(ตามใจรัก)
(ตัวละคร เรื่องราว สถานที่ และเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องสมมติ)
ตอนที่ทำดีกับฉัน คุณแค่มีเมตตาและเป็นคนดี
ตอนที่คุณกอดฉัน มันก็เป็นแค่กอดฟรี
ตอนที่คุณจูบฉัน มันก็เป็นแค่ความผิดพลาดสินะ
ตอนที่บรรยายความรู้สึกเกี่ยวกับฉัน ก็เป็นแค่การแสดง ใช่ไหมคะ
ใครกันแน่ที่ไม่ซื่อสัตย์
ผมจูบอยู่คนเดียวเหรอครับ
เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าต่างก็ทำด้วยกันทั้งคู่
แล้วใครล่ะที่เป็นฝ่ายบอกว่า เป็นเรื่องผิดพลาดก่อน
ถ้างั้นคุณชวนฉันไปบ้าน...
เพราะแบบนี้ไงฉันถึงสั่งห้าม ไม่ให้มีความรักในที่ทำงาน
ผมไม่ได้ลองเชิง
ถ้าไม่ใช่แล้วมันคืออะไรล่ะคะ
ผมทำหนังสือเล่มนี้ไม่ได้จริงๆ
ตอนจบปลอมๆ ที่ปฏิเสธการเติบโต ไม่สามารถสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้อ่านได้
ไม่ค่ะ ขอฉันพูดให้ชัดเจน ฉันลาออก
นักวางแผนที่ไม่แม้แต่จะพยายาม เข้าใจความตั้งใจ
ของนักเขียนและยอมแพ้ง่ายๆ ฉันทำงานด้วยไม่ได้หรอก
แจ้งค่าปรับมาได้เลย
ไม่ว่าเท่าไร ฉันก็ยินดีจ่าย
เดี๋ยวสิ...
- ลาก่อนครับ - ลาก่อนค่ะ
นี่ๆ นายมัน...
อะไรกัน...
นี่นาย...
จูบเธอจริงๆ เหรอ
เอาละ
ทำอะไรของพี่ อยากให้ผมกินให้หมดนี่แล้วตายเหรอ
แค่กระดกๆ เข้าไปเถอะ
มันคือการแก้แค้นที่นายโกหกฉันมาตลอด และเป็นการลงโทษที่ทำโปรเจกต์พัง
แล้วตกลงว่าปัญหามันคืออะไรล่ะ
ผมไม่อยากกินเบียร์
เทโซจูให้ผมหน่อย ผมอิ่มแล้ว
นายไม่ได้หย่าอย่างฉันสักหน่อย
และจากที่เห็น
คุณโบราก็มีใจให้นายเหมือนกัน
เพราะแฟนเก่านั่นเหรอ
เขามันก็แค่แฟนเก่า
- นายป๊อดใช่ไหม - ผมไม่ได้ป๊อด
แค่ฟังดูแล้ว มันก็จริงของเขา
อย่างที่ว่านั่นแหละ
ผมกลัวว่าจะไปเป็นตัวร้าย ในตอนจบแสนสุขของพวกเขา
ความคิดนั้นมันผุดขึ้นในหัวผมน่ะ
ผู้ชายคนนั้นก็ดูจริงใจดีด้วย
และถ้าโบราอยากกลับไปคืนดีกับเขาจริงๆ
มันอาจไม่ถูกถ้าผมยังเดินหน้าต่อไป
ถ้าเกิดว่า...
ถ้าความรู้สึกที่คุณโบรามีให้ผม เป็นแค่ความรู้สึกขอบคุณ...
หลังการเลิกราล่ะ
ถ้ามันเป็นอย่างนั้น
ในระยะยาวคุณโบราเองที่ต้องเสียใจ
เพราะงั้น...
มันยากและซับซ้อนนั่นแหละ
ทำไมนายถึงคิดอะไรซับซ้อนนักล่ะ
เลิกคิดเยอะ คิดอะไรให้มันง่ายๆ เถอะ
รู้ไหมว่าทำไมนายถึงเป็นแบบนี้
เพราะนายเอาแต่อยากเท่อยู่คนเดียวไง
เวลามีความรักน่ะ นายต้องยอมกล้ำกลืนศักดิ์ศรี
และทำเรื่องที่มันน่าอายบ้าง...
แต่ก็นั่นแหละ
ถ้านายไม่กล้าก็ยอมแพ้ไป
คิดว่าผมอยากเป็นแบบนี้เหรอ
ผมก็เกลียดที่เป็นแบบนี้เหมือนกัน
นี่ ช่างเถอะ
ช่างมัน แค่มาลืมทุกอย่างให้หมด
มาลืมกันเถอะ ลืมๆ มันไปให้หมดเลย
แบบนี้น่าจะดีที่สุดแล้ว
คุณโบราน่ะ
เป็นคนค่อนข้างช่างเจรจา
เธอดูร้ายๆ แรงๆ ว่าไหม นายก็เห็นตอนเธอเข้าตาจนนี่
เธอแรงมาก แรงจริงๆ แรงเกินไป
ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย
เธอไม่ใช่คนพูดมากนะ
และถึงเธอจะดูแรงหรือดุดัน
แต่ลึกๆ เธออ่อนไหวและเปราะบางมาก
นี่ พูดเรื่องอะไรของนาย
นายนี่มันเหลือเชื่อจริงๆ
ยังไงก็เถอะ เธอไม่เหมาะกับนายเลย
พอได้แล้ว
พออะไรอีกล่ะ
เลิกพูดถึงเธอน่ะ
เพราะมันทำให้ผมคิดถึงเธอ
แล้วก็เลิกให้ผมกินเหล้าด้วย
เพราะมันทำให้ผมยิ่งคิดถึงเธอ
ผมเคย...
เคยบอกแล้วใช่ไหมว่าจะไม่ทำ
ผมก็บอกไปตั้งแต่แรกแล้วว่าจะไม่ทำ
ก็บอกตั้งแต่แรกแล้วว่าจะไม่ทำกับเดโบรา
ฉันจะนัดหมอพรุ่งนี้ ไปกับฉันนี่แหละ
แล้วทำไมฉันต้องไปกับพี่ด้วย
เพราะฉันเป็นผู้ปกครองตามกฎหมายของแกไง
โบมี
แค่ท้องก็ไม่ได้จำเป็นจะต้องแต่งงานนะ
แกมีสิทธิ์จะตัดสินใจ
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ
ฉันเป็นเด็กหรือไง ทำไมต้องทำเหมือนฉันเป็นเด็กด้วย
ฉันถึงได้บอกให้คิดดีๆ ไง
ยังมีอะไรให้ต้องคิดอีกเหรอ
ยังไงเราก็จะแต่งงานกันอยู่แล้ว
แค่แต่งๆ ซะตอนนี้เลย
ถ้างั้น...
เพราะพวกแกชอบกัน ก็เลยจะอยู่ด้วยกัน
เพราะรักเขานี่นา แต่งงานกับเขาซะ แกท้อง ก็จะมีลูก
แล้วก็จะอยู่ไปแบบนั้นเนี่ยนะ
แล้วมันทำไมล่ะ มันผิดตรงไหน
คิดว่าทุกคนเขาเป็นเหมือนพี่เหรอ
ไม่ใช่ว่าทุกคนจะมานั่งคิดคำนวณทุกอย่าง เหมือนพี่หรอกนะ
คิดว่าฉันน่าสมเพชใช่ไหม
พี่จินโฮไม่คิดนะ
พี่เขาไม่เคยพูดว่า "เธอมันไม่รู้อะไร" หรือ "เธอจะทำยังไงกับชีวิต"
แต่พี่เขากลับบอกว่า "เธอทำได้ดีมาก ขอแค่อยู่ด้วยกันไม่ว่าอะไรเราก็ทำได้"
ลำพังแค่นี้ ฉันก็กลัวมากแล้ว
ฉันไม่หวังว่าพี่จะสนับสนุนหรอก แต่พี่ทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง
ต่อไปพี่จะสู้หน้าซูซูของเราได้ยังไง
โบมี...
พี่เขาคงแค่เป็นห่วงเธอน่ะสิ
ใครไปขอให้พี่เขามาห่วงฉันล่ะ
เป็นใครถึงมาพูดแบบนั้น น่าโมโหชะมัดเลย
อย่าร้องไห้เลยนะ
ถ้าที่รักร้อง ซูซูจะเศร้าไปด้วยนะ
เปิดหน้าต่างสิ ดูเหมือนหิมะจะตกนะ
หิมะเหรอ
อะไรเล่า
ฉันโดนกักบริเวณนะ มาทำไม
ฉันจะกระโดดหน้าต่างจริงๆ นะ
อย่าร้องนะ เราเจอกันแบบนี้ไปก่อนก็ได้
ฉันจะอยู่ตรงนี้
พี่เขาหลับเมื่อไรก็บอกนะ
ฉันจะเอานี่ไปให้ด้วย
นั่นอะไรเหรอ
ของโปรดที่รักทั้งนั้น เค้กกับสตรอว์เบอร์รี
แล้วก็กรดโฟลิคเหรอ
ได้ยินว่าคนท้องต้องกิน
ฉันอ่านมาจากอินเทอร์เน็ตน่ะ และวิตามินอื่นๆ
ไม่หนาวเหรอ
เข้าไปนั่งรอที่ไหนก่อนสิ
ถ้าทำแบบนี้ก็ไม่หนาวหรอก
โธ่เอ๊ย นายมันก็ไม่ต่างจากคนอื่นหรอก ทำเป็นเท่ตลอด
ถ้าแบบนี้ยังไม่ได้ผล ฉันก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว
เมาขนาดนั้นคงอดใจไม่โทรหาเธอไม่ได้หรอก
(คุณอูรี)
มันจะไม่มีทางเกิดขึ้นอีกแล้วค่ะ
ฉันตัดใจจากท่านประธานได้แล้ว
ฉันไม่รู้สึกอะไรเลยค่ะ
ฮันซังจิน
ทำตัวให้สมกับอายุหน่อยเถอะ
(สำนักพิมพ์จินลี อีซูฮยอก)
ไม่รับหรอก
ค่ะ
สวัสดีครับ
สวัสดีครับ...
นี่ ผมซูฮยอกนะครับ
คือว่า...
ตอนนี้ผมอยากกลับบ้านแล้ว
คุณควรมาพาผมกลับบ้านหน่อย
ตอนนี้ผมแค่อยากกลับบ้านน่ะ
คุณเมาแล้วค่ะ
แค่นี้นะคะ
ไม่ครับ
ทำไมไม่มาล่ะครับ
มาพาผมกลับบ้านทีสิ
ผมยังเคยพาคุณกลับบ้านเลย
คุณก็ควรมาพาผมกลับบ้านด้วยสิ
ใช่ไหมล่ะ มาพาผมกลับบ้านที
มาพาผมกลับบ้านสิ
ไว้คุยกันตอนคุณสร่างเมานะคะ
มาพาผมกลับบ้านที
คุณลูกค้าครับ คุณลูกค้า
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
ลุกขึ้นก่อนนะครับ
คุณเมามากเลยนะครับเนี่ย
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
- ที่อยู่... - ว่าอะไรนะครับ
ช่วยคุยสายที
โทรศัพท์เหรอครับ
- สวัสดีครับ "เด็กน้อย" ใช่ไหมครับ - คะ
(เด็กน้อย)
ก็เขาเมมไว้อย่างนี้นี่นา
ยังไงก็เถอะ คุณลูกค้าเมามากเลยครับ
แล้วร้านก็ใกล้จะปิดแล้วด้วย
ผมจะส่งที่อยู่ไปให้นะครับ
ผมว่าคุณต้องรีบมาแล้วละครับ
(อูบาร์ กาแฟและไวน์)
ที่รัก เสร็จแล้วก็ปิดไฟด้วยนะ
อะไรน่ะ ขึ้นมาทำไม
เลิกโมโหเถอะนะ ที่รัก
เมื่อวานเราทะเลาะกันพอแล้วนี่นา และฉันก็ขอโทษไปแล้วด้วย
พี่ขอโทษเมื่อไรเหรอ พี่บอกว่าพี่ไม่ได้ทำอะไรผิดนี่นา
ยูจองก็ วันนี้ฉันเหนื่อยมากจริงๆ นะ
หือ
เขาอยู่โน่นครับ
รีบพาเขากลับไปด้วยครับ
คุณซูฮยอกคะ คุณซูฮยอก
ตั้งสติหน่อยสิคะ
คุณซูฮยอกคะ ลุกได้แล้วค่ะ
คุณซูฮยอก พยายามลุกหน่อยค่ะ
ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
อย่ากลับไปคืนดีกับเขานะครับ
ลุกได้แล้วค่ะ
เร็วสิคะ ลุกเถอะ เกาะแขนฉันไว้นะคะ
เข้าไปค่ะ ระวังค่ะ ระวัง
ขอโทษค่ะ
ช่วยไปถนนยอนซอด้วยค่ะ
ไปซองซูริเวอร์แคสเซิลครับ
ไปไหนนะครับ
เดี๋ยวนะคะ ไปไหนนะคะ
ซองซูริเวอร์แคสเซิล
- ไปซองซูริเวอร์แคสเซิลด้วยค่ะ - ครับ
ให้ฉันช่วยนะคะ
กินเหล้าเข้าไปเท่าไรเนี่ย
อย่ากลับไป...
อย่ากลับไปคบกับผู้ชายคนนั้น
ผู้ชายคนนั้น...
อย่ากลับไปดีกับเขานะ
นะ
เข้าใจแล้วค่ะ
ยังไงก็จำอะไรไม่ได้อยู่ดีเพราะคุณเมา
กอดผมหน่อยสิครับ
คะ
กอดผมหน่อย
ก็ได้ค่ะ
เดี๋ยวพอจำได้แล้ว อย่ามาถามฉันนะคะว่าทำไม
ฉันจะยืนยันว่ามันเป็นแค่กอดฟรี
ขอบคุณค่ะ
ที่นี่เหรอคะ
เจอเขาทีไร
เขาก็เอาแต่บอกว่าบ้านอยู่ใกล้กัน และพาฉันมาส่งบ้าน
และหันหลังกลับบ้านไปตามลำพัง
การรักใครสักคนของเขาคือแบบนี้เหรอ
ลาเวนเดอร์เฮซ
ในหนังเก่า วลีนี้ถูกใช้ เพื่อแทนความหมายว่า "ตกหลุมรัก"
ความรู้สึกที่ถูกปกคลุมด้วย หมอกควันสีลาเวนเดอร์
ผมคิดว่าผมรู้ว่ามันรู้สึกยังไงนะครับ
เพราะตอนนี้ผมตกอยู่ในภาวะนั้นครับ
เพื่อฉลองการเริ่มต้นใหม่ของยอนโบรา
ซูฮยอก
ผู้ชายคนนี้เข้าใจยากชะมัดเลย
(ตอนที่ 14 ตามใจรัก)
(ริเวอร์แคสเซิล)
(การโทรล่าสุด เด็กน้อย)
(โทรออก สามนาที)
นี่ นายจำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ เหรอ
แม้แต่กลับยังไงก็จำไม่ได้เหรอ
อือ จำไม่ได้เลย
เมื่อคืนผมกินเหล้าไวไปน่ะสิ
เพราะพี่นั่นแหละ ผมถึงได้กินเหล้าเกินพิกัด
แค่กลับบ้านปลอดภัยก็ดีแล้ว
แถมยังมาทำงานได้ตามปกติอีก
แต่ปัญหาคือ...
ผมดูประวัติการโทรของผมแล้ว
ปรากฏว่าผมโทรหานักเขียนเดโบรานี่สิ
แต่พูดอะไรกับเธอไปบ้าง ผมจำไม่ได้เลย
ผมพูดอะไรไปบ้างนะ
แต่มันก็ดีแล้วละ
ถ้านายเมาจนภาพตัด การจำอะไรไม่ได้เลยมันก็ดีแล้ว
เวลาที่จำได้คลับคล้ายคลับคลา อันนั้นแหละ น่าหงุดหงิดที่สุด
พี่ก็เอาแต่พูดว่าดีแล้วๆ ตลอดเลย
มันเลวร้ายจะตาย
ถ้าอยากรู้ขนาดนั้น ทำไมไม่โทรไปถามเธอเลยล่ะ
ยังไงนายก็ต้องขอโทษเธอด้วย
(การโทรล่าสุด)
ทำไมไม่มาล่ะครับ
มาพาผมกลับบ้านทีสิ
คุณซูฮยอกคะ ลุกได้แล้วค่ะ
อย่ากลับไปคืนดีกับเขานะครับ
โบมี
พี่ขอเข้าไปได้ไหม พี่มีอะไรอยากคุยด้วย
ช่างเถอะ ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับพี่
พี่ขอโทษนะ
นะ แล้วแกก็ต้องกินอะไรด้วย
พี่จะ...
ล็อกประตูทำไมล่ะ โบมี
อย่ามายุ่งกับฉันนักเลย
ฉันแค่อยากอยู่คนเดียวสักแป๊บนึง
คุณอูรี เดี๋ยวไว้ไปดื่มกาแฟกับผม สักแก้วไหมครับ
ทำไมถึงอยากดื่มกาแฟกับฉันเหรอคะ
ผมมีเรื่องที่อยากรู้
และมีบางอย่างจะบอกคุณด้วยครับ
เรื่องอะไรเหรอคะ
คุณจะถามฉันว่าทำไมยังแอบรักคุณอยู่
ทั้งที่ทำเหมือนไม่รู้สึกอะไร
และบอกว่าตัดใจจากคุณแล้วเหรอคะ
คุณจะบอกฉันว่า...
ฉันไม่ควรรู้สึกอะไรกับคุณใช่ไหมคะ
ฉันเองก็พยายามแล้วจริงๆ นะคะ
แต่มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันควบคุมได้นะคะ
ไม่ใช่อย่างนั้นครับ
ผมไม่รู้จะพูดยังไงดี
วันนั้นคุณก็น่าจะยอมให้ฉันสารภาพไปสิคะ
คนเราจะทำใจเรื่องรักข้างเดียวได้
ก็ต่อเมื่อได้สารภาพแล้ว
ถ้าคุณยอมให้ฉันสารภาพ และโดนปฏิเสธต่อหน้าเลย
ป่านนี้มันอาจจบไปแล้วก็ได้นะคะ
งั้นก็ทำเดี๋ยวนี้เลยครับ
คะ
ผมจะช่วยให้คุณจบรักข้างเดียวนี้ให้ได้
ค่ะ
คุณซังจินคะ
ฉันชอบคุณค่ะ
ฉันคิดว่ามันเริ่มต้นขึ้น ตั้งแต่นาทีแรกที่เราเจอกัน
ตอนเช้า
ได้กล่าว "อรุณสวัสดิ์" ต่อกันและกัน
ได้กินข้าวกลางวันด้วยกัน ได้ดื่มกาแฟด้วยกัน
ฉันรักการทำทุกอย่างที่ว่ามาเลยค่ะ
แล้วฉันก็ได้ยินว่าการกินข้าว ดื่มกาแฟและดูหนังด้วยกัน
นั่นแหละคือการคบหากัน
ฉันเลยหวังว่าจะได้ทำแบบนั้น กับคุณซังจินบ้าง
ฉันถึงได้ชวนคุณซังจินโดยการถามว่า คุณอยากไปดูหนังกับฉันไหม
แต่ฉันไม่รู้เลยจริงๆ ค่ะ ว่ามันจะทำให้คุณซังจินอึดอัด
ฉันเลยพยายามทำเป็นไม่รู้สึกอะไรแต่...
แต่...
ที่จริง
ฉันยังชอบคุณอยู่มากๆ เลยค่ะ
คุณอูรีเป็นคนร่าเริงมาก
เป็นคนสวยและน่ารัก
ฉลาดและกล้าหาญด้วย
เป็นคนดีจริงๆ ครับ
แต่ผมเป็นประธานบริษัท
คุณอูรีก็เป็นพนักงานทรงคุณค่า ของสำนักพิมพ์เรา
ผมเคยหย่ามาแล้วแต่คุณอูรีไม่เคย
ผมอายุมากแล้ว คุณอูรีอายุยังน้อย
ผมเลยคิดว่าพอนานๆ ไป
คุณอาจเสียใจทีหลังและสงสัยว่า
"ทำไมฉันถึงมาชอบตาลุงแก่คนนี้นะ"
ผมเลยทำแบบนั้นลงไป
แต่พอมาคิดดูอีกที
ต่อให้มันจะเป็นแบบนั้น
ถ้าคุณอูรีไม่ขัดข้องอะไร...
- พวกเรามา... - ตกลงค่ะ
ยังฟังไม่ทันจบประโยค แล้วคุณ "ตกลง" อะไรเหรอครับ
ขอแค่ทำกับคุณฉันก็ยินดีหมดเลยค่ะ
ไม่ว่ายังไงก็ "ตกลง" ค่ะ
งั้นเราไปดูหนังด้วยกันไหมครับ
ดูหนังเสร็จแล้วก็ไปกินกาแฟด้วยกันก็ได้
แล้วก็กินข้าวด้วยกันด้วย
เยี่ยมไปเลยค่ะ
ไง
ยังไม่คืนดีกับพี่เขาอีกเหรอ
ถ้าทะเลาะกันแล้ววิ่งแจ้นมาที่นี่
คิดว่าพี่เขาจะเป็นห่วงเหรอ
พี่เขารู้มุกหมดแล้ว
งั้นเราก็ไม่ควรให้พี่เขารู้สิ ว่าฉันมาอยู่นี่
สั่งอะไรมากินด้วย
อยากกินอะไรล่ะ
โบมี
ข้าวเย็นอยู่หน้าประตูแล้ว กินสักหน่อยนะ
อย่างกับหนังเรื่องเปิดบัญชีแค้นเลย
- โบมีอยู่ในนั้นนานแค่ไหนแล้ว - ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว
นี่ งั้นก็ไม่ควรปล่อยแกไว้อย่างนั้นสิ
คนท้องน่ะ ฮอร์โมนจะเปลี่ยน และอาจทำให้ซึมเศร้าขึ้นมาก็ได้
เดี๋ยวจะยิ่งซึมเศร้ากว่าเดิม
ปล่อยแกไว้คนเดียวไม่ได้นะ
- จริงเหรอ - โบมี
โบมี นี่พี่เอง
เปิดประตูหน่อยสิ
ฉันไม่อยากกิน บอกว่าไม่เป็นไรไง
อย่าพูดอย่างนั้นสิ เปิดประตูหน่อย
อย่าเข้ามา ฉันพูดจริงๆ นะ
ถ้าเธอยังทำแบบนี้ต่อไป เราจะไขกุญแจเข้าไปนะ
ไม่ได้นะ อย่าเข้ามานะ ขอร้องละ
ให้ตายสิ อย่ามายุ่งกับฉัน
นี่ ไปเอาตะเกียบมา ฉันทำเป็น
ได้เลย
เอาไป
โบมี พี่กำลังเปิดเข้าไปนะ
อย่านะ ไม่ได้ อย่าเข้ามานะ
โบมี
ฉันอยากอยู่คนเดียว ออกไปกันสักทีเถอะ
ฉันไม่อยากกินนี่นา
แต่ยังไงแกก็ต้องกินนะ
แกไม่ควรเครียดนะ
ฉันไม่เป็นไร ออกไปได้แล้ว
ฉันไม่กินหรอก
พี่ก็ออกไปด้วยเลย
ก็ได้ เข้าใจแล้วๆ
ออกกันไปสักทีเถอะ
จริงๆ เลย
นี่ ไอ้บ้า
มีอะไรกัน
นาย
นี่
แก...
พี่คะ ฟังก่อนนะ
พี่เขาแวะเอากรดโฟลิค กับวิตามินมาให้ฉันเฉยๆ
พี่เขาแค่หาจังหวะออกไปไม่ได้
พี่ครับ แค่ปล่อยให้เรารักกัน ไม่ได้เหรอครับ
- นะครับ - ลุกขึ้นเถอะ พี่
ไม่ โบมี
จนกว่าพี่จะอนุญาต
ผมจะนั่งอยู่ตรงนี้ไม่ขยับสักนิ้ว ไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็ตาม
พี่ต้องไปเข้าห้องน้ำนี่นา
รีบลุกขึ้นเถอะน่า
ไม่เป็นไร
งั้นฉันจะคุกเข่าแทนพี่เอง
ทีนี้พอใจหรือยัง
เชื่อเขาเลย
พวกแกตัดสินใจจะคุกเข่ากันเอง แล้วมามองฉันแบบนั้นทำไม
โบมี ไม่ต้องทำหรอก
ต่อให้ฉี่ราดตรงนี้
พี่ก็จะไม่ขยับไปไหน
เชื่อใจพี่ใช่ไหม
อือ ฉันเชื่อใจพี่
งั้นช่วยจับมือพี่ไว้หน่อยได้ไหม
พวกเราสองคน
อย่าปล่อยมือจากกันนะ
จนกว่าความตายจะพรากเราจากกัน
แน่นอนอยู่แล้วสิ ฉันไม่ปล่อยแน่
- ไม่ว่ายังไงก็มาปกป้องความรักของเรานะ - อือ
เหลือเชื่อเลย
พวกเธอสองคนทำลายชีวิตคู่คนอื่น
แต่กลับมานั่งประกาศความรักยิ่งใหญ่ แห่งศตวรรษกัน
ว่าแต่ใครเหรอ ที่ไปขัดขวางความรัก
ที่แม้แต่ความตาย ก็ไม่อาจพรากพวกเขาออกจากกันได้
ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน
นี่ๆ เข้าใจแล้ว รีบลุกขึ้นเลย
อย่ามาฉี่ราดตรงนี้นะ ลุกขึ้นเลย
งั้นเราได้รับอนุญาตแล้วใช่ไหมครับ
ฉันไม่เคยไม่อนุญาตเลยด้วยซ้ำ
ลุกขึ้นได้แล้ว
นี่ จินโฮ
นั่งฉี่ด้วยนะ
- อย่าเสียมารยาทนะ - ครับ
จริงๆ เลย...
แกทำให้ฉันเป็นห่วงนะ
งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ
- เดี๋ยวฉันโทรหานะ - อือ
บ๊ายบาย
แล้วเจอกันนะ
จินโฮ อย่าบอกเขานะว่าฉันอยู่ที่นี่
เข้าใจไหม
ครับ
นี่ คิดว่าหมอนี่เข้าใจที่เธอจะสื่อเหรอ
เธอหมายความว่าให้นายบอกให้ได้เลยนะ
ครับ
ไปสักทีเถอะ ไป
เดี๋ยวฉันโทรหานะ
- ลาละครับ - ไปเถอะ
โธ่เอ๊ย ไม่ยอมละสายตาจากกันเลย
น่ารักจริงๆ
ใช่แล้ว เขาอยากอยู่คนเดียวบ้าง ฉันก็เข้าใจ
เขาเปิดร้านเวลาที่อยากเปิด และพักผ่อนเวลาที่อยากพัก
แต่วันสุดสัปดาห์เขาก็พัก หรือไปเที่ยวไม่ได้ตามที่ต้องการ
เขาก็คงมีความลำบากของตัวเองแหละ
ถึงฉันจะรู้ดี
แต่เราถึงกับตัดสินใจ เลื่อนแผนมีลูกออกไป
เพื่อจะได้ใช้เวลาด้วยกันสองคนมากขึ้น
เราอยากหนีไปปลีกวิเวก
อยากกินเหล้าด้วยกันทั้งคืน
และทำทุกอย่างที่เราต้องการ
แต่การปลีกวิเวกเหรอ
กินเหล้าทั้งคืนเหรอ
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นสักอย่าง
เราไม่เคยได้มีเดตดีๆ ด้วยกันด้วยซ้ำ
ฉันแค่สงสัยว่าเรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง
ฉันเคยนึกว่าการแต่งงานจะยุติปัญหา ความสัมพันธ์แต่ฉันคงคิดผิดสินะ
- มันก็เหมือนกันนั่นแหละ - นี่ เหมือนกันที่ไหน
นอกจากความกังวลใจสมัยคบกันเป็นแฟน
ยังมีเรื่องล้างจาน แยกขยะ ขัดห้องน้ำ ผ่อนจ่ายที่ไปรูดบัตรมา...
มีเหตุผลให้หยุมหัวกันเยอะกว่าเดิม
ยังจินอู เขาเปลี่ยนไปจริงๆ
ว่าแต่พี่ครับ
ไม่ต้องไปรับพี่ยูจองเหรอครับ
ผมว่าพี่ควรไปนะ
ยังก่อน
ช่วงเวลาแบบนี้ ต้องระมัดระวังในการเข้าหา
แค่รีบไปหาและขอโทษไม่ได้เหรอครับ
ฉันต้องคิดก่อนว่าจะพูดอะไร หลังจากพูดว่าขอโทษ
คำตอบสำหรับคำถามที่ว่า "ขอโทษเรื่องอะไร"
ถ้าฉันไม่พูดให้ถูกในคราวเดียว มันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่
(นี่คือเหตุผลที่เพียงพอ สำหรับการหย่าร้างหรือเปล่า)
ไปถามในนั้นทำไม
อะไรเหรอ
นิสัยแตกต่างกัน
ฉันไม่แน่ใจว่ามันสามารถใช้เป็นเหตุผล ในการหย่าได้ไหม
แต่ฉันไม่โกรธอีกแล้วค่ะ ไม่นึกอยากทะเลาะด้วยซ้ำ
เหมือนอยู่ๆ ฉันก็หลุดจากจุดนั้นมาเลย
เป็นครั้งแรกเลยที่รู้สึกแบบนี้
รู้สึกเหมือนมีแค่ฉันที่พยายาม ความรู้สึกแบบนั้นน่ะ
ถ้าอยากหย่า มันก็ทำได้นั่นแหละ ทำไมต้องไปขอให้คนอื่นอนุมัติด้วย
ใช่ไหมคะ มันควรเป็นอย่างนั้นใช่ไหม
แต่ถึงเธอจะทำแบบนั้น ก็ลองฟังเขาดูสักครั้งนะ
ฟังเขาแล้วค่อยตัดสินใจก็ยังไม่สายนี่นา
นั่นคือสิ่งเดียวที่ฉันนึกเสียดาย
อย่างน้อยฉันก็น่าจะถามเขาสักครั้ง
ฉันน่าจะรับฟังเขาหน่อย
ฉันสงสัยว่าคุณยังเมาค้างอยู่ไหม
หรือว่านิ้วหักเลยรับโทรศัพท์ไม่ได้
หรือคุณพูดไม่ได้ เพราะมีตุ่มที่เส้นเสียง
หรือว่าคุณความจำเสื่อม หลังจากเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์
แต่ไม่ใช่เลยสักอย่างนี่คะ
ค่อยโล่งอกหน่อย
ฉันรอให้คุณโทรมา
ทำไมรู้สึกเหมือนฉันเป็นฝ่ายรอตลอดเลยนะ
ผมก็ว่าจะติดต่อไปนะครับ แต่...
ครับ ทั้งหมดเป็นแค่ข้อแก้ตัวครับ
ขอโทษนะครับ ที่มาช้าตลอด
ขอผมขอโทษก่อนนะครับ
ที่จริง...
ผมจำเรื่องวันนั้นไม่ได้เลยครับ
ถ้าผมทำอะไรผิดพลาดไป
ก็เพราะผมเมามากน่ะ
เพราะคุณเมาสินะ ฉันก็นึกอยู่แล้ว
มันก็คงเกิดขึ้นกันได้
แต่คุณจำอะไรไม่ได้เลย นั่นสิที่น่าผิดหวัง
ฉันพาคุณไปส่งที่บ้านด้วยนะ
ปรากฏว่าบ้านคุณ ไม่ได้อยู่ทางเดียวกับฉันเลย
ฉันจึงจะขอถามอะไรคุณหน่อย
นอกจากขอโทษ คุณไม่มีอะไรจะบอกฉันแล้วเหรอคะ
บอกอะไรเหรอครับ
ก็อย่างคุณคิดถึงฉัน
หรือมีความสุขที่ได้เจอฉัน
หรือไม่ก็...
ก็ได้ค่ะ
ยังไงวันนี้ ฉันก็ไม่ได้มาเพื่อถามคำถามอยู่แล้ว
ฉันมาเพื่อบอกอะไรคุณบางอย่าง เพราะงั้นขอให้ฉันเป็นฝ่ายพูดนะคะ
ฉันไม่เหมือนกับคุณซูฮยอก
ฉันไม่ใช่พวกชอบช่วยเหลือใครหรอกนะคะ
การต้องไปวุ่นวายกับเรื่องของคนอื่น มันน่าหงุดหงิดค่ะ
ฉันเลยไม่สนเรื่องของคนอื่นนัก
ฉันไม่สบายใจ ที่ได้รับการปลอบโยนจากคนอื่น
ในความสัมพันธ์เชิงธุรกิจ
ฉันไม่เคยเปิดเผยเรื่องส่วนตัว ที่อาจถูกใช้เป็นเรื่องด่างพร้อยของฉัน
แล้วในความสัมพันธ์แบบนั้น จูบเหรอ
แถมไม่ใช่ที่ไหน แต่เป็นห้องคาราโอเกะ ที่เด็กๆ มัธยมชอบไปกันน่ะเหรอ
นั่นไม่ใช่เรื่องที่คนอย่างฉัน จะยอมให้เกิดขึ้นแน่นอน
แต่กับคุณซูฮยอก มันแตกต่างออกไปค่ะ
เพราะฉันไม่สนใจเรื่องพวกนี้เลย
เพราะงั้นที่ฉันจะบอกก็คือ...
ฉันชอบคุณค่ะ
ฉันชอบคุณซูฮยอกมากค่ะ
รู้ไหมคะว่าตอนนี้มันเป็นยังไง
มันเละเทะไปหมดเลยค่ะ
ก็ยังไม่มีอะไรจะบอกฉันอยู่ดีใช่ไหม
การสารภาพรักที่จะไม่ได้อะไรกลับคืนมา มันน่าอายนะคะ
แต่มันก็ช่วยไม่ได้นอกจากต้องบอกคุณ
ฉันมักจะเป็นฝ่ายที่รักก่อน รักมากกว่า และเจ็บคนเดียว
ฉันมักเป็นฝ่ายนั้นในความสัมพันธ์
ฉันก็เบื่อกับการเป็นตัวเองแบบนี้
แต่ก็ยอมรับเถอะ ว่านี่คือฉัน
แต่ฉันไม่ต้องการ
ผู้ชายที่พูดว่าชอบฉันไม่ได้ แต่กลับพูดว่า...
ใบหน้าด้านขวาฉันสวยกว่า
และเขารู้สึกเหมือนว่า อยู่ในห้วงลาเวนเดอร์
ฉันไม่ต้องการผู้ชายที่พูดอะไรแบบนั้น
เพราะงั้นเรื่องของเรา มันถึงเป็นไปไม่ได้
ยังไงก็เป็นไปไม่ได้
ขอบคุณนะคะ ที่รักษาสัญญา ที่บอกว่าจะปล่อยให้ฉันบอกเลิกก่อน
ฉันไปนะคะ
คุณบอกว่ามันเละเทะไปหมด แล้วจะให้ผมพูดอะไรได้ล่ะ
ผมเองก็ไม่รู้ว่า...
แบบไหนถึงจะดีต่อทุกฝ่าย
ผมเอาอารมณ์ตัวเองเป็นที่ตั้งไม่ได้
คุณแค่ไม่หนักแน่นมากพอ
คุณไม่หนักแน่นพอ ให้กล้ำกลืนศักดิ์ศรีไร้สาระของคุณ
อ้อ กลับมาคุยเรื่องงานกันนะคะ
ฉันเองก็เปลี่ยนกลับไปกลับมาเยอะเกิน
ตอนนี้ฉันพร้อมจะเขียนตอนจบจริงๆ แล้ว
ฉันจบหนังสือเล่มนี้ได้แล้วค่ะ
บอกประธานฮันทีนะคะ ว่าฉันยินดีจะจบโปรเจกต์นี้มาก
ฉันไปนะคะ
ทางเทคนิคแล้วก็ถือว่าเป็นตอนจบแสนเศร้า
เพราะมันไม่ใช่ตอนจบอย่างที่ฉันหวังไว้
แต่ฉันไม่เป็นไร
เพราะมันคือสิ่งที่ฉันตัดสินใจเอง
และมันยังเป็นตอนจบที่ฉันยอมรับได้ด้วย
แต่มันก็อดที่จะเสียใจไม่ได้
ฉันคาดหวังอะไรจากเรื่องนี้กันนะ
อือ
พรุ่งนี้ค่ำๆ ว่างไหม
- พี่ - ไปกินมื้อค่ำกันเถอะ
แค่มื้อเดียวนะ ไปกินอะไรอร่อยๆ กัน
ก็ได้ ไปกินข้าวกัน
ไปกินของอร่อยๆ กัน
ฉันเลี้ยงเอง
อือ
เขาควรมีโอกาสได้กล่าวคำลา
แบบนั้นถึงจะยุติธรรม
หนังเรื่องนั้นสนุกนะเนี่ย
ทีนี้เราไปดื่มกาแฟกันดีไหม
ค่ะ ดีเลยค่ะ
มีอะไรที่อยากทำอีกไหม
กาแฟ ข้าว หนัง นอกเหนือจากพวกนี้น่ะ
มีเยอะเลยค่ะ แต่อยู่ๆ ฉันก็ลืมไปหมดเลย
ฉันจะลองคิดดูนะคะ
(เรียงลำดับตามค่าเช่ารายเดือนแต่ละเขต)
เห็นดีอกดีใจเพราะโบราอนุญาตแล้ว
ทีนี้มานั่งคอตกเหรอ
ทำไม มันเหนื่อยเหรอ
ผมต้องหาบ้านอยู่
แต่ผมมึนไปหมดเลยครับ
พ่อแม่นายบอกว่าจะช่วยนี่นา
โบราก็จะช่วยด้วย
ตอนนี้นายเริ่มต้นอย่างนั้นไปก่อนก็ได้
เราอยากจัดการกันเอง โดยไม่ต้องให้ใครช่วยแท้ๆ
นี่ ยุคนี้ มันทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
อย่ากดดันตัวเองนักเลย
แต่จำไว้อย่างนึงนะ ยังไงนายก็ต้องขอเธอแต่งงานให้ได้
ต้องทำให้ได้เลย
ฉลองวันครบรอบด้วย แล้วก็...
แต่งงานตอนคริสต์มาสหรืออะไรทำนองนั้น
นายสามารถฉลองสองโอกาสได้ในงานเดียวเลย
การแต่งงานนี่ต้องวางแผนเยอะเลยนะครับ
อยู่ๆ ทุกอย่างก็ดูซับซ้อนไปหมด
ถ้าโบมีรู้เข้าคงผิดหวังมากแน่เลย
มันก็เป็นอย่างนั้นแหละ ฉันก็เคย
ก็ได้ ฉันจะลองเปิดใจรับฟังดูสักครั้ง
แค่คิดเรื่องแต่งงาน ฉันก็กลัวแล้ว เลยคิดว่าจะไม่มีวันแต่งงาน
- แล้วมาแต่งงานได้ยังไงเหรอครับ - หือ
เพราะยูจองชวนฉันแต่งน่ะสิ
นั่นเหรอครับเหตุผล
แน่นอนสิ ถ้าเป็นคนอื่น ฉันคงไม่แต่งหรอก
อาบน้ำทีนึง เธอใช้ผ้าขนหนูห้าผืน
เธอลืมแหวนแต่งงานกับโทรศัพท์ตลอด แต่เดี๋ยวก็หาเจอ
อาหารที่เธอทำก็รสชาติอย่างกับเหล็ก และเครื่องสำอางแต่เธอมีความสุขที่ได้ทำ
เพราะยูจองเป็นคนชวน ฉันถึงยอมแต่ง
พี่ครับ ผมสับสนนิดหน่อยนะครับ
แต่ยังไงพี่ก็รักพี่ยูจองใช่ไหม
แน่นอนอยู่แล้ว
ทำไม ดูไม่ออกเหรอ
ยูจองก็เอาแต่ถามฉันเรื่องนั้น
ก็ท่าทีของพี่มันดูไม่น่าใช่...
ความรักมันก็เหมือนกับอากาศนั่นแหละ
ถ้าขาดมัน เราก็ตาย แต่ปัญหาคือเรามองไม่เห็นด้วยตา
แต่ถึงยูจองไม่บอก ฉันก็รับรู้ได้นะ
ยังไงเหรอครับ
เวลาฉันหลับบนโซฟา
เธอก็จะเอาผ้ามาห่มให้
นั่นคือความรักเหรอครับ
แน่นอนสิ นั่นแหละความรัก
มันอบอุ่นมากๆ เลยละ
เดี๋ยวต่อไปนายก็จะรู้เอง
พี่ครับ
นั่นมันเท่มากเลยครับ
ถ้าพี่ไปบอกพี่ยูจองแบบนี้ พี่ต้องคืนดีกันได้แน่เลย
จริงเหรอ
แต่ฉันพูดอะไรไปนะ
- ความรัก... - เดี๋ยวก่อน
ความรัก
ก็เหมือนกับอากาศ
มาทำอะไรอยู่ตรงนี้ เข้าไปนอนข้างในสิ
ช่างเถอะ
ที่รักเกลียดฉันนี่นา
อย่างน้อยก็ห่มผ้าด้วยสิ
- ที่รัก - เป็นอะไรอีกล่ะ
ขอโทษนะ
อันนั้นไม่เอา
ฉันผิดไปแล้ว
อันนั้นก็ไม่ใช่
รักนะ
ยูจอง
ฉันไม่ได้เปลี่ยนไปหรอกนะ
ฉันแค่ชินกับเธอ
ฉันไม่ได้หมดไฟหรืออะไร
ฉันแค่อบอุ่นใจ
แต่ฉันสัญญากับเธอได้อย่างนึงนะ
ฉันจะอบอุ่นตลอดไป
เพราะงั้นนะ ยูจอง...
เธอจะเชื่อใจ
และอยู่กับฉันไปชั่วชีวิตไหม
อะไรเนี่ย
เอาไปซ่อนไว้ตั้งแต่เมื่อไร
ไม่ได้ซ่อนนะ มันอยู่ที่อ่างล้างหน้า
จริงเหรอ
ฉันไม่รู้เลยนะเนี่ย
ไม่เป็นไรหรอก
เพราะฉันจะคอยหาให้เธอไปทั้งชีวิต
คืนนี้อะไรๆ น่าจะร้อนแรง
เรียกหน่วยดับเพลิงเลยนะ
คืนนี้ที่บ้านเรา
จะมีไฟรักร้อนแรงแผดเผา...
(จริงใจในรัก เดโบรา)
นักเขียนเดโบราส่งนี่มาให้ฉัน
ถ้านายยืนกรานว่าจะไม่ทำ ฉันก็จะไม่บังคับ
ไม่เป็นไรใช่ไหมถ้าให้คนอื่นรับไปทำแทน
ผมจะทำ
ผมทำเอง
(ตอนจบแสนเศร้าเหรอ ตอนจบแสนสุขเหรอ)
ไม่ว่าเรื่องราวความรักไหนๆ ก็ล้วนมีตอนจบ
เราต่างมาถึงตอนจบในเรื่องราวของเรา
"ผู้ชายดูเป็นแบบนั้นเวลาซื้อแหวน"
ฉันอยากตะโกนออกไปว่า "สู้เขา" ในการขอแต่งงานของเขา
(พยานผู้รู้เห็นในช่วงเวลา อันน่าอับอายที่สุดของฉัน)
หลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็บังเอิญเจอเขาที่สำนักพิมพ์
ผู้ชายที่เห็นช่วงเวลาน่าเศร้า
และน่าอับอายที่สุดในชีวิตของฉัน
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
ในสถานการณ์นั้น ที่ดูก็รู้ว่ามันต้องเป็นอะไรแน่ๆ
เขาถามฉันว่าฉันไม่เป็นไรใช่ไหม
ยิ้มหน่อยค่ะ
เขายอมช่วยเหลือฉันอย่างง่ายดาย
- ยิ้มด้วยค่ะ - ครับ
อย่างจริงแท้และแน่นอน
เขาแสดงความมีน้ำใจอย่างไม่อ้อมค้อม
อยากให้กอดไหมครับ
ทำไมคะ
ก็เห็นคุณตัวสั่น
กอดฟรีก็ไม่ได้เสียหายอะไร
ไปถึงไหนแล้วครับ
ฉันยังไม่อาจเผยความในใจต่อเขาได้
ทำไมต้องซ่อนด้วยล่ะ
เหมือนมัลเดอร์กับสกัลลี
ฉันไม่อยากแค่จีบกันไปมาถึงเก้าปี
เหมือนดิแคพรีโอกับเคต วินสเลต
ฉันไม่อยากให้เราเป็นแค่เพื่อนกัน ถึงสองทศวรรษ
"ฉันรักเธอในแบบที่เธอเป็น"
เป็นคำพูดที่ไพเราะจับใจซะจริงๆ
แล้วคนนึงที่ว่านั่นเขาอยู่ที่ไหนล่ะ อยู่ไหน
บางที...
เขาอาจอยู่ไม่ไกลขนาดนั้นก็ได้
ฉันวาดหวังจะได้ตกหลุมรักใครสักคน ในแบบที่ฉันเป็น
กับใครสักคนที่บางทีเขาอาจรักฉัน ในแบบที่ฉันเป็น
ฉันไม่เคยคาดหวังว่าจะมีอะไร แบบในละครเกิดขึ้น
ฉันอยากรู้ว่าเขารู้สึกกับฉันยังไง
- ชอบฉันเหรอ - เปล่านะ
ไม่ชอบ ใช่ค่ะ ฉันก็เหมือนกัน
คุณบอกว่าเกลียดฉันนี่คะ
คุณบอกว่า "ผมไม่ได้เกลียดคุณ"
ทำไมถึงเอาแต่ยั่วฉันอยู่ได้ล่ะคะ
ฉันก็เลยเฝ้ารอ
รอการสารภาพแบบในละคร
ถ้าเขาบอกว่าชอบฉัน ฉันก็จะปล่อยให้ตัวเองชอบเขา
ถ้าเขาบอกว่ารักฉัน ฉันก็จะรักเขา
ฉันต้องการความมั่นใจ
เพราะฉันไม่อยากต้องเจ็บปวด
เวลานักเขียนตัดสินใจเรื่องตอนจบไม่ได้ โดยส่วนใหญ่แล้ว
เป็นเพราะดูเหมือนว่าตอนจบ จะทำให้ผู้อ่านเชื่อไม่ลง
แต่ว่า...
ตอนนี้ดูเหมือนฉันจะรู้แล้ว
ฉันไม่จำเป็นต้องได้ความมั่นใจจากใคร ในการตัดสินใจของตัวเอง
ไม่ว่ามันจะเป็นตอนจบแสนสุขหรือแสนเศร้า
ฉันก็จะเขียนตอนจบของฉันเอง
ฉันชอบคุณค่ะ
ฉันชอบคุณซูฮยอกมากค่ะ
ก็ยังไม่มีอะไรจะบอกฉันอยู่ดีใช่ไหม
เชิญครับ
(สำนักพิมพ์จินลี อีซูฮยอก)
- มาแล้วเหรอ - อือ
คุณซูฮยอก
คุณยูจองครับ
คุณโบราไม่ได้มาที่นี่เหรอครับ
ผมต้องเจอคุณโบราให้ได้ แต่เธอไม่ยอมรับโทรศัพท์เลย
ไม่ทราบว่าคุณพอรู้ไหมครับว่า...
ถ้าฉันบอก คุณคิดว่าพอจะทำได้ไหมคะ
ครับ
ที่ผ่านมาฉันเหนื่อยเลือดตาแทบกระเด็น เพราะการต่อสัญญาโปรเจกต์
เราเปลี่ยนทุกอย่างใหม่หมด อย่างชื่อแบรนด์ โลโก้
ตอนนี้เราไม่ใช่ไก่คุณแม่แล้ว
มันเป็นไก่คุณยายไปแล้ว
- สำเนียงอังกฤษเหมาะ... - ที่ว่าคนเราเปลี่ยนไม่ได้
มันเลวร้ายได้ขนาดนี้เลยสินะ
เราจะทำการตลาดระดับไฮเอนด์ การซื้อไก่เหมือนสินค้าหรู
เราจะออกบัตรรับรอง การขายไก่จำนวนจำกัดในแต่ละวัน
จะมีการจัดส่งให้ถึงมือ ไม่ใช่โดยมอเตอร์ไซค์
แต่เป็นรถลีมูซีนพลังงานไฟฟ้า
ติ๊ง
ไม่นึกเลยว่าจะได้มานั่งฟัง การบรรยายวิสัยทัศน์ของเขาอีกครั้ง
- แต่นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว - ใช้วัตถุดิบระดับไฮเอนด์
ตอนนี้จะไม่ใช่คลุกซอสครึ่ง ทอดกรอบครึ่งแล้ว
แต่จะเป็นครึ่งคาเวียร์ ครึ่งทรัฟเฟิล
ไก่ทอดกรอบน่ะ อร่อยที่สุดแล้ว
ไก่ทอดกรอบอร่อยที่สุดแล้ว
อะไรนะ
เปล่าหรอก เคยมีคนพูดไว้น่ะ
ยังไงก็เถอะ
จำที่ฉันพูดคราวก่อนได้ไหม
ที่ว่าบรรจุภัณฑ์ของเราจะเป็นมิตร กับสิ่งแวดล้อม 100 เปอร์เซ็นต์
วันนี้ตัวอย่างออกมาแล้ว
อยากดูไหม
เอาสิ
แป๊บนึงนะ
เลื่อนนี่ก่อน
(ไก่คุณยาย)
เปิดดูสิ
กล่องสวยดีนะ
ตรงนี้จะเป็นไก่
ส่วนตรงนี้จะเป็นบีทสีม่วงดอง
เธออยากให้มีหัวไชเท้า เป็นเครื่องเคียงคู่กับไก่มาตลอดนี่
เหมือนกับที่ฉัน...
อยากมีเธออยู่เคียงข้างมาเสมอ
โบรา
ฉันรู้ว่าฉันเคยทำให้เธอผิดหวังมาก่อน
แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า ฉันสามารถทำดีกับเธอได้
ฉันคิดว่าวิธีไหนกันนะ ที่จะมอบความมั่นใจให้เธอได้ดีที่สุด
ฉันคิดว่ามีแค่วิธีนี้วิธีเดียว
แต่งงานกับฉันได้ไหม
ถ้าฉันบอก คุณคิดว่าพอจะทำได้ไหมคะ
งั้นคุณต้องรีบไปเลยนะ เพราะว่า...
พี่ ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก
พี่ก็รู้นี่นา ฉันจะรับมันไว้ได้ยังไง
โบรา
ฉันรักเธอมากนะ ฉันพูดจริงๆ
และฉันจะรักเธอตลอดไป
ถึงเราจะเจอเรื่องยากลำบากแค่ไหน เราก็ผ่านกันมาได้
พอเวลาผ่านไป เรื่องทั้งหมดนี้ ก็จะกลายเป็นความทรงจำดีๆ ของเรา
ฉันมั่นใจในอนาคตของสองเรานะ
พี่
พี่มาทำอะไรที่นี่เหรอ
แล้วนั่นแหวนอะไร
ดามี มาที่นี่ได้ยังไง
จะยังไงซะอีกล่ะ
คิดว่าฉันแอบฟังพี่ไม่เป็นเหรอ
ฉันถึงกับติดจีพีเอสด้วยซ้ำ
พี่ทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง
งั้นนี่ก็แปลว่า...
เธอสงสัยในตัวฉัน ใช่ไหม
ฉันไปก่อนนะ
โบรา
พี่ไม่มีศักดิ์ศรีบ้างเลยเหรอ ยังมาเจอเขาอีกได้ยังไง
ฉันว่าคนที่เธอควรโกรธตอนนี้ ไม่น่าจะใช่ฉันนะ
เพราะฉันไม่เคยรักเธอ
และไม่เคยโกหกหรือทำให้เธอเสียใจด้วย
เข้าใจไหม
เพราะฉะนั้นคนที่เธอควรมองตอนนี้คือ...
นี่มันบ้าอะไรเนี่ย
ที่คุณควรมองตอนนี้คือตรงนี้ครับ
ตอนนี้เป็นจังหวะที่ผมต้องพาคุณออกไป
โธ่เอ๊ย ให้ตายสิ
เราจะไปไหนกันคะ
คุณจะพูดอะไรคะ
ฟังให้ดีนะครับ
ว่าแต่...
ผมชอบคุณหรือเปล่า
ว่าไงนะ
ผม...
ชอบคุณหรือเปล่า
ฉันจะไปรู้ได้ไงล่ะ
คุณ...
อยู่ในนี้
ล้อกันเล่นหรือไงคะ
มาเพราะแบบนี้เหรอ มาล้อเล่นหลอกคนอื่นเหรอ
ก็คุณอยากให้ผมทำแบบในละครไง ผมก็ทำแล้วนี่ไง
ละคร...
"เหมือน" ในละคร มันก็เป็นแค่คำพูดเฉยๆ
ฉันบอกให้คุณเลียนแบบละครเหรอ
แค่บอกฉันมาตรงๆ มันยากนักเหรอคะ
ถ้าชอบฉัน ก็แค่บอกว่าชอบ
บอกฉันมาตรงๆ เลยว่าทำไมถึงชอบฉัน
คุณคิดว่ามันง่ายสำหรับผมเหรอ
กับการบอกรัก ผู้หญิงที่นั่งฉี่ข้างถนนน่ะนะ
เพราะแบบนั้นเหรอคะ คุณถึงได้รักฉัน
เพราะฉันฉี่ข้างถนนเหรอ
คุณคงคาดหวังแบบนั้นสินะ มันเกิดขึ้นครั้งเดียวในชีวิตฉัน
และจะไม่มีทางเกิดขึ้นอีก
พูดอะไรของคุณน่ะครับ
ถ้างั้นอะไร
ทำไมคุณถึงรักฉันล่ะคะ
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
หรือผมตกหลุมรักคุณ ตอนคุณพ่นคำด่าในงานโกลเด้นไนต์นะ
เพราะฉันด่าเหรอ
คุณชอบคำด่าเหรอคะ
ผมไม่ได้หมายความแบบนั้นนะครับ
ฉันเชื่อคุณไม่ได้หรอก จนกว่าคุณจะพูดอะไรที่มันน่าเชื่อ
ตอนคุณว่าผมว่าผมยั่วคุณน่ะ
มันเซ็กซี่
ที่คุณโกหกทั้งๆ ที่ยังไงก็โดนจับได้แน่
หัวเราะเหมือนแม่มดเหมือนคุณจะบ้า
เวลาสู้ก็กัดฟันสู้ยิบตา
ผอมแต่ลงพุง...
ผมแค่...
ชอบคุณทั้งหมดนั่นแหละ
ทั้งที่คุณร้องเพลง
หรือท่าโพสประหลาดๆ ตอนถ่ายรูป
ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ผมเลยอธิบายไม่ได้แล้ว
ถ้างั้น...
ไม่ว่าฉันจะทำอะไร คุณก็ชอบ
แบบนั้นเหรอคะ
ผมก็พยายามจะไม่ชอบแล้วนะ
แต่ผมก็ห้ามใจไม่ได้
ไม่ว่าคุณจะทำอะไร
ก็ไม่มีอะไรทำให้ผมเลิกชอบคุณได้เลย
หลังจากทำอะไรแบบนี้แล้ว
ในละคร พวกเขาจะทำอะไรต่อเหรอครับ
คุณก็รู้นี่คะ ว่าเขาทำอะไรกัน
ฉันเคยตัดสินคู่รักที่จูบกันตามท้องถนน
ฉันผิดไปแล้วค่ะ
สำหรับคนที่มีความรัก
จะมีช่วงเวลาที่พวกเขามองไม่เห็นอะไรเลย
ในโลกใบนี้ นอกจากตัวเอง
ตอนนี้ฉันได้เข้าใจสักที
หลังจากฤดูร้อนอันอบอ้าวจบลง
ฤดูใบไม้ร่วงที่วุ่นวายก็หายไปเช่นกัน
แล้วฤดูหนาวของเราก็มาถึง
ฤดูหนาวที่อบอุ่น จนรู้สึกเหมือนฤดูใบไม้ผลิ
ว่าแต่ทำไมฉันถึงเป็น "เด็กน้อย" ล่ะคะ
เพราะคุณตัวจิ๋วเดียวไงครับ
ฉันไม่ได้ตัวเล็กจนเป็นเด็กน้อยนะ
โอ้ มันจริงนะ
คุณตัวเล็กนิดเดียว จนผมอยากเก็บคุณไว้ในกระเป๋าเลย
ฉันไม่ยอมเข้าไปอยู่ในนั้นหรอก
ฉันไม่เข้าไปหรอก
คุณคงเข้าไปในนั้นได้พอดีเลยละ
ไม่ได้หรอก ไม่จริงเลย
คุณจะเข้าไปอยู่ในนั้น
- ไม่เข้าไปด้วยหรอก - คุณจะเข้าไปแน่
ฉันไม่เข้าไปหรอก
ไม่อยากเชื่อเลยว่า เราต้องเห็นอะไรแบบนั้นไปเรื่อยๆ
อย่างน้อยตอนนี้ เราก็ได้อยู่กันตามลำพังนะ
อย่าโดนต่อยนะ
โอ้ เย่
ท่าเผด็จศึก
ฉันชนะแล้ว
คุณครับ
ผมเห็นคุณเล่นแล้ว คิดว่าคุณมีเสน่ห์มากเลย
ขอเบอร์หน่อยได้ไหมครับ
อุ๊ต๊ะ
ทำยังไงดีล่ะ
ฉันแต่งงานแล้วค่ะ
แต่งกับผู้ชายสุดเซ็กซี่ซะด้วย
ผู้ชายคนนั้นช่างโชคดีจริงๆ เลยครับ
แต่จะทำยังไงดีล่ะ
ผมยอมแพ้ไม่ได้ซะด้วย
งั้นคุณอยากโค่นฉันในเกมสักตาไหมคะ
ไม่ขัดข้องเลยครับ
เลือกตัวละครอย่างระมัดระวังด้วยนะคะ
ผมจะเลือกตัวนี้ครับ
เยส
สาม สอง หนึ่ง
พร้อม ลุย
(จริงใจในรัก)
พี่
ไม่สิ ท่านประธาน
ผมเตรียมแผนสำหรับโปรเจกต์ต่อไป ของเราไว้นิดหน่อยครับ
อือ อะไรเหรอ
นักเขียนคนไหนเหรอ
แค่...
ลองอ่านดูสิ
ความรักฉบับโบรา
มันเหมือนเป็นการเล่นคำน่ะครับ
"ฉันรักเธอ โบรา"
แบบนั้นมันคงตรงเกินไป
"ฉันรักเธอ" วลีทั่วไป คล้ายกับการทักทายยามเช้า
ศักดิ์สิทธิ์เหมือนคำสวดภาวนาของพระเจ้า
เปี่ยมล้นใจยิ่งกว่าคำปฏิญาณตนต่อชาติ
ฉันคิดว่าในขั้นนี้ มันยังเร็วเกินกว่าจะประเมินได้นะ
แต่ฉันคิดว่าต้องเปลี่ยนชื่อก่อนเลย
ชื่อนี้มันคงไม่โดนใจใครเท่าไร
จริงเหรอ
งั้นเป็นชื่ออะไรดีล่ะ
ไม่รู้สิ ขอฉันคิดก่อนนะ
"เพ้อเจ้อ"
นี่ "เพ้อเจ้อ" นี่แหละ ใช่เลย
นายนี่มันเพ้อเจ้อจริงๆ นะ
เพ้อเจ้อ
คุณซังจินคะ
ช่วยอนุมัติให้หน่อยได้ไหมคะ
ถ่ายรูปในตู้ถ่ายรูป เดินจับมือกันตอนพระอาทิตย์ตกดิน
จูบกันที่บันไดหนีไฟของสำนักพิมพ์
ข้าว หนัง กาแฟ
ที่คุณถามฉันว่านอกจากพวกนั้นแล้ว ฉันอยากทำอะไรกับคุณบ้างน่ะค่ะ
งั้นผมขอเลือก...
อันนี้
(สุขสันต์วันคริสต์มาส)
เราเพิ่งตีพิมพ์ไปได้ไม่นานเอง
แต่เดี๋ยวนะ
สัปดาห์ที่แล้ว เพิ่งตีพิมพ์ครั้งที่สองไป
และอีกสองวัน ก็จะตีพิมพ์ครั้งที่สาม
- นี่มันเหลือเชื่อเลย - ยินดีด้วยค่ะ
เพราะคุณแท้ๆ เลยค่ะ
คุณนักเขียนครับ
เราต้องทำให้เขาถอดใจ เรื่องหนังสือเล่มนั้นนะครับ
ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา ผมคงกอบกู้สำนักพิมพ์ไว้ไม่ไหวแน่
- มันก็น่าจะออกมาดีนะ - ชื่อเรื่องว่าไงนะ
"ความรักฉบับโบรา"
- ไม่ได้ ไม่เด็ดขาด - อะไรน่ะ
เก็บไว้ก่อนดีกว่านะคะ คุณซูฮยอก
คุณอูรีคิดว่าไงครับ "ความรักฉบับโบรา"
คิดว่าไงคะ คุณอูรี
พูดตามตรง ฉันชอบมากเลยค่ะ
บอก "ขอบคุณ" เธอเลย
เธอชอบค่ะ
โธ่เอ๊ย
แปลกจริงๆ
- พี่ - หือ
แล้วสองคนนั้นไปไหนเหรอ
ฉันก็ไม่รู้
พวกเขาหายไปไหนกัน
- หา - อะไรเหรอ ทำไม
อะไรน่ะ
หา
อะไรเนี่ย
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ ยินดีต้อนรับสู่งานแต่งงานของเรา
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
แต่งงานเหรอ
ปุบปับแบบนี้เนี่ยนะ ตอนนี้น่ะเหรอ
หลังจากปรึกษากันว่า เราควรแต่งงานกันเมื่อไรดี
เราคิดว่าถ้าแต่งงานกันวันคริสต์มาส คงโรแมนติกมากๆ เลย
เราเลยแต่งงานกันวันนี้เลยครับ
โดยไม่บอกฉันด้วยซ้ำเนี่ยนะ
ว้าว ดูแกทำเข้าสิ
เราจะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข กับซูซูด้วยค่ะ
ฉันมีคำถามค่ะ
ทำไมถึงตั้งชื่อว่าซูซูเหรอคะ
เพราะลูกมาตอนฉันกินทีรามิสุน่ะค่ะ
โบมีชอบกินทีรามิสุมากเลยครับ
ยินดีด้วยนะ
- นั่งสิ - นั่งเถอะ
แต่นแต๊น
อะไรเนี่ย
คิดว่าไง
สวยมากเลย
ขอมือหน่อย
สวยจังเลย
ขอบคุณนะ
ตาฉันบ้างแล้ว
เราจะไปเที่ยวกันเหรอ
พี่ก็อยากให้ฉันเป็นเสือเหรอ
ใช่เลย
จะเป็นอะไรกันนะ
(บัตรกำนัล)
(ห้องพรีเมียม หนึ่งคืน)
ไปที่นั่นแล้วใส่นี่
เข้าใจแล้ว
นี่ค่ะ
สุขสันต์วันคริสต์มาสค่ะ
สุขสันต์วันคริสต์มาสครับ
แต่นแต๊น
คิดว่าไงคะ คุณเคยบอกว่าชอบนี่นา
- ไม่ชอบเหรอคะ - ไปได้มาได้ยังไงครับ
ฉันจำได้เลยซื้อมาให้น่ะค่ะ
ถูกใจไหมคะ
ผมอยากได้อยู่พอดีเลย ขอบคุณมากครับ
สุขสันต์วันคริสต์มาสครับ
จะเป็นอะไรนะ
แต่นแต๊น
ถุงมือเหรอ
น่ารักจัง
เหมือนถุงมือที่ฉันเคยมีตอนเด็กๆ เลย
ขอบคุณนะคะ
เหมือนกับใครก็ตามที่มีความรัก
เราต่างก็มีความเชื่อเหมือนๆ กัน
- เดี๋ยวนะ... - ทำไมเหรอครับ
ว่าสักวันเราจะไปถึง
ตอนจบแสนสุขที่สมบูรณ์แบบ
อย่าง "และทั้งสองก็อยู่คู่กัน อย่างมีความสุขตลอดไป"
อะไรเนี่ย
ราวกับว่าเรากลับมาเชื่ออีกครั้ง ว่าซานต้ามีจริง
จริงเหรอ
แต่ความรักของเรา ไม่ได้จบอย่างแสนสุข
และไม่ได้จบอย่างแสนเศร้า
แต่เป็นตอนจบปลายเปิด
วิธีคบหากันโดยไม่มีวันล้มเหลวนั้น มันไม่มีจริงหรอกค่ะ
ถึงสัญญาก็ยังผิดสัญญากันได้ เมื่อเวลาผ่านไปความรักก็จะเปลี่ยนไป
บ้างอาจบอกว่า "สร้างเรื่องซะขนาดนั้น
สุดท้ายก็เลิกกันอยู่ดี"
เมื่อความสัมพันธ์ของเราจบลง ณ ตอนใด ตอนหนึ่ง
แต่ถึงยังไง เราก็จะไม่นึกเสียดาย
เหมือนกับที่เรารู้ว่าสักวันก็ต้องตาย แต่เราก็ยังคงใช้ชีวิตอยู่
และเหมือนกับที่รู้ว่าดอกไม้จะโรยรา แต่เราก็ยังคงซื้อดอกไม้
เหมือนกับที่เราบอกลากันอย่างเศร้าโศก ทั้งที่พรุ่งนี้เราก็จะเจอกันอีก
เหมือนกับที่เราสัญญาในสิ่งที่บางครั้ง เราก็ไม่อาจทำตามได้
เหมือนกับที่เราซื้อของที่เปล่าประโยชน์
เราจริงใจกับความรักในทุกช่วงเวลา
จากก้นบึ้งของหัวใจเรา
เราต่างจริงใจในความรัก
ตามใจรัก (True to Love)
เดโบราว่างี้...
เราเรียกผู้ชายประเภทนี้ว่า "ผู้ชายชั่วช้า" ค่ะ
แหวนมันไม่ได้จำเป็นตั้งแต่แรก
หรือผมควรเรียกคุณว่า ดร.การเดตที่รู้ไปทั่วทุกเรื่องดี
คุณนี่หยาบคายนะคะ
- งั้นเหรอครับ - ไม่ใช่เหรอคะ
มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ
เช็ดปากก่อนเถอะ
เห็นทุกอย่างเลยใช่ไหม
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
กับโบรา เราไม่น่าจะแต่งงานกันได้
ฉันก็พยายามมากขึ้นไง
แต่นายกลับทำลายทุกอย่างพัง
ถ้าต้องพยายาม มันก็ไม่ใช่ความรักแล้วไง
ขยะขึ้นมาแล้วครับ
เรามาพูดถึงผู้ชายกันดีไหมคะ
ผู้ชาย ผู้ชายทุกคนน่ะ...
มันก็เหมือนไข้หวัดธรรมดาๆ
โดยที่เราไม่ทันได้รู้ตัว ทุกอย่างมันก็จะหายดีเองครับ
อยากให้กอดไหมครับ มันเป็นอ้อมกอดฟรี ถ้าคุณไม่ขัดข้องอะไร
- จะทำยังไงดีล่ะ - มันแปลกนิดๆ แหละ แต่สนุก
- เพราะคุณ ฉันว่าฉันแพ้อย่างสง่างาม - สวัสดี
ตั้งแต่ได้เจอคุณนักเขียน อะไรๆ ก็โกลาหลไปหมด
เคยรักฉันบ้างไหม
มางานแต่งฉันนะ
มาดูให้เต็มตา
ฉันแค่อยากปลอบใจคุณน่ะค่ะ
สำหรับครั้งแรกที่เจอเธอ เราบังเอิญเจอกันในแต่งงาน
ของคนรู้จักเมื่อสองสามปีก่อนครับ
แล้วเมื่อสายตาของเราสบกัน เล่นเอาผมแทบลืมหายใจไปเลยครับ
ทำไมถึงมองฉันแบบนั้นล่ะคะ
ผมมองคุณยังไงเหรอครับ
มองแบบอันตรายมั้ง
ทำไมถึงเอาแต่ยั่วฉันอยู่ได้ล่ะคะ
ถ้าผมยั่วแล้วคุณจะหลงไหมครับ
โบรา เรามาเริ่มต้นกันใหม่เถอะ
ฉันรักเธอ
แค่คิดถึงเธอกับผู้ชายอื่น ฉันก็แทบบ้าแล้ว
หรือว่าคุณชอบโบราเหรอครับ
แฟนเก่ามีสิทธิ์ทำแบบนี้ด้วยเหรอ
อย่ากลับไปคืนดีกับเขานะครับ
ฉันชอบคุณค่ะ
ฉันชอบคุณซูฮยอกมากค่ะ
ก็ยังไม่มีอะไรจะบอกฉันอยู่ดีใช่ไหม
ตอนนี้เป็นจังหวะที่ผมต้องพาคุณออกไป
ผมก็พยายามจะไม่ชอบแล้วนะ แต่ผมชอบคุณทั้งหมดนั่นแหละ
ไม่ว่าฉันจะทำอะไร คุณก็ชอบ แบบนั้นเหรอคะ
หลังจากทำแบบนี้แล้ว ในละคร พวกเขาจะทำอะไรกันต่อเหรอ
คุณก็รู้นี่คะ ว่าเขาทำอะไรกัน
ว่าแต่คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอ
วันนี้ฉันมาสัมภาษณ์งาน ฉันชื่อบังอูรีค่ะ
คุณซังจิน ฉันชอบคุณค่ะ
- ถ้าไม่ขัดข้องอะไร เรา... - ตกลงค่ะ
งั้นเราไปดูหนังด้วยกันไหมครับ
ว่าแต่ทำไมพี่ไม่เคยขอฉันแต่งงานเลยล่ะ
ถ้างั้นเราแต่งงานกันได้ไงเหรอ
ไอ้น้อง ขึ้นมาเลย
ก็ได้ ฉันจะลองเปิดใจฟังดูสักครั้ง
ฉันไม่ได้หมดไฟหรืออะไร ฉันแค่อบอุ่นขึ้น
ฉันจะอบอุ่นตลอดไป
เรียนนานาชาติเหรอ
ขอเบอร์โทรคุณหน่อยได้ไหมครับ
ถ้าตามมาฉันจะฆ่านายจริงๆ นะ
ถ้าเราบังเอิญเจอกันอีกครั้ง คุณต้องคบกับผมนะ
จำได้ไหมที่ฉันบอกเธอเสมอว่าจะปกป้องเธอ
- เชื่อใจพี่ใช่ไหม - ปกป้องความรักของเรา
ไม่ว่ายังไงก็มาปกป้องความรักของเรากัน
ที่ตอนนั้นฉันโทษคุณสำหรับเรื่องทั้งหมด ขอโทษนะ
ตอนนี้ถือเป็นอันใช้ได้แล้ว
ดีพอแล้วสำหรับฉัน
ยินดีต้อนรับทุกท่านสู่โกลเด้นไนต์ค่ะ
- นั่นมันอะไรน่ะ - น่ารำคาญจะตาย
- โกรธไหม - ขอโทษนะ แล้วขอบคุณด้วย
แต่รู้สึกขอโทษมากกว่านะ
พี่ไม่มีศักดิ์ศรีบ้างเลยเหรอ
พี่มาทำอะไรที่นี่เหรอ
ฉันถึงกับติดจีพีเอสด้วยซ้ำ
คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์