dah terpengaruh. Saya tahu.
Sebab itu saya beritahu awak.
Pertama, saya minta maaf.
Saya tahu ini sangat mengelirukan.
Biar saya jelaskan.
Saya tak berbaik semula dengan dia.
Dia cuma nak berkawan.
Satu lagi...
saya tak rancang nak jumpa dia di sini...
Tak perlu jelaskan.
Apa?
Awak tak perlu jelaskan semua kepada saya.
Saya tak nak masuk campur dalam percintaan awak.
Saya cuma nak tahu sekiranya ada perubahan
tentang apa yang kita bincangkan semasa mesyuarat lepas.
Saya cuma nak minta pengesahan awak.
Baiklah.
Nampaknya macam
kita kena buat sedikit perubahan.
Mesyuarat kita dah selesai.
Saya...
Saya mengganggu janji temu awak.
Kita bincang waktu mesyuarat.
Bunga ini untuk awak bagi pihak syarikat,
walaupun lewat sehari.
Tahniah kerana berjaya memulakan balik.
Rancangan radio dan percintaan.
Dah selesai?
Jaga diri.
Kita ada banyak lagi masa sebelum makan malam.
Apa kita nak buat? Sempat tak kalau tengok wayang?
- Awak buat apa? Macam budak-budak. - Apa?
Betul awak tak tahu?
Saya ada mesyuarat tadi.
Kenapa awak ganggu?
Sebenarnya, memandangkan saya kenal dia,
saya tak nak berlagak macam orang asing, sebab itu saya tegur dia.
- Awak tak selesa. - Saya tahu awak sengaja buat
untuk awak mengelabui dia tentang hubungan kita.
Nak mengelabui apa?
Awak kata dia cuma rakan sekerja yang rapat.
Yakah?
Atau awak suka dia?
Apa?
Kalau awak tak boleh jawab, tak apa.
Dia pun tak dapat jawab juga.
Kalau awak pun tak boleh jawab,
tiada apa-apa yang nak dirisaukan, bukan?
Baiklah.
Saya nak menolak secara berdepan. Saya tak nak keluar makan malam.
Selamat tinggal.
Saya mempertaruhkan maruah dan saya berusaha!
Kenapa baru sekarang?
Awak kata awak benci, muak dan bosan dengan saya.
Selepas putus, awak sedih? Awak cemburu saya ada orang lain?
Baiklah. Saya tak suka.
Saya tak mampu teruskan hidup.
Saya jadi gila memikirkan awak bersama orang lain!
Bo-ra.
Dengar sini.
Saya mencintai awak.
Saya tak suka tengok
awak terpengaruh dengan lelaki yang tak suka awak.
Kita sepatutnya dah berkahwin dulu.
Apa awak merepek ini?
Macam yang awak kata, saya tak cukup mengenali awak,
tapi saya tahu satu perkara.
Awak takkan terpengaruh dengan lelaki
yang kurang beri keyakinan.
Salahkah saya cakap?
Betul, Bo-ra.
Kalau sikap awak begini, kita takkan boleh jadi kawan.
Saya tak nak kita jadi kawan.
Takkan nak berkawan?
Awak nak saya ulang?
Saya mencintai awak.
Takkan kita nak jadi kawan?
Hei.
Macam mana dengan Deborah?
Mereka berbaik semula?
Ya.
Baguslah!
Baiklah. Inilah yang saya nak!
Awak dengar bunyi itu?
Bunyi cetakan edisi pertama, kedua, ketiga.
Apa semua ini?
Bukankah kita nak penamat yang tergantung dan bukan berbaik?
Sekarang keadaan dah berubah.
Sejak awal saya tak suka penamat tergantung.
Penamat bahagia lagi bagus.
Awak kata ini penamat bahagia?
Penamat seperti itu?
Kena ada penamat bahagia supaya buku laris terjual?
Bukan itu maksud saya.
Itu yang penulis mahukan.
Apa yang paling dia mahu sejak hari pertama?
Dia nak dapatkan balik bekas kekasihnya.
Lagipun, berapa ramai pasangan yang tak putus cinta sebelum berkahwin?
Mungkin mereka dapat pengajaran.
Hubungan mereka semakin kuat selepas berbaik.
Barulah penamat yang membahagiakan.
Kita kena ubah rancangan penerbitan buku Deborah?
Awak dengar apa katanya.
Saya dah buat semua rancangan pemasaran guna konsep sekarang.
Kalau macam itu, baik tak payah buat mesyuarat.
Kita tak boleh buat apa. Ikut sajalah.
Dia berkeras yang dia bukan kuno.
Tapi kenapa bersikap begitu?
Oh ya, U-ri.
Apa pendapat awak?
Apa? Tentang apa?
Buat apa tanya dia?
Mestilah dia sokong teman lelakinya.
Apa? Teman lelaki?
Kami tahu tentang hubungan kamu berdua.
Kamu berdua bercinta, bukan?
Awak boleh beritahu kami. Tak apa.
Saya dan bos?
Ya.
Tak.
Mengaku sajalah. Saya tak nak sebut, tapi sejujurnya
bos yang ambil awak bekerja. Semua orang tahu.
Betul.
Tak, maksud saya...
Awak okey tak?
Awak tahu bos itu duda.
Mestilah dia okey.
Bos daripada keluarga orang kaya.
Pemilik bangunan, dilahirkan dalam kemewahan.
U-ri, awak terlalu banyak tonton drama.
Atau lebih kepada cerita Cinderella?
Bukan begitu. Ini salah faham.
Saya takkan paksa awak jawab,
tapi saya nak kepastian.
Awak takkan jadi pekerja tetap sebelum Hyun-seok, bukan?
Saya tak tahu.
Biar betul. Sudah diatur?
Bolehkah buat begitu?
Lebih baik kita berbaik dengan dia.
Bukan begitu.
Tak.
Kalau begitu,
bos menggatal dengan awak
melalui pekerjaan sepenuh masa awak?
Tak.
- Betul juga. - Awak boleh beritahu kami.
Awak boleh cerita. Tak apa.
Tak.
Mereka cakap begitu?
U-ri tak cakap apa-apa?
Sang-jin.
Awak selalu kata,
buat perkara yang boleh dikritik, bukan yang boleh memalukan.
Tak begitu?
Awak tak buat perkara yang memalukan, bukan?
Betul.
Jika mereka tahu bos menggatal dengan pekerja,
mereka takkan salahkan pekerja sebab menggatal dengan bos.
Okey, guna yang itu.
Mana awak dapat idea itu? Itu bukan penyelesaian.
Apa patut saya buat?
Dia baru nak mulakan kerjaya. Takkan nak biar dia dipersalahkan?
Jom balik.
- Jom. - Baiklah.
Begini.
Saya nak cakap sesuatu.
Sebenarnya saya saja.
Saya yang suka bos.
Saya kecewa sebelum sempat meluahkan perasaan terhadap bos.
Saya tak rasa perkara itu salah.
Kita tak perlu ada kelayakan untuk menyukai seseorang.
Tapi baru saya teringat, saya mungkin tak layak.
Saya juga tak tahu bos kaya orangnya.
Saya betul-betul tak tahu.
Pada saya itu tak mengubah perasaan saya terhadap dia.
Saya suka bos bukan sebab itu.
Selain daripada itu,
ada banyak perkara yang buat saya suka bos.
Saya sendiri
lebih suka buku daripada drama.
Sebab itu saya dapat bekerja di sini.
Buku kegemaran saya ialah
Anne of Green Gables, Daddy-Long-Legs,
bukan Cinderella.
Saya nak cakap sikit.
Sebagai naib presiden, saya nak jelaskan sesuatu.
Di Penerbitan Jinlee,
seperti yang kamu tahu, kita ada jawatan pembantu pejabat
dan pembantu pentadbiran sepanjang tahun.
Jadi, dalam proses mengambil U-ri bekerja,
tiada isu prosedur.
Untuk menukar kepada sepenuh masa,
keputusan akan dibuat mengikut semakan prestasi semata-mata.
Oleh itu, gosip pejabat dan khabar angin yang tak berasas
tentang rakan sekerja
jelas sekali sejenis pembulian di tempat kerja.
Yang terakhir dan penting,
untuk pengakuan dan meminta maaf,
dah terlambat untuk buat semua itu.
Itu saja.
Selamat sejahtera, semua.
Jumpa lagi esok.
- Jumpa esok. - Jumpa lagi.
Jom, Sang-jin.
Dia memang pandai berkata-kata.
Selamat jalan.
U-ri.
Maaf. Saya minta maaf sebab cakap bukan-bukan.
Saya ingatkan kamu bercinta.
Kami bengang sebab kami sangka awak tipu kami.
Itulah yang kami rasa.
Apa-apa pun, itu bukan alasan. Kami yang salah.
Inilah masa untuk saya jadi pekerja sepenuh masa.
Saya terlebih sensitif, maafkan saya.
Awak tak perlu maafkan saya sekarang.
Tak mengapa, kemaafan diterima.
Saya minta maaf dan terima kasih.
Jom kita pergi minum bir?
- Saya belanja. - Jangan. Kita ada kad syarikat.
- Jom, U-ri. - Biar saya berkemas dulu.
Awak sakit perut?
Masalah ketakcernaan?
Entahlah. Rasa macam ketakcernaan.
Mungkin saya makan banyak sangat.
Betul.
Awak makan roti telur goreng, wafel, strawberi dan macam-macam kek.
Awak boleh menang pertandingan makan.
TUALA WANITA
Apa kita patut beli?
Kola? Air yang berbuih?
Atau ubat pencernaan?
Di mana alat ujian kehamilan?
Kita ada tiga minit untuk fikir.
Fikir apa nak buat jika saya hamil.
Apa maksud awak? Dah tentu...
Bukan dah tentu.
Nak melahirkan atau tak,
nak besarkan anak seorang diri atau bersama, kita kena pilih.
Saya dah buat keputusan.
Jom kahwin.
Jangan ikut gerak hati. Fikir.
Saya pun akan fikir juga.
Awak fikir. Saya dah fikir.
Saya nak kahwin dengan awak.
Lagi cepat, lagi bagus.
Kita boleh hidup bersama dengan lebih lama.
Tak sangka saya akan jadi ayah!
Seronoknya! Saya tak tipu!
Seronoknya!
Kenapa?
Awak teragak-agak.
Tak, saya seronok!
Terasa macam nak terbang.
Apabila terlalu gembira, kita jadi kaku tiba-tiba.
Saya tak tipu!
Percayalah.
Awak dah buat keputusan?
Entahlah.
Saya tak nak bergaun pengantin dengan perut buncit.
Saya gembira sangat!
Awak lapar lagi?
Ya.
Bukan saya yang lapar.
Saya tak boleh biar anak kita lapar.
Tunggu sekejap.
Sayang, awak tahu tak...
Tak boleh.
Awak belum tahu cerita.
Walau apa pun, tak boleh.
Sebenarnya begini,
awak kenal Sang-cheol, dia...
Saya kata tak boleh!
Awak belum dengar lagi. Boleh beri saya habis cakap?
Saya tak nak karavan.
Sang-cheol suruh beli daripada dia?
- Harganya murah? - Ya.
Awak tahu kenapa?
Sebab isterinya akan ceraikan dia
jika dia tak jual,
sebab isterinya dah tak tahan.
Kalau awak bawa ke sini, awak ingat saya akan diam?
Biar betul!
Permainan video, kamera, patung kecil, golf,
memancing dan sekarang berkhemah pula?
- Sebenarnya... - Tak boleh!
- Bukan. - Tak boleh.
Tak boleh!
Baiklah, saya takkan beli. Cukuplah.
Semua tak boleh.
Awak dengar tadi.
Mana telefon saya?
Tepi. Awak duduk di atas telefon saya?
Entah. Cari betul-betul.
Ada di bawah?
- Hubungi saya! - Baiklah.
Dah jumpa!
Yu-jeong!
Jadi, selama ini awak izinkan Jin-ho tinggal di tingkat bawah?
Awak patut beritahu saya, kenapa...
Kenapa?
Kenapa tak beritahu saya?
Dia nak tumpang sekejap sementara cari rumah.
Sebab itu saya tak beritahu awak.
- Betul tak? - Ya.
Tapi rupa-rupanya susah juga nak cari rumah.
Jalan dulu.
- Ke mana? - Awak tahu ke mana.
- Tapi... - Jalan.
- Privasi... - Lekas!
Ini apa?
Ya Tuhan!
Apa semua ini?
Saya tak tahu.
Apa semua ini? Saya tak tahu.
Jin-ho, semua ini barang awak, bukan?
Ya.
Sudahlah.
Bila awak nak berhenti menipu?
Apa lagi yang awak tipu?
Lebih baik cakap kamu bercinta.
Ada apa-apa lagi yang saya tak tahu?
Awak sorok perempuan di sini?
Bo-mi!
- Ada apa? - Awak okey?
Mesti awak ketakutan.
Anak kita tak apa-apa?
Tak apa-apa.
Awak hamil?
Saya tak sangka.
BO-RA
Jangan!
Jangan jawab! Tolonglah! Saya merayu!
Lepaskan.
Jangan. Nanti kakak bunuh saya!
Ini salah. Lepaskan!
Lepaskan!
Jangan beritahu, kalau tak saya campak!
Saya boleh campak!
Jangan!
Sayang, letak telefon itu.
Benda ini mahal.
Tolonglah, Yu-jeong.
- Saya campak nanti! - Jangan!
Baiklah.
Saya cakap sekejap dan letak telefon.
Supaya dia tak telefon lagi.
Boleh?
Beri saya telefon itu dan guna pembesar suara.
Serahkan.
Hei.
Hei, saya tak patut ajak isteri orang keluar lewat malam, bukan?
Kenapa? Awak nak minum?
Bo-ra, datang cepat! Bo-mi hamil!
Apa dia cakap?
"Bo-ra, datang cepat.
Bo-mi wangi?"
Apa dia cakap?
Jadi...
Maksud awak...
Dia hamil?
Jom keluar.
Saya tak nak.
Kalau tak keluar, apa nak buat di sini?
Jom ikut kakak.
Bo-ra...
- Jom. - Kakak dah kenapa?
Kenapa kakak berlagak macam saya buat salah?
Kamu...
Hei, bincang dengan dia di rumah.
Ikut Bo-ra balik.
Hei.
Jangan ikut.
Hei...
Sungguh mengejutkan.
Apa halnya tadi?
Kenapa awak ikut saya? Pergilah main di bawah.
Janganlah begitu.
Awak nak saya ikut?
Saya cuma main permainan video dan tonton bola sepak.
Saya minta maaf.
Ada saya bersungut?
Kenapa awak tipu saya?
Awak asyik tipu saya.
Tipu apa?
Baiklah.
Saya akan berhenti buat semua itu. Boleh?
"Boleh"?
Macam mana saya nak percaya awak sekarang? Kalau awak nak bersendirian
sampai terpaksa menipu saya, kenapa berkahwin?
Ya, sebab saya yang suruh.
Awak tak melamar saya pun.
Kita berkahwin sebab saya suruh, bukan?
Sebab itu awak buat begini.
Bila awak nak berhenti cakap tentang melamar?
Awak cinta saya tak?
Awak cinta saya atau tak?
Awak kata takkan percaya.
Memanglah!
Saya dah tak percaya awak lagi! Saya takkan percaya!
Sebab kepercayaan saya dah hilang.
Mana lelaki yang saya nak kahwini?
Lelaki yang masukkan telefon dalam beg kalis air sebab tunggu panggilan saya.
Lelaki yang tak naik bas terakhir, sama-sama berjaga sepanjang malam
dan berat hati nak balik.
Lelaki yang selalu buat panggilan video
sebab rindu saya semasa saya belajar di luar negara.
Itulah lelaki yang saya kahwini.
Tapi kini awak cuma...
Awak lelaki yang pentingkan diri dan suka menyendiri.
Hei, Yang Jin-woo.
Awak dah berubah.
Awak tahu tak?
Tahu, awak pun sama.
- Apa? - Awak ingat awak tak berubah?
Awak selalu bersungut apa saya cakap.
Awak tak suka semua benda yang saya buat.
Sebab itu saya tak boleh kata apa-apa. Lagipun awak takkan dengar.
Yakah? Bila? Tentang apa?
Saya salah? "Jangan main permainan video.
Tunggang motor bahaya."
Memancing? Semua awak benci!
"Golf? Orang macam awak? Jangan nak melabur saham!
Kita cerai kalau awak beli kripto!"
Apa yang saya boleh buat?
Takkan asyik nak kerja saja?
Kerja, rumah, tiada masa untuk diri sendiri?
Saya perlu bersendirian.
Saya perlukan sedikit masa,
bukannya lama pun!
Apa salah saya?
Bagaimana dengan kita?
Apa? Kenapa dengan kita?
Kita pernah luangkan masa bersama?
Sayang.
Pada waktu pagi, kita nak cepat dan sibuk sepanjang hari.
Pada waktu malam, selepas makan dan mengemas, kita tidur.
Awak bersungut tiada masa nak bersendirian.
Awak tak kisah tiada masa dengan saya?
Awak tak kisah. Saya kisah.
Kalau awak anggap begitu...
Bukankah kita akan bersama
sepanjang hayat, jadi...
Begitukah?
Awak berfikir begitu.
Maknanya awak tipu saya sebab saya marah awak.
Kita dah tak berasmara sebab boleh buat lain kali.
Awak tangguhkan masa dengan saya sebab boleh bersama seumur hidup.
Saya tak penting bagi awak.
Awak fikir begitu rupanya.
Sebelum saya terlupa,
siapa kata kita akan bersama seumur hidup?
Apa maksud awak?
Saya tertanya-tanya,
sama ada bersama seumur hidup itu penuh bermakna.
Saya terfikir.
Sampai hati awak...
Saya nak tidur di tempat lain. Okey?
Saya nak tidur di sini malam ini.
Saya minta maaf, Jin-woo. Salah saya.
Awak patut beritahu saya. Awak tipu dan keadaan jadi tak terkawal.
Padamkan lampu.
- Selamat malam. - Selamat malam.
Helo, Cik Yeon.
- Hai, U-ri. - Mari saya tunjukkan bilik mesyuarat.
Bos, Cik Yeon dah sampai.
Baiklah.
U-ri.
Ya?
Awak tak apa-apa?
Apa? Kenapa?
Tak, saya cuma...
Saya risau pasal awak.
Awak dah bincang dengan rakan sekerja?
Saya harap awak tak rasa kurang selesa bersama saya.
Mereka minta maaf dan kami dah jelaskan salah faham itu.
Saya tak apa-apa.
Saya nak minta maaf pada bos.
Saya tak sepatutnya buat bos tak selesa dengan meluahkan perasaan.
Tapi bos jangan risau.
Hal itu takkan berlaku lagi.
Saya dah lupakan bos.
Saya okey.
Saya keluar dulu.
Kita mulakan mesyuarat lagi 10 minit.
Saya ada hal nak bincang dengan dia dulu.
- Baiklah. - Okey.
Bila saya boleh dapat draf?
Saya perlukan garis masa yang spesifik.
Awak tak nak kongsi draf,
jadi susah nak bertindak.
Tinggal bahagian penamat.
Saya perlukan masa untuk fikir.
Awak tak pasti pasal tempoh akhir. Itu maksud awak?
Ya.
Apabila penulis tak boleh memutuskan penamat, selalunya
sebab pengakhirannya tak meyakinkan buat pembaca.
Kalau awak sendiri tak yakin,
macam mana awak nak yakinkan pembaca?
Awak dah putus cinta,
tapi awak nak berbaik semula, penamat yang bahagia.
Penamat yang tak berapa meyakinkan.
Mudah nak kecam untuk membinasakan.
Macam mana saya nak ubah penamatnya?
Saya putus cinta dan perhubungan baharu lagi teruk.
Jadi, saya tinggalkan dan cari pengganti.
Rupa-rupanya sama saja.
Saya memang teruk? Diperbodohkan? Ditipu?
Itu lagi bagus.
"Perhubungan baharu lagi teruk?
Rupa-rupanya sama saja"?
Kenapa? Awak ingat awak pengganti?
Awak cuma akan tunjuk sisi kiri muka yang awak suka,
berpura-pura suka mi yang awak tak suka,
berpura-pura bahagia dan menjadi puteri Chicken Land,
itu penamat yang awak mahukan?
Awak kata awak genius, rupanya tak.
Awak kata awak ikut gerak hati.
Awak bukan saja tak jujur dengan orang lain, malah dengan diri sendiri.
Atau awak tak tahu apa awak nak.
Awak nak kata saya menyedihkan?
Awak nak kata saya cetek pemikiran?
Awak tahu apa yang lebih menyedihkan?
Apabila ada orang tak benci saya, saya terfikir sama ada dia suka saya.
Menipu diri sendiri,
tanpa tahu itu adalah harapan palsu.
Awak maksudkan siapa?
Semasa awak layan saya dengan baik, awak memang baik.
Awak berikan pelukan tanpa balasan.
Apabila awak cium saya, adakah itu kesilapan?
Apabila awak meluahkan perasaan, adakah itu lakonan?
Siapa yang tak jujur sebenarnya?
Saya sahajakah yang bercium?
Bukankah kita dah setuju kita buat bersama dan serentak?
Siapa yang mula-mula kata ia kesilapan?
Jadi, kenapa awak ajak saya ke rumah awak?
Awak tahu maknanya?
Awak sedang menduga jika saya akan setuju.
Saya bukan menduga!
Habis itu, apa?
Awak takkan tebalkan muka.
Awak takkan buat benda yang memalukan awak. Takkan.
Awak tahu tak?
Saya tak tahu apa dalam hati awak,
tapi kalau awak tak boleh luahkan, jangan tunjukkan perasaan itu.
Sebab ia akan buat orang lain rasa bodoh.
TRUE TO LOVE
Bukankah saya cakap tak nak?
Dari awal saya tak nak kerja dengan dia.
Helo? Ini "Budak"?
- Apa? - Jangan berbaik dengan dia.
Awak takkan ingat apa-apa sebab mabuk.
Awak cinta dia, kahwini dia,
hamil, ada anak, nak hidup begitu saja?
Kakak fikir saya teruk. Jin-ho tidak.
Dia kata saya boleh.
Jin-ho, jangan beritahu dia saya di sini.
Awak tak nak bawa Yu-jeong?
Saya kena fikir nak cakap apa.
Kalau salah cakap, buruk akibatnya.
Maaf sebab selalu lambat.
Selain minta maaf, awak tak ada benda lain nak cakap?
Saya suka awak, Su-hyeok.
Awak tahu tak apa jadi sekarang?
Semuanya huru-hara.
Masih tak ada apa-apa nak cakap?
Terima kasih sebab membuat saya tinggalkan awak dulu.
Bo-ra.
Sudi tak kahwin dengan saya?
Terjemahan sari kata oleh Yanti Arshad