TRUE TO LOVE
KATHANG-ISIP LAMANG ANG LAHAT NG MGA KARAKTER AT PANGYAYARI.
Noong mabuti ka sa akin, mabait ka lang talaga.
Noong niyakap mo ako, libre lang iyon.
Noong hinalikan mo ako, iyon ba ay… pagkakamali?
Noong sinabi mo ang nararamdaman mo, arte lang iyon. Tama?
Sino'ng di matapat ngayon?
Ako lang ba iyong humalik?
Nagkasundo tayo na parehas tayo roon, di ba?
At sino bang may sabi na pagkakamali iyon?
Ba't mo ako inimbitahan…
Kaya ko ipinagbabawal ang pag-iibigan sa opisina.
Di kita naintindihan!
Kung hindi, ano pala iyon?
Di ko kayang trabahuhin ito.
Di makaka-inspire ng mambabasa ang isang pekeng wakas na ayaw umusad.
Hindi, lilinawin ko. Ayoko na.
Ayokong makipagtrabaho sa di sumusubok
na intindihin ang intensiyon ng manunulat.
Ano'ng penalty?
Handa akong magbayad kahit magkano.
Teka…
-Ingat. -Ingat.
Uy… Hoy! Ikaw…
Paanong…
Talaga bang…
Hinalikan mo ba siya?
Heto.
Ano'ng ginagawa mo? Gusto mong ubusin ko ito at mamatay?
Inumin mo na.
Para iyan sa pagsisinungaling mo at parusa sa pagsira sa project.
Ano ba'ng problema?
Ayoko ng serbesa.
Soju na lang. Busog na ako.
Di ka diborsiyadong gaya ko.
At base sa nakita ko kanina,
malinaw na gusto ka rin ni Bo-ra.
Dahil ba sa ex niya?
Ex lang siya.
-Naduwag ka, ano? -Hindi.
Nakumbinsi niya yata ako.
Gaya ng sabi mo,
baka ako iyong kontrabida sa kuwento nila na may masayang wakas.
Iyon ang naisip ko.
Mukha namang tapat siya,
at kung gusto talaga ni Bo-ra na makipagbalikan,
di yata tamang ituloy ko pa.
Paano kung…
iyong nararamdaman niya sa akin ay pawang pasasalamat lang…
matapos ng hiwalayan nila?
Kung ganoon iyon,
baka pagsisihan niya kalaunan.
Kaya…
Mahirap at komplikado ito.
Ba't naman komplikado?
'Wag mo masyadong pag-isipan.
Alam mo ba kung ba't ka ganiyan?
Kasi gusto mo laging magmukhang kahanga-hanga.
'Pag nagmamahal ka, dapat magpakumbaba ka
at gumawa ng nakakahiya…
Hay, naku.
Kung di mo kaya, sumuko ka na lang.
Akala mo ba gusto kong ganito?
Ayokong maging ganito.
Uy, tama na.
Kalimutan na natin ang lahat.
Kalimutan na. Kalimutan na iyon!
Baka mas nararapat iyon.
Sa opinyon ko,
madaldal si Bo-ra.
Medyo matapang siya. Nakita mo na siyang mahirapan.
Nakakatakot siya. Sobrang nakakatakot.
Hindi naman.
Hindi siya madaldal.
At kahit mukha siyang matapang,
mabait at sensitibo talaga siya.
Uy, ano'ng sinasabi mo?
Di ako naniniwala sa iyo.
Ano pa man, di siya ang tama para sa iyo.
Tama na.
Tama na ang alin?
'Wag mo nang banggitin.
Nami-miss ko tuloy siya.
At tama na ang inom.
Mas nami-miss ko siya.
Di ba't…
Di ba sabi ko, di ko gagawin?
Simula pa lang sinabi ko na sa iyo!
Sabi ko, ayoko kay Deborah umpisa pa lang.
Sumama ka sa akin bukas sa doktor.
Ba't naman ako sasama sa iyo?
Kasi ako ang legal guardian mo.
Bo-mi.
Di mo kailangang ikasal kasi nabuntis ka.
May karapatan kang mamili.
Akala mo di ko alam iyan?
Bata pa ba ako? Ba't ganoon mo ako ituring?
Sinasabi ko lang na pag-isipan mo.
Ano pa ba ang pag-iisipan?
Magpapakasal pa rin naman kami.
Puwede naming gawin iyon.
Bale…
gusto n'yo ang isa't isa, magsasama kayo,
mahal mo siya, pakakasalan mo siya, buntis ka, mag-aanak ka,
ganoon ka lang mabubuhay?
Ano naman? Ano'ng mali roon?
Tingin mo kagaya mo ang lahat?
Masyado mong pinapansin ang maliliit na bagay.
Tingin mo, nakakaawa ako?
Si Jin-ho, hindi.
Di niya sinasabing, "Wala kang alam" o "Ano'ng plano mo?"
Sinasabi niya, "Magaling. Magagawa natin ang lahat na magkasama."
Natatakot na ako.
Di kita inaasahan, pero ba't ka naman ganiyan?
Paano mo haharapin si Su Su namin?
Bo-mi…
Siguradong nag-aalala lang siya.
Sino bang may sabing mag-alala siya?
Sino ba siya? Naiirita ako sa kanya.
'Wag ka nang umiyak.
'Pag umiyak ka, malulungkot si Su Su, babe.
Buksan mo ang bintana. May niyebe yata.
Niyebe?
Pambihira ka.
Bawal akong lumabas. Ba't ka pumunta?
Tatalon ako ng bintana.
'Wag kang umiyak. Ganito tayo magkita.
Pupunta ako rito.
Sabihan mo ako pagtulog niya.
Dadalhan kita nito.
Ano iyan?
Cake at mga strawberry na gusto mo,
at folic acid?
Mag-folic acid daw ang mga buntis.
Nabasa ko sa internet. At vitamins.
Di ka ba nilalamig?
Pumasok ka sa loob.
Di malamig pag ganito.
Di ka rin naiiba sa lahat. Akala mo astig.
'Pag di gumana ito, di ko na alam kung paano pa.
Di niya matiis na tawagan siya.
U-RI
Hindi na iyon mangyayari.
Nakalimutan na kita.
At ayos lang ako.
Han Sang-jin.
Umakto ka ayon sa edad mo.
JINLEE PUBLISHING LEE SU-HYEOK
Di ako sasagot.
Bakit?
Hello?
Hello…
Si Su-hyeok ito.
Kasi…
Gusto ko nang umuwi.
Ihatid mo ako pauwi.
Gusto ko na kasing umuwi ngayon.
Lasing ka.
Ibababa ko na.
'Wag.
Ba't di mo kaya?
Ihatid mo ako, pakiusap.
Hinatid din kita.
Kaya ihatid mo rin ako pauwi.
Di ba? Iuwi mo ako.
Iuwi mo ako.
Mag-usap tayo pag di ka na lasing.
Ihatid mo ako pauwi.
Sir.
Ayos ka lang ba, sir?
Sir, tumayo ka.
Sobrang lasing ka.
Ayos ka lang ba?
-Iyong address… -Pakiulit?
Pakisagot iyong tawag.
Tawag?
-Hello? Si "Bata" ba ito? -Ano?
BATA
Sabi sa phone.
Bale, sobrang lasing siya.
Malapit na rin kaming magsara.
Ipapadala ko sa iyo ang address.
Mukhang dapat mo nang bilisan.
WOO BAR KAPE AT ALAK
Mahal, patayin mo ang ilaw pagkatapos mo.
Ba't ka umakyat?
'Wag ka nang magalit.
Tama na ang away natin. Humingi na ako ng tawad.
Kailan? Sabi mo wala kang mali.
Yu-jeong… Pagod na pagod ako ngayon.
Pakiusap?
Nandoon siya.
Pakisundo na siya.
Su-hyeok.
Gising.
Su-hyeok, gising.
Su-hyeok. Subukan mong bumangon.
Ayos ka lang ba?
'Wag kang makipagbalikan.
Tumayo ka na.
Sige na. Tayo na. Hawakan mo ang braso ko.
Pasok. Ingat!
Pasensya na.
Puwede sa Yeonseo-ro?
Sa Seongsu River Castle po.
Saan?
Teka. Saan?
Seongsu River Castle.
-Puwede sa Seongsu River Castle? -Sige.
Tulungan na kita.
Gaano ba karami ang nainom mo?
'Wag…
'Wag kang makipagbalikan.
'Wag…
'Wag kang makipagbalikan.
Pakiusap?
Sige.
Di mo rin naman maaalala, kasi lasing ka.
Yakapin mo ako.
Ano?
Yakapin mo ako.
Sige.
'Wag mo akong tanungin 'pag naalala mo ito.
Ipipilit kong libreng yakap ito.
Salamat.
Dito ba?
Noong nakilala ko siya,
sabi niya malapit lang siya at hinahatid ako pauwi,
at babalik para umuwi nang mag-isa.
Ganito ba siya magmahal?
Lavender haze.
Sa lumang pelikula ang ibig sabihin ay "nagmamahal."
Ang pakiramdam na mabalot ng lavender haze.
Alam ko yata ang pakiramdam no'n.
Kasi nasa lavender haze ako.
Para sa bagong simula ni Yeon Bo-ra,
Su-hyeok.
Ang hirap intindihin ng lalaking ito.
EP 14 TRUE TO LOVE
KAMAKAILAN NA TAWAG BATA
TAWAG: TATLONG MINUTO
Wala ka talagang naaalala?
Kahit iyong pag-uwi mo?
Wala.
Ang bilis kong nalasing kagabi.
Napasobra ako dahil sa iyo.
Mabuti't nakauwi ka nang ligtas.
At pumasok ka pa rin gaya ng dati.
Pero ang problema…
Tiningnan ko ang call history ko.
Tinawagan ko si Deborah.
Pero di ko maalala iyong sinabi ko.
Ano'ng sinabi ko?
Para sa ikabubuti iyan.
Kung nahimatay ka, mas magandang mas matagal.
'Pag wala ka maalala, sobrang nakakainis iyon.
Lagi mong sinasabing mas mabuti iyon!
Ang sama nito.
Kung nagtataka ka, ba't di mo siya tanungin?
Humingi ka rin ng tawad sa kaniya.
KAMAKAILANG TAWAG
Ba't di mo kaya?
Ihatid mo ako pauwi.
Su-hyeok, tumayo ka.
'Wag kang makipagbalikan.
Bo-mi.
Puwede bang pumasok? Makikipag-usap ako.
Hayaan mo na. Wala naman akong sasabihin.
Pasensiya na.
Pakiusap? Kailangan mong kumain.
Tara't…
Ba't mo ni-lock ang pinto, Bo-mi?
Hayaan mo na ako.
Gusto kong mapag-isa.
U-ri, gusto mo bang magkape mamaya?
Ba't gusto mong magkape tayo?
May mga tanong ako
at may sasabihin ako sa iyo.
Tungkol saan?
Tatanungin mo ba ako
ba't pa rin ako may crush sa iyo
at sinabing nakalimot na ako?
Sasabihin mo sa akin
na 'wag na kitang gustuhin, tama?
Kasi, sinubukan ko talaga.
Pero di ko iyon makokontrol.
Di iyon ang sasabihin ko.
Di ko alam kung paano.
Dapat hinayaan mo akong umamin noon sa iyo.
Makakalimot lang sa crush
pagkatapos nilang umamin.
Kung nakaamin lang ako at tinanggihan,
baka tapos na iyon.
E di, gawin mo ngayon.
Ano?
Tutulungan kitang makalimot.
Sige.
Ako ay nagkaroon
ng gusto sa iyo.
Nagsimula yata iyon noong araw na nagkakilala tayo.
Sa umaga,
magbabatian ng "magandang umaga,"
kakain at magkakape nang sabay,
gusto kong gawin iyon.
Tapos narinig kong ang sabay kumain, magkape, at manood ng sine
ay ang ginagawa ng mga magkarelasyon.
Ginusto kong gawin iyon kasama ka.
Kaya kita inayang manood ng sine kasama ako.
Pero di ko talaga alam na di ka magiging komportable roon.
Kaya nagpaka-cool ako, pero…
Pero…
Katunayan,
gustung-gusto pa rin kita.
U-ri, napakamasayahin mo,
maganda, cute,
matalino, at matapang.
Mabuti kang tao.
Pero ako ang head ng kompanya.
At mahalaga kang empleyado sa kompanya ko.
Diborsiyado ako. Ikaw, hindi.
Mas matanda ako. Bata ka.
Kaya naisip ko, kalaunan,
baka magsisi ka at mapaisip,
"Ba't ako nagkagusto sa matandang iyon?"
Kaya naging ganoon ako.
Pero nang mapag-isipan ko,
kung mangyari man iyon,
kung ayos lang sa iyo…
-Puwede ba tayong… -Oo!
Saan ka nag-oo? Di mo naman ako pinatapos.
Gusto kong maging kasama ka.
"Oo" iyon, ano pa man iyon.
Magsine tayong dalawa?
Magkape tayo pagtapos
at maghapunan.
Gusto ko!
Uy.
Di pa kayo nagkakaayos?
Kung dito ka pupunta 'pag naglayas ka,
mag-aalala pa ba siya?
Halata naman.
E di, 'wag nating ipaalam na nandito ako.
Mag-order ka ng panghapunan.
Ano'ng gusto mo?
Bo-mi.
Nasa harap ng pinto ang pagkain. Kumain ka.
Parang eksena sa Oldboy.
-Gaano na siya katagal doon? -Simula kagabi.
Uy, 'wag mo siyang hayaan nang ganoon lang.
Nagpapabago ng hormones ang pagbubuntis at mababalisa.
Mas mababalisa siya.
'Wag mo siyang pabayaan.
-Talaga? -Bo-mi.
Bo-mi. Ako ito.
Buksan mo ang pinto.
Ayokong kumain. Sabi ko, ayos lang ako!
Sige na, buksan mo ang pinto.
'Wag kayong papasok, seryoso ako.
'Pag pinagpatuloy mo iyan, bubuksan namin ito.
'Wag, pakiusap, 'wag!
Naku naman, pabayaan n'yo na ako!
Kumuha ka ng chopstick.
Sige.
Heto.
Bo-mi, bubuksan ko na.
'Wag! 'Wag kayong pumasok!
Bo-mi.
Gusto kong mapag-isa. Lumabas kayo!
Ayokong kumain!
Kailangan mo pa ring kumain.
'Wag kang magpa-stress.
Ayos lang ako. Labas!
Di ako kakain.
Lumabas ka rin.
Sige.
Lumabas na kayo.
Diyos ko!
Buwisit ka!
Ano iyon?
Ikaw!
Hoy!
Ikaw…
Bo-ra, makinig ka.
Pumunta siya para magbigay ng folic acid at ilang vitamins.
Di na siya nakalabas.
Bo-ra, di mo ba puwedeng hayaan na magmahalan kami?
-Pakiusap? -Tumayo ka, Jin-ho.
Hindi, Bo-mi.
Hangga't di ka pumapayag,
Mauupo lang ako rito, gaano man katagal.
Gusto mong magbanyo.
Sige na, tumayo ka na.
Ayos lang ako.
Ako na lang ang luluhod para sa iyo.
Masaya ka na?
Grabe.
Kayo ang gumustong lumuhod. Ba't ganiyan n'yo ako tingnan?
Bo-mi, 'wag.
Kahit pa maihi ako rito,
di ako gagalaw.
Naniniwala ka ba?
Oo, naniniwala ako sa iyo.
Puwede mo bang hawakan ang kamay ko?
Itong mga kamay na ito,
'wag tayong bibitaw.
Hanggang kamatayan.
Oo naman. Di ako bibitaw.
-Protektahan ang pagmamahalan natin. -Oo.
Grabe.
Nanira kayo ng pagsasama
at heto kayo, naghahayag ng pagmamahalan.
Sino ba'ng may tutol sa pagmamahalan nila
na kahit kamatayan di sila mapaghihiwalay?
Di ko alam.
Naiintindihan ko na. Tumayo na kayo.
'Wag na 'wag kang iihi riyan. Tayo.
Payag ka na sa amin?
Di naman ako tumututol.
Tumayo na kayo.
Uy, Jin-ho.
Umihi ka nang nakaupo.
-Umayos ka, ha! -Sige!
Naku…
Pinag-alala mo ako!
Aalis na ako.
-Tatawag ako. -Sige.
Paalam.
Sa susunod uli.
Jin-ho, 'wag mong sasabihing nandito ako.
Okay?
Sige!
Uy, naintindihan niya kaya iyon?
Banggitin mo raw.
Sige!
Sige na, umalis ka na.
Tatawagan kita.
-Aalis na ako. -Paalam.
Di maalis ang tingin sa isa't isa.
Nakakatuwa naman.
Tama. Naiintindihan kong kailangan niyang mapag-isa.
Nagtayo siya ng tindahan para makapagtrabaho kung kailan niya gusto.
Di siya makapagpahinga o makapagbakasyon 'pag gusto niya.
Alam kong nahihirapan din siya.
Alam ko iyon.
Pero ipinagliban namin ang mag-anak
para mas sulitin pa namin ang isa't isa.
Gusto naming laging magbakasyon,
uminom magdamag,
at gawin ang gusto namin.
Pero bakasyon?
Uminom magdamag?
Walang nangyari d'on.
Di kami nakapag-date nang maayos.
Iniisip ko lang ba't kami naging ganito.
Akala ko, malulutas ng kasal ang relasyon, hindi pala.
-Parehas lang. -Hindi parehas.
Sa lahat ng problema sa magnobyo't nobya,
sa paghuhugas, pag-recycle, paglilinis ng banyo, pagbabayad…
Marami pang pag-aawayan.
Si Yang Jin-woo, nag-iba talaga siya.
Oo nga pala, Jin-woo.
Di mo susunduin si Yu-jeong?
Pumunta ka.
Hindi pa.
Dapat mas maingat kapag ganito.
Bilisan mo at humingi ka ng tawad.
Kailangan kong isipin ang sasabihin ko.
Sa, "Saan ka humihingi ng tawad?"
'Pag di ko naitama iyon, mas lalala ito.
DAHILAN BA ITO NG HIWALAYAN?
Ba't ka riyan nagtanong?
Ano iyan?
Pagkakaiba ng ugali.
Di ko alam kung rason ba ito para maghiwalay.
Pero hindi na ako galit, ayoko ring makipag-away.
Para bang nagkalayo kami.
Unang beses ito sa akin.
Parang ako lang ang sumusubok. Parang ganoon.
Puwede mong gawin, kung gusto mo. Ba't ka pa nagtatanong sa iba?
Kaya nga, di ba? Ganoon iyon, di ba?
Kahit pa gawin mo, makinig ka muna sa kaniya.
Di pa huli na magpasya pagtapos no'n.
Iyon ang pinagsisisihan ko.
Dapat tinanong ko man lang siya.
Dapat pinakinggan ko siya.
Iniisip ko kung may hangover ka pa,
o kung nabali ang mga daliri mo,
o baka di ka makapagsalita,
o baka nagka-amnesya ka dahil sa aksidente.
Pero hindi iyon ganoon.
Mabuti naman.
Hinintay ko ang tawag mo.
Ba't parang lagi akong naghihintay?
Tatawag sana ako, pero…
Oo, puro dahilan.
Pasensiya na't lagi akong huli.
Hihingi muna ako ng tawad.
Ang totoo niyan…
Di ko maalala ang araw na iyon.
Kung nagkamali man ako,
sobrang lasing kasi ako.
Kasi lasing ka. Inaasahan ko na iyon.
Naisip kong baka iyon nga.
Pero wala kang maalala, sayang naman.
Hinatid pa kita pauwi.
Hindi pala magkalapit ang bahay natin.
Pero, tatanungin kita.
Maliban sa paghingi ng tawad, wala ka na bang sasabihin?
Gaya ng?
Gaya ng, na-miss mo ako,
o masaya kang makita ako,
o…
Sige.
Di ako nandito para tanungin ka.
Nandito ako para may sabihin, kaya ako ang magsasalita.
Di tulad mo,
di ako basta-basta tumutulong.
Mahirap ang masangkot sa iba,
kaya wala akong paki sa iba.
Di ako komportable sa iba.
Sa pakikipagnegosyo,
di ako nagbabahagi ng magagamit na kapintasan ko.
Sa ganoong relasyon, isang halik?
At sa lahat ng lugar, sa coin karaoke pa na kung nasaan ang mga kabataan?
Hinding-hindi ko hahayaang mangyari iyon.
Pero iba iyon sa iyo.
Kasi wala lang sa akin iyon.
Ang sinasabi ko…
Gusto kita.
Gustung-gusto kita, Su-hyeok.
At alam mo ba kung paano na ngayon?
Ang gulu-gulo na ng lahat.
Wala ka pa rin bang sasabihin?
Nakakahiyang umamin na di naman maibabalik iyon.
Pero di ko matiis na sabihin sa iyo.
Ako lagi ang nauunang magkagusto,
mas nagmamahal, at nasasaktan.
Sawang-sawa na ako rito.
Pero harapin na natin, ganito ako.
Ayoko sa lalaking
di masasabing gusto ako, at sasabihing
mas maganda ang kanang mukha ko
at para bang nasa lavender haze siya.
Ayoko sa lalaking nagsasabi ng ganoon.
Kaya di ito gumagana.
Di ito gumagana.
Salamat sa pagtupad sa pangako mo na ako ang mang-iiwan.
Aalis na ako.
Sabi mo, magulo ito. Ano'ng masasabi ko roon?
Hindi ko alam
kung ano ang mas makakabuti.
Di ko puwedeng unahin ang sarili ko.
Di ka lang ganoon kaseryoso.
Di ka ganoon kaseryoso para magpakumbaba.
At balik tayo sa usapan,
pabagu-bago ako ng isip.
Ngayon, handa na akong isulat ang wakas.
Kaya kong tapusin ang libro.
Pakisabi kay President Han na tatapusin ko.
Paalam.
Malungkot na wakas iyon.
Kasi hindi iyon ang inaasahan ko.
Pero, ayos pa rin ako,
kasi iyon ang naging pasya ko
at iyon ang wakas na matatanggap ko.
Pero nalulungkot pa rin ako.
Ano ba'ng inaasahan ko?
Uy.
Puwede ka ba bukas ng gabi?
-Ju-wan. -Kain tayo.
Kahit isa lang. Kumain tayo nang masarap.
Sige, gawin natin.
Kumain tayo nang masarap.
Libre ko.
Sige.
Nararapat na makapagpaalam siya.
Patas lang iyon.
Maganda ang pelikulang iyon.
Magkape na tayo?
Oo, ayos iyon!
May gusto ka pa bang gawin?
Kape, kumain, sine, bukod doon.
Nakalimutan ko na bigla.
Pag-iisipan ko.
LISTA KADA DISTRITO BUWANANG UPA
Natuwa ka nang pumayag si Bo-ra,
ngayon, malungkot ka?
Bakit? Mahirap ba?
Kailangan kong kumuha ng bahay namin.
Nahihirapan ako.
Tutulong din daw ang magulang mo.
At tutulong din si Bo-ra.
Makakapagsimula ka roon.
Gusto kong makapagsimula kami na kami lang.
Uy, imposible iyan sa panahon n'yo ngayon.
'Wag mong sisihin ang sarili mo.
Pero tandaan mo. Mag-propose ka muna sa kaniya.
Kailangan iyon.
Ipagdiwang din ang anibersaryo n'yo. Kaya…
Sa Pasko kayo ikasal.
Maganda iyon. Dalawa ang ipagdiriwang n'yo.
Mahirap ang ikasal.
Biglang magulo ang lahat.
Malulungkot si Bo-mi 'pag nalaman niya.
Normal iyon. Naranasan ko na iyan.
Sige, minsan kitang pakikinggan.
Natakot ako dati sa kasal, kaya naisip kong 'wag na.
-Ba't ka nagpakasal? -Ano?
Kasi sinabi ni Yu-jeong.
Iyon ang rason mo?
Oo. Kung iba iyon, di ko gagawin.
Limang tuwalya ang ginagamit niya.
Lagi niyang nawawala ang singsing o phone niya.
Parang bakal at make-up ang luto niya, pero masaya siyang magluto.
Nag-oo lang ako kasi si Yu-jeong iyon.
Jin-woo, nalilito ako.
Mahal mo siya, tama?
Oo naman.
Bakit? Di mo ba masabi?
Lagi iyong tinatanong ni Yu-jeong.
Iyong mukha mo ay medyo…
Parang hangin ang pagmamahal.
Mamamatay ka nang wala iyon. Di mo nga lang makita.
Pero alam ko kahit hindi niya sabihin.
Paano?
'Pag nakatulog ako sa upuan,
kukumutan niya ako.
Pagmamahal na iyon?
Oo naman, pagmamahal iyon.
Gaano kasaya iyon?
Maiintindihan mo rin.
Jin-woo.
Ang galing no'n.
'Pag sinabi mo iyan sa kaniya, makakapagbati kayo.
Talaga?
Pero ano ba'ng sinabi ko?
-Ang pagmamahal ay… -Teka.
Ang pagmamahal ay
parang hangin.
Ba't ka nandito? Pumasok ka.
Hindi na.
Ayaw mo sa akin.
Magkumot ka na lang.
-Mahal. -Ba't ganiyan ka?
Patawad.
Hindi ganiyan.
Mali ako.
Hindi ganiyan.
Mahal kita.
Yu-jeong.
Di ako nagbago.
Nasanay ako sa iyo.
Di ako nanlamig.
Nag-init ako.
Pero maipapangako ko sa iyo.
Lagi akong mag-iinit.
Kaya, Yu-jeong…
Magtitiwala ka ba sa akin
at habambuhay na kasama ako?
Naku.
Kailan mo itinago ito?
Hindi. Nasa lababo iyan.
Talaga?
Hindi ko alam.
Ayos lang.
Lagi kitang aalagaan.
Mag-iinit ngayong gabi.
Tumawag ka ng 911.
Ngayon, sa bahay natin,
ay magiging maliyab…
TRUE TO LOVE DEBORAH
Ipinadala ito ni Deborah.
Di kita pipilitin kung ayaw mo.
Ayos lang ba na iba ang gumawa?
Ako na.
Gagawin ko.
MALUNGKOT NA WAKAS? MASAYANG WAKAS?
May pagtatapos ang bawat kuwentong pag-ibig.
Papunta na tayo sa pagtatapos ng ating kuwento.
"Ganiyan ang lalaki 'pag bumibili siya ng singsing."
Gusto kong sumigaw ng "good luck" sa proposal niya.
ANG SAKSI SA PINAKANAKAKAHIYA KONG SANDALI
Kalaunan, nakita ko siya sa isang kompanya ng palathalaan.
Ang taong nakasaksi sa pinakamasalimuot
at nakakahiyang sandali ng buhay ko.
Ayos ka lang ba?
Sa sitwasyon na halatang di maayos,
kinumusta niya ako.
Ngiti.
Nagbibigay siya kaagad ng pabor.
-Ngiti. -Sige.
Iyong totoo.
Lagi niyang ipinapakita ang kabaitan niya.
Gusto mo ng yakap?
Bakit?
Kasi masyado kang nanginginig.
Ayos lang naman ang libreng yakap.
Kumusta na ba?
Di ko pa puwedeng sabihin ang nararamdaman ko.
Ba't mo itinatago?
Gaya nina Mulder at Scully,
ayokong makipaglandian lang sa siyam na taon.
Gaya nina DiCaprio at Kate Winslet,
ayokong maging magkaibigan lang sa loob ng dalawang dekada.
"Gusto kita sa kung paano ka."
Nakakatuwa.
May isang tao naman siguro.
Nasaan naman ang isang iyon? Saan?
Siguro,
di kalayuan?
Umasa akong magmahal bilang ako,
kasama ng isang tao, na siguro ay mahal ako sa kung paano ako.
Di ko inasahang mangyari ang gaya sa drama.
Gusto kong malaman ang kaniya.
-Gusto mo ba ako? -Hindi.
Hindi. Tama, ako rin.
Sabi mo, ayaw mo sa akin.
Sabi mo, "di kita ayaw."
Ba't panay ang akit mo sa akin?
Kaya naghintay ako
para sa pag-amin na gaya sa drama.
Gugustuhin ko siya 'pag sinabi niyang gusto niya ako.
Mamahalin ko siya 'pag sinabi niyang mahal niya ako.
Gusto kong matiyak.
Kasi ayokong masaktan.
'Pag di makapagpasya sa wakas, kadalasan,
di nakukumbinsi ang mambabasa sa wakas.
Pero…
Alam ko na yata ngayon.
Di ko kailangan ng katiyakan para sa pagpapasya ko.
Masayang wakas o malungkot man ito,
isusulat ko ang sarili kong wakas.
Gusto kita.
Gustung-gusto kita, Su-hyeok.
Wala ka pa ring sasabihin?
Welcome.
JINLEE PUBLISHING LEE SU-HYEOK
-Uy. -Hi.
Su-hyeok.
Yu-jeong.
Wala ba rito si Bo-ra?
Kailangan ko siyang makita, pero di siya sumasagot.
Kung alam mo kung nasaan…
'Pag sinabi ko ba, kakayanin mo ba?
Oo.
Naging abala ako nitong mga nakaraan dahil sa brand renewal project.
Binago namin ang lahat, gaya ng brand name at logo.
Di na kami Mom's Chicken,
Maternal Grandma Chicken na.
-Bagay ang British accent… -Dahil di nagbabago
nagiging masama ito.
Magiging mamahalin kami. Manok na parang luho.
Magbibigay kami ng card at limitado lang ang ibebentang manok.
Naka-carrier iyon, hindi nakamotorsiklo,
pero electric limousine.
Ding!
Di ko alam na maririnig ko ulit ang mga pananaw niya.
-Pero huli na ito. -Mamahaling sangkap.
Di na iyon kalahating maanghang at pinrito.
Kalahating caviar at truffle na.
Pinritong manok ang pinakamasarap.
Ano?
May nagsabi no'n.
Ganoon ba, bale,
tanda mo pa ba iyong huling sinabi ko?
Na 100% eco-friendly na ang packaging namin.
Ngayon dumating ang sample.
Gusto mo bang tingnan?
Sige ba.
Teka.
Iusog natin iyan.
Buksan mo.
Magandang packaging.
Diyan ilalagay ang manok.
At dito ang pickled purple beet.
Kailangan laging may labanos ang manok.
Gayon din, lagi kong
kailangan ka.
Bo-ra.
Alam kong binigo kita dati.
Pero alam kong magiging mabuti ako sa iyo.
Naisip ko ang magandang paraang bigyan ka ng katiyakan.
Ito lang ang paraang naisip ko.
Pakakasalan mo ba ako?
'Pag sinabi ko ba, kakayanin mo?
Kaya bilisan mo, kasi…
Di ko matatanggap ito.
Alam mo iyon. Paano ko tatanggapin iyan?
Bo-ra.
Mahal na mahal kita. Totoo.
At habambuhay kitang mamahalin.
Kahit pa sinubok tayo, nalampasan natin iyon.
Magiging parte ito ng magagandang alaala natin.
May tiwala ako sa kinabukasan natin na magkasama.
Ju-wan.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Para saan iyang singsing?
Da-mi, paano mo ako nahanap?
Ano'ng "paano"?
Tingin mo di ako makakapaglagay ng bug?
Nag-install ako ng pan-track.
Paano mo ito nagawa sa akin?
Ibig mong sabihin…
pinagdudahan mo ako. Tama?
Aalis na ako.
Bo-ra.
Wala ka na bang hiya? Ba't mo pa siya tinagpo?
Di ka yata dapat sa akin magalit.
Kasi hindi kita minahal,
o pinagsinungalingan o sinaktan.
Naiintindihan mo?
Kaya ang taong tinitingnan mo dapat ay…
Lintik!
Dito ka dapat nakatingin.
Oras na para hawakan ka at lumabas.
Naku naman!
Saan tayo pupunta?
Ano'ng sasabihin mo?
Makinig ka.
Kung ano pa man…
Gusto ba kita?
Ano?
Gusto…
ba kita?
Paano ko malalaman.
Ikaw…
ay nandito.
Niloloko mo ba ako?
Kaya ka ba pumunta? Para lokohin ako?
Hindi, gusto mo iyong parang sa drama ang gawin ko.
Drama…
"Gaya" sa drama. Salita lang iyon.
Sinabi ko bang gayahin mo?
Mahirap bang diretsahin ako?
Kung gusto mo ako, sabihin mo lang.
Sabihin mo lang na gusto mo ako.
Tingin mo ba madali iyon para sa akin?
Na sabihing mahal ko ang isang babaeng umiihi sa kalye?
Kaya mo ba ako minahal?
Kasi umihi ako sa kalye?
Iyon siguro ang inaasahan mo. Isang beses lang iyon.
At hindi na mangyayari.
Ano'ng sinasabi mo?
Ano pala iyon?
Bakit mo ako mahal?
Hindi ko alam.
Minahal ba kita noong nagmura ka sa Golden Night party?
Kasi nagmura ako?
Mahilig ka bang magmura?
Hindi ganoon.
Di ako maniniwala hangga't di ako nakukumbinsi.
Nang sinumpa mo ako, na pag-aakit iyon 'ka mo,
nakakaakit iyon.
Magsinungaling na halata naman,
tumatawa na parang bruha,
nagngangalit ang ngipin 'pag lumalaban,
maging payat na mataba…
ginusto lang…
kita sa kabuuan mo.
Ang pagkanta mo,
iyong mga kakaibang pose mo.
Di ko rin maintindihan, kaya di ko na maipaliwanag.
Bale…
Gusto mo ako ano man ang gawin ko.
Ganoon ba?
Sinubukan kong hindi,
pero di ko mapigilan.
Ano man ang gawin mo,
walang makakapigil na gustuhin kita.
Pagkatapos nito,
ano'ng ginagawa nila sa drama?
Alam mo ang ginagawa nila.
Nagsisisi ako na nanghuhusga ako dati ng magpares
na naghahalikan sa daan.
Sa mga nagmamahalan,
may mga pagkakataon na wala silang nakikita
kundi ang mga sarili lang nila.
Naintindihan ko na iyon.
Matapos ang mainit na tag-araw,
tapos na rin ang taglagas.
Tapos darating ang taglamig.
Isang taglamig na napakainit na para bang tagsibol.
Oo nga pala, bakit ako "bata"?
Kasi maliit ka.
Hindi ako maliit, hindi ako bata.
Ganoon ka.
Napakaliit mo na gusto kitang ibulsa.
Hindi, di ako papasok diyan.
Di ako papasok diyan.
Kasyang-kasya ka rito.
Hindi.
Oo, dito ka.
-Hindi. -Oo.
Hindi nga.
Di ako makapaniwalang lagi nating makikita iyon.
Pero mabuti at makakapagsama na tayo.
'Wag kang magpatama!
Sige!
Killer move!
Nanalo ako!
Teka lang.
Pinapanood kita at napakaganda mo.
Pahingi ng numero mo.
Naku.
Pasensiya na.
Kasal na ako
sa isang kaakit-akit na lalaki.
Ang suwerte niya.
Pero ano'ng gagawin ko?
Di ako susuko.
Talunin mo ako sa laro.
Ayos lang sa akin.
Ayusin mo ang pagpili ng karakter.
Ito ang gagamitin ko.
Sige.
Isa… dalawa, tatlo!
Handa, laban.
TRUE TO LOVE
Sang-jin.
President Han pala.
May pinlano ako para sa susunod na publishing project.
Oo, ano iyon?
Sino'ng manunulat?
Kasi…
Basahin mo lang.
Mahal, Bo-ra Kita.
Parang wordplay.
"Mahal kita, Bo-ra."
Masyadong direkta iyon.
"Mahal kita." Isang parirala na gaya ng pagbati sa umaga,
banal gaya ng Dasal sa Panginoon,
na mas tapat kaysa sa Panunumpa ng Katapatan.
Masyado yatang maaga para suriin ito.
Pero baguhin muna siguro ang pamagat.
Di ito bebenta sa mga tao.
Talaga?
Ano'ng maimumungkahi mo?
Isipin ko.
"Kalokohan."
Uy, tamang-tama ang "Kalokohan."
Kalokohan ka talaga.
Grabe.
Sang-jin.
Pahingi ako ng apruba mo.
Maglitrato sa photo booth. Maghawak-kamay sa paglubog ng araw.
Maghalikan sa emergency stairs ng kompanya.
Kumain, magsine, magkape.
Tinanong mo ako sa gusto ko pang gawin.
Kaya, ang pipiliin ko…
ay ito.
MALIGAYANG PASKO
Kailan lang noong inilimbag natin ang libro.
Teka lang.
Naipalimbag ko ulit iyon noong isang linggo,
at sa kamakalawa, may pangatlong paglimbag.
-Grabe. -Binabati kita.
Dahil iyon sa iyo.
Ms. Yeon.
Pigilin natin siya sa paggawa ng librong iyon.
Kung papalpak iyon, di na ako makakaahon.
-Gagana rin iyon. -Ano'ng pamagat?
"Mahal, Bo-ra Kita."
-Grabe. -Seryoso?
'Wag mo nang gawin, Su-hyeok.
Tingin mo, U-ri? "Mahal, Bo-ra Kita."
Tingin mo, U-ri?
Katunayan, gusto ko iyon.
Magpasalamat ka.
Gusto niya.
Diyos ko.
Grabe.
-Jin-woo. -Bakit?
Nasaan sila?
Hindi ko alam.
Saan sila pupunta?
-Ano? -Ano iyan?
Ano iyan?
Ano'ng nangyayari?
Mga binibini at ginoo, welcome sa kasal namin.
-Salamat. -Salamat!
Kasal?
Biglaan? Ngayon?
Pagkatapos naming mag-usap kung kailan kami ikakasal,
naisip naming napakaromantiko na gawin iyon sa Pasko.
Kaya ngayon kami ikakasal.
Wala man lang pasabi sa akin?
Tingnan mo ikaw.
Magiging masaya kami kasama ni Su Su.
May tanong ako.
Bakit Su Su?
Kasi nabuo ang bata noong kumakain ako ng tiramisu.
Mahilig si Bo-mi sa tiramisu.
Congrats!
-Maupo kayo. -Upo!
Ta-da!
Ano iyan?
Nagustuhan mo ba?
Napakaganda.
Akin na ang kamay mo.
Ang ganda.
Salamat.
Ako naman.
Magbabakasyon ba tayo?
Gagawin mo akong tigre?
Ganoon nga.
Ano ito?
PREMIUM ROOM ISANG GABI
Isusuot doon?
Sige.
Su-hyeok.
Maligayang Pasko.
Surprise!
Kumusta? Sabi mo, gusto mo.
-Ayaw mo? -Paano mo nakuha ito?
Naalala ko at ibinili ko.
Nagustuhan mo?
Ito talaga ang gusto ko. Maraming salamat.
Maligayang Pasko.
Ano kaya ito?
Ta-da!
Guwantes?
Ang cute naman.
Parang guwantes ko noong bata ako.
Salamat.
Gaya ng mga nagmamahal,
naniniwala rin kami dito.
-Teka… -Ano?
Na makakarating kami
sa isang masayang wakas
gaya ng, "At namuhay sila nang masaya."
Ano ito?
Na parang naniwala ulit kami na totoo si Santa.
Seryoso?
Pero ang pagmamahalan namin ay hindi masayang wakas
o malungkot na wakas.
Ito ay bukas na wakas.
Walang paraan sa pagmamahal na hindi mabibigo.
Di matutupad ang pangako, magbabago ang pagmamahal.
May magsasabi, "Matapos ang lahat,
naghiwalay kayo,"
'pag nagwakas ang relasyon namin.
Kaya, hindi namin iyon pagsisisihan.
Parang nabubuhay tayo kahit na mamamatay rin tayo,
at bibili ng bulaklak kahit pa malalanta sila,
magpapaalam tayo kahit na magkikita rin kinabukasan,
mangangako tayo kahit na minsan di kayang tuparin,
bumibili tayo ng walang saysay na bagay,
totoo tayo sa pag-ibig sa bawat sandali
mula sa kaibuturan ng ating puso.
Totoo tayo sa pag-ibig.
TRUE TO LOVE
Ang sabi ni Deborah…
Wala namang silbi ang singsing.
O tawagin ba kitang dalubhasa sa pag-ibig?
Ang sama mo.
-Talaga? -Hindi ba?
Hindi iyon ganoon.
Punasan mo ang labi mo.
Nakita mo, tama?
Ayos ka lang ba?
Kay Bo-ra, imposible ang kasal.
Sinubukan ko.
Pero sinira mo ang lahat.
Hindi pagmamahal ang pagsubok.
Inilalagay na ang basura!
Lalaki naman ang pag-usapan?
Lalaki. Ang lahat ng lalaki ay…
Para lang itong sipon.
Magiging ayos lang ang lahat na parang walang nangyari.
Gusto mo ng yakap? Libreng yakap lang ito.
-Ano'ng gagawin ko? -Kakaiba, pero masaya.
-Dahil sa iyo, natalo ako nang maganda. -Hi.
Mula nang makilala kita, lumipas lang ang mahihirap na sandali.
Minahal mo ba talaga ako?
Pumunta ka sa kasal ko.
Tingnan mo.
Gusto ko lang damayan ka.
Noong una ko siyang makita, nagkita kami sa kasal
ng parehong kaibigan noon.
Nagkatinginan kami, napahanga niya ako.
Ba't ganiyan mo ako tingnan?
Paano ba?
Mapanganib?
Ba't panay ang akit mo?
Maaakit ba kita pag ginawa ko?
Bo-ra, magsimula ulit tayo.
Mahal kita.
Nababaliw ako pag naiisip kong may iba ka!
Gusto mo ba si Bo-ra?
May karapatan ba ang ex na gawin ito?
'Wag kang makipagbalikan.
Gusto kita.
Gusto kita, Su-hyeok.
Wala ka pa rin bang sasabihin?
Oras na para hawakan ka at umalis.
Sinubukan kong pigilin pero gusto ko ang lahat sa iyo.
Gusto mo ako anuman ang gawin ko. Ganoon ba?
Pagkatapos nito, paano ba sa drama?
Alam mo ang ginagawa nila.
Ba't ka pumunta rito?
Ako si Bang U-ri, interview ko ngayon.
Nagkagusto ako sa iyo.
-Kung ayos lang sa iyo… -Oo!
Manood tayo ng sine?
Ba't di ka nag-propose sa akin?
Bakit tayo ikinasal?
Kuya, pasok ka.
Minsan kitang pakikinggan.
Di ako nanlamig. Nag-init ako.
Lagi akong mag-iinit.
International student ka?
Pahingi ako ng numero mo.
Papatayin kita pag sumunod ka.
Kung ganoon, magiging tayo, okay?
Tanda mo ba? Poprotektahan kita.
-Nagtitiwala ka? -Protektahan.
Protektahan ang pagmamahalan natin.
Pasensiya na at sinisi ko sa iyo ang lahat.
Ayos na iyon sa akin.
Sapat na iyon sa akin.
Welcome sa Golden Night, mga binibini at ginoo.
-Ano iyan? -Sobrang nakakainis.
-Sasama ba ang loob mo? -Nakokonsensiya ako.
Mas nakokonsensiya ako.
Wala ka na bang hiya?
Ano'ng ginagawa mo?
Nag-install ako ng pan-track.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Christianne