1 ΩΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΣΕΙΣΜΟ
Βλέπουμε πώς ήταν, μέχρι πριν μία ώρα...
Ακριβώς. Έτσι πρόκειται να ξεκινήσω.
Βλέπουμε πώς ήταν, μέχ...
Παίζεις θέατρο. Δεν το πιστεύω.
Γι' αυτό ήθελες να μείνω;
Θα το δει όλος ο κόσμος, Τσούι.
Συνειδητοποιείς τι πρόκειται να πετύχουμε;
Όχι, φεύγω. Σου αφήνω την κάμερα και το βανάκι.
Δεν έχει σημασία πια. Θα φύγω.
Περίμενε. Ηρέμησε.
Άλλη μία φορά και μετά φεύγεις, όπως συμφωνήσαμε.
Θα φροντίσω να βρω ενδιαφερόμενους μετά.
Θα το αγοράσουν. Θα κάνει πάταγο. Πίστεψέ με.
Άκου τι λες, γαμώτο.
Η δίψα σου για δόξα ξεπερνά την ανάγκη για βοήθεια.
-Το τι είναι σωστό. -Αυτό είναι το σωστό.
Όχι. Άκου, κράτα το υλικό που θα κάνει τον γύρο του κόσμου.
Οι ανάγκες σου δεν ταιριάζουν με τις δικές μου. Φεύγω.
Πολύ αντιεπαγγελματικό, Τσούι.
Λυπάμαι, αλλά εμένα η οικογένειά μου μ' αγαπάει.
Θα αφήσω το γιλέκο στο βανάκι.
1 ΧΡΟΝΟ ΠΡΙΝ
Δεν παντρεύομαι τον Αλεχάντρο.
Κορίτσια, μας αφήνετε λίγο;
Τότε, ποιον;
Κανέναν.
Θέλω κάτι διαφορετικό.
Δεν θέλω καν να ζήσω εδώ.
Πάω στην Πόλη του Μεξικού.
Ξέρεις πόσο κόστισε ο γάμος; Πούλησα...
Ξέρω ότι είμαι άθλια επένδυση.
Όχι, μη βάζεις λόγια στο στόμα μας.
Δεν σε αναγκάσαμε να τον παντρευτείς.
-Ακόμα διορθώνεται. -Δεν θέλω να διορθώσεις τίποτα.
Δεν θέλω να κάνεις τίποτα για μένα. Τίποτα.
Έδωσες την παράστασή σου, Καμίλα.
Άσε να σου φτιάξουν τα μαλλιά κι εγώ θα μιλήσω στον Αλεχάντρο.
Κάτι θα σκεφτώ για να εξηγήσω την καθυστέρηση.
ΚΆΘΕ ΛΕΠΤΌ ΜΕΤΡΆΕΙ
ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΚΟ - ΜΑΙΕΥΤΙΚΟ
Τσάβε, είναι επικίνδυνο. Δεν μπορούμε να το κάνουμε μόνοι.
Τσάβε, πρέπει να περιμένουμε βοήθεια.
Έχει ανάγκη να το κάνει.
Άσ' την.
"Άσ' την";
Βοήθα την.
Είμαστε η μόνη ελπίδα για όλους εκεί κάτω.
Καλύτερα να περιμένουμε τις αρχές.
Τις αρχές;
Δεν ξέρουμε τίποτα για τις αρχές. Μπορεί να τους πάρει ώρες.
Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι κάτω από τα συντρίμμια
είναι οι ασθενείς, οι συνάδελφοι, οι φίλοι, η οικογένειά μας.
Θα στεκόμαστε έτσι, χωρίς να κάνουμε τίποτα;
Ερχόμαστε στο νοσοκομείο κάθε μέρα για να βοηθάμε ανθρώπους.
Και σήμερα θα σώσουμε τους αδελφούς και τις αδελφές μας!
Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο! Ελάτε!
Με ακούει κανείς;
Χρειαζόμαστε βοήθεια, σας παρακαλώ.
Οι συναδέλφισσές μου παγιδεύτηκαν. Το κτίριο καταρρέει, σας παρακαλώ.
Ναι, πάμε.
ΔΡΟΜΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΑΜΙΛΑ
Έχουν κλειδωθεί μέσα.
Ερχόμαστε.
-Πάμε. -Κοίτα, εκεί είναι.
-Γιατί είναι εκεί; -Είναι κλειδωμένες.
-Απίστευτο. -Βοηθήστε μας, σας παρακαλώ!
-Θα πεθάνουμε εδώ μέσα! -Ερχόμαστε!
Μπάσταρδοι.
Ερχόμαστε. Κρατηθείτε.
-Σας παρακαλώ. -Έχουμε τραυματιστεί.
Γιατί βγάζεις έξω τα υφάσματα;
Πρέπει να βοηθήσουμε τις παγιδευμένες.
-Κοίτα τη δουλειά σου. -Μη φεύγεις. Είναι δική σου ευθύνη.
Μην τις αφήνεις έτσι!
Μη φεύγεις!
Βοήθεια!
-Εδώ. -Πόσες είστε;
-Γύρω στις 12. -Υπάρχουν κι άλλες επάνω.
Είναι μητέρες.
Βοηθήστε μας.
-Χρειαζόμαστε βοήθεια. -Είσαι καλά;
-Σας παρακαλώ, βοηθήστε μας. -Θέλουμε βοήθεια.
Πρέπει να τις βγάλουμε.
Εσύ, έλα εδώ. Βοήθησέ με.
Πρέπει να τις βγάλουμε έξω. Πάμε.
Έχουν παγιδευτεί. Βοηθήστε μας!
-Προσέξτε! Πέφτει το ταβάνι. -Προσοχή!
-Είναι επικίνδυνο. -Με προσοχή.
Άλλαξα βάρδια με τη φίλη μου.
Πού να το ήξερες; Δεν φταις εσύ.
Όχι, αλλά πρέπει να το πω στον Χοσέ.
Ποιος είναι ο Χοσέ;
Φίλος μου. Αυτός από την καφετέρια.
Τσάβε.
Πρέπει να ρίξουμε τα συντρίμμια και θέλουμε ανθρώπινη αλυσίδα.
Μπορείς να το οργανώσεις, σε παρακαλώ;
Πού πας;
Πάω να βρω τον Χοσέ.
Να του πω για τη Χιλντίτα. Έχει παγιδευτεί μέσα.
Τον έχεις δει;
Έλα.
Κάθισε.
Ο Χοσέ...
Το είδα. Τα είδα όλα.
Είναι νεκρός.
Πρέπει να συγκεντρωθούμε.
Πρέπει να συνεχίσουμε και να σκεφτόμαστε αυτούς που ζουν ακόμα.
Τσάβε.
Πρέπει να συνεχίσουμε.
Ναι, γιατρέ.
Μείνετε ήρεμες. Θα σας βγάλουμε.
Έχουν κλειδωθεί.
Τι εννοείς;
Έχουν κλειδωθεί... Πώς το λένε; Με λουκέτο.
Μην ανησυχείτε, θα σας βγάλουμε.
-Χρειαζόμαστε εργαλεία. -Έναν γρύλο.
-Μα δεν έχουμε αμάξι. -Βρες ένα.
Εντάξει.
Είναι καλός στο να κλέβει αμάξια. Κάτι θα βρει.
Θα γυρίσουν με εργαλεία για να ανοίξουν την πόρτα.
Θα σας βγάλουμε. Παραμείνετε ήρεμες.
Βιαστείτε. Θα πέσει και θα μας πλακώσει.
Άπληστοι άνθρωποι.
Πολλές συναδέλφισσες πέθαναν.
Πάντα μας φέρονται σαν σκλάβες. Μας κρατούν κλειδωμένες.
Θέλεις να κάνεις μια δήλωση;
Είναι σημαντικό να το μάθει ο κόσμος.
Ναι. Μπορώ να πω το όνομά μου;
Βάλε το νυφικό και άσε τα ξεσπάσματα.
Γιατί τώρα, Καμίλα; Τι θα πούμε στους καλεσμένους;
Δεν θα τους πούμε τίποτα.
Θα φορέσει το νυφικό και θα παντρευτεί.
Χαραμίζεις τη ζωή σου.
Ο Αλεχάντρο έχει λεφτά.
Θα χαραμίσω τη ζωή μου αν καταντήσω σαν εσένα.
Τι είναι αυτά που λες;
Θέλω να παλέψω γι' αυτό που θέλω.
Δεν θέλω απλώς να γεννοβολώ
ζώντας με τα λεφτά του άντρα μου.
Μη μιλάς έτσι στην αδερφή σου.
Δεν έχει το μυαλό πάνω από το κεφάλι της. Ούτε αμαυρώνει το όνομα της οικογένειας.
Όσο κήρυγμα κι αν μου κάνεις, δεν θα αλλάξω γνώμη.
Δεν παντρεύομαι. Έχω άλλα σχέδια.
Και ποια είναι αυτά τα σχέδια;
Θα κάνω τηλεόραση.
-Θες να γίνεις ηθοποιός; -Όχι.
Θέλω να γίνω δημοσιογράφος.
Με λένε Λετίσια Βάσκεζ Ουρένια.
Δουλεύω σε αυτό το εργοστάσιο 15 χρόνια,
και κατέρρευσε όλο πάνω μας.
Ευτυχώς, εμάς δεν μας πλάκωσε,
αλλά άλλες καταπλακώθηκαν.
Είναι πάνω, στους άλλους ορόφους.
Μίλα για τα αφεντικά.
Τα αφεντικά.
-Δηλαδή... -Είναι δύο αδέλφια.
Ήρθαν αμέσως μετά τη δόνηση.
Έστειλαν άντρες για τα μηχανήματα, αλλά δεν μπήκαν στον κόπο να μας ξεκλειδώσουν.
Τους είδες, αυτοί εκεί κάτω, δεσποινίς.
Πάντα μας κλειδώνουν για να μη φεύγουμε νωρίς.
Κλειδωμένες σαν ζώα, σε κλουβιά.
-Ήρθε. -Μπράβο, Κομοσάμα.
Ήξερα ότι θα τα καταφέρεις.
Για να δούμε.
-Να έβλεπες το αμάξι, ρε φίλε. -Γρήγορα.
Έλα.
Έτσι.
Ορίστε. Μπράβο.
Κι άλλο.
ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΤΛΑΤΕΛΟΛΚΟ ΓΚΑΜΠΡΙΕΛΑ
Είσαι καλά;
-Τι έγινε; -Λιποθύμησες, κυρία.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Πρέπει να φύγω. Τα παιδιά μου.
-Πρόσεχε. Είσαι καλά; -Ναι.
Πρόσεχε.
-Περίμενε, είσαι καλά; -Ναι.
-Εντάξει; -Εντάξει.
Δούλεψε. Σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, Θεέ μου, ας είναι καλά τα παιδιά μου.
Σε παρακαλώ, Θεέ μου, σε ικετεύω. Προστάτεψέ τους.
Πού είναι τα παιδιά μου;
ΚΤΙΡΙΟ ΝΟΥΕΒΟ ΛΕΟΝ, ΤΛΑΤΕΛΟΛΚΟ ΜΠΕΤΟ
Μπαμπά;
Λουσία;
Απαντήστε.
Με ακούτε;
Ποιος είναι εκεί;
Εγώ, ο Χάβι.
Γεια σου, Χάβι. Είμαι ο Μπέτο.
Γεια.
Πόσων χρόνων είσαι;
Οκτώ.
Εντάξει, έρχομαι εκεί που είσαι.
Είσαι μόνος;
Είμαι με τη μαμά μου στο μπάνιο, αλλά...
Δεν κουνιέται.
Ο μπαμπάς σου;
Είναι στο Τέξας.
Εκεί μένει.
Μην ανησυχείς. Εδώ είμαι.
Με βλέπεις;
Ναι.
Μίλα μου. Σου αρέσει το ποδόσφαιρο;
Ναι.
Είμαι οπαδός της Τσίβας. Εσύ;
Κι εγώ.
Αλλά ο μπαμπάς μου υποστηρίζει Πούμας γιατί έπαιζε εκεί ο Ούγκο Σάντσεζ.
Οι δικοί σου γονείς;
Πού είναι;
Ο μπαμπάς μου δεν ξέρω.
Η μαμά μου δούλευε.
Ο μπαμπάς σου δεν δούλευε;
Όχι, δεν έχει δουλειά. Απολύθηκε.
Γιατί τον απέλυσαν;
Δεν ξέρω.
Η μαμά μου λέει ότι δεν κράτησε το στόμα του κλειστό.
Μην ανησυχείς. Όλα θα πάνε καλά.
-Με φτάνεις; -Ναι.
Ναι. Εδώ.
Μην ανησυχείς.
-Όλα θα πάνε καλά. -Πρόσεχε το κεφάλι σου.
-Μη χτυπήσεις. -Ναι.
-Πόσες ακόμα; -Υπάρχουν κι άλλες παγιδευμένες πάνω.
Θα τις βγάλουμε.
Έλα, φίλε. Μπες.
Φίλε, θα πέσει αυτό. Πώς το λένε; Το κτίριο.
Να δούμε τι θα βρούμε. Ψάξε εκεί. Άντε.
Η Ρόσα;
Πού είναι η Ρόσα;
Πού είναι η Μπλάνκα;
-Η Έρικα; -Ποια λείπει;
-Η Αλίσια. -Ποια είναι η Αλίσια;
Η γυναίκα στις σκάλες.
-Την ξέρω. Πάω να τη φέρω. -Πρόσεχε, δεσποινίς.
Εδώ είναι!
Έλα, βοήθησέ με. Να το σηκώσουμε, εντάξει;
Έρχομαι κι εγώ.
-Να το σηκώσουμε. -Πάμε.
Ένα, δύο, τρία.
-Είσαι καλά; -Ναι.
-Σίγουρα; -Βοηθήστε μας. Εσείς οι δύο, ελάτε.
Ελάτε.
-Θα το σηκώσουμε. Έτοιμοι; -Ναι. Πάμε.
Ένα, δύο, τρία.
Προστατευτείτε.
-Εντάξει, χωράω εδώ. -Τι; Όχι.
Όχι, γιατρέ, δεν είναι καλή ιδέα.
Τουλάχιστον δέσου από κάπου.
Γιατρέ.
Βοήθεια!
Τόνια; Πού είσαι;
Πού είσαι;
Εδώ.
Ποιος έχει τα μωρά;
Εγώ έχω ένα.
Ζει. Είναι καλά.
Έρχομαι.
Πού είσαι;
Εδώ.
Τόνια;
-Χίλντα; -Ναι.
Τόνια;
-Εδώ είμαι. -Ποια είσαι; Τόνια;
-Αφεντικό. -Ροσάριο;
-Ναι, η Ροσάριο. -Η Τόνια είναι εδώ.
-Τόνια. -Τόνια.
-Πού είσαι; -Τόνια;
Εδώ είμαι.
Τόνια;
Είμαστε κοντά στις θερμοκοιτίδες.
Δώσε μου ένα μωρό για να δεις αν δουλεύουν οι λάμπες.
Τι τρέχει; Ροσάριο, πού πονάει;
Για να δω.
Ποια μωρά είναι αυτά;
Έχω τον Ρικάρντο εδώ.
Σίγουρα αυτή που έχεις είναι η Κλάρα Σάντσεζ.
Νομίζω ότι είναι η Κλάρα.
Είναι κανείς εκεί;
Με ακούει κανείς;
Μπαίνω μέσα.
Ένα, δύο, τρία.
Θεέ μου.
Είναι ο μπαμπάς του Ρικαρντίτο.
Ηρέμησε.
Πρέπει να βρούμε αναπνευστήρα. Αλλιώς το μωρό θα πεθάνει.
-Για να δω. -Πάρε.
-Κοίτα. Με προσοχή. -Ευχαριστώ.
Παντού ερείπια.
-Είστε καλά; Όλα καλά; -Βγείτε έξω.
Αλίσια.
-Τι συμβαίνει; -Είναι κωφή.
Είναι μπλοκαρισμένο. Πρέπει να πάμε από γύρω.
-Εντάξει. -Για να δούμε. Ναι.
Να τη. Έχει ξεκολλήσει.
-Πιάσε. -Πρόσεχε.
Μπορούμε να δούμε μέσα από εκεί.
Ωραία.
-Γιατρέ. -Ναι;
Μένεις μόνος σου;
-Ναι. -Ναι.
Κι εγώ.
Να το.
-Για να δούμε. -Έλα.
Μου θυμίζεις τον μπαμπά μου.
Δεν ξέρω, ίδια δύναμη ψυχής.
Οι γονείς σου ζουν εδώ;
-Ναι. -Γιατί δεν πας να τους δεις;
Άκουσα ότι δεν κατέρρευσε τίποτα στην περιοχή τους. Οπότε...
μάλλον είναι καλά.
Εξάλλου, δεν ξέρω αν θέλουν να με δουν.
Αν με ακούει κανείς, φωνάξτε!
Με ακούει κανείς;
Νομίζω ότι είναι ο δρ Άνχελ.
-Εδώ, γιατρέ! -Εδώ είμαστε!
Εδώ είμαστε, γιατρέ!
-Βοήθεια! -Τις ακούω.
-Βοηθήστε μας! -Βγάλτε μας από δω!
Ερχόμαστε!
-Εδώ! -Γιατρέ!
-Βάλε αυτό στο μωρό. -Δρ Άνχελ!
-Γιατρέ! -Τα χέρια σου.
Μυρίζει αέριο.
Διαρροή!
Χίλντα, μετακινήσου, αν μπορείς! Έχει διαρροή αερίου!
Χίλντα, χτυπάς αγωγό αερίου.
Δεν μυρίζω κάτι.
Ποιος ξέρει πότε άρχισε η διαρροή.
-Πάω να ψάξω για άλλο μέρος. -Δώσ' τα μου εμένα.
-Δεν πρέπει να λιποθυμήσουμε. -Δεν ξέρουμε αν η διαρροή είναι εδώ.
Τότε, γιατί τρέμει η φωνή σου;
Διαρροή.
-Τι τρέχει; -Διαρροή αερίου. Σβήστε τα τσιγάρα.
-Τι είναι, γιατρέ; -Μυρίζω αέριο.
Πού; Δεν μυρίζω τίποτα.
-Έρχονται. -Τα αφεντικά.
Τις αφήσατε κλειδωμένες.
Πήρατε μόνο τα υφάσματα.
Είδαμε να παίρνετε τα υφάσματα,
αλλά αφήσατε τις εργάτριες μέσα.
Τι έχετε να πείτε γι' αυτό;
Πήγαινε μέσα, θα μιλήσω εγώ.
Ναι, ήμασταν τυχεροί
που σώσαμε το μεγαλύτερο μέρος της πρώτης ύλης.
Και γιατί έχετε τις υπαλλήλους κλειδωμένες όλη μέρα;
Τις βρήκαμε τρομοκρατημένες.
-Μα ήρθαμε να τις σώσουμε. -Πήραν τα υφάσματα.
Τις αφήσατε παγιδευμένες σαν σκλάβες πίσω από την πόρτα όλη μέρα.
Χωρίς να νοιάζεστε τι μπορεί να συμβεί, σεισμός, ας πούμε.
Πήγαμε να βρούμε εργαλείο για να ανοίξουμε την πόρτα.
Το χρηματοκιβώτιο;
Λέτι, ποιος το πήρε;
Πού να ξέρω, κύριε Ελίας; Ίσως μετακινήθηκε με τον σεισμό.
Κανείς δεν φεύγει μέχρι να βρεθεί.
Ψάξτε με.
-Δεν είναι μόνη. -Είναι προσωπικό.
Ο δρόμος είναι δημόσιος.
-Πόσα θες για την κασέτα; -Είναι ανεκτίμητη.
Πες αριθμό και σήκω φύγε.
Πες τον αριθμό των γυναικών που είναι ακόμα παγιδευμένες.
Πες μου τον αριθμό των νεκρών γυναικών εξαιτίας σου.
-Άφησέ την! -Αρκετά. Πάμε να φύγουμε.
-Τα λέμε άλλη φορά. -Δειλοί.
Ήταν κλειδωμένες.
Πρέπει να πάει στο νοσοκομείο.
Βλέπουμε το πρόσωπο της αμέλειας και της κακοποίησης.
Βιώνουμε τη χειρότερη τραγωδία αυτήν τη 19η Σεπτεμβρίου 1985.
Πρέπει να την πάμε.
Κυρία, η φίλη μου η Ορτένσια χρειάζεται φροντίδα.
Θα την πάω στο Γενικό Νοσοκομείο.
Θα μείνουμε να σώσουμε τις άλλες.
Θα μείνω μαζί τους.
-Ναι, να τις προσέχεις. -Ευχαριστώ.
Τι κάνεις, Ροσάριο;
Ψάχνω για τη διαρροή. Δεν τη μυρίζω.
Το κεφάλι μου πάει να σπάσει.
Θα πάθουμε ασφυξία.
-Έτσι ξεκινά η δηλητηρίαση από μεθάνιο. -Κανείς δεν θα πάθει ασφυξία.
Πρέπει να ηρεμήσουμε, Τόνια.
Ροσάριο, βρες ένα μέρος να μετακινηθείς.
Κόπηκα.
-Είσαι καλά; -Ναι.
-Να βοηθήσω; -Καλά είμαι.
Σου δίνω το πρώτο.
Το άλλο τώρα.
Εντάξει.
Τόνια.
Τόνιτα, τι κάνεις; Έλα εδώ.
Όχι, δεν χωράμε και οι τρεις.
Χωράς. Θα μετακινηθώ.
Τα μωρά θέλουν χώρο.
Μείνετε εκεί.
Όπως και να 'χει, όταν γίνει η έκρηξη, δεν θα έχει σημασία πού είμαστε.
-Σας ακούω από εδώ. -Τόνια, σταμάτα να λες ανοησίες.
Γιατρέ.
Ψάχνω την εγγονή μου.
Ήρθε να τη δείτε.
Έχει μακριά μαλλιά, είναι πολύ νέα και όμορφη.
Την έχετε δει;
Λυπάμαι, κυρία, δεν την έχω δει.
Πού είναι το Γυναικολογικό;
Καθάρισε.
Είναι πολύ νεαρή.
Κράτα εδώ. Ναι, δεν ήρθε κανείς.
Ούτε αστυνομία ούτε ασθενοφόρο, τίποτα;
Όχι. Ήρθε ένα περιπολικό και δεν έκαναν απολύτως τίποτα.
Δεν ήξεραν τι να κάνουν.
Γιατί; Δεν είναι δουλειά τους;
Δεν ξέρω.
Τσάβε, τι τρέχει;
Τίποτα. Απλώς ο δρ Άνχελ πήγε να σκάψει πάλι το τούνελ.
Δες αν μπορείς να πας να τον βοηθήσεις.
Ναι. Ευχαριστώ.
Ποιο τούνελ;
Η εγγονή μου με πήρε νωρίς το πρωί.
Κοιμόμουν.
-Όχι, δεν είμαι τρελή. -Όχι, δεν είστε τρελή.
Και είπε "Γιαγιά, έχω συσπάσεις.
"Πάω στο νοσοκομείο".
Κυρία, ποια είναι η εγγονή σας;
Κάτια Μαρτίνεζ, γιατρέ.
Την είδα πολύ νωρίς το πρωί.
Αλλά δεν είχε κάτι. Τη στείλαμε σπίτι.
Μεγάλη ανακούφιση, γιατρέ.
Και όλα καλά με την εγκυμοσύνη της, έτσι;
Είναι ζωντανή, είναι καλά. Και δεν είναι εδώ.
Πηγαίνετε σπίτι. Εκεί θα είναι.
-Ευχαριστώ, γιατρέ, ευχαριστώ. -Ναι.
Ελάτε μαζί μου.
-Ο δρ Άνχελ Σαμπράνο; -Ναι.
Καμίλα Τολέδο, δημοσιογράφος.
Καταγράφω την τραγωδία μέχρι να αποκατασταθούν οι μεταδόσεις.
Βλέπω ότι κάνετε προσπάθειες διάσωσης εδώ.
Να σας πάρω συνέντευξη;
Όχι, δεν είναι καλή στιγμή. Απομακρύνουμε χαλάσματα. Αργότερα ίσως.
Ναι, συγγνώμη.
Μπορώ να βοηθήσω;
-Κυρία. -Γιατρέ.
-Πού μένει η εγγονή σας; -Στο Tλατελόλκο.
Στο κτίριο Νουέβο Λεόν.
-Μπορείτε... -Ναι, θα την πάω. Έχω φορτηγάκι.
-Τέλεια. Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ, γιατρέ.
-Γιατρέ. -Ναι;
-Θέλω να σου μιλήσω για κάτι. -Τι είναι;
Ο Πεπίν θέλει να πάω μαζί του στο Κεντάκι.
Δεν θα έμενες;
Ναι, θέλω να μείνω,
αλλά στις ΗΠΑ υπάρχουν ευκαιρίες για τη Χοσέφα.
Ο Πεπίν θα δουλεύει. Δεν μπορώ να τους αφήσω.
-Τσάβε, φεύγεις αυτήν τη στιγμή; -Όχι, όχι τώρα.
-Σε δύο εβδομάδες ή όταν τελειώσει... -Δύο βδομάδες;
Όλο αυτό θα τελειώσει μετά από μήνες, σε χρειαζόμαστε εδώ.
-Δεν ξέρω τι να κάνω. -Τα λέμε άλλη φορά.
Πρέπει να πάω μέσα.
Ναι, γιατρέ. Έχεις δίκιο.
Με ακούτε;
-Είστε εκεί; -Ναι, γιατρέ!
Η διαρροή δεν είναι εδώ.
Είδες; Σ' το είπα.
Ναι, Χίλντα. Αλλά μη χτυπάτε σωλήνες, εντάξει;
Πιστεύεις ότι θα φτάσουμε στον τελικό;
Φυσικά. Με τον Ούγκο Σάντσεζ, τον Ερμοσίγιο και τον Παππού,
είναι σίγουρο.
Τουλάχιστον θα φτάσουμε στον ημιτελικό.
Ο μπαμπάς μού υποσχέθηκε ότι θα βλέπαμε τον τελικό...
Ναι, και πόσο ωραίο που έρχεται ο μπαμπάς σου.
Έχετε ήδη πάρει εισιτήρια;
Χάβι; Χάβι!
Χάβι, γι' αυτό έρχεται ο μπαμπάς σου.
Αλλιώς, πώς θα δούμε τον Μαραντόνα;
Προτιμώ να δω τη Βραζιλία.
Μ' αρέσει ο Καρέκα.
Ο δικός σου μπαμπάς;
Δεν θα σε πάει να δεις αγώνα;
Ναι, είπε ότι θα πάμε στο Αζτέκα να δούμε το Μεξικό.
Ακόμα και η Λουσία θέλει να πάει, και δεν της αρέσει το ποδόσφαιρο.
Ποια είναι η Λουσία;
Η αδερφή μου.
Ούτε στη μαμά σου αρέσει το ποδόσφαιρο;
Όχι πολύ. Προτιμά το μπάσκετ.
Έπαιζε κιόλας.
Κι άλλη κατάρρευση.
Νομίζω ότι οι γονείς μας θα τα πήγαιναν πολύ καλά.
Όταν βγούμε από εδώ, να τους γνωρίσουμε.
Μπορεί να γίνουν φίλοι, σαν εμάς.
Ναι, θα τους γνωρίσουμε.
Να μας πάνε σε αγώνα της Τσίβας, όταν παίξει εναντίον της Πούμας.
Καλύτερα στον τελικό του Παγκοσμίου, να δούμε το Μεξικό να κερδίζει στο Αζτέκα.
Ακούστε με προσεκτικά.
Υπάρχουν πάνω από 100 νεογέννητα εκεί κάτω.
Προσπαθήστε να τα βρείτε.
Θα σας βγάλουμε από κει.
11 ΜΗΝΕΣ ΠΡΙΝ
Μου αρέσει να προσφέρω όμορφα, καθαρά μέρη στους ανθρώπους.
Να έρχονται με την οικογένειά τους τα σαββατοκύριακα,
τότε έρχονται οι περισσότεροι στο πάρκο.
Κάποια σύσταση για τον κόσμο;
Ναι, ας πετάμε τα σκουπίδια σωστά,
για να απολαμβάνουμε ένα ωραίο και καθαρό μέρος σαν αυτό.
-Ευχαριστώ. Το όνομά σας; -Ερνέστο Γκονζάλες.
Εντάξει.
Στη μετάδοση ο Χεσούς Σάντσεζ.
-Έγινε. Ευχαριστώ πολύ. -Ευχαριστώ.
Είσαι δημοσιογράφος;
-Ναι, τι θα ήθελες; -Για ποιο κανάλι δουλεύεις;
Για όποιο με θέλει.
Θα μου μάθεις να τη χειρίζομαι;
Για ποιον λόγο;
Έλα, μπορώ να σε πληρώσω.
Είσαι από το Χαλίσκο;
Ναι. Κι εσύ;
Ναι. Από ποιο μέρος;
Από το Σαπόπαν.
-Εσύ; -Από Τοναλά.
Θα μου μάθεις, λοιπόν;
Για να δούμε. Τι θα κάνεις αν σου πέσει η κάμερα;
Θα τη σηκώσω.
Κι αν σπάσει;
-Θα σου πάρω καλύτερη. -Το ελπίζω, αφού είσαι από το Σαπόπαν.
Για πες. Πώς σε λένε;
Καμίλα Τολέδο. Εσένα;
Χεσούς Σάντσεζ. Τσούι για τους φίλους.
Βοήθησέ με, λοιπόν.
Τι να κάνω;
Βάλε την μπαταρία.
Έλα. Κάν' το.
Μαθαίνεις γρήγορα.
-Ένα κορίτσι. Την ξέρει κανείς; -Ναι, είναι η κορούλα μου. Γλυκιά μου.
Είναι 9:00 π.μ. κι έχουμε κι άλλο κτίριο που κατέρρευσε.
Δεν μπορώ καν να φανταστώ πόσοι είναι παγιδευμένοι στα συντρίμμια.
Δεν βλέπω ασθενοφόρα ή αστυνομία,
ούτε πυροσβέστες, τίποτα.
Μα έχουμε ο ένας τον άλλο.
Οι Μεξικάνοι ξέρουν να αλληλοβοηθιούνται.
Κάντε υπομονή! Είμαστε πολύ κοντά!
Δεν ξέρω πώς, αλλά...
θα το ξεπεράσουμε.
Μαζί, θα ξεπεράσουμε την τραγωδία.
Υποτιτλισμός: Μυρσίνη Κορομάντζου
Επιμέλεια Γρηγόρης Αντωνίου ντζου